بردن مرده به کربلا

🗂 یک گام دیگری در راه پیشرفت

💎 هر سه بخش در یکجا

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)

🗂جبهه‌ی دوم

🖌 احمد کسروی

🔷 (گفتاری از پرچم روزانه)

سپس داستانی که با ملایان قزوین رفته ، نوشته شده که ما در دو بخش پریروز و پس پریروز آوردیم. اکنون دنباله‌ی «خرده‌ها‌یی که به کیش شیعیگری توان گرفت » را می‌آوریم :

((دوم : اگر چنين انگاريم که در اسلام بايستی خليفه از سوی خدا برگزيده شود ، در آنحال بايستی اين برگزيده‌ی خدا خود را به مردم نشان دهد و دليلهاي خود را بازگويد و از هر راه بکوشد تا به خلافت رسيده رشته‌ی کارها را بدست گيرد ، و توده‌های مسلمان را راه برد و کشورهای اسلامی را از دشمنان نگهدارد.

خلافت برای اين کارها ميبوده و بی‌اين کارها معنايی نمی‌داشته. اينکه کسی در خانه نشيند و خود را نهانی خليفه خواند و دسته‌ی کمی را به سر خود گرد آورده به آنان هم سپارد که به کسی نگوييد و «تقيه» کنيد ، چيزيست که من نميدانم چه نامی بر روی آن گزارم.

بهرحال اين کار جز پراکندگی به ميان مسلمانان انداختن و از نيروی ايشان کاستن نتيجه‌ای نميداده و نتوانستی داد.

خواهند گفت : «گناه مردم بوده که خليفه‌ی خدا را نمی‌پذيرفتند» ، ميگويم : «خليفه‌ی خدا بايستی بکوشد و خود را به مردم بپذيراند. بايستی با گمراهان آن رفتار را کند که پيغمبر خدا کرده و آنان را به راه آورده بود.

آنگاه خليفه‌ی خدايی که خود را پنهان دارد و گاهی نيز بيکبار انکار کند ، گناه مردم در نپذيرفتن او چه ميبوده است؟!...

شگفتست که از يازده تن امام که بوده‌اند کسی جز امام علی بن ابيطالب خلافت نکرده و کسی جز حسين بن علی به طلب آن نکوشيده.

از بازمانده حسن‌ بن علی کسيست که به خلافت رسيد و آن را نگه نداشت.

علی بن الحسين چندان گوشه‌گير و آسايشخواه و چندان گريزان از اين کار ميبود که چون در سال ۶٣ هجری مردم مدينه به يزيد شوريدند او خود را کنار کشيده از شهر بيرون رفت و به يزيد نامه نوشته از همدستی با مردم بيزاری جُست. سپس چون يزيد مُرد و کسان بسياری در راه خلافت ميکوشيدند ، او نه تنها نکوشيد ، مختار که در کوفه به کوشش برخاسته بود چون فرستاده به نزد وی فرستاد و پَرگ[=اجازه] خواست که مردم را به خلافت او بخوانَد نپذيرفت و مختار ناچار شده مردم را به محمد‌حنفيه خواند.

از محمدالباقر من جز گوشه‌نشينی سراغ نميدارم. جعفرالصادق را گفتم که خلافت را ميخواست ولی به هيچ کوشش در آن کار برنخاسته از ترس جان بيکبار آن را نهان ميداشت.

پسر او موسی الکاظم گذشته از آنکه همچون پدرش آرزوی خلافت را بسيار نهان ميداشت ، دستگير هم شد و بيست و هفت سال در زندان بسر برد.

پسر او علی‌الرضا را مأمون وليعهد گردانيد و با اينحال به خلافت نرسيد.

ديگران جز خانه‌نشينی و خوشگذرانی کاری نداشتند. آيا اينست معنی برگزيده شدن برای خلافت؟!.

سوم : اين گفته‌ها که «خدا ما را از آب و گِل والاتری آفريده» ، يا «خدا جهان را به پاس هستی ما پديد آورده» ، «کارهای شما هر روز به ما نشان داده شود» و مانندهای اينها که در کتابهای شيعی فراوانست ، آيا چه دليلی همراه داشته؟!.

کسی که به چنين سخنانی برمی‌خاسته آيا نبايستی دليل ياد کند؟!. آيا به چنين دعويهايی بيدليل برخاستن راه لافگويی را بروی فريبکاران و هوسبازان باز کردن نميبوده؟!. مثلاً بهاءالله که دعوی خدايی کرده آيا نتوان گفت که مايه‌ی گستاخيش اينگونه سخنان ميبوده؟!.

از آنسوی آيا آن امامان چه جدايی با مردم ميداشته‌اند؟!.. آيا نه آنست که هر يکی همچون ديگران ناخواهان به اين جهان آمده و ناخواهان ميرفته ، و همچون ديگران خورده و خوابيده و بيمار گرديده و آسيب ديده و هيچگونه برتری در ميان نبوده؟!... با اينحال آن گزافه‌ها سرودن چه معنايی داشته؟!...

در جائی که بنيادگزار اسلام با آن جايگاه و با آن برگزيدگيش ، خود را يک تن همچون ديگران ميخوانده ، به بازماندگان او چه ميرسيده که به چنين سخنانی زبان گشايند؟!...

اين سخنان گذشته از آنکه دروغست ، گستاخی با خدا ميبوده.

ما نيک نميدانيم اين سخنان کدام يکی از خود آنان سرزده و کدام يکی را پيروان ساخته و به ايشان بسته‌اند ، بهرحال چنين دعويهايی را جز بيدينی و خداناشناسی نتوانيم شمرد.

ما يکی از هوده‌هايی که از دين ميخواهيم آنست که مردمان معنی جهان و زندگانی را نيک شناخته بدانند که خدا همگی را يکسان آفريده و تنها در سايه‌ی نيکوکاريست که يکی را به ديگران برتری تواند بود.

يکی از هوده‌هايی که ميخواهيم آنست که کسی به چنين لافهای ناسزا نتواند برخاست و مردمان به چنان گزافه‌هايی نتوانند گرويد.

به اينگونه لافهايی برخاستن و يا آنها را پذيرفتن جز بيدينی نتواند بود)).

‌✴️پیدایش آمریکا
بخش سوم
✴️ گفتار یکم
(تکه‌ی دوم)
چگونه پيزارو بكشور پرو راه يافت؟
پيزارو از اين پيشامد دلتنگ شد. ولي چون چاره نداشت با آندسته‌ي كم جايي را در كنار دريا برگزيده چشم براه رسيدن خواربار و كمك از پاناما نشست. آلماكرو و لوكو آسوده نمي‌نشستند ولي كاري از پيش نمي‌رفت. پيزارو پنج ماه در آن جاي بدآب‌وهوا درميان وحشيان ماند. مردم در پاناما بزبان آمدند و بدگوييها از حكمران و رفتار او كردند. حكمران ناچار شد يك كشتي بفرستد كه رفته پيزارو را نااميد گرداند ، و چون دلش پر از كينه‌ي او بود بفرمانده كشتي دستور داد كسي را از پيزارو و همراهانش را بكشتي خود نپذيرد و بآنها ارجي نگزارد.
پيزارو از چشم‌براهي بستوه آمده آماده‌ي سفر شده بود كه اين كشتي باو رسيد ، و از بس زيرك و كاردان بود كاركنان آن كشتي را رام خود گردانيد كه برخلاف دستوري كه از حكمران پاناما داشتند با پيزارو همراه گرديده آماده‌ي سفر شدند ، و همه باهم رو بجنوب شرقي آورده بدريانوردي پرداختند.
اينبار دچار سختي نگرديده پس از بيست روز كشتيراني بكناره‌هاي پرو رسيدند. نخست چند ديهي ديده پس از گذشتن از آنها بشهر تومبز رسيدند.

📗 پرسش و پاسخ (رشته‌ی دوم ـ بخش هشتم)

شنيدنيست ما بكارهايي باين بزرگي برخاسته‌ايم كه با ده دوازده رشته گمراهيها و نادانيها مي‌جنگيم و بجهانيان راه زندگي مي‌آموزيم ، بكاري باين بزرگي برخاسته‌ايم كه اگر ملايان و كشيشان همه گرد آمدندي و نيروهاي خود را رويهم ريختندي چنين كاري نتوانستندي ـ در برابر چنين كاري كساني زبان باز مي‌كنند و ميگويند : «بايستي اصل اسلام را ترويج كند.»
از همه‌ی اينها مي‌گذريم : آنها از كجا ميدانند كه اين بنيادي كه ما گزارده‌ايم گوهر اسلام نيست؟!. آنها چه ميدانند گوهر اسلام چيست؟!. من بارها روشن گردانيده‌ام كه بنياد همه‌ی دينها يكيست. ما همان چيزها را ميخواهيم كه اسلام خواسته است. بارها گفته‌ام : ما با اين كوششهاي خود اسلام را زنده ميگردانيم.
در پايان سخن بار ديگر مي‌گويم : اگر آنها كسانيند كه چيزي بفهمند و كاري از دستشان برآيد چرا خودشان بكوشش برنخاسته بودند؟!.. چرا اين گمراهيها را مي‌ديدند و آوازي درنمي‌آوردند؟!. و اگر چيزي را نمي‌فهمند و كاري از دستشان برنمي‌آيد بسيار بيجاست كه بما دستور دهند.
الف ـ من ايراد آنها را شنيده بودم بشما نقل كردم. ولي با اين توضيحات مي‌بينم ايرادشان بسيار بيپا بوده. مخصوصاً اين نكته بسيار مهم است كه بر فرض آنكه كسي اصل اسلام را عنوان كند باز يكدسته مخالفت خواهند كرد و اختلاف خواهند انداخت.
د ـ اساس مطلب همينست كه يكدسته در جستجوي حقايق باشند يا غرضهاي پست خود را دنبال كنند. آنان كه در جستجوي حقايق نيستند ما از هر راهي كه درآييم آنها ايستادگي نشان خواهند داد و دشمني و كارشكني خواهند نمود. براي شما مثلي ياد كنم :
من در آغاز جواني هيئت بطلميوسي خوانده بودم. چنانكه ميدانيد از روي آن هيئت زمين مركز جهانست و ماه و آفتاب و ستارگان همه بگرد آن مي‌چرخند. من اينها را درس خوانده فراگرفته بودم. در همان حال چون مي‌شنيدم اروپاييها هيئت ديگري دارند كه بيكبار جداست در آرزو بودم كه چيزي هم از آن بفهمم. كتابي بدست آورده بخوانم ، يا از كسي كه از آن آگاهست بپرسم. مدتها در اين آرزو بودم تا روزي نسخه‌اي از كتاب هيئت فلاماريون (كه طالبوف آن را از روسي بفارسي ترجمه كرده و بارها بچاپ رسيده) بدستم افتاد. با دلخوشي آن را گرفته و بخانه آوردم و بخواندن پرداختم. از بس شوق داشتم بي‌آموزگار آن را درس خواندم. مطالب آن از هرباره مخالف فراگرفته‌هاي من بود. ولي چون دليل داشت هر كدام را كه ميخواندم با لذت بسيار مي‌پذيرفتم. درست بياد دارم هنگامي كه بموضوع زمين رسيدم و چنين خواندم كه زمين بگرد خورشيد مي‌چرخد ، اين گذشته از آنكه مخالف هيئت بطلميوسيست با محسوسات من هم مخالف بود. ما با ديده مي‌بينيم كه زمين ايستاده است و آن خورشيد است كه هر روز از يكسو بيرون مي‌آيد و در سوي ديگر فرومي‌رود ، پس چگونه ميتوان پذيرفت كه زمين بگرد خورشيد مي‌چرخد؟ سخت در شگفت شدم ، و آنچه نوشته بود چند بار با دقت خواندم و چون سخنش از روي دليلهاي استوار بود پذيرفتم و چنان مرا خوشحال گردانيد كه برخاستم و در اتاق چند بار اينسو و آنسو رفتم. افسوس ميخوردم كه چرا اين را زودتر از اين ندانسته بودم.
اين حال من بود كه در جستجوي حقايق بودم. از آنسو بودند كساني كه همانكه مي‌شنيدند كه فرنگيها گفته‌اند زمين ميچرخد بي‌آنكه بفهمند دليلشان چيست بدشمني برميخاستند و همان را عنوان كرده باين و آن بد مي‌گفتند. در تبريز حاج ملاعلي نام واعظي بود. اين همانكه ببالاي منبر مي‌رفت مي‌گفت : «يك دسته لامذهب پيدا شده‌اند مي‌گويند زمين گرد است ، زمين بدور خورشيد مي‌چرخد ...» اينها را كالاي تازه‌اي براي خود گردانيده بود.

ببینید چگونه ریشه‌ی دین و آدمیگری را سوزانیده و هنوز دست از این سیاهکاری برنمی‌دارند.

یکی از جرمها در دادگاههای هر کشوری تشویق به گناه است.

از این جرم سنگینتر؟! از این سیاهکاری و نامردمی پست‌تر؟!

👇

«داستانی که هزاروسیصد سال پیش رخ داده به آن پرداختن و به گریه و سوگواری برخاستن از خرد رو گردانیدن و آن را لگدمال ساختنست».

«داستانی که هزاروسیصد سال پیش رخ داده به آن پرداختن و به گریه و سوگواری برخاستن از خرد رو گردانیدن و آن را لگدمال ساختنست».

ببینید از یک جنگ دو ساعته چه ها ساخته صد میلیون مردم را صدها سالست «سرگرم» بیهوده‌کاری بلکه زیانکاریها ساخته‌اند. آیا این «خیانت» نیست؟!

پستی تا چه اندازه باشد که آدمی خود را بپای جانوران برد.

خرده‌ها‌یی که به کیش شیعیگری توان گرفت

چهارم : شيعيان با آن باورهايی که درباره‌ی امامانشان ميداشته‌اند آنان را در پهلوی برانگيختگان نشانيده ، بلکه بالاتر از آنان گردانيده‌اند. زيرا در نزد آنان امام برگزيده‌ی خدا ميبوده ، همه‌ی دانشها را ميدانسته ، همه‌ی زبانها را می‌شناخته ، از ناپيدا آگاه میشده. هر کس ميبايسته از او فرمان بَرد ، آسمان و زمين با هستی او آرام ميگرفته ، معنی قرآن و دين را کسی جز آنان نميدانسته ـ با اين ستايشها که از امام ميکنند او را بالاتر از برانگيختگان ميگردانند ، ما ميپرسيم : دليل اين باورها چيست؟!... پس چرا از چنين امامان در قرآن يادی نشده بود؟!...

بسيار شگفت است که پيغمبر اسلام آشکاره ميگفته : «من از ناپيدا آگاه نيستم» [۱] ، اينان ميگويند امامانشان آگاه می‌بوده‌اند و داستانها از ناپيدادانی آنان می‌آورند.
بسيار شگفت است که پيغمبر اسلام از نتوانستنی ( معجزه) ناتوانی مينموده [۲] ، ولی اينان از امامانشان نتوانستنی‌ها ياد ميکنند و داستانهای بسيار مينويسند.

شگفتتر از همه آنکه در سالهای آخر که دانشهای اروپائی در شرق شناخته گرديد کسانی از ملايان چنين ميگويند که امامانشان همه‌ی آنها را ميدانسته‌اند و اين دانشها در حديثها هست. برخی از آنان جمله‌هايی را از اين حديث و آن حديث گرفته و آغاز و انجامش را انداخته با زور معنيهايی درمی‌آورند و آنها را به رخ دانشمندان ميکشند ، و من نميدانم به اين کار ايشان چه نامی دهم.

در همان حديثها هزارها سخن ، درباره‌ی آسمان و زمين و ابر و باران و ستاره و زمين‌لرزه و ديگر مانندهای اينها ، از زبان امامانشان آورده‌اند ، و شما چون نيک نگريد بيشتر آنها بی‌ارجتر از افسانه‌های پيره‌زنانه است :

«آدم چون از بهشت به زمين افتاد ، جبرئيل کمی گندم از بهشت برايش آورد که بکارد و گرسنه نماند. از آن گندم آنچه آدم کاشت گندم درآمد ، و آنچه حوا کاشت جو درآمد».

«اهل شام پرسيدند از جزر و مد. پاسخ داد فرشته‌ايست بنام رومان گماشته شده به درياها. چون پايش را به دريا گزارد بالا آيد و چون بيرون آورد پايين رود».

«پرسيدم زمين بر چه چيز است؟ گفت بر ماهی. پرسيدم ماهی بر چيست؟ گفت بر آب. گفتم آب بر چيست؟ گفت بر سنگ. گفتم سنگ بر چيست؟ گفت بر شاخ گاوميش». [۳]

آیا اینهاست دانشهای گذشته و آینده؟!. آیا شرم‌آور نیست که کسانی به اینگونه سخنان بنازند و آنها را به رُخ دانشمندان کشند؟!... آیا شرم‌آور نیست که بگویند امامان ما این دانشها را میدانستند؟!.

‌✴️پیدایش آمریکا
بخش سوم
✴️ گفتار دوم
(تکه‌ی یکم)
آنچه از تاريخچه‌ي خانواده اينگاها دانسته شده
نژاد اينگاها ـ افسانه‌اي كه در آنباره بود ـ آنگالمان گوگوپاك و مامااوگلو ـ هوانا كاپاك ـ اتهوالبا ـ هواسكار ـ جنگهاي دو برادر و نتيجه‌ي آنها.
  
چنانكه گفته‌ايم در آمريكا دو كشور بزرگ داراي تمدن بودند كه يكي مكزيك در نيمه‌ي شمالي و ديگري پرو در نيمه‌ي جنوبي بود. از مكزيك سخن رانده‌ايم و در اين بخش از پرو سخن رانده اندازه‌ي تمدن مردم اينجا را كه بيشتر از تمدن مكزيكيان بوده نشان خواهيم داد. نخست بايد داستان پيزارو و كارهاي او را بنويسيم. ولي چون بهنگامي كه پيزارو به پرو رسيد در آن كشور درميان خانواده‌ي پادشاهي آنجا دويي پيدا شده و درميانه جنگهايي مي‌رفت و اينها بداستان پيزارو همبستگي دارد ناچاريم در اينجا پيش از سخنان ديگر تاريخچه‌ي خانواده‌ی اينگاها را كه پادشاهان پرو بودند بازنماييم و آنچه در اينباره دانسته شده بكوتاهي بنويسيم.