در ماجرای #همبسترشدن با زنان متعددش نیز طبعا محمد دوباره چماق «الله» را به کار میگیرد: «و تو ای رسول لازم نیست در همبستر شدن با زنان خود نوبت آنان را مراعات کنی. هر یک از آنان را که به قهر از خود راندی نوبتش را عقب بینداز و اگر هم به او مایل شدی دوباره او را نزد خود بخوان. هیچکدام از آنان نباید از خواستهی تو ناراضی باشند». (سورهی احزاب، آیه ۵۱).
اینها مشتی نمونهی خروار است. خواننده با حیرت از خود میپرسد، آیا اینست آن #کتاب_آسمانی و مقدسی که ادعا میشود احکام آن اعتبار فرازمانی و فرامکانی دارند؟!
🔚 پایان...
📎 #الله #محمد #قرآن #وحی #مسلمان #اسلام #کتاب_آسمانی #امیال #استفاده_ابزاری #مسائل_زناشویی #همبسترشدن #تمکین #اطاعت
🗂 @AntiReligionArchives
اینها مشتی نمونهی خروار است. خواننده با حیرت از خود میپرسد، آیا اینست آن #کتاب_آسمانی و مقدسی که ادعا میشود احکام آن اعتبار فرازمانی و فرامکانی دارند؟!
🔚 پایان...
📎 #الله #محمد #قرآن #وحی #مسلمان #اسلام #کتاب_آسمانی #امیال #استفاده_ابزاری #مسائل_زناشویی #همبسترشدن #تمکین #اطاعت
🗂 @AntiReligionArchives
ولی #اهمیت_اندیشیدن برای آدمی چنان است که اگر از آن دست بردارد، ناچار است تحت #سرپرستی دیگران بسر برد.
تحت سرپرستی دیگران بسر بردن، یعنی هنوز از نظر روحی و فکری صغیر و نابالغ بودن و مآلا «پیرو» باقی ماندن. و آن زندگی که در #پیروی از دیگران بگذرد، شایستهی آدمی نیست. کسی که از فکر کردن دست میکشد و آن را به دیگری وامیگذارد، عملا عنان اختیار خود را به دیگری میسپارد و همواره در بند اوست. پس #آزادی آدمی مستلزم #آگاهی است و آگاهی نتیجهی اندیشیدن.
#ادیان بطور اعم و دین #اسلام بطور اخص، بنا بر سرشت خود هرگونه اندیشیدن واقعی را در نطفه خفه کرده و با همهی وجود مانع رشد و رویش آن میگردند. چرا که آزاد شدن واقعی نیروی پرسش و اندیشه در فرد #مومن، بطور قانونمند پیآمدهای محاسبهناپذیری برای باورهای ایمانی او به همراه میآورد. ما در ایران فقط با یک جامعه و #فرهنگ_اسلامی سروکار نداریم، بلکه با حکومتی بدخیم نیز روبرو هستیم. بدخیمی این حکومت به دینی بودن آن است. #حکومت_دینی نه تنها در ذات و نهاد خود تامگرا، تجاوزگر، انسانستیز و «ممنوع التفکر» است، بلکه از بنیاد با اندیشیدن مخالف است، از آن وحشت دارد و به آن کینه میورزد.
تحت سرپرستی دیگران بسر بردن، یعنی هنوز از نظر روحی و فکری صغیر و نابالغ بودن و مآلا «پیرو» باقی ماندن. و آن زندگی که در #پیروی از دیگران بگذرد، شایستهی آدمی نیست. کسی که از فکر کردن دست میکشد و آن را به دیگری وامیگذارد، عملا عنان اختیار خود را به دیگری میسپارد و همواره در بند اوست. پس #آزادی آدمی مستلزم #آگاهی است و آگاهی نتیجهی اندیشیدن.
#ادیان بطور اعم و دین #اسلام بطور اخص، بنا بر سرشت خود هرگونه اندیشیدن واقعی را در نطفه خفه کرده و با همهی وجود مانع رشد و رویش آن میگردند. چرا که آزاد شدن واقعی نیروی پرسش و اندیشه در فرد #مومن، بطور قانونمند پیآمدهای محاسبهناپذیری برای باورهای ایمانی او به همراه میآورد. ما در ایران فقط با یک جامعه و #فرهنگ_اسلامی سروکار نداریم، بلکه با حکومتی بدخیم نیز روبرو هستیم. بدخیمی این حکومت به دینی بودن آن است. #حکومت_دینی نه تنها در ذات و نهاد خود تامگرا، تجاوزگر، انسانستیز و «ممنوع التفکر» است، بلکه از بنیاد با اندیشیدن مخالف است، از آن وحشت دارد و به آن کینه میورزد.