این ویدیوی جدیدی ست از شعرخوانی بابک شهبازی در زندان در روزهایی که امیدوار بود که آزاد شود. برای او اما روز آزادی نیامد چرا که خامنه‌ای تشنه خون بود. بابک شهبازی چند روز پیش به اتهام واهی ارتباط با اسرائیل اعدام شد و جای او در آغوش همسرش حالا دیگر برای همیشه خالی خواهد بود.
او دهها پیام بی‌جواب به زلینسکی رئیس‌جمهور اوکراین داده بود و از او خواسته بود که کنار نیروهای اوکراینی با متجاوزین روسی بجنگد. پیامهایی که در اینستاگرام نه جوابی گرفت و نه حتی خوانده شد اما قاتلانش یا همان بازجویان امنیتی، آن پیامها را هم ضمیمه پرونده او کردند و با پرونده‌سازی از آن پیامها اتهام جاسوسی برای اسراییل درآوردند.
بابک شهبازی وقتی این شعر را می‌خواند شاید امیدوار بود که درجه‌ای از عقلانیت و انسانیت در این سیستم باشد که منجر به آزادی‌اش شود.
او کاری نکرده بود. مگر می‌شود جاسوس و مرتبط اسراییل بود و بعد در اینستاگرام به رئیس‌جمهوری اوکراین پیام فرستاد؟
بابک شهبازی صاحب این لبخندهای محجوبانه و این جان زیبا را کشتند تا ارباب روسی ازشان راضی باشد و خامنه‌ای در عمق سوراخ موشی که پنهان شده است، کمی احساس قدرت کند.
#بابک_شهبازی

سه سال گذشت از آن روزهایی که در خیابان به هم پیوند خوردیم. از آن شجاعتها و همدلی‌ها و آن روزها هزاران تصویر و ویدیو و روایت برای تاریخ این سرزمین به جای مانده است‌. ویدیوها و تصاویری که حالا بخشی از میراث جنبش آزادیخواهی مردم ایران هستند.
مردمی که در حال تجربه نوعی رنسانس هستند که لازمه آن براندازی یک حکومت آخوندی‌ست. آخوندهای که چندین قرن در ایران مستقیم و غیرمستقیم دارای قدرت بودند و امروز خود نیز آگاهند که به زودی به زباله‌دانی تاریخ فرستاده خواهند شد.
ما فقط کافی‌ست یک بار پیروز شویم.

#زن‌_زندگی_آزادی
#مهسا_امینی

امروز ۳۱ شهریور است. سه سال پیش در چنین روزی قاتلان خامنه‌ای در بسیاری از شهرهای ایران زنان و مردان زیادی را که در اعتراض به قتل مهسا امینی به خیابان آمده بودند، به خاک و خون کشیدند. یکی از کشته شده‌ها دختری ۱۹ ساله و ورزشکار به نام مهسا موگویی بود. مهسا دختری جسور بود و به خاطر آشنایی با هنرهای رزمی ترسی از رویارویی با مزدوران خامنه‌ای نداشت.
او را در اعتراضات خیابانی شناسایی کردند و با تعقیبش او را در محلی خلوت گیر انداختند و از فاصله نزدیک با اسلحه شات‌گان به او شلیک کردند.
مهسا موگویی دارای کمربند مشکی در رشته تکواندو بود. او هنگام مرگ تنها ۱۹ سال داشت.
یادش گرامی.

#مهسا_موگویی
#زن‌_زندگی_آزادی

ویدیو و پیام دریافتی:

سه سال از کشته شدن مهسا (ژینا) امینی به دست رژیم جمهوری اسلامی می‌گذرد؛ رویدادی تراژیک که سرآغاز جنبشی بزرگ با شعار «زن، زندگی، آزادی» شد. ما امروز گرد هم آمده‌ایم تا یاد او و همه کسانی را که جان خود را در راه آزادی فدا کردند، گرامی بداریم و تأکید کنیم که مبارزه همچنان ادامه دارد.

رژیم در این سال‌ها بسیاری را کشته، هزاران نفر را زندانی کرده و شمار زیادی را اعدام کرده است. امروز هم همچنان به اعدام زندانیان این جنبش ادامه می‌دهد. این موضوع کاملاً غیرقابل قبول است و ما نمی‌توانیم در برابر آن سکوت کنیم.

پیام ما روشن است: نه زندان، نه اعدام – بلکه آزادی و زندگی شرافتمندانه برای همه. هدف ما سرنگونی این رژیم دیکتاتوری و ساختن ایرانی آزاد و دموکراتیک است. ما از جامعهٔ جهانی و دولت‌ها، از جمله دولت سوئد، می‌خواهیم که در کنار مردم ایران بایستند، روابط خود را با رژیم قطع کنند و جلوی ادامهٔ جنایت‌های آن را بگیرند. ما خواهان ایرانی آزاد هستیم–کشوری که در آن دین و سیاست از یکدیگر جدا باشند.

ما متحد و امیدوار ایستاده‌ایم تا روزی که آزادی و برابری در ایران برقرار شود.
زن، زندگی، آزادی!
مهساژیناامینی

ویدیوی دریافتی:

این ویدیویی از تجمعات اعتراضی در شبهای گذشته در شهر سبزوار است. شهری که به شهر سربداران شهرت دارد و مردمانش به شجاعت و مقاومت در برابر اشغالگران شهرت دارند.
و چه حکومتی اشغالگر تر از جمهوری اسلامی و حکومت آخوند که تمام هستی و زندگی مردم را به تاراج برده است.
در این ویدیو مردم شعار می‌دهند «آب و برق رو دزدیدید آخر خط رسیدید» و «مرگ بر خامنه‌ای».
تکثیر شجاعت و افزایش همبستگی یعنی پایان جمهوری اسلامی.

#زن_زندگی_آزادی
#سبزوار

بهار خورشیدی تنها ۲۳ سال داشت و معلم و مترجم زبان انگلیسی و نقاش بود. او در روزهای ابتدایی انقلاب زن زندگی آزادی همراه خواهرش در رباط کریم اقدام به پخش کاغذهایی می‌کردند که روی آن شعار زن زندگی آزادی و نام مهسا امینی نوشته شده بود.
ماموران آنها را شناسایی می‌کنند و دوازده مامور در حضور خواهر و برادر کوچک بهار به خانه‌ آنها هجوم می‌آورند. برادر کوچک بهار می‌گوید مامورها او را از پنجره به بیرون انداختند.
پس از این جنایت فشار زیادی به خانواده آوردند که بگویند دخترشان خودکشی کرده است. در نهایت این فشارها باعث شد پدر و مادرش شهر خود را عوض کنند و به یکی از شهرهای شمالی ایران بروند.
مگر می‌شود فراموش کرد؟ مگر می‌شود ادامه نداد؟

دو روز پیش مادر بهار ، با انتشار این ویدیو نوشت:
«بهارم...
نبودنت مثل زمستونی‌ست که هیچ‌وقت تموم نمی‌شه.
صدات هنوز تو گوشمه، خنده‌هات توی قلبمه و نگاهت مثل نوریه که هیچ وقت خاموش نمی‌شه.
هر لحظه تو رو حس می‌کنم، حتی وقتی نمی‌بینمت.
یادت دلیل ادامه دادنمه، حتی وقتی دلم از دلتنگی می‌گیره.
می‌دونم جایی که هستی آروم و خوشحالی، و همین تنها دلخوشی منه.
تا همیشه تو قلبم می‌مونی، بهارم… همیشه.»

پارسا رضادوست را روز ۳۱ شهریور با شلیک دو گلوله جنگی در هشتگرد کرج کشتند. او پس از مجروح شدن به یک رستوران پناه برد. مأموران با پایین کشیدن کرکره رستوران مانع از کمک رسانی و رسیدن آمبولانس می‌شوند.
مادر وی ساعت‌ها در خیابان‌ها به دنبال او می‌گردد و سرانجام او را زخمی پیدا می‌کند. اصرارهای فراوان مادر و همراهانش به مأموران برای بیرون آوردن او هیچ فایده‌ای نداشت و تنها پس از جان باختن به دلیل خونریزی او را بیرون آوردند.
طبق گفته‌های همراهان و برادر او در آن لحظات توانسته‌اند به او تنفس مصنوعی و ماساژ قلبی بدهند اما کافی نبوده است.
مرگ پارسا نشان دهنده اوج توحش مزدوران خامنه ای در برخورد با معترضان در خیزش زن زندگی آزادی ست.
او هنگام مرگ تنها ۱۸ سال داشت.

#پارسا_رضادوست
#زن_زندگی_آزادی

بیژن کاظمی زندانی سیاسی را بیش از ۹ ماه است که در بازداشت موقت و در یک بازداشتگاه غیررسمی وزارت اطلاعات در شهر قم نگهداری می‌شود. او در این مدت حق ملاقات با خانواده خود را نداشته و حتی وکیلش اجازه دیدار با او و یا اطلاع از محتویات پرونده او را نداشته است.

او در گفتگوی تلفنی که به تازگی با مادر خود داشته گفته است که در اعتراض به برخوردهای خشن و شرایطش در بازداشت موقت، از روز پنجشنبه دست به اعتصاب غذا زده است.
گفته شده است پس از کشته شدن تعدادی از قضات عالی‌رتبه جمهوری اسلامی از جمله علی رازینی توسط یک آبدارچی، بیژن کاظمی نیز به ظن ارتباط با این قتل‌ها بازداشت شده است.
این در شرایطی‌ست که تا امروز هیچ مدرک و شواهدی درباره ارتباط او با ترورها وجود نداشته است.
صدای زندانیان سیاسی باشیم.
#بیژن_کاظمی

مهرماه امسال، یک سال می‌شود که امیر گودرزوند چگینی با وجود مشکل اعصاب و بدون دسترسی به داروهایش در زندان به سر می‌برد. شرایط او بحرانی‌ست و به خاطر شکنجه‌هایی که متحمل شده است نیاز به عمل داخلی دارد و نزدیکانش به شدت نگران جان و سلامتی او هستند.
پرونده او به دیوان عالی کشور ارجاع شده است و همچنان در انتظار تعیین تکلیف است.

در کیفرخواستی که در شعبه سوم بازپرسی دادسرای عمومی و انقلاب قزوین صادر شده، اتهامات او شامل تحریق و تخریب اموال عمومی (۴ بنر اداره اطلاعات قزوین) و حمل و نگهداری اسلحه و مهمات عنوان شده است.
علاوه بر این، امیر گودرزوندچگینی به تبلیغ علیه نظام و اجتماع و تبانی برای ارتکاب جرم علیه امنیت کشور متهم شده است و بخش دیگری از پرونده او به دادگاه انقلاب قزوین ارسال شده است.
صدای زندانیان سیاسی باشیم.

#امیر_گودرزوند_چگینی

سمیه رشیدی، زندانی سیاسی ۴۲ ساله، اردیبهشت‌۱۴۰۴ هنگام شعارنویسی در محله جوادیه تهران بازداشت شد. او پیش از بازداشت کارگر برشکار در یک خیاطی و پیش‌تر کارگر تولیدی لوستر بود.

او در زندان بارها از سردردهای شدید به مسئولین زندان قرچک شکایت کرده بود اما به او گفتند تمارض می‌کنی.

رشیدی همچنین مبتلا به بیماری صرع بود و بارها در اوین و قرچک دچار تشنج شد، بدون آن‌که درمان مؤثر دریافت کند.
روز ۲۵ شهریور، پس از اعزام به پزشکی قانونی برای گرفتن گواهی «عدم تحمل کیفر»، در راه بازگشت حالش وخیم شد و در خودرو استفراغ کرد. در زندان، پیش از رسیدن به بهداری دوباره تشنج کرد. پس از کش‌و‌قوس‌های بسیار، همان شب و در حالی که سطح هوشیاری‌اش ۵ بود، به بیمارستان مفتح ورامین منتقل شد. هوشیاری‌اش به سرعت افت کرد و از سطح پنج در روز جمعه به چهار در روز شنبه، یعنی کمای عمیق، فرو رفت. او اکنون در بخش آی‌سی‌یو و به دستگاه تنفسی متصل است.

حق درمان از بدیهی‌ترین و ابتدایی‌ترین حقوق هر زندانی ست. مسئولیت هر اتفاقی برای این زندانی سیاسی برعهده مسئولین زندان قرچک است.
#زن‌_زندگی_آزادی
#سمیه_رشیدی

ماه مهر آمد، اما این مهر، از سه سال پیش هنوز بوی عکسهای سوخته خمینی و خامنه‌ای پاره شده از ابتدای کتاب‌های درسی می‌دهد.
بوی مقنعه‌های سوزانده‌شده در حیاط مدارس.
و ما را به یاد قاب‌های شکسته خمینی و خامنه‌ای می‌اندازد که زیر پای دانش‌آموزان خرد شد.
سه سال پیش، وقتی مهسا امینی را کشتند، فکر نمی‌کردند که این قتل، جرقه‌ای شود برای انقلابی که حتی کلاس‌های درس مدارس را به صحنه‌هایی اینچنین تبدیل کند.
«زن، زندگی، آزادی» نه فقط روی دیوار خیابان‌ها، بلکه روی تخته‌سیاه‌ها و دیوارهای کلاس‌های درس نوشته شد.
دانش‌آموزان مقنعه‌ها را کندند و تصاویر دیکتاتورها را شکستند.
اما پاییز ۱۴۰۱، برای خیلی‌ از دانش‌آموزان آخرین اول مهر بود.
ادامه👇

ادامه👆
کیان پیرفلک، پسربچه ۹ ساله از ایذه، که در ماشین پدرش با گلوله‌های رژیم سوراخ‌سوراخ شد. نیکا شاکرمی، ۱۶ ساله از تهران، که جمجمه‌اش را له کردند چون جرأت کرد فریاد بزند. سارینا اسماعیل‌زاده، ۱۶ ساله از کرج، که با باتوم به سرش کوبیدند تا صدای آزادی‌اش خاموش شود. زکریا خیال، ۱۶ ساله از پیرانشهر، که در خیابان‌های کردستان جان داد. هستی نارویی، که فقط ۷ سال داشت و در جمعه خونین زاهدان کشته شد. و ده‌ها کودک دیگر – بیش از ۷۰ کودک زیر ۱۸ سال – مثل پدرام آذرنوش، امیرمهدی فرخی‌پور، جواد پوشه، و محمد رخشانی، که نام‌هایشان حالا نماد مقاومت است. جای‌شان تا ابد روی نیمکت‌های مدرسه خالی است.
ما ادامه می‌دهیم، تا روزی که این دیکتاتوری کودک‌کش فرو بریزد و مهر واقعی، مهر آزادی، به مدارس‌مان برگردد.

#دانش_آموزان
#اول_مهر
#مدارس
#زن‌_زندگی_آزادی

ساعتی پیش صمد پورشه زندانی سیاسی و شهروند آزادیخواه ایرانی با در دست گرفتن یک بنر که بر روی آن دعوت به اتحاد اقوام ایران کرده بود، در میدان انقلاب شهر یاسوج حاضر شد.
صمد پورشه چندی پیش نیز قبل از رفتن به دادگاه انقلاب سنندج با دوختن لبان خود اعتراض خود را به پرونده‌سازی، نشان داده بود و گفته بود جرمی مرتکب نشده است که بخواهد جواب پس بدهد. 
این زندانی سیاسی در شهریور ۱۴۰۲ در مراسم اولین سالگرد کشته شدن مهسا امینی در یاسوج بازداشت و بعد از آزادی با وثیقه در آبان ۱۴۰۲، اسفند همان سال برای گذراندن دوران حبس به زندان یاسوج منتقل شده بود.
پس از آن نیز به بهانه‌های واهی بارها به دادگاه و نهادهای امنیتی احضار شده بود.
او پیش از این در پاسخ به فشارهای امنیتی به روشنی گفته بود: «من هرگز پشیمان نیستم و جانی در سینه دارم که آن هم فدای ایران و مردم ایران.»

#صمد_پورشه
#زن_زندگی_آزادی

این روزها جمهوری اسلامی در حقارت‌آمیزترین شرایطی‌ست که در طول عمر خود داشته است. مشعود پزشکیان در شرایطی برای شرکت در مجمع عمومی سازمان ملل به نیویورک می‌رود که آمریکا برای فرزندان او و تیم رسانه‌ای و تعداد زیادی از همراهانش ویزا صادر نکرده است. ویزای خود او نیز ۷۲ ساعت بیشتر اعتبار ندارد و در مدت حضور در نیویورک اجازه خروج از محدوده تعیین شده را نخواهند داشت.
پزشکیان چندی پیش گفته بود اول باید آمریکایی‌ها ما را آدم حساب کنند تا بعد بشود گفتگو کرد. اما خب این روزها شرایط به قدری وخیم است که خامنه‌ای اجازه داده که پزشکیان حتی بدون آنکه آمریکا آدم حسابش کند برود و تلاش کند با گفت‌وگو حکومت آخوند را بلکه از لبه پرتگاه دور نماید.
این حقارت در اصل حقارت خامنه‌ای و نتیجه بیش از چهار دهه گنده‌گویی ست.
بیشتر از این حقیر شدنتان را ببینیم.
#زن_زندگی_آزادی

.
تصاویر و پیام دریافتی:

«سلام امروز اول مهر ۱۴۰۴ هست و من دخترم رو به مدرسه بردم. مدرسه عدالت متوسطه اول در آپادانای تهران.
در روز اول مهر این ماشینهای گل مالی شده با سرعت زیاد البته با هماهنگی مدیر و اموزش پرورش وارد مدرسه شدن و آر پی جی داشتن و مانور می‌دادند.
به جای خاطره خوب ساختن برای بچه ها و خوشامد گویی با همچین خشونتی از بچه ها استقبال میشه اونم توی روز اول مهر و واقعا حق اعتراض به هیچکس رو نداریم.
به جای اینکه با شادی و گل از بچه ها استقبال بشه صبح اول مهر همچین چیزی نمایش میدن که بچه ها و بزرگترا همه ترسیده بودن.»

#مدارس
#دانش_آموزان

چیزی که در خیابان‌ها می‌بینیم نتیجه مبارزه و شجاعت زنان است. جمهوری اسلامی از حجاب عقب‌نشینی نکرده است. زنان ایران بدون تن دادن به حجاب اجباری و با هزینه دادن خیابان‌ها را تسخیر کرده‌اند.
وقتی بگویید حجاب در ایران آزاد شده است که روز اول مهر این دختربچه‌های هفت ساله را با موهای بافته و یا رها و لباس‌های قشنگ ببینیم نه با این مقنعه‌های اجباری و گشاد و مانتوهای بلند.
وقتی بگویید حجاب آزاد شده که در دانشگاه‌ها و در ادارات و در بانک‌ها، زنان آزاد باشند بدون حجاب رفت و آمد کنند و از هیچ حقی محروم نشوند.
آن روز می‌شود گفت که حجاب در ایران آزاد شده است و ما در آن روز با امحای این آخرین خشت بنای دیوار برلین جمهوری اسلامی، آزادی را با سرنگون کردن این حکومت جشن خواهیم گرفت.

#زن‌_زندگی_آزادی
#نه_به_حجاب_اجباری
#مدارس
#دانش_آموزان

مدارس دوباره باز شده‌اند، اما جای آرزو خاوری در مدرسه و کلاس درس خالی‌ست.
دختری ۱۶ ساله، پر از امید و رویا، که به جای تشویق برای درس‌خواندن، با تهدید و فشار روبه‌رو شد. گفتند در اردوی مدرسه شلوار جین پوشیده و در داخل اتوبوس در مسیر بازگشت مقنعه سرش نبوده است. معاون مدرسه از او فیلم می‌گیرد و می‌گوید که اخراج خواهی شد.
او به سختی به خاطر افغان بودنش در مدرسه ثبت نام شده بود و حالا همه رویاهایش را تمام شده می‌دید.
روزی که باید آغاز آینده‌اش باشد، پایان زندگی‌اش شد.

یادش را زنده نگه داریم، تا هیچ دانش‌آموزی به جای امنیت و مهربانی، رنج و ترس و اجبار را تجربه نکند.
#آرزو_خاوری #بازگشایی_مدارس

افتضاحی دیگر برای دستگاه امنیتی و وزارت اطلاعات که جز پرونده‌سازی و شکنجه و آدم‌کشی هیچ توان و قابلیت دیگری ندارد.
روز گذشته قرار بود راس ساعت ۲۰ خبری مبنی بر دستاورد بزرگی در وزارت اطلاعات از صداوسیما پخش شود. برای اعلام این دستاورد شخص وزیر اطلاعات به خاطر اهمیت موضوع خودش پشت دوربین رفت و نتیجه‌اش یکی از احمقانه‌ترین و رسواترین پروژه‌هایی بود که رسوایی کرونا یاب مستعان ۱۱۰ در برابرش واقعا به چشم نمی‌آید.

صدا و سیما تصاویری را پخش کرد که مدعی بود اسناد مهمی ست که سربازان گمنام امام زمان با نفوذ به امنیتی ترین لایه‌های حکومت اسراییل آنها را به دست آورده‌اند. به ساعتی نکشیده فضای مجازی و شبکه‌های اجتماعی ترکید. نه از بابت شق‌القمر وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی. از بابت حماقتی که در این پروژه دستاوردسازی وجود داشت.
تمام مدارک و تصاویری که مدعی بودند از اعماق تاریکخانه‌های امنیتی اسراییل به دست آورده‌اند، همگی اطلاعاتی عمومی بود که در اینترنت وجود داشت و با یک جستجوی ساده در گوگل قابل مشاهده بود.

ادامه👇

ادامه👆
این که در کل تشکیلات عریض و طویل وزارت اطلاعات و صداوسیما کسی متوجه احمقانه بودن این دستاوردسازی نشده بود، خود نشان‌دهنده فشل بودن بالا تا پایین این نظام است.

سیستم امنیتی مدتهاست که هر روز توسط اسراییل تحقیر شده است و از اقتدار برایش همین مانده که شهروندان عادی را بگیرد و شکنجه کند و با سناریوسازی پرونده بسازد و با اعدام پرونده‌ای که خودش ساخته را مختومه کند و اسم آن را هم بگذارد اقتدار امنیتی!

خاک برسرتان. همانقدر که جنایتکارید، مضحک و بیچاره و رقت‌انگیز نیز هستید و حالا دنیا به حماقتتان می‌خندد.

مرگ سمیه رشیدی در زندان قرچک یک قتل سازمان یافته و حکومتی بود. اسم آن مکان نیز زندان نیست. شکنجه‌گاه و قتل‌گاه زنان است.
مسئولان زندان عامدانه با بی‌توجهی به شرایط سمیه رشیدی باعث مرگ او شدند.

سمیه در اردیبهشت ۱۴۰۴ به علت شعارنویسی در محله جوادیه تهران، بازداشت و به زندان قرچک منتقل شده بود. او بارها به خاطر شرایط زندان و ضرب و شتم ماموران دچار تشنج شد؛ اما مسئولین بهداری زندان قرچک، می‌گفتند او تمارض می‌کند و تنها به تجویز چند داروی اعصاب و روان بسنده کردند.

«سمیه رشیدی» در تاریخ ۲۵ شهریور ۱۴۰۴ همزمان با سومین سالگرد قتل مهسا امینی، به کما رفت و امروز اعلام شد که درگذشته است.
او را به قتل رساندند. زنی که همه عمر کارگری کرد و در کنار کارگری انقدر شرافت داشت که در برابر ظلم شما ساکت ننشیند و به شعارنویسی مبادرت می‌کرد.
خامنه‌ای حقیر قبل از مرگش جان شهروند آزادیخواه دیگری را گرفت.

#زن_زندگی_آزادی
#سمیه_رشیدی