#رتبه_بندی_دانشگاههای_ایران_و_جهان از دید #Scimago و بر اساس فاکتورهای #Research و #Innovation و #Web_Visibility
scimagoir.com/rankings.php?country=IRN
@Scientometric
scimagoir.com/rankings.php?country=IRN
@Scientometric
Forwarded from Evidence
▫️ رتبه ایران در اسکوپوس و WOS و آمارهای اشتباه رئیس موسسه ISC
به گزارش ایسنا آقای سید احمد فاضل‌زاده رئیس موسسه ISC، در تاریخ 29 مرداد 1403 با حضور در برنامه زنده صبح بخیر ایران شبکه یک تلویزیون در حضور وحید جلیلی قائم مقام رئیس سازمان صدا و سیما به بیان آخرین گزارش‌ها از رصد علم و فناوری جمهوری اسلامی ایران پرداخت. گزارش کامل را اینجا بخوانید.
آنچه نظر مرا جلب کرد، این بخش از صحبت‌های وی بود:
در 20 آبان 1402 در پستی نوشتم: پیشی گرفتن ترکیه از ایران در اسکوپوس: رتبه 15 را در حال از دست دادن هستیم! در آن تاریخ ترکیه خیلی خود را به ایران نزدیک کرده بود.
در 17 دی 1402 در پستی تحت عنوان سقوط رتبه ایران در اسکوپوس اشاره کردم که ترکیه بالاخره از ایران پیشی گرفت. همچنین قید کردم که:
معمولاً باید چند ماه از پایان یک سال بگذرد تا رتبه واقعی کشورها در آن سال مشخص شود. تا اواسط سال 2024 هم وقتی به اسکوپوس سر می‌زدیم، رتبه ایران در سال 2023 همچنان 16 بود و به نظر می‌رسید این رتبه را حفظ خواهد کرد. اما اختلاف تعداد مدارک هلند و ایران خیلی بهم نزدیک بود و هر لحظه ممکن بود جای این دو کشور با هم عوض شوند.
تا اینکه چند هفته قبل این اتفاق افتاد و هلند از لحاظ تعداد مدارک از ایران در سال 2023 پیشی گرفت (با 280 مدرک بیشتر). پس عملاً ایران به رتبه 17 سقوط کرد.
یادآوری می‌کنم ایران بین سال‌های 2020 تا 2022 یعنی سه سال مداوم رتبه 15 را داشت. بنابراین در سال 2023 کاهش دو پله‌ای را تجربه کرده است.
باز دوباره برگردیم به صحبت‌های آقای فاضل‌زاده. ایشان می‌فرمایند در حال حاضر جمهوری اسلامی ایران در پایگاه اسکوپوس جایگاه پانزدهم و در پایگاه WoS رتبه شانزدهم را دارد. بیایید این ادعاها را راستی‌آزمایی کنیم.
رتبه فعلی ایران در اسکوپوس
وارد اسکوپوس می‌شویم و در قسمت Advanced Search کوئری زیر را سرچ می‌کنیم:
PUBYEAR IS 2024
در قسمت Filter به بخش Country/territory می‌رویم و رتبه کشورها را بررسی می‌کنیم. اول چین، دوم آمریکا، سوم هند، چهارم انگلستان تا به ایران می‌رسیم که در رتبه 17 قرار دارد!
ایران در سال 2024 ابتدا رتبه 14 را تجربه کرد، بعد ترکیه از ایران پیشی گرفت و ایران شد 15، سپس روسیه از ایران پیشی گرفت و ایران شد 16 و چند روزی است باز هلند از ایران پیشی گرفته است و رتبه ایران فعلاً 17 است.
البته اختلاف ایران و هلند خیلی کمتر است و در روزهای آتی ممکن است رتبه این دو کشور جابجا شوند ولی پیش‌بینی می‌کنم هلند بطور کامل از ایران پیشی خواهد گرفت و ایران رتبه 17 را در سال 2024 کسب خواهد کرد.
فاصله ایران با کشور 18 ام یعنی عربستان سعودی بیش از 2800 رکورد و با کشور 19 ام یعنی سوئیس بیش از 13 هزار رکورد است. بنابراین در سال‌های آینده به غیر از عربستان، فعلاً هیچ کشور دیگری نمی‌تواند رتبه 17 ایران را در اسکوپوس تهدید کند.
پس نتیجه می‌گیریم که ایران فعلاً رتبه 17 ام را در اسکوپوس دارد و در زمانی که ایشان در تلویزیون صحبت می‌کردند رتبه 16 را داشت. بنابراین ادعای ایشان که ایران رتبه 15 را دارد، درست نیست.
رتبه ایران در WOS:
اما بیایید Web of Science را در نظر بگیریم.
اگر تمام 10 نمایه استنادی دیتابیس Web of Science Core Collection را در نظر بگیریم ایران رتبه 17 را داراست و عربستان با حدود 2 هزار رکورد از ایران پیشی گرفته است. اما اگر فقط سه نمایه نامه اصلی را مبنا قرار بدهیم ایران رتبه 18 را خواهد داشت.
جمع‌بندی
از 4 ادعای ایشان 3 مورد اشتباه است:
▫️ایران در اسکوپوس رتبه 15 را دارد: اشتباه
▫️ایران در WOS رتبه 16 را دارد: اشتباه
▫️ایران در بین کشورهای اسلامی در اسکوپوس جایگاه دوم را دارد: صحیح (بعد از ترکیه)
▫️ایران در بین کشورهای اسلامی در WOS جایگاه دوم را دارد: اشتباه (بعد از ترکیه و عربستان)
#research_outputs
#Scopus
#webofscience
#Iran
#rank
🆔 @irevidence
به گزارش ایسنا آقای سید احمد فاضل‌زاده رئیس موسسه ISC، در تاریخ 29 مرداد 1403 با حضور در برنامه زنده صبح بخیر ایران شبکه یک تلویزیون در حضور وحید جلیلی قائم مقام رئیس سازمان صدا و سیما به بیان آخرین گزارش‌ها از رصد علم و فناوری جمهوری اسلامی ایران پرداخت. گزارش کامل را اینجا بخوانید.
آنچه نظر مرا جلب کرد، این بخش از صحبت‌های وی بود:
در حال حاضر جمهوری اسلامی ایران در پایگاه اسکوپوس جایگاه پانزدهم و در پایگاه WoS رتبه شانزدهم را دارد. همچنین، در بین کشورهای اسلامی در پایگاه‌های اسکوپوس و WoS جایگاه دوم را به خود اختصاص داده‌ایم.
در 20 آبان 1402 در پستی نوشتم: پیشی گرفتن ترکیه از ایران در اسکوپوس: رتبه 15 را در حال از دست دادن هستیم! در آن تاریخ ترکیه خیلی خود را به ایران نزدیک کرده بود.
در 17 دی 1402 در پستی تحت عنوان سقوط رتبه ایران در اسکوپوس اشاره کردم که ترکیه بالاخره از ایران پیشی گرفت. همچنین قید کردم که:
هلند هم خود را خیلی به ایران نزدیک کرده است. در دو ماه قبل 1447 مدرک از ایران کمتر داشت ولی امروز آن را فقط به 200 مدرک کاهش داده است. بنابراین ممکن است ایران جایگاه 16 را هم از دست بدهد و به رتبه 17 ام سقوط کند.
معمولاً باید چند ماه از پایان یک سال بگذرد تا رتبه واقعی کشورها در آن سال مشخص شود. تا اواسط سال 2024 هم وقتی به اسکوپوس سر می‌زدیم، رتبه ایران در سال 2023 همچنان 16 بود و به نظر می‌رسید این رتبه را حفظ خواهد کرد. اما اختلاف تعداد مدارک هلند و ایران خیلی بهم نزدیک بود و هر لحظه ممکن بود جای این دو کشور با هم عوض شوند.
تا اینکه چند هفته قبل این اتفاق افتاد و هلند از لحاظ تعداد مدارک از ایران در سال 2023 پیشی گرفت (با 280 مدرک بیشتر). پس عملاً ایران به رتبه 17 سقوط کرد.
یادآوری می‌کنم ایران بین سال‌های 2020 تا 2022 یعنی سه سال مداوم رتبه 15 را داشت. بنابراین در سال 2023 کاهش دو پله‌ای را تجربه کرده است.
باز دوباره برگردیم به صحبت‌های آقای فاضل‌زاده. ایشان می‌فرمایند در حال حاضر جمهوری اسلامی ایران در پایگاه اسکوپوس جایگاه پانزدهم و در پایگاه WoS رتبه شانزدهم را دارد. بیایید این ادعاها را راستی‌آزمایی کنیم.
رتبه فعلی ایران در اسکوپوس
وارد اسکوپوس می‌شویم و در قسمت Advanced Search کوئری زیر را سرچ می‌کنیم:
PUBYEAR IS 2024
در قسمت Filter به بخش Country/territory می‌رویم و رتبه کشورها را بررسی می‌کنیم. اول چین، دوم آمریکا، سوم هند، چهارم انگلستان تا به ایران می‌رسیم که در رتبه 17 قرار دارد!
ایران در سال 2024 ابتدا رتبه 14 را تجربه کرد، بعد ترکیه از ایران پیشی گرفت و ایران شد 15، سپس روسیه از ایران پیشی گرفت و ایران شد 16 و چند روزی است باز هلند از ایران پیشی گرفته است و رتبه ایران فعلاً 17 است.
البته اختلاف ایران و هلند خیلی کمتر است و در روزهای آتی ممکن است رتبه این دو کشور جابجا شوند ولی پیش‌بینی می‌کنم هلند بطور کامل از ایران پیشی خواهد گرفت و ایران رتبه 17 را در سال 2024 کسب خواهد کرد.
فاصله ایران با کشور 18 ام یعنی عربستان سعودی بیش از 2800 رکورد و با کشور 19 ام یعنی سوئیس بیش از 13 هزار رکورد است. بنابراین در سال‌های آینده به غیر از عربستان، فعلاً هیچ کشور دیگری نمی‌تواند رتبه 17 ایران را در اسکوپوس تهدید کند.
پس نتیجه می‌گیریم که ایران فعلاً رتبه 17 ام را در اسکوپوس دارد و در زمانی که ایشان در تلویزیون صحبت می‌کردند رتبه 16 را داشت. بنابراین ادعای ایشان که ایران رتبه 15 را دارد، درست نیست.
رتبه ایران در WOS:
اما بیایید Web of Science را در نظر بگیریم.
اگر تمام 10 نمایه استنادی دیتابیس Web of Science Core Collection را در نظر بگیریم ایران رتبه 17 را داراست و عربستان با حدود 2 هزار رکورد از ایران پیشی گرفته است. اما اگر فقط سه نمایه نامه اصلی را مبنا قرار بدهیم ایران رتبه 18 را خواهد داشت.
جمع‌بندی
از 4 ادعای ایشان 3 مورد اشتباه است:
▫️ایران در اسکوپوس رتبه 15 را دارد: اشتباه
▫️ایران در WOS رتبه 16 را دارد: اشتباه
▫️ایران در بین کشورهای اسلامی در اسکوپوس جایگاه دوم را دارد: صحیح (بعد از ترکیه)
▫️ایران در بین کشورهای اسلامی در WOS جایگاه دوم را دارد: اشتباه (بعد از ترکیه و عربستان)
#research_outputs
#Scopus
#webofscience
#Iran
#rank
🆔 @irevidence
👌20👍14
Forwarded from Evidence
▫️لیست پژوهشگران پر استناد (Highly Cited Researchers) دنیا در سال 2024 منتشر شد
آنچه ما به عنوان پژوهشگران پر استناد می‌شناسیم، دقیقاً همین لیست است که توسط Clarivate و بر اساس داده‌های Web of Science و بررسی‌های کیفی دیگر منتشر می‌شود. لیست پژوهشگران پر استناد 1 درصد برتر یا 2 درصد برتر ارتباطی به این موسسه ندارند و اعتبار آنها هم تا حدودی زیر سؤال است.
امسال ظاهراً سخت‌گیری‌های بیشتری صورت گرفته است:
سطوح غیرعادی از نویسندگی بیش از حد (Hyper-Authorship)
ما انتظار داریم نویسندگانی که نامشان در یک مقاله ذکر شده است، سهم معناداری در آن مقاله داشته باشند. انتشار چندین مقاله در هر هفته برای مدت زمان طولانی، معیارهای معمول نویسندگی و مشارکت علمی را به چالش می‌کشد.
خود استنادی بیش از حد (Excessive Self-Citation)
ما مقالات پر استناد (Highly Cited Papers) با سطوح بسیار بالای خود استنادی را شناسایی و بررسی می‌کنیم. این موارد برای هر حوزه علمی در ESI جداگانه ارزیابی می‌شوند. همچنین، ما به دنبال شواهدی از انتشار حجم زیادی از مقالات در مدت زمان کوتاه هستیم که ممکن است ارزش پژوهشی محدود و وابستگی به خود استنادی بالا داشته باشند.
الگوهای غیرمعمول استنادات مشترک (Unusual Collaborative Citation Patterns)
وابستگی بیش از حد به استنادات از سوی همکاران می‌تواند نشان‌دهنده محدود بودن تأثیر یک پژوهشگر به شبکه نزدیک او باشد. برای مثال، اگر بیش از نیمی از استنادات یک پژوهشگر از همکارانش باشد، ما این را نشانه‌ای از تأثیر محدود (و نه شناخته‌شدن گسترده در جامعه علمی) در نظر می‌گیریم.
نتیجه این بازبینی‌های دقیق‌تر، حذف تعداد قابل‌توجهی از نامزدها از فرآیند ارزیابی و انتخاب بوده است. تعداد افرادی که به دلیل عدم تطابق با معیارهای سخت‌گیرانه ما رد شدند، از 500 نفر در سال 2022 به بیش از 1000 نفر در سال 2023 افزایش یافت و در سال 2024 به حدود 2000 نفر رسید.
این ارقام نشان‌دهنده واقعیت‌های چالش‌برانگیز هستند و تأکید می‌کنند که علاوه بر ارزیابی‌های کمی، نیاز به بررسی‌های کیفی عمیق در تحلیل متون پژوهشی وجود دارد.
آمار و ارقام‌های مهم
در لیست 2024 تعداد 6 هزار و 636 پژوهشگر پر استناد شناسایی شده است. اما چون برخی از پژوهشگران در بیش از یک رشته تحقیقاتی فعالیت می‌کنند، بنابراین در کل 6 هزار و 886 مورد لیست شده است.
این تعداد پژوهشگر در 59 کشور مختلف زندگی و فعالیت می‌کنند. اما سهم 10 کشور اول، 85.4 درصد است و جالب آنکه سهم 5 کشور اول هم به 74.4 درصد می‌رسد.
10 کشور برتر
آمریکا: 2,507 پژوهشگر (36.4% از کل، کاهش 1.1% نسبت به سال قبل)
چین (سرزمین اصلی): 1,405 پژوهشگر (20.4% از کل، افزایش 2.5% نسبت به سال قبل)
بریتانیا: 563 پژوهشگر (8.2%)
آلمان: 332 پژوهشگر (4.8%)
استرالیا: 313 پژوهشگر (4.5%)
کانادا: 206 پژوهشگر (3%)
هلند: 185 پژوهشگر (2.7%)
هنگ‌کنگ: 134 پژوهشگر (1.9%)
فرانسه: 126 پژوهشگر (1.8%)
سنگاپور: 108 پژوهشگر (1.6%)
آمریکا و چین
سهم آمریکا از سال 2018 به طور مداوم کاهش یافته است (از 43.3% در 2018 به 36.4% در 2024).
سهم چین از 7.9% در 2018 به 20.4% در 2024 افزایش یافته است.
حدود 57 درصد کل پژوهشگران پر استناد دنیا در آمریکا یا چین زندگی می‌کنند!
10 مؤسسه برتر
آکادمی علوم چین: 308 پژوهشگر
دانشگاه هاروارد: 231 پژوهشگر
دانشگاه استنفورد: 133 پژوهشگر
دانشگاه تسینگ‌هوا (چین): 92 پژوهشگر
مؤسسه ملی بهداشت آمریکا: 90 پژوهشگر
مؤسسه فناوری ماساچوست: 76 پژوهشگر
دانشگاه آکسفورد: 61 پژوهشگر
دانشگاه کالج لندن: 60 پژوهشگر
انجمن ماکس پلانک (آلمان): 56 پژوهشگر
دانشگاه هنگ‌کنگ: 55 پژوهشگر
10 حوزه پژوهشی برتر
- بین‌رشته‌ای: 3326
- پزشکی بالینی: 443
- زیست‌شناسی و بیوشیمی: 247
- علوم مواد: 232
- علوم اعصاب و رفتار: 231
- شیمی: 218
- علوم اجتماعی: 204
- زیست‌شناسی مولکولی و ژنتیک: 198
- علوم گیاهی و جانوری: 194
- ایمنی‌شناسی: 193
وضعیت ایران
از ایران تنها تعداد 3 پژوهشگر پر استناد در این لیست قرار دارند. در سال 2023 تعداد 5، در سال 2022 تعداد 12 و در سال 2021 تعداد 15 محقق در این لیست حضور داشتند.
اسامی این پژوهشگران عبارتند از:
1- دکتر فرهاد اسلامی از دانشگاه علوم پزشکی تهران
مقالات اخیر ایشان با افیلیشن انجمن سرطان آمریکا منتشر شده است و به نظر می‌رسد از ایران مهاجرت کرده است.
2- دکتر محمدعلی منصورنیا از دانشگاه علوم پزشکی تهران
3- دکتر علی مرسلی از دانشگاه تربیت مدرس
فرهاد اسلامی و علی مرسلی در لیست 2023 هم حضور داشتند.
#research_metrics
#research_outputs
#highly_cited
#clarivate
#webofscience
#citation
🆔 @irevidence
آنچه ما به عنوان پژوهشگران پر استناد می‌شناسیم، دقیقاً همین لیست است که توسط Clarivate و بر اساس داده‌های Web of Science و بررسی‌های کیفی دیگر منتشر می‌شود. لیست پژوهشگران پر استناد 1 درصد برتر یا 2 درصد برتر ارتباطی به این موسسه ندارند و اعتبار آنها هم تا حدودی زیر سؤال است.
امسال ظاهراً سخت‌گیری‌های بیشتری صورت گرفته است:
سطوح غیرعادی از نویسندگی بیش از حد (Hyper-Authorship)
ما انتظار داریم نویسندگانی که نامشان در یک مقاله ذکر شده است، سهم معناداری در آن مقاله داشته باشند. انتشار چندین مقاله در هر هفته برای مدت زمان طولانی، معیارهای معمول نویسندگی و مشارکت علمی را به چالش می‌کشد.
خود استنادی بیش از حد (Excessive Self-Citation)
ما مقالات پر استناد (Highly Cited Papers) با سطوح بسیار بالای خود استنادی را شناسایی و بررسی می‌کنیم. این موارد برای هر حوزه علمی در ESI جداگانه ارزیابی می‌شوند. همچنین، ما به دنبال شواهدی از انتشار حجم زیادی از مقالات در مدت زمان کوتاه هستیم که ممکن است ارزش پژوهشی محدود و وابستگی به خود استنادی بالا داشته باشند.
الگوهای غیرمعمول استنادات مشترک (Unusual Collaborative Citation Patterns)
وابستگی بیش از حد به استنادات از سوی همکاران می‌تواند نشان‌دهنده محدود بودن تأثیر یک پژوهشگر به شبکه نزدیک او باشد. برای مثال، اگر بیش از نیمی از استنادات یک پژوهشگر از همکارانش باشد، ما این را نشانه‌ای از تأثیر محدود (و نه شناخته‌شدن گسترده در جامعه علمی) در نظر می‌گیریم.
نتیجه این بازبینی‌های دقیق‌تر، حذف تعداد قابل‌توجهی از نامزدها از فرآیند ارزیابی و انتخاب بوده است. تعداد افرادی که به دلیل عدم تطابق با معیارهای سخت‌گیرانه ما رد شدند، از 500 نفر در سال 2022 به بیش از 1000 نفر در سال 2023 افزایش یافت و در سال 2024 به حدود 2000 نفر رسید.
این ارقام نشان‌دهنده واقعیت‌های چالش‌برانگیز هستند و تأکید می‌کنند که علاوه بر ارزیابی‌های کمی، نیاز به بررسی‌های کیفی عمیق در تحلیل متون پژوهشی وجود دارد.
آمار و ارقام‌های مهم
در لیست 2024 تعداد 6 هزار و 636 پژوهشگر پر استناد شناسایی شده است. اما چون برخی از پژوهشگران در بیش از یک رشته تحقیقاتی فعالیت می‌کنند، بنابراین در کل 6 هزار و 886 مورد لیست شده است.
این تعداد پژوهشگر در 59 کشور مختلف زندگی و فعالیت می‌کنند. اما سهم 10 کشور اول، 85.4 درصد است و جالب آنکه سهم 5 کشور اول هم به 74.4 درصد می‌رسد.
10 کشور برتر
آمریکا: 2,507 پژوهشگر (36.4% از کل، کاهش 1.1% نسبت به سال قبل)
چین (سرزمین اصلی): 1,405 پژوهشگر (20.4% از کل، افزایش 2.5% نسبت به سال قبل)
بریتانیا: 563 پژوهشگر (8.2%)
آلمان: 332 پژوهشگر (4.8%)
استرالیا: 313 پژوهشگر (4.5%)
کانادا: 206 پژوهشگر (3%)
هلند: 185 پژوهشگر (2.7%)
هنگ‌کنگ: 134 پژوهشگر (1.9%)
فرانسه: 126 پژوهشگر (1.8%)
سنگاپور: 108 پژوهشگر (1.6%)
آمریکا و چین
سهم آمریکا از سال 2018 به طور مداوم کاهش یافته است (از 43.3% در 2018 به 36.4% در 2024).
سهم چین از 7.9% در 2018 به 20.4% در 2024 افزایش یافته است.
حدود 57 درصد کل پژوهشگران پر استناد دنیا در آمریکا یا چین زندگی می‌کنند!
10 مؤسسه برتر
آکادمی علوم چین: 308 پژوهشگر
دانشگاه هاروارد: 231 پژوهشگر
دانشگاه استنفورد: 133 پژوهشگر
دانشگاه تسینگ‌هوا (چین): 92 پژوهشگر
مؤسسه ملی بهداشت آمریکا: 90 پژوهشگر
مؤسسه فناوری ماساچوست: 76 پژوهشگر
دانشگاه آکسفورد: 61 پژوهشگر
دانشگاه کالج لندن: 60 پژوهشگر
انجمن ماکس پلانک (آلمان): 56 پژوهشگر
دانشگاه هنگ‌کنگ: 55 پژوهشگر
10 حوزه پژوهشی برتر
- بین‌رشته‌ای: 3326
- پزشکی بالینی: 443
- زیست‌شناسی و بیوشیمی: 247
- علوم مواد: 232
- علوم اعصاب و رفتار: 231
- شیمی: 218
- علوم اجتماعی: 204
- زیست‌شناسی مولکولی و ژنتیک: 198
- علوم گیاهی و جانوری: 194
- ایمنی‌شناسی: 193
وضعیت ایران
از ایران تنها تعداد 3 پژوهشگر پر استناد در این لیست قرار دارند. در سال 2023 تعداد 5، در سال 2022 تعداد 12 و در سال 2021 تعداد 15 محقق در این لیست حضور داشتند.
اسامی این پژوهشگران عبارتند از:
1- دکتر فرهاد اسلامی از دانشگاه علوم پزشکی تهران
مقالات اخیر ایشان با افیلیشن انجمن سرطان آمریکا منتشر شده است و به نظر می‌رسد از ایران مهاجرت کرده است.
2- دکتر محمدعلی منصورنیا از دانشگاه علوم پزشکی تهران
3- دکتر علی مرسلی از دانشگاه تربیت مدرس
فرهاد اسلامی و علی مرسلی در لیست 2023 هم حضور داشتند.
#research_metrics
#research_outputs
#highly_cited
#clarivate
#webofscience
#citation
🆔 @irevidence
👍41❤5👎5👏5👌4🔥1
Forwarded from Evidence
▫️آیا نویسندگی همچنان معنایی دارد؟
آقای Stuart Macdonald استاد مدعو دانشگاه لستر انگلستان اخیراً در وبسایت مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن مطلب جالبی را نوشته است که بارتاب‌های زیادی در محافل علمی داشته است.
ترجمه کاملی از این نوشته را در فایل پیوست این پست می‌توانید دریافت و مطالعه کنید. اما در این پست جملات و پاراگراف‌های مهم را می‌آورم:
آن دوران گذشته است که محققان تنها به انجام پژوهش و انتشار نتایج آن می‌پرداختند. امروزه، ارزش مقالات بیش از آنکه بر پایه محتوایشان باشد، بر اساس نقشی که در سنجش عملکرد علمی ایفا می‌کنند، تعیین می‌شود. در این میان، استناد مهمترین شاخص به‌شمار می‌رود.
شعار منتشر کن یا نابود شو گمراه‌کننده است: در واقع اگر دانشگاهیان استناد نگیرند نابود می‌شوند. مقاله علمی، در وهله اول بستری برای گرفتن استناد است. استنادات اشتباه (نامناسب، بی‌ربط یا حتی غیرواقعی) همان‌قدر ارزش آماری دارند که استنادات درست؛ و بسیاری از استنادات هم اشتباه‌اند — که چندان شگفت‌آور نیست وقتی بدانیم ۸۰ درصد نویسندگان هرگز مقالاتی را که به آنها استناد می‌دهند، نخوانده‌اند.
این باور که "بهترین مقالات همان‌هایی هستند که بیشترین استناد را دریافت می‌کنند" پنجاه سال پیش توسط یوجین گارفیلد مطرح شد. این گزاره از همان ابتدا زیر سؤال بود.
استناد اجباری (coercive citation)-یعنی وقتی ویراستاران شرط پذیرش مقاله را استناد به خود مجله می‌گذارند- در مجلات برتر به‌شدت رواج دارد. بیش از ۹۰ درصد نویسندگان هم از این خواسته تبعیت می‌کنند.
فقط یکی دو دستکاری ساده می‌تواند سرنوشت را زیر و رو کند؛ مثلاً تغییر طبقه‌بندی چکیده‌های نشست‌ها (meeting abstracts) به مقالات علمی (academic papers) در یک مجله زیست‌شناسی باعث شد ضریب تأثیر آن از ۰٫۲۴ به ۱۸٫۳ در یک سال جهش کند.
مزیت کووید-۱۹ ضریب تأثیر مجلۀ Lancet را از ۷۹.۳ در سال ۲۰۲۱ به ۲۰۲.۷ در سال بعد رساند که جهشی ۲۵۵ درصدی در کیفیتِ اندازه‌گیری‌شده محسوب می‌شود.
وقتی دستکاری سنجه‌ها این‌قدر پاداش دارد، دیگر چه نیازی به بهبود واقعی عملکرد نویسندگان است؟ اصلاً چرا به خودِ نویسنده نیاز داشته باشیم؟
در فهرست نویسندگان پرکارِ اسکوپوس، تعدادی از افراد، دهه‌ها قبل از تولدشان شروع به انتشار مقاله کرده‌اند. یکی از نویسندگان که ۱۲ مقاله علمی، ۱۴۴ استناد و اچ-ایندکس ۱۲ دارد، لریِ گربه (Larry the cat) است!
چین با انواع دستکاری، خود را به صدر فهرست تحقیقات پُراستناد جهان رسانده و کلاریویت نیز ۱۰۰۰ نفر از ۶۸۴۹ نویسنده پُراستناد سالانه‌اش را تقلبی برچسب زده است.
عربستان سعودی به پژوهشگران خارجی پُرکار پول می‌دهد تا خود را وابسته به دانشگاههای عربستان معرفی کنند و بدین ترتیب جایگاه علمی آن کشور را بالا ببرند. دانشگاه ملک عبدالعزیز – که سالانه ۷۶ هزار دلار به هر نویسندگان خارجی می‌پردازد – حتی در رده‌بندی ریاضیاتِ US News & World Report از کمبریج هم پیشی گرفته است. نیازی هم به داشتن یک دپارتمان ریاضیات نیست!
تعداد نویسندگان هر مقاله به‌سرعت رو به افزایش است؛ چراکه نویسندگان همکار نیز به آثار خود استناد می‌کند و در نتیجه میزان استنادها، ضریب تأثیر و همه شاخص‌های وابسته به‌طرز چشمگیری بالا می‌رود. هرجا تعداد نویسندگان زیاد شوند، ضریب تأثیر هم افرایش پیدا می‌کند.
اخلاق مدیریتی در تمام شئون نشر دانشگاهی نفوذ کرده و باعث شده است مدیران عالی‌رتبه، از جمله رؤسا و معاونان دانشگاه، خود را محق بدانند نامشان را روی مقالاتی بگذارند که زیردستانِ گمنام‌شان نوشته‌اند.
چند سال پیش مشخص شد که ۱۶ درصد مقالاتِ مجله معتبر New England Journal of Medicine دارای نویسنده سایه یا شبح (ghost author) هستند و دست‌کم ۴۴ درصد دیگر مقالات، نویسندگان افتخاری (honorary authors) دارند.
تعداد نویسندگانی که سالانه بیش از ۶۰ مقاله چاپ می‌کنند، در عرض یک دهه تقریباً چهار برابر شده است.
هدف از تولید مقالات، صرفاً گرفتن استناد است و حتی خواندنشان لزوماً از عنوان و چکیده و چند کلیدواژه فراتر نمی‌رود.
در واقع این استناد است—نه خود پژوهش—که جایگاه نویسندگان را ارتقا می‌دهد.
زمانی نقش انتشار علمی این بود که دانشِ حاصل از پژوهش را در اختیار عموم بگذارد. اما اکنون خودِ پژوهشگر، مشتری است و برای رسیدن به شاخص‌های عملکرد مورد نیاز، مستقیماً به ناشر پول می‌دهد.
به این ترتیب، پژوهشگران برای چاپ مقالاتشان پول می‌پردازند و به دنبال مقاله‌هایی می‌گردند که بتوان برای هر موضوعی و در تأیید تقریباً هر ادعایی به آنها استناد کرد، تا بالاترین بازده را به دست آورند و در مقام نویسنده، سرانجام به نوعی میان‌مایگی (mediocrity) تن می‌دهند که سنجه‌های عملکردْ آن را به‌عنوان پژوهشِ واقعی تلقی می‌کند. (لینک)
#authorship
#research_ethics
#citation
🆔 @irevidence
آقای Stuart Macdonald استاد مدعو دانشگاه لستر انگلستان اخیراً در وبسایت مدرسه اقتصاد و علوم سیاسی لندن مطلب جالبی را نوشته است که بارتاب‌های زیادی در محافل علمی داشته است.
ترجمه کاملی از این نوشته را در فایل پیوست این پست می‌توانید دریافت و مطالعه کنید. اما در این پست جملات و پاراگراف‌های مهم را می‌آورم:
آن دوران گذشته است که محققان تنها به انجام پژوهش و انتشار نتایج آن می‌پرداختند. امروزه، ارزش مقالات بیش از آنکه بر پایه محتوایشان باشد، بر اساس نقشی که در سنجش عملکرد علمی ایفا می‌کنند، تعیین می‌شود. در این میان، استناد مهمترین شاخص به‌شمار می‌رود.
شعار منتشر کن یا نابود شو گمراه‌کننده است: در واقع اگر دانشگاهیان استناد نگیرند نابود می‌شوند. مقاله علمی، در وهله اول بستری برای گرفتن استناد است. استنادات اشتباه (نامناسب، بی‌ربط یا حتی غیرواقعی) همان‌قدر ارزش آماری دارند که استنادات درست؛ و بسیاری از استنادات هم اشتباه‌اند — که چندان شگفت‌آور نیست وقتی بدانیم ۸۰ درصد نویسندگان هرگز مقالاتی را که به آنها استناد می‌دهند، نخوانده‌اند.
این باور که "بهترین مقالات همان‌هایی هستند که بیشترین استناد را دریافت می‌کنند" پنجاه سال پیش توسط یوجین گارفیلد مطرح شد. این گزاره از همان ابتدا زیر سؤال بود.
استناد اجباری (coercive citation)-یعنی وقتی ویراستاران شرط پذیرش مقاله را استناد به خود مجله می‌گذارند- در مجلات برتر به‌شدت رواج دارد. بیش از ۹۰ درصد نویسندگان هم از این خواسته تبعیت می‌کنند.
فقط یکی دو دستکاری ساده می‌تواند سرنوشت را زیر و رو کند؛ مثلاً تغییر طبقه‌بندی چکیده‌های نشست‌ها (meeting abstracts) به مقالات علمی (academic papers) در یک مجله زیست‌شناسی باعث شد ضریب تأثیر آن از ۰٫۲۴ به ۱۸٫۳ در یک سال جهش کند.
مزیت کووید-۱۹ ضریب تأثیر مجلۀ Lancet را از ۷۹.۳ در سال ۲۰۲۱ به ۲۰۲.۷ در سال بعد رساند که جهشی ۲۵۵ درصدی در کیفیتِ اندازه‌گیری‌شده محسوب می‌شود.
وقتی دستکاری سنجه‌ها این‌قدر پاداش دارد، دیگر چه نیازی به بهبود واقعی عملکرد نویسندگان است؟ اصلاً چرا به خودِ نویسنده نیاز داشته باشیم؟
در فهرست نویسندگان پرکارِ اسکوپوس، تعدادی از افراد، دهه‌ها قبل از تولدشان شروع به انتشار مقاله کرده‌اند. یکی از نویسندگان که ۱۲ مقاله علمی، ۱۴۴ استناد و اچ-ایندکس ۱۲ دارد، لریِ گربه (Larry the cat) است!
چین با انواع دستکاری، خود را به صدر فهرست تحقیقات پُراستناد جهان رسانده و کلاریویت نیز ۱۰۰۰ نفر از ۶۸۴۹ نویسنده پُراستناد سالانه‌اش را تقلبی برچسب زده است.
عربستان سعودی به پژوهشگران خارجی پُرکار پول می‌دهد تا خود را وابسته به دانشگاههای عربستان معرفی کنند و بدین ترتیب جایگاه علمی آن کشور را بالا ببرند. دانشگاه ملک عبدالعزیز – که سالانه ۷۶ هزار دلار به هر نویسندگان خارجی می‌پردازد – حتی در رده‌بندی ریاضیاتِ US News & World Report از کمبریج هم پیشی گرفته است. نیازی هم به داشتن یک دپارتمان ریاضیات نیست!
تعداد نویسندگان هر مقاله به‌سرعت رو به افزایش است؛ چراکه نویسندگان همکار نیز به آثار خود استناد می‌کند و در نتیجه میزان استنادها، ضریب تأثیر و همه شاخص‌های وابسته به‌طرز چشمگیری بالا می‌رود. هرجا تعداد نویسندگان زیاد شوند، ضریب تأثیر هم افرایش پیدا می‌کند.
اخلاق مدیریتی در تمام شئون نشر دانشگاهی نفوذ کرده و باعث شده است مدیران عالی‌رتبه، از جمله رؤسا و معاونان دانشگاه، خود را محق بدانند نامشان را روی مقالاتی بگذارند که زیردستانِ گمنام‌شان نوشته‌اند.
چند سال پیش مشخص شد که ۱۶ درصد مقالاتِ مجله معتبر New England Journal of Medicine دارای نویسنده سایه یا شبح (ghost author) هستند و دست‌کم ۴۴ درصد دیگر مقالات، نویسندگان افتخاری (honorary authors) دارند.
تعداد نویسندگانی که سالانه بیش از ۶۰ مقاله چاپ می‌کنند، در عرض یک دهه تقریباً چهار برابر شده است.
هدف از تولید مقالات، صرفاً گرفتن استناد است و حتی خواندنشان لزوماً از عنوان و چکیده و چند کلیدواژه فراتر نمی‌رود.
در واقع این استناد است—نه خود پژوهش—که جایگاه نویسندگان را ارتقا می‌دهد.
زمانی نقش انتشار علمی این بود که دانشِ حاصل از پژوهش را در اختیار عموم بگذارد. اما اکنون خودِ پژوهشگر، مشتری است و برای رسیدن به شاخص‌های عملکرد مورد نیاز، مستقیماً به ناشر پول می‌دهد.
به این ترتیب، پژوهشگران برای چاپ مقالاتشان پول می‌پردازند و به دنبال مقاله‌هایی می‌گردند که بتوان برای هر موضوعی و در تأیید تقریباً هر ادعایی به آنها استناد کرد، تا بالاترین بازده را به دست آورند و در مقام نویسنده، سرانجام به نوعی میان‌مایگی (mediocrity) تن می‌دهند که سنجه‌های عملکردْ آن را به‌عنوان پژوهشِ واقعی تلقی می‌کند. (لینک)
#authorship
#research_ethics
#citation
🆔 @irevidence
👍101❤6👎4👌3💔2👏1
Forwarded from Evidence
📊 CiteScore 2025 و وضعیت مجلات ایرانی در اسکوپوس
متأسفانه در بخش Sources پایگاه اسکوپوس، فیلتری برای محدود کردن مجلات به یک کشور خاص وجود ندارد. به همین دلیل، فهرست مجلات ایرانی نمایه‌شده در اسکوپوس را از پایگاه Scimago استخراج کردم، سپس شماره‌های ISSN آنها را جدا نموده و در قالب دسته‌های 25تایی برای جست‌وجو در اسکوپوس آماده کردم. در نهایت، 398 مجله ایرانی بازیابی شد.
🔝 10 مجله ایرانی با بالاترین CiteScore
1. International Journal of Health Policy and Management
دانشگاه علوم پزشکی کرمان
CiteScore: 8 (Q1)
2. Journal of Applied and Computational Mechanics
دانشگاه تهران
CiteScore: 7.9 (Q2)
3. Advanced Pharmaceutical Bulletin
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
CiteScore: 7.7 (Q1)
4. Civil Engineering Journal
مؤسسه آموزش عالی صالحان
CiteScore: 7.3 (Q1)
5. Journal of Soft Computing in Civil Engineering
انتشارات پویان
CiteScore: 6.3 (Q1)
6. Global Journal of Environmental Science and Management
مستقل
CiteScore: 5.8 (Q1)
7. Journal of Advances in Medical Education and Professionalism
دانشگاه علوم پزشکی شیراز
CiteScore: 5.5 (Q1)
8. Progress in Color, Colorants and Coatings
پژوهشگاه رنگ
CiteScore: 5.3 (Q2)
9. Iranian Journal of Basic Medical Sciences
دانشگاه علوم پزشکی مشهد
CiteScore: 5.2 (Q2)
10. International Journal of Engineering, Transactions A: Basics
پژوهشگاه مواد و انرژی
CiteScore: 5.1 (Q1)
سه مجله با اینکه CiteScore بالایی دارند ولی در چارک دوم قرار گرفته‌اند.
📈 توزیع مجلات ایرانی در چارک‌های استنادی
🔹 چارک اول (Q1): 31 مجله (7.8٪)
🔹 چارک دوم (Q2): 68 مجله (17.1٪)
🔹 چارک سوم (Q3): 159 مجله (40٪)
🔹 چارک چهارم (Q4): 139 مجله (34.9٪)
🔹 بدون چارک: 1 مجله (به دلیل توقف نمایه‌سازی در اسکوپوس)
در مجموع، حدود 75 درصد مجلات ایرانی (298 عنوان) در چارک‌های سوم و چهارم قرار دارند و 25 درصد (99 عنوان) در چارک‌های اول و دوم جای گرفته‌اند.
این نسبت در سال گذشته به‌ترتیب 78 درصد و 22 درصد بود؛ بنابراین اندکی بهبود را نشان می دهد.
🌟 10 مجله ایرانی برتر بر اساس بالاترین صدک موضوعی:
ده مجله ایرانی در بین 10 درصد برتر مجلات حوزه موضوعی خود قرار دارند؛ به این معنا که عملکرد آنها از دست‌کم 90 درصد مجلات هم‌رشته در سطح جهان بهتر بوده است.
1. Archives of Academic Emergency Medicine — صدک 97 | CiteScore: 4.4
2. International Journal of Health Policy and Management — صدک 94 | CiteScore: 8.0
3. Advanced Pharmaceutical Bulletin — صدک 93 | CiteScore: 7.7
4. Journal of Soft Computing in Civil Engineering — صدک 93 | CiteScore: 6.3
5. Journal of Advances in Medical Education and Professionalism — صدک 93 | CiteScore: 5.5
6. Persica Antiqua — صدک 93 | CiteScore: 1.1
7. Global Journal of Environmental Science and Management — صدک 92 | CiteScore: 5.8
8. Journal of Medical Ethics and History of Medicine — صدک 91 | CiteScore: 1.5
9. Iranian Journal of Language Teaching Research — صدک 90 | CiteScore: 3.7
10. International Journal of Community Based Nursing and Midwifery — صدک 90 | CiteScore: 3.8
🏅 بالاترین صدک (97) متعلق به Archives of Academic Emergency Medicine از انتشارات دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است.
همچنین مجله Persica Antiqua متعلق به گروه پژوهشی باستان‌کاوی تیسافرن، با وجود CiteScore برابر با 1.1، در صدک 93 حوزه «ادبیات و نظریه ادبی» قرار گرفته است.
📌 یک نکته مهم
بالاتر بودن CiteScore لزوماً به معنای جایگاه علمی بهتر نیست. جایگاه هر مجله باید در چارچوب حوزه موضوعی خودش ارزیابی شود. به همین دلیل، برخی مجلات ایرانی با CiteScore حدود 1 تا 2 در بین 10 درصد برتر رشته تخصصی خود در جهان قرار دارند، در حالی که مجلاتی با CiteScore بالاتر ممکن است رتبه موضوعی پایین‌تری کسب کرده باشند.
بنابراین در ارزیابی مجلات، توجه هم‌زمان به CiteScore، چارک (Quartile) و صدک (Percentile) و البته طبقه موضوعی ضروری است.
📎 در فایل اکسل، عناوین مجلات به همراه شاخص‌های CiteScore، SJR، SNIP و صدک موضوعی (Percentile) ارائه شده است.
برای دانلود فایل، روی این لینک کلیک کنید.
#citescore
#research_metrics
#scopus
#journal
#Iran
🆔 @irevidence
متأسفانه در بخش Sources پایگاه اسکوپوس، فیلتری برای محدود کردن مجلات به یک کشور خاص وجود ندارد. به همین دلیل، فهرست مجلات ایرانی نمایه‌شده در اسکوپوس را از پایگاه Scimago استخراج کردم، سپس شماره‌های ISSN آنها را جدا نموده و در قالب دسته‌های 25تایی برای جست‌وجو در اسکوپوس آماده کردم. در نهایت، 398 مجله ایرانی بازیابی شد.
🔝 10 مجله ایرانی با بالاترین CiteScore
1. International Journal of Health Policy and Management
دانشگاه علوم پزشکی کرمان
CiteScore: 8 (Q1)
2. Journal of Applied and Computational Mechanics
دانشگاه تهران
CiteScore: 7.9 (Q2)
3. Advanced Pharmaceutical Bulletin
دانشگاه علوم پزشکی تبریز
CiteScore: 7.7 (Q1)
4. Civil Engineering Journal
مؤسسه آموزش عالی صالحان
CiteScore: 7.3 (Q1)
5. Journal of Soft Computing in Civil Engineering
انتشارات پویان
CiteScore: 6.3 (Q1)
6. Global Journal of Environmental Science and Management
مستقل
CiteScore: 5.8 (Q1)
7. Journal of Advances in Medical Education and Professionalism
دانشگاه علوم پزشکی شیراز
CiteScore: 5.5 (Q1)
8. Progress in Color, Colorants and Coatings
پژوهشگاه رنگ
CiteScore: 5.3 (Q2)
9. Iranian Journal of Basic Medical Sciences
دانشگاه علوم پزشکی مشهد
CiteScore: 5.2 (Q2)
10. International Journal of Engineering, Transactions A: Basics
پژوهشگاه مواد و انرژی
CiteScore: 5.1 (Q1)
سه مجله با اینکه CiteScore بالایی دارند ولی در چارک دوم قرار گرفته‌اند.
📈 توزیع مجلات ایرانی در چارک‌های استنادی
🔹 چارک اول (Q1): 31 مجله (7.8٪)
🔹 چارک دوم (Q2): 68 مجله (17.1٪)
🔹 چارک سوم (Q3): 159 مجله (40٪)
🔹 چارک چهارم (Q4): 139 مجله (34.9٪)
🔹 بدون چارک: 1 مجله (به دلیل توقف نمایه‌سازی در اسکوپوس)
در مجموع، حدود 75 درصد مجلات ایرانی (298 عنوان) در چارک‌های سوم و چهارم قرار دارند و 25 درصد (99 عنوان) در چارک‌های اول و دوم جای گرفته‌اند.
این نسبت در سال گذشته به‌ترتیب 78 درصد و 22 درصد بود؛ بنابراین اندکی بهبود را نشان می دهد.
🌟 10 مجله ایرانی برتر بر اساس بالاترین صدک موضوعی:
ده مجله ایرانی در بین 10 درصد برتر مجلات حوزه موضوعی خود قرار دارند؛ به این معنا که عملکرد آنها از دست‌کم 90 درصد مجلات هم‌رشته در سطح جهان بهتر بوده است.
1. Archives of Academic Emergency Medicine — صدک 97 | CiteScore: 4.4
2. International Journal of Health Policy and Management — صدک 94 | CiteScore: 8.0
3. Advanced Pharmaceutical Bulletin — صدک 93 | CiteScore: 7.7
4. Journal of Soft Computing in Civil Engineering — صدک 93 | CiteScore: 6.3
5. Journal of Advances in Medical Education and Professionalism — صدک 93 | CiteScore: 5.5
6. Persica Antiqua — صدک 93 | CiteScore: 1.1
7. Global Journal of Environmental Science and Management — صدک 92 | CiteScore: 5.8
8. Journal of Medical Ethics and History of Medicine — صدک 91 | CiteScore: 1.5
9. Iranian Journal of Language Teaching Research — صدک 90 | CiteScore: 3.7
10. International Journal of Community Based Nursing and Midwifery — صدک 90 | CiteScore: 3.8
🏅 بالاترین صدک (97) متعلق به Archives of Academic Emergency Medicine از انتشارات دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی است.
همچنین مجله Persica Antiqua متعلق به گروه پژوهشی باستان‌کاوی تیسافرن، با وجود CiteScore برابر با 1.1، در صدک 93 حوزه «ادبیات و نظریه ادبی» قرار گرفته است.
📌 یک نکته مهم
بالاتر بودن CiteScore لزوماً به معنای جایگاه علمی بهتر نیست. جایگاه هر مجله باید در چارچوب حوزه موضوعی خودش ارزیابی شود. به همین دلیل، برخی مجلات ایرانی با CiteScore حدود 1 تا 2 در بین 10 درصد برتر رشته تخصصی خود در جهان قرار دارند، در حالی که مجلاتی با CiteScore بالاتر ممکن است رتبه موضوعی پایین‌تری کسب کرده باشند.
بنابراین در ارزیابی مجلات، توجه هم‌زمان به CiteScore، چارک (Quartile) و صدک (Percentile) و البته طبقه موضوعی ضروری است.
📎 در فایل اکسل، عناوین مجلات به همراه شاخص‌های CiteScore، SJR، SNIP و صدک موضوعی (Percentile) ارائه شده است.
برای دانلود فایل، روی این لینک کلیک کنید.
#citescore
#research_metrics
#scopus
#journal
#Iran
🆔 @irevidence
Forwarded from Evidence
📊 گزارش جدید JCR 2026 و وضعیت مجلات ایرانی
گزارش استنادی مجلات 2026 به‌تازگی منتشر شده است. در این پست نگاهی کوتاه دارم به وضعیت مجلات ایرانی.
در مجموع، 163 مجله از ایران در JCR 2026 فهرست شده‌اند.
توزیع مجلات ایرانی بر اساس چارک استنادی:
Q1: تعداد 9 مجله | 5.5٪
Q2: تعداد 19 مجله | 11.7٪
Q3: تعداد 36 مجله | 22.1٪
Q4: تعداد 95 مجله | 58.3٪
بدون Q: تعداد 4 مجله | 2.5٪
بنابراین، بیش از 80 درصد مجلات ایرانی در چارک‌های سوم و چهارم قرار دارند. از سوی دیگر، بیش از 17 درصد نیز در چارک‌های اول و دوم جای گرفته‌اند.
توزیع بر اساس نمایه استنادی:
ESCI: تعداد 123 مجله | 75.5٪
SCIE: تعداد 39 مجله | 23.9٪
SCIE, SSCI: تعداد 1 مجله | 0.6٪
بیش از سه‌چهارم مجلات ایرانی در نمایه استنادی منابع نوظهور (ESCI) قرار دارند. در نمایه استنادی هنر و علوم انسانی (AHCI) هیچ مجله‌ای از ایران دیده نمی‌شود و در نمایه استنادی علوم اجتماعی (SSCI) نیز تنها یک مجله حضور دارد که هم‌زمان در نمایه استنادی علوم (SCIE) هم نمایه شده است.
10 مجله ایرانی با بالاترین JIF
1. Journal of Nanostructure in Chemistry
ناشر: OICC Press | JIF: 19.2 | Q1
2. International Journal of Health Policy and Management
ناشر: د.ع.پ کرمان | JIF: 4.9 | Q1
3. Civil Engineering Journal-Tehran
ناشر: CEJ Publishing Group | JIF: 4.9 | Q1
4. Advanced Pharmaceutical Bulletin
ناشر: د.ع.پ تبریز | JIF: 4.7 | Q1
5. Health Promotion Perspectives
ناشر: د.ع.پ تبریز | JIF: 4.4 | Q1
6. International Journal of Environmental Research
ناشر: Springer | JIF: 4.3 | Q2
7. Journal of Environmental Health Science and Engineering
ناشر: Springer | JIF: 3.9 | Q3
8. Journal of Applied and Computational Mechanics
ناشر: دانشگاه شهید چمران اهواز | JIF: 3.5 | Q2
9. International Journal of Environmental Science and Technology
ناشر: Springer | JIF: 3.4 | Q3
10. Iranian Journal of Basic Medical Sciences
ناشر: د.ع.پ مشهد | JIF: 3.2 | Q2
عدد خام IF به تنهایی ارزش خاصی ندارد، رتبه و صدک مجله در یک طبقه موضوعی مهم‌تر است. مثلاً مجلات شماره 7 و 9 با اینکه IF بالایی دارند ولی در Q3 قرار دارند.
تنها مجله ایرانی که در بین 10 درصد برتر مجلات طبقه موضوعی خود در جهان قرار گرفته، Journal of Nanostructure in Chemistry با صدک 92.9 است.
9 مجله Q1 ایرانی:
1. Journal of Nanostructure in Chemistry | IF: 19.2
2. Iranian Journal of Fuzzy Systems | IF: 1.6
3. Health Promotion Perspectives | IF: 4.4
4. International Journal of Health Policy and Management | IF: 4.9
5. Journal of Mathematics and Computer Science-JMCS | IF: 1.5
6. Civil Engineering Journal-Tehran | IF: 4.9
7. Journal of Research in Applied Linguistics | IF: 2.4
8. Advanced Pharmaceutical Bulletin | IF: 4.7
9. Bulletin of the Iranian Mathematical Society | IF: 1.2
نکته قابل توجه، حضور دو مجله ریاضی در فهرست مجلات Q1 ایران است.
#research_metrics
#impactfactor
#JCR
#webofscience
#journal
#clarivate
🆔 @irevidence
گزارش استنادی مجلات 2026 به‌تازگی منتشر شده است. در این پست نگاهی کوتاه دارم به وضعیت مجلات ایرانی.
در مجموع، 163 مجله از ایران در JCR 2026 فهرست شده‌اند.
توزیع مجلات ایرانی بر اساس چارک استنادی:
Q1: تعداد 9 مجله | 5.5٪
Q2: تعداد 19 مجله | 11.7٪
Q3: تعداد 36 مجله | 22.1٪
Q4: تعداد 95 مجله | 58.3٪
بدون Q: تعداد 4 مجله | 2.5٪
بنابراین، بیش از 80 درصد مجلات ایرانی در چارک‌های سوم و چهارم قرار دارند. از سوی دیگر، بیش از 17 درصد نیز در چارک‌های اول و دوم جای گرفته‌اند.
توزیع بر اساس نمایه استنادی:
ESCI: تعداد 123 مجله | 75.5٪
SCIE: تعداد 39 مجله | 23.9٪
SCIE, SSCI: تعداد 1 مجله | 0.6٪
بیش از سه‌چهارم مجلات ایرانی در نمایه استنادی منابع نوظهور (ESCI) قرار دارند. در نمایه استنادی هنر و علوم انسانی (AHCI) هیچ مجله‌ای از ایران دیده نمی‌شود و در نمایه استنادی علوم اجتماعی (SSCI) نیز تنها یک مجله حضور دارد که هم‌زمان در نمایه استنادی علوم (SCIE) هم نمایه شده است.
10 مجله ایرانی با بالاترین JIF
1. Journal of Nanostructure in Chemistry
ناشر: OICC Press | JIF: 19.2 | Q1
2. International Journal of Health Policy and Management
ناشر: د.ع.پ کرمان | JIF: 4.9 | Q1
3. Civil Engineering Journal-Tehran
ناشر: CEJ Publishing Group | JIF: 4.9 | Q1
4. Advanced Pharmaceutical Bulletin
ناشر: د.ع.پ تبریز | JIF: 4.7 | Q1
5. Health Promotion Perspectives
ناشر: د.ع.پ تبریز | JIF: 4.4 | Q1
6. International Journal of Environmental Research
ناشر: Springer | JIF: 4.3 | Q2
7. Journal of Environmental Health Science and Engineering
ناشر: Springer | JIF: 3.9 | Q3
8. Journal of Applied and Computational Mechanics
ناشر: دانشگاه شهید چمران اهواز | JIF: 3.5 | Q2
9. International Journal of Environmental Science and Technology
ناشر: Springer | JIF: 3.4 | Q3
10. Iranian Journal of Basic Medical Sciences
ناشر: د.ع.پ مشهد | JIF: 3.2 | Q2
عدد خام IF به تنهایی ارزش خاصی ندارد، رتبه و صدک مجله در یک طبقه موضوعی مهم‌تر است. مثلاً مجلات شماره 7 و 9 با اینکه IF بالایی دارند ولی در Q3 قرار دارند.
تنها مجله ایرانی که در بین 10 درصد برتر مجلات طبقه موضوعی خود در جهان قرار گرفته، Journal of Nanostructure in Chemistry با صدک 92.9 است.
9 مجله Q1 ایرانی:
1. Journal of Nanostructure in Chemistry | IF: 19.2
2. Iranian Journal of Fuzzy Systems | IF: 1.6
3. Health Promotion Perspectives | IF: 4.4
4. International Journal of Health Policy and Management | IF: 4.9
5. Journal of Mathematics and Computer Science-JMCS | IF: 1.5
6. Civil Engineering Journal-Tehran | IF: 4.9
7. Journal of Research in Applied Linguistics | IF: 2.4
8. Advanced Pharmaceutical Bulletin | IF: 4.7
9. Bulletin of the Iranian Mathematical Society | IF: 1.2
نکته قابل توجه، حضور دو مجله ریاضی در فهرست مجلات Q1 ایران است.
#research_metrics
#impactfactor
#JCR
#webofscience
#journal
#clarivate
🆔 @irevidence
Forwarded from Evidence
▫️توئیکینگ: خطرناک‌ترین نوعِ تقلب علمی
دانشگاه MIT به تازگی کتابی را منتشر کرده که نگاه جدیدی دارد به مقوله تقلب در پژوهش و بحران اعتبار علم. این کتاب را Thomas Plümper و Eric Neumayer نوشته‌اند:
The Credibility Crisis in Science: Tweakers, Fraudsters, and the Manipulation of Empirical Results
دو نوع تقلب در پژوهش وجود دارد که خیلی آشکار و واضح هستند و در غیراخلاقی بودن آنها شکی نیست. یکی داده‌سازی (Data Fabrication) است؛ یعنی ساختن داده‌هایی که اصلاً وجود ندارند و دیگری دستکاری داده‌ها (Data Manipulation)؛ یعنی داده وافعی وجود دارد ولی پژوهشگر آنها را تغییر می‌دهد تا نتیجه دلخواهش حاصل شود.
اما نویسندگان، Tweaking را نوع سوم و البته خطرناک‌ترین نوع تقلب می دانند. یک پژوهشگر در Tweaking، بدون اینکه که داده‌ها را بطور مستقیم تغییر دهد، می‌آید طراحی پژوهش یا مدل آماری را طوری تغییر می‌دهد که نتیجه دلخواهش بدست آید.
حذف داده‌های نامناسب، تغییر تعریف متغیرها، انتخاب زیرنمونه خاص، اضافه یا حذف متغیرهای کنترل، آزمودن مدل‌های متعدد و انتشار فقط نتایج معنادار، همگی می‌توانند نتیجه را تغییر دهند.
همچنین پژوهشگر ممکن است پس از مشاهده داده‌ها، فرضیه‌ای بسازد، اما در مقاله وانمود کند که فرضیه از ابتدا وجود داشته است؛ رفتاری که HARKing نام دارد (Hypothesizing After Results are Known). هدف اصلی معمولاً افزایش معنی‌داری آماری، بزرگ‌تر شدن اندازه اثر و تأیید فرضیه پژوهشگر است
پژوهشگران ممکن است برای کسب منافع شخصی مانند چاپ مقاله بیشتر، چاپ در مجلات معتبرتر، افزایش استناد، گرفتن گرنت، ارتقای شغلی، افزایش حقوق و شهرت علمی دست به توئیک بزنند.
چرا توئیک خطرناک‌تر است؟
چون بسیار رایج‌تر است، کشف آن بسیار دشوار است، معمولاً مجازاتی ندارد و ظاهر آن کاملاً علمی است. به همین دلیل نویسندگان معتقدند: بزرگ‌ترین تهدید برای اعتبار علم، توئیک است؛ نه داده‌سازی.
تعریف تقلب علمی از نگاهی دیگر
نویسندگان تعریف دیگری از تقلب علمی ارائه می‌دهند که متفاوت از تعاریف موجود است:
تقلب علمی یعنی هر گونه دستکاری عمدی نتایج آماری برای کسب منفعت پژوهشگر. بنابراین معیار اصلی قصد است، نه نوع روش.
عناوین بخش‌ها و فصول کامل کتاب در ادامه آمده است. بخش سوم کتاب، در خصوص مقابله با تقلب است که راهکارهای مفیدی را ارائه کرده است.
راه‌حل محوری نویسندگان، شفافیت است: انتشار داده خام، کد تحلیل، روش‌ها و تمام تصمیم‌های پژوهشی. هر پژوهش باید از سه جهت ارزیابی شود: بازتولیدپذیری با همان داده و کد (Reproducibility)، تکرارپذیری با داده‌های جدید (Replicability)، و استحکام (Robustness Test) در برابر تغییرات منطقی مدل.
بخش اول: آیا علم دچار بحران شده است؟
۱. سلامت پژوهش (Scientific Integrity) و نارضایتی‌های پیرامون آن
۲. انگیزه‌های متقلبان
۳. نوکِ نوکِ کوه یخ
۴. عوامل کشف تخلف
بخش دوم: درجات آزادی پژوهشگر (Researcher Degrees of Freedom)
۵. توئیکینگ در تحلیل داده‌های مشاهده‌ای
۶. توئیکینگ در طرح‌های پژوهش تجربی
۷. توئیکینگ در مدل‌های علّی
بخش سوم: مقابله با تقلب
۸. سیاست‌های بازدارندگی
۹. برنامه‌های پیشگیری
۱۰. راهبردهای کشف
۱۱. دو گام به پیش
۱۲. و یک گام به عقب
#research_ethics
#research_misconduct
#book
🆔 @irevidence
دانشگاه MIT به تازگی کتابی را منتشر کرده که نگاه جدیدی دارد به مقوله تقلب در پژوهش و بحران اعتبار علم. این کتاب را Thomas Plümper و Eric Neumayer نوشته‌اند:
The Credibility Crisis in Science: Tweakers, Fraudsters, and the Manipulation of Empirical Results
دو نوع تقلب در پژوهش وجود دارد که خیلی آشکار و واضح هستند و در غیراخلاقی بودن آنها شکی نیست. یکی داده‌سازی (Data Fabrication) است؛ یعنی ساختن داده‌هایی که اصلاً وجود ندارند و دیگری دستکاری داده‌ها (Data Manipulation)؛ یعنی داده وافعی وجود دارد ولی پژوهشگر آنها را تغییر می‌دهد تا نتیجه دلخواهش حاصل شود.
اما نویسندگان، Tweaking را نوع سوم و البته خطرناک‌ترین نوع تقلب می دانند. یک پژوهشگر در Tweaking، بدون اینکه که داده‌ها را بطور مستقیم تغییر دهد، می‌آید طراحی پژوهش یا مدل آماری را طوری تغییر می‌دهد که نتیجه دلخواهش بدست آید.
حذف داده‌های نامناسب، تغییر تعریف متغیرها، انتخاب زیرنمونه خاص، اضافه یا حذف متغیرهای کنترل، آزمودن مدل‌های متعدد و انتشار فقط نتایج معنادار، همگی می‌توانند نتیجه را تغییر دهند.
همچنین پژوهشگر ممکن است پس از مشاهده داده‌ها، فرضیه‌ای بسازد، اما در مقاله وانمود کند که فرضیه از ابتدا وجود داشته است؛ رفتاری که HARKing نام دارد (Hypothesizing After Results are Known). هدف اصلی معمولاً افزایش معنی‌داری آماری، بزرگ‌تر شدن اندازه اثر و تأیید فرضیه پژوهشگر است
پژوهشگران ممکن است برای کسب منافع شخصی مانند چاپ مقاله بیشتر، چاپ در مجلات معتبرتر، افزایش استناد، گرفتن گرنت، ارتقای شغلی، افزایش حقوق و شهرت علمی دست به توئیک بزنند.
چرا توئیک خطرناک‌تر است؟
چون بسیار رایج‌تر است، کشف آن بسیار دشوار است، معمولاً مجازاتی ندارد و ظاهر آن کاملاً علمی است. به همین دلیل نویسندگان معتقدند: بزرگ‌ترین تهدید برای اعتبار علم، توئیک است؛ نه داده‌سازی.
تعریف تقلب علمی از نگاهی دیگر
نویسندگان تعریف دیگری از تقلب علمی ارائه می‌دهند که متفاوت از تعاریف موجود است:
تقلب علمی یعنی هر گونه دستکاری عمدی نتایج آماری برای کسب منفعت پژوهشگر. بنابراین معیار اصلی قصد است، نه نوع روش.
عناوین بخش‌ها و فصول کامل کتاب در ادامه آمده است. بخش سوم کتاب، در خصوص مقابله با تقلب است که راهکارهای مفیدی را ارائه کرده است.
راه‌حل محوری نویسندگان، شفافیت است: انتشار داده خام، کد تحلیل، روش‌ها و تمام تصمیم‌های پژوهشی. هر پژوهش باید از سه جهت ارزیابی شود: بازتولیدپذیری با همان داده و کد (Reproducibility)، تکرارپذیری با داده‌های جدید (Replicability)، و استحکام (Robustness Test) در برابر تغییرات منطقی مدل.
بخش اول: آیا علم دچار بحران شده است؟
۱. سلامت پژوهش (Scientific Integrity) و نارضایتی‌های پیرامون آن
۲. انگیزه‌های متقلبان
۳. نوکِ نوکِ کوه یخ
۴. عوامل کشف تخلف
بخش دوم: درجات آزادی پژوهشگر (Researcher Degrees of Freedom)
۵. توئیکینگ در تحلیل داده‌های مشاهده‌ای
۶. توئیکینگ در طرح‌های پژوهش تجربی
۷. توئیکینگ در مدل‌های علّی
بخش سوم: مقابله با تقلب
۸. سیاست‌های بازدارندگی
۹. برنامه‌های پیشگیری
۱۰. راهبردهای کشف
۱۱. دو گام به پیش
۱۲. و یک گام به عقب
#research_ethics
#research_misconduct
#book
🆔 @irevidence
❤20👍2👎1