🔷از قیام "محرومین" تا شورش اعتراضی "مادون طبقه"
🔷چگونه از "مستضعفین" به "گورخواب ها" رسیدیم؟
🔹تهران روزگاری شاهد محرومیت های سختی چون "چاله خانه" ها و "حلبی آباد"ها و غیره بود. اما این محرومیت به ظاهر نازیبا منشا انقلاب و مبارزه شد. همین طبقه مردم انقلاب کردند. اجماع انقلاب نویس ها و تاریخ نگارها این است که انقلاب بر گرده محرومین جامعه شکل گرفت. لذا حضرت امام به روشنی انقلاب را مدیون قیام مستضعفین می دانند.
سالهای بعد پدیده هایی چون #حلبی آباد ها و #چاله میدان ها از بین رفت اما محرومیت به شکل دیگری استمرار یافت. اما این بقا و مداومت تنها در ظاهر فقر نبود؛ گویی جنس و محتوای این محرومیت نیز تغییر یافته است.
❓❗️سوال این است که چطور از #مستضعفین به #گور_خواب رسیدیم؟ فقر همان فقر است؛ اما گورخواب و معتادان متجاهر و خیابان خواب ها هم همان مستضعفین اول انقلابند؟ اگر نه؛ چه اتفاقی افتاده است؟ چه کسی مقصر است؟
پاسخ به این سوال را می توان در یک گزاره خلاصه کرد. مستضعفین و محرومینی مستعد قیامند، که از درون "#جنگ_فقر_و_غنا" درآیند؛ نه "#رقابت_فقیر_و_غنی".
👈به تعبیر دیگر ، مستضعفین محصول جنگ فقر و غنایند و گورخواب نتیجه قهری رقابت فقیر وغنی.
در نگاه حضرت امام، محرومین قوه اولیه نهضت اسلامی و قیام الله است. حضرت امام محرومین را میراث داران و پیشتازان انقلاب معرفی می کنند و این انقلاب را مدیون پابرهنه ها و مستضعفین می دانند.
🔴حضرت امام نه صرفا با تعریف و تمجید و بلکه با نشان دادن جایگاه حقیقی محرومیت در نظام الهی، #کرامتی از این طبقه اجتماعی تصویر می کرد که براساس استعداد وجودی اش، قدرت قیام و مبارزه با ظلم پیدا می کند. با چنین رویکردی حضرت امام جنگ فقر و غنا را جنگ حق و باطل و جنگ استضعاف و استکبار معرفی می کنند.
بکار بردن تعبیر «جنگ » برای رویاروئی میان «فقر و غنا» ناظر بر شدت اهمیت و حساسیت مساله برای نظام اسلامی است.
نظام توجهی انقلاب و امام به محرومین را باید در یک "تعبیر کانونی" سراغ گرفت؛ "#احساس_کرامت". از طرفی تاکید امام بر مذموم بودن غنا و رفاه طلبی، خاصه برای مسوولین اشاره به تکلیفی برای طرد این پدیده شوم از صحنه نظام اسلامی دارد.
🚩اما این جنگ چه سرنوشتی پیدا کرد؟ چه اتفاقی افتاد که رویارویی تمام قد فقر و غنا به رقابت فقیر و غنی تبدیل شد؟
آنچه محرومیت را به صحنه #مبارزه می کشد عزت نفس و کرامت درونی است. تقابل تمام عیار با ظلم و سرمایه داری است که عزت ساز است. جنگ فقر و غنا عرصه اجتماعی و جولان چنین احساس درونی است. حال آنکه رقابت فقیر و غنی این حس درونی که کرامت و عزت نفس است نابود می کند؛ تا آنجه که فقیر خودش را #طفیلی_سرمایه دار می داند.
مجموع سیاست های اقتصادی و تدابیر سیاسی و برنامه ریزی های فرهنگی، چنان کرد که کاخ نشینی در جامعه به "ارزش غالب" تبدیل شود.
این ارزش با پیشتازی مسوولین و کارگزاران وجاهت سیاسی گرفت. با گسترش اقتصاد سرمایه داری، به صورت اقتصادی نهادینه و با هجمه فرهنگ غربی، تبدیل به سبک زندگی اجتماعی شد.
نهادینه شدن اجتماعی کاخ نشینی و تقویت اقتصادی این مفهوم در حوزه اقتصاد و تثبیت آن با زندگی کارگزاران حکومتی، باعث شد رقابت سیری ناپذیری برای دست یابی به این ارزش مسلط صورت بگیرد. اتفاقی که افتاد تنها حاکم شدن سبک زندگی سرمایه داری نبود. هزینه فزون تر، از دست دادن کرامت در میان طبقات محروم جامعه بود. از دست دادن این کرامت درونی باعث شد جنگ اولیه به رقابتی نامتناهی تبدیل شود که هیچگاه طبقات پایین درآمد جامعه، غالب نشوند و این مغلوب شدن تاریخی زمینه از بین بردن کرامت درونی را ایجاد کند.
✅پدیده امروزی که با آن مواجهیم؛ حاشیه نشینی یا #مادون_طبقه است. طبقه ای که از فرهنگ محرومیت کنده شده است و عطش رفاه زدگی امانش را بریده است و چه آنکه به مقصود هم نمی رسد.
مادون طبقه بیشتر از درون شکست خورده است. این کرامت زائل شده سبب شد جامعه ای #اعتراضی شکل بگیرد که نمایش اعتراضش بیشتر ضربه زدن به خودش است تا جامعه.
📍امروز پدیده گورخوابی و خیابان خوابی و خانه های اعتیاد و فساد، سبک اعتراضی جامعه مادون طبقه است.
سیطره سرمایه داری در جامعه ما با ایجاد رقابت فقیر و غنی باعث شکست درونی کرامت شد و میراث داران انقلاب را ابتدا به دهک های پایین درآمدی و در نهایت به گورخواب های حاشیه نشین تبدیل کرد.
و البته در این میان آنانکه وارد این رقابت نشدند و خوی محرومیت را حفظ کردند همان کسانی هستند که امروز در دفاع از ارزش های انقلابی پیشرو هستند. و آنانکه خوی این محورمیت را احساس و مزه پابرهنگی را چشیده و در خود حفظ کرده اند کسانی اند که هم قدرت قیام دارند و هم قدرت صدور محتوای عالمیگر آن.
محسن مهدیان
منبع: همشهری محله
@mahdian_mohsen
🔷چگونه از "مستضعفین" به "گورخواب ها" رسیدیم؟
🔹تهران روزگاری شاهد محرومیت های سختی چون "چاله خانه" ها و "حلبی آباد"ها و غیره بود. اما این محرومیت به ظاهر نازیبا منشا انقلاب و مبارزه شد. همین طبقه مردم انقلاب کردند. اجماع انقلاب نویس ها و تاریخ نگارها این است که انقلاب بر گرده محرومین جامعه شکل گرفت. لذا حضرت امام به روشنی انقلاب را مدیون قیام مستضعفین می دانند.
سالهای بعد پدیده هایی چون #حلبی آباد ها و #چاله میدان ها از بین رفت اما محرومیت به شکل دیگری استمرار یافت. اما این بقا و مداومت تنها در ظاهر فقر نبود؛ گویی جنس و محتوای این محرومیت نیز تغییر یافته است.
❓❗️سوال این است که چطور از #مستضعفین به #گور_خواب رسیدیم؟ فقر همان فقر است؛ اما گورخواب و معتادان متجاهر و خیابان خواب ها هم همان مستضعفین اول انقلابند؟ اگر نه؛ چه اتفاقی افتاده است؟ چه کسی مقصر است؟
پاسخ به این سوال را می توان در یک گزاره خلاصه کرد. مستضعفین و محرومینی مستعد قیامند، که از درون "#جنگ_فقر_و_غنا" درآیند؛ نه "#رقابت_فقیر_و_غنی".
👈به تعبیر دیگر ، مستضعفین محصول جنگ فقر و غنایند و گورخواب نتیجه قهری رقابت فقیر وغنی.
در نگاه حضرت امام، محرومین قوه اولیه نهضت اسلامی و قیام الله است. حضرت امام محرومین را میراث داران و پیشتازان انقلاب معرفی می کنند و این انقلاب را مدیون پابرهنه ها و مستضعفین می دانند.
🔴حضرت امام نه صرفا با تعریف و تمجید و بلکه با نشان دادن جایگاه حقیقی محرومیت در نظام الهی، #کرامتی از این طبقه اجتماعی تصویر می کرد که براساس استعداد وجودی اش، قدرت قیام و مبارزه با ظلم پیدا می کند. با چنین رویکردی حضرت امام جنگ فقر و غنا را جنگ حق و باطل و جنگ استضعاف و استکبار معرفی می کنند.
بکار بردن تعبیر «جنگ » برای رویاروئی میان «فقر و غنا» ناظر بر شدت اهمیت و حساسیت مساله برای نظام اسلامی است.
نظام توجهی انقلاب و امام به محرومین را باید در یک "تعبیر کانونی" سراغ گرفت؛ "#احساس_کرامت". از طرفی تاکید امام بر مذموم بودن غنا و رفاه طلبی، خاصه برای مسوولین اشاره به تکلیفی برای طرد این پدیده شوم از صحنه نظام اسلامی دارد.
🚩اما این جنگ چه سرنوشتی پیدا کرد؟ چه اتفاقی افتاد که رویارویی تمام قد فقر و غنا به رقابت فقیر و غنی تبدیل شد؟
آنچه محرومیت را به صحنه #مبارزه می کشد عزت نفس و کرامت درونی است. تقابل تمام عیار با ظلم و سرمایه داری است که عزت ساز است. جنگ فقر و غنا عرصه اجتماعی و جولان چنین احساس درونی است. حال آنکه رقابت فقیر و غنی این حس درونی که کرامت و عزت نفس است نابود می کند؛ تا آنجه که فقیر خودش را #طفیلی_سرمایه دار می داند.
مجموع سیاست های اقتصادی و تدابیر سیاسی و برنامه ریزی های فرهنگی، چنان کرد که کاخ نشینی در جامعه به "ارزش غالب" تبدیل شود.
این ارزش با پیشتازی مسوولین و کارگزاران وجاهت سیاسی گرفت. با گسترش اقتصاد سرمایه داری، به صورت اقتصادی نهادینه و با هجمه فرهنگ غربی، تبدیل به سبک زندگی اجتماعی شد.
نهادینه شدن اجتماعی کاخ نشینی و تقویت اقتصادی این مفهوم در حوزه اقتصاد و تثبیت آن با زندگی کارگزاران حکومتی، باعث شد رقابت سیری ناپذیری برای دست یابی به این ارزش مسلط صورت بگیرد. اتفاقی که افتاد تنها حاکم شدن سبک زندگی سرمایه داری نبود. هزینه فزون تر، از دست دادن کرامت در میان طبقات محروم جامعه بود. از دست دادن این کرامت درونی باعث شد جنگ اولیه به رقابتی نامتناهی تبدیل شود که هیچگاه طبقات پایین درآمد جامعه، غالب نشوند و این مغلوب شدن تاریخی زمینه از بین بردن کرامت درونی را ایجاد کند.
✅پدیده امروزی که با آن مواجهیم؛ حاشیه نشینی یا #مادون_طبقه است. طبقه ای که از فرهنگ محرومیت کنده شده است و عطش رفاه زدگی امانش را بریده است و چه آنکه به مقصود هم نمی رسد.
مادون طبقه بیشتر از درون شکست خورده است. این کرامت زائل شده سبب شد جامعه ای #اعتراضی شکل بگیرد که نمایش اعتراضش بیشتر ضربه زدن به خودش است تا جامعه.
📍امروز پدیده گورخوابی و خیابان خوابی و خانه های اعتیاد و فساد، سبک اعتراضی جامعه مادون طبقه است.
سیطره سرمایه داری در جامعه ما با ایجاد رقابت فقیر و غنی باعث شکست درونی کرامت شد و میراث داران انقلاب را ابتدا به دهک های پایین درآمدی و در نهایت به گورخواب های حاشیه نشین تبدیل کرد.
و البته در این میان آنانکه وارد این رقابت نشدند و خوی محرومیت را حفظ کردند همان کسانی هستند که امروز در دفاع از ارزش های انقلابی پیشرو هستند. و آنانکه خوی این محورمیت را احساس و مزه پابرهنگی را چشیده و در خود حفظ کرده اند کسانی اند که هم قدرت قیام دارند و هم قدرت صدور محتوای عالمیگر آن.
محسن مهدیان
منبع: همشهری محله
@mahdian_mohsen