Ⓜ️ مردی که همسرش را به مسعود رجوی بخشید | داستان زندگی مهدی ابریشمچی


➕چرا یک مرد باید با شور و حرارت، ازدواج همسر سابقش، که فقط چند روز از طلاقش گذشته است، را با رهبر سازمانش را تبریک بگوید؟
این سوال کلیدی، داستان زندگی مهدی ابریشمچی، یکی از پیچیده‌ترین و کلیدی‌ترین چهره‌های تاریخ سازمان مجاهدین خلق را خلاصه می‌کند. رویدادی که به نام «انقلاب ایدئولوژیک» شناخته شد و سازمان را برای همیشه تغییر داد./مدرسه علوم ‌انسانی

#وحدت_جسمانی
#انقلاب_ایدئولوژیک
#طلاق_اجباری

📮https://youtu.be/yav1jbws1ro?si=hXw5pRhTKLdm9Hur


@EveDaughters

نظریه‌ی ابژه‌سازی: فهم تجربه‌ی زیسته‌ی زنان و خطرات سلامت روان

Barbara L. Fredrickson & Tomi-Ann Roberts (1997)

Objectification Theory: Toward Understanding Women's Lived Experiences and Mental Health Risks

بدن زن در فرهنگ ابژه‌ساز
نظریه‌ی ابژه‌سازی جنسی تلاشی است برای فهم تجربه‌ی زیسته‌ی زنان در فرهنگی که بدن زن را به‌طور مداوم جنسی‌سازی، ارزیابی و مصرف دیداری می‌کند. در چنین فرهنگی، #بدن_زن نه صرفاً بخشی از هویت انسانی او، بلکه #ابژه‌ای برای نگاه دیگران است؛ نگاهی که در رسانه‌ها، تبلیغات، روابط اجتماعی و حتی تعاملات روزمره بازتولید می‌شود.

نویسندگان استدلال می‌کنند که زنان از سنین پایین در این فرهنگ اجتماعی می‌آموزند که بدنشان همواره در معرض مشاهده و قضاوت است. این یادگیری فرهنگی باعث می‌شود زن به‌تدریج دیدگاه ناظر بیرونی را به‌عنوان نگاه اصلی به خود درونی کند.

خودابژه‌سازی؛ وقتی زن از بیرون به خود نگاه می‌کند

درونی‌سازی نگاه ناظر بیرونی به فرایندی منجر می‌شود که نویسندگان آن را خودابژه‌سازی (Self-Objectification) می‌نامند. در این وضعیت، زن خود را نه از درون تجربه‌ی زیسته، بلکه از زاویه‌ی «چگونه دیده می‌شود» تعریف می‌کند.
پیامد مستقیم این وضعیت،
نظارت دائمی بر بدن (Body Surveillance) است؛ یعنی بررسی مداوم ظاهر، فرم بدن، وزن، حالت چهره و میزان انطباق با معیارهای زیبایی مسلط.
بدن در اینجا دیگر «محل زیستن» نیست، بلکه به پروژه‌ای برای پایش، اصلاح و کنترل تبدیل می‌شود.

شرم، اضطراب و گسست از بدن

یافته‌های نویسندگان نشان می‌دهد که نظارت مداوم بر بدن، احتمال تجربه‌ی شرم از بدن (Body Shame) را افزایش می‌دهد؛ به‌ویژه زمانی که زن احساس می‌کند بدنش با هنجارهای زیبایی فرهنگی همخوان نیست.
این شرم بدنی، همراه با اضطراب ناشی از دیده‌شدن و قضاوت‌شدن، هزینه‌های روانی قابل‌توجهی دارد:

افزایش اضطراب و نگرانی دائمی

کاهش تمرکز و اختلال در

تجربه‌ی «غرق‌شدگی» و انگیزش
درونی

کاهش آگاهی از حالات درونی بدن (مانند گرسنگی، خستگی، لذت یا درد)

به‌بیان دیگر، زن به‌تدریج از بدن خود بیگانه می‌شود؛ بدن به‌جای منبع تجربه، به منبع نگرانی تبدیل می‌شود.

پیامدهای سلامت روان
فردریکسون و رابرتز استدلال می‌کنند که انباشت این تجربه‌ها در طول زندگی می‌تواند توضیح‌دهنده‌ی بخشی از خطرات سلامت روانی باشد که به‌طور نامتناسب زنان را تحت تأثیر قرار می‌دهد، از جمله:
افسردگی تک‌قطبی
اختلالات خوردن
اختلالات عملکرد جنسی

بر اساس این نظریه، این مشکلات صرفا فردی یا زیستی نیستند، بلکه ریشه در #ساختارهای #فرهنگی و #اجتماعی دارند که بدن زن را ابژه‌سازی می‌کنند.

بدن زن در طول چرخه‌ی زندگی

نظریه‌ی ابژه‌سازی همچنین توضیح می‌دهد چرا برخی از این خطرات روانی در دوره‌های خاصی از زندگی زنان (بلوغ، بارداری، یائسگی، پیری) افزایش یا کاهش می‌یابد.

در این دوره‌ها، بدن زن بیش از پیش در معرض نگاه، قضاوت یا تغییرات ناخواسته قرار می‌گیرد و در نتیجه، فشار ابژه‌سازی تشدید می‌شود.

جمع‌بندی
نظریه‌ی ابژه‌سازی جنسی نشان می‌دهد که:
بدن زن در فرهنگ مسلط، بیش از آنکه زیسته شود، دیده می‌شود؛

این دیده‌شدن، به درونی‌سازی نگاه ناظر و خودابژه‌سازی می‌انجامد؛

خودابژه‌سازی؛ شرم، اضطراب و گسست از بدن را تقویت می‌کند؛
و در نهایت، به نابرابری‌های جدی در سلامت روان زنان دامن می‌زند.

در این چارچوب، #بازپس‌گیری_بدن به‌عنوان تجربه‌ای انسانی، نه پروژه‌ای برای نمایش، می‌تواند شکلی از #مقاومت فردی و جمعی در برابر منطق ابژه‌ساز فرهنگ، رسانه و اکنون الگوریتم‌ها باشد./شهرزنان

https://journals.sagepub.com/doi/10.1111/j.1471-6402.1997.tb00108.x

@EveDaughters

"زن" در اثار بیضایی

در بسیاری از آثار بیضایی زن‌ها در مرکز روایت‌اند و عاملیت دارند. اما عاملیت زن در این آثار همیشه به معنای قدرت اجتماعی نیست.
زن‌های او اغلب تصمیم می‌گیرند، مقاومت می‌کنند، روایت را جلو می‌برند، اما در ساختارهای سرکوب‌شده و بن‌بست‌دار. قدرت‌شان بیشتر تراژیک است تا پیروزمندانه.
مثل باشو، غریبه‌ی کوچک یا سگ‌کشی. زن قوی هست، اما هزینه می‌دهد.
از سویی
بیضایی زن را قدیس یا قربانی مطلق نمی‌سازد. زن‌هایش پیچیده‌اند، گاهی خطاکار، گاهی خشن، گاهی متناقض. این اتفاقا  نقطه قوت اوست.
زن در آثار  بیضایی اغلب حامل حافظه، زبان، و تاریخ حذف‌شده است. این با تصویر زن مدرن قهرمان فرق دارد.!
در واقع در سینمای  بیضایی، زنان نه حاشیه‌ی روایت، بلکه موتور اصلی آن‌اند؛ شخصیت‌هایی دارای عاملیت که در دل ساختارهای سرکوب‌شده، تصمیم می‌گیرند، مقاومت می‌کنند و تاریخ فراموش‌شده را حمل می‌کنند. قدرت آن‌ها اغلب تراژیک و پرهزینه است... این زنان قدرتمند منشا تغییر هستند و این ارزشمندترین کاری است که بیضایی از زنان در اثارش ارائه میدهد.

مثل شخصیت گلرخ کمالی در فیلم "سگ گشی" او بعد از مرگ شوهرش می‌توانست ناپدید شود، سوگواری کند، یا قربانی بماند. نمی‌ماند.
تصمیم می‌گیرد حقیقت را بفهمد، شبکه‌ی فساد را یکی‌یکی باز می‌کند و نظم ظاهراً مردانه‌ی روابط اقتصادی را به هم می‌ریزد.

در فیلم ضد جنگ " باشو غریبه‌ی کوچک"
نایی مادری میکند زن و همسری  منفعل نمیماند.او تصمیم می‌گیرد باشو را نگه دارد، در برابر قضاوتهای مردم  روستا می‌ایستد، زبان متفاوت را می‌پذیرد و خانواده‌ی تازه‌ای می‌سازد و  تعریف "خانواده" و "وطن" را عوض می‌کند.
در فیلم چریکه تارا
تارا (شخصیت اصلی داستان) با حضور مردِ باستانی، گذشته را به حال وصل می‌کند و نظم مردسالار روستا را به چالش می‌کشد.
شمشیر دست تارا ابزار و امکان کنش است.
فیلم درباره‌ی این است که زن چگونه حافظه ی  تاریخ است و اجازه نمی‌دهد گذشته دفن شود.

در مرگ یزدگرد
زن آسیابان  با روایت خود، دادگاه مردانه را مختل می‌کند.
حقیقت واحد فرو می‌پاشد و قدرت روایت از دست ساختار رسمی بیرون می‌آید.
این زن است که نشان می‌دهد تاریخ چگونه ساخته می‌شود، نه چگونه "اتفاق افتاده".

در نمایشنامهٔ «مرگ یزدگرد» بهرام بیضایی، مرزی میان اسطوره و تاریخ را در می‌نوردد و مسئلهٔ حقیقت را در بستر فروپاشی اخلاقی و سیاسی می‌کاود. حقیقت در این اثر نه در زبان قدرت بلکه در تضاد روایت‌ها پدیدار می‌شود

در فیلم  "شاید وقتی دیگر"
زن در این فیلم عامل بحران معناست.
شک، تردید و جست‌وجوی او نظم روانی مرد را می‌شکند./زن و جامعه(زن کارگر)

متن :ویدا میم

@EveDaughters

🔹بریژیت باردو، بازیگر سرشناس سینمای فرانسه و جهان در سن ۹۱ سالگی درگذشت.

🔺این خبر برای محافل هنری یک موضوع است و برای محافل تاریخی، آنهم علاقمندان به تاریخ زنان در ایران موضوع دیگری را یادآوری می کند.
در کتاب پشت‌پرده تخت طاووس، به قلم مینو صمیمی، وی از آوردن بریژیت باردو، برای محمدرضا پهلوی توسط برخی از مقامات دربار، در یکی از اقامت های شاه در سویس، با هدف ارائه خدمات جنسی یاد می‌کند.
نکته مهم این کتاب، جایگاه نویسنده در دربار پهلوی است.
مینو صمیمی، منشی مخصوص فرح پهلوی در امور بین‌الملل بود. کتاب مذکور خاطرات وی از سالها فعالیتش در این جایگاه است.

#پهلوی
#مینو_صمیمی

@EveDaughters

⁉️ چه باید کرد که ماجرای ساغر عزیزی برای زنهای دیگر تکرار نشود؟

✍️ خراسان نوشت:

🔴مصاحبه اخیر خانم ساغر عزیزی بار دیگر یکی از زخم‌های نهان زندگی زناشویی را پیش چشم جامعه آورد؛ همسر آزاری. که پنهان می‌ماند، ولی آرام آرام زندگی، اعتماد به نفس و سلامت روان زنان را می‌فرساید.

🔴او در بخش‌هایی از این گفت‌وگوی پربازدید می‌گوید: «... یک روز شوهرم وقتی به خانه آمد، بلافاصله یک سیلی زد توی صورتم. من تا جیغ زدم او جوراب‌هایش را درآورد و کرد در دهان من و دست‌های من را از پشت بست... یک‎بار دیگر هم چون موهای من بلند بود، بست به بند بارفیکس و دست‌هایم را از پشت بست و هشت ساعت از خانه رفت بیرون و برنگشت...».

🔴از نگاه روان‎شناسی دلایل سکوت زنان دربرابر همسرآزاری متنوع است: ترس از قضاوت اجتماعی و انگ خوردن، وابستگی مالی به همسر، امید به تغییر رفتار فرد خشونتگر، فشارهای خانوادگی و فرهنگی برای حفظ زندگی‌مشترک. این عوامل باعث می‌شوند قربانیان خشونت سال‌ها در چرخه‌ای معیوب گرفتار بمانند.

بخشهایی از گفتگوی وی:
https://t.me/Gilin_Gilin/255088
@EveDaughters

🎞 مستند: معصومه

معصومه عطایی یکسال و نیم بعد از جدایی از همسرش، توسط پدر شوهر سابقش مورد حمله اسید پاشی قرار میگیرد. او علاوه بر از دست دادن بینایی دو چشمش بخش هایی از بدنش نیز به شدت مورد سوختگی قرار میگیرد . فیلم با دنبال کردن پنج شخصیت زن قربانی حمله اسید پاشی و با محوریت قرار دادن معصومه روند رسیدگی به پرونده و تلاش های او برای گرفتن حضانت تنها فرزندش از خانواده همسر سابق و آرام آرام قدرت گرفتن او را دنبال می کند .او در طی 5 سال ساخت فیلم برای اولین بار با قلم خط بریل نابینایان نقاشی میکند ، سفالگری را به شکل حرفه ای می آموزد و به موسیقی می پردازد و از کنج عزلت خانه بیرون می آید و به یک فعال اجتماعی برای احقاق حق قربانیان اسید پاشی تبدیل می شود.

کارگردان: سونا مقدم

کمی درباره مستند و مقوله #اسید_پاشی:

https://t.me/irwomen/3900

لینک تماشای مستند:

https://hashure.com/movies/2709

اعتیاد به پورن از کجا میاد!؟


➕دکتر امید امانی
روان‌شناس

🔺ضعف در مدیریت هیجانات
🔺احساس تنهایی

@EveDaughters

♦️ کار در شب و افزایش خطر سرطان پستان

🔹مطالعات جدید نشان می‌دهد اختلال مزمن در ریتم شبانه‌روزی (مثل کار شبانه یا خواب نامنظم) می‌تواند با تضعیف سیستم ایمنی و تغییر بافت پستان، خطر و تهاجمی‌بودن سرطان پستان را افزایش دهد.

🔹پژوهش‌ها گیرنده‌ای به نام LILRB4 را شناسایی کرده‌اند که در این شرایط به رشد و گسترش تومور کمک می‌کند و مسدود کردن آن می‌تواند حتی با وجود اختلال خواب، پیشرفت سرطان را کاهش دهد.

@EveDaughters

کتاب «پری‌رو تابِ مستوری ندارد:
تغییر جایگاه اجتماعی زنان در ایران معاصر و مواجهۀ نهاد روحانیت با آن» اثر کمال رضوی، در ۶۷۲ صفحه و به همت نشر آرما منتشر شده است.

در آشفته‌ بازار امروز نشر و در شرایط دشوار تأمین کاغذ و هزینه‌های چاپ، انتشار آثاری با چنین عمق محتوایی بیش از هر چیز نیازمند انگیزه، تعهد علمی و عشق به پژوهش است. عنوان کتاب به‌خوبی از جسارت آن حکایت دارد و خواننده را به مواجهه‌ای جدی با یکی از مناقشه‌برانگیزترین تحولات اجتماعی ایران معاصر فرامی‌خواند.

این اثر با پرداختن به نسبت میان تحول جایگاه اجتماعی زنان و واکنش‌های نهاد روحانیت، می‌کوشد تصویری مستند و تحلیلی از یک مسئلۀ حساس و تعیین‌کننده ارائه دهد؛ مسئله‌ای که همچنان در کانون مباحث فکری، فرهنگی و سیاسی جامعه قرار دارد. بی‌تردید خرید و مطالعهٔ این کتاب برای پژوهشگران، دانشجویان علوم اجتماعی، مطالعات زنان و علاقه‌مندان تاریخ معاصر ارزشمند است و شایسته آن است که توسط صاحب‌نظران، مورد نقد، گفت‌وگو و بررسی علمی جدی قرار گیرد.

https://t.me/ghalam_soltani
@EveDaughters

◾️مادران زیادی خوب، فرزندان بیمار بزرگ میکنند.
◾️همسران زیادی خوب، همسران بد تربیت میکنند.
«خوب بودن مازاد» تلاشی خودخواهانه است که در نهایت به خوردن دیگری ختم میشود.

و «کافی بودن»تلاشی دیگرخواهانه است ضمن مراقبت از مرزهای خویش.

◼️لطفا در رابطه کافی باشید.
گاهی تعریف‌مان از خوب بودن غلط است.

🔺انیمیشن برنده‌ی اسکار، Bao در همین خصوص است🔺


دکتر روح الله صدیق
روان‌پزشک

@EveDaughters

وقتی نفع شون تو نفهمیدنه!


✔️انجمن روانشناسي امريكا ميگوید: خشونت روانی شامل الگوهای رفتاریِ آگاهانه برای کنترل، تحقیر، دست‌کاری یا آسیب عاطفی است، حتی بدون خشونت فیزیکی👇
American Psychological Association (APA)
APA Dictionary of Psychology, updated editions 2022–2024
.
اين مطالعه ميگوید: برخی افراد آگاهانه از فهم احساسات طرف مقابل اجتناب می‌کنند چون فهمیدن = مسئولیت‌پذیری و تغییر.👇
Overall et al., 2022 – Journal of Social and Personal Relationships
.
اين مطالعه ميگوید: خشونت عاطفی می‌تواند حتی مخرب‌تر از خشونت فیزیکی باشد👇
Dutton & Goodman (updated reviews 2021–2023)
Trauma, Violence, & Abuse Journal
/مدرسه علوم‌انسانی

دکتر سارا مقدم
روان‌شناس

@EveDaughters

✅والدین غرق در رنج ناتمام: نقد دو فیلم پسر و شیرزن

صالحه خدادادی

پدر در فیلم «پسر»، فردی مرفه و درگیر فعالیت‌های سیاسی است که آگاهی چندانی از جزئیات زندگی فرزند حاصل از ازدواج اول خود ندارد؛
گویی مطابق با الگوی رایج برخی پدران، تهیه هدایا و ملاقات‌های دوره‌ای، وظیفه والدی وی را به تمامی ادا می‌کند. درک او از عمق بحران روانی پسر، زمانی حاصل می‌شود که وضعیت تا حد زیادی وخیم شده است.
در ادامه داستان، شاهد تلاش‌های جدی پدری هستیم که می‌کوشد اشتباهات پدر خود را در حق فرزندش تکرار نکند و بستری امن برای پسر نوجوانش فراهم آورد، اما به نظر می‌رسد فرصت برای جبران محدود است...

برای مطالعه کامل:
https://B2n.ir/yr3107

@EveDaughters

تعارض فقه، قانون و عرف در ازدواج
فاطمه موسوی ویایه- دیماه ۱۴۰۴

▪️در گفتمان عمومی، گاه ادعا می‌شود که بسیاری از زنان مواهب نقش‌های سنتی و مدرن را همزمان می‌خواهند: از یک طرف تأمین معاش و رفاه را وظیفه مرد می‌دانند و از سوی دیگر به یک یا دو فرزند اکتفا می‌کنند و خواهان مشارکت مردان در کارِ خانه و فرزندپروری هستند. از یک‌سو خواهان رابطه‌ای مدرن مبتنی بر عشق، وفاداری و احترام به حق انتخاب و آزادی زن هستند و از طرف دیگر مطالبات حقوقی سنتی مانند مهریه و نفقه را نیز مطالبه می‌کنند. این نقد، در ظاهر متوجه تناقض در خواسته‌های زنان است، اما با نگاهی دقیق‌تر به نظام حقوقی و عرفی ایران روشن می‌شود که زنان چیزی را طلب می‌کنند که مردان مدتهاست از آن برخوردارند؛ یعنی استفاده گزینشی از شرع، قانون و عرف.

▪️در ایران، تنظیم روابط خانوادگی بر سه مبنای اصلی استوار است: شرع (فقه شیعه)، قانون مدنی و عرف اجتماعی. در فقه و به تبع آن در قانون مدنی، زن اصولاً تکلیفی جز تمکین و برآوردن نیاز جنسی شوهر ندارد. انجام امور خانه جزو وظایف شرعی یا قانونی زن محسوب نمی‌شود و در صورت انجام این امور به فرمان مرد، زن مستحق اجرت‌المثل ایام زوجیت است (ماده ٣٣۶)؛ هرچند مقدار این اجرت‌المثل در رویه قضایی بسیار ناچیز است و با حجم واقعی کار خانگی تناسب ندارد.

▪️با وجود این، عرف اجتماعی همچنان از زن انتظار «کدبانویی کامل» دارد؛ زنی که حتی در صورت اشتغال تمام‌وقت، مسئول اصلی پخت‌وپز، نظافت، مراقبت از فرزندان و مدیریت خانه است. این در حالی است که مردان غالباً از پذیرش پیامدهای مالی این کار، یعنی پرداخت دستمزد برای کار خانگی، خودداری می‌کنند. به بیان دیگر، در این حوزه، شرع و قانون نادیده گرفته می‌شود و عرف مردسالارانه ملاک عمل قرار می‌گیرد.

▪️جهیزیه نیز برعهده زن نیست، مطابق ماده ۱۱۰۶ قانون مدنی، تأمین نفقه زن در عقد دائم بر عهده شوهر است و طبق ماده ۱۱۰۷، تهیه مسکن و اثاث منزل جزو نفقه است. قانون مدنی هیچ الزامی برای آوردن جهیزیه از سوی زن پیش‌بینی نکرده و اموالی که زن به خانه شوهر می‌آورد، همچنان متعلق به خود اوست. با این حال، عرف اجتماعی، مسئولیت تهیه جهیزیه‌های سنگین و پرهزینه را بر دوش خانواده زن گذاشته و در صورت عدم تأمین آن، زن و خانواده‌اش با سرزنش و فشار اجتماعی مواجه می‌شوند. بگذریم از اینکه جهیزیه عمدتا کالاهای مصرفی هستند و بعد از چند سال استفاده در مقام کالای دست دوم ارزش اندکی خواهند داشت و مالکیت زن بر آنان هم کم‌ارزش می‌شود.

▪️در مورد سیسمونی و هزینه‌های فرزند وضعیت مشابهی وجود دارد. مطابق ماده ۱۱۹۹ قانون مدنی، نفقه فرزند بر عهده پدر و در صورت فقدان یا ناتوانی او، بر عهده جد پدری است. بنابراین از منظر قانونی، مادر هیچ تکلیفی برای تأمین هزینه‌های فرزند، از جمله سیسمونی، ندارد. با این حال، عرف اجتماعی این هزینه را به خانواده زن تحمیل می‌کند. در مراقبت فرزند نیز بنا بر فقه، زن هیچ حق و به تبع آن هیچ مسئولیتی ندارد، فرزند از آن پدر و تحت ولایت و تکفل اوست ولی قانون از مادر انتظار دارد در مراقبت از فرزند نقش داشته باشد (ماده ۱۱۶۸) و حضانت فرزند تا ۷ سالگی را به مادر سپرده. عرف نیز مادر را مسئول اصلی مراقبت و تربیت فرزند می‌داند و او را بابت مادر خوب نبودن سرزنش می‌کند.

▪️در کل، در مواردی که قانون یا شرع به نفع مردان است مانند نابرابری در ارث یا دیه، عرف همراه است و با جدیت اجرا می‌شود و حتی از آن فراتر می‌رود و کمتر شاهد اعتراض مردان به این نابرابری‌ها هستیم. در اندک مواردی که فقه یا قانون به نفع زنان است، مانند نداشتن تکلیف کارخانگی یا تهیه جهیزیه، عرف بر فقه و قانون غلبه می‌کند. مهریه به شکل اعتبار روی کاغذ با تاریخ وصول نامشخص باقی می‌ماند (فقط هنگام طرح بحث طلاق یا تقسیم ارث به میان می‌آید) در حالی‌که انجام کار خانگی و مراقبت از فرزندان کار هر روزه است. زنان در ازدواج وظایف حداکثری و حقوق حداقلی دارند. تا زمانی که قانون تغییر نکند و حقوق برابر همسران تعریف نشود، تعارض میان شرع و عرف همچنان به زیان زنان و به سود بازتولید نابرابری جنسیتی عمل خواهد کرد.

@womensocialproblemsofIran
@EveDaughters

🔺مو در غذای ملت، دستپخت بهارستان

شاید اگر اون موقع که ساعتها نمایندگان وقتشان را روی گیس زن ایرانی می‌سوزاندند، نصفی از این زمان را برای بهبود شرایط اقتصادی اختصاص می‌دادند امروز در این گرداب بلا نبودیم!

آقایان، ثابتی، رسایی، بانکی‌پور، ابوالفضل اقبالی و تمام دور و بری های نفرت انگیزتان، که حال آدم از نوشتن اسمتان هم بهم می‌خورد، حالیتون هست قیمت دلار امروز شد، ۱۴۶ هزار تومان!
حالا باز بنشینید و از لزوم تصویب لایحه عفاف و حجاب بگویید.
بنشینید و مو بریزید تو غذای مردم و حال مردم را بیشتر از این بهم بزنید.

شمایی که اصلا برات مهم نیست زن ایرانی در این شرایط اقتصادی چطور باید شکم خودش و بچه‌هایش را سیر کند.
شمایی که کمر مرد و زن ایرانی را شکستید و حالی‌تون نبود زمانی که در آن مجلس بی‌کفایت میگذرانید، حق‌الناس ملت است.
شمایی که اتفاقا بیشتر از هرکسی عفاف زن ایرانی برات مهم نبود.
اسم شما در کنار اسم تمام شاهان و مسئولین بی‌عرضه مملکت، در تاریخ ثبت خواهد شد.

@EveDaughters

🔴 مرخصی ویژه برای زنان؛ امتیاز حمایتی یا مسیر حذف از بازار کار؟

📌در روزهای اخیر، پیشنهادهایی مانند «مرخصی ویژه ماهانه» یا «دورکاری تشویقی» برای زنان از سوی برخی اعضای فراکسیون زنان مجلس مطرح شده است؛ طرح‌هایی که در ظاهر حمایتی به نظر می‌رسند، اما پرسش اصلی این است که آیا واقعا پاسخ‌گوی نیازهای اساسی زنان در نظام کار ایران هستند یا می‌توانند پیامدهای معکوس داشته باشند.

📌کارشناسان، از جمله نفیسه آزاد جامعه‌شناس، معتقدند مسئله اشتغال زنان را نمی‌توان با امتیازهای مقطعی و جداافتاده حل کرد. او هشدار می‌دهد که حتی سیاست‌هایی که ذاتا حمایتی‌اند، اگر در چارچوب کلی قوانین موجود اجرا شوند، ممکن است به حذف بیشتر زنان از بازار کار بینجامند؛ همان‌طور که تجربه مرخصی ۹ماهه زایمان در عمل برای بسیاری از کارفرمایان به عاملی بازدارنده در استخدام زنان تبدیل شد.

📌به گفته آزاد، قانون کار ایران به‌تنهایی تبعیض جنسیتی آشکاری ندارد، اما در تلفیق با قانون مدنی و قوانینی مانند «جوانی جمعیت»، به‌طور غیرمستقیم زنان را در موقعیت فرودست قرار می‌دهد. این قوانین، زن را عمدتا مسئول خانه و فرزندپروری می‌دانند و اغلب امتیازات حمایتی را به مردان اختصاص می‌دهند؛ در نتیجه مشارکت اقتصادی زنان کاهش می‌یابد.

📌او همچنین به دو مشکل ساختاری مهم اشاره می‌کند: نخست، «سقف بتنی» در ارتقای شغلی زنان که باعث می‌شود سهم آن‌ها در مدیریت ارشد و هیئت‌های علمی بسیار پایین بماند؛ و دوم، تعارض شدید میان اشتغال و حجم گسترده کار بی‌مزد مراقبتی و خانگی که جامعه و قانون بر دوش زنان گذاشته‌اند و مسیر پیشرفت شغلی آن‌ها را فرساینده می‌کند.

📌در نهایت، این جامعه‌شناس تاکید می‌کند که طرح‌هایی مانند مرخصی ویژه یا دورکاری، در شرایط فعلی نه‌تنها اولویت اصلی نیستند، بلکه می‌توانند آمار اشتغال زنان را کاهش دهند. به باور او، سیاست‌گذاران باید به اصلاح ریشه‌ای قوانین، به‌ویژه قانون مدنی، و افزایش واقعی مشارکت اقتصادی زنان پیش از بسته‌شدن پنجره جمعیتی ایران بیندیشند، نه ارائه راه‌حل‌های سطحی و مقطعی.

👈🏻  متن کامل را در Instant View بخوانید.

@BashgaheZanan
@EveDaughters

مریم نصر اصفهانی، عضو هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی و مطالعات فرهنگی دانش آموخته فلسفه و پژوهشگر حوزه فلسفه و مطالعات زنان است.

پژوهشهای او عمدتاً بر فلسفه اخلاق از منظری زنانه نگر متمرکز است و در عین حال آثاری نیز برای معرفی رویکردهای فلسفی زنانه نگر در زبان فارسی ترجمه کرده است.

عنوان ارائه:

بازسازی عشق در عصر اقتدار

24 تاریخ ارائه چهارشنبه 17 دی ماه

امشب ساعت ۲۰

پیوند شرکت در جلسه

https://www.skyroom.online/ch/isu/sl

(ورود برای عموم آزاد است و ان‌شاءالله اینترنت یاری کند)

@EveDaughters

چمچه خاتون

آداب و رسوم قدیمی هر شهر و منطقه نشان دهنده فرهنگ و تاریخ قدیمی مردم آن شهر و منطقه است. یکی از این آداب و رسوم قدیمی که قدیمی ترها آن را به یاد دارند و دست مایه نقل محافل می شود «چمچه خاتون» می باشد.

این مراسم در مواقع کم بارانی مخصوصا در ایام بعد از عید نوروز یعنی در فصل قره یاز، برای درخواست و دعا برای بارش باران انجام می شد و عروسکی از پارچه و چوب میساختند و دخترهای جوان یا بچه ها خانه به خانه و محله به محله میگشتند و از تمام اهالی شهر وسایل آش میگرفتند (به عنوان نذری) و در نهایت با وسایل جمع شده آش پخته و بین همه توزیع میکردند.

هنگام گرداندن عروسک در خیابونها و کوچه ها این شعر را میخواندند:
چمچه خاتون یاغ ایستر،
خدادن یاغیش ایستر،
الی قالید خمیرده،
بیجه قاشوق سو ایستر،

این رسم در مناطق آذربایجان و همدان و قزوین و حتی بین ترکهای خراسان شمالی نیز وجود دارد.

@tanz_talkh_tarikh
@EveDaughters

🎙️سخنرانی در مدرسه مجازی عشق

بازسازی عشق در عصر اقتدار

(انجمن علمی دانشجویان فلسفه و کلام دانشگاه امام صادق)

در این سخنرانی مروری داشتم بر برخی تلاش‌ها برای بازتعریف مفهوم «عشق» در فلسفه‌های زنانه‌نگر.

✅ اینکه عشق، خلاف تلقی‌های رایجِ رمانتیک و تملک‌محور، نزد فیلسوفان فمینیست به‌مثابه کنشی اخلاقی، آگاهانه و رهایی‌بخش فهم می‌شود.

✅ با مرور دیدگاه‌های سیمون دوبووار، لوس ایریگاری، بل هوکس و فیلسوفانی چون لوگونِز و فرای از این گفتم که «عشق اصیل» در نگاه آنان بر به‌رسمیت‌شناختن متقابل آزادی‌ها، حفظ فاصله، نفی مالکیت، احترام به تفاوت و فروتنی معرفتی استوار است.

در این رویکرد، عشق نه صرفاً احساس، بلکه انتخابی اخلاقی است، روشی برای دانستن و نیرویی اجتماعی ـ سیاسی که بدون عدالت، آزادی و مسئولیت‌پذیری تحقق نمی‌یابد.

✅ فلسفه فمینیستی با نقد پیوند عشق با سلطه، خشونت، خودشیفتگی و تکبر معرفتی، عشق را به عملی روزمره برای رشد فردی، دگرگونی اجتماعی و زیستن انسانی‌تر با دیگری بدل کرده و تأکید می‌کند:

عشقی که رهایی‌بخش نباشد، اساساً عشق نیست.

@neocritic