پاکدینی ـ احمد کسروی
7.54K subscribers
8.66K photos
494 videos
2.29K files
1.79K links
🔔 برای پاسخ شکیبا باشید.

کتابخانه پاکدینی
@Kasravi_Ahmad

تاریخ مشروطه ایران
@Tarikhe_Mashruteye_Iran

اینستاگرام
instagram.com/ketab.pakdini

کتاب سودمند
@KetabSudmand

یوتیوب
youtube.com/@pakdini

دونیت :
https://t.me/pakdini/25890
Download Telegram
دفاع در دیوان کیفر - بخش سوم.pdf
633.8 KB
🔸 دفاع در دیوان کیفر (بخش سوم)

✍ احمد کسروی

همه‌ی تکه‌ها یکجا در یک فایل پی‌دی‌اف
🔶 دفتر «خراباتیان که بودند و چه می‌گفتند؟»
🔸 یک رشته زشتیهایی نیز با شعرسرایی توأم است (تکه‌ی 2)



2) ستایشگری و چاپلوسی : ستایشگری خود یکی از زشتیهاست. چنین کاری جز نشان پستی خوی نتواند بود. ولی باید دانست که پسندیدن یا خرسند بودن جز از ستایشگری می‌باشد. شما اگر کارهای یکی کسی را می‌پسندید و از او خرسند می‌باشید در دلتان او را دوست می‌دارید و در همه جا ازو هواداری می‌نمایید و از همراهی و کمک تا آنجا که می‌توانید بازنایستید. این کار ناستوده نیست.

لیکن ستایشگری جز این می‌باشد. ستایشگری آنست که شاعر بی‌آنکه از کارهای کسی آگاه باشد تا آنها را بپسندد و از درون دل راضی باشد ، زبان بستایشهایی ازو باز می‌کند ، و در این کار خود جدایی میان نیکان و بدان نمی‌گزارد.

مثلاً یک شاعری که یک پادشاهی را ستایش می‌کند ، هیچگاه دربند نخواهد بود که آن پادشاه نیکست یا بد است ، این در ستایشگری شرط نیست. چه‌بسا شاعری در ستایش یک پادشاهی قصیده بسراید ولی در پشت سر به او نفرین کند.

از آنسوی ستایشهای اینها نیز چیزهای شگفتی است. مثلاً شما اگر کسی را بخواهید ستایش کنید خواهید گفت : بالایش بلند است ، رویش زیباست ، مرد کاردانیست ، دستِ دهنده دارد. اینگونه ستایشها خواهید کرد. ولی کار شعرا چیز دیگر است. آنان وقتی که از یک پادشاهی بستایش می‌پردازند باید دارا و جمشید را دربان ، و خاقان و قیصر را حاجب او گردانند ، قضا را چاکر او ، قدر را نوکرش خوانند ، عزمش را کوه ، و سخایش را ابر شمارند ، امپراتوران جهان را بآستان‌بوسیش آورند ، ستارگان آسمان هر یکی را بخدمت دیگری در درگاه او گمارند ، و بدینسان صد گزافه را بهم درآمیخته یک ستایشی پدید آورند :

نُه کرسی فلک نهد اندیشه زیر پای
تا بوسه بر رکاب قزل‌ارسلان زند

این هم شیوه‌ی ستایشگری آنانست که سر تا پا ننگین و بیهوده است. در سال 1324[ق] که مظفرالدین‌شاه مرد و محمدعلی‌شاه بتخت نشست میرزاتقیخان ضیاءلشگر قصیده‌ای سروده در یک روزنامه‌ای بچاپ رسانید که یکی از شعرهای آن اینست :

چون گشته جمله عالم از عدل شاه آباد
قربان جان شه باد جان تمام عالم

پادشاهی که تازه بتخت نشسته و هنوز دانسته نبود بماند یا بیفتد ، نیک باشد یا بد درآید ، این با یک بی‌پروایی می‌گوید : «جمله عالم از عدل او آباد گشته». ببینید چند دروغ و گزافه را بهم در[می]آمیزد. از این بدتر آنکه جان تمام عالم را قربان جان آن شاه می‌کند.


.
🔶 در پیرامون اسلام
🔸 گفتار یکم : زیانهای اسلام - تکه‌ی هشتم

از صد سال باز دینها ـ چه جهودیگری و چه مسیحیگری و چه اسلام و چه دیگر دینها در این حال می‌باشند و پیشروان آنها باین خرسندند که دستگاهی ـ اگرچه با صد خواری و زبونی باشد ـ درمیانه برپا ، و گروهی از ساده‌درونان و پیره‌زنان ، و یا از نیرنگبازان و تیره‌دلان که از دین سود می‌بردند رو بآنان می‌دارند.

اگر شما جستجو کنید در اروپا بیشتر کشیشان ، و در آسیا بیشتر ملایان ، چون همان کتابهای مادّیگری را خوانده و یا گفته‌های مادّیان را شنیده‌اند خود بیدین و یا سست‌باورند. کشیشان و ملایان و حاخامان و دیگران با آنکه می‌دانند که دانشهای نوین با باورهای دینی آنان ناسازگار می‌باشد ، و جوانان که درس بخوانند سست‌باور ، بلکه بیدین خواهند گردید ، با این حال چون قاچاق و زبونند پسران و دختران خود را بدبستانها و دانشکده‌ها برای خواندن آن دانشها می‌فرستند.

در اروپا نیتچه و باخنر و دیگر درفشداران بیدینی برخاسته‌اند و آنهمه کتابها در مادّیگری و بیدینی نوشته‌اند ، تاکنون پاسخی از سوی کشیشان ـ پاسخی که ارزش دانشی دارد و درخور پذیرفتن باشد ، داده نشده. در آسیا ، در مصر ، شِبلی و سلامه موسا و دیگران آنهمه کتابها بچاپ رسانیدند و تیشه‌ها بریشه‌ی خداشناسی و دینداری زدند ، علمای جامع اَزهَر و ملایان نجف جز این نتوانستند که خود را به ناشنیدن زنند و تنها دربند نگهداری دستگاه خود باشند.

همان جامع اَزهَر ، و همان نجف و کربلا که کانونهای دینی بشمارند ، اگر یک شاگرد دبیرستانی به یکی از آنجاها رود و با علما و ملایان بگفتگو پردازد هر ایرادی گیرد و هر پرسشی کند پاسخی نخواهد شنید. اینست معنی آنچه می‌گویم : دینها قاچاق گردیده.

کار خواری و بی‌ارجی دینها بجایی رسیده بود که یک دسته از نیکخواهان جهان ، از کارل مارکس و دیگران ، آنها را بزیان جهان شمارده یکی از بایاهای[=وظایف] خود را نبرد با آنها شناخته بودند. در اندیشه‌ی این نیکخواهان دینها یادگار دوره‌های نادانی آدمیان و خود دنباله‌ی بت‌پرستیها و پندارپرستیهاست. در اندیشه‌ی آنان برانگیختگان مردان فریبکاری می‌بوده‌اند که از نادانی مردمان سود جسته یک رشته پندارهایی را بآنان یاد داده‌اند. اینان یکی از دلیلها بسخن خود این را شمارده‌اند که در این زمان که روزگار دانش است دیگر کسی برنمی‌خیزد و نمی‌تواند برخاست ، دیگر کسی نامی از خدا و از دست داشتن او در کارهای جهان نمی‌تواند برد.

بارها گفتارها نوشته می‌شد در این زمینه که دین و دانش قرنها با هم در نبرد می‌بودند و سرانجام دانش فیروز درآمد و هماورد[=حریف] خود را بیکباره از میان برد.

در همین ایران گفتارها نوشته می‌شد درباره‌ی آنکه اروپا جایگاه دانش و خرد است ولی از آسیا همیشه «دین و خرافات و اوهام» برخیزد. نام دین چندان خوار شده بود که کسانی برای آنکه نافهم شمرده نشوند ، بیدینی از خود بآشکار می‌آوردند. جدایی و ناسازگاری درمیانه‌ی دین با دانشها تا اندازه‌ای می‌بود که کسی را گمان اینکه «دین با دانش همدوش است و هر دو یک نتیجه را دنبال می‌کنند» در دل نمی‌بود.

.
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
«می‌دانید بی‌شرم‌ترین کسان کیانند؟

آنها که خود دین ندارند و دین را دست‌افزار سودجویی و خودنمایی گردانیده‌اند».

این خیره‌رو را ببینید چگونه در راه پیشرفت دستگاه پست و شوم شیعیگری دروغ می‌گوید. مشت نمونه‌ی خروارست. دیگر ملایان نیز همچون اویند. ببینید چگونه به هر دروغی برمی‌خیزند تا دستگاه مفتخوری خود را نگه دارند.

این دغلکاران جز درپی رواج دکان خود ـ که نامش را اسلام گزارده‌اند ـ نیستند. این را خوب نگاه کنید چگونه هنگامی که سخن از تربت امام حسین می‌راند همچون بازیگران تئاتر بدروغ بغض می‌کند.

براستی اینها کم از بازیگران تئاتر ندارند.

چنانکه ملایان بجای «دکان ما» پیاپی سخن از «اسلام» می‌رانند ،‌ این هم بجای دکتر باقری ، تربت الحسین می‌گوید. 👇
نمی‌گوییم باید بداند که چون دروغ از اعتماد میان مردم و سرمایه‌ی اجتماعی می‌کاهد نباید گفت. اینگونه معنیها دورتر از آنست که ملایان درپی فهم آن باشند. ساده‌تر از آن را باید پرسید : تو که وامی‌نمایی دینداری و مردم را به دین راه می‌نمایی مگر اسلام دروغ و دغل را نهی نکرده؟! ، مگر زشتش دانسته برایش‌ کیفر ننهاده؟!

پاسخ را ما خود می‌دانیم. کیشی که اینها دارند (شیعیگری) «گناه پاک کن» دارد. به این معنی که شما می‌توانی خود را مسلمان وانمایی و هر گونه گناه خواستی بکنی ، زیرا سپس «تبصره‌ای» در کیششان هست که به نجات گناهکار می‌آید. آن تبصره می‌گوید : اگر بر حسین گریستی یا به زیارت بارگاه امامان رفتی همه‌ی گناهانت پاک می‌شود. .. اینست راز کار.

«رفتار اینان دلیل بُرنده‌ایست که گروهی بیدینند و جز درپی خوشگذرانیهای خود نمی‌باشند ، و این پیشه را بهترین راه برای آن می‌شناسند. راستی هم آنست که پیش از زمان مشروطه درمیان ملایان نیکان و بدان هر دو می‌بودند. ولی چون مشروطه برخاست و ناسازگاری ملایی با آن دستگاه روشن گردید کسانی که بهره از پاکدلی و نیکخواهی می‌داشتند خود را بکنار کشیدند ، و نماندند در ملایی مگر تیره‌درونانی که از زندگی جز شکم‌پرستی و کامگزاری را نفهمیده‌اند و از نیکخواهی و دلسوزی بمردم بیکبار بی‌بهره‌اند».
🔶 دفاع در دیوان کیفر

🔸 متن دفاع آقای کسروی در دیوان کیفر ـ تکه‌ی 20


اکنون بر سر دفاع می‌روم : درباره‌ی اتهام آقای مختار ببازداشتهای غیرقانونی که قسمت مهمی از اتهاماتست ما بیش از همه خود را در برابر یک مسئله‌ی علمی قضایی می‌یابیم و آن اینست که تخلف از یک قانونی هنگامی جرم است که تقید بآن قانون درمیان باشد وگرنه در اجرای مجازات دچار اشکال خواهیم بود.

این مسئله در قوانین مطرح نشده ولی اصولاً مسلم است و من اینک آن را با مثلی روشن می‌گردانم : فرض کنیم در قوانین ایران قماربازی جرم شمرده شده و برای کسی که قمارخانه دایر کند ، یا جوانان را بقماربازی وادارد مجازات سنگینی تعیین یافته. ولی در همان حال قمار در بیرون مجاز می‌باشد و کسی از آن منع نمی‌نماید. بلکه یک محله‌ای از تهران بنام «کوی نو» برای قمارخانه‌ها تخصیص یافته و پاسبانها برای تأمین نظم و آرامش در آنجا گمارده شده ، و هر کسی می‌تواند بی‌آنکه محجوب گردد سوار اتوبوس شده و بقمارخانه‌ها رود و چند ساعتی در آنجا بگذراند و فردا قصه‌ی خود را به یاران و دوستانش بازگوید. خلاصه آنکه عملاً قمار مجاز گردیده و آن قوانین مربوطه بقمار جز نمایشی در قانون شمرده نمی‌شود. لیکن با اینحال روزی یکی را از قماربازان یا قمارخانه‌داران بگیرند و پرونده برایش تنظیم کرده بپیشگاه دادگاه آورند ، ببینیم آیا قاضی می‌تواند چشم رویهم گزارد و او را محکوم بمجازاتی که در قانون پیش‌بینی شده است گرداند؟!.

چنانچه گفتم این یک مبحث قضاییست و برای نخستین بار در ایران مورد ابتلا گردیده و شما باید آن را حل کنید و من چنین می‌بینم که همین مسئله باین دادگاه و باین رسیدگی عنوان تاریخی خواهد داد. زیرا در آینده همیشه در گفتگو از مباحث قضایی این موضوع را یاد کرده و این دادگاه را نام خواهند برد.

حقیقت آنست که در چنین موردی یک قاضی نمی‌تواند بعنوان اجرای آن قانون بکسی مجازات دهد. زیرا یک قانون هنگامی مُجراست که تقیّد بآن درمیان باشد و عملاً ممانعت از تخلف نمایند. یک قانونی که بکنار گزارده شده و هیچ ممانعتی از اقدام بضد آن نمی‌شود قوّه‌ی قانونی خود را از دست داده. از سوی دیگر یکی از موجبات مجازات «تجری» است. وقتی که ما به یک کسی مجازات می‌دهیم یک نکته هم این را در نظر می‌گیریم که چرا از میان صدهزار تن تنها این یک نفر خیره‌رویی کرده و به یک کاری که ممنوع است و در نظرها زشت شمرده می‌شود اقدام نموده. در مورد فرض ما این موجب درمیان نیست و از گناهکار «تجری» رخ نداده است. اینست اجرای آن مجازاتی که در قانون تعیین گردیده با حق و عدالت سازگار نخواهد بود.

از این گذشته وقتی که یک جرمی شیوع یافته و صدها کسان بآن مرتکب می‌باشند و ما تنها یک یا دو تن را بدادگاه کشیده و مجازات می‌دهیم این تبعیض گذشته از آنکه سخریه‌آور است بآن محکومین تشدید مجازات نیز محسوبست. اینها نکات مهمی است که باید در اجرای عدالت منظور گردد.

در چنین موردی قاضی باید باحترام مقام قضاوت از رسیدگی خودداری کند و باعتراض برخاسته بگوید : اگر این قانون مُجراست چرا عملاً ممانعت نکرده‌اید؟!.. چرا وسایل ارتکاب آن را فراهم ساخته‌اید؟!. اکنون هم چرا همگی را دنبال نمی‌کنید؟!.. چرا تنها یکی دو تن را برگزیده به پیشگاه دادگاه آورده‌اید؟!.. چرا دستگاه قضاوت را بازیچه‌ی اغراض خود ساخته‌اید؟!.

.
📣 بازپسین پراکنش کتاب «راه رستگاری» آماده شده است.

🔸 این کتاب دورنمایی از پاکدینی است که خواننده را با یک رشته از حقایق و خواستهای بنیادی پاکدینی آشنا می‌گرداند.

🔸 این کتاب را به کسانی که می‌خواهند با شاهراه پاکدینی آشنا گردند پیشنهاد می‌کنیم.

📘 از اینجا کتاب را دریافت کنید.
✴️ کنوانسیون خزر یا خودکشی استراتژیک؟!

🔸 شقاوت جهانی علیه ژئوپلیتیک ایران
April 15, 2021
(بخش 1 از 6)

در تعریف خودکشی گفته‌اند : خویشتن را کشتن یا عملی که شخصی به‌طور ارادی به‌وسیله آن رشته حیات خود را از هم می‌گسلد. فرضیه ما این است که تصویب و تائید کنوانسیون خزر برای ایران به‌منزله خودکشی و محروم نمودن ایران و ایرانیان از حرکت حیاتی و قطع رشته‌های امنیت و اقتصاد در آینده‌ای نزدیک است. کنوانسیون خزر با توجه به معادلات قدرت در سطح جهانی و نیات همسایگان به‌منزله مرگِ ژئوپلیتیک ایران محسوب می‌شود که در ارتباط با جنگ اخیر قره‌باغ و حرکت‌های آتی برای اشغال جنوب ارمنستان، بخشی از یک برنامه حساب‌شده علیه منافع حیاتی ایران است.

برای تحلیل این فرضیه و بررسی صحت آن باید به مسائل ذیل اشاره کرد :

1) ارتباط میان جنگ قره‌باغ، کنوانسیون خزر و اشغال نوار مرزی ایران- ارمنستان
2) نیروها و منافع قدرت‌های درگیر
3) جنگ خاموش علیه ایران: استراتژی مناسب با معادلات پیش رو


1) ارتباط میان جنگ قره‌باغ، کنوانسیون خزر و اشغال نوار مرزی ایران- ارمنستان

حلقه ارتباط میان جنگ قره‌باغ، کنوانسیون خزر و اشغال نوار مرزی ایران-ارمنستان تنها در سه عامل خلاصه می‌شود :

اولین و مهم‌ترین حلقه ارتباطی کاهش نفوذ منطقه‌ای و بین‌المللی ایران است. ایران در منطقه قفقاز از پیوندهای تاریخی-مذهبی فوق‌العاده‌ای برخوردار است. منطقه‌ای که جزئی از ایرانِ بزرگ فرهنگی است و می‌تواند به‌عنوان برگ برنده ایران در مناقشات مطرح شود اما این مسئله خوشایند محور روس-پانترک-اسرائیل نیست. روسیه به‌طور تاریخی مهم‌ترین دشمن فرهنگ ایرانی در منطقه بوده و هر جا که به تصرف روس درآمده است فرهنگ ایرانی روبه‌زوال، نابودی و تغییر هویت نهاده است. روسیه برای کاهش نفوذ ایران در منطقه زبان و نوشتار مردم را تغییر داد، اقوام جدید جعل نمود، نقشه سیاسی کشورهای منطقه را برخلاف نقشه تاریخی و فرهنگی آن و در جهت اضمحلال زبان فارسی و هویت ایرانی تعیین کرد و اکنون از نقش‌آفرینی ایران در منطقه بیم دارد. جمهوری تازه تأسیس باکو نیز با داشتن جمعیت غالبِ شیعه و برخورداری از سنن و فرهنگ ایرانی، به دنبال دشمنی با پدر تاریخی‌اش افتاده است و در این راه به دنبال جایگزینی فرهنگی سلفی-پانترک است تا فرهنگ شیعه-ایرانی را از این منطقه تاریخی حذف کند. به همین دلیل ترکیه در ابعاد اقتصادی-امنیتی-نظامی در تمام سطوح جمهوری باکو رسوخ کرده و دشمنی با ایران را از طریق سیاست‌های فرهنگی-امنیتی آشکار علیه ایران پی گیری می‌کند. اسرائیل نیز که ایران را تهدید منطقه‌ای می‌داند مرز مشترک ایران-باکو و همکاری نظامی با باکو را بهترین فرصت برای رسوخ به داخل ایران و تهدید امنیت ملی ایران می‌داند؛ بنابراین جنگ قره‌باغ توانست محور روس-پانترک-اسرائیل را در منطقه بر محور ایران-ارمنی پیروز و نفوذ ایران در منطقه را به‌شدت کاهش دهد.

حلقه ارتباطی دوم بحث انرژی است. روسیه انحصارگرِ بازار گاز است و مؤلفه صادرات گاز برگ برنده روسیه در برابر اروپاست به همین دلیل "روسیه از حضور گاز ایران در اروپا سخت در هراس بود. درواقع حمایت روسیه از احداث خط لوله آسیایی، بازداشتن ایران از توجه به انتقال گاز به اروپا بود. صادرات گاز از طریق خط لوله یکی ارکان اصلی سیاست و استراتژی اروپایی و منطقه‌ای روسیه است"(1) در نتیجه روسیه از هر راهی مانع صادرات گاز ایران به اروپا بوده و خواهد بود. ایران برای صادرات گاز به اروپا دو مسیر را پیش رو دارد:
1- ترکیه 2- ارمنستان/گرجستان 👇
1ـ ترکیه: ترکیه به‌عنوان رقیب منطقه‌ای ایران و هم‌پیمان روسیه در سیاست‌های انرژی منطقه و اروپا، خواهان رسیدن گاز ایران به اروپا نیست و در توافق با روسیه برای ایجاد اهرم فشار بر اروپا و ایران مانع صادرات گاز ایران به اروپاست.

2ـ ارمنستان: روسیه برای مسدود نمودن راه صادرات گاز ایران به ارمنستان-اروپا، در یک توافق 30 ساله ایروان را مجبور کرد تا هر تصمیم گازی در این کشور منوط به رضایت روسیه باشد اما با پیوستن گرجستان به منطقه آزاد تجاری با اتحادیه اروپا این مانع رفع خواهد شد و مقررات ترانزیت گاز روسیه به ارمنستان بایستی تغییر کند؛ بنابراین مسیر ارمنستان-گرجستان مهم‌ترین و مطمئن‌ترین راه ایران برای صادرات گاز به اروپاست. اما با جنگ قره‌باغ و نتایج آن، نه‌تنها چشم‌انداز صادرات گاز ایران به اروپا از میان می‌رود بلکه صادرات گاز به ارمنستان هم تهدید خواهد شد و ایران کاملاً از بازار گاز منطقه خزر و شمال غرب کشور حذف می‌شود. در نتیجه تبعات جنگ قره‌باغ کاملاً به ضرر محور ایران-ارمنی بود :

1ـ حذف ارمنستان از سبد گاز ایران : از اهداف مهم جنگ قره‌باغ حذف ایران از بازار گاز ارمنستان و درنهایت عدم تمدید قرارداد بیست‌ساله تهاتر گاز و برق ایران و ارمنستان است. با ایجاد کریدور بین آذربایجان-نخجوان، همان‌طور که علی‌اف رئیس‌جمهور باکو عنوان کرد گاز با تخفیف‌های جذاب در اختیار ارمنستان قرار خواهد گرفت. این یعنی حذف ایران از بازار گازی مهم‌ترین همسایه خود در شمال غرب و از میان رفتن چشم‌انداز صادرات گاز به اروپا. شاید وعده‌های طرف روس-پانترک به نیکول پاشینیان او را وسوسه کرده و به همین دلیل شائبه همکاری وی با دشمنان ارمنستان را تقویت می‌کند.

2ـ با احداث کریدور باکو-نخجوان، وابستگی نخجوان به جاده ترانزیتی و برق و گاز ایران از میان رفت و با اتصال نخجوان به باکو، ایران توان تأثیرگذاری بر نخجوان را نخواهد داشت.

3ـ با احداث کریدور باکو-نخجوان، ترکیه علاوه بر روسیه به گاز جمهوری باکو به‌طور مستقیم دسترسی یافته و ایران در آینده از بازار گاز ترکیه حذف خواهد شد.

سومین حلقه ارتباطی حوادث فوق، محاصره ترانزیتی ایران و حذف مزیت‌های ژئوپلیتیکی ایران است. ترکیه به‌عنوان هم‌پیمان محور اسرائیل-آمریکا تمام تلاش خود را برای از کار انداختن مزیت ژئوپلیتیکی و ترانزیتی ایران بکار گرفته است. ایران به‌صرفه‌ترین راه برای اتصال آسیای میانه به مدیترانه و اتصال هند به روسیه است. به همین دلیل ترکیه برای جدا کردن راه ترانزیتی آسیایی میانه از ایران، راه لاجورد را جایگزین کریدور چابهار و کریدور شمال-جنوب عنوان کرده و تلاش دارد تا آن را اجرایی کند. هدف مهم ترکیه برای راه لاجورد نفوذ به آسیای میانه و گسترش پانترکیسم در افغانستان است. " آنکارا با تکیه ‌بر اهداف خود برای تشکیل اتحادیه کشورهای ترک‌زبان، با شعار اتصال این کشورها از ارومچی چین تا استانبول، «طرح راه لاجورد» را مطرح کرده است که در آن با اتصال بنادر ترکمن‌باشی ترکمنستان و آکتائو قزاقستان به بندر باکو، مسیر جاده‌ای ایران حذف شود. به‌عبارت‌دیگر، طرح راه لاجورد، طرح دور زدن ایران به‌عنوان بهترین و کوتاه‌ترین و به‌صرفه‌ترین مسیر تجارت از شرق به غرب از سوی کشورهای همسایه شمالی‌ ایران است تا ترکیه بتواند به اهداف تاریخی خود در این منطقه دست یابد". (2)

منابع :
1- https://www.ilna.news/fa/tiny/news-1016226
2- www.irna.ir/news/83752395/

نشانی گفتار :
https://telegra.ph/%DA%A9%D9%86%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86-%D8%AE%D8%B2%D8%B1-%DB%8C%D8%A7-%D8%AE%D9%88%D8%AF%DA%A9%D8%B4%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B1%D8%A7%D8%AA%DA%98%DB%8C%DA%A9-04-15
نقشه‌ی راه لاجورد برای دور زدن ایران
🔶 دفتر «خراباتیان که بودند و چه می‌گفتند؟»
🔸 یک رشته زشتیهایی نیز با شعرسرایی توأم است (تکه‌ی 3)


3) هجو و دشنام : بسیاری از شعرای ایران این زشتی را هم بخود پسندیده‌اند که اگر با کسی دشمنی پیدا کردند و یا اگر از یکی پول خواستند و نداد او را هجو کنند و زبان بدشنام بیالایند و این را یک هنری از خودشان پنداشته‌اند. بلکه برخی از آنان شعر سروده‌اند که هر شاعری که هجو نگوید پلنگی را می‌ماند که چنگال و دندان ندارد. از آنسوی دیده می‌شود که این کار را زشت ندانسته و اینست آن شعرهایی را که سروده بوده‌اند در دیوانهاشان نگه داشته‌اند. همچنین مردم آنها را زشت نشمرده و ایرادی نگرفته‌اند.

امروز بیشتر دیوانها پر از این سخنان زشت است. بسیاری از شعرای امروزی از عشقی و ایرج و دیگران هم این کار را کرده‌اند و دیوانهای آنها بارها چاپ می‌شود و بخاندانها پخش می‌یابد.

4) دروغ و گزافه : «کتابهای عروض و بدیع» گزافه یا مبالغه را یکی از محسنات شعری شمرده‌اند. ولی ما آن را جز عیب نتوانیم شمرد. چه سودی دارد که شما یک را هزار خوانید و چند قطره اشکی را که از دیده‌ی کسی فرومی‌ریزد شط بخوانید ، و گردی را که از میدان جنگ برخاسته یک طبقه از آسمان بشمارید؟... چه نتیجه از اینها تواند بود؟!.. بگویید تا بدانیم.

در مشهد در زمان صفویه یک کشتاری رخ داده شاعری درباره‌ی آن می‌گوید :

هنوز اگر بفشارند خاک مشهد را
سفینه با شط خون تا بکربلا برود


.
🔶 در پیرامون اسلام
🔸 گفتار یکم : زیانهای اسلام - تکه‌ی نهم

کوتاه‌سخن : در چنان هنگام زبونی دین ، ما بخواست خدا درفش افراشتیم و در برابر مادّیگری ایستاده به یکایک بدآموزیهای آن پاسخهای استوار دادیم و یک رشته آمیغهای بسیار ارجداری را روشن گردانیده این بازنمودیم که دین خود دستگاهی بالاتر از دانشهاست و بدینسان نام پاک آفریدگار را بلند گردانیده زبان بیفرهنگان بستیم و ده سال بیشتر[1] است که در این راه می‌کوشیم و به یاری خدا بهمه‌ی گمراهیها فیروز درآمدیم. ولی چه باید گفت باینکه می‌بینی مسلمانان ـ آن توده‌ی درمانده و نادان ـ بجای آنکه از این کوششها و فیروزیهای ما خشنود گردند ، ناخشنودی می‌نمایند و ملایان به هر گونه دشمنی برمی‌خیزند. آن کاریست که بخواست خدا ما کرده‌ایم ، و این کاریست که بانگیزش نادانی و گمراهی اینان می‌کنند.

چنانکه گفته‌ایم اینان معنی دین را نمی‌شناسند و آن را بمعنایی که ما می‌دانیم و نتیجه‌ای که ما از آن می‌خواهیم نمی‌خواهند ، در اندیشه‌ی آنان دین یک دستگاهی برای نشان دادن شکوه و جایگاه پیغمبر اسلام و خاندان اوست.

اینان داستانهایی می‌دارند : «لولاک لولاک لما خلقت الافلاک»[2] . شیعیان نیز افزوده‌اند : «ولو لا علی لما خلقتک»[3] . بگمان اینان خدا جهان را بپاس پیغمبر اسلام و امام علی‌بن‌ابیطالب و خاندان ایشان آفریده ، و دین جز برای شناختن آنان و جایگاههاشان ، و پرداختن بآنان و بارگاههاشان نیست ، و نتیجه نیز جز میانجیگری آنان در روز رستاخیز و رفتن به بهشت نخواهد بود.

اینست در اندیشه‌ی آنان اسلام به هر حالی می‌افتد بیفتد ، جاویدان خواهد ماند ، و آن نادانیها و گمراهیها که به دین راه یافته زیان نخواهد داشت ، و از این زبونی و خواری که مسلمانان می‌دارند باکی نیست.

این خود جُستاریست[4] که آیا دین برای مردم است یا مردم برای دین می‌باشند. ما می‌گوییم : دین برای مردمست. ولی آنان این را نپذیرفته مردم را برای دین می‌شمارند. ما می‌گوییم دین بهر آنست که بمردمان شاهراه زندگانی نشان دهد و از آمیغهای سودمند جهانی آگاه گرداند و از گمراهی و پراکندگی نگاهشان دارد ، و اینست می‌گوییم : دینی که گوهر[=اصل] خود را از دست داده و خود با گمراهیها و نادانیها درآمیخته ، از میان رفته بشمار است. ولی آنان می‌گویند : دین برای آنست که مردمان «گرامی‌داشتگان» خدا را که پیغمبر اسلام و خاندان اوست بشناسند و جایگاه آنان را بشناسند و بپذیرند ، و همیشه نامهای آنان را بزبان رانده مهر و دلبستگی نشان دهند و سرگذشت آنان را زنده نگه داشته نگزارند کهن گردد ، و گنبدهای آنان را پرستشگاه گردانیده از دور و نزدیک آهنگ آنها کنند. اینست دین و نتیجه‌ی آن و بس.

از سخن خود دور نیفتیم. این دشمنی با هر نیکی و رستگاری که مسلمانان می‌کنند ، خود زیان بزرگی از زیانهای این دستگاه اسلام نام می‌باشد و از آنسوی این رفتار مسلمانان نتیجه‌ی باورهای دینی ایشان می‌باشد و یک چیزی بی‌ریشه و سرسری نیست. در نزد آنان ، جهان هرچه بادا باد ، باید نگزارند این دستگاه آلوده از میان رود ، نگزارند افسانه‌ی مهرورزی خدا با گرامی‌داشتگانش بهم خورد.

[1ـ کسروی کوششهایش را با پراکندن شماره‌ی یکم مهنامه‌ی پیمان در یکم آذرماه 1312 آغاز کرد. ـ و
2ـ اگر تو نبودی (ای محمد) آسمانها را نمی‌آفریدم. ـ و
3ـ و اگر علی نبود ترا (ای محمد) نمی‌آفریدم. ـ و
4ـ جُستار = مبحث ـ و]
🔶 دفاع در دیوان کیفر

🔸 متن دفاع آقای کسروی در دیوان کیفر ـ تکه‌ی 21


ما نیک می‌دانیم که چون رضاشاه بروی کار آمد اصول دیکتاتوری را پیش گرفت و بسیاری از قانونها را از میان برد. نخست قانون انتخابات را از میان برد که نمایندگان را خود دولت برمی‌گزید. سپس قوانین دایر ببازداشت و زندان را از میان برد که شاه هر که را می‌خواست دستور بازداشت و زندان می‌داد.

همچنین قانونهای بسیار دیگری را بی‌اثر گردانید و ما می‌دانیم که انبوه مردم در برابر او بخاموشی گراییدند و اعتراض ننمودند بلکه با او همراهی نشان دادند و همدستی دریغ نگفتند ، وزیران این رفتار را کردند ، نمایندگان دارالشورا این رفتار را نمودند ، ادارات باین کار شرکت کردند ، روزنامه‌ها بآن خشنودی نشان دادند. اینها چیزهاییست ما فراموش نکرده‌ایم و باین زودی نخواهیم کرد.

آری امروز کسانی می‌خواهند خود را از شرکت در کارهای آن روزی برکنار وانمایند ولی همه می‌دانند که دروغست. این قانونها که امروز در جلو ماست اینها را که گزارده؟ اینها را نمایندگانی گزارده‌اند که با دستور شاه سابق انتخاب می‌گردیدند و هر قانونی که می‌آمد بی‌چون و چرا تصویب می‌کردند. ادارات نیز بی‌چون و چرا آن قانونها را اجرا می‌کردند. روزنامه‌ها نیز ستایشها می‌نوشتند و هر روز ستونهای خود را پر از ستایش می‌ساختند. اینکه می‌گویند ناگزیر بودیم ، همگی دروغ می‌گویند. ما نیک می‌دانیم که از روی میل و دلخواه با آن اوضاع همراه بودند. اگر اینها همراه نبودند تنها یک تن رضاشاه چه کار توانستی کرد؟!.

شگفتتر آنست که کسانی که امروز شکایت می‌کنند و در این پرونده نام دارند از کمکهای مهم شاه گذشته بوده‌اند و در پیشرفت کار او دخالت بسیار نموده‌اند. مثلاً شاهزاده فیروز که این پرونده بنام خواستن انتقام او تدوین یافته یکی از کسانی بود که در آغاز کار با رضاشاه همدست بود. من از خانواده‌ی اسدی جز دوستی ندیده‌ام ولی پوشیده نتوانم داشت که همان آقای اسدی یکی از افزارهای کار رضاشاه بود و علاقه و دلبستگی بی‌اندازه باو می‌نمود.

من شنیده‌ام چون در مشهد حکم اعدام را باو خوانده‌اند متأثر گردیده و چنین گفته : من در این قضیه جرمی که مستوجب اعدام باشد ندارم. این مجازات نتیجه‌ی آن ظلمهایی است که بنام شاه‌پرستی بمردم نموده‌ام. اگر این سخن را گفته باشد راست گفته است.

هرچه هست ما اکنون در برابر این اشکالیم که آیا می‌توان این متهمان را بدستاویز قانونهایی که بیست سال ملغا بوده است مجازات نمود؟! البته در اساس اتهامات وکلای دیگر دفاع خواهند کرد و این چهل فقره اتهام بنام بازداشت غیرقانونی مسلم و ثابت نیست و ما از روی قرینه چهار پرونده‌ی قتل می‌توانیم دانست که در آنها نیز مقصود اثبات جرم بوده و به هر یکی ایرادهای بسیار می‌توان گرفت. این دفاعات را وکلای دیگر آقای مختاری خواهند کرد من یک موضوع کلی را دنبال می‌کنم.

این بسیار بی‌معنی است که بیست سال در این کشور دیکتاتوری مجرا باشد و از وزیران گرفته تا روزنامه‌نویسان همگی آن را بپذیرند و گردن گزارند و همراهی نمایند ، و اکنون بیکبار برگشته به یقه‌ی چند تنی چسبیده بمحاکمه کشند. این چیزیست که همه‌ی بیگانگان بما ایراد توانند گرفت. بخصوص که در این تعقیب نیز پاره اغراضی محسوس باشد و ما ببینیم که در پرونده آنچه بسود متهمان است بکنار گزارده‌اند و تنها در پی اثبات جرم بوده با تکلّف دلیلهایی سوق کرده‌اند.

من سخنم را در اینجا بپایان می‌رسانم. خلاصه‌ی دفاع من آنست که اتهام کشتن چهار نفر ثابت نیست و پرونده‌ها خلاف آن را می‌رسانند و در آن باره برای هر دو از موکلینم درخواست برائت می‌نمایم. درباره‌ی پرونده‌های دیگر آقای مختار من چنین می‌دانم که نمی‌توان آنها را تعقیب کرد و این تعقیب برخلاف حق و عدلست. قانونهایی که بیست سال ملغا بوده بعنوان تخلف از آنها مجازاتی نتوان داد. اگر دادگاه این نظر مرا نپذیرد البته وارد رسیدگی خواهد شد و من در آن صورت یک پیشنهادی دارم و آن اینکه برای جلوگیری از سخریه و طعن بیگانه و خودی همه‌ی کسانی که دیروز در زمان رضاشاه مصدر کارهایی بوده و در نقض قوانین شرکت کرده‌اند نیز تعقیب گردند و اگر بنا این باشد باید هر یکی از ما فهرستی از این کسان تهیه کند و بنام اعلام جرم بدادسرا فرستد که پرونده برایشان تنظیم گردد و من خود یک چنین فهرستی را تنظیم توانم کرد.

.
بیرون_راندن_بدآموزیها_از_مغزها_جز_بدستیاری_حقایق_نتواند_بود.pdf
338.7 KB
🔸 بیرون راندن بدآموزیها از مغزها جز بدستیاری حقایق نتواند بود

✍ نویساد [=هیئت تحریریه]

⭐️ همه‌ی تکه‌ها یکجا در یک فایل پی‌دی‌اف
✴️ کنوانسیون خزر یا خودکشی استراتژیک؟!

🔸 شقاوت جهانی علیه ژئوپلیتیک ایران
April 15, 2021
(بخش 2 از 6)

🔸 نقشه‌ی راه لاجورد برای دور زدن ایران

اما ضربه نهایی بر پیکر مزیت ترانزیتی ایران در جنگ قره‌باغ بر پیکر ایران فرود آمد. گرچه پیش از آن و در ۲۴ آبان ۱۳۹۶ در عشق‌آباد ترکمنستان متن آتش‌بس میان باکو و ارمنستان با حضور افغانستان، ترکمنستان، آذربایجان، گرجستان و ترکیه امضا و بر اساس آن ایجاد یک کریدور حمل کالا و مسافر در خاک ارمنستان معین شد. در نتیجه این آتش‌بس پیش‌بینی می‌شد که ایران از مسیر ترانزیت باکو-نخجوان حذف شود اما "نکته قابل‌توجه اینجاست که ترکیه به‌عنوان معمار و ذی‎نفع اصلی این سناریو، تنها یک روز بعد از اعلام آتش‌بس قره‌باغ، اعلام کرد قصد احداث خط آهن از شهر «قارصِ» ترکیه تا نخجوان را دارد."(3) در حقیقت سناریوی جنگ قره باغ پیش از آن و در سال 1396 طرح ریزی شده بود و جنگ قره باغ تنها ادامه سناریوی سال 1396 بود.

نکته مهم آنجاست که با توجه به نتایج جنگ اخیر قره‌باغ و در آینده اشغال جنوب ارمنستان تمامی پایانه‌های مرزی کشور در شمال غرب به‌شدت وابسته به محور ترکیه-باکو خواهند شد. هنوز نتایج جنگ قره‌باغ به‌طور کامل اجرانشده است که باکو در راه ترانزیتی نخجوان، عوارض ورودی را افزایش داده و صف ده کیلومتری ایجاد کرده است. (4) یعنی باکو بدون هیچ پرده‌پوشی به دنبال اهداف محور ترکیه-آمریکا-اسرائیل در حرکت است و به چیزی جز محاصره ایران و بستن راه صادرات و تضعیف ایران راضی نمی‌شود. افزایش عوارض آن‌هم در روزهای پایانی سال بیش از آنکه از سر دوستی باشد نشان‌دهنده خویِ ایران ستیزی ست. این سرنوشت در انتظار تمام پایانه‌های مرزی ایران همچون: پایانه‌های مرزی نوردوز، جلفا، پلدشت، بازرگان، رازی و سرو با ترکیه و حتی پایانه مرزی آستارا و بیله سوار خواهد بود.

اما حلقه ارتباط میان جنگ قره‌باغ، کنوانسیون خزر و اشغال نوار مرزی ایران-ارمنستان کجاست؟ حذف ایران از بازار گاز و ترانزیت منطقه نیازمند یک برنامه تکمیلی بود؛ طرح ترانس خزر و قطع شدن ارتباط ایران-ارمنستان. طرح ترانس خزر در ۱۹۹۹ میان باکو-گرجستان-ترکیه-ترکمنستان و با حضور رئیس‌جمهور امریکا امضاء شد. طبق این طرح ترکمنستان می‌توانست گاز خود را از طریق دریای خزر و با عبور از باکو-گرجستان به ترکیه منتقل کند. از طریق این خط علاوه بر تامین گاز ترکیه، اروپا نیز می‌تواند گاز ترکمنستان را به‌جای گاز ایران خریداری کند؛ اما مهم‌ترین مانع برای اجرای این خط انرژی دو مسئله بود: اول: فقدان رژیم حقوقی واحد برای دریای خزر و دوم: مسیر بسیار طولانی ارمستان-گرجستان؛ اما اکنون‌که رژیم حقوقی خزر به امضا ایران رسیده و کریدور نخجوان- باکو در بیانیه آتش‌بس پیش‌بینی‌شده است، چشم‌انداز صادرات گاز ایران به کشورهای شمالی و اروپا تا حد بسیار زیادی از میان خواهد رفت و طرح ترانس خزر که برای محاصره اقتصادی و ژئوپلیتیک ایران طراحی‌شده بود به دستان خود ما اجراشده است! گرچه در سال¬های گذشته روسیه همراه با ایران مخالف این طرح بود اما اکنون بر اساس محاسبات و منافع خویش مخالفتی با اجرای این طرح ندارد. "پیش‌ازاین بارها اعلام‌شده است که جمهوری آذربایجان به‌تنهایی توان تأمین گاز خط لوله نابوکو (خط لوله خزر تا اتریش) و همچنین سه خط لوله گاز منطقه قفقاز جنوبی و ترکیه یعنی (باکو- تفلیس- ارزروم)، ترانس آناتولی (تاناپ) و لوله ترانس آدریاتیک (تاپ) که در مجموع از آن به عنوان «کریدور جنوبی انتقال انرژی اروپا» یاد می‌شود، ندارد. میزان صادرات گاز به اروپا طبق آنچه در چارچوب این خطوط تعریف‌شده است، سالانه ۳۱ میلیارد متر مکعب گاز باشد که بدون ایران تأمین گاز توسط باکو میسر نبود اما با رفع موانع احداث خطوط لوله از بستر دریای خزر و کوتاه شدن مسیر به دلیل کریدور مقری، درصورتی‌که گاز ترکمنستان از بندر ترکمن باشی و گاز قزاقستان از بندر آکتائو به بندر باکو منتقل شود، نیاز به گاز ایران منتفی یا تضعیف خواهد شد". (5) این کنوانسیون و امضای ان توسط ایران آنقدر پر اهمیت بود که دونالد ترامپ در مارس 2019 در نامه ای به رئیس‌جمهور ترکمنستان " بر خوش‌بینی خود نسبت به توانایی‌های ترکمنستان برای استفاده از شرایط جدید و وضعیت جدید حقوقی امضا شده جهت صادرات گاز خود به اروپا تاکید کرد. ترامپ تاکید کرد براساس کنوانسیون حقوقی دریای خزر که در آگوست ۲۰۱۸ امضا شد، ترکمنستان و جمهوری آذربایجان حق احداث خط لوله در مجاور ساحل خود را بدون حق وتو برای هر کشور ساحلی دیگر دارند"(6) در نتیجه کنوانسیون خزر تکمیل‌کننده جنگ قره‌باغ است با این تفاوت که صدای گلوله‌ای شنیده نشد اما ایران در هر دو اتفاق مزیت‌های انرژی-ترانزیت-فرهنگی و نفوذ سیاسی خود را تا حد زیادی از دست داد. به همین دلیل کنوانسیون خزر و جنگ قره‌باغ دو روی یک سکه‌اند. 👇
اما حادثه سوم اشغال جنوب ارمنستان و مرگ ژئوپلیتیک ایران است. شاید این اتفاق را بتوان تکمیل‌کننده قرارداد ترکمانچای دانست. محور روس-پانترک-اسرائیل-آمریکا برای حذف کامل ایران از مزیت‌های ترانزیتی و انرژی باید مسیر اتصال ایران به اروپا را از میان ببرد. ایران برای اتصال به اروپا دو مسیر دارد: ترکیه و ارمنستان. با قطع مرز ایران- ارمنستان و اشغال جنوب این کشور، ایران کاملاً برای ارتباط با اروپا وابسته به ترکیه خواهد بود یعنی با کشوری که هم‌اکنون مشکلات فراوان ترانزیتی داریم. با این اتفاق، ایران برای رسیدن به دریای سیاه، اروپا و منطقه قفقاز کاملاً به ترکیه و باکو وابسته خواهد بود و در نتیجه مرزهای شمال غربی ایران از حیز انتفاع ساقط خواهد شد. با قطع مرز ایران-ارمنستان یکی از راه‌های کریدور شمال-جنوب (مرز نوردوز- ارمنستان- گرجستان-داغستان- مسكو- سنت پترزبورگ) حذف‌شده و از 7 مسیر اصلی و فرعی، 4 مسیر را در دست باکو و ترکیه خواهد بود؛ یعنی ایران مهم‌ترین مسیر جایگزین ترانزیتی خود در کریدور شمال- جنوب را از دست خواهد داد. ارمنستان پل میان اتحادیه اقتصادی اوراسیا و ایران است؛ اتحادیه اوراسیا شامل بلاروس، قزاقستان، روسیه، قرقیزستان و ارمنستان است که با ایران امضای توافق تجارت آزاد امضا کرده‌اند. حضور در این اتحادیه را می‌توان همراه با کریدور شمال-جنوب و کریدور چابهار تکمیل‌کننده بازارهای صادراتی ایران دانست.

منابع :
3- https://www.toseeirani.ir/fa/tiny/news-27071
4- www.irna.ir/news/84259833/
5- https://b2n.ir/e18145
6- https://www.donya-e-eqtesad.com/fa/tiny/news-3663589
🔶 دفتر «خراباتیان که بودند و چه می‌گفتند؟»
🔸 یک رشته زشتیهایی نیز با شعرسرایی توأم است (تکه‌ی 4)


در شماره‌ی دیروزی زشتکاریهایی را که با شعر توأم گردیده باختصار یاد کردیم. تنها آنها نیست. برخی زشتیهای بدتر دیگری نیز هست. این نیز هست که یک مرد بیناموسی از پستنهادی غزل بسراید و در روزنامه‌ها بچاپ رساند و بگوید :

هر کس که بکف باده به بر ساده ندارد
اسباب نشاط و طرب آماده ندارد

بسیاری از شعرای ایران باین پستی و بیغیرتی نیز آلوده بوده‌اند و هستند. این لکه‌ی ننگ را هم بدامن توده‌ی ایران زده‌اند. دیوان ایرج با آن زشتیش بیست و پنج هزار نسخه (1) چاپ شد و بخاندانها تقسیم یافت و بدست جوانان افتاد و کسی جلو نگرفت. بلکه از کوردرونی و نافهمی ، در برخی دبستانها آن را بعنوان جایزه بشاگردان دادند. ایرج از کسانیست که باید همیشه نامش با لعن و نفرین توأم برده شود. در کتابهای دبستانی نام او را با احترام برده و شعرهای پستش را برای خواندن کودکان نقل کرده‌اند.

این دیوان ایرج از کتابهاییست که بدست هر که افتاد باید بآتش اندازد و بسوزاند ، ما بارها این کار را کرده‌ایم ، ولی شما اگر بخانه‌ها روید در بسیاری از آنها این کتاب شوم را خواهید یافت که درمیان دیگر کتابها جا داده شده.



پابرگی (از ویراینده) :
1ـ اگر برای هر جلد دیوان او که امروز میانگین 40 هزار تومان بها دارد تنها 20 هزار تومان سرمایه نیاز باشد برای 25000 جلد به 500 میلیون تومان نیاز هست. آیا یک ناشری چنین سرمایه‌ی هنگفتی را به بیم می‌اندازد؟! چنین می‌نماید که چاپ این کتاب یا یکسره بدست وزارت فرهنگ بوده یا پشتیبانی پولی بیدریغ کرده بوده.
آمار و آگاهیهای زیر به روشنی این زمینه‌ یاری می‌کند :
باسوادان آن روز بیش از 10 در صد همه‌ی جمعیت برآورد نمی‌شود.
جمعیت ایران نزدیک به 17 میلیون تن بوده.
نسبت روستایی به شهری 80 به 20 بلکه بیشتر بوده.
در روستاها و عشایر باسواد بسیار کم و در شهر نیز کسان بسیاری بیسواد بودند.

باسوادان کشور را اکنون نزدیک به 80 در صد جمعیت یاد می‌کنند.
جمعیت کشور را نزدیک به 80 میلیون تن می‌شمارند.
جمعیت باسوادان امروزی کمابیش 30 برابر آن زمان برآورد می‌شود.
تیراژ میانگین چاپ کتاب امروز 1650 نسخه یاد می‌شود.

در آن زمان کتابی که در یک سال 1500 جلد از آن بفروش می‌رسید یکی از کتابهای پرفروش بشمار می‌آمد.
25000 جلد از یک کتاب پرفروش (با فرض آنکه از فروشش نیز کاسته نمی‌گردید) نزدیک به 17 سال می‌کشیده.
از روی آمار تورم بانک مرکزی (از سال 1316تا 1395) ، هر یک تومان آن زمان بیش از سی‌وپنج‌هزار برابر امروز ارزش داشته است.
.
ایرج‌میرزا
🔶 در پیرامون اسلام
🔸 گفتار یکم : زیانهای اسلام - تکه‌ی دهم

5ـ سیاستگران این را افزاری برای خود ساخته‌اند

زیان دیگر این دستگاه اسلام نام آنست که دولتهای بزرگ که در آرزوی جهانگیری می‌باشند و بتوده‌های ناتوان و درمانده‌ی اسلامی چشم دوخته‌اند ، این دستگاه را افزاری برای پیشرفت کار خود ساخته‌اند.
در اینجا بسخن درازی نیاز هست (بلکه اگر کسی بخواهد همه‌ی گفتنیها را بگوید به یک کتاب جداگانه نیاز خواهد افتاد) ، ولی من چون فرصت نمی‌دارم بکوتاهی خواهم کوشید.

این دولتها که در راه پیشرفت سیاست تنها به توپ و تفنگ و تانک بس نکرده از هر راهی پیش می‌روند و هر افزاری را بکار می‌برند نیک می‌دانند که کیشهای گوناگونی که درمیان مسلمانان رواج می‌دارد و امروز اسلام ؛ نامِ آنها می‌باشد ، گرفتاریهای بزرگی برای مسلمانانست ، و روی‌همرفته چند نتیجه‌ی بزرگی را بسود آنها دربر می‌دارد زیرا :

1) توده‌ها را از هم جدا گردانیده بجای یگانگی و همدستی ، کشاکش و دشمنی بمیان ایشان می‌اندازد.

2) اندیشه‌ها را بسیار پست گردانیده مسلمانان را از پرداختن بزندگانی و همپایگی با اروپاییان بازمی‌دارد.

3) دانشهای اروپایی و جنبشهای سودمندی که درمیان اروپاییان پیدا شده (همچون مشروطه‌خواهی و میهن‌پرستی و مانند آنها) که بشرق نیز رسیده در نتیجه‌ی برخورد با این کیشها و ناسازگاری با آنها از هنایش می‌افتد.
چون اینها را نیک می‌دانند از اینرو پشتیبانی بسیاری از آن کیشها می‌نمایند ، و پیداست که از اینجا نتیجه‌ی بزرگ دیگری نیز بسود آنها بدست می‌آید ، و آن اینکه پیروان کیشها و پیشوایان ایشان چون آن دولتها را پشتیبان کیشهای خود می‌یابند رو بسوی آنان می‌گردانند و بزیردستی آنها بدلخواه گردن می‌گزارند (ما همین را بارها در ایران دیده‌ایم که چون پای بیگانگان باین کشور می‌رسد ملایان و پیروان ایشان بشادمانی می‌پردازند).

بهمین اندیشه است که اروپاییان در هر کجا که هستند باین کیشها آزادی می‌دهند و به پیشوایان آنها ارج می‌گزارند و در نهان و آشکار پشتیبانی نشان می‌دهند. از آنسوی شرقشناسان که یک دسته از کارکنان سیاسی دولتهایند پیاپی درباره‌ی این کیشها کتاب می‌نویسند و بچاپ می‌رسانند ، و در رخت جستجوهای بی‌یکسویانه[=بی‌طرفانه] و داوریهای تاریخی باستواری پایه‌ی هر یکی می‌کوشند. چنانکه همین رفتار را درباره‌ی دیگر گمراهیهای شرقیان ، از صوفیگری و خراباتیگری و مانند اینها ، می‌کنند و درباره‌ی آنها نیز کتابها نوشته پشتیبانیها می‌نمایند.

مثلاً درباره‌ی صوفیگری کتابها نوشته چنین وامی‌نمایند که صوفیان مردان ژرف‌اندیشی می‌بوده‌اند و آمیغهایی را دنبال کرده‌اند در حالی که ما می‌دانیم که سرمایه‌ی صوفیان بیش از همه بافندگیها بوده ، وآنگاه آموزاکهای ایشان برای یک توده ـ بویژه در چنین روزگاری ـ زهر کشنده است. شگفتتر آنکه اروپاییان پایه‌ی زندگانی خود را بروی کوشش و جانفشانی گزارده‌اند که می‌بینیم چگونه می‌کوشند و چگونه با یکدیگر بجنگ و نبرد می‌پردازند ، و در راه برتری بدیگران هزاران و صدهزاران جوانان خود را بکشتن داده افسوس نمی‌خورند. ولی در برابر شرقیان صوفیگری یا خراباتیگری را که پایه‌ی آنها خوار داشتن جهان و بی‌پروایی بزندگانی و سستی و تنبلیست به نیکی می‌ستایند. و یا بکیشها که نتیجه‌ی هر یکی از آنها جز بازماندن از زندگانی نیست هواداری نشان می‌دهند. از همینجا شما براز درون ایشان پی برید.
درباره‌ی اسلام نیز همانست. راستی را این دستگاه اسلام نام از هر باره بسود دولتهای آزمند و جهانگیر می‌باشد. و گذشته از دیگر چیزها چنانکه گفتیم مسلمانان دیندار بزیستن در زیر دست هر دولتی آماده‌اند. و تنها این می‌خواهند که در دین خود (یا بهتر گویم : در کیشهای خودشان) آزاد باشند. اینست ما دیدیم موسولینی در ایتالیا چون برخاست و آرزوی دست یافتن ببرخی از کشورهای اسلامی می‌داشت خود را هوادار اسلام نشان می‌داد که باید گفت : مشق چوپانی این گله‌های پراکنده را می‌کرد. همچنین دولت ژاپن ، چون از سالهاست در آرزوی دست یافتن به بِرمِه و جاوه و هند و چین و هندوستان می‌بود ، خود را پشتیبان اسلام نشان می‌داد. او نیز مشق چوپانی می‌کرد.

مسلمانان در ژاپن فراوانند. ولی دولت ژاپن جز اندیشه‌ی سیاسی نمی‌داشت و هیچگاه نشدنیست که روزی ژاپن یک دولت اسلامی باشد.


.