‏دیویی تصدیق می‌کند که خِرَدی که برای مشارکت در زندگی اجتماعی به آن احتیاج داریم موهبتی طبیعی نیست، بلکه حاصلِ خودِ مشارکت ما در تعامل اجتماعی است. ما از طریق مشارکتمان در شکل‌های دموکراتیکِ همکاری، خرد اجتماعی کسب می‌کنیم. این [فهم] آموزش را در نسبتی متفاوت با دموکراسی جای می‌دهد‏، چراکه همراه با دیویی می‌توانیم استدلال کنیم که آموزش باید فرصت‌هایی برای شکل‌گیریِ خرد اجتماعی عرضه کند، و این بدان معناست که خود آموزش باید به شکلی دموکراتیک سازماندهی شده باشد.

#فراسوی_یادگیری
#گرت_بیستا
#سجاد_هاشمی_نژاد
#صادق_کشاورزیان

@qoqnoospublication

یادگیری؛ چه چیز در این واژه، که گویا همه‌ی فعالیت‌های آموزشی در جهان امروز معطوف به آن است، ممکن است پرسش برانگیز باشد؟

«پرسش‌ها دربارۀ کیستیِ ما و این‌که می‌خواهیم از خلال آموزش چه کسی بشویم، هرچند که اهمیتی سهمگین برای خودِ ما دارند، همواره پرسش‌هایی دربارۀ رابطۀ ما با دیگران و دربارۀ جایگاه ما در تاروپود اجتماع نیز هستند. از این رو، در یک مقیاس وسیع‌تر، پرسش‌ها دربارۀ محتوا و مقصود آموزش اساساً پرسش‌هایی سیاسی‌اند‌. سپردن این پرسش‌ها به نیروهای بازار - و همۀ ما می‌دانیم که بازارها برای تضمین آیندۀ خود چقدر می‌توانند دست به فریبکاری بزنند - ما را از امکان اعمال نظر دموکراتیک در نوسازیِ آموزشی جامعه محروم می‌کند.»

یادگیری برای چه؟
یادگیری برای که؟
گرت بیستا، این‌ پرسش را پیش می‌کشد که آیا "یادگیری به مثابه اکتساب چیزها" غایت آموزش است؟
و در این کتاب با توجه به نظریات هانا آرنت و امانوئل لویناس می‌کوشد به این پرسش‌ها پاسخ دهد و راهکاری با عنوان "فراسوی یادگیری" برای رسیدن به آموزش دموکراتیک برای آینده‌ای انسانی ترسیم کند

#فراسوی_یادگیری
@qoqnoospublication