🔸آنچه لیبرال‌ها درک نمی‌کنند؛ پوپولیسم با شخصیت سوسیالیست

🖌میکل اورنشن / برگردان: مجتبی رحیمی

▫️جامعه نو: کسانی که در مورد دموکراسی در لهستان، مجارستان و دیگر نقاط اروپا و فراتر از آن نگرانند، باید اذعان کنند که بسیاری از رأی‌دهندگان خریدار احزاب ناسیونالیستی با یک دیدگاه سوسیالیستی هستند که اولویت‌های ملی را بهبود می‌بخشد، نگران فقرا است و از خانواده‌ها حمایت می‌کند. و ایشان باید برنامه‌های خود را مطابق با آن تنظیم کنند. محققین و روزنامه‌نگاران به طور خستگی‌ناپذیر اخبار افزایش ملی‌گرایی پوپولیستی در اروپا و به ویژه دولت‌های تندرو در مجارستان و لهستان را پوشش می‌دهند. با چند ساعت وقت گذاشتن و کمی گوگلینگ، می‌توانید مطالب زیادی بیابید در مورد اینکه چگونه دولت‌های این کشورها به رسانه‌های عمومی حمله می‌کنند، دادرسی‌های قانون اساسی را تضعیف می‌کنند، به مهاجران حمله میکنند، سخنان نفرت انگیز علیه یهودیان، مسلمانان، و گروه های اقلیت دیگر را آزاد می‌کنند.

🔻در Instant View بیشتر بخوانید

🆔 @jameeno

http://telegra.ph/lib-06-19

🔹حضور خانواده‌ها در ورزشگاه آزادی

▫️جامعه نو: مجوز تماشای خانوادگی بازی ایران و اسپانیا در ورزشگاه آزادی از سوی استانداری تهران صادر شد.
علاقه‌مندان به فوتبال می‌توانند همراه با اعضای خانواده‌شان از فردا هم‌زمان با بازی ایران مقابل اسپانیا، بازی‌های جام جهانی ۲۰۱۸ را در ورزشگاه ۱۰۰ هزار نفری آزادی تماشا کنند.

🆔 @jameeno

#ب

🔹سلسله رخدادهایی امیدبخش: اقتصاد در مسیر تحول؟

▫️علی محسنی | جامعه نو: رییس سابق اتاق بازرگانی ایران اواسط اردیبهشت ماه در کانال تلگرامی خود از اتفاقی مهم خبر داد: «شنیده شده در سطوح عالی کشور، تصمیم‌های مهمی درباره حل و فصل ابرچالش‌های اقتصادی گرفته شده است ... سران قوا و نیروهای مؤثر سیاسی کشور برای یک تصمیم مهم فراخوانده شده‌ و مأموریت یافته‌اند که در سریع‌ترین زمان ممکن برای ابرچالش‌های کشور چاره اندیشی کنند.»
محسن جلال پور توضیح چندان بیشتری درباره یادداشت خود نداد. گفته های این فعال مشهور بخش خصوصی بر تحولات بازار ملتهب آن روزهای ارز بی تاثیر نبود گرچه فضای یاس آلود بسیاری را به «تاثیر» هر اتفاقی بدبین کرده بود. جلال پور چندی بعد در توضیح یادداشت خود، از تشکیل شورایی به نام «شورای عالی اقتصاد» خبر داد که روسای قوا عضو آن هستند و هدف آن، رسیدن تصمیم گیران کشور به تقریب ذهنی و اجماع راه حلی عنوان شده است.
5 خرداد اولین جلسه شورای عالی هماهنگی اقتصادی با حضور سران قوا برگزار شد که از سوی محافل اقتصادی، بی سابقه ارزیابی شد. نظام گویی متوجه ابرچالش های موجود اقتصادی شده و نقطه کانونی حل و فصل موضوع را رفع ناهماهنگی در بین سطوح کلان می داند. از محتوای جلسه نخست اما چندان خبری منتشر نشد اما گویا چاره اندیشی برای ابرچالش هایی چون «کسری بودجه دولت»، «کسری صندوق‌های بازنشستگی»، «بحران نظام بانکی»، «فقر و نابرابری» و «اشتغال» علت تشکیل چنین جلساتی است.
به باور نگارنده، نکته ای مهم در تشکیل این شورا وجود دارد که اگر مورد دقت کافی واقع نشود، موفقیت خروجی کار را تحت الشعاع قرار خواهد داد:
ابرچالش ها نیاز به اجماع دارند چون حل آن ها نیازمند سازوکارهایی است که نمی تواند به تنهایی توسط دولت تصمیم گیری شود و به اجرا گذاشته شود. حل چالش هایی چون کسری بودجه و اوضاع نامناسب بانک ها و صندوق های بازنشستگی هزینه های اجتماعی به بار می آورد که تمامی قوا باید برای پیشبرد آن بسیج شوند. تجربه های گذشته نشان داده که ورود دولت به حل برخی چالش ها و استفاده رقباء از نارضایتی های اجتماعی ایجاد شده، حل و فصل مشکلات را پیچیده و حتی ناممکن می کند. این بار اما امید می رود همه قوا در جهت حل مسائل در یک جهت قرار گیرند.
سوال اصلی اما این جاست: تنها همین اجماع کفایت می کند؟ قابل انکار نیست که کشور در شش ماه اخیر دست کم با سه حادثه مهم اجتماعی «ناآرامی های دی ماه گذشته»، اقتصادی «جهش قیمت ارز» و سیاسی «خروج آمریکا از برجام» روبرو شده و این سه رویداد، شرایط را برای اصلاحات بعضا پرهزینه اقتصادی بیش از پیش دشوار کرده است. تنها اجماع قوا نمی تواند اعتماد به نفس لازم برای آغاز این اصلاحات یا پیشبرد بیشتر آن ها را ایجاد کند. در حقیقت، این شورا نمی تواند شورایی با خروجی تصمیم هایی باشد که جامعه یکسره آن ها را «هزینه» ببیند. نیاز به اعلام تصمیم هایی مثبت وجود دارد.
به نظر می رسد تنها یک تصمیم می تواند اثر مثبت داشته باشد و دست کم موازنه ای در برابر آثار منفی دیگر تصمیم ها ایجاد کند: «رشد سرمایه گذاری در کشور» آن هم به گونه ای که افزایش ملموس اشتغال را به همراه داشته باشد. در شرایط پیچیده اقتصادی و سیاسی کنونی اما این مسئله بسیار دشوار است. کسری بودجه دولت، اوضاع بد بانک ها و دشواری جذب سرمایه گذاری خارجی، سه مسیر جذب سرمایه گذاری برای توسعه را یا مسدود و یا با سختی همراه کرده است. تنها دو مسیر باقی می ماند: «جذب سرمایه بخش خصوصی داخلی» و «جذب سرمایه ایرانیان خارج کشور»! به نظر می رسد شورای عالی شکل گرفته می باید در ابتدای کار، بر این دو هدف متمرکز شود.
در روزهای اخیر، برخی نمایندگان مجلس از طرحی خبر داده اند که مسیر بازگشت ایرانیان خارج کشور را هموارتر می کند. طرح هنوز در ابتدای راه است اما شاید بتوان میان تشکیل شورای عالی هماهنگی اقتصادی و این طرح مجلس رابطه ای امیدبخش برقرار کرد.
کشور نیاز به تحول جدی در فضای کسب و کار دارد تا بخش خصوصی جان بگیرد و نرخ سرمایه گذاری رشد معنادار یابد. این روزها می توان علی رغم رخدادهای ناگوار سیاسی، اجتماعی و اقتصادی به تصمیم های سطوح عالی نظام با نگاهی خوش بین تر نگریست.
چالش ها قابل رفع اند اگر عقلانیت چاشنی کار شود...

🆔 @jameeno

#الف

🔺تو را باور نمی‌کنند

▫️شورای سردبیری: دیروز در بخش‌های خبری و تفسیری شبکه‌های فارسی‌زبان خارج کشور غوغایی بر پابود. شادمان از وجود موضوعات داغ خبری، مانورهای معمول خود را در بسترهایی پردامنه ونافذ اجرا می‌کردند. سه سوژه خبری داشتند: ادعای قاتلی که میگفت محل رها کردن قربانی را در زمانی که هنوز زنده بوده به کلانتری اطلاع داده است؛ قاتل دیگری که اعتراف پس گرفته بود و وکلایش می‌گفتند اگر اجازه تجدید دادرسی داده شود مدارک مهمی عرضه خواهند کرد؛ و گفته‌های یک مقام ارشد قضایی که مدعی بود افشاکننده تجاوز سریالی به زنان دروغ گفته و تحت تعقیب قرار می‌گیرد.

همین‌ها برای پر کردن ساعتها برنامه داغ و تبلیغات زیرکانه علیه حکومت ایران کافی بود. ملات و دستمایه همه آنها، دعاوی متکی به عدم اعتماد مردم ایران به دستگاه‌های حفظ نظم و عدالت. این از جایی نشات میگیرد؛ به جایی رسیده‌ایم که افکار عمومی ادعای قاتل را به راحتی بر قضاوت قاضی برتری میدهد و انکار سران قضارا در مقابل ارقام اثبات نشده مردود می‌داند. هلاک‌آور مصیبتی است این بی‌اعتمادی به نهادهای رسمی.

مسبب این وضع را می‌توان در بسیاری از گردنه‌ها و گودال‌های ناگزیر ولی گریز پذیر حکومتگری جستجو و پیدا کرد. یکی از این گودال‌ها، بخش روابط عمومی حکومت و دیگری گردنه مصون‌پروری عمال و کارگزاران حکومتی است. چون حکومت به علت ماهیت خود نمیتواند راس خود را از بدنه‌اش مستقل و هرکس را مسئول رفتار خود بداند، سالهاست مسئولیت بدکرداری‌های عمله جات حکومت را میپذیرد. از سعید مرتضوی گرفته تا ضارب حجاریان و مداح هفت‌تیرکش و از تلفنچی کلانتری گرفته تا نهی از منکرکننده پارک‌ها، زیر کنف حمایت سیستم فرض میشوند و این استثنا ندارد. به همین علت، روابط عمومی دستگاه حکومتی نیز در بدترین موقعیت انفعالی قرار دارد. نمیتوان در باره معلم فاسد تندی تبلیغاتی نشان داد، چون افکار عمومی بلافاصله میپرسد چرا سعید طوسی مصون بود و نمیتوان در فلان حکم درنگ تاخیری حقوقی نشان داد، چون تاکید بر جدی و سریع بودن انتقام‌کشانه از محکوم علنی شده است. حکومت ما، رموز و الزامات حکومتگری باثبات و ماندگار را بلد نیست و هزینه‌ای که می‌دهد سر به آسمان میزند. اگر در رابطه ناسالم یک مامور درجه پایین امنیتی با یک زن، کسی به قتل برسد، دستگاه حکومت‌شان خود را تا حد اعمال نظر در پرونده‌اش پایین میاورد و حاضر است هزینه‌اش را بدهد.این کار را هم در نهایت زمختی انجام میدهد.


البته علت این الطاف خاص روشن است و تا به حال چندین بار در جامعه نو طرح شده است. حکومت‌ها برای تداوم و حفظ ثبات حکومت خود دو راه بیشتر ندارند: یا پذیرش یک جامعه باز و قانونمند و برابر که به آزادی و رضایت به دستگاه حکومت اختیار اعطا میکند تا جامعه را به صورت معقول، بهینه و عادلانه مدیریت کند و یا حذف جامعه آزاد و آگاه و تکیه بر دستگاه‌های کنترل، که رویکردشان حفظ حکومت به هرشکل است و دغدغه پاسخگویی بجز به ولی‌نعمتان خود درراس حکومت ندارند. ما متاسفانه دچار انتخاب راه دوم شده‌ایم، فارغ از اینکه چهره ما هر روز در افکار عمومی تیره‌تر می‌شود. اهل سیاست از مدتها پیش، از دورانی که مرتضوی پهلوان این میدان بود، به دستگاه قضایی کشور بی‌اعتماد بوده‌اند، اما این ماجرا امروز دیگر اهمیتی ندارد؛ این بی باوری و بی‌اعتمادی جامعه به دستگاه عدالت است است که سرنوشت شهروندان و حکومت‌ها را رقم می‌زند.

نه فقط به خاطر آنکه بی‌بی‌سی را دچار تهی شدن کیسه خبری کنیم (که وجودش به لطف تعدد کانال‌های اطلاع‌رسان مثل تلگرام! اهمیتی ندارد) بلکه به دلیل آنکه حساب اعتباری حکومت نزد شهروندانش تقریبا به کلی خالی است و عنقریب روز گفتگویی رودرروتر بین حکومت و مردم در پیش است، باید دستگاه قضایی و حافظ نظم را قضا کنیم.

🆔 @jameeno

#ب

🔹ماجرای یک شطرنج ناتمام / به‌مناسبت سالروز درگذشت ماکسیم گورکی

🖌ایمان پاکنهاد

▫️جامعه نو: فقط یکی‌دو عکس از آن روز نسبتاً سرد، در نخستین روز سال 1908 باقی است. ولادیمیر لنین یک‌طرف میز شطرنج نشسته است و الکساندر بوگدانف، نظریه‌پرداز، فیلسوف و نویسنده‌ روس، طرف دیگر. یک نفر دیگر هم در عکس دیده می‌شود. مردی با بینی پهن و سبیلی پرپشت که به سر طاس لنین خیره شده. نام او ماکسیم گورکی، نویسنده نامدار روسیه است و مکان عکس، خانه‌ رؤیایی گورکی در جزیره‌ کاپری ایتالیا. نقشه‌ها در سر دارند. بازی شطرنج میان لنین و بوگدانف تمام می‌شود و نوبت بازی میان لنین و گورکی، دو رفیق دیرپاست. فرمانده لشکر سیاه گورکی است و فرمانده لشکر سفید لنین. بازی با حرکت سرباز لنین آغاز می‌شود و گورکی اسبش را به جنگ می‌فرستد. پس از 55 حرکت، پیش از آنکه گورکی آخرین حرکت‌ها را بکند، لنین که از مات خود مطمئن است، از بازی دست می‌کشد. بازی نیمه‌تمام می‌ماند. شطرنجی که تا آخر عمر لنین ادامه داشت و بعدها میان گورکی و استالین شکل گرفت.

🔻در Instant View بیشتر بخوانید

🆔 @jameeno

http://telegra.ph/Gorky-06-19

▫️شبیه‌سازی شطرنج ناتمام میان ولادیمیر لنین و ماکسیم گورکی
مهره‌ سیاه: گورکی
مهره سفید: لنین
🆔 @jameeno

🔹عربستان فرودگاه حدیده را به تصرف درآورد

▫️جامعه نو: سخنگوی ائتلاف به رهبری عربستان از تصرف فرودگاه حدیده در یمن خبر داد.
به گزارش خبرگزار رویترز، ترکی المالکی، سخنگوی نیروهای ائتلاف عربستان گفته فرودگاه حدیده به تصرف نیروهای ائتلاف درآمده است.
او درگفتگو با تلویزیون العربی گفت: ما اکنون استحکامات حوثی‌ها در نزدیکی فرودگاه را نابود کرده‌ایم.

🆔 @jameeno

🔸با وجود شرایط جسمانی نامناسب؛ #محمد_حبیبی به تیپ 4زندان تهران بزرگ منتقل شده است

▫️جامعه نو: «حبسی‌ها اسمش را گذاشته اند قَرَن 1 و قَرَن 2 .. محمد حبیبی 20 روز در قرنطینه دو زندان تهران بزرگ بود. روزهای آخر در قرنطینه با کارتن‌خواب‌ها و بی‌خانمان‌ها یکجا نگهداری می‌شد. آنها می‌گفتند از وقتی یک معلم آمده اینجا اوضاعشان بهتر شده.. خیلی به آنها می‌رسید. در آن بی‌نظمی، یک نظمی حاکم کرده بوده، اما حالا بعد از 40 روز منتقلش کرده‌ند به تیپ 4 زندان... جایی که مجرمان جرائم سنگین نگهداری می‌شوند. محمد حال جسمی خوبی ندارد...»
اینها روایت جعفرابراهیمی، فعال صنفی و بازرس شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران از وضعیت محمد حبیبی است. معلمی که روز 20 اردیبهشت ماه و پس از شرکت در تجمع بزرگ صنفی معلمان با ضرب و شتم نیروهای امنیتی بازداشت شد و بعد از مدتی با وجود اینکه قرار بود با وثیقه آزاد شود، به ناگاه به زندان تهران بزرگ منتقل شد. با وجود پیگیری‌های مداوم خانواده، تشکل‌های صنفی معلمان و فعالان صنفی هنوز تغییری در وضعیت محمد حبیبی حاصل نشده و او کماکان در زندان تهران بزرگ و در شرایط سختی به سر می‌برد. این در حالیست که به گفته جعفر ابراهیمی، در طول بیش از 40 روز گذشته هیچ پیگیری عملی از سوی آموزش و پرورش یا سایر نهادهای مرتبط در خصوص آزادی محمد حبیبی صورت نگرفته است.
جعفر ابراهیمی فعال صنفی و بازرس شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران در گفتگو با جامعه نو با تشریح آخرین وضعیت پرونده محمد حبیبی گفت: پرونده آقای حبیبی در حال حاضر در شعبه 26 دادگاه انقلاب است. با توجه به اینکه وکیل ایشان به فک وثیقه اعتراض کرده‌اند، پرونده به دادگاه تجدیدنظر ارسال شده و هنوز جوابی در این خصوص داده نشده است.
ابراهیمی همچنین به تغییر محل نگهداری محمد حبیبی در زندان تهران بزرگ اشاره کرد و گفت: امروز (چهارشنبه) بعد از 42 روز بازداشت، این معلم زندانی را از قرنطینه 2 زندان تهران بزرگ به تیپ 4 این زندان منتقل کرده‌اند که به لحاظ شرایط نگهداری یکی از بدترین تیپ‌های این زندان است.
او تاکید می‌کند، گرچه زندان تهران بزرگ به لحاظ امکانات عمومی در همه بخش‌ها با مشکلات عدیده‌ای روبروست اما تیپ 4، یکی از بدترین بخش‌های نگهداری زندانیان در این زندان است.
ابراهیمی در این رابطه گفت: بسیاری از افرادی که جرائم سنگین دارند در این بند نگهداری می‌شوند و این مساله باعث شده همه نگران وضعیت آقای حبیبی باشند.
بازرس شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران همچنین حال جسمی محمد حبیبی را نامساعد توصیف کرد و گفت: شب گذشته باخبر شدیم که ایشان مجددا در اثر ضرباتی که در پی ضرب‌وشتم زمان بازداشت به قفسه سینه‌اش وارد شده بود، دچار تنگی نفس و آریتمی قلبی شده‌اند که به بهداری زندان منتقل شده است. از چهل روز پیش که برای بار اول این حالت برای محمد حبیبی پیش آمد هم وکیل و هم خانواده ایشان از مسولین زندان خواستند که او را به بیمارستان خارج از زندان منتقل کنند که این درخواست پذیرفته نشد.
ابراهیمی اضافه کرد: خانواده محمد حبیبی در نامه‌های جداگانه‌ای خطاب به قوای سه‌گانه، وضعیت محمد حبیبی و شرایط نگهداری او را تشریح کرده‌اند و در این نامه‌ها نسبت به خطری که وضعیت جسمانی ایشان را تهدید می‌کند، ابراز نگرانی کرده‌اند.
ابراهیمی همچنین به عدم پیگیری آموزش و پرورش و سایر نهادهای مرتبط در این خصوص اشاره کرد و گفت: تاکنون از سوی آموزش و پرورش هیچ پیگیری عملی انجام نشده است. خانم مولاوردی و خانم سعیدی از مجلس گفته‌اند که ما پیگیریم اما واقعا در عمل هیچ اقدام قابل ملاحظه‌ای ندیده‌ایم.
این فعال صنفی تاکید کرد: خواسته ما این است که وزیر و آموزش و پرورش در حالیکه یکی از بهترین معلمانش با آن وضعیت ضرب و شتم شده و بازداشت شده، نسبت به محکومیت بازداشت او و آزادی هرچه سریعتر او اقدام جدی انجام دهد.

🆔 @jameeno

#یادداشت_مهمان

💠اتهام دیروز، گفتمان امروز

✍ دکتر میثم رادپور

در کتاب پنج گفتار، افلاطون به شرح دفاعیه‌ی سقراط در دادگاه آتن، و وقایع پس از آن می‌پردازد.

شخصی به‌نام ملیتوس، و دو تن از رجال بانفوذ سیاسی یونان باستان به‌نام‌های آنیتوس و لایکون، از سقراط شکایت کرده‌اند.

🔻دادگاه رسمیت می‌یابد؛ خیل بزرگی از هواداران سقراط از جمله کریتو، افلاطون، آپولو و ... در دادگاه حضور دارند. سقراط در جایگاه متهم قرار می‌گیرد، و تفهیم اتهام می‌شود. او طی خطابه‌ای طولانی به دفاع از خود می‌پردازد. دادگاه آتن در جلسه‌ی اول سقراط را گناهکار تشخیص می‌دهد، و ملیتوس از دادگاه تقاضای اشد مجازات می‌کند.

🔻جلسه‌ی دوم در همان روز تشکیل می‌شود. دادگاه از سقراط می‌خواهد در مورد مجازاتش، پیشنهاداتی ارائه کند . او با زبانی طنزگونه از دادگاه می‌خواهد که در قبال خدماتش، به او غذای مجانی دهند. سقراط در ادامه از دادگاه تقاضا می‌کند که او را تبعید کنند، و در نهایت به اصرار هوادارانش به دادگاه پیشنهاد می‌دهد که جزای نقدی برای او تعیین کنند. داوران به پیشنهادهای او اعتنایی نمی‌کنند، و در نهایت هیأت منصفه‌ی ۵۰۱ نفره‌ی دادگاه آتن، رأی به اعدام سقراط می‌دهد.

🔻از آن‌جا که محاکمه‌ی سقراط مقارن با فستیوال خدایان است، او پیش از اجرای حکم، مدتی طولانی در حبس می‌ماند. روز پیش از اجرای حکم، کریتو نزد سقراط می‌آید، و به او خبر می‌دهد مقدمات لازم برای فرار او را تدارک دیده است. کریتو به سقراط التماس می‌کند که از آتن فرار کند. سقراط چنین کاری را معادل لگدمال کردن قانون می‌داند. او نمی‌پذیرد.

🔻در روز اجرای حکم، دوستان نزدیک سقراط در زندان حضور می‌یابند. او با شاگردانش به بحث فلسفی می‌پردازد. زندانبان از دوستان سقراط می‌خواهد دست از مباحثه با او بردارند. او توضیح می‌دهد که صحبت کردن باعث گرم‌شدن بدن می‌شود، و اثربخشی زهر را کاهش می‌دهد، و در این‌صورت، سقراط ممکن است مجبور شود دو یا سه مرتبه جام زهر بنوشد، و این وضعیت برای او دردناک خواهد بود. سقراط اعتنا نمی‌کند، و از زندانبان می‌خواهد که به‌اندازه‌ی کافی زهر برای اجرای حکم آماده کند.

🔻غروب آفتاب نزدیک می‌شود. زندانبان خبر می‌دهد موعد اجرای حکم نزدیک شده است. او ناله‌کنان از سقراط می‌خواهد که بر او خشم نگیرد و او را ببخشد. سقراط از زندانبان نزد شاگردانش تمجید می‌کند، و او را جوانمرد می‌خواند. کریتو به سقراط می‌گویند هنوز پاسی تا غروب آفتاب مانده است، و از او تقاضا می‌کند دمی بیش‌تر نزد آن‌ها بماند. سقراط پاسخ می‌دهد که با این کار گویی خود را مسخره کرده است، و علاقه‌ی خود را به چیزی ( زندگی) که نزد او هیچ است، نشان داده است.

🔻سقراط جام زهر را به‌دست می‌گیرد، وبه‌سادگی تمام آن را سرمی‌کشد. شاگردان با دیدگان اشکبار به نظاره می‌نشینند. سقراط آن‌ها را به آرامش فرامی‌خواند، و خود در آرامش دیده فرومی‌بندد.

⁉️اما اتهام سقراط چه بود:

"سقراط به موجب انجام کارهای ناشایست، گناهکار است. او به مطالعه‌ی چیزهایی می‌پردازد که در آسمان‌ها و زیر زمین است؛ او گزاره‌های غلط را درست جلوه می‌دهد، و این چیزها رو به سایر مردم هم یاد می‌دهد."

شاکیان پرونده این‌گونه اذعان می‌کنند: "سقراط می‌خواهد با این کارها جوانان ما را فاسد کند!"

🔹سقراط با همین گفتمان به مرگ محکوم می‌شود، و از بد روزگار بیش از این تفهیم اتهام نمی‌شود.

🔹بعد از گذشت ۲۴۰۰ سال از مرگ سقراط، هنوز هم این گفتمان، چارچوب اصلی سخنان رجال سیاسی ما را تشکیل می‌دهد:

" یک عده می‌خواهند با ... (فلان کار) به ... (فلان هدف) برسند." و عموما نمی‌گویند چه کسانی، با چه سازوکاری و چگونه قرار است به هدف خود نایل شوند.

⚠️بدتر این‌که این جنس از گزاره‌ها به‌گونه‌ای افراطی به محافل علمی ما نیز تسری یافته است. بدیهی است که متخصصان علوم انسانی بیش از کارشناسان سایر علوم از این جنس گفتمان استفاده می‌کنند؛ گفتمانی که بزرگترین فیلسوف تمام دوران را که متخصص علوم انسانی بود، به کام مرگ فرستاد.

⚠️اقتصاددانان کشورمان در گفتمان " یک عده می‌خواهند ..." ید طولا دارند. یکی می‌گوید فلان طرفدار نظام سرمایه‌داری قصد دارد حقوق مستضعفان را به نفع ثروتمندان مصادره کند؛ آن یکی می‌گوید فلان هوادار نهادگرا می‌خواهد از رانت‌های دولتی به‌نفع خود استفاده کند؛ این یکی می‌گوید یک عده سودجو قصد دارند بازار ارز کشور را آشفته کنند؛ آن دگر می‌گوید ...

🚩امان از اتهام دیروز که گفتمان امروز است.

منبع: کانال قلمرو مالی

🆔 @jameeno

🔹‏استفاده از ‎پیام‌رسان‌‌های داخلی ابزاری برای تنبیه مجرمان

▫جامعه نو: شهروند متخلف شهرستان عنبرآباد کرمان که اقدام به توهین لفظی به مامور دولت حین انجام وظیفه کرده بود به فعالیت در پیام‌رسان‌ داخلی سروش و ایتا محکوم شد. وی همچنین به تبلیغ حمایت از کالای ایرانی نیز محکوم شده است.

🆔 @jameeno

#فوری

🔸موافقت با پخش فوتبال در ورزشگاه آزادی

▫️جامعه نو: نیروی انتظامی اعلام کرد که پخش فوتبال ایران-اسپانیا در ورزشگاه آزادی بلامانع بوده و امنیت آن تأمین می‌شود.

🔹مرکز اطلاع‌رسانی پلیس اعلام کرد: پلیس به منظور رعایت حال افرادی که از قبل اقدام به تهیه بلیت مسابقه فوتبال ایران-اسپانیا در ورزشگاه آزادی کرده بودند، با پخش این مسابقه در ورزشگاه آزادی موافقت کرد.

🔹بر این اساس، پلیس اعلام کرده است که نسبت به تأمین امنیت پخش این دیدار در ورزشگاه آزادی اقدام خواهد کرد.

🔹پلیس اماکن نیز اعلام کرد که پخش فوتبال در کافی‌شاپ‌ها بلامانع بوده و کافی‌شاپ‌ها می‌توانند تا پایان زمان این دیدار به فعالیت خود ادامه دهند. /ایسنا

🆔 @jameeno

▫جامعه نو: بازی تیم‌های ملی ایران و اسپانیا با نتیجه 1-0 به نفع اسپانیا به پایان رسید

▫️توییت خبرگزاری آمریکایی بلیچر ریپورت بعد از دیدار ایران و اسپانیا: اسپانیا با مشقت ایران قهرمان را پشت سر گذاشت.
🆔 @jameeno

▫️باوجود کم‌آبی در فلات مرکزی ایران روند صدور مجوز احداث واحدهای فولادسازی درگذشته بگونه‌ای است که سهم تولیدفولاد واحدهای کناردریا از 21% فعلی به 16% در 1404 کاهش می‌یابد
منبع: کانال کامودیتی
@jameeno

🔺به ویدئوهای عمودی سلام بگویید

🔸سرویس تازه‌ی IGTV، از امروز در دسترس عموم قرار گرفت


▫️صادق زنگنه | جامعه نو: اینستاگرام قصد دارد با سرویس IGTV، بخشی از بازار تلویزیون‌های آنلاین را از آن خود کند. پیش‌بینی می‌شود این که سرویس رقیبی برای یوتوب خواهد بود، مورد استقبال کاربران ایرانی قرار گیرد و همچون تلگرام، موج تازه‌ای از تولید محتوا، این‌بار در قالب تصویر، به همراه داشته باشد و کسب‌وکارهای تازه‌ای در آن پدید آید.

🆔 @jameeno

http://telegra.ph/zanganeh-06-21

▫️طرح جلد تازه‌ترین شمارۀ #اکونومیست با عنوان "آغاز انقلاب سعودی"

🆔 @jameeno

#یادداشت_مهمان

دفاع از تخصص در وکالت


جامعه نو | طیبه خلقی، وکیل پایه یک دادگستری: در روزهای اخیر در خصوص تبصره ماده ۴۸ آئین دادرسی کیفری سر و صدای زیادی در مطبوعات و فضای مجازی ایجاد شده است. تبصره می‌گوید: " در جرایم علیه امنیت داخلی یا خارجی و همچنین در جرایم سازمان یافته که مجازات آنها مشمول ماده ۳۰۲ این قانون است، در مرحله تحقیقات مقدماتی، طرفین دعوی، وکیل یا وکلای خود را از بین وکلای رسمی دادگستری که مورد تأیید رئیس قوه قضائیه باشند، انتخاب می‌نمایند. اسامی وکلای مزبور توسط رئیس قوه قضائیه اعلام می‌گردد"
🆔 @jameeno

http://telegra.ph/jameeno-06-22

#رادیوجامعه‌نو

📻قسمت ششم

▫️جامعه‌نو: در این شماره می‌شنویم از ماجراهای اقتصادی تا بعضی از رویدادهای سیاسی، از قصه ادامه‌دار فیلترینگ تلگرام تا حضور ایران در جام‌جهانی.

http://telegra.ph/radioJN-06-22

رادیوی این هفته را از اینجا بشنوید:
https://shenoto.com/album/22577

🔻برای تماشای ویدئو Instant View را ملاحظه فرمایید.

🔸وزیران کشورهای عضو اوپک برای افزایش تولید نفت به توافق رسیده‌اند.

▫️جامعه نو: مطابق توافق اعضای اوپک، مجموع تولید کشورهای عضو اوپک و تولیدکنندگان غیراوپک، حدود یک میلیون بشکه نفت در روز افزایش می‌یابد.

سهیل محمد مزروعی، وزیر نفت امارات که رئیس دوره‌ای اوپک است، در نشست خبری پس از جلسه وزیران اعلام کرد با اختلافات موجود، هنوز سهم کشورهای مختلف از افزایش تولید مشخص نشده است.

توافق اعضای اوپک پس از مذاکره بیژن زنگنه و خالد فالح، وزرای ایران و عربستان به دست آمد/ بی‌بی‌سی
🆔 @jameeno

#الف

🔺سنگر ما پشت خط سبز است

▫️شورای سردبیری: باید کاری کرد. ما توصیه به درخواست مذاکره مستقیم با ترامپ نمی‌کنیم . غیرعاقلانه است و نشانه درک سیاسی نیست، لشکری از کسانی را هم که عمله فحاشی سیاسی هستند روی سر آدمی می‌ریزد. نتیجه عملی‌اش هم می‌شود ضعیف‌تر شدن موضع بین‌المللی کشور.

اما باید کاری کرد. آن کار، نه عمل به توصیه اشخاص فاقد توان مشاهده افق سیاست، و نه تکرار شعارهای بی‌پایه و بوی ناگرفته دشمنی بی‌قید وشرط با آمریکاست. آن کار، جابجایی تعریف پر اشتباه خطوط قرمز غالبا مغشوش وخلاف منافع ملی، با شفاف کردن خطوط سبز سیاست ایران است: خطوط سبز سیاست ایران آنجایی است که سیاست ما یا همسو با جریان غالب بین‌المللی است، و یا تعارضی با آن ندارد و از سوی جهان مثبت تلقی می‌شود. نمونه‌اش را دیروز، یک فرمانده نیروهای نظامی ایران به تکرار بیان کرد: "فعلا برد موشکها را در حد۲۰۰۰ کیلومتر نگه می‌داریم." این نه بوی سازش می‌دهد و نه تسلیم. تصمیمی عاقلانه واطمینان‌بخش که تنش را کاهش و باور به حسن نیت ایران را افزایش می‌دهد.

فقط همین یک خط سبز است؟ باز هم هست، اماگویا ترجیح می‌دهیم خودمان اعلام نکنیم تا ترامپ اعلام کند ایران رفتار خود را از ترس اصلاح کرده است. آیا خودمان نمی‌توانستیم اعلام کنیم سیاست ایران درباره امنیت خلیج فارس رفع هرچه بیشتر تنشهای اتفاقی است و مانورهای قایقهای تندرو در اطراف ناوگان ایالات متحده و پرواز پهباد بر فراز آنها را متوقف کرده است؟

نقاط سبز ارزانی هم که می‌توان آنها را گران فروخت وجود دارد: تغییر رویکرد در صحنه عراق به عرصه اقتصاد شاید واجد ارزش مذاکره‌ای نباشد، ولی تبدیل آن به یک دستاورد روابط عمومی آسان بود و هست. بزودی تحولات دیگری هم در رویکردهای خاورمیانه‌ای ما در راه است. آیا باید آنها را با شرمندگی پنهان کرد، یا به عنوان گرایش تازه ایران مانند اعلام محدودیت برد موشکها با سربلندی به عنوان نقاط سبز سیاست ایران در عرصه سیاست بین‌الملل مطرح کرد؟ خروج نیرو از سوریه مادامی که داعش دیگری ظهور نکرده، رها کردن خط تبلیغاتی مخربی که درباره یمن یا بحرین داریم و کمکی به مردم آنجا نمی‌کند و گرهی از مشکلات ملی ماباز نمی‌کند، مشخص کردن ابعاد رابطه با گروه‌های لبنانی که با اعلام حقوق‌بگیری از ایران ما را لکه‌دار کرده‌اند، هریک می‌تواند به مثابه باز کردن گرهی در سیاست خارجی و سنگر گرفتن پشت خط سبز، مبنای تغییر مواضع نسبت به ما باشد.

استدلالهای نفی کننده اینگونه جاگیری پشت خطوط سبز به جای تعیین دائمی خطوط قرمز، هرروز در کشور ضعیف‌تر و خیالی تر می‌شود. گروهی معدود و فاقد پایگاه اجتماعی که ابزارهای تبلیغاتی و شکل دهی افکار عمومی را در اختیار دارند هر روز داستان تازه ای برای مقدس بودن لزوم درگیری با کشورهای دوردست می‌بافند و از خط قرمز حرف می‌زنند. اگر قرار است نظام و دولت را به عنوان سیاستمدار، روشنفکر، و روزنامه‌نگار کمک کنیم تا تصمیم‌های بزرگ بگیرند ، به جای دعوت به مذاکره، مخاطراتش را در این ماجرا و ان رویارویی آشکار کنیم. خودش به وقت تصمیم به مذاکره با ترامپ می‌گیرد. تاکیدهایی که اینجا و آنجا روی خطوط سبز می‌بینیم در همین مسیر است.

🆔 @jameeno