اخبار معلم

🍂 پاییز

🍁 برای هم‌نسلان ما پاییز خیلی متفاوت بود.
برای ما شروع مدرسه‌ای بود که هم بعد از سه ماه دلتنگش شده بودیم و هم دوباره از خواب صبحگاهی دل کندنش برایمان زجرآور بود.
بوی کتاب‌های نو که معمولآ دو سه هفته بعد از شروع مدرسه می‌رسید و منگنه کردن و جلدنایلونی برای کتاب‌ها جزو واجبات بود.

🍁 هم‌شاگردی‌های تازه و معلم جدیدی که سعی می‌کردیم نقاط ضعف و راه‌های دست انداختنش را یاد بگیریم.

خرید لوازم التحریر هم داستانی داشت.
در شهر ما شرکت تعاونی بود که ارزان‌تر از بقیه جاها لوازم التحریر را می‌فروخت و ساعت‌ها بایستی در صف می‌ایستادیم تا دفتر با نقش معروف تعلیم و تعلم عبادت است و آن آدمک پیکسلی و خودکار بیک و مداد سوسماری و پاک‌کن دورنگ آبی و قرمز که هیچ وقت نفهمیدیم قسمت آبی‌اش به چه دردی می‌خورد را ارزان‌تربخریم. (می‌گفتند قسمت پاک‌کن برای پاک کردن خودکار است که هر وقت امتحان کردیم منجر به سوراخ شدن کاغذ شد و نه پاک شدن نوشته)

📺 تلویزیون هم همه کارتون‌های خوبش را از پاییز شروع می‌کرد و حرص ما از این‌که چرا تابستان اینها رو پخش نمی‌کردید؟
روز پخش دکتر ارنست و مهاجران و پینوکیو را هنوز به‌خاطر دارم و دیدن کارتن همراه با استرس مشق‌های پرحجمی که باید به فردا می‌رساندیمشان.

🍁 برای من پاییز چند خاطره اختصاصی هم دارد. پسته‌تازه‌هایی که از اقوام و دوستان می‌رسید و ما مامور پوست کندن آن‌ها بودیم و این‌قدر فراوان بود که به همسایه‌ها هم سهم می‌رسید. مثل الان نبود که همه حساب و کتاب کنند قیمت پسته را و بذل و بخشش آن را محدود به نزدیکان و در حد تحفه کنند.
گونی گونی پسته می‌رسید و ما نگران و ناراحت این‌که چطوری باید این همه پسته را پوست بکنیم.
مادر هم پسته‌های پوست کنده شده را در آفتاب خشک می‌کرد و پسته خشک سال و آجیل عید هم تامین می‌شد.

🍁 در پاییز آن روزها انار هم فراوان می‌شد و من یادم نمی‌آید هیچ وقت انار را از میوه‌فروشی خریده باشیم.
بذل اقوام و دوستان بود که می‌رسید و مادر که انارهایی که داشت خشک می‌شد را دانه می‌کرد و ما هم دور از چشم مادر تازه‌ترهایش را آب لمبو می‌کردیم و هیچ‌وقت هم درست و حسابی نتوانستیم آب انار را دربیاوریم و همیشه مزه تلخ و گس گوشت‌هایش بود که نصیبمان می‌شد.

🍇 درخت‌های انگور خانه (به قول کرمانی‌ها رز) هم آخرین انگورهایشان را به ما می‌بخشیدند و کم کم برگ‌های خشکشان و انگورهای کشکمش شده‌شان به زمین می‌ریخت و جمعه‌های ما را خراب می‌کرد که باید حیاط را میان آن موزاییک‌های ناهموار و درب‌وداغون جارو می‌زدیم و برگ ها را می‌زدودیم.
یکی از تفریحات من هم سوزاندن این برگ‌ها با ذره‌بینی بود که به‌دست آورده بودم و از آخرین رمق‌های خورشید استفاده می‌کردم تا برگ‌ها را بسوزانم و چه بوی دلپذیری بلند می‌شد از برگ تاک وقتی می‌سوخت.

🍁 حوض حیاط که تابستان‌ها پررونق بود خالی می‌شد و کم کم توالت انتهای حیاط متروک می‌شد و ما مجوز می‌یافتیم تا از توالت داخل منزل استفاده کنیم. در نسل ما همه چیز طبقاتی بود و طبقه‌ای که استفاده از همه امکانات منزل برایش مجاز بود، مهمان بود.

🍁 اتاق مهمانی، ظرف‌های مهمانی، خوراکی‌های ویژه مهمان، غذاهای خاص مهمان، حتی توالت هم برای مهمانان مجاز بود غیر از زمستان که دیگر اگر هم می‌خواستی از توالت روی حیاط استفاده کنی نمی‌توانستی چون آب داخل لوله‌ها یخ می‌زد.

🍁 کرمانی‌ها خوب می‌دانند که کویر بهار و پاییز بسیار کوتاهی دارد و سریع تابستان و زمستان می‌شود. نیمه‌های پاییز کم کم چراغ علاءالدین به میدان می‌آمد و سرمای سخت کویر را کمی قابل تحمل‌تر می‌کرد و ما که بایستی پیت نفتی را پر می‌کردیم و محال بود نفت روی دستمان نریزد و دستانمان بوی گند و رنگ سفید نگیرد. به همین دلیل در خانه ما آوردن نفت نوبتی بود و همیشه سر اینکه نوبت کیست دعوا.

🍁 اون روزها ما مثل امروزی ها نبودیم و نه به خنکی در تابستان عادت داشتیم و نه گرما در زمستان. پذیرفته بودیم که زمستان یعنی سرما و لرز و تحمل سرماخوردگی‌های گاه و بیگاه که منتهی می‌شد به آمپول پنی‌سیلین دردآور و بینی ما که همیشه فعال بود و دستمال‌های پارچه‌ای که هیچ‌وقت نبایستی لای آن را نگاه می‌کردیم.

🍁 از سختی‌ها و گرفتاری‌های دوران کودکی‌‎مان گفتم ولی آنچه که اون روزها را در ذهن ما ماندگار کرده این‌ها نبود.
صفا و صمیمت بود، عدالت بود، همدلی مردم در همه کمبودها و مشکلات بود.
همسایه‌های عزیزتر از فامیل بود و عشقی بود که همه مصائب را شیرین می‌کرد.

✍🏼 ؟

✨✨کانال #اخبار_معلم
✒️@moalempress1

❤49😢9👍5💔2😭2

9.79K views01:31