🔷 غ مثل افغانی
🔻زینب بیات
هرچند مهاجر هستی ولی وقتی سال‌ها در یک جامعه، در یک شهر، در یک کشور زندگی می‌کنی، دیگر گاهی به دنبال ردّ پای خودت در این جامعه می‌گردی. این که نامی که از تو برده شود، حتی در یک بیلبورد شهری؛ یا در تلویزیون با احترام یاد شوی و یا اینکه در یک کتاب، مثلاً یک کتاب درسی، از تو نامی برده شود.
این چیزی است که به صورت رسمی کمتر اتفاق افتاده است. اعتراف می کنم که از بس نام فلسطین و لبنان را در تابلوهای شهری دیده‌ام و نامی از افغانستان، کشور هم‌فرهنگ و همزبان ایران را نیافتم. بارها حسودی کردم و ته دلم خالی شد.
اما چند روز پیش در یک کتابفروشی در حالی که به دنبال خرید کتاب برای دخترانم بودم و کتاب ها را ورق می‌زدم، ذوق‌زده شدم. در سلسله کتاب‌های آموزشی زبان فارسی با نام «خودم می‌خوانم» آموزش حرف «غ» از الفبای فارسی، به «افغانستان» و یک کودک افغانستانی اختصاص یافته بود. کتاب را خریدم و به خانه بردم و به نرگس هم نشان دادم. برای او هم خوشایند بود، به‌خصوص که به یک رابطۀ مهرآمیز یک کودک افغانستانی با یک کودک ایرانی پرداخته بود.
واقعاً سال‌هاست که جای چنین چیزهایی خالی بوده و خیلی وقت پیش انتظار چنین نگاهی را داشتیم. امیدواریم که این روند نیک ادامه پیدا کند.
گفتنی است که مجموعه کتاب «خودم می‌خوانم» فارسی‌آموز برای کلاس‌اولی‌هاست و به کوشش شکوه قاسم‌نیا و عبدالرحمان صفارپور تدوین شده است.

#افغانی
#افغانستانی
#همزبانی_همدلی
#زبان_فارسی
@zaynabbayat