This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📍 آسیب و مرگ بیشتر زنان نسبت به مردان در تصادفات
شیرین احمدنیا، رییس انجمن جامعهشناسی و استاد دانشگاه در نشستی با موضوع «تهران و مسائل آن» گفت:
در تصادفاتی که به مرگ یا معلولیت منجر میشود، زنان بیشتر آسیب میبینند زیرا ارگونومی بدن آنها در طراحی وسایل نقلیه در نظر گرفته نشده است.(منبع : اکو ایران)
📊 تحقیقات بینالمللی:
زنان در تصادفات تا ۴۷٪ بیشتر از مردان دچار آسیب جدی میشوند.
احتمال مرگ زنان در تصادف حدود ۱۷٪ بیشتر است.
در تستهای ایمنی خودروها معمولا از مانکنهایی با اندازه و وزن مردانه استفاده میشود و بدن زنانه کمتر در نظر گرفته میشود.
در نتیجه، صندلیها، کمربند ایمنی و کیسههای هوا برای فیزیولوژی زنانه بهینه نیستند.
@womenwatcher
@EveDaughters
شیرین احمدنیا، رییس انجمن جامعهشناسی و استاد دانشگاه در نشستی با موضوع «تهران و مسائل آن» گفت:
در تصادفاتی که به مرگ یا معلولیت منجر میشود، زنان بیشتر آسیب میبینند زیرا ارگونومی بدن آنها در طراحی وسایل نقلیه در نظر گرفته نشده است.(منبع : اکو ایران)
📊 تحقیقات بینالمللی:
زنان در تصادفات تا ۴۷٪ بیشتر از مردان دچار آسیب جدی میشوند.
احتمال مرگ زنان در تصادف حدود ۱۷٪ بیشتر است.
در تستهای ایمنی خودروها معمولا از مانکنهایی با اندازه و وزن مردانه استفاده میشود و بدن زنانه کمتر در نظر گرفته میشود.
در نتیجه، صندلیها، کمربند ایمنی و کیسههای هوا برای فیزیولوژی زنانه بهینه نیستند.
@womenwatcher
@EveDaughters
😢8🤬1
دختران حوا
🔺پای یک شخص ایرانی به پرونده اپستین باز شد: سالار کمانگر، مدیرعامل سابق یوتیوب 🔹نام سالار کمانگر، مدیرعامل سابق یوتیوب و یکی از کارمندان کلیدی اولیهی گوگل، در اسناد جنجالی جفری اپستین پیدا شد. این اتفاق باعث شگفتی بسیاری در شبکههای اجتماعی شده است. کمانگر…
افبیآی به مدت ۱۰ سال، پورنوگرافی کودکان توسط جفری اپستین نادیده گرفت
بر اساس گزارش روزنامه نیویورک پست، اسناد تازه منتشرشده نشان میدهد که دفتر تحقیقات فدرال آمریکا (افبیآی) در سال ۱۹۹۶ از علاقه و اقدامات جفری اپستین به پورنوگرافی کودکان مطلع شده بود، اما نزدیک به ۱۰ سال این هشدار را نادیده گرفت و اقدامی جدی انجام نداد.
ماریا فارمر، هنرمند و کارمند سابق اپستین، در سوم سپتامبر ۱۹۹۶ به افبیآی شکایت کرد و اعلام نمود که اپستین عکسهای خواهران زیر سن قانونیاش (۱۲ و ۱۶ ساله) را دزدیده و احتمالاً به خریداران فروخته است.
او همچنین گفت اپستین از او خواسته بود از دختران جوان در استخرها عکس بگیرد و تهدید کرده بود که اگر کسی مطلع شود، خانهاش را آتش خواهد زد.
@kherad_jensi
@EveDaughters
بر اساس گزارش روزنامه نیویورک پست، اسناد تازه منتشرشده نشان میدهد که دفتر تحقیقات فدرال آمریکا (افبیآی) در سال ۱۹۹۶ از علاقه و اقدامات جفری اپستین به پورنوگرافی کودکان مطلع شده بود، اما نزدیک به ۱۰ سال این هشدار را نادیده گرفت و اقدامی جدی انجام نداد.
ماریا فارمر، هنرمند و کارمند سابق اپستین، در سوم سپتامبر ۱۹۹۶ به افبیآی شکایت کرد و اعلام نمود که اپستین عکسهای خواهران زیر سن قانونیاش (۱۲ و ۱۶ ساله) را دزدیده و احتمالاً به خریداران فروخته است.
او همچنین گفت اپستین از او خواسته بود از دختران جوان در استخرها عکس بگیرد و تهدید کرده بود که اگر کسی مطلع شود، خانهاش را آتش خواهد زد.
@kherad_jensi
@EveDaughters
🤬6
این گفتگو را شبکههای اجتماعی تقطیع نکردهاند. تقطیع به سلیقه خود سخنران، آقای اقبالی، از نویسندگان لایحه عفاف و حجاب صورت گرفته است. گل سخنان خود را دستچین کردهاند.
استاد دانشگاهی که معتقد است حاکمیت حداقل یک دهه است که با مقوله برهنگی!! در جامعه مدارا کرده است.
احیانا کسی هست که داستانهای تلخ گشت ارشاد را فراموش کرده باشد؟! مادری که دنبال گشت ارشاد میدود، دختری که به وحشیانهترین حالت ممکن توسط نفرات گشت ارشاد روی زمین کشیده میشود و دهها تجربه تلخ دیگر که فقط برخی از آنها فرصت رسانهای شدن پیدا کردند.
کسی هست که حادثه وحشتناک علیه مرحومه #مهسا_امینی فراموش کرده باشد؟!
ما با جماعتی روبرو هستیم که درکمال وقاحت، در صدا و سیما تاریخ را وارونه میسازند و توقع تشویق و حمایت هم دارند.
ریاست دانشگاه الزهرا و گروه مطالعات زنان دانشگاه باید پاسخگوی چرایی جذب و ماندگاری چنین اساتیدی باشند.
▪️در کنار گفتگوی مذکور در شبکه سه سیما، نمونههای اندکی از تعرض گشت ارشاد و به تعبیر ایشان، مدارای حاکمیت با پوشش زنان را شاهدیم. آنهم صرفا برای یادآوری به طرفداران امثال ایشان.
#نه_به_گشتارشاد
#مهسا_امینی
@EveDaughters
استاد دانشگاهی که معتقد است حاکمیت حداقل یک دهه است که با مقوله برهنگی!! در جامعه مدارا کرده است.
احیانا کسی هست که داستانهای تلخ گشت ارشاد را فراموش کرده باشد؟! مادری که دنبال گشت ارشاد میدود، دختری که به وحشیانهترین حالت ممکن توسط نفرات گشت ارشاد روی زمین کشیده میشود و دهها تجربه تلخ دیگر که فقط برخی از آنها فرصت رسانهای شدن پیدا کردند.
کسی هست که حادثه وحشتناک علیه مرحومه #مهسا_امینی فراموش کرده باشد؟!
ما با جماعتی روبرو هستیم که درکمال وقاحت، در صدا و سیما تاریخ را وارونه میسازند و توقع تشویق و حمایت هم دارند.
ریاست دانشگاه الزهرا و گروه مطالعات زنان دانشگاه باید پاسخگوی چرایی جذب و ماندگاری چنین اساتیدی باشند.
▪️در کنار گفتگوی مذکور در شبکه سه سیما، نمونههای اندکی از تعرض گشت ارشاد و به تعبیر ایشان، مدارای حاکمیت با پوشش زنان را شاهدیم. آنهم صرفا برای یادآوری به طرفداران امثال ایشان.
#نه_به_گشتارشاد
#مهسا_امینی
@EveDaughters
👍4
«لیلا بزرگ» با اصلیت ایرانی و تحصیل کرده در دانشگاه ام آی تی از طرف «زهران ممدانی» به عنوان معاون امور مسکن شهرداری نیویورک منصوب شد.
@EveDaughters
@EveDaughters
👏2👎1😢1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
نخ ریسی وسنگ نگاره ایی۲۸۰۰ ساله از شوش
در این اثر هنری زیبا زنی ایلامی به تصویر کشیده شده است ، تصویر این زن با جزئیات و ظرافت نگاشته شده است او به زیبایی موهایش را آراسته ، روی چهار پایه ای نشسته و در حال نخ ریسی می باشد ، رو به رویش بر روی میز غذا گذاشته شده است که کاملا مشخص است آن غذا ماهی است، ندیمه ی این زن پشت او ایستاده و او را باد می زند.
دوران تاریخی: سنگ نگاره ی زن و ندیمه متعلق به تمدن ایلامیان می باشد.
محل کشف: شهر شوش(استان خوزستان)
@tanz_talkh_tarikh
@EveDaughters
در این اثر هنری زیبا زنی ایلامی به تصویر کشیده شده است ، تصویر این زن با جزئیات و ظرافت نگاشته شده است او به زیبایی موهایش را آراسته ، روی چهار پایه ای نشسته و در حال نخ ریسی می باشد ، رو به رویش بر روی میز غذا گذاشته شده است که کاملا مشخص است آن غذا ماهی است، ندیمه ی این زن پشت او ایستاده و او را باد می زند.
دوران تاریخی: سنگ نگاره ی زن و ندیمه متعلق به تمدن ایلامیان می باشد.
محل کشف: شهر شوش(استان خوزستان)
@tanz_talkh_tarikh
@EveDaughters
❤4
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مرا که حال پریشان موج موی توام ♫
مرا که گمشده ای در زمان به سوی توام
مرا که پنجرهی باز روبروی توام
مرا که هر شبِ دلگیر غصه گوی توام
مرا که بغض فرو خوردهی گلوی توام ♫
مرا که زخم پر و بال آرزوی توام
صِدا بِزَن که سکوتِ جَهان تَمام شَوَد
صِدا بِزَن که شَب بی زَمان تَمام شَوَد
که با تو قصهی بی قهرمان تمام شود ♫
هزار و یک شب این داستان تمام شود
مرا که اینهمه از دوری تو در خطرم ♫
مرا که شب به شب از خاطر تو میگذرم
مرا که زمزمهی بادهای رهگذرم
مرا که آینهی آههای بی اثرم ♫
مرا که خستهترم هر چه از تو دورترم
مرا که مرگ من است اینکه از تو بیخبرم ♫
صدا بزن که سکوت جهان تمام شود
که با تو قصهی بی قهرمان تمام شود
که بغض ابری این آسمان تمام شود ♫
هزار و یک شب این داستان تمام شود
#سحر_بروجردی
#علیرضا_قربانی
@EveDaughters
مرا که گمشده ای در زمان به سوی توام
مرا که پنجرهی باز روبروی توام
مرا که هر شبِ دلگیر غصه گوی توام
مرا که بغض فرو خوردهی گلوی توام ♫
مرا که زخم پر و بال آرزوی توام
صِدا بِزَن که سکوتِ جَهان تَمام شَوَد
صِدا بِزَن که شَب بی زَمان تَمام شَوَد
که با تو قصهی بی قهرمان تمام شود ♫
هزار و یک شب این داستان تمام شود
مرا که اینهمه از دوری تو در خطرم ♫
مرا که شب به شب از خاطر تو میگذرم
مرا که زمزمهی بادهای رهگذرم
مرا که آینهی آههای بی اثرم ♫
مرا که خستهترم هر چه از تو دورترم
مرا که مرگ من است اینکه از تو بیخبرم ♫
صدا بزن که سکوت جهان تمام شود
که با تو قصهی بی قهرمان تمام شود
که بغض ابری این آسمان تمام شود ♫
هزار و یک شب این داستان تمام شود
#سحر_بروجردی
#علیرضا_قربانی
@EveDaughters
❤3😐1
▫️اولین زن دانشآموخته علوم سیاسی در ایران
۱۲۶ سال از تأسیس مدرسه علوم سیاسی میگذرد؛ نهادی که سالها دانش سیاسی را مردانه تعریف کرد.
در مراسم سالروز تأسیس این مدرسه در ۲ دیماه ۱۴۰۴، سندی رونمایی شد که یادآور یک غیبت تاریخی است:
اولین زن فارغالتحصیل علوم سیاسی در ایران.
رونمایی از این سند فقط یک اتفاق آرشیوی نیست؛
یادآوری مسیری است که زنان برای ورود به دانش، سیاست و عرصههای تصمیمسازی طی کردهاند و هنوز هم برای دیدهشدن و بهرسمیتشناختهشدن ادامه دارد.
📌 تاریخ را بدون زنان روایت نکنیم.
@WomenDemands
@EveDaughters
۱۲۶ سال از تأسیس مدرسه علوم سیاسی میگذرد؛ نهادی که سالها دانش سیاسی را مردانه تعریف کرد.
در مراسم سالروز تأسیس این مدرسه در ۲ دیماه ۱۴۰۴، سندی رونمایی شد که یادآور یک غیبت تاریخی است:
اولین زن فارغالتحصیل علوم سیاسی در ایران.
رونمایی از این سند فقط یک اتفاق آرشیوی نیست؛
یادآوری مسیری است که زنان برای ورود به دانش، سیاست و عرصههای تصمیمسازی طی کردهاند و هنوز هم برای دیدهشدن و بهرسمیتشناختهشدن ادامه دارد.
📌 تاریخ را بدون زنان روایت نکنیم.
@WomenDemands
@EveDaughters
❤4
Forwarded from اندیشکده خرد جنسی
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔺معرفی دوره سکسوالیته در ایران باستان از زبان مدرس دکتر محسن بدره
🔸شروع دوره: ۱۸ دی ماه
🔸تعداد جلسات: ۶ جلسه
زمان: دوشنبهها ساعت ۱۸
📌 این دوره در بستر اسکایروم تشکیل خواهد شد.
نحوه ثبت نام: پس از واریز وجه رسید واریزی را به تلگرام پشتیبانی مدرسه تردید ارسال کنید
هزینه ثبت نام: یک میلیون و دویست هزار تومان
شماره کارت: ۷۰۵۹ ۶۹۶۲ ۰۶۱۰ ۶۲۲۱
مسعود صادقی
@tardidschool_support
@Kherad_jensi
🔸شروع دوره: ۱۸ دی ماه
🔸تعداد جلسات: ۶ جلسه
زمان: دوشنبهها ساعت ۱۸
📌 این دوره در بستر اسکایروم تشکیل خواهد شد.
نحوه ثبت نام: پس از واریز وجه رسید واریزی را به تلگرام پشتیبانی مدرسه تردید ارسال کنید
هزینه ثبت نام: یک میلیون و دویست هزار تومان
شماره کارت: ۷۰۵۹ ۶۹۶۲ ۰۶۱۰ ۶۲۲۱
مسعود صادقی
@tardidschool_support
@Kherad_jensi
❤5👍1
✍️
مرغها، زنبورها، زاغها و سارها
✅ اولین استدلالی که در توجیه چندهمسری شنیدم، استفاده از تشبیه روابط خروس با مرغها بود. بچه بودم و مرغها و خروس ملموسترین پرندگان برایم بودند. هر خروس برای بارورسازی تعداد قابل توجهی مرغ کافیست و رفتار جنس نر و ماده این حیوان چنان متفاوت است که نمونهای عالی برای توجیه مردسالاری است. در فرهنگ عامه و حتی ادبیات، ظاهر و رفتار و کردار خروسها بهعنوان استعارهای از مردانگی، استواری، زیبایی، غرور، غیرت، دور کننده پلیدی، میل جنسی زیاد و...بهکار میرود. در مقابل، مرغ در پیوند با خانگی بودن، سادهلوحی، پرحرفی، غرغر، محتاج محافظت و زیست جمعی زنان کاربرد دارد.
✅ این تشبیه در ذهن من دوباره زنده شد زمانی که خواندم افلاطون در جمهوری، برای توجیه ضرورت آموزش برابر به زنان در جامعه، رابطه زن و مرد را به سگ نر و سگ ماده تشبیه کرده است:
✅ یکی از قدرتمندترین تمثیلها در اشاره به زن خوب تشبیه او به زنبور عسل است. زنی که به واسطه او خانه آباد میشود، درحالیکه بقیه زنها شبیه روباه (فریبکار)، راسو (پرخاشگر)، اسب (پرخرج)، خوک (کثیف) و... هستند. استعاره «زنبور-زن» از استعارههای محبوب در متون «تدبیرمنزلی» از کسنوفون تا دوره اسلامی است.
زنبور عسل سودرسانی بیادعاست. پرکار و خستگیناپذیر است. منظم و نظم دهنده است. محصول مفید و خوشمزهای دارد. بیسروصداست و خودش را در مرکز توجه قرار نمیدهد.
از همه مهمتر اینکه گرچه مولد است، اما خودش مالک چیزی که تولید میکند نیست.
✅ مدتی پیش فیلمی دیدم که در آن به شکل رمانتیکی رابطه زنان و مردان را به زاغها تشبیه کرده بود که تمام عمر با یک جفت میمانند.
✅ اخیراً فیلمی دیدم که به نحوی استعاری رابطه زنان و مردان را به رابطه «سارها» شبیه دانسته بود...سارها تمام عمر با یک جفت نیستند، اما در هر فصل فقط با یک جفت میمانند.
✅ با اینکه همان دوهزار و چندصدسال پیش ارسطو در سیاست، افلاطون را نقد میکند که
ولی آدمهای هر دوره، بیتوجه به هشدار ارسطو، بنا به نیاز زمانه، استعارههای خود را میسازند تا با توسل به طبیعت، باورهای خود را «طبیعی» جلوه دهند.
@neocritic
@EveDaughters
مرغها، زنبورها، زاغها و سارها
✅ اولین استدلالی که در توجیه چندهمسری شنیدم، استفاده از تشبیه روابط خروس با مرغها بود. بچه بودم و مرغها و خروس ملموسترین پرندگان برایم بودند. هر خروس برای بارورسازی تعداد قابل توجهی مرغ کافیست و رفتار جنس نر و ماده این حیوان چنان متفاوت است که نمونهای عالی برای توجیه مردسالاری است. در فرهنگ عامه و حتی ادبیات، ظاهر و رفتار و کردار خروسها بهعنوان استعارهای از مردانگی، استواری، زیبایی، غرور، غیرت، دور کننده پلیدی، میل جنسی زیاد و...بهکار میرود. در مقابل، مرغ در پیوند با خانگی بودن، سادهلوحی، پرحرفی، غرغر، محتاج محافظت و زیست جمعی زنان کاربرد دارد.
✅ این تشبیه در ذهن من دوباره زنده شد زمانی که خواندم افلاطون در جمهوری، برای توجیه ضرورت آموزش برابر به زنان در جامعه، رابطه زن و مرد را به سگ نر و سگ ماده تشبیه کرده است:
آیا نمیبینیم که سگهای ماده همان کارهایی را انجام میدهند که سگهای نر؛ نگهبانی، شکار و دیگر وظایفو تنها تفاوتشان در نیروی بدنی است؟ پس اگر قرار است همان وظایف را انجام دهند، آیا نباید همان آموزش را نیز دریافت کنند؟
✅ یکی از قدرتمندترین تمثیلها در اشاره به زن خوب تشبیه او به زنبور عسل است. زنی که به واسطه او خانه آباد میشود، درحالیکه بقیه زنها شبیه روباه (فریبکار)، راسو (پرخاشگر)، اسب (پرخرج)، خوک (کثیف) و... هستند. استعاره «زنبور-زن» از استعارههای محبوب در متون «تدبیرمنزلی» از کسنوفون تا دوره اسلامی است.
زنبور عسل سودرسانی بیادعاست. پرکار و خستگیناپذیر است. منظم و نظم دهنده است. محصول مفید و خوشمزهای دارد. بیسروصداست و خودش را در مرکز توجه قرار نمیدهد.
از همه مهمتر اینکه گرچه مولد است، اما خودش مالک چیزی که تولید میکند نیست.
✅ مدتی پیش فیلمی دیدم که در آن به شکل رمانتیکی رابطه زنان و مردان را به زاغها تشبیه کرده بود که تمام عمر با یک جفت میمانند.
✅ اخیراً فیلمی دیدم که به نحوی استعاری رابطه زنان و مردان را به رابطه «سارها» شبیه دانسته بود...سارها تمام عمر با یک جفت نیستند، اما در هر فصل فقط با یک جفت میمانند.
✅ با اینکه همان دوهزار و چندصدسال پیش ارسطو در سیاست، افلاطون را نقد میکند که
شگفتانگیز است که سقراط با استناد به حیوانات فرومایهتر میخواهد ثابت کند که زنان باید همان کارهای مردان را انجام دهند، با توجه به اینکه حیوانات اصلاً منزلی ندارند که بخواهند آن را تدبیر کنند.
ولی آدمهای هر دوره، بیتوجه به هشدار ارسطو، بنا به نیاز زمانه، استعارههای خود را میسازند تا با توسل به طبیعت، باورهای خود را «طبیعی» جلوه دهند.
@neocritic
@EveDaughters
👏5❤2
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
Ⓜ️ مردی که همسرش را به مسعود رجوی بخشید | داستان زندگی مهدی ابریشمچی
➕چرا یک مرد باید با شور و حرارت، ازدواج همسر سابقش، که فقط چند روز از طلاقش گذشته است، را با رهبر سازمانش را تبریک بگوید؟
این سوال کلیدی، داستان زندگی مهدی ابریشمچی، یکی از پیچیدهترین و کلیدیترین چهرههای تاریخ سازمان مجاهدین خلق را خلاصه میکند. رویدادی که به نام «انقلاب ایدئولوژیک» شناخته شد و سازمان را برای همیشه تغییر داد./مدرسه علوم انسانی
#وحدت_جسمانی
#انقلاب_ایدئولوژیک
#طلاق_اجباری
📮https://youtu.be/yav1jbws1ro?si=hXw5pRhTKLdm9Hur
@EveDaughters
➕چرا یک مرد باید با شور و حرارت، ازدواج همسر سابقش، که فقط چند روز از طلاقش گذشته است، را با رهبر سازمانش را تبریک بگوید؟
این سوال کلیدی، داستان زندگی مهدی ابریشمچی، یکی از پیچیدهترین و کلیدیترین چهرههای تاریخ سازمان مجاهدین خلق را خلاصه میکند. رویدادی که به نام «انقلاب ایدئولوژیک» شناخته شد و سازمان را برای همیشه تغییر داد./مدرسه علوم انسانی
#وحدت_جسمانی
#انقلاب_ایدئولوژیک
#طلاق_اجباری
📮https://youtu.be/yav1jbws1ro?si=hXw5pRhTKLdm9Hur
@EveDaughters
😱3🤬2❤1
🎞 مستند
اینجا و جایی دیگر
این فیلم درباره فرقه، اتوپیا و کودکان سرگردانی است که معمولاً در معماری آرمانشهرها جایی برایشان نیست.
آرمانشهری که مهندسیشده؛ فضایی کاملاً حسابشده که در آن حضور کودک «اضافه» است. کودک مادر را گرفتار میکند، حواس پدر را پرت میکند، والدین را با لذات دنیوی به این جهان زنجیر میکند. حضورش جدیتِ «هدف بزرگ» را میشکند و عشقی را هدر میدهد که قرار بود صرفاً در خدمت آرمانِ شهر باشد.
مشتاقم برای دیدن و شنیدن روایت کودکی که بزرگ شده؛ گلناز ملک.
#منافقین
✅ خرید بلیط برای عموم امکانپذیر شد:
https://cinematicket.org/movie/detail/9127
@neocritic
@EveDaughters
اینجا و جایی دیگر
این فیلم درباره فرقه، اتوپیا و کودکان سرگردانی است که معمولاً در معماری آرمانشهرها جایی برایشان نیست.
آرمانشهری که مهندسیشده؛ فضایی کاملاً حسابشده که در آن حضور کودک «اضافه» است. کودک مادر را گرفتار میکند، حواس پدر را پرت میکند، والدین را با لذات دنیوی به این جهان زنجیر میکند. حضورش جدیتِ «هدف بزرگ» را میشکند و عشقی را هدر میدهد که قرار بود صرفاً در خدمت آرمانِ شهر باشد.
مشتاقم برای دیدن و شنیدن روایت کودکی که بزرگ شده؛ گلناز ملک.
#منافقین
✅ خرید بلیط برای عموم امکانپذیر شد:
https://cinematicket.org/movie/detail/9127
@neocritic
@EveDaughters
🙏2
نظریهی ابژهسازی: فهم تجربهی زیستهی زنان و خطرات سلامت روان
Barbara L. Fredrickson & Tomi-Ann Roberts (1997)
Objectification Theory: Toward Understanding Women's Lived Experiences and Mental Health Risks
بدن زن در فرهنگ ابژهساز
نظریهی ابژهسازی جنسی تلاشی است برای فهم تجربهی زیستهی زنان در فرهنگی که بدن زن را بهطور مداوم جنسیسازی، ارزیابی و مصرف دیداری میکند. در چنین فرهنگی، #بدن_زن نه صرفاً بخشی از هویت انسانی او، بلکه #ابژهای برای نگاه دیگران است؛ نگاهی که در رسانهها، تبلیغات، روابط اجتماعی و حتی تعاملات روزمره بازتولید میشود.
نویسندگان استدلال میکنند که زنان از سنین پایین در این فرهنگ اجتماعی میآموزند که بدنشان همواره در معرض مشاهده و قضاوت است. این یادگیری فرهنگی باعث میشود زن بهتدریج دیدگاه ناظر بیرونی را بهعنوان نگاه اصلی به خود درونی کند.
خودابژهسازی؛ وقتی زن از بیرون به خود نگاه میکند
درونیسازی نگاه ناظر بیرونی به فرایندی منجر میشود که نویسندگان آن را خودابژهسازی (Self-Objectification) مینامند. در این وضعیت، زن خود را نه از درون تجربهی زیسته، بلکه از زاویهی «چگونه دیده میشود» تعریف میکند.
پیامد مستقیم این وضعیت،
نظارت دائمی بر بدن (Body Surveillance) است؛ یعنی بررسی مداوم ظاهر، فرم بدن، وزن، حالت چهره و میزان انطباق با معیارهای زیبایی مسلط.
بدن در اینجا دیگر «محل زیستن» نیست، بلکه به پروژهای برای پایش، اصلاح و کنترل تبدیل میشود.
شرم، اضطراب و گسست از بدن
یافتههای نویسندگان نشان میدهد که نظارت مداوم بر بدن، احتمال تجربهی شرم از بدن (Body Shame) را افزایش میدهد؛ بهویژه زمانی که زن احساس میکند بدنش با هنجارهای زیبایی فرهنگی همخوان نیست.
این شرم بدنی، همراه با اضطراب ناشی از دیدهشدن و قضاوتشدن، هزینههای روانی قابلتوجهی دارد:
افزایش اضطراب و نگرانی دائمی
کاهش تمرکز و اختلال در
تجربهی «غرقشدگی» و انگیزش
درونی
کاهش آگاهی از حالات درونی بدن (مانند گرسنگی، خستگی، لذت یا درد)
بهبیان دیگر، زن بهتدریج از بدن خود بیگانه میشود؛ بدن بهجای منبع تجربه، به منبع نگرانی تبدیل میشود.
پیامدهای سلامت روان
فردریکسون و رابرتز استدلال میکنند که انباشت این تجربهها در طول زندگی میتواند توضیحدهندهی بخشی از خطرات سلامت روانی باشد که بهطور نامتناسب زنان را تحت تأثیر قرار میدهد، از جمله:
افسردگی تکقطبی
اختلالات خوردن
اختلالات عملکرد جنسی
بر اساس این نظریه، این مشکلات صرفا فردی یا زیستی نیستند، بلکه ریشه در #ساختارهای #فرهنگی و #اجتماعی دارند که بدن زن را ابژهسازی میکنند.
بدن زن در طول چرخهی زندگی
نظریهی ابژهسازی همچنین توضیح میدهد چرا برخی از این خطرات روانی در دورههای خاصی از زندگی زنان (بلوغ، بارداری، یائسگی، پیری) افزایش یا کاهش مییابد.
در این دورهها، بدن زن بیش از پیش در معرض نگاه، قضاوت یا تغییرات ناخواسته قرار میگیرد و در نتیجه، فشار ابژهسازی تشدید میشود.
جمعبندی
نظریهی ابژهسازی جنسی نشان میدهد که:
بدن زن در فرهنگ مسلط، بیش از آنکه زیسته شود، دیده میشود؛
این دیدهشدن، به درونیسازی نگاه ناظر و خودابژهسازی میانجامد؛
خودابژهسازی؛ شرم، اضطراب و گسست از بدن را تقویت میکند؛
و در نهایت، به نابرابریهای جدی در سلامت روان زنان دامن میزند.
در این چارچوب، #بازپسگیری_بدن بهعنوان تجربهای انسانی، نه پروژهای برای نمایش، میتواند شکلی از #مقاومت فردی و جمعی در برابر منطق ابژهساز فرهنگ، رسانه و اکنون الگوریتمها باشد./شهرزنان
https://journals.sagepub.com/doi/10.1111/j.1471-6402.1997.tb00108.x
@EveDaughters
Barbara L. Fredrickson & Tomi-Ann Roberts (1997)
Objectification Theory: Toward Understanding Women's Lived Experiences and Mental Health Risks
بدن زن در فرهنگ ابژهساز
نظریهی ابژهسازی جنسی تلاشی است برای فهم تجربهی زیستهی زنان در فرهنگی که بدن زن را بهطور مداوم جنسیسازی، ارزیابی و مصرف دیداری میکند. در چنین فرهنگی، #بدن_زن نه صرفاً بخشی از هویت انسانی او، بلکه #ابژهای برای نگاه دیگران است؛ نگاهی که در رسانهها، تبلیغات، روابط اجتماعی و حتی تعاملات روزمره بازتولید میشود.
نویسندگان استدلال میکنند که زنان از سنین پایین در این فرهنگ اجتماعی میآموزند که بدنشان همواره در معرض مشاهده و قضاوت است. این یادگیری فرهنگی باعث میشود زن بهتدریج دیدگاه ناظر بیرونی را بهعنوان نگاه اصلی به خود درونی کند.
خودابژهسازی؛ وقتی زن از بیرون به خود نگاه میکند
درونیسازی نگاه ناظر بیرونی به فرایندی منجر میشود که نویسندگان آن را خودابژهسازی (Self-Objectification) مینامند. در این وضعیت، زن خود را نه از درون تجربهی زیسته، بلکه از زاویهی «چگونه دیده میشود» تعریف میکند.
پیامد مستقیم این وضعیت،
نظارت دائمی بر بدن (Body Surveillance) است؛ یعنی بررسی مداوم ظاهر، فرم بدن، وزن، حالت چهره و میزان انطباق با معیارهای زیبایی مسلط.
بدن در اینجا دیگر «محل زیستن» نیست، بلکه به پروژهای برای پایش، اصلاح و کنترل تبدیل میشود.
شرم، اضطراب و گسست از بدن
یافتههای نویسندگان نشان میدهد که نظارت مداوم بر بدن، احتمال تجربهی شرم از بدن (Body Shame) را افزایش میدهد؛ بهویژه زمانی که زن احساس میکند بدنش با هنجارهای زیبایی فرهنگی همخوان نیست.
این شرم بدنی، همراه با اضطراب ناشی از دیدهشدن و قضاوتشدن، هزینههای روانی قابلتوجهی دارد:
افزایش اضطراب و نگرانی دائمی
کاهش تمرکز و اختلال در
تجربهی «غرقشدگی» و انگیزش
درونی
کاهش آگاهی از حالات درونی بدن (مانند گرسنگی، خستگی، لذت یا درد)
بهبیان دیگر، زن بهتدریج از بدن خود بیگانه میشود؛ بدن بهجای منبع تجربه، به منبع نگرانی تبدیل میشود.
پیامدهای سلامت روان
فردریکسون و رابرتز استدلال میکنند که انباشت این تجربهها در طول زندگی میتواند توضیحدهندهی بخشی از خطرات سلامت روانی باشد که بهطور نامتناسب زنان را تحت تأثیر قرار میدهد، از جمله:
افسردگی تکقطبی
اختلالات خوردن
اختلالات عملکرد جنسی
بر اساس این نظریه، این مشکلات صرفا فردی یا زیستی نیستند، بلکه ریشه در #ساختارهای #فرهنگی و #اجتماعی دارند که بدن زن را ابژهسازی میکنند.
بدن زن در طول چرخهی زندگی
نظریهی ابژهسازی همچنین توضیح میدهد چرا برخی از این خطرات روانی در دورههای خاصی از زندگی زنان (بلوغ، بارداری، یائسگی، پیری) افزایش یا کاهش مییابد.
در این دورهها، بدن زن بیش از پیش در معرض نگاه، قضاوت یا تغییرات ناخواسته قرار میگیرد و در نتیجه، فشار ابژهسازی تشدید میشود.
جمعبندی
نظریهی ابژهسازی جنسی نشان میدهد که:
بدن زن در فرهنگ مسلط، بیش از آنکه زیسته شود، دیده میشود؛
این دیدهشدن، به درونیسازی نگاه ناظر و خودابژهسازی میانجامد؛
خودابژهسازی؛ شرم، اضطراب و گسست از بدن را تقویت میکند؛
و در نهایت، به نابرابریهای جدی در سلامت روان زنان دامن میزند.
در این چارچوب، #بازپسگیری_بدن بهعنوان تجربهای انسانی، نه پروژهای برای نمایش، میتواند شکلی از #مقاومت فردی و جمعی در برابر منطق ابژهساز فرهنگ، رسانه و اکنون الگوریتمها باشد./شهرزنان
https://journals.sagepub.com/doi/10.1111/j.1471-6402.1997.tb00108.x
@EveDaughters
Sage Journals
Objectification Theory: Toward Understanding Women's Lived Experiences and Mental Health Risks - Barbara L. Fredrickson, Tomi-Ann…
This article offers objectification theory as a framework for understanding the experiential consequences of being female in a culture that sexually objectifies...
👍3❤1
"زن" در اثار بیضایی
در بسیاری از آثار بیضایی زنها در مرکز روایتاند و عاملیت دارند. اما عاملیت زن در این آثار همیشه به معنای قدرت اجتماعی نیست.
زنهای او اغلب تصمیم میگیرند، مقاومت میکنند، روایت را جلو میبرند، اما در ساختارهای سرکوبشده و بنبستدار. قدرتشان بیشتر تراژیک است تا پیروزمندانه.
مثل باشو، غریبهی کوچک یا سگکشی. زن قوی هست، اما هزینه میدهد.
از سویی
بیضایی زن را قدیس یا قربانی مطلق نمیسازد. زنهایش پیچیدهاند، گاهی خطاکار، گاهی خشن، گاهی متناقض. این اتفاقا نقطه قوت اوست.
زن در آثار بیضایی اغلب حامل حافظه، زبان، و تاریخ حذفشده است. این با تصویر زن مدرن قهرمان فرق دارد.!
در واقع در سینمای بیضایی، زنان نه حاشیهی روایت، بلکه موتور اصلی آناند؛ شخصیتهایی دارای عاملیت که در دل ساختارهای سرکوبشده، تصمیم میگیرند، مقاومت میکنند و تاریخ فراموششده را حمل میکنند. قدرت آنها اغلب تراژیک و پرهزینه است... این زنان قدرتمند منشا تغییر هستند و این ارزشمندترین کاری است که بیضایی از زنان در اثارش ارائه میدهد.
مثل شخصیت گلرخ کمالی در فیلم "سگ گشی" او بعد از مرگ شوهرش میتوانست ناپدید شود، سوگواری کند، یا قربانی بماند. نمیماند.
تصمیم میگیرد حقیقت را بفهمد، شبکهی فساد را یکییکی باز میکند و نظم ظاهراً مردانهی روابط اقتصادی را به هم میریزد.
در فیلم ضد جنگ " باشو غریبهی کوچک"
نایی مادری میکند زن و همسری منفعل نمیماند.او تصمیم میگیرد باشو را نگه دارد، در برابر قضاوتهای مردم روستا میایستد، زبان متفاوت را میپذیرد و خانوادهی تازهای میسازد و تعریف "خانواده" و "وطن" را عوض میکند.
در فیلم چریکه تارا
تارا (شخصیت اصلی داستان) با حضور مردِ باستانی، گذشته را به حال وصل میکند و نظم مردسالار روستا را به چالش میکشد.
شمشیر دست تارا ابزار و امکان کنش است.
فیلم دربارهی این است که زن چگونه حافظه ی تاریخ است و اجازه نمیدهد گذشته دفن شود.
در مرگ یزدگرد
زن آسیابان با روایت خود، دادگاه مردانه را مختل میکند.
حقیقت واحد فرو میپاشد و قدرت روایت از دست ساختار رسمی بیرون میآید.
این زن است که نشان میدهد تاریخ چگونه ساخته میشود، نه چگونه "اتفاق افتاده".
در نمایشنامهٔ «مرگ یزدگرد» بهرام بیضایی، مرزی میان اسطوره و تاریخ را در مینوردد و مسئلهٔ حقیقت را در بستر فروپاشی اخلاقی و سیاسی میکاود. حقیقت در این اثر نه در زبان قدرت بلکه در تضاد روایتها پدیدار میشود
در فیلم "شاید وقتی دیگر"
زن در این فیلم عامل بحران معناست.
شک، تردید و جستوجوی او نظم روانی مرد را میشکند./زن و جامعه(زن کارگر)
متن :ویدا میم
@EveDaughters
در بسیاری از آثار بیضایی زنها در مرکز روایتاند و عاملیت دارند. اما عاملیت زن در این آثار همیشه به معنای قدرت اجتماعی نیست.
زنهای او اغلب تصمیم میگیرند، مقاومت میکنند، روایت را جلو میبرند، اما در ساختارهای سرکوبشده و بنبستدار. قدرتشان بیشتر تراژیک است تا پیروزمندانه.
مثل باشو، غریبهی کوچک یا سگکشی. زن قوی هست، اما هزینه میدهد.
از سویی
بیضایی زن را قدیس یا قربانی مطلق نمیسازد. زنهایش پیچیدهاند، گاهی خطاکار، گاهی خشن، گاهی متناقض. این اتفاقا نقطه قوت اوست.
زن در آثار بیضایی اغلب حامل حافظه، زبان، و تاریخ حذفشده است. این با تصویر زن مدرن قهرمان فرق دارد.!
در واقع در سینمای بیضایی، زنان نه حاشیهی روایت، بلکه موتور اصلی آناند؛ شخصیتهایی دارای عاملیت که در دل ساختارهای سرکوبشده، تصمیم میگیرند، مقاومت میکنند و تاریخ فراموششده را حمل میکنند. قدرت آنها اغلب تراژیک و پرهزینه است... این زنان قدرتمند منشا تغییر هستند و این ارزشمندترین کاری است که بیضایی از زنان در اثارش ارائه میدهد.
مثل شخصیت گلرخ کمالی در فیلم "سگ گشی" او بعد از مرگ شوهرش میتوانست ناپدید شود، سوگواری کند، یا قربانی بماند. نمیماند.
تصمیم میگیرد حقیقت را بفهمد، شبکهی فساد را یکییکی باز میکند و نظم ظاهراً مردانهی روابط اقتصادی را به هم میریزد.
در فیلم ضد جنگ " باشو غریبهی کوچک"
نایی مادری میکند زن و همسری منفعل نمیماند.او تصمیم میگیرد باشو را نگه دارد، در برابر قضاوتهای مردم روستا میایستد، زبان متفاوت را میپذیرد و خانوادهی تازهای میسازد و تعریف "خانواده" و "وطن" را عوض میکند.
در فیلم چریکه تارا
تارا (شخصیت اصلی داستان) با حضور مردِ باستانی، گذشته را به حال وصل میکند و نظم مردسالار روستا را به چالش میکشد.
شمشیر دست تارا ابزار و امکان کنش است.
فیلم دربارهی این است که زن چگونه حافظه ی تاریخ است و اجازه نمیدهد گذشته دفن شود.
در مرگ یزدگرد
زن آسیابان با روایت خود، دادگاه مردانه را مختل میکند.
حقیقت واحد فرو میپاشد و قدرت روایت از دست ساختار رسمی بیرون میآید.
این زن است که نشان میدهد تاریخ چگونه ساخته میشود، نه چگونه "اتفاق افتاده".
در نمایشنامهٔ «مرگ یزدگرد» بهرام بیضایی، مرزی میان اسطوره و تاریخ را در مینوردد و مسئلهٔ حقیقت را در بستر فروپاشی اخلاقی و سیاسی میکاود. حقیقت در این اثر نه در زبان قدرت بلکه در تضاد روایتها پدیدار میشود
در فیلم "شاید وقتی دیگر"
زن در این فیلم عامل بحران معناست.
شک، تردید و جستوجوی او نظم روانی مرد را میشکند./زن و جامعه(زن کارگر)
متن :ویدا میم
@EveDaughters
👍4❤2
🔹بریژیت باردو، بازیگر سرشناس سینمای فرانسه و جهان در سن ۹۱ سالگی درگذشت.
🔺این خبر برای محافل هنری یک موضوع است و برای محافل تاریخی، آنهم علاقمندان به تاریخ زنان در ایران موضوع دیگری را یادآوری می کند.
در کتاب پشتپرده تخت طاووس، به قلم مینو صمیمی، وی از آوردن بریژیت باردو، برای محمدرضا پهلوی توسط برخی از مقامات دربار، در یکی از اقامت های شاه در سویس، با هدف ارائه خدمات جنسی یاد میکند.
نکته مهم این کتاب، جایگاه نویسنده در دربار پهلوی است.
مینو صمیمی، منشی مخصوص فرح پهلوی در امور بینالملل بود. کتاب مذکور خاطرات وی از سالها فعالیتش در این جایگاه است.
#پهلوی
#مینو_صمیمی
@EveDaughters
🔺این خبر برای محافل هنری یک موضوع است و برای محافل تاریخی، آنهم علاقمندان به تاریخ زنان در ایران موضوع دیگری را یادآوری می کند.
در کتاب پشتپرده تخت طاووس، به قلم مینو صمیمی، وی از آوردن بریژیت باردو، برای محمدرضا پهلوی توسط برخی از مقامات دربار، در یکی از اقامت های شاه در سویس، با هدف ارائه خدمات جنسی یاد میکند.
نکته مهم این کتاب، جایگاه نویسنده در دربار پهلوی است.
مینو صمیمی، منشی مخصوص فرح پهلوی در امور بینالملل بود. کتاب مذکور خاطرات وی از سالها فعالیتش در این جایگاه است.
#پهلوی
#مینو_صمیمی
@EveDaughters
👍4❤1