📚📖 @AdabSar
#روزشمار نیاکان - بیستوچهارم آپریل/چهارم اردیبهشت
🔅 ایران، پایهگذار نخستین بنیاد نویسندگی و ترزبانی(ترجمه) در جهان
نخستین بنیاد نویسندگی و ترزبانی نبیگ(کتاب) جهان، ماه آپریل سال 552 ترسایی(میلادی) و به خواست خسروانوشیروان دادگر در ایران گشایش یافت. در کنار آن یک نامکسرا(کتابخانه)ی همگانی و پژوهشی برای گردآوری نسک(کتاب)های گوناگون از سراسر جهان ساخته شد. پارهای از گذشتهنگاران روز نوزدهم آپریل(سیام فروردین) و بیشتر آنها روز بیستوچهارم آپریل(چهارم اردیبهشت) همان سال را روز آغاز کار این بنیاد دانستهاند.
برای آوردن نیپیک(کتاب) از گوشهوکنار جهان به این بنیاد، خسروانوشیروان هتا(حتی) پزشک ویژهی خود "برزویه" را به هند فرستاد و او "کلیله و دمنه" را به ایران آورد که به پارسی میانه(پارسی ساسانی)، سپس به اربی(عربی) و دوباره به پارسی نوین (پارسی دری) برگردان شد.
چهار سده پس از خسرو یکم، سامانیان چنین بنیادی را در کنار نامکسرای همگانی "مرو" ساختند. این بنیاد "دانشنامهی نسک (دائرةالمعارف كتاب) و چاپ نامکسرای مرو" نام داشت و بزرگترين نسکخانه(کتابخانه) و کانون نگارش و ترزبانی نبیگ جهان در آن زمان بود که روزانه دستكم چهارسد(چهارصد) نگارنده، نوشتهها را رونویسی میکردند. این کانون به زنده داشتن زبان و ادب پارسی نیز یاری بسیاری رساند. روش كار نسکخانهی مرو، الگوی نامکسراهای همگانی و پژوهشی جهان امروز است. "مرو"، اينک در استان "ماری" کشور ترکمنستان است و نامکسرای مرو تا زمان تازش مغولان در فرارود(ماوراءالنهر) برپا بود.
✍🏻 برگرفته از تارنمای #نوشیروان_کیهانی_زاده
✍🏻 بازنویسی به پارسی پاک #ادبسار
📚📖 @AdabSar
#روزشمار نیاکان - بیستوچهارم آپریل/چهارم اردیبهشت
🔅 ایران، پایهگذار نخستین بنیاد نویسندگی و ترزبانی(ترجمه) در جهان
نخستین بنیاد نویسندگی و ترزبانی نبیگ(کتاب) جهان، ماه آپریل سال 552 ترسایی(میلادی) و به خواست خسروانوشیروان دادگر در ایران گشایش یافت. در کنار آن یک نامکسرا(کتابخانه)ی همگانی و پژوهشی برای گردآوری نسک(کتاب)های گوناگون از سراسر جهان ساخته شد. پارهای از گذشتهنگاران روز نوزدهم آپریل(سیام فروردین) و بیشتر آنها روز بیستوچهارم آپریل(چهارم اردیبهشت) همان سال را روز آغاز کار این بنیاد دانستهاند.
برای آوردن نیپیک(کتاب) از گوشهوکنار جهان به این بنیاد، خسروانوشیروان هتا(حتی) پزشک ویژهی خود "برزویه" را به هند فرستاد و او "کلیله و دمنه" را به ایران آورد که به پارسی میانه(پارسی ساسانی)، سپس به اربی(عربی) و دوباره به پارسی نوین (پارسی دری) برگردان شد.
چهار سده پس از خسرو یکم، سامانیان چنین بنیادی را در کنار نامکسرای همگانی "مرو" ساختند. این بنیاد "دانشنامهی نسک (دائرةالمعارف كتاب) و چاپ نامکسرای مرو" نام داشت و بزرگترين نسکخانه(کتابخانه) و کانون نگارش و ترزبانی نبیگ جهان در آن زمان بود که روزانه دستكم چهارسد(چهارصد) نگارنده، نوشتهها را رونویسی میکردند. این کانون به زنده داشتن زبان و ادب پارسی نیز یاری بسیاری رساند. روش كار نسکخانهی مرو، الگوی نامکسراهای همگانی و پژوهشی جهان امروز است. "مرو"، اينک در استان "ماری" کشور ترکمنستان است و نامکسرای مرو تا زمان تازش مغولان در فرارود(ماوراءالنهر) برپا بود.
✍🏻 برگرفته از تارنمای #نوشیروان_کیهانی_زاده
✍🏻 بازنویسی به پارسی پاک #ادبسار
📚📖 @AdabSar
🔷💠🔹🔹
@AdabSar
درود گرامیان
۲۸ مهر، سالروز پیروزی ایرانیان بر اَربهای مسلمان در جنگ پل؛
نبرد پل یا نبرد «جَسر» از نبردهای میان ساسانیان و مسلمانان اَرَب در نزدیکی رود فرات بود. جنگ پل در ۲۲شعبان ۱۳ماهشیدی(قمری) برابر با ۲۰ اکتبر ۶۳۴ زایش(میلادی) و در روز ۲۸ مهر ماه رخ داد. نبرد پل یگانه جنگ با تازیان بود که با پیروزی سنگین ایرانیان پایان یافت. چون اربها از لاکمهها (قایقها)بر روی فرات پلی ساخته بودند به نبرد پل زبانزد شده است.
ابوعبید مسعود ثقفی که سرکردهی لشکر اَرَب بود، دستور داد تا پلی از بَلَمها (قایقها)ساخته و برای جنگ با ایرانیان از فرات بگذرند. پیلهای جنگی که در ارتش ایران بودند، شُوَند (باعث) هراس اسبهای اَرب شدند، بگونهای که آنها از فرمان سواران خود سرپیچیدند و اربها ناگزیر شدند پیاده بجنگند.
ابوعبید که براستی دلاوری بود، به پیل سپیدی آفند (حمله) برده و او را زخمی کرد و پیل او را در زیر پای خود گرفت و هلاک کرد. پس از آن بهرهمندی با ایرانیان شد و سرکردگان لشکر ارب کشته شدند. در این زمان اَربی فریاد زد: «یا باید همه کشته شویم یا پیروز گردیم» و تناب پیوند لاکمهها را برید و لاکمهها را در آب رها ساخت تا امید برگشت و واپسنشینی را از جنگجویان ارب ببرد. چون این کار او بیرویه و آسیبرسان بود، مثنیبنحارث شیبانی همراه با بخشی از سپاه ارب به ردهی نخستین سپاه ایرانیان یورش آوردند و بخشی دیگر به نیساری (تعمیر) پلِ لاکمهای و نگهبانی آن شتافتند تا اربها بتوانند با شتاب واپسنشینند.
در این جنگ شمار نیروهای ایرانی پیرامون ۱۰هزار تن و همچنین شمار نیروهای ارب مسلمان با ایرانیان برابر بود. کشتگانِ اَرَبها 7هزار تن بود که یا به دست سپاه ایران کشته شدند، یا در رودخانه فرات فرو رفته و تَکابیده (غرق) شدند و 3هزار تن از آنان نیز گریختند. شوربختانه آرتش نیرومند ایران ساسانی که همهی سپاهیانِ توانمند و استوار جهان آن روزگار را درهم میکوبید، با کودتاهای پیاپی و کشته شدنِ سران و اسپهپدانِ بزرگ ایران در پیِ هر کودتا، پس از سه سال آنچنان تهی از اسپهبدان کارآزموده و جنگ دیده شد که در نبرد کادوسی (قادسیه) آن شد که همه می دانیم.
به امید پیروزی دوباره فرزندان ایران بر اهریمنان بیگانه پرست.
پاینده ایران سرافراز
فرستنده: #آرتاباز
#روزشمار_نیاکان
@AdabSar
🔷💠🔹🔹
@AdabSar
درود گرامیان
۲۸ مهر، سالروز پیروزی ایرانیان بر اَربهای مسلمان در جنگ پل؛
نبرد پل یا نبرد «جَسر» از نبردهای میان ساسانیان و مسلمانان اَرَب در نزدیکی رود فرات بود. جنگ پل در ۲۲شعبان ۱۳ماهشیدی(قمری) برابر با ۲۰ اکتبر ۶۳۴ زایش(میلادی) و در روز ۲۸ مهر ماه رخ داد. نبرد پل یگانه جنگ با تازیان بود که با پیروزی سنگین ایرانیان پایان یافت. چون اربها از لاکمهها (قایقها)بر روی فرات پلی ساخته بودند به نبرد پل زبانزد شده است.
ابوعبید مسعود ثقفی که سرکردهی لشکر اَرَب بود، دستور داد تا پلی از بَلَمها (قایقها)ساخته و برای جنگ با ایرانیان از فرات بگذرند. پیلهای جنگی که در ارتش ایران بودند، شُوَند (باعث) هراس اسبهای اَرب شدند، بگونهای که آنها از فرمان سواران خود سرپیچیدند و اربها ناگزیر شدند پیاده بجنگند.
ابوعبید که براستی دلاوری بود، به پیل سپیدی آفند (حمله) برده و او را زخمی کرد و پیل او را در زیر پای خود گرفت و هلاک کرد. پس از آن بهرهمندی با ایرانیان شد و سرکردگان لشکر ارب کشته شدند. در این زمان اَربی فریاد زد: «یا باید همه کشته شویم یا پیروز گردیم» و تناب پیوند لاکمهها را برید و لاکمهها را در آب رها ساخت تا امید برگشت و واپسنشینی را از جنگجویان ارب ببرد. چون این کار او بیرویه و آسیبرسان بود، مثنیبنحارث شیبانی همراه با بخشی از سپاه ارب به ردهی نخستین سپاه ایرانیان یورش آوردند و بخشی دیگر به نیساری (تعمیر) پلِ لاکمهای و نگهبانی آن شتافتند تا اربها بتوانند با شتاب واپسنشینند.
در این جنگ شمار نیروهای ایرانی پیرامون ۱۰هزار تن و همچنین شمار نیروهای ارب مسلمان با ایرانیان برابر بود. کشتگانِ اَرَبها 7هزار تن بود که یا به دست سپاه ایران کشته شدند، یا در رودخانه فرات فرو رفته و تَکابیده (غرق) شدند و 3هزار تن از آنان نیز گریختند. شوربختانه آرتش نیرومند ایران ساسانی که همهی سپاهیانِ توانمند و استوار جهان آن روزگار را درهم میکوبید، با کودتاهای پیاپی و کشته شدنِ سران و اسپهپدانِ بزرگ ایران در پیِ هر کودتا، پس از سه سال آنچنان تهی از اسپهبدان کارآزموده و جنگ دیده شد که در نبرد کادوسی (قادسیه) آن شد که همه می دانیم.
به امید پیروزی دوباره فرزندان ایران بر اهریمنان بیگانه پرست.
پاینده ایران سرافراز
فرستنده: #آرتاباز
#روزشمار_نیاکان
@AdabSar
🔷💠🔹🔹