🔴 موانع تحقق حقوق مالکانه صندوق ذخیره فرهنگیان

✍ محمود باقری

۱) قریب ۹ ماه از انتصاب آقای علیرضا کاظمی به سمت وزیر آ وپ‌‌  و رئیس هیئت امنای صندوق ذخیره‌فرهنگیان می‌گذرد،طی این مدت ایشان علی رغم وعده‌هایی که در برنامه‌های رای اعتمادمجلس شورای اسلامی ارائه داده بود،تاکنون ،هم‌در زمینه اجرای حقوق مالکانه و هم در زمینه تعامل سازنده با مطالبه‌گران و اعضای صندوق ذخیره فرهنگیان،کارنامه موفقی نداشته است.
گرچه در تلاشی پیگیر اساسنامه صندوق را طبق تکلیفی که برنامه هفتم توسعه برای ساماندهی صندوق به عهده ایشان گذاشته بود، در هیئت امنای صندوق تصویب نمود ولیکن در اجرای حقوق مالکانه و واگذاری و تثبیت دارایی‌هایی که طبق اساسنامه ۱۴۰۳ متعلق به اعضای صندوق است تلاش و پیگیری نداشته و حتی با تعجب در جلسه‌ای که در جمع مدیران صندوق در فروردین ماه سال جاری برقرار بوده اظهار داشتند که عجله‌ای برای تخصیص حقوق مالکانه نداریم،این سخنان‌در تعارض آشکار با برنامه‌های اعلامی ایشان در زمینه صندوق است،همچنین فرموده‌اند که خواهان واگذاری نظارت بر امور صندوق به حراست و سازمان بازرسی بوده و متاسفانه اقداماتی هم در این زمینه در حال انجام دادن است ‌ که اساساً با خصوصی بودن موسسه صندوق ذخیره فرهنگیان تضاد دارد و خط قرمز همه اعضا و مطالبه‌گران صندوق می‌باشد.
۲) وزیرا وپ و ریاست هیئت امنا به روال گذشته و آنچه اسلاف او انجام می‌دادند به افزودن افراد زیادی به پرسنل صندوق‌ که به طور حیرت آوری برخلاف اساسنامه به محل اشتغال زایی بی دلیل و حیاط خلوت حکومتیان از محل ثروت ودارایی‌های معلمانی که مظلومانه خود در تنگناهای سخت معیشتی گرفتارند ‌ و شاهد پرداخت حقوق‌های نجومی بی‌حساب و حیف و میل ثروت خود هستند،ادامه می‌دهد.
۳) از جمله افرادی که وزیر در بدو ورود به آموزش و پرورش به عنوان نماینده خود در صندوق معرفی نمود, مدیر عامل فعلی صندوق آقای علی صادقی بوده که پس از چند روز حضور او در صندوق هیئت مدیره, بدون اینکه ایشان هیچگونه سابقه خدمت و شناختی در صندوق داشته باشد جهت خوش خدمتی او را به سمت مدیرعاملی صندوق منصوب نمودند که از این رهگذر صندوق ذخیره همچنان‌ به روال قبلی به محل آزمون و خطای مدیران تازه وارد تبدیل شده که این نحوه عملکرد موجب ضرر و زیان و خسران فراوانی به اموال و دارایی‌های اعضا شده است.

۴) باگذشت حدود یک سال از تشکیل شرکت سهند به منظور اجرای فاز اول حقوق مالکانه و معرفی اعضای هیئت مدیره آن به سازمان بورس اخیراً اعلام شده که از مجموع ۵ نفر معرفی شده دو نفر هنوز تایید صلاحیت نهایی نشده‌اند که این خود عاملی در تعویق‌ اجرای حقوق مالکانه می‌باشد و دلیلی غیر قابل قبول است،زیرا که از ابتدا مسئولین صندوق می‌بایست با احصاء شرایط سازمان بورس،افرادی را معرفی می‌کردند که به مشکل تاخیر در تایید صلاحیت برخورد نکنند و اجرای حقوق مالکانه که بیش از ۷ سال است اعضا و مطالبه‌گران بر طبق موازین قانونی خواهان اجرای آن هستند ،همچنان با تاخیر مواجه نشود.
۵) همچنین‌ با شنیدن اخباری مبنی بر اختلافات درونی اعضای هیئت مدیره و استعفای‌رئیس آن و جایگزینی فرد جدید که همه این موارد زمانبروبهانه‌هایی برای به تعویق افتادن اجرای حقوق مالکانه ایجاد می‌کند،همه شواهدی هستند که مسئولین مربوطه اراده مصممی برای اجرای حقوق مالکانه و سامان یافتن صندوق از خود نشان نمی‌دهند و همچنان خواهان ادامه روند گذشته هستند.
۶) با عنایت به آنچه گفته شد و جمع‌بندی که می‌توان انجام داد به نظر نگارنده هیچ ایراد قانونی و اساسنامه‌ای‌جهت اجرای حقوق مالکانه چه در اساسنامه فعلی و چه در اساسنامه‌های قبل وجود ندارد و آنچه مانع آن است تنها عدم اراده مصمم مسولین مربوطه و اعمال نفوذ‌های سیاسی ناجوانمردانه‌ای است که مافیای درون و برون صندوق انجام می‌دهند بنابراین تنها راه رسیدن به حقوق مالکانه،انسجام و وحدت تمامی گروه‌های مطالبه‌گری و اعضای صندوق و به رسمیت شناختن اختلافات موجود که اگر مدیریت شده باشد بدون تردید ،موجب پیشرفت و توسعه فرایند مطالبه‌گری خواهد بود،شنیده شدن صدای واحد از همه که همان درخواست قاطع تخصیص حقوق مالکانه و بورسی شدن دارایی‌های صندوق می‌باشد.

📌 یادداشت‌های مندرج در این کانال، صرفاً دیدگاه‌های شخصی نویسنده بوده و لزوماً موضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

‍ 🔴 در مدارس ایران چه می‌گذرد؟

✍ مهران صولتی؛ معلم و جامعه‌شناس

کلیپ پیوست نشانه‌ای آشکار از شکست سیاست‌های آموزش‌ و‌ پرورش کشور محسوب می‌شود. دانش‌آموزانی که با پایان سال تحصیلی کتاب‌های خود را پاره کرده و اوراق آن را در خیابان پراکنده‌اند. روز گذشته رهبری هم در دیدار سالانه با جمعی از معلمان با انتقاد از فرم و محتوای کنونی کتاب‌های درسی بر نقش ممتاز معلم و این کتاب‌ها در پرورش فرزندان ایران اسلامی تاکید ورزیدند. درباره وضعیت فعلی مدارس و نقش این دو مولفه می‌توان به نکات زیر اشاره کرد:

✅ آموزش و پرورش در ایران یک نهاد حکومتی است که متکفل انتقال ارزش‌های ایدئولوژیک و پرورش نسلی وفادار به آرمان‌های نظام جمهوری اسلامی می‌باشد. معلمان و کتاب‌های درسی دو ابزار مهم نظام سیاسی برای تحقق این هدف می‌باشند که سعی شده است با سخت‌گیری‌های وسواس‌گونه در چارچوب ایدئولوژی ترسیم شده قرار گیرند.

✅ از آن‌جا که نظام‌های ایدئولوژیک می‌کوشند تا واقعیت‌ها را به تناسب روایت‌ها شکل دهند نگرش ویژه‌ای به متون و کتاب‌های درسی دارند. در این نگاه دانش‌آموزان لوح سفید و منفعلی تصور می‌شوند که قرار است با پمپاژ ارزش‌های حکومتی در کلاس‌های درس جامعه‌پذیر شوند اما در عمل وجود عللی هم‌چون فشار واقعیت‌های اجتماعی، عدم اعتقاد برخی معلمان به ایدئولوژی حاکم، و بی‌توجهی دانش‌آموزان به محتوای کتاب‌های درسی این برنامه را با شکست روبرو ساخته است.

✅ در این میان انباشتن کتاب‌ها از آموزه‌های ایدئولوژیک و بی‌اعتنایی مولفین به واقعیت‌های معرفتی دانش‌های مختلف که در موارد زیادی با اعتراضات معلمان هم مواجه شده است پذیرش محتویات این کتاب‌ها از سوی دانش‌آموزان را با مشکلات جدی مواجه ساخته است‌. در حقیقت عدم انعطاف مولفان در بازنگری کتاب‌های درسی به شکاف میان معلمان - متون دامن زده و آموزه‌های مندرج را به سطح محفوظات فروکاسته است.

✅ هم‌چنین آمرانگی آموزش در مدارس ایران به فرآیند مقاومت و پیدایش سوژه معترض در آن دامن زده است. آموزش به‌جای خلق موقعیت یادگیری با مشارکت معلم - دانش‌آموز به ایجاد رابطه عمودی و مکانیکی میان دو طرف انجامیده و آموزش را از اهداف ذاتی خود تهی ساخته است. در چنین شرایطی کژکارکردهای مدارس بر کارکردهای آن تفوق یافته و سرمایه‌های انسانی و اجتماعی در خطر فرسایش قرار می‌گیرند.

🔹 نکته پایانی: در روزگار رسانه‌ای شده کنونی که سهم سلبریتی‌ها و شبکه‌های اجتماعی در تاثیرگذاری بر نسل‌های جدید شتابی فزاینده یافته است سخن گفتن از نقش چشمگیر معلمان و کتاب‌های درسی به غایت محل تردید می‌باشد. به نظر می‌رسد اگر این دو مولفه نتوانند به موازات تغییرات چشمگیر نسلی و تحولات سریع جهانی فعالیت‌های خود را به‌روز نمایند به زودی از گردونه تاثیرگذاری حذف خواهند شد.


#معلم
#کتاب_درسی

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴 دفاع از حقوق کودکان مهاجر، وظیفه‌ای انسانی و صنفی

✍ جعفر ابراهیمی

در روزهایی که سیاست‌های ضد مهاجرتی حاکمیت با حمایت جریان‌های دست‌راستی افزایش یافته و در دستور کار دولت پزشکیان، با نادیده‌گرفتن اصول بنیادین حقوق بشر، قرار گرفته، ضرورت دارد تشکل‌های صنفی مستقل و نهادهای مدنی و حامی حقوق کودکان در برابر این سیاست‌ها سکوت نکنند. بر اساس اخبار موجود، دولت قصد دارد نه تنها مهاجران فاقد مدارک، بلکه نزدیک به دو میلیون مهاجر قانونی افغانستانی را نیز از کشور اخراج کند؛ تصمیمی که بخش بزرگی از قربانیان آن، کودکان زیر ۱۸ سال هستند. بسیاری از این کودکان در نظام آموزش رسمی ایران تحصیل می‌کنند و برای آن‌ها، بازگشت اجباری به افغانستان، به‌ویژه برای دختران، به معنای محرومیت قطعی از حق آموزش خواهد بود.

این سیاست آشکارا نقض حقوق انسانی و حق آموزش کودکان مهاجر است و بر خلاف تعهدات بین‌المللی ایران در حوزه حقوق کودک به شمار می‌آید. در این شرایط، تشکل‌های صنفی فرهنگیان به‌ویژه وظیفه دارند موضعی شفاف و صریح اتخاذ کنند. یادآوری چند نکته در این زمینه ضروری است:

۱. اساسنامه‌ اغلب تشکل‌های صنفی مستقل در ایران، دفاع از حقوق کودکان را بدون در نظر گرفتن ملیت، جنسیت، مذهب یا موقعیت مهاجرتی، به رسمیت شناخته‌است.

۲. شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، به‌عنوان عضو رسمی سازمان آموزش بین‌الملل (Education International)، متعهد به اصولی است که در آن دفاع از حقوق کودکان و رفع هرگونه تبعیض در آموزش جایگاهی مرکزی دارد.

۳. مردم ایران خود قربانی سیاست‌های مهاجرت‌زا بوده‌اند. میلیون‌ها ایرانی، از جمله کودکان، به دلیل فشارهای ساختاری حاکمیت ناچار به ترک وطن شده‌اند. ما اگر مدافع حقوق فرزندان خود در صورت مهاجرت هستیم، نمی‌توانیم نسبت به حقوق کودکان مهاجر در کشورمان از جمله کودکان افغانستانی بی‌تفاوت باشیم.

۴. کنوانسیون جهانی حقوق کودک، به‌صراحت بر حق آموزش برای همه کودکان، از جمله کودکان مهاجر، تأکید دارد. اگر ما به این کنوانسیون برای دفاع از کودکان ایرانی استناد می‌کنیم و بر حق تحصیل رایگان، مخالفت با آموزش ایدئولوژیک و ... تاکید داریم. نمی‌توانیم بندهای دیگر آن را نادیده بگیریم.

بر این اساس، انتظار می‌رود که تشکل‌های صنفی معلمان، کارگران، و نهادهای مدنی حامی حقوق کودک، در برابر این سیاست‌های کینه‌توزانه و تبعیض‌آمیز، واکنش قاطع و روشن نشان دهند. تشکل‌های صنفی فرهنگیان باید از حقوق همه کودکان – حتی آن‌هایی که از سوی ساختار قدرت «غیرقانونی» خوانده می‌شوند – دفاع کنند.

دفاع از کودکی، دفاع از انسانیت است.

📌 یادداشت‌های مندرج در این کانال، صرفاً دیدگاه‌های شخصی نویسندگان بوده و لزوماً مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴 از حقوق قانونی من دفاع کنید

✍🏽ژیلا رحیمی؛ سنندج ٢٩ اردیبهشت ۱۴۰۴

امروز در پی فراخوان مطالبه‌گران صندوق ذخیره فرهنگیان، برای اعتراض به عدم پرداخت حق مالکانه صندوق ذخیره فرهنگیان، خود را به خیابان اکباتان جلو درب اداره کل آموزش و پرورش رساندم. در بدو ورود، مانع از ورود من به حیاط اداره شدند و بعد از مدتی با تهدید و ارعاب، گوشی من را ـ با وجود اعتراض به رفتار خشن آن‌ها ـ مورد بررسی قرار دادند که مبادا عکسی را منتشر کنم و در آخر گفتند هرچه زودتر اینجا را ترک کن و ممنون باش که به تو بی‌حرمتی نکرده‌ایم. اگر هم بیشتر از این اینجا بمانی، دستور می‌دهم خانم‌ها اینجا بیایند و از حضور شما در اینجا ممانعت کنند.

بیشتر کارمندان داخل اداره، در جلو درب اداره حضور چشمگیری داشتند و خود تجمعی تشکیل داده بودند. به محض حضور من در بخش ورودی ساختمان اداره کل، پرسیدند که با کدام واحد کار داری. براستی موقعیتی مضحک بود و در دل گفتم چه خوب می‌شد هر روز با چنین استقبالی مواجه می‌شدیم و پیگیر امور همکاران می‌شدند. ولی دریغ از حمایت و پشتیبانی آن‌ها از همکار خود وقتی نظاره‌گر تهدید و ارعاب من بودند.

در اینجا سوالی که مطرح و بی‌جواب است این است که چه کسی قوانین را پایمال می‌کند؟ کسی که حقش ضایع شده و نسبت به آن معترض است؟ یا مسئولینی که از زمان ورودش به سازمان آموزش و پرورش، متعهد به دفاع از حقوق پایمال‌شده‌ی کارمندانش است و مدام آن را به تعویق می‌اندازد و کارشکنی می‌کند؟

به عنوان بازنشسته‌ی ۱۴۰۳، با وجود آنکه فقط ۲ درصد پاداش خود را دریافت کرده‌ام، بقیه‌ی آن به صورت غیرقانونی در حساب آموزش و پرورش است و کسی آن را غیرقانونی نمی‌داند.

لطفاً مسئولین در برابر مطالبات انباشته‌ی فرهنگیان پاسخگو باشند.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴 ۱۸ سال خدمت، بی‌کد استخدامی و بی‌سرانجامی رسمی‌شدن: پاسخ‌گو کیست؟

به نام پروردگار عادل و توانا

چرا دولت اعم از وزارت آموزش‌وپرورش و سازمان استخدامی و اداری کشوری فعلی و گذشته قانون ملزم صدور کد شناسهٔ استخدامی معلمین پیمانی مهرآفرین تمام استان‌های کشور مصوبهٔ مجلس و ابلاغ مجلس و شورای نگهبان به دولت وقت و سپس تبدیل وضعیت شدن از پیمانی به رسمی را اجرا نمی‌کنند؟ در سال ۱۴۰۰ مجلس تصویب و شورای نگهبان تأیید کرده است.
ما معلمین پیمانی مهرآفرین شروع خدمت در آموزش‌وپرورش اول به‌صورت شرکتی، بعد قراردادی و سپس پیمانی شدیم که طبق مصوبهٔ هیأت وزیران دولت وقت بوده و قانونی در بهمن سال ۹۱ پیمانی شدیم، ولی متأسفانه با گذشت این‌همه سال هنوز نه کد داریم نه تغییر وضعیت شدیم. البته همکاران نهضت هم به‌عنوان آموزشیار مشغول فعالیت بودند که آن‌ها نیز جزو نیروهای مهرآفرین پیمانی شدند.
ما که بیش از ۱۸ سال سنوات حرفهٔ معلمی و بالای ۴۵ سال سن و این‌همه کسب تجربیات معلمی و مهارت‌های معلمی و هزاران هزاران ساعات ضمن‌خدمت‌های آموزشی و مهارتی وزارت آموزش‌وپرورش و انجام تعهدات خدمتی به دولت جهت خدمت در اولویت مناطق محروم و صعب‌العبور و بیابانی مرتکب چه گناهی شدیم که ما را رسمی نمی‌کنند؟ الان چه کسی پاسخ‌گو می‌باشد.

جمعی از معلمان پیمانی مهر آفرین کشور

📌 یادداشت‌های مندرج در این کانال، صرفاً دیدگاه‌های شخصی نویسندگان بوده و لزوماً مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴 تجمع اعتراضی بازنشستگان کشوری، تامین اجتماعی، مخابرات و بهداشت و درمان


مقابل صندوق بازنشستگی کشوری استان #کرمانشاه

فقط کف خیابان /
به دست میاد حق‌مان/

سه شنبه ۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۴

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

‍ ‍ 🔴 بیانیه انجمن صنفی معلمان فارس در محکومیت ادامه بازداشت غیرقانونی آقای اصغر امیرزادگان در پی وخامت وضعیت جسمانی و تشدید بیماری ایشان

با گذشت بیش از یک ماه از بازداشت آقای #اصغر_امیرزادگان، عضو محترم هیئت مدیره انجمن صنفی معلمان فارس، همچنان هیچ اقدام روشنی برای آزادی ایشان صورت نگرفته است. این در حالی است که پرونده نامبرده در مرحله تجدیدنظر بوده و حکم صادره قطعی نشده است. همچنین، با توجه به شرایط خاص جسمانی و تأیید پزشکی قانونی مبنی بر عدم توانایی تحمل حبس، قرار بر آزادی موقت ایشان بود که متأسفانه با کارشکنی‌های پیاپی این حق قانونی سلب شده است.
با وجود تأمین شرایط جدید از جمله معرفی سه کفیل مورد تأیید، باز هم بهانه‌تراشی‌های غیرقانونی ادامه یافته و در نهایت با ادعای وجود پرونده‌ای دیگر، آزادی ایشان را متوقف کرده‌اند؛ موضوعی که جای پرسش جدی دارد و نشانه‌ای از برخوردی سلیقه‌ای و خارج از چارچوب قانون است.

انجمن صنفی معلمان فارس ضمن محکوم کردن این رفتارهای غیرمسئولانه و غیرقانونی، خواستار آزادی فوری و بی‌قید و شرط آقای امیرزادگان و دلجویی از این معلم شریف و خانواده‌ ایشان است. استمرار این وضعیت نه تنها نقض آشکار حقوق شهروندی و انسانی است، بلکه سبب خدشه‌دار شدن اعتماد عمومی به روند دادرسی و دستگاه قضایی خواهد شد.

#جای_معلم_زندان_نیست
#اصغر_امیرزادگان

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

💢 اصغر امیرزادگان فعال صنفی معلمان #فارس در پی تداوم بازداشت خود دست به اعتصاب غذا زد

این فعال صنفی معلمان بنا به گزارش خانواده اش، از روز چهارشنبه، ٣١ اردیبهشت ماه ١۴٠۴ در حالی مجبور به اعتصاب غذا شده است که از بیماری گوارشی حاد رنج می برد و پرونده پزشکی ایشان صریحا به این موضوع اشاره دارد.
ایشان در فایل صوتی فرستاده از زندان #فیروزآباد بیان می کند که به علت شرایط نامناسب زندان و بلاتکلیفی پرونده اش تصمیم به اعتصاب غذا گرفته است.

#جای_معلم_زندان_نیست
#اصغر_امیرزادگان
#اعتصاب_غذا
#صدایش_باشیم

#انجمن_صنفی_معلمان_فارس
🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴 تشکل های صنفی فرهنگیان و مطالبه تغییر نظام سیاسی.

✍️ ابوالفضل رحیمی شاد

یکی از موضوعاتی که از ابتدای تشکیل تشکل های صنفی فرهنگیان در اواخر دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد تا کنون چه از سوی معلمان و فعالان صنفی و چه از سوی اندیشه ورزان بیرون از تشکل ها مورد بحث و مناقشه بوده است، موضوع ورود یا عدم ورود تشکل های صنفی به عرصه سیاسی و طرح مطالبات سیاسی است که طبعا خواست تغییر نظام سیاسی نقطه اوج آن است.

پرسشی که در این نوشتار می خواهم به آن پاسخ دهم این است که آیا مطالبه تغییر نظام سیاسی می تواند از سوی تشکل های صنفی(در اینجا فرهنگیان) مطرح شود؟

برای رسیدن به پاسخ این سوال ابتدا باید به سه سوال دیگر پاسخ  کوتاه و روشن بدهم.

۱_ تشکل صنفی چیست؟ نهاد یا سازمانی غیردولتی و مستقل از حاکمیت که از کارکنان یک گروه شغلی نظیر معلمان، پرستاران، دانشجویان، کامیون داران، وکلا، پزشکان، هنرمندان، نویسندگان، کارگران شرکت نفت و بسیاری دیگر با هدف بالابردن سطح کیفی و بهبود شرایط زندگی شغلی و غیرشغلی کارکنان آن صنف تشکیل می شود.

۲_ فعالیت صنفی چیست؟ تلاشی است که در جهت استیفای حقوق، منافع و مطالبات کارکنان یک صنف، بطور خاص از سوی تشکل های صنفی یا گاهی از سوی فعالان صنفی صورت می پذیرد.

۳_فعالیت سیاسی چیست؟ فعالیتی که با هدف اثرگذاری بر قدرت رسمی(نهادهای حاکمیتی)، ورود به آن یا به خدمت گرفتن آن از سوی افراد، رسانه ها یا احزاب انجام می شود.

با آنچه تا اینجا آمد می توان پرسید که آیا فعالیت صنفی می تواند با هدف ورود به قدرت یا اثرگذاری بر آن(اصلاح، بهبود یا تغییر نظام سیاسی) صورت پذیرد؟ در اینجا فعلا کاری با ورود به عرصه قدرت رسمی (حکومت) نداریم و سوال صرفا معطوف به اثرگذاری بر نظام سیاسی و بطور خاص تغییر رژیم سیاسی است.

اگر به پاسخ این سه پرسش به عنوان مقدمه استدلال نگاه کنیم و بپذیریم که وظیفه یا کارکرد تشکل های صنفی تلاش برای کنار زدن موانعی(از یک ماده قانونی، یک آئین نامه یا بخشنامه نادرست یا درست و اجرا نشده گرفته تا تصمیم یا عملکرد یک یا چند فرد یا نهاد) است که پیش روی آنها برای دستیابی به مطالبات صنفی است. پس اگر این موانع به نوعی با قوانین، افراد یا نهادهای حاکمیتی یا وابسته به حاکمیت مرتبط باشد بالطبع اعتراضات، مطالبات یا خواست تغییر خطاب به حکومت صورت میگیرد. حال اگر این موانع با موجودیت یا ماهیت حاکمیت گره خورده باشد، یعنی اگر علت یا دلیل عدم دستیابی به مطالبات بطور مستقیم مرتبط با ایدئولوژی حاکمیت، سیاست‌های کلان یا رویکرد آن به یک واحد شغلی (در اینجا آموزش و پرورش) باشد طبعا رفع این مانع و خواست تغییر آن در چارچوب وظایف تشکل صنفی مربوطه است.

بطور روشن و صریح اگر ایدئولوژی، برنامه ها و سیاستهای کلان و عملکرد نهادهای حاکمیتی مثل دولت، مجلس، قوه قضائیه و نهادهای امنیتی و انتظامی به آموزش و پرورش، مطالبات معلمان، تشکل ها و فعالیت های صنفی به نحوی باشد که به هیچ وجه اجازه دستیابی به مطالبات فرهنگیان و خروج آموزش و پرورش از این وضعیت را نمی دهد، و نیز رفع این مانع با اصلاحات ممکن نباشد، خواست تغییر نظام سیاسی به عنوان مانعی که اگر رفع نشود مطالبات و بویژه مطالبات مهم و بنیادین فرهنگیان به دست نخواهد آمد، کاملا در چارچوب وظایف تشکیلاتی تشکل های صنفی قرار می گیرد. حتی اگر فرض کنیم که طرح این مطالبه خروج تشکل های صنفی از دایره فعالیت هنجارین و تعریف شده آنها است- که نیست - دلیل آن حکومتی و دولتی بودن آموزش و پرورش و مطلق گرایی ایدئولوژیک حکومت و سیطره این ایدئولوژی بر تمامی ابعاد نهاد تعلیم و تربیت و سیاست های کلان و رویکرد کلی حکومت به جایگاه  آموزش و پرورش در  طول ۴۶ سال گذشته (نهاد مصرفی در برنامه های بودجه و توسعه) و عملکرد نهادهای حکومتی در قبال معلمان و مطالبه گری آنها است که تشکل های صنفی به عنوان نمایندگان معلمان را مجبور می سازد که به این عرصه ورود کرده و این مطالبه را مطرح نمایند. وظیفه ای که بی توجهی به آن عدم پایبندی واقعی به وظیفه نقش و جایگاهی است که در تشکل صنفی از آن برخوردار می باشند.

در پایان لازم است بگویم که نقدها یا پرسش هایی نظیر اینکه در چه شرایط سیاسی هستیم؟ توان تشکل ها در چه سطحی است؟ آیا معلمان از طرح چنین مطالبه ای حمایت میکنند؟ و پرسش ها و نقدهای یشتر به هیچ وجه غیر منطقی نیست و باید به همه آنها اندیشید و برایشان پاسخی درخور پیدا کرد تا جلوی اقدامات بی ثمر و پرهزینه گرفته شود. اما با این وجود طرح مسئله نخست یعنی مجاز بودن تشکل های صنفی فرهنگیان به طرح مطالبه تغییر نظام سیاسی در جای خود باقی است.

📌 یادداشت‌های مندرج در این کانال، صرفاً دیدگاه‌های شخصی نویسندگان بوده و لزوماً مواضع شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران را منعکس نمی‌کند.


🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

‍ #گزارش_اختصاصی

🔴 بازنشستگی صوری برای عبور از قانون؛ بازگشت با رانت به جایگاه عالی

بر اساس اسناد و مدارکی به دست کانال شورای هماهنگی رسیده است ، برخی مدیران در دانشگاه فرهنگیان در حال دور زدن قانون و بهره برداری شخصی از ساختار های رسمی هستند .

آقای ابوالفضل نصرآبادی، از کارکنان دانشگاه فرهنگیان و از نزدیکان آقای دکتر دلقندی (از چهره‌های تأثیرگذار در حوزه‌ی مدیریتی دانشگاه)، طبق مستندات موجود، برای شرکت در آزمون وکالت – که طبق قوانین جاری تنها برای بازنشستگان مجاز است – درخواست بازنشستگی ارائه داده و حکم رسمی بازنشستگی برای ایشان صادر شده است (مطابق اسناد کارگزینی به تاریخ ۱۴۰۱/۱۲/۲۹). اما پس از قبولی در آزمون، با همکاری همشهری خود در اداره کل مالی (آقای بروغنی، معاون مدیرکل مالی)، بدون هیچ مانع قانونی و اداری، حکم بازنشستگی را لغو کرده و به خدمت بازمی‌گردند. این در حالی است که قانوناً بازگشت به خدمت پس از بازنشستگی صرفاً در موارد خاص و با طی روندهای نظارتی دقیق ممکن است.

افزون بر این، ایشان نه تنها به جایگاه شغلی پیشین بازمی‌گردند، بلکه به‌جای دریافت حقوق و مزایای پست کارشناس، با استفاده از نفوذ و ارتباطات، مزایای رئیس اداره را دریافت می‌کنند – امری که از نظر حقوقی و اداری تخلف آشکار محسوب می‌شود.

در مستندات کارگزینی ارسالی، مشخص است که عنوان حکم ایشان ابتدا به‌صورت "بازنشستگی" ثبت شده، اما در احکام بعدی با عنوان "انتصاب مجدد" تغییر یافته و افزایش حقوقی معنادار برای وی لحاظ شده است (مطابق بند «تفاوت تطبیق پست» به مبلغ ۴۴،۰۰۰،۶۵۵ ریال در سند سوم).

بر اساس گزارش‌های رسیده، نصرآبادی از کاندیداهای جریان سیاسی جبهه پایداری در منطقه خود و از منصوبین دولت قبل است. انتصاب اخیر وی به عنوان مدیرکل حقوقی دانشگاه فرهنگیان، با توجه به سابقه تخلفات ذکرشده، نگرانی‌های گسترده‌ای را در میان فعالان صنفی و بدنه‌ی دانشگاهی برانگیخته است.

گفته می‌شود که هفته گذشته، در پی انتشار اخبار انتقادی در فضای مجازی، انتصاب ایشان موقتاً متوقف شد. این تعلیق هرچند گامی مثبت در مسیر شفافیت بود، اما تا زمانی که بررسی دقیق و برخورد قانونی با چنین تخلفاتی صورت نگیرد، نمی‌توان از سالم‌سازی ساختار دانشگاهی سخن گفت.

🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews

🔴 بی‌خبری مطلق از وضعیت مهدی فراحی شاندیز، ۲۲ روز پس از دستگیری خشونت‌آمیز؛ کدام قانون نانوشته حاکم است؟

مهدی فراحی شاندیز، کارگر و فعال آزادی‌خواه، که قریب به یک دهه از عمر خود را در زندان‌های جمهوری اسلامی سپری کرده، بار دیگر در روز ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴، هم‌زمان با روز جهانی کارگر، به روایت شاهدان عینی، با خشونت و ضرب‌وشتم نیروهای امنیتی در خیابان دستگیر شد.

با گذشت ۲۲ روز از این بازداشت، و در حالی که خانواده‌ی او در هفته‌ی جاری بارها به مقابل زندان اوین مراجعه کرده‌اند، هنوز هیچ اطلاعی درباره‌ی وضعیت سلامتی یا محل نگهداری ایشان منتشر نشده است. این سطح از بی‌خبری مطلق، نه تنها نقض صریح حقوق اولیه‌ی زندانیان است، بلکه بار دیگر ماهیت قانون‌گریز و سرکوب‌گرانه‌ی حاکمیت را به نمایش می‌گذارد.

مهدی فراحی شاندیز انسانی شریف، مقاوم، و آگاه به حقوق خود و دیگران است. او که سال‌هاست هزینه‌ی ایستادگی بر اصول انسانی‌اش را پرداخت کرده، هرگز دست نیاز به سوی کسی دراز نکرده، اما امروز وظیفه‌ی ما معلمان، کنشگران و انسان‌هایی که هنوز به کرامت انسانی باور داریم که در برابر چنین ایستادگی بی‌چشمداشت، مسئولیم.

شایان ذکر است که آقای فراحی شاندیز مبتلا به بیماری قند خون است، که در شرایط زندان، بدون دسترسی به مراقبت‌های پزشکی مناسب، نوعی شکنجه‌ی مضاعف به‌شمار می‌آید. بدیهی است که مسئولیت هرگونه آسیب جسمی یا وخامت حال ایشان، مستقیماً متوجه نیروهای امنیتی و مسئولان زندان خواهد بود.

پ‌ن: شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، خواهان آزادی فوری و بی‌قیدوشرط مهدی فراحی شاندیز و اطلاع‌رسانی شفاف در مورد وضعیت جسمی و حقوقی او می‌باشد. این شورا خواهان پایان‌دادن به سرکوب سیستماتیک فعالان کارگری و معلمان در ایران است.


🔹🔹🔹
شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

🔹نشانی کانال تلگرامی شورا:
🆔 @kashowra

📍اخبار، نظرات و انتقادات صنفی و آموزشی:
🆔 @kashowranews