دروغ‌ها و خرافات اسلام

💢آیا محمد طبق اسلام گناهکار بود؟
#بخش_اول
🔘در سکوت شب، دور از هیاهوی جمعیت و تنها با افکار قلبش، مردی دعا می‌کند و حقیقتی را که در عمق روحش می‌داند، اعتراف می‌کند:
«ای خدا، در پیشگاه تو همه گناهانم را اقرار و اعتراف می‌کنم، لطفاً آن‌ها را ببخش، زیرا هیچ‌کس جز تو نمی‌تواند گناهان را ببخشد. خطاها و اشتباهاتم را، چه عمدی و چه از روی نادانی، با جدیت یا بدون جدیت، ببخش. ای خدا، گناهان و نادانی‌ام را، گناهان گذشته و آینده‌ام را، چه آشکار انجام داده‌ام و چه در نهان، ببخش. خطایی که به شوخی یا جدی مرتکب شده‌ام را ببخش. از تو پناه می‌جویم از تمام شرارتی که انجام داده‌ام. گناهانم را بشوی و قلبم را از همه گناهان پاک کن، همان‌طور که جامه‌ای سفید از ناپاکی پاک می‌شود، و فاصله‌ای طولانی بین من و گناهانم قرار ده، همان‌گونه که شرق و غرب را از یکدیگر دور کرده‌ای.»
این دعا قلبی را نشان می‌دهد که عمق گناه را در روح خود درک کرده است. این دعا طبیعت درونی‌ای را که به سوی گناه متمایل است، تصدیق می‌کند و آرزوی پاک شدن از این عمق گناه را بازتاب می‌دهد.
در این دعا، مبارزه یک مرد با گناه را می‌شنویم. او برای گناهان گذشته و آینده‌اش طلب بخشش می‌کند
او برای چیزهایی که عمداً یا غیرعمد انجام داده، طلب بخشش می‌کند. او برای اشتباهات و گناهان، چه عمدی و چه غیرعمد، طلب بخشش می‌کند. او می‌داند گناهانی که مرتکب شده شر هستند و این را به الله اعتراف می‌کند.

🔘بخش اول: آیا محمد گناهکار بود؟
این دعا توسط محمد گفته شده است. این دعا ترکیبی از دعاهای شخصی اوست که در صحیح بخاری، جلد ۸، شماره‌های ۳۳۵، ۳۷۹، ۴۰۷ و ۴۰۸ ثبت شده‌اند .
محمد به‌وضوح می‌دانست که گناهکار است؛ بنابراین اعتراف خود را علنی کرد. بارها و بارها اعلام کرد که گناهکار است. قرآنی که او بیان کرد، او را گناهکار معرفی می‌کند. با این حال، بسیاری از مسلمانان امروز می‌گویند که محمد گناهکار نبود.
سؤال: محمد گفت که گناهکار است، چرا بسیاری از مسلمانان برخلاف گفته محمد می‌گویند که او گناهکار نبود؟
پیش از پاسخ به این سؤال، بیایید استدلال مسلمانان بعدی را که معتقدند او گناهکار نبود، بررسی کنیم. همچنین شواهد قرآنی و حدیثی مبنی بر گناهکار بودن محمد را بررسی کنیم.

الف)دکترین اسلامی «حفاظت از گناه»
بسیاری از مسلمانان معتقدند که خداوند به پیامبرانش حفاظتی ویژه از گناهکار بودن می‌دهد. در کتاب «محمد و دین اسلام» جان گیلکریست کار بسیار خوبی در بررسی و خلاصه کردن این دکترین ابداعی اسلامی انجام داده است. این دکترین گاهی «عصمت» نامیده می‌شود

چند پاراگراف از این کتاب را نقل می‌کنم:
از صفحه ۲۷۳:
«در سراسر جهان اسلام امروز، به‌طور کلی اعتقاد بر این است که همه پیامبران از «عصمت»، یعنی حفاظت در برابر گناه، برخوردار بودند و بنابراین بی‌گناه بودند. یکی از تناقضات اسلام این است که این دکترین برخلاف آموزش صریح قرآن و حدیث ایجاد شده و حفظ شده است.
در قرون اولیه اسلام، دکترینی مبتنی بر احساسات عمومی و پیش‌فرض‌های الهیاتی پدید آمد و برخلاف آموزش‌های قرآن و حدیث توسعه یافت. این دکترین ابتدا در عقیده‌ای به نام فقه اکبر دوم تدوین شد و در آنجا آمده است:
«همه پیامبران از گناهان، چه سبک و چه سنگین، از کفر و اعمال زشت معاف هستند. با این حال، لغزش‌ها و اشتباهات ممکن است از سوی آن‌ها رخ دهد.
ونسینک، «عقیده مسلمانان»، صفحه ۱۹۲.»
با این حال، به‌طور کامل نمی‌توان منابع مکتوب اسلام را نادیده گرفت، بنابراین سوابق گناهان پیامبران در قرآن و حدیث به اشتباهات تقلیل یافتند. اصطلاحات مشابهی مانند اعمال فراموشی امروزه به‌طور مداوم توسط نویسندگان مسلمان برای توجیه این تخلفاتی که کتاب مقدس و سنت‌های اسلام ثبت کرده‌اند، استفاده می‌شود.یک دلیل اصلی برای ظهور این دکترین در اسلام وجود دارد.
چرا که دکترین وحی در اسلام معتقد است که کتاب‌های مقدس مستقیماً از طریق فرشته واسطه (جبرئیل) به پیامبران دیکته شده‌اند و بنابراین باور داشتند که پیامبران باید شخصیتی بی‌نقص داشته باشند، زیرا اگر نمی‌توانستند خود را از خطا در زندگی شخصی‌شان حفظ کنند، چگونه می‌توانستند به انتقال وحی خدا بدون خطا اعتماد شوند؟
این پیش‌فرض به ناچار به این نتیجه منجر شد که پیامبران باید بی‌گناه بوده باشند.»
به‌طور خلاصه، نوشته‌های واقعی اسلامی می‌آموزند که محمد گناهکار بود. با این حال، مسلمانان بعدی، دکترینی ساختند تا محمد را مشابه عیسی قرار دهند. این دکترین برخلاف آنچه محمد آموخته بود، است. همچنین باید افزود که اگر مسلمانان معتقدند الله قرآن را از فساد انسانی در طول این قرن‌ها حفظ کرده است، در حالی که در دستان انسان‌های گناهکار بوده، پس چرا نمی‌توانست انتقال وحی از طریق انسان‌های گناهکار را نیز قابل اعتماد کند؟

@islie

❤34👍17👎2

7.05K views10:09