✅✅حمام 400 ساله دولاب و گورخواب ها
محسن مهدیان
🔹قدیم ترها اجر و قرب آدم ها به توفیقات شخصی آنها نبود. آدمها دو دسته بودند. "شخصیت های مرجع" و گروه دیگه "آدم های مشهور". هرکس "#شهرت" داشت الزما "#مرجع" نبود. مثل این روزهای ما نبود که در یک "#چرخه_معیوب" شهرت سازی، مراجع اجتماعی، آدم هایی شوند که شهرت بیشتری پیدا کنند. حالا یا #بازیگر و یا #بازیکن. فرقی هم نمی کند #بازیگر_سینما باشد یا #بازیگر_سیاست.
🔹اما قدیم ترها ماجرا متفاوت بود. اگر کسی قدرت یا پول بیشتر داشت الزاما مرجعیت نداشت. حداکثر از مشهورات زمانه اش بود.
اما چه چیز مرجع می ساخت؟ مراجع اجتماعی چه کسانی بودند؟ مراجع ما یا #نهاد_اجتماعی بودند و یا #قهرمان_اجتماعی. نهادها مثل #مسجد و #هیات و #خیریه و #پاتوق و #زورخانه و #قهوه_خانه و #بازار و غیره. آدم ها نیز مثل #پهلوان_ها و #پاتوق_دارها و #روحانیت و #بازاری ها و غیره.
🔹اما #فصل_مشترک این دو چه بود؟ چه چیز ایندو را مرجع می کرد؟
مرجعیت نهادها و آدم ها، به توفیقات فردی و شغلی شان نبود. اعتبار آنها به میزان توجه آنها به جامعه بود. هرچقدر اجتماعی تر بودند مرجع تر. هرمیزان به مردم و در و همسایه توجه بیشتری داشتند اعتباری بیشتری کسب می کردند و #ریش_سفیدتر و #کدخداتر.
اساسا به همین دلیل بود که پاتوق ها اعتبار داشتند. پاتوق در اصل پای طوق نشستن بود. جایی بود که پهلوان های شهر و بزرگان محل جمع می شدند و مشکلات مردم را حل و فصل می کردند. مساجد هم چنین نقشی داشتند.
اتفاقا قهوه خانه ها نیز. جالب اینکه هرمحلی چنین نقشی پیدا می کرد جزو این گروه به حساب می آمد و اعتبار داشت.
🔸آدم ها نیز با همین معیار و شاخص اعتبار می یافتند. از حضرت #آیت_الله_شاه_آبادی گرفته که اعتبارش بین مردم تهران، بیش از آنکه به #استاد_عرفان حضرت #امام باشد، به راه اندازی صندوق های #قرض_الحسنه بود، تا مرحوم تختی که در سالگردش قرار داریم.
🔷یکی از این محل های متفاوت #حمام_دولاب بود. این حمام که گفته می شود سابقه 400 ساله دارد روزگاری پاتوق بزرگانی بود که روش و منش آنها حل و فصل مشکلات مردم بود.
از همین حمام دولاب پهلوانی بود بنام #حاج_محمود_غلامی. حاج محمود با اینکه پهلوان شهر بود اما شهرتش به دستگیری از فقرا بود. نقل شده در زمان رضاخان او و چند تن از ورزشکاران را دعوت می کنند تا تقدیر شوند. رضاخان می گوید چه پاداشی از من می خواهید؟ هر ورزشکاری یک درخواست شخصی مطرح می کند تا می رسد به حاج محمود. درخواست پهلوان غلامی این بود که خیابانی که امروز به نام شهید سعیدی شناخته می شود را آسفالت کند که مردم آسانتر عبور و مرور کنند.
🔹همین الان هم اگر به این حمام قدیمی سری بزنید عکس های سیاه و سفید حداقل 50 شخصیت فرهنگی و اجتماعی و ورزشی را می بینید که فصل مشترک همه شان خدمت به مردم و محرومین بوده است. از همین "#پهلوان_غلامی" گرفته تا "#درویش_محمود" و "#قنبر_هیات دار" و "#حاج کاظم" همراه همیشگی شهید عراقی و تا "#شهید_مرتضی_زارع" و "#شهید_دولابی" و "#شیخ_مهدی_حق_پناه" و "#شیخ_رضا_نیکنام" و غیره.
🔸برای کمک به مردم نیز نه دفتری می خواست و نه دستک و دم و دستگاهی. یک حمام قدیمی می شد پاتوق خیریه. چه وقتی حمام بود و چه بعدها که زورخانه شد.
🔸غرض اینکه حرمت آدمها و مرجعیت آنها به شهرت شان نبود. به سهم شان در فعالیت های اجتماعی و مردمی بود.
این روزها اما داستان عوض شده است. مرجعیت آدم ها به شهرت است. طبیعی است که آدم شهرت یافته از رسانه، نیازی به مردم ندارد و شهرتش در گرو فعالیت اجتماعی نیست که به جامعه فکر کند. اگر روزی هم نگران جامعه شود تا زمانی است که چرخه شهرت اش حفظ شود .
در چنین سیکل معیوبی نقطه اوج فعالیت های اجتماعی آدم ها می شود نقد کردن. بیرون گود نشستن و بد وبیراه گفتن. ژست های روشنفکری گرفتن و مدعی مطالبه شدن. خلاصه ته تهش می شود کمپین مطالبه از کمیته امداد و فعالیت های کمیته امدادی حاکمیتی.
🔷نمونه روشن این روزهای ما داستان "رنج نامه نوشتن برای #گورخواب ها"ست. شاید صدها نفر بعد از افشاگری گورخواب ها ناله زدن و نامه نوشتند و انتقاد کردند. اما آیا کسی از گورخواب ها، کارتن خواب ها، کانال خواب ها و خیابان خواب های شهر تهران بی اطلاع بود؟
آیا مشکل "آسمان جل های زمین زیلو" در تهران با "یقه حاکمیت گرفتن" حل می شود؟ اهل میدان کجاست؟ چه کسی است که فارغ از این "چرخه بیمار شهرت طلبی" حاضر باشد دررفع این گرفتاری اجتماعی نقش ایفا کند؟
🔹مشکل هزاران آسیب تهران و جامعه ما این است که حمام دولاب های شهر، در بهترین حالت محلی است صرفا برای لیف زدن و کیسه کشیدن. کمتر پاتوقی مانده و کمتر پاتوق داری میدان دارست. میدان دار ها گرفتار شهرتند و مراجع ما بی اعتبارند چون شهرت ندارند.
#همشهری_محله
#طهرونی
@mahaleman
محسن مهدیان
🔹قدیم ترها اجر و قرب آدم ها به توفیقات شخصی آنها نبود. آدمها دو دسته بودند. "شخصیت های مرجع" و گروه دیگه "آدم های مشهور". هرکس "#شهرت" داشت الزما "#مرجع" نبود. مثل این روزهای ما نبود که در یک "#چرخه_معیوب" شهرت سازی، مراجع اجتماعی، آدم هایی شوند که شهرت بیشتری پیدا کنند. حالا یا #بازیگر و یا #بازیکن. فرقی هم نمی کند #بازیگر_سینما باشد یا #بازیگر_سیاست.
🔹اما قدیم ترها ماجرا متفاوت بود. اگر کسی قدرت یا پول بیشتر داشت الزاما مرجعیت نداشت. حداکثر از مشهورات زمانه اش بود.
اما چه چیز مرجع می ساخت؟ مراجع اجتماعی چه کسانی بودند؟ مراجع ما یا #نهاد_اجتماعی بودند و یا #قهرمان_اجتماعی. نهادها مثل #مسجد و #هیات و #خیریه و #پاتوق و #زورخانه و #قهوه_خانه و #بازار و غیره. آدم ها نیز مثل #پهلوان_ها و #پاتوق_دارها و #روحانیت و #بازاری ها و غیره.
🔹اما #فصل_مشترک این دو چه بود؟ چه چیز ایندو را مرجع می کرد؟
مرجعیت نهادها و آدم ها، به توفیقات فردی و شغلی شان نبود. اعتبار آنها به میزان توجه آنها به جامعه بود. هرچقدر اجتماعی تر بودند مرجع تر. هرمیزان به مردم و در و همسایه توجه بیشتری داشتند اعتباری بیشتری کسب می کردند و #ریش_سفیدتر و #کدخداتر.
اساسا به همین دلیل بود که پاتوق ها اعتبار داشتند. پاتوق در اصل پای طوق نشستن بود. جایی بود که پهلوان های شهر و بزرگان محل جمع می شدند و مشکلات مردم را حل و فصل می کردند. مساجد هم چنین نقشی داشتند.
اتفاقا قهوه خانه ها نیز. جالب اینکه هرمحلی چنین نقشی پیدا می کرد جزو این گروه به حساب می آمد و اعتبار داشت.
🔸آدم ها نیز با همین معیار و شاخص اعتبار می یافتند. از حضرت #آیت_الله_شاه_آبادی گرفته که اعتبارش بین مردم تهران، بیش از آنکه به #استاد_عرفان حضرت #امام باشد، به راه اندازی صندوق های #قرض_الحسنه بود، تا مرحوم تختی که در سالگردش قرار داریم.
🔷یکی از این محل های متفاوت #حمام_دولاب بود. این حمام که گفته می شود سابقه 400 ساله دارد روزگاری پاتوق بزرگانی بود که روش و منش آنها حل و فصل مشکلات مردم بود.
از همین حمام دولاب پهلوانی بود بنام #حاج_محمود_غلامی. حاج محمود با اینکه پهلوان شهر بود اما شهرتش به دستگیری از فقرا بود. نقل شده در زمان رضاخان او و چند تن از ورزشکاران را دعوت می کنند تا تقدیر شوند. رضاخان می گوید چه پاداشی از من می خواهید؟ هر ورزشکاری یک درخواست شخصی مطرح می کند تا می رسد به حاج محمود. درخواست پهلوان غلامی این بود که خیابانی که امروز به نام شهید سعیدی شناخته می شود را آسفالت کند که مردم آسانتر عبور و مرور کنند.
🔹همین الان هم اگر به این حمام قدیمی سری بزنید عکس های سیاه و سفید حداقل 50 شخصیت فرهنگی و اجتماعی و ورزشی را می بینید که فصل مشترک همه شان خدمت به مردم و محرومین بوده است. از همین "#پهلوان_غلامی" گرفته تا "#درویش_محمود" و "#قنبر_هیات دار" و "#حاج کاظم" همراه همیشگی شهید عراقی و تا "#شهید_مرتضی_زارع" و "#شهید_دولابی" و "#شیخ_مهدی_حق_پناه" و "#شیخ_رضا_نیکنام" و غیره.
🔸برای کمک به مردم نیز نه دفتری می خواست و نه دستک و دم و دستگاهی. یک حمام قدیمی می شد پاتوق خیریه. چه وقتی حمام بود و چه بعدها که زورخانه شد.
🔸غرض اینکه حرمت آدمها و مرجعیت آنها به شهرت شان نبود. به سهم شان در فعالیت های اجتماعی و مردمی بود.
این روزها اما داستان عوض شده است. مرجعیت آدم ها به شهرت است. طبیعی است که آدم شهرت یافته از رسانه، نیازی به مردم ندارد و شهرتش در گرو فعالیت اجتماعی نیست که به جامعه فکر کند. اگر روزی هم نگران جامعه شود تا زمانی است که چرخه شهرت اش حفظ شود .
در چنین سیکل معیوبی نقطه اوج فعالیت های اجتماعی آدم ها می شود نقد کردن. بیرون گود نشستن و بد وبیراه گفتن. ژست های روشنفکری گرفتن و مدعی مطالبه شدن. خلاصه ته تهش می شود کمپین مطالبه از کمیته امداد و فعالیت های کمیته امدادی حاکمیتی.
🔷نمونه روشن این روزهای ما داستان "رنج نامه نوشتن برای #گورخواب ها"ست. شاید صدها نفر بعد از افشاگری گورخواب ها ناله زدن و نامه نوشتند و انتقاد کردند. اما آیا کسی از گورخواب ها، کارتن خواب ها، کانال خواب ها و خیابان خواب های شهر تهران بی اطلاع بود؟
آیا مشکل "آسمان جل های زمین زیلو" در تهران با "یقه حاکمیت گرفتن" حل می شود؟ اهل میدان کجاست؟ چه کسی است که فارغ از این "چرخه بیمار شهرت طلبی" حاضر باشد دررفع این گرفتاری اجتماعی نقش ایفا کند؟
🔹مشکل هزاران آسیب تهران و جامعه ما این است که حمام دولاب های شهر، در بهترین حالت محلی است صرفا برای لیف زدن و کیسه کشیدن. کمتر پاتوقی مانده و کمتر پاتوق داری میدان دارست. میدان دار ها گرفتار شهرتند و مراجع ما بی اعتبارند چون شهرت ندارند.
#همشهری_محله
#طهرونی
@mahaleman
🚩حجاب و همسر شهید...
#شهید_حججی
همسر شهید حججی اعتقادش را گفت؛ اما عده ای بی حساب آشفته شدند. چرا؟ اگر رابطه شهادت و حجاب را نمی دانیم مشکل از فهم ماست. اوکه به قلبش می فهمد و چشم جانش بازست و مردانه از غیرت شوهر می گوید و جلوی دوربینِ "محرم و نامحرم انقلاب" چین به جبین و خم به ابرو نمی آورد و با صلابت سخن می گوید، به زبانش معرفت جاری است.
استدلال مخالفان چیست؟ از "هرهری مذهب" ها انتظاری نیست. نمی دانند چه می گویند. از "مزدوران حرامی" برخی رسانه های ضدانقلاب هم انتظاری نیست؛ اجیرند. "رسانه نجس فلان نیوز" که هیچ مرزی برای اخلاق نمی شناسند، عکس همسر بی حجاب اسد و حجاب زنان تکفیری را منتشر کرده است که بگوید از شهادت محسن به حجاب نمی شود رسید.
با این "شبهه ی بی مایه" به انکار سخن همسر شهید رسیدیم؟
محسن ها و حججی ها شهید شدند که نکبت اسلام دروغین تکفیری ها جمع شود. تروریست محجبه را مخاطب همسر شهید گرفتید؟ شهید شدند تا محور مقاومت جمع نشود. زن بی حجاب اسد را مخاطب گرفتید؟
بله. محسن شهید شد تا روسری ها عقب نرود. روسری نمادی از دینداری است. با رفتن محسن ها گره روسری ها سفت تر می شود. نگاه ها انسانی تر می شود. شهادت محسن ها شهر را آنقدر معنوی می سازد که حجب و حیا رنگ می گیرد ومی درخشد. این اثر آسمانی خون شهید است. کاردستی من و تو و او نیست.
عناد نباشد و پرده جهل بیافتد، دینداری نیز رشد می کند. بی حجابی از کجاست؟ از دورویی مسئولین؟ خون محسن ها بار این تزویر و تظاهرسیاسی اهل قدرت را بدوش می کشد تا مردم متوجه شوند خواص این جامعه فقط در چرخه باطل سیاسیون و بازیگرها و فوتبالیست ها نیستند. خواص اصیل این جامعه به دوربین زل می زنند و یک دنیا را با صلابت و قدرت نگاه شان، پابند و پاسوز می کنند.
بی حجابی از کجاست؟ از جهل است؛ جهلی که تصور می کند روسری عقب رفته، نشانه ارج و قرب اجتماعی است. امروز همه متوجه می شوند حرمت به چیست و اعزاز کجاست؟
بی حجابی از چیست؟ از احساس ذلت درونی. امروز با خون محسن ها همه متوجه می شوند منشا عزت نفس و کرامت چیست.
خون محسن، حجاب سازست. همسر شهید با جانش فهم کرده است. اگر فهم نکردیم برای قضاوت عجله نکنیم. اگر خیلی احساس "درشت معرفتی" دستمان داده است خاطرات شخصی مان را مرور کنیم که ردپای این داشته های علمی در صحنه عمل و زندگی مان کجاست؟ چقدر در اهتزاز پرچم اسلام سهم داشتیم؟
✅ و البته می فهمیم چه می گوئیم. راه شهید راه "مبارزه با ظلم" و "رشد معنویت" است. "روسری" هم نشانه است.
@mohsen_mahdian
✍تحلیل های روز سیاسی را اینجا می نویسم👇
http://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
#شهید_حججی
همسر شهید حججی اعتقادش را گفت؛ اما عده ای بی حساب آشفته شدند. چرا؟ اگر رابطه شهادت و حجاب را نمی دانیم مشکل از فهم ماست. اوکه به قلبش می فهمد و چشم جانش بازست و مردانه از غیرت شوهر می گوید و جلوی دوربینِ "محرم و نامحرم انقلاب" چین به جبین و خم به ابرو نمی آورد و با صلابت سخن می گوید، به زبانش معرفت جاری است.
استدلال مخالفان چیست؟ از "هرهری مذهب" ها انتظاری نیست. نمی دانند چه می گویند. از "مزدوران حرامی" برخی رسانه های ضدانقلاب هم انتظاری نیست؛ اجیرند. "رسانه نجس فلان نیوز" که هیچ مرزی برای اخلاق نمی شناسند، عکس همسر بی حجاب اسد و حجاب زنان تکفیری را منتشر کرده است که بگوید از شهادت محسن به حجاب نمی شود رسید.
با این "شبهه ی بی مایه" به انکار سخن همسر شهید رسیدیم؟
محسن ها و حججی ها شهید شدند که نکبت اسلام دروغین تکفیری ها جمع شود. تروریست محجبه را مخاطب همسر شهید گرفتید؟ شهید شدند تا محور مقاومت جمع نشود. زن بی حجاب اسد را مخاطب گرفتید؟
بله. محسن شهید شد تا روسری ها عقب نرود. روسری نمادی از دینداری است. با رفتن محسن ها گره روسری ها سفت تر می شود. نگاه ها انسانی تر می شود. شهادت محسن ها شهر را آنقدر معنوی می سازد که حجب و حیا رنگ می گیرد ومی درخشد. این اثر آسمانی خون شهید است. کاردستی من و تو و او نیست.
عناد نباشد و پرده جهل بیافتد، دینداری نیز رشد می کند. بی حجابی از کجاست؟ از دورویی مسئولین؟ خون محسن ها بار این تزویر و تظاهرسیاسی اهل قدرت را بدوش می کشد تا مردم متوجه شوند خواص این جامعه فقط در چرخه باطل سیاسیون و بازیگرها و فوتبالیست ها نیستند. خواص اصیل این جامعه به دوربین زل می زنند و یک دنیا را با صلابت و قدرت نگاه شان، پابند و پاسوز می کنند.
بی حجابی از کجاست؟ از جهل است؛ جهلی که تصور می کند روسری عقب رفته، نشانه ارج و قرب اجتماعی است. امروز همه متوجه می شوند حرمت به چیست و اعزاز کجاست؟
بی حجابی از چیست؟ از احساس ذلت درونی. امروز با خون محسن ها همه متوجه می شوند منشا عزت نفس و کرامت چیست.
خون محسن، حجاب سازست. همسر شهید با جانش فهم کرده است. اگر فهم نکردیم برای قضاوت عجله نکنیم. اگر خیلی احساس "درشت معرفتی" دستمان داده است خاطرات شخصی مان را مرور کنیم که ردپای این داشته های علمی در صحنه عمل و زندگی مان کجاست؟ چقدر در اهتزاز پرچم اسلام سهم داشتیم؟
✅ و البته می فهمیم چه می گوئیم. راه شهید راه "مبارزه با ظلم" و "رشد معنویت" است. "روسری" هم نشانه است.
@mohsen_mahdian
✍تحلیل های روز سیاسی را اینجا می نویسم👇
http://telegram.me/joinchat/AAAAADvUg2MEk7p60toRIw
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❤️عزیزی نوشته بود با جامعه ای مواجهیم که هم #هیات می روند و هم #آنتالیا.
خواستم بگم درست ببینید. با جامعه مواجهیم که هرجا روند بالاخره بر می گردند هیات.
〰〰〰
اینم از #شهید_خوشتیپ ما👆
@mahdian_mohsen
خواستم بگم درست ببینید. با جامعه مواجهیم که هرجا روند بالاخره بر می گردند هیات.
〰〰〰
اینم از #شهید_خوشتیپ ما👆
@mahdian_mohsen
اجازه آدرس غلط نمی دهیم؛
اجازه نمی دهیم جای #جلاد و #شهید را عوض کنید.
بی رونقی امروز از ناکارآمدی دولت شماست. اجازه ندادید مردم طعم شیرین رای شان را بچشند.
ازاینرو،
از حالا با منتخبین جدید مردم یک شرط بیشتر نداریم. خروجی شعار و برنامه و خدمت شان را با مشارکت در دور بعد می سنجیم.
یقین داریم این مجلس انقلابی و قوی، امید را به صندوق ها برمی گرداند و چندین برابر می کند.انشالله
@mahdian_mohsen
اجازه نمی دهیم جای #جلاد و #شهید را عوض کنید.
بی رونقی امروز از ناکارآمدی دولت شماست. اجازه ندادید مردم طعم شیرین رای شان را بچشند.
ازاینرو،
از حالا با منتخبین جدید مردم یک شرط بیشتر نداریم. خروجی شعار و برنامه و خدمت شان را با مشارکت در دور بعد می سنجیم.
یقین داریم این مجلس انقلابی و قوی، امید را به صندوق ها برمی گرداند و چندین برابر می کند.انشالله
@mahdian_mohsen
◀️دو نگرانی در این انتخابات
⬇️بدون مقدمه دو اصل کلیدی در این دوره از انتخابات اهمیت ویژه ای دارد. شاید مناسب است نامزدهای انتخاباتی موضع خود را در قبال این دو اصل روشن کنند. مردم نیز همین را مطالبه کنند.
1⃣یکم. اصل اول ملاحظه اجرایی است.
دولت مستقر در سال سوم است. سال سوم یعنی بسیاری از تصمیمات در نیمه راه است. بسیاری از طرح ها در سال های چهارم و بلکه دوره دوم ریاست جمهوری به ثمر می نشیند. ضمن اینکه دولت مستقر با ریل گذاری در بسیاری از حوزه ها مسیری را پشت سر گذاشته است که رها سازی آن خسران جدی منابع و زمان است. از طرفی این دولت کارنامه برجسته ای داشته است که باید امتداد یابد.
به نظر میرسد فارغ از هرگونه جهت گیری سیاسی و گفتمانی، تغییر و تحول اساسی در دولت خلاف تدبیر و مصلحت اجرائی است.
منطقا باید تلاش کرد همین دولت با همین گفتمان استمرار یابد. اما اگر نه، نامزدهای محترم در خصوص لوازم اجرایی تغییر جهت گیری و جابجایی مدیران و اثر آن بر اداره کشور چه برآوردی دارند؟
2⃣دوم. اصل دوم و مهمتر صیانت از تحول و سرمایه اجتماعی پس از شهادت شهدای اردیبهشت است. هرگونه دوقطبی با هرنیتی ولو رقابت، در همه انتخابات ها مذموم بوده است اما در این انتخابت ضرورت مضاعف دارد. دوقطبی ها ضد مشارکت است. ضد انسجام ملی است و همه ثمرات خون شهید جمهور را پایمال می کند.
سوال دوم از نامزدهای انتخاباتی اینست که برای رفع این نگرانی چه تدبیری اندیشیده اند؟ دوقطبی سازی های موهوم و البته مرسوم انتخاباتی می تواند ثمرات تاریخی خون شهدای اردیبهشت را از بین ببرد. آیا برای این نگرانی برنامه روشنی دارند و تغییری در تصویر و رفتار انتخاباتی خود و همراهانشان خواهند داشت؟
بزرگان سیاسی در جریانات و گروه های مختلف و همچنین نهادهای نظارتی و مسوول نیز به نظر میرسد باید نسبت به ایندو ملاحظه توجه جدی تری نسبت به گذشته داشته باشند.
#محسن_مهدیان
#شهیدجمهور
#شهید_جمهور
@mahdian_mohsen
⬇️بدون مقدمه دو اصل کلیدی در این دوره از انتخابات اهمیت ویژه ای دارد. شاید مناسب است نامزدهای انتخاباتی موضع خود را در قبال این دو اصل روشن کنند. مردم نیز همین را مطالبه کنند.
1⃣یکم. اصل اول ملاحظه اجرایی است.
دولت مستقر در سال سوم است. سال سوم یعنی بسیاری از تصمیمات در نیمه راه است. بسیاری از طرح ها در سال های چهارم و بلکه دوره دوم ریاست جمهوری به ثمر می نشیند. ضمن اینکه دولت مستقر با ریل گذاری در بسیاری از حوزه ها مسیری را پشت سر گذاشته است که رها سازی آن خسران جدی منابع و زمان است. از طرفی این دولت کارنامه برجسته ای داشته است که باید امتداد یابد.
به نظر میرسد فارغ از هرگونه جهت گیری سیاسی و گفتمانی، تغییر و تحول اساسی در دولت خلاف تدبیر و مصلحت اجرائی است.
منطقا باید تلاش کرد همین دولت با همین گفتمان استمرار یابد. اما اگر نه، نامزدهای محترم در خصوص لوازم اجرایی تغییر جهت گیری و جابجایی مدیران و اثر آن بر اداره کشور چه برآوردی دارند؟
2⃣دوم. اصل دوم و مهمتر صیانت از تحول و سرمایه اجتماعی پس از شهادت شهدای اردیبهشت است. هرگونه دوقطبی با هرنیتی ولو رقابت، در همه انتخابات ها مذموم بوده است اما در این انتخابت ضرورت مضاعف دارد. دوقطبی ها ضد مشارکت است. ضد انسجام ملی است و همه ثمرات خون شهید جمهور را پایمال می کند.
سوال دوم از نامزدهای انتخاباتی اینست که برای رفع این نگرانی چه تدبیری اندیشیده اند؟ دوقطبی سازی های موهوم و البته مرسوم انتخاباتی می تواند ثمرات تاریخی خون شهدای اردیبهشت را از بین ببرد. آیا برای این نگرانی برنامه روشنی دارند و تغییری در تصویر و رفتار انتخاباتی خود و همراهانشان خواهند داشت؟
بزرگان سیاسی در جریانات و گروه های مختلف و همچنین نهادهای نظارتی و مسوول نیز به نظر میرسد باید نسبت به ایندو ملاحظه توجه جدی تری نسبت به گذشته داشته باشند.
#محسن_مهدیان
#شهیدجمهور
#شهید_جمهور
@mahdian_mohsen
👏10👍3👎1