Forwarded from ادبسار
🏖🎻💃🏕
@AdabSar
🌱🍃 بهار
دنبالهی نوروزیست
که سبزی سبزههایش
بر روی درختان نشسته...
#هانیه_حسن_زاده
🔅 آشنایی با جشنهای ایرانی
🎈 جشن چلمو
🏕🏕 "جشن چهلم نوروز" که به آن "جشن چلمو" هم میگویند، در "آبان روز" از اردیبهشت، چهل روز پس از آغاز نوروز برگزار میشد که خوشبختانه هنوز در شهرهای شیراز و پاریز(در نزدیکی کرمان) به شیوههای دیگری برپا میشود. چلمو همچنین آغاز جشن پنج روزهی "میانبهار" بود.
🎻🎤 "جشن چلمو" یکی از کهنترین و شادترین جشنهای ایرانی است. چلمو همواره با ساز و آواز و چامهسرایی زنان و مردان همراه بود. گفته میشود پیدایش این جشن به زمان مهرپرستی(میتراییسم) ایرانیان برمیگردد. به باور دیگری این جشن در زمان پادشاهی هخامنشیان پدید آمد.
🏖🏖 در میان ایرانیان، نوروز از چنان ارزشی برخوردار بود که روزهای گوناگون در پیوند با نوروز، بهانهای برای برگزاری جشن و شادی بود. بهویژه اینکه این روزها با سرسبزی و خوش آبوهوایی بهار همراه بود و جشنها همگانی و در دامان دشتها برپا میشدند. از سویی شمارهی ۴۰ میان ایرانیان ورجاوند(مقدس) بود و این جشنها به دستهبندی روزها و ماهها میانجامید.
⛲️⛲️ آنچه ما امروز دربارهی آیینهای جشن چلمو میدانیم، آیینهایی است که در سدههای گوناگون به این جشن پیوند خوردند.
برای نمونه در شیراز و در کنار چشمهی سعدی زنان و مردان آبتنی میکردند(جداگانه😉) و این آبتنی بر پایهی باوری کهن بود که یک ماهی سر از آب بیرون میآورد و انگشتری زرین با خود میآورد که نشانهی بخت بلند است. این داستان افسانهای امروز در شماری از داستانهای کودکان دیده میشود. در چند سال گذشته جشن چلمو در شیراز با گردهم آمدن در کنار آبگیر(حوض) ماهی سعدی برگزار میشود.
@AdabSar
⚱⚱ یکی دیگر از آیینهای جشن چهلم نوروز این بود که در بامداد این روز، کوزهای را زیر سایهی درخت سبزی میگذاشتند و سپس هرکس در دل آرزویی میکرد و ابزار کوچکی همچون انگشتر درون کوزه میانداخت؛ سپس روی کوزه پارچهی سبز میانداختند. هنگام پسین(بعد از ظهر) هر یک از زنان و مردان در کنار کوزه چکامه و آواز میخواندند و همزمان، دختر کوچکی از درون کوزه چیزها را بیرون میآورد و آرزومندان سرودهای را که همزمان با بیرون آمدن ابزارشان خوانده میشد، گونهای پیشگویی بخت میشمردند و با نگر(توجه) به آرزویشان، برداشتی از آن سروده داشتند.
🥗🍗 همچنین سفرهای برای دختر شاه پریان میگستردند و در آن خوراک مرغ، نمک، میوه، سبزی و آجیل میگذاشتند و در کنار سفره ساز مینواختند و آواز میخواندند.
دامداران نیز شیر گوسپندان را میدوشیدند و با بنشن بر پشت خر میگذاشتند و به دشتها میبردند تا آش شیر بپزند. سپس آن را میان دیگران بخش(تقسیم) میکردند تا مایهی فراوانی شود.
🤝🤝 شاید بتوان گفت از آرمانهای برگزاری این جشن بخشش، دیدار آشنایان، گردش، شادی، آرزوهای نیک برای یکدیگر و آشتی میان کسانی بود که از یکدیگر دلخوری داشتند.
🐠🐠 فرتور(عکس) پیوست، آبگیر ماهی سعدی شیراز است.
goo.gl/4hYyx7
#پریسا_امام_وردی
______________________
برگرفته از:
۱- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان
نویسنده: #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۲- تاریخ نوروز و گاهشماری ایران
نویسنده: #عبدالعظیم_رضایی
۳- آیینها و جشنهای کهن در ایران امروز
نویسنده: #محمود_روح_الامینی
______________________
#فرهنگ_ایران #اردیبهشتگان
#چلمو #جشن_چلمو #جشن_چهلم_نوروز
@AdabSar
🏖🎻💃🏕
@AdabSar
🌱🍃 بهار
دنبالهی نوروزیست
که سبزی سبزههایش
بر روی درختان نشسته...
#هانیه_حسن_زاده
🔅 آشنایی با جشنهای ایرانی
🎈 جشن چلمو
🏕🏕 "جشن چهلم نوروز" که به آن "جشن چلمو" هم میگویند، در "آبان روز" از اردیبهشت، چهل روز پس از آغاز نوروز برگزار میشد که خوشبختانه هنوز در شهرهای شیراز و پاریز(در نزدیکی کرمان) به شیوههای دیگری برپا میشود. چلمو همچنین آغاز جشن پنج روزهی "میانبهار" بود.
🎻🎤 "جشن چلمو" یکی از کهنترین و شادترین جشنهای ایرانی است. چلمو همواره با ساز و آواز و چامهسرایی زنان و مردان همراه بود. گفته میشود پیدایش این جشن به زمان مهرپرستی(میتراییسم) ایرانیان برمیگردد. به باور دیگری این جشن در زمان پادشاهی هخامنشیان پدید آمد.
🏖🏖 در میان ایرانیان، نوروز از چنان ارزشی برخوردار بود که روزهای گوناگون در پیوند با نوروز، بهانهای برای برگزاری جشن و شادی بود. بهویژه اینکه این روزها با سرسبزی و خوش آبوهوایی بهار همراه بود و جشنها همگانی و در دامان دشتها برپا میشدند. از سویی شمارهی ۴۰ میان ایرانیان ورجاوند(مقدس) بود و این جشنها به دستهبندی روزها و ماهها میانجامید.
⛲️⛲️ آنچه ما امروز دربارهی آیینهای جشن چلمو میدانیم، آیینهایی است که در سدههای گوناگون به این جشن پیوند خوردند.
برای نمونه در شیراز و در کنار چشمهی سعدی زنان و مردان آبتنی میکردند(جداگانه😉) و این آبتنی بر پایهی باوری کهن بود که یک ماهی سر از آب بیرون میآورد و انگشتری زرین با خود میآورد که نشانهی بخت بلند است. این داستان افسانهای امروز در شماری از داستانهای کودکان دیده میشود. در چند سال گذشته جشن چلمو در شیراز با گردهم آمدن در کنار آبگیر(حوض) ماهی سعدی برگزار میشود.
@AdabSar
⚱⚱ یکی دیگر از آیینهای جشن چهلم نوروز این بود که در بامداد این روز، کوزهای را زیر سایهی درخت سبزی میگذاشتند و سپس هرکس در دل آرزویی میکرد و ابزار کوچکی همچون انگشتر درون کوزه میانداخت؛ سپس روی کوزه پارچهی سبز میانداختند. هنگام پسین(بعد از ظهر) هر یک از زنان و مردان در کنار کوزه چکامه و آواز میخواندند و همزمان، دختر کوچکی از درون کوزه چیزها را بیرون میآورد و آرزومندان سرودهای را که همزمان با بیرون آمدن ابزارشان خوانده میشد، گونهای پیشگویی بخت میشمردند و با نگر(توجه) به آرزویشان، برداشتی از آن سروده داشتند.
🥗🍗 همچنین سفرهای برای دختر شاه پریان میگستردند و در آن خوراک مرغ، نمک، میوه، سبزی و آجیل میگذاشتند و در کنار سفره ساز مینواختند و آواز میخواندند.
دامداران نیز شیر گوسپندان را میدوشیدند و با بنشن بر پشت خر میگذاشتند و به دشتها میبردند تا آش شیر بپزند. سپس آن را میان دیگران بخش(تقسیم) میکردند تا مایهی فراوانی شود.
🤝🤝 شاید بتوان گفت از آرمانهای برگزاری این جشن بخشش، دیدار آشنایان، گردش، شادی، آرزوهای نیک برای یکدیگر و آشتی میان کسانی بود که از یکدیگر دلخوری داشتند.
🐠🐠 فرتور(عکس) پیوست، آبگیر ماهی سعدی شیراز است.
goo.gl/4hYyx7
#پریسا_امام_وردی
______________________
برگرفته از:
۱- راهنمای زمان جشنها و گردهمایی ملی ایرانیان
نویسنده: #رضا_مرادی_غیاث_آبادی
۲- تاریخ نوروز و گاهشماری ایران
نویسنده: #عبدالعظیم_رضایی
۳- آیینها و جشنهای کهن در ایران امروز
نویسنده: #محمود_روح_الامینی
______________________
#فرهنگ_ایران #اردیبهشتگان
#چلمو #جشن_چلمو #جشن_چهلم_نوروز
@AdabSar
🏖🎻💃🏕
🍒🍓🍎🍇
@AdabSar
🔅آشنایی با جشنهای ایرانی
جشنهای "مانترهسپند روز"
🍎🍎 مانترهسپندروز از خردادماه، برابر با بیست و نهم خرداد در ایران باستان، زمان برگزاری یکی از جشنهای باستانی ایران بود.
شوربختانه از چرایی و آیینهای این جشن، همچون شماری دیگر از جشنهای خردادماه، هیچ نشانی در دست نیست. بیشک از جشن خردادگان در هفتهی نخست خرداد تا واپسین روزهای این ماه جشنهایی در ایران برگزار میشد که ما امروز هتا(حتی) نام آنها را نمیدانیم.
🍓🍓 "مانترهسپندروز" نیز نام جشن نیست. روزی است که جشنی در آن برگزار میشد. جشنهایی که از پیشینهاش چیزی نمیدانیم ولی امروز در مازندران و خراسان هنوز نشانی از آن یافت میشود.
🍇🍇 جشن گل و گوجه اَروس*
«گل و گوجه اروس» ریشهی باستانی دارد و در چند روستای استان خراسان در روز بیست و نهم خرداد و همزمان با بار دادن درختان و رسیدن نخستین میوههای درختی برگزار میشود.
در این روز روستاییان میوههای نوبرانه را همراه با سبزی، کاهو، آرد و روغن در سینی بزرگی میچینند و به خانهی نواَروسان میبرند.
با نگر(توجه) به این آیین، به دید میرسد این جشن در ایران باستان، جشن رسیدن و برداشت میوههای درختی بوده است. ولی نمیتوان به روشنی دربارهی آن داوری کرد.
🍒🍒 "عیدماه" در مازندران
روز بیست و نهم خرداد برابر با بیستوششم نَـوروزماه تپوری(طبری) و پنج روز مانده به سال نو تپورستان(مازندران) باستان بود. امروز مردم شهرستان سوادکوه این جشن را "عیدماه" مینامند، در بلندیها به آتشافروزی، شادی و بازیهای گروهی میپردازند و گاه میکوشند تا جشن اَروسی خود را در این روز برگزار کنند.
@AdabSar
#پریسا_امام_وردی
__________________
📚📚 برداشت آزاد از:
آیینها و جشنهای کهن در ایران امروز
نویسنده: #محمود_روح_الامینی
✍🏻✍🏻 پینوشت:
"اَروس" واژهای پارسی از ریشهی "اَرِز" اوستایی، به چمار سپیدی، پاکی و راستی است که در زبان تازی به "عروس" دگرگون شد. از اینرو نگارش آن با "ع" نادرست است.
__________________
#خردادگان #مانتره_سپندروز
#فرهنگ_ایران
@AdabSar
🍉🍉🍉🍉
@AdabSar
🔅آشنایی با جشنهای ایرانی
جشنهای "مانترهسپند روز"
🍎🍎 مانترهسپندروز از خردادماه، برابر با بیست و نهم خرداد در ایران باستان، زمان برگزاری یکی از جشنهای باستانی ایران بود.
شوربختانه از چرایی و آیینهای این جشن، همچون شماری دیگر از جشنهای خردادماه، هیچ نشانی در دست نیست. بیشک از جشن خردادگان در هفتهی نخست خرداد تا واپسین روزهای این ماه جشنهایی در ایران برگزار میشد که ما امروز هتا(حتی) نام آنها را نمیدانیم.
🍓🍓 "مانترهسپندروز" نیز نام جشن نیست. روزی است که جشنی در آن برگزار میشد. جشنهایی که از پیشینهاش چیزی نمیدانیم ولی امروز در مازندران و خراسان هنوز نشانی از آن یافت میشود.
🍇🍇 جشن گل و گوجه اَروس*
«گل و گوجه اروس» ریشهی باستانی دارد و در چند روستای استان خراسان در روز بیست و نهم خرداد و همزمان با بار دادن درختان و رسیدن نخستین میوههای درختی برگزار میشود.
در این روز روستاییان میوههای نوبرانه را همراه با سبزی، کاهو، آرد و روغن در سینی بزرگی میچینند و به خانهی نواَروسان میبرند.
با نگر(توجه) به این آیین، به دید میرسد این جشن در ایران باستان، جشن رسیدن و برداشت میوههای درختی بوده است. ولی نمیتوان به روشنی دربارهی آن داوری کرد.
🍒🍒 "عیدماه" در مازندران
روز بیست و نهم خرداد برابر با بیستوششم نَـوروزماه تپوری(طبری) و پنج روز مانده به سال نو تپورستان(مازندران) باستان بود. امروز مردم شهرستان سوادکوه این جشن را "عیدماه" مینامند، در بلندیها به آتشافروزی، شادی و بازیهای گروهی میپردازند و گاه میکوشند تا جشن اَروسی خود را در این روز برگزار کنند.
@AdabSar
#پریسا_امام_وردی
__________________
📚📚 برداشت آزاد از:
آیینها و جشنهای کهن در ایران امروز
نویسنده: #محمود_روح_الامینی
✍🏻✍🏻 پینوشت:
"اَروس" واژهای پارسی از ریشهی "اَرِز" اوستایی، به چمار سپیدی، پاکی و راستی است که در زبان تازی به "عروس" دگرگون شد. از اینرو نگارش آن با "ع" نادرست است.
__________________
#خردادگان #مانتره_سپندروز
#فرهنگ_ایران
@AdabSar
🍉🍉🍉🍉