💠اسلام؛ مسیرِ رهایی از آفت‌هایِ ویرانگر

✍🏻استاد ناصر سبحانی

انسان با انتخابِ مسیرِ بندگیِ خدا، خود را از آفت و بلاهایی نجات می‌دهد که زندگی‌اش را تهدید می‌کنند.

او با چنین انتخابی، خود را از نابودی محفوظ داشته و سلامتیِ خویش را تضمین می‌کند.
به برنامه‌ای که انسان در مسیرِ بندگیِ خدا در پیش می‌گیرد، «اسلام» گفته می‌شود. «اسلام» یعنی سلامتی و محفوظ ماندن از آفت‌هایی که سببِ نابودیِ انسان می‌شوند. مهم‌ترینِ این آفت‌ها عبارت‌اند از:
۱. امید به غیر خدا: اگر انسان در زندگی چنین تصور کند که غیر از خدا کسی و قدرتی وجود دارد که قادر است نیازهایش را برآورده کند، نفعی به او برساند یا مانعی از سرِ راهش بردارد، به او امیدوار می‌شود و به سببِ چنین امیدی، دچارِ آفت و بلایی می‌شود که نابودش خواهد کرد.
۲. ترس از غیر خدا: اگر انسان در زندگی چنین تصور کند که غیر از خدا کسی و قدرتی قادر است بر او تسلط پیدا کند و سرانجام و سرنوشتش را تغییر دهد، از او می‌ترسد و با چنین ترسی، دچارِ آفت و بلایی می‌شود که او را نابود خواهد کرد.
۳. اطاعت از غیر خدا: اگر کسی به غیر خدا امید داشت و از غیر خدا ترسید، آفتِ دیگری او را تهدید می‌کند و آن، پذیرشِ فرمان و دستورِ غیر خداست. از غیر خدا اطاعت می‌کند چون او را قادر به جلبِ امکانات و دفعِ موانع می‌شناسد؛ و مطیعِ وی می‌شود، زیرا او را قادر بر تغییرِ سرنوشت و مؤثر در زندگی‌اش می‌داند. اطاعت از غیر خدا، آفتی است که انسان را نابود می‌کند.
۴. درخواستِ کمک از غیر خدا: وقتی که انسان، غیر خدا را در زندگی‌اش مؤثر دانست، بدونِ تردید او را به فریاد می‌خواند و از او کمک می‌خواهد و او را به‌عنوانِ فریادرسِ خود می‌شناسد؛ در نتیجه دچارِ آفتی می‌شود که همچون آفت‌هایِ دیگر، او را نابود کرده و سببِ بدبختیِ دنیا و آخرتِ او می‌شود.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠● امام شافعی (رحمه‌ الله)

«هرگاه مردم در سختی‌ها رهایت کردند، بدان که الله می‌خواهد خودش کارت را بر عهده بگیرد؛ و کافی است که الله وکیل و کارساز تو باشد.»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

بیانیه شورای منطقه‌ای غرب جماعت دعوت و اصلاح به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید و بازگشایی مدارس و دانشگاه‌ها

سنندج-شورای منطقه‌ای غرب جماعت دعوت و اصلاح

شورای منطقه‌ای غرب جماعت دعوت و اصلاح در بیانیه‌ای به مناسبت آغاز سال تحصیلی جدید، بر ضرورت پاسداشت منزلت معلمان، بهبود شرایط معیشتی و درمانی آنان و برخورد مسئولانه و رأفت‌آمیز با مطالبات صنفی این قشر تأکید کرد.

🖇 ادامه‌ی خبر

#جماعت_دعوت_و_اصلاح #آغاز_سال_تحصیلی #شورای_منطقه‌ای_غرب #مطالبات_معلمان #بازگشایی_مدارس #معیشت_معلمان #کرامت_معلم #سنندج

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_قرآنی

💠إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي الْمَوْتَىٰ وَنَكْتُبُ مَا قَدَّمُوا وَآثَارَهُمْ

«بی‌گمان ما مردگان را زنده می‌کنیم و آنچه را از پیش فرستاده‌اند و آثار و یادگارهایشان را نیز می‌نویسیم.»
🔖سوره یس آیه ۱۲

در پایان، از انسان چیزی جز اثر او باقی نمی‌ماند.
❤️برخی می‌روند و از خود باقیاتِ صالحات به یادگار می‌گذارند؛ نوری که دل‌ها را روشن و راه‌ها را هموار می‌کند.
🖤و برخی می‌روند، اما زخمی بر دل‌ها و اثری از فتنه و اندوه بر جای می‌نهند که دیرزمانی فراموش نمی‌شود.
پس خوشا به حال آن‌که پس از رفتنش، رحمتش در میان مردم باقی بماند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠آسیب شناسی کار جمعی

آفت پنجم: عدم توازن میان اهداف و توانمندی‌ها

✍فرزان خاموشی

گاهی حسن مسئولیت‌پذیری افراد یک جمع، به‌دلیل کمبودها و کاستی‌های فراوانی که در جامعه وجود دارد، مجموعه را وادار می‌کند برای جبران این مشکلات، اقدام به برنامه‌ریزی‌هایی کند که در حد و توان آن مجموعه نیست و از ظرفیت‌های آن خارج است.

گاهی جماعت به اهداف بزرگ و بلند چشم می‌دوزد، بدون آنکه به توان و امکانات خود توجه کند. نتیجه‌ی این نوع عملکرد آن است که جمع، همه‌ی توان و نیروی خود را بیهوده صرف می‌کند و در نهایت، حالتی از یأس و ناامیدی در مجموعه ایجاد خواهد شد.

این نکته قابل توجه و تأمله که موفقیت در انجام هر کاری مستلزم این است که:

1️⃣ هدفی متناسب با توان و نیروی مجموعه تنظیم و مشخص شود.

2️⃣ مدت زمانی که به‌طور تقریبی برای رسیدن به این هدف لازم است، مشخص شود.

3️⃣ برنامه‌ای طراحی شود که مجموعه را در انجام درست و مطلوب آن کار موفق گرداند.

4️⃣ وسایل و ابزارهای لازم برای تحقق هدف فراهم شود.

5️⃣ در راستای انجام درست کار، از خداوند متعال طلب کمک و یاری شود و بر او توکل گردد.

ازاین‌رو، شایسته است یک جمع، انتظاری بیش از توان خود و مخاطبانش ایجاد نکند و همواره این پیام را مدنظر داشته باشد که به اندازه‌ی توان، به دیگران وعده دهد. شعار هر فرد و مجموعه‌ای می‌تواند این سخن پیامبر شعیب علیه‌السلام باشد، که به اندازه توان و استطاعت وعده ی اصلاح داده شود.

﴿إِنْ أُرِيدُ إِلَّا الْإِصْلَاحَ مَا اسْتَطَعْتُ ۚ وَمَا تَوْفِيقِي إِلَّا بِاللَّهِ ۚ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَإِلَيْهِ أُنِيبُ﴾
(سوره‌ی هود، آیه‌ی ۸۸)

عدم توازن میان اهداف و توانمندی‌ها، نتایج نامطلوبی به دنبال خواهد داشت؛ از جمله:

الف) مواجه شدن با کمبود نیروی انسانی

وقتی جماعت فراتر از امکانات و توان نیروی انسانی خود برنامه‌ریزی کند، در نتیجه، به دلیل حجم وسیع کار، مجبور خواهد شد مسئولیت‌ها و وظایفی بیش از وظایف معمول بر دوش شخصیت‌های جمع بگذارد و این امر، طبیعتاً مشکلاتی را به وجود خواهد آورد.

نخست اینکه اتقان و کیفیت کار از مجموعه گرفته می‌شود. وجود وظایف و کارهای فراوان سبب می‌شود کارها به‌درستی انجام نشوند؛ چراکه انسان دارای توان و نیروی محدودی است.

نکته‌ی دیگر اینکه وقتی کار و فعالیت بیش از حد توان و ظرفیت شخص بر او تحمیل شود، چه‌بسا فرد در میانه‌ی راه سست شود و در نتیجه، کار و فعالیت خود را رها کند.

پیامبر ﷺ در این زمینه می‌فرمایند:

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ:

«إِنَّ لِكُلِّ شَيْءٍ شِرَّةً، وَلِكُلِّ شِرَّةٍ فَتْرَةً، فَإِنْ كَانَ صَاحِبُهَا سَدَّدَ وَقَارَبَ فَارْجُوهُ، وَإِنْ أُشِيرَ إِلَيْهِ بِالْأَصَابِعِ فَلَا تَعُدُّوهُ.»

رواه الترمذي (۲۴۵۳)، وحسَّنه الألباني في «صحيح الترغيب» (۵۷).

«برای هر کار و فعالیتی نشاطی است و برای هر نشاطی نیز سستی‌ای وجود دارد. پس اگر انجام‌دهنده‌ی آن کار، راه درست و میانه را در پیش گرفت، به او امید داشته باشید؛ اما اگر چنان شد که با انگشت به او اشاره می‌شود، او را در شمار صالحان و موفقان به حساب نیاورید.»

مفهوم حدیث به این نکته اشاره دارد که کسی که در انجام کارها روش میانه و معتدل را در پیش گیرد و از دو سوی زیاده‌روی، چه در حالت نشاط و چه در حالت سستی، دوری کند، امید است که موفق شود. اما نباید به آوازه و شهرت او در میان مردم توجه کرد؛ زیرا سرنوشت و فرجام کارها نزد خداوند است.

اگر دیده شد که فرد راه زیاده‌روی را در پیش گرفته تا جایی که زبانزد مردم شده است، نباید او را در شمار صالحان دانست؛ زیرا ممکن است دچار ریا شده باشد و ارزش کارهایش را از بین برده باشد.

(نقاط قوت و ضعف فعالیت‌های جمعی، الدیلمی، ص ۷۸)

عائشه رضی‌الله‌عنها، همسر پیامبر ﷺ، روایت می‌کند:

روزی پیامبر ﷺ نزد من آمد و زنی نیز نزد من بود. فرمود: «این زن کیست؟» گفتم: «فلانی است که بسیار نماز می‌خواند.» پیامبر ﷺ فرمود:

رَوَى الْبُخَارِيُّ (۴۳)، وَمُسْلِمٌ (۷۸۵)، وَاللَّفْظُ لَهُ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ:

«دَخَلَ عَلَيَّ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَعِنْدِي امْرَأَةٌ، فَقَالَ: مَنْ هَذِهِ؟ فَقُلْتُ: امْرَأَةٌ لَا تَنَامُ، تُصَلِّي. قَالَ: عَلَيْكُمْ مِنَ الْعَمَلِ مَا تُطِيقُونَ، فَوَاللَّهِ لَا يَمَلُّ اللَّهُ حَتَّى تَمَلُّوا.»

«کارهایی را انجام دهید که در توان شماست. به خدا سوگند، خداوند خسته نمی‌شود تا اینکه شما خسته شوید.»

☆ ادامه دارد ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠آسیب شناسی کار جمعی

ادامه آفت پنجم: عدم توازن میان اهداف و توانمندی‌ها

✍فرزان خاموشی

کلمه‌ی «مَه» برای زجر و منع به کار می‌رود.

دکتر طارق سویدان درباره‌ی یک جمع و گروه فعال می‌گوید:

یکی از ویژگی‌های گروه فعال، مشارکت است.

بنابراین، اگر گروهی وجود داشته باشد که فقط تعداد محدودی از اعضای آن مشغول فعالیت باشند و بقیه تنها نظاره‌گر باشند، آنچه تشکیل داده‌ایم، یک گروه واقعی نیست.

وی از جمله ویژگی‌های گروه فعال را توزیع نقش میان اعضای گروه می‌داند و می‌گوید:

«هر کس در یک کار گروهی باید وظیفه‌ای داشته باشد که با توانایی و علاقه‌ی او متناسب باشد.»

(زندگی این‌گونه به من آموخت، طارق سویدان، ص ۳۳)

ب) عدم توازن و اولویت‌بندی در تعیین برنامه‌ها

شخصیت‌ها و گروه‌های مختلفی به جماعت می‌پیوندند؛ از جمله دانشجو، فرهنگی، پزشک، مهندس و... . طبیعتاً سطح دانش، فهم، توانایی و نیازهای همه‌ی این افراد یکسان نیست.

بنابراین، تعیین برنامه‌ای یکنواخت می‌تواند حق برخی از اعضای این مجموعه را ضایع کند و ممکن است شخص پس از مدتی دچار خستگی، دلزدگی و سستی شود.


در چنین شرایطی، این احساس در فرد شکل می‌گیرد که وقت خود را تلف می‌کند و همراهی او با جماعت سودی برایش ندارد.

از سوی دیگر، ممکن است شخصی تصور کند با پیوستن به یک جمع خاص، خواسته‌های درونی و نیازهایی را که برای ساخت و توسعه‌ی شخصیت خود دارد، برآورده خواهد کرد. اما پس از مدتی، از آنجا که در هر جمعی برخی فعالیت‌ها نسبت به فعالیت‌های دیگر اولویت پیدا می‌کنند، چه‌بسا آن چیزی که شخص به دنبال آن بوده، در اولویت کاری جمع قرار نگیرد؛ زیرا طبیعتاً برای هر مجموعه‌ای دشوار است که در همه‌ی زمینه‌ها فعالیت کند.

در نتیجه، برآورده نشدن خواسته‌های فرد، ممکن است موجب رنجش و سستی او شود و چه‌بسا جماعت را در این زمینه به کم‌کاری و کوتاهی متهم کند.

پیوستن به هر جمعی، برای فرد دو امتیاز و فایده خواهد داشت:

۱. حفظ ایمان و دغدغه‌ی فرد نسبت به دعوت.

۲. توسعه‌ی شخصیتی؛ فرد امیدوار است با حضور در جمع، از لحاظ شخصیتی در زمینه‌های مختلف رشد و توسعه پیدا کند.

اگر جمعی نتواند این خواسته را تأمین کند، طبیعتاً ممکن است با سستی و در نهایت خروج فرد از جمع مواجه شود.

ج) ترجیح کمیت بر کیفیت

یکی از عوامل موفقیت هر جمع، وجود نیروهای توانمند و رشد‌یافته است. اگر مجموعه‌ای روزی از نیروهای توانمند خالی شود، چه‌بسا به سوی فروپاشی نیز حرکت کند.

وجود برنامه‌های فراوان گاهی سبب می‌شود جمع، به‌جای پرداختن به تربیت نیروی انسانی ـ که رکن اساسی و پایه‌ی هر مجموعه‌ای است ـ خود را به فعالیت‌های جانبی دیگر مشغول کند.

استاد احمد راشد در کتاب «الرقائق» چنین می‌گوید:

«گزینش و گردآوری نیروهای جوانی که در زیرکی و شجاعت برجسته‌اند و تربیت این نیروها به شکلی ریشه‌دار، فراگیر و پایدار، دو رکن اساسی در برنامه‌ی حرکت اسلامی است.»

همچنان که ابوالحسن ندوی می‌فرماید:

«چاره‌ای نیست جز ساختن رجالی که به کار دعوت بپردازند و چرخ آن را بچرخانند، به تربیت نیروها بپردازند و جای خالی‌ها را پر کنند.

هر حرکت و دعوت و مؤسسه‌ای، هرچند از نظر نیروی انسانی قوی و مایه‌دار باشد، باز هم در معرض خطر است و طولی نخواهد کشید که مردانش یکی پس از دیگری از بین خواهند رفت و روزی دستش از نیروی کار تهی خواهد شد.»

(الرقائق، احمد راشد، دار النشر للجامعات، ص ۵)

تربیت نیروی انسانی، خواسته و آرزوی خلیفه‌ی دوم، عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه، نیز بوده است.

روایت شده است که روزی عمر بن خطاب رضی‌الله‌عنه با دوستانش نشسته بود. به آنان گفت: «هر یک آرزویی کنید.»

یکی از آنان گفت: «من آرزو دارم پرِ این خانه درهم داشتم تا آن را در راه خدا صرف می‌کردم.»

دیگری آرزو کرد که «پرِ این خانه طلا داشتم و آن را در راه خدا خرج می‌کردم.»

اما عمر گفت: «من نیز آرزو داشتم پرِ این خانه مردانی مانند ابو عبیده بن جراح، معاذ بن جبل و سالم مولی ابی‌حذیفه می‌داشتم و آنان را در راه خدا به کار می‌گرفتم.»

(اولویت‌های دینی در پرتو قرآن و سنت، یوسف قرضاوی، ص ۵۷)

در این بخش، جا دارد نکته‌ای را نیز یادآور شویم.

در نقطه‌ی مقابل این بحث، یعنی عدم توجه به تربیت نیروی انسانی، گاهی پیش می‌آید که جمع به داشتن کثرت پیروان و همراهان توجه کرده و از تربیت صحیح و درست آنان غافل شود. در حالی که تعداد زیاد نیروی انسانیِ توسعه‌نیافته، کار چندانی از یک جمع یا گروه پیش نخواهد برد.


خداوند در قرآن کریم، در بیان دو غزوه، درس مهمی برای اهل ایمان بیان کرده است؛ اینکه پیروزی در میدان نبرد با مخالفان و دشمنان، به کثرت و تعداد زیاد وابسته نیست، بلکه به وجود نیروهای تربیت‌شده و رشد‌یافته بستگی دارد.

☆ ادامه دارد ☆

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠آسیب شناسی کار جمعی

ادامه آفت پنجم: عدم توازن میان اهداف و توانمندی‌ها

✍فرزان خاموشی

مسلمانان با وجود تعداد زیاد در جنگ حنین، نزدیک بود شکست بخورند؛ چراکه به کثرت و تعداد خود مغرور شده بودند و کیفیت و نیروی روحی و معنوی را فراموش کرده بودند.

خداوند متعال می‌فرماید:

﴿لَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ فِي مَوَاطِنَ كَثِيرَةٍ ۙ وَيَوْمَ حُنَيْنٍ ۙ إِذْ أَعْجَبَتْكُمْ كَثْرَتُكُمْ فَلَمْ تُغْنِ عَنْكُمْ شَيْئًا وَضَاقَتْ عَلَيْكُمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ ثُمَّ وَلَّيْتُمْ مُدْبِرِينَ * ثُمَّ أَنْزَلَ اللَّهُ سَكِينَتَهُ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَعَلَى الْمُؤْمِنِينَ وَأَنْزَلَ جُنُودًا لَمْ تَرَوْهَا وَعَذَّبَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ وَذَٰلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ﴾
(سوره‌ی توبه، آیات ۲۵-۲۶)

اما در مقابل، در غزوه‌ی بدر، مسلمانان با وجود تعداد کم، پیروز شدند؛ آنجا که خداوند داستان و شرح حال آنان را بازگو می‌کند و می‌فرماید:

﴿وَلَقَدْ نَصَرَكُمُ اللَّهُ بِبَدْرٍ وَأَنْتُمْ أَذِلَّةٌ ۖ فَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ﴾
(سوره‌ی آل‌عمران، آیه‌ی ۱۲۳)

همچنین می‌فرماید:

﴿وَاذْكُرُوا إِذْ أَنْتُمْ قَلِيلٌ مُسْتَضْعَفُونَ فِي الْأَرْضِ تَخَافُونَ أَنْ يَتَخَطَّفَكُمُ النَّاسُ فَآوَاكُمْ وَأَيَّدَكُمْ بِنَصْرِهِ وَرَزَقَكُمْ مِنَ الطَّيِّبَاتِ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ﴾
(سوره‌ی انفال، آیه‌ی ۲۶)

پیامبر ﷺ در بیان ارزش و نفع انسان تربیت‌شده می‌فرماید:

قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ:

«لَيْسَ شَيْءٌ خَيْرٌ مِنْ أَلْفٍ مِثْلِهِ إِلَّا الْإِنْسَانُ.»

متفقٌ‌علیه.

«هیچ چیزی ارزش و نفعش بیشتر از هزار برابر چیز دیگری مانند خودش نیست، مگر انسان.»

و در جایی دیگر، درباره‌ی نادر بودن انسان کامل و وارسته می‌فرماید:

«إِنَّمَا النَّاسُ كَالْإِبِلِ الْمِائَةِ، لَا تَكَادُ تَجِدُ فِيهَا رَاحِلَةً.»

(رواه الترمذي وابن ماجة)

«مردم مانند گله‌ی شتر صدنفری هستند که شاید در میان آن‌ها یک شتر کاملاً خوب و خوش‌فرمان پیدا نکنی.»

در پایان این بخش از آسیب‌های کار گروهی، لازم است به نکته‌ای توجه کنیم که هر جمع و گروهی باید آن را مدنظر داشته باشد.

خداوند متعال در سه جای قرآن کریم از ما «احسن عمل» را خواسته است:

﴿وَهُوَ الَّذِي خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَكَانَ عَرْشُهُ عَلَى الْمَاءِ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا﴾
(سوره‌ی هود، آیه‌ی ۷)

﴿إِنَّا جَعَلْنَا مَا عَلَى الْأَرْضِ زِينَةً لَهَا لِنَبْلُوَهُمْ أَيُّهُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا﴾
(سوره‌ی کهف، آیه‌ی ۷)

﴿الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَالْحَيَاةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْغَفُورُ﴾
(سوره‌ی ملک، آیه‌ی ۲)

پیام این آیات به ما این درس را می‌دهد که گویی از دیدگاه اسلام، مسابقه میان انسان‌ها صرفاً بر سر انجام دادن کار خوب و بد نیست، بلکه بر سر انجام دادن کار خوب و خوب‌تر است؛ و اینکه لازم است مشغولیت ذهنی انسان مؤمن همواره معطوف به روی آوردن به بهترین‌ها و دستیابی به بالاترین‌ها باشد.

(اولویت‌های دینی در پرتو قرآن و سنت، یوسف قرضاوی، ص ۶۵)

منتظر بخش های بعدی باشید.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠﴿خَلَقَ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلۡأَرۡضَ بِٱلۡحَقِّۚ تَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ ٣﴾

آسمان‌ها و زمین را به مقتضای حق (و حکمت) آفریده است (نه بیهوده و به گزاف. خداوند) بالاتر از چیزهائی است که (آنان در تصرّف امور یا پرستش) انباز (خدا) می‌سازند.‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠گسترشِ آگاهی؛ کلیدِ تحول و رشد

همه‌یِ ما در طولِ زندگی با باورها و محدودیت‌هایی روبه‌رو می‌شویم که مانعِ رشد و پیشرفتِ ما می‌شوند. این باورها اغلب بر اساسِ تجربه‌هایِ گذشته شکل می‌گیرند و مانندِ نقشه‌هایی هستند که ما از جهان می‌سازیم؛ اما این نقشه‌ها همیشه با واقعیت تطابق ندارند. در واقع، درکِ ما از جهان تنها یک «مدلِ ذهنی» است؛ مدلی که ممکن است محدود و ناقص باشد.
برنامه‌نویسی عصبی-زبانی (NLP) این مفهوم را با عبارتِ «نقشه، قلمرو نیست» به‌خوبی بیان می‌کند. به عبارتِ دیگر، آنچه را که ما به‌عنوانِ واقعیت می‌شناسیم، تنها یک تفسیرِ ذهنی از دنیایِ اطرافِ ماست. با گسترشِ آگاهی، می‌توانیم این نقشه‌هایِ ذهنی را به‌روز کرده و محدودیت‌هایِ خود را از بین ببریم.
ممکن است همیشه فکر کرده باشیم که در محدودیت‌هایِ مالی هستیم و نمی‌توانیم از آن‌ها فراتر برویم؛ این باور می‌تواند مانعِ تلاش برایِ دستیابی به درآمدِ بیشتر شود. اما با آشنایی با افرادی که درآمدهایِ بالاتری دارند، متوجه می‌شویم که این محدودیت تنها در ذهنِ ما بوده است.
گسترشِ آگاهی، کلیدِ از بین بردنِ محدودیت‌ها و کشفِ فرصت‌هایِ جدید است. باورهایِ محدودکننده مانعِ رشدِ ما می‌شوند؛ اما با افزایشِ آگاهی، این موانع از بین می‌روند و اعتمادِ به نفس تقویت می‌شود. برایِ گسترشِ آگاهی، بهتر است با افرادِ موفق در ارتباط باشیم، به مطالعه بپردازیم، در دوره‌ها شرکت کنیم و از منابعِ معتبر بهره ببریم. با این کار، نسبت به خودمان و جهان درکِ عمیق‌تری پیدا کرده و به رشدِ شخصی دست می‌یابیم.

هنگامِ گسترشِ آگاهی، بهتر است بر رویِ یک حوزه‌یِ خاص تمرکز کنید؛ چرا که مطالعه‌یِ کتاب‌هایِ عمومی، اگرچه مفید است، اما برایِ کسبِ تخصص در یک زمینه‌یِ خاص کافی نیست.

گسترشِ آگاهی، کلیدِ رسیدن به موفقیت و تحققِ رویاهاست. با شکستنِ محدودیت‌هایِ ذهنی و یادگیری از دیگران، می‌توانیم به پتانسیل‌هایِ واقعیِ خود دست پیدا کنیم. پس از امروز تصمیم بگیرید که مرزهایِ دانشِ خود را گسترش دهید و به دنیایی از امکاناتِ جدید قدم بگذارید.

— برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید (قبل از اینکه دیر شود) درک کنید»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠هیچ تلاشی در جهان گم نمی‌شود

بزرگ‌ترین خستگی انسان همیشه از کار سنگین نیست؛
گاهی از این احساس است که: «نکند هیچ‌کس مرا نمی‌بیند؟ نکند این همه صبوری، این همه دویدن، و این همه مدارا به جایی نرسد؟»
در چشم دنیای مادی، فقط نتایجی شمرده می‌شوند که به چشم بیایند، اندازه گرفته شوند، یا روی کاغذ ثبت گردند.

اگر در پروژه‌ای شکست بخوری، اگر محبتی کنی و پاسخی نبینی، یا اگر سال‌ها در سکوت مراقب عزیزانت باشی، شاید کمتر کسی تشویقت کند.

اما در دادگاه و درگاه خداوند، واحد سنجش، چشم‌های مردم نیست.
🔹 قرآن این حقیقت آرام‌بخش را این‌گونه بیان می‌کند:
🔖 وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَىٰ
«و به‌راستی که تلاشِ او به‌زودی دیده خواهد شد.»
📖 سورهٔ نجم، آیهٔ ۴۰
💎 توجه کن که آیه نفرمود «نتیجه‌اش دیده می‌شود»؛ فرمود «سَعْی» او دیده می‌شود.
یعنی اصلِ تلاش، خستگی‌های پنهانت، قدم‌هایی که در خلوت برداشتی، صبری که برای شکستن یک غرور کردی، و خلوصی که خرج کردی، همگی ثبت و ضبط می‌شوند.

خداوند «شَکور» است؛ یعنی اندک‌ترین حرکت نیک را پاس می‌دارد و برکت می‌دهد.

هیچ قدم خیری که با نیت پاک برداشتی در پهنهٔ این جهان گم نمی‌شود؛ حتی اگر سال‌ها بگذرد و ظاهراً ثمری به چشم نیاید.
پس اگر امروز حس کردی تلاش‌هایت دیده نشده، یا سهمت از تشکر دیگران کم بوده، قلبت را به این وعده گرم کن:
تو کارَت را برای انسان‌ها انجام نداده‌ای که چشم‌انتظار تایید آن‌ها باشی.

پروردگاری که خلوتت را می‌بیند، هم برای تلاش‌هایت ارزش قائل است و هم زیباتر از محاسبات خلق، پاداشش را رقم می‌زند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

📌سلوکِ یک آموزگار؛ مردی که جان‌ها را صیقل داد

✍️عثمان عباسی - پژوهشگر مدیریت رسانه و ارتباطات

این نوشته ادای احترامی است به حاج حمید محمودپور، آموزگاری که رسالت معلمی را فراتر از انتقال دانش می‌دانست و با دانش، اخلاق، متانت و سلوک انسانی، نسل‌هایی از شاگردان را پرورش داد. نویسنده با بازخوانی خاطرات سال‌های تدریس او در سردشت، از شیوه‌ی اثرگذار وی در آموزش زبان عربی، کلاس‌های رایگان تابستانی و نقش پدرانه و تربیتی‌اش یاد می‌کند و تأکید دارد که بخش مهمی از مسیر زندگی و شخصیت او، وامدار تأثیر عمیق این استاد است. این یادداشت در نهایت، از مقام معلمانی تجلیل می‌کند که بی‌هیاهو عمر خود را وقف ساختن انسان‌ها می‌کنند و آثار نیکشان در زندگی شاگردانشان تداوم می‌یابد.

🖇 ادامه‌ی مطلب

#جماعت_دعوت_و_اصلاح #آغاز_سال_تحصیلی #معلم #آموزگار #حاج_حمید_محمودپور #سردشت #معلم_انسان‌ساز #تعلیم_و_تربیت #خاطرات_معلم #اخلاق #انسان‌سازی #تکریم_معلم #بازگشایی_مدارس #معیشت_معلمان #کرامت_معلم #عثمان_عباسی

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠فرزاد ولیدی

چه‌بسا انسان در طول زندگی از گنجینه‌های پنهان روح خویش بی‌خبر باشد؛ اما گاه یک مصیبت، پرده از ظرفیت‌های والایی برمی‌دارد که سال‌ها در ژرفای وجودش نهفته بوده‌اند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠معلمان عزیز و تلاشگر و والدین دلسوز و دغدغه‌مند لطفاً درس زندگی را قربانی درس مدرسه نکنید.

✍🏻جلال معروفیان

شاگرد اول بودم، پدرم یادم داده‌بود که من همیشه درس بخوانم، وقتی مهمان می‌آمد زود بیایم سلام کنم و بروم! آرام آرام مهمانهای ما کم شدند. چون مادرم غیرمستقیم گفته‌بود حواس مرا پرت می‌کنند! عیدها همه‌اش خانه بودیم و من نمی‌دانستم «سیزده» بدر یعنی چه؟

وقتی مدرسه می‌رفتم، پدرم خودش مرا می‌رساند. آخه مادرم گفته‌بود نکنه توی سرویس مدرسه حرف بد یاد بگیرم.
پدرم مرا خیلی دوست داشت! حتی می‌گفت زنگ تفریح به‌حیاط نروم! چون ممکن است بچه‌ها دعوایم کنند!
و من نه‌تنها زنگ تفریح مدرسه که تمام زنگهای تفریح عمرم را در اتاقی درس خواندم! مایه افتخار پدر بودم! شاگرد اول!
وقتی پدر مرا به مدرسه می‌رساند شیشه‌ی اتومبیل را بالا می‌زد که مبادا حرفی بشنوم و من تا مسیر مدرسه ریاضی کار می‌کردم!
وقتی سر سفره می‌آمدم باید به فیزیک فکر می‌کردم چون پدرم می‌گفت نباید لحظه‌ها را از دست بدهم!
چقدر دلم می‌خواست یکبار برف بازی کنم ، اما مادر پنجره را بسته بود و می‌گفت پنجره بازشود من مریض می‌شوم! من حتی باریدن برف را هم ندیده‌ام!

من همیشه کفشهایم نو بود، چون با آنها فقط از درب مدرسه تا کلاس می‌رفتم!! من حتی یک جفت کفش در زندگی‌ام پاره نکردم و مایه افتخار پدرم بودم! من شاگرد اول تیزهوشان بودم!
تمام فرمول‌های ریاضی و فیزیک را بلد بودم ولی نمی‌توانستم یک لطیفه تعریف کنم!

و حالا یک پزشکم! چه فرقی دارد تو بگو یک مهندس! پزشکی که تا الان نخندیده است، مهندسی که شوخی بلد نیست! من نمی‌دانم چطور باید نان بخرم ! من نمی‌دانم چطور باید کوهنوردی بروم!

با اینکه بزرگ شده‌ام اما می‌ترسم باکسی حرف بزنم! چون ممکن است حرف بد یاد بگیرم!
من شاگرد اول کلاس بودم! اما الان نمی‌دانم اگر مثلا مراسم عروسی دعوت شوم چگونه بنشینم، اگر مراسم عزاداری بروم چه‌بگویم!
همسایه مان برای ما آش آورده بود نمی‌دانستم چه اصطلاحی به‌کار ببرم.

یک‌روز باید بنشینم برای خودم جوک تعریف کنم !
یک‌روز باید یک پفک نمکی را تا آخر بخورم!

یک‌روز می‌خواهم زیر برف بروم!
یک‌روز می‌خواهم داد بکشم، جیغ بزنم! من شاگرد اول کلاسم اما از قورباغه می‌ترسم، از گوسفند می‌ترسم، مایه‌ی افتخار پدر حتی از خودش هم می‌ترسد!

راستی پدرها ومادرهای خوب و مهربان به فکر شاگرد اول های کلاس باشید و اگر مادرم را دیدید بگویید پسرش شاگرد اول کلاس درس و شاگرد آخر کلاس زندگی است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_قرآنی

💠 وَأَحْسِنُوا ۛ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

و نیکی کنید کە قطعاً خداوند نیکوکاران را دوست دارد.
🔖سوره البقره آیه ۱۹۵

گاهی یک لبخند، یک گذشت، یا یک دستگیری و کمک، نزد خداوند از بسیاری از اعمال نیک دیگر ارزش بیشتری دارد،
هرگاه فرصت نیکی پیش آمد، آن را از دست نده؛ زیرا محبوب شدن نزد خداوند، ارزشمندترین دستاورد زندگی است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠جامعه‌یِ مؤمنان؛ توازن در مسیرِ اصلاح

✍🏻دبیر کل جماعت دعوت و اصلاح

خداوند در قرآن می‌فرماید:
«وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَٰئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ» [توبه/۷۱]
«مردان و زنانِ مؤمن، یاورانِ یکدیگرند؛ به معروف فرمان می‌دهند، از منکر بازمی‌دارند، نماز را برپا می‌دارند، زکات را می‌پردازند و از خدا و پیامبرش اطاعت می‌کنند. اینانند که خداوند به‌زودی مشمولِ رحمتشان قرار می‌دهد؛ که خداوند شکست‌ناپذیر و حکیم است.»
پیامِ این آیه، ایجادِ «تعادل و توازن» در زندگیِ انسان، به‌ویژه مسلمانان است.

این آیه تأکیدی است بر این اصلِ اساسی که تحققِ نیکی، خیرخواهی و دفعِ فساد، نیازمندِ فراهم کردنِ زمینه‌هایِ برادری، همیاری و حضورِ دوشادوشِ زنان و مردانِ اهلِ ایمان است.

وقتی قرآن می‌فرماید: «بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ» (یاورانِ یکدیگرند) و سپس «یَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَ یَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْکَرِ» را مطرح می‌کند، بدین معناست که این همکاری و همیاری، در جهتِ احساسِ مسئولیت نسبت به یکدیگر و تلاش برایِ اصلاحِ امور است. مؤمنان با در کنارِ هم قرار گرفتن، یکدیگر را در کارهایِ نیک یاری می‌کنند و از کارهایِ بد حفظ می‌نمایند.

این آیه به‌صراحت بیان می‌کند که رسالتِ خیرخواهی و مسئولیتِ اصلاح‌گری در جامعه، تنها به مردان اختصاص ندارد. زنان و مردانِ مؤمن باید در کنارِ هم باشند تا تعادل در جامعه شکل بگیرد.

اگر نیمی از جامعه غایب باشد، احساسِ مسئولیت نکند یا به او اجازه‌یِ حضور و ایفایِ نقش داده نشود، اعتدال و رسالتِ دین محقق نخواهد شد. زن و مرد باید در یک صف قرار گیرند تا بتوانند این رسالتِ بزرگ را پیش ببرند.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠﴿طسٓۚ تِلۡكَ ءَايَٰتُ ٱلۡقُرۡءَانِ وَكِتَابٖ مُّبِينٍ ١﴾

طا. سین. این (کلام که آن را به تو وحی می‌کنیم) آیات قرآن و کتاب بیان‌گر (احکام الهی برای سعادت دو جهان) است.‏

#تقویم

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

#پیام_روز

💠خشم، اول به خودتان آسیب میزند

تصور کنید تکه آهنِ گداختهای در دست دارید. فرقی نمیکند آن را به سمتِ دیگری پرتاب کنید یا محکم به دستِ خود فشار دهید؛ در هر دو حالت، خودتان میسوزید. شاید طرفِ مقابل آسیب ببیند یا از آن دوری کند؛ اما این دستِ شماست که آزار میبیند.

نگه داشتنِ خشم و کینه نیز دقیقاً مانندِ همین مثال است؛ گویی یک آهنِ داغ را در دستانِ خود فشردهایم.

ممکن است دلایلِ زیادی برای عصبانیت داشته باشیم و به نظرمان برسد که حق با ما است؛ اما فراموش نکنیم که این خودِ ما هستیم که بیشترین آسیب را میبینیم. با چسبیدن به خشم، از لذت بردن از لحظهی حال باز میمانیم.

به جای آنکه از بودن با عزیزانمان لذت ببریم یا از نعمتهایِ زندگی قدردانی کنیم، خشم این فرصتها را از ما میرباید.

شاید به این احساسات نامهایِ دیگری هم بدهیم؛ مثلاً بگوییم عصبانی یا ناراحت هستیم؛ اما صرفنظر از نامی که بر آن میگذاریم، این احساساتِ منفی مانع از آن میشوند که زندگی را به طورِ کامل تجربه کنیم.

دلایلِ خشمِ ما ممکن است کاملاً منطقی باشند؛ شاید دیگران با ما بدرفتاری کرده باشند یا به ما ظلم روا داشتهاند؛ اما بلوغ و خرد در این است که بتوانیم ببخشیم.

برای بخشیدن، نیازی نیست رودرروی فردِ مقابل قرار بگیریم. هر زمان که خاطرهای تلخ در ذهنمان زنده شد، میتوانیم تصمیم بگیریم که آن را ببخشیم.
بخشش را مانند آبی تصور کنید که بر روی آتشِ فروزان میریزد. هر بار که احساسِ خشم در ما شعلهور میشود، میتوانیم با بخشش، بر آن آب بپاشیم. شاید در ابتدا آتش به طورِ کامل خاموش نشود، اما با تکرارِ این عمل، کمکم شعلههایِ خشم فروکش کرده و به خاکستر تبدیل میشوند.

برای رسیدن به آرامشِ درونی و داشتنِ آیندهای روشنتر، بخشش بهترین هدیهای است که میتوانیم به خودمان بدهیم.

— برگرفته از کتاب «۱۰۰ چیزی که باید (قبل از اینکه خیلی دیر شود) درک کنید»

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات

💠همنشینی؛ مدرسهٔ پنهانِ جان و آیینهٔ سرنوشت انسان

✍🏻حمزه خان‌بیگی

یکی از ژرف‌ترین حقیقت‌هایی که قرآن کریم ومعارف سیره وسنت نبوی وسلف صالح بر آن تأکید کرده‌اند،حقیقتِ «تأثیر همنشین» است. انسان هرچند موجودی صاحب اراده و اختیار است، اما در عین حال از محیط پیرامون، فضای عاطفی و فکری جامعه، و بیش از همه از کسانی که با آنان معاشرت دارد، اثر می‌پذیرد. بسیاری از دگرگونی‌های روحی، فکری و اخلاقی انسان، نه در میدان حوادث بزرگ، بلکه در سکوتِ نشست‌ها، در سایهٔ دوستی‌ها و در لابه‌لای گفت‌وگوهای روزمره رقم می‌خورد.
🔶 از این رو،انتخاب رفیق در منطق قرآن صرفاً یک انتخاب اجتماعی نیست؛بلکه تصمیمی سرنوشت‌ساز در مسیر رشدمعنوی وسعادت ابدی انسان است.هردوستی، جویباری است که چیزی را به روح انسان وارد می‌کند؛یا نور می‌آورد یاغفلت،یابیداری می‌آفریند یاخوابِ جان،یا دل را به آسمان می‌برد یا به خاک می‌دوزد.

بعض الرفقة تحتاج بعدها إلى استغفار لا لأنهم فعلوا بك شيئًا، بل لأنك خرجتَ من الجلسة وأنت لا تعرف كيف ضاعت ساعتان من وقتك في كلامٍ لا يُقدّم ولا يؤخّر
برخی همنشینی‌ها چنان‌اند که پس از پایانشان، انسان نیازمند استغفار می‌شود؛ نه از آن رو که همراهانش آزاری به او رسانده‌اند، بلکه بدان سبب که وقتی مجلس به پایان می‌رسد، ناگهان درمی‌یابد دو ساعت از سرمایه گران‌بهای عمرش در گفت‌وگوهایی سپری شده است که نه دانشی بر او افزوده، نه دلی را بیدار کرده و نه گامی در مسیر رشد و تعالی او پدید آورده است. آن زمان است که آدمی با حسرت می‌نگرد و از خود می‌پرسد: این فرصت ارزشمند چگونه چنین خاموش و بی‌ثمر از کف رفت؟

در برابر،مردمانی نیز هستند که همنشینی با آنان نعمتی الهی است.کافی است لحظاتی درکنارشان بنشینی؛بی‌آنکه احساس کنی، یادخدا درجانت زنده‌تر می‌شود،دل به محاسبه و بازنگری خویش فراخوانده می‌شود، وهنگامی که از آنان جدا می‌شوی،قلبت سبک‌تر،روحت آرام‌تر و همّتت برای پیمودن راه حق استوارتر از پیش است.چنین مجالسی نه تنها زمان را نمی‌سوزانند،بلکه عمر را بارور می‌سازند وانسان را یک گام به حقیقت وجود خویش نزدیک‌تر می‌کنند.
📖 از همین رو قرآن کریم با بیانی سرشار از حکمت و تربیت می‌فرماید:

﴿وَاصْبِرْ نَفْسَكَ مَعَ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُم بِالْغَدَاةِ وَالْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ﴾
«خویشتن را با کسانی همراه و شکیبا بدار که بامدادان و شامگاهان پروردگار خود را می‌خوانند و تنها رضای او را می‌جویند.»

این آیه، تنها سفارش به هم‌نشینی نیست؛ بلکه دعوتی است به انتخاب آگاهانه مسیر زندگی. برای خود رفیقی برگزین که نشستن در کنار او تو را به خدا نزدیک‌تر کند؛ دوستی که سخنش چراغ اندیشه باشد، رفتارش الهام‌بخش فضیلت، و حضورش یادآور مقصدی که برای آن آفریده شده‌ای.

در حقیقت، آنچه در مسیر سلوک و رشد انسان هراس‌انگیز است، طولانی بودن راه نیست؛ زیرا هر راه دشواری با صبر و امید پیموده می‌شود. آنچه بیم‌آور است، همراهی با کسانی است که پیوسته دل و زبانشان در حصار دنیا گرفتار است؛کسانی که همه گفت‌وگوهایشان پیرامون بهره‌های زودگذر، خواسته‌های فانی و سرگرمی‌های بی‌ثمر می‌گردد. چنین همنشینی‌هایی، بی‌آنکه انسان متوجه شود، نگاه او را از افق‌های بلند آخرت به زمین می‌دوزد و دلش را به امور گذرا مشغول می‌سازد.

آنگاه،پس از سال‌ها، با شگفتی می‌پرسد: چرا یاد آخرت در زندگی‌ام کم‌رنگ شد؟چرا شور بندگی در دلم فرو نشست؟ و چرا مقصد جاودانم در حاشیه قرار گرفت؟غافل از آنکه پاسخ این پرسش را باید درمجالسی جست که در آن‌ها حضور یافته و در رفاقت‌هایی که برای خود برگزیده است.
🔶رفیق،تنها همسفر روزهای زندگی نیست؛بلکه معمار پنهان اندیشه و روح انسان نیز هست.ازاین رو خردمند کسی است که پیش از انتخاب راه،همراه راه رابرگزیند؛زیرا بسیارند کسانی که به مقصد نرسیدند، نه ازآن رو که راه را نمی‌شناختند،بلکه چون باهمنشینانی همراه شدند که دل‌هایشان رو به جهتی دیگرداشت.

👌پس خوشا به حال کسی که در میان مردم، دوستانی را برگزیند که حضورشان او را به یاد خدا اندازد، محبت آخرت را در دلش زنده کند و گام‌هایش را در مسیر بندگی استوارتر سازد. چنین رفاقتی از بزرگ‌ترین نعمت‌های الهی و از ارزشمندترین سرمایه‌های سلوک و سعادت است.

📲 در شبکه‌های اجتماعی همراه ما باشید: 

🔸 اینستاگرام 🔸 تلگرام 🔸 وب‌سایت 🔸 آپارات