آدم‌هایی که روح بزرگی دارند،
عقده‌های کمتری دارند،
شعور بیشتری دارند و قلب مهربانتری...
برای همین نباید از آنها ترسید...
آدم‌های کوچک و حقیر با عقده‌های بزرگ ترسناک‌ترند...
چون از صدمه زدن به دیگران هراسی ندارند!!

چقدر اين جمله دلنشينه:
افکار هر انسان میانگین افکار پنج نفری است که بیشتر وقت خود را با آنها می‌گذراند.

خود را در محاصره افراد موفق قرار دهید...

Nemo @Diiaazepam

هزار جور فکر های شگفت انگیز در مغزم می چرخد،میگردد.همه انها را می بینم،اما برای نوشتن کوچکترین احساسات یا کوچکترین خیال گذرنده ای،باید سرتا سر زندگانی خودم را شرح بدهم و ان ممکن نیست.این اندیشه ها،این احساسات نتیجه یک دوره زندگانی من است،نتیجه طرز زندگانی افکار موروثی انچه دیده شنیده،خوانده،حس کرده یا سنجیده ام.همه انها وجود موهوم مزخرف مرا ساخته.

#صادق_هدایت
#زنده_به_گور📚
Schindler @Diiaazepam

انسان هميشه براي چيز هايي كه ارزو ميكند قدرت كافي دارد؛فقط سستي اراده است كه نميگذارد او در راه رسيدن به آرزوي خود گام بردارد

#روسو

Schindler @Diiaazepam

ماکیاولی.....قسمت اول
همه میخواهند خوب و شرافتمند به نظر برسند،ولی این از نظر ماکیاولی ایده خوبی نبود.او معتقد بود که گاهی بهتر است دروغع بگوییم،خلف وعده کنیم،و حتی دشمنانمان را به قتل برسانیم.هیچ شاهزاده ای نباید نگران عمل نکردن به گفته هایش باشد.به گفته او شایذاره لایق باید خود نبودن را بیاموزد و مهم ترین حفظ امر قدرت است و هرکاری در این راه قبول است.جای تعجب یست که کتاب او شهریار از زمان انتشار در سال 1532 تاکنون شهرت خوبی نداته استو این کتاب از نظر برخی رورانه یا فدر بهترین حالت،راهنمایی تبهکاران است و از نظر برخی دیگر دقیقترین روایتی است که تا به حال در باره واقعیات دنیای سیاست نوشته شده است.
ماکیاولی در فلورانس متولد و در سفر هایش به سراسر اروپا،با شاهان و امپراتوران بسیار و همچنین پاپ ملاقات کرد.او زیاد درباره آنها فکر نمیکردتنها رهبری که توجهش را جلب کرد چزاره بورجا بود.چزاره مردی بی رحم و خشن و فرزند نامشروع پاپ الکساندر ششم بود که زمانی که حکمرانی بخش بزرگی از ایتالیا در دست گرفت از فریب دادن و قتل دشمنانش فروگذار نکرد.تا جایی که به ماکیاولی مربوط میشد کار بورجا درست بود ولی در نهایت مغلوب بد اقبالی خود شد:همزمان با حمله دشمن بیمار شد.بداقبالی هم در زندگی ماکیاولی نقش مهمی را ایفا میکرد و این موضوعی بود که همیشه فکر او را به خود مشغول میساخت.

#تاريخچه_كوتاهي_از_فلسفه
#نايجل_واربرتون
#ماكياولي

Schindler @Diiaazepam

پس نصایح ماکیاولی دقیقا چه بوذد و چرا کتاب های او باعث حیرت بسیاری از خوانندگانش شد؟
س نصایح ماکیاولی دقیقا چه بود؟
نظریه اصلی او این بود که شهریار باید از ((virtu))برخورد دار باشد.این کلمه ایتالیایی و به معنی مردانگی یا رشادت است.مفهوم آن چیست؟ماکیاولی معتقد بود که موفقیت تا حدودی زیادی به خوش اقبالی بستگی دارد. به عقیده او نیمی از اتفاقاتی که برای ما رخ میدهد به بخت و اقبال،و نیمی دیگر به تصمیمات و انتخاب های ما بستگی دارد.ولی در عین حال معتقد بود که میتوان با شجاعت و سرعت در تصمیمگیری احتمال موفقیت را افزایش داد.صرف این واقعیت که شانس و اقبال نقش عمده ای را در زندگی ما ایفا میکنند بدین معنا نیست که مانند قربانی ها رفتار کنیم .رود ممکن است طغیان کند و ما نمیتوانیم از آن جلوگیری کنیم،ولی ساخت سد و ایجاد سایر امکانات دفاعی روی رود باعث افزایش حفط بقا میشود.به بیان دیگر،رهبری که امادگی دارد و از فرصت هایش استفاده میکند،موفق تر از رهبری ست که این کار را نمیکند..

ماکیاولی معتقد بود فلسفه اش ریشه در واقعیت دارد.او منطورش را از طریق مثال های مختلفی از تاریخ متاخر رویداد های سیاسی و افرادی که با آنها ملاقات کرده بود به خوانندگان نشان داد.مثلا زمانی که چزاره بورجا متوجه شد که خانواده ارسینی مشغول توطئه چینی برای سرنگونی اوست طوری وانمود کرد که از این قضیه اطلاعی ندارد.او رهبران انها را فریب داد و برای مذاکره به محلی به نام سینیگالیکا کشاندشان.هنگامی که به آنجات رسیدند همه آنها را به قتل رساند.ماکیاولی این فریب را تایید میکرد و این از نظریه او نمونه خوبی از ((virtu)) بود.
به نظر میرسد ماکیاولی با قتل و جنایت موافق بوده است.در واقع در شرایطی که نتایج این اقدام توجیهی برای آن بود،همین طور هم بود.ولی منظورش از مثال هایی که میزد این نبود.از نظر ماکیاولی نتیجه نهایی مهم تر از راه دستیابی به آن بود:بورجا شهریار خوبی بود،چون در مورد کاری که بایستی برای حفط قدرتش انجام میداد،نازک طبعی به خرج نمیداد.کشتار بی هدف؛کشتن تنها به صرف کشتن،مورد نظر ماکیاولی نبود:جنایاتی که توصیف میکرد از این نوع نبودند.او معتقد بود عمل کردن بر اساس نازک طبعی در چنین شرایطی هم به ضرر بورجا بود و هم به ضرر کشور تمام میشد

#تاريخچه_كوتاهي_از_فلسفه
#نايجل_واربرتون
#ماكياولي

Schindler @Diiaazepam

ماکیاولی...قسمت پایانی

نکته ای که ماکیاولی بر آن تاکید میکند این است که بهتر است از رهبر بترسند تا این که دوستش داشته باشند.ایدئال این است مردم رهبرشان را هم دوست داشته باشند و هم از او بترسند،ولی دستیابی به چنین هدفی دشوار است.اگر بر عشق و علاقه مردم به خود تکیه کنید،این خطر وجود دارد که در شرایط دشوار از شما دست بکشند.ولی اگر از شما بترسند به شما خیانت نخواهند کرد.این بخشی از بد گمانی او و دیدگاه پست او در باره ماهیت انسان محسوب میشود.به اعتقاد او نوع انسان قابل اعتماد،طمعکار و دو روست.برای این که حاکمی موفق باشید با این موضوع را بدانید.اعتماد کردن به وعده های دیگران خطرناک است،مگر این که آنها را از عواقب خلف وعده ترسانده باشید.
اگر میتوانید با مهربانی،عمل کردن به وعده ها و مورد علاقه بودن به اهدافتان برسید باید این کار ها را انجام دهید(یا حداقل تظاهر به انجام دادن آنها کنید).ولی اگر نمیتوانید،باید این خصوصیات انسانی را با خصوصیات حیوانی در هم بیامیزید.سایر فلاسفه معتقدند رهبران باید بر خصوصیات انسانیشان متکی باشند ولی ماکیاولی معتقد بود رهبران گاهی هم باید مانند حیواناتی درنده خو عمل کنند.حیواناتی که انسان باید از آنها الگو بردارد شیر و روباه است.روباه مکار است و به دام نمی افتد و شیر قدرتمند و ترسناک.همیشه مانند شیر بر اساس غریزه درنده خویی عمل کردن خطرناک است چون آدمی را در معرض گرفتار شدن در دام قرار میدهد.از آنجا که همیشه نمیتوان مانند روباهی مکار بود:برای حفظ قدرت گاهی هم به قدرت شیر نیاز است.ولی اگر بر مهربانی و عدالت متکی باشیم زیاد دوام نمی آوریم.خوشبختانه مردم زود باورند و فریب ظواهر را میخورند.پس میتوان در ظاهر رهبری شرافتمند و مهربان بود،ولی در واقع پیمان شکنی و ظلم پیشه کرد.
ماکیاولی خود را واقع بین میدانست و به اعتقاد خودش به خود خواهی عمیق نوع انسان پی برده بود.

#تاريخچه_كوتاهي_از_فلسفه
#نايجل_واربرتون
#ماكياولي

Schindler @Diiaazepam

‏چه کسی می داند
‏که تو در پیله ی تنهایی خود، تنهــــایی؟
‏چه کسی می داند...
‏که تو در حسرت یک روزنه در فردایــی؟
‏پیله ات را بگشا،
‏تو به اندازه ی پروانه شدن زیبایــی!!

‏
‏"سهراب سپهری"


Nemo @Diiaazepam

من جاهای زیادی رو برای رفتن بلدم...
مشکل اینه که جایی رو برای موندن ندارم !


برهنه

Nemo @Diiaazepam

اگر نادانی بر حماقت خود مصر باشد،می تواند عاقل شود.
#دیالوگ
#سریال
Schindler @Diiaazepam

اگر زنی در کار نباشد
عشقی هم در کار نیست
شکسپیر و حافظ و رومئو و ژولیت
شیرین و فرهاد ول معطلعند.
اگر روزی زن ها بخواهند از این جا بروند
تقریبا همه ی ادبیات و سینما و هنر
دنیا را باید با خودشان ببرند!

#مصطفی_مستور

Schindler @Diiaazepam

وقتی تو نیستی
شادی کلام نامفهومی ست
و دوستت می‌ دارم رازی‌ ست
که در میان حنجره‌ ام دق می‌کند!
و من چگونه بی‌ تو نگیرد دلم؟
اینجا که ساعت وآیینه و هوا
به تو معتادم

حسین منزوی
Schindler @Diiaazepam

تمام نشانه های تو را بوسيدم،
جای پاهايت گل های سوخته گذاشتم،
شمعی كنار اتاقت روشن كردم
و به ابديت برگشتم!
تو از اين سفرها خبر نداری…

محمود درویش
Schindler @Diiaazepam

"بهای سنگینی دادم
تا فهمیدم کسی را که قصد ماندن ندارد،
باید راهی کرد!"

#سیمین_دانشور
Schindler @Diiaazepam

مثل اینکه این خشم بیش از اندازه مرا از درد تهی و از امید خالی ساخته بود برای اولین بار خود را به دست بی قیدی و بی مهری جذاب دنیا سپردم.


#آلبر_کامو

Nemo @Diiaazepam

پيش تو از همه كس خوارترم من
دان روي كه از جمله گرفتارم من
روزي كه نماند دگرب بر سر كويت
داني كه ز اغيار وفادارترم من

#وحشي_بافقي

Schindler @Diiaazepam

آیا انسان یعنی که: انفجار
و زندگی:
پرتاب از رحم به ته گور؟
دیگر شفای عقل
در اعتبار عشق و جنون نیست؟

ویرانم،
ویرانم،
ویران

نصرت رحمانی
Diamond @Diiaazepam

همواره زمانی فرا می رسد که باید میان
تماشاگر بودن و عمل یکی را برگزید،
این معیار انسان شدن است!


#آلبر_کامو
Schindler @Diiaazepam

.
زمانی که جنگاور به صبر دست یابد به راه اراده گام نهاده است. او دیگر میداند که چگونه در انتظار باشد. مرگش در کنار او روی فرشش می نشیند. آنها دوست یکدیگرند. مرگ به شیوه ای مرموز او را اندرز میدهد که چگونه برگزیند و چگونه با برنامه دراز مدت زندگی کند.

کارلوس کاستاندا - حقیقتی دیگر
Schindler @Diiaazepam

اینجا روی دست بلندت می‌کنند
اما نه برای اینکه در بالا نگاهت دارند!
روی دست بلندت می‌کنند
تا بر زمینت بزنند...

#محمود_دولت_آبادي

Schindler @Diiaazepam

راستى لذتِ تنها بودن را چشيده‌اى، قدم زدنِ تنها، دراز كشيدنِ تنها توى آفتاب؟...چه لذتِ بزرگى است براى یک موجودِ عذاب كشيده، براى قلب و سر ! منظورم را ميفهمى !
آيا تا به حال مسافتِ زيادى را تنها قدم زده‌اى؟ قابليتِ لذت بردنِ از آن دلالت بر مقدارِ زيادى فلاكتِ گذشته و نيز لذت‌هاى گذشته دارد. وقتى بچه بودم خيلى تنها ماندم، اما آنها بيشتر به زورِ شرايط بود نه به انتخابِ خودم. اما حالا، با شتاب به طرفِ تنهايى مى‌روم، همان‌طور كه رودخانه‌ها با شتاب به سوی دريا سرازير مى‌شوند.

فرانتس كافكا
#نامه_به_فلیسه

Nemo @Diiaazepam