دانشی "ضیق" ولی این همه باقر داریم
 ظلممان بیش، ولی قاضی ناظر داریم

 عقده دارد سخنم، قافیه را خرده مگیر
 کوچه بن بست ، ولی این همه عابر داریم!؟

 در "خرابات مغان" نور خدا می بینیم
ولی از عصر حجر، حاجی و زائر داریم

 قله کوه ز باران اسیدی سایید
بر بلندای سخن "ناقد جائر" داریم

 بخیه را از وسط چانه ی گل، باد کشید
 در جراحات زدن، این همه ماهر داریم
 
  بوسه شد عین "تمرد" عجبا این همه "لب"
 مملکت، اللهی و این همه کافر(؟) داریم!

 من بیچاره به دنبال سبب می گشتم
 شعر خود خوانده، چرا این همه وافر داریم!؟

 واژه ها خود بخود از نیش قلم می ریزد
 تازه دانم که چرا این همه شاعر داریم!

#شعر
#بردیا_پارسی
https://telegram.me/joinchat/DKOOND4RvkA6HSDtHHMhog

خسته ام از عید ها و قال و قیل
قصه های یوسف و موسا؛ خلیل؛

ای دریغ از "رسم قتلی" کاندران
جان شیرینی شود خوار و ذلیل

ای خلیل از رسم تو دلخسته ام
جای من میکوفتی از ران پیل

مثل موسا دست بیضا میزدی
با عصایت می شکستی رود نیل

یا چو عیسا نسخه می پرداختی
دارو از بهر علاج هر علیل

دست از قتل پسر برداشتی
خب تشکر از خدا،  شکرن جزیل

لیک از سلاخی ام سودش چه بود
 از برای ذبح من آور دلیل: (؟)

می کنی از تن جدا راس مرا
می زنی جسم مرا بر سیخ و میل؟

می کنی سلاخی ام با ترس و رعب
روبروی چشم مردم؟ الدخیل!

شرم بر عیدی که برگردد به جهل
الفرار از قصه های تلخ ایل

"پای ما لنگ است و منزل بس دراز
دست ما کوتاه و خرما بر نخیل"


#بردیا_پارسی
@rahenow 🗿👈