جمعیت بزرگی است. در عکس خوب دیده نمی‌شود‌.

و برنامه با شور و نشاط بسیار مردم پایان یافت.

🔹 آن روی سکه
🔸 در حاشیه جشنواره سیرجان

ولی همه چیز به این شیرینی نیست. این جشنواره یک فرصت استثنایی بود. خارج از آن، مهاجران ما در استان کرمان خیلی در تنگنایند. همه محدودیت‌هایی که ما در تهران و مشهد از آن‌ها شکایت داریم در اینجا شدیدتر است. مثلا شخص ناچار بوده است برای گرفتن مدرک شناسایی یک نوزاد چند روز در صف بخوابد.
هنرمند ما می‌گوید که مسئول فلان اداره مربوط به مهاجرین صریح به او می‌گفته که شما را به هنر و ادبیات چه کار؟ کارگر آمده‌اید و کارگر بمانید و‌ کارگر برگردید.
مهاجران ما هم منسجم نیستند. تنوع قومی و تفرق سیاسی بیداد می‌کند. شماری از مردم به شدت سنتی‌اند و مخالف این فعالیت‌ها به خصوص برای دختران. بسیاری‌ها از روستاهای افغانستان‌اند و همان زندگی بسته را حفظ کرده‌اند. استعدادهای جوان بسیار است و متاسفانه تلف می‌شود.
در عمل ما هیچ تشکل چشمگیری در زمینه فعالیتهای فرهنگی مهاجرین نداریم‌ و اگر هم بخواهند شکل بگیرند ممانعت می‌شود‌. هنرمند ما هنرجویانش را در خانه آموزش می‌دهد و حتی برای همان هم بر او سخت می‌گیرند.
همه چیز باید دست به دست هم بدهند تا گشایشی رخ دهد.
به امید آن روز.

تصویر عینی این بیت که شاعرش را نمی‌شناسم:
به سان مغز بادامی که از توأم جدا ماند
در آغوشم نمایان است خالی بودن جایت

در جمع میزبانان سیرجانی در باغی در حسین‌آباد سیرجان.

از تغافل چند بندی پرده بر روی بهار؟
چشم وا کن، غنچه بادام وا خواهد شدن
بیدل

فایل پی‌دی‌اف صفحۀ‌ ۱۳ روزنامۀ وطن امروز که مطلب «دور اما نزدیک» پست بالا در آن چاپ شده است.

🔷 غ مثل افغانی
🔻زینب بیات
هرچند مهاجر هستی ولی وقتی سال‌ها در یک جامعه، در یک شهر، در یک کشور زندگی می‌کنی، دیگر گاهی به دنبال ردّ پای خودت در این جامعه می‌گردی. این که نامی که از تو برده شود، حتی در یک بیلبورد شهری؛ یا در تلویزیون با احترام یاد شوی و یا اینکه در یک کتاب، مثلاً یک کتاب درسی، از تو نامی برده شود.
این چیزی است که به صورت رسمی کمتر اتفاق افتاده است. اعتراف می کنم که از بس نام فلسطین و لبنان را در تابلوهای شهری دیده‌ام و نامی از افغانستان، کشور هم‌فرهنگ و همزبان ایران را نیافتم. بارها حسودی کردم و ته دلم خالی شد.
اما چند روز پیش در یک کتابفروشی در حالی که به دنبال خرید کتاب برای دخترانم بودم و کتاب ها را ورق می‌زدم، ذوق‌زده شدم. در سلسله کتاب‌های آموزشی زبان فارسی با نام «خودم می‌خوانم» آموزش حرف «غ» از الفبای فارسی، به «افغانستان» و یک کودک افغانستانی اختصاص یافته بود. کتاب را خریدم و به خانه بردم و به نرگس هم نشان دادم. برای او هم خوشایند بود، به‌خصوص که به یک رابطۀ مهرآمیز یک کودک افغانستانی با یک کودک ایرانی پرداخته بود.
واقعاً سال‌هاست که جای چنین چیزهایی خالی بوده و خیلی وقت پیش انتظار چنین نگاهی را داشتیم. امیدواریم که این روند نیک ادامه پیدا کند.
گفتنی است که مجموعه کتاب «خودم می‌خوانم» فارسی‌آموز برای کلاس‌اولی‌هاست و به کوشش شکوه قاسم‌نیا و عبدالرحمان صفارپور تدوین شده است.

#افغانی
#افغانستانی
#همزبانی_همدلی
#زبان_فارسی
@zaynabbayat

مرتبط با پست بالا
@zaynabbayat

🔹رباعی‌های انتخاب شده برای دوازدهمین جلسۀ بیدل‌خوانی
🔻یک‌شنبه ۳۱ تیر ۹۷، ساعت ۱۷
🔻مشهد، پردیس سینمایی هویزه، سالن آموزش ۲

| طعم نقد برگزار می‌کند
| دوازدهمین جلسۀ «طعم غزل بیدل»
| با حضور استاد محمدکاظم کاظمی
| یکشنبه، ۳۱ تیر، ساعت ۱۷
| پردیس سینمایی هویزه، سالن آموزش ۲
____
#طعم_نقد
@tamsher
@tamnaqd

🔹رباعی‌های انتخاب شده برای دوازدهمین جلسۀ بیدل‌خوانی
🔻یک‌شنبه ۳۱ تیر ۹۷، ساعت ۱۷
🔻مشهد، پردیس سینمایی هویزه، سالن آموزش ۲

🔹 اوسانه‌ سی‌سانه
مجموعه‌ای از افسانه‌های عامیانۀ افغانستان‌، نوشتۀ عبدالحسین توفیق
چاپ دوم، کابل: انتشارات تاک، ۱۳۹۶
۵۵۰ نسخه، ۲۹۴ صفحه، رقعی
🔻
دیدن چاپ جدید کتاب «اوسانه سی‌سانه»‌ مرحوم توفیق در نمایشگاه کتاب جشنوارۀ گل‌گهر سیرجان مرا به راستی غافلگیر کرد. بعد از این که پس از سال‌ها، دستیابی دوباره به این کتاب برایم به رؤیایی بدل شده بود، اکنون چاپ جدید آن را می‌دیدم.
این کتاب مجموعه‌ای ارزشمند از افسانه‌های محلی افغانستان است، با نثر شیوای مرحوم عبدالحسین توفیق شاعر و پژوهشگر گرانقدر افغانستان.
کتاب بار اول در اوایل دهۀ شصت در کابل منتشر شد. در همان زمان مرحوم توفیق (که میان پدرم و او دوستی و نیز وابستگی خانوادگی وجود داشت) یک دوره از آن را به من اهدا کرد و ما هنگام آمدن به سمت ایران، آن را در کابل گذاشتیم.
در این سال‌های مهاجرت بارها در پی این کتاب‌ گشتم و همواره افسوس می‌خوردم که چرا این کتاب‌ها را با خود نیاوردم. این افسوس به خصوص وقتی شدت می‌یافت که پژوهشگرانی که در کار تحقیق در افسانه‌های محلی افغانستان بودند، دنبال آن می‌گشتند و نمی‌یافتند.
پس حق داشتم وقتی چاپ جدید کتاب را در نمایشگاهی ببینم، ذوق‌زده شوم.
این چاپ از کتاب را انتشارات تاک در کابل انجام داده است، با گردآوری و ویرایش محمدحسین محمدی.
با سپاس و قدردانی ویژه از محمدحسین محمدی و انتشارات تاک، تهیۀ این کتاب را به همه کسانی که دوستدار افسانه‌های افغانستان هستند، توصیه می‌کنم.
@mkazemkazemi

طرح جلد چاپ جدید کتاب «اوسانه سی‌سانه» عبدالحسین توفیق.
شرح بیشتر در پست بالا.
@mkazemkazemi

🔹انجمن شعر امین🔹

گفتگو پیرامون قصیده ارزشمند تائیه توسط زکریا اخلاقی
امروز چهارشنبه، ساعت ۱۷:۳۰
چهارطبقه، شهید مدرس ۴، پ ۱۰
حسینیه هنر

#انجمن‌شعر‌امین
#قصیده‌تائیه‌
#زکریا‌اخلاقی
#محمدکاظم‌کاظمی

شهروند سوئدی برای ممانعت از اخراج یک مهاجر افغانستانی، در هواپیما سر پا می‌ایستد و از مسافران می‌خواهد در حمایت از وی از صندلی خود برخیزند تا هواپیما نتواند پرواز کند.
@sahandiranmehr

نیاز نیست به خنجر که زخمی دهرم
📝#غلامعباس_سعیدی
🎙#غزل_سادات_موسوی

@saghareeshghh

🔸شانزدهمین نشست ادبی شمس
🔸دورهمی داستان بانویسندگان افغانستانی ومشهد
🔸ورودبرای عموم آزاداست
🔸داستان خوانی.نقد.گپ وگفت
@goftgoftam 🔸🔶

🔹 نقد مجموعه شعر «دور از نگاه چترها» رؤیا خادمی
🔻یک‌شنبه ۷ مرداد ۱۳۹۷، ساعت ۱۷
🔻مشهد، بولوار هاشمیه، بین هاشمیه ۲۰ و ۲۲
حوزۀ هنری خراسان رضوی