توصیه های خانگی برای روزهای سلطنت کرونا

#رویا_پورتقی
دکتری مردم شناسی

@EveDaughters

🎞 اعتراض به آزار جنسی
مورد بررسی #نقد_فیلم #شکلات_سفت

#رویا_پورتقی
#صالحه_خدادادی
📜 انسان شناسی و فرهنگ

https://anthropologyandculture.com/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%81%db%8c%d9%84%d9%85-%d8%b3%db%8c%d9%86%d9%85%d8

@EveDaughters

🎞 #نقد_فیلم من خیلی مراقبم

تقابل مردسالاری و زن سالاری

https://anthropologyandculture.com/%d9%85%d9%86-%d8%ae%db%8c%d9%84%db%8c-%d9%85%d8%b1%d8%a7%d9%82%d8%a8%d9%85/

#صالحه_خدادادی
#رویا_پورتقی
🖊انسان شناسی فرهنگ و تمدن

@EveDaughters

🎞 #نقد_فیلم_تالی

فیلم پیشنهادی برای تمام زنان و مردان درگیر کلیشه های افسانه مادری

https://anthropologyandculture.com/%d8%a7%d9%81%d8%b3%d8%a7%d9%86%d9%87-

#رویا_پورتقی
#صالحه_خدادادی
🖊انسان شناسی فرهنگ و تمدن

@EveDaughters

🔺کتاب سرمه هایی از باروت

#دکترمحسن_بدره،
عضو هیئت علمی دانشگاه الزهرا(س)

🖊 آیا زنان همیشه قربانی خشونت اند یا می‌توانند خود نیز کنشگرِ خشونت باشند؟ آیا خشونت زنانه، بیشتر واکنشی است و در بستر خشونت های مردانه به کار گرفته می شود یا خود نیز می‌تواند عاملیت ابتدایی داشته باشد؟ به تعبیر دیگر آیا چنان که برخی اسطوره ها مانند عفریت جهیکا در ایران باستان یا پاندورا در یونان کهن آمده، زنان مصدر شرارت‌اند یا چنانکه برخی کلیشه های دیگر باز می‌نمایانند، خشونت امریست مردانه و زن، جنسِ لطیف و مصدر خیر است؟ شاید یکی از مهم ترین مضامین اثر مشترک نویسندگان کتاب این باشد که زن ها نه فرشته‌اند و نه دیو، بلکه انسان‌اند و چنانکه در بسیاری اوقات می‌توانند قربانی خشونت باشند خود نیز به شیوه‌هایی می‌توانند عامل خشونت باشند.

#صالحه_خدادادی،
دکتری مطالعات زنان

🖊 ورق بزنید تا خطی به سیاهی لباس عزای بازماندگان عملیات تروریستی، بر اوصافی چون لطافت ابریشمی، فتانگی و انفعال زنانه در ذهنتان کشیده شود. اینجا با زنانی آشنا می‌شوید که دنیای جنگ و خونریزی مردانه را به سخره گرفته‌اند. زنانی که از سینه‌هایشان به جای عطر نسترن بوی خون به مشام می‌رسد. زنانی که در گوش فرزندانشان به جای لالایی، رجز زمزمه می‌کنند. زنانی که تنها زیورشان سرمه هایی است که به چشمان انتقام جوی خود می‌کشند؛ سرمه هایی از باروت.

#رویا_پورتقی،
دکتری مردم‌شناسی

🖊 فراتر از تفاوت‌های بیولوژیکی عامل تعیین کننده دیگر در بازتولید نقش‌های جنسیتی متفاوت بین زنان و مردان، ویژگی‌های فرهنگی جامعه‌ای است که افراد در آن رشد می‌کنند. ویژگی‌هایی که زن را در قالب نقش‌های مادرانه و مراقبتی و مرد را در نقش‌های جنگجویانه و مبارز باورپذیر می‌کند. این کتاب بخشی از باورهای جنسیتی را به چالش می‌کشد. به نظر می رسد بهتر است که در مورد تن و صفات زنانه و مردانه قضاوت نشود و انسان را به صورت دوگونه متفاوت زیستی به نام بشر فارغ از جنسیت و به دور از کلیشه‌های جنسیتی مشاهده کنیم.

@EveDaughters

🎞 نقد فیلم #آخرین_دوئل

🔻قربانی تجاوز در جامعه پدرسالار

#صالحه_خدادادی
#رویا_پورتقی

https://anthropologyandculture.com/%d9%86%d9%82%d8%af-%d9%81%db%8c%d9%84%d9%85-

@EveDaughters

خشم سرکوب‌شده، تونلی به سمت غریزه

📌فیلم Night bitch، را می‌توان به دوبخش تقسیم کرد. بخش اول اعتراض نسبت به افسانه مادری است، یعنی همان کلیشه های فرهنگی در رابطه با زن کامل یعنی مادر و باز تعیین حدود و ثغور مرزهای برترین مادر.
تعاریفی که تحلیلشان بازنمایی عمیق تفکرات پدرسالاری است.

اعتراض به افسانه مادری، پیش از این هم در فیلمهای قابل توجهی در معرض دید مخاطبین قرار گرفته است. یکی از نمونه‌های آن فیلم تالی، است که نقد آن در کانال دختران حوا، گذاشته شده بود.
🔸برای مطالعه نقد فیلم تالی tully :

🎞 https://t.me/EveDaughters/2002

اما وجه تمایز جدی فیلم night bitch با فیلم tully و موارد مشابه، پرداخت به بعد دیگری از داستان مادری است. یعنی رابطه بین حیوانات و زنان. در جایی از فیلم به کتابی در ژانر علمی تخیلی اشاره میشود. کتابی که حاوی مثالهایی درباره تغییر هویت زنان به حیوانات است که در قالب اسطوره بدان پرداخته شده است.

اما مسئله چیست، بعد از مطالعه نقد خانم جورکش و استفاده از تحلیل ارزشمند ایشان، لازم دیدم به نگاه متفاوت خود در رابطه با موضوع تغییر هویت زنان از زنانگی کلیشه‌ای به حیوانیت غریزی اشاره کنم:

🔹اولین باری که در فیلم، زن شاهد دگربودگی خود برای نجات از هویت زنانه می‌شود به دو واژه کلیدی اشاره میکند: #خشم و #غریزه.

خشم دقیقا همان حسی است که بسیاری از زنان بخصوص بعد از تجربه مادری احساس می‌کنند. خشم حاصل از نادیده انگاری، خشم بخاطر به یکباره زیر مسئولیت سنگین رفتن، آنهم غالبا به صورت تنهایی، خشم بخاطر اینکه حتی اجازه اعتراض ندارند و شکایتشان حمل به ناشکری می‌شود. خشمی که زنان را به غرایز اولیه انسانی وصل میکند.
تصور کنید این خشم برای زنانی که پیش از زایمان، تجربه موفقیت در سپهر عمومی داشتند و الان بواسطه مشغله زایمان و شیردهی و...در خانه محصور می‌شوند، چندین برابر است.

فیلم در حال نمایش پناه بردن به غریزه برای تحمل خشم سرکوب شده، آنهم بعنوان یک راه حل است. کارگردان معتقد است که تقریباً همه زنان، بخصوص مادران، ناخواسته این موضوع را تجربه کرده‌اند. برای مثال فریادها و جیغ‌های خاصی که زنان در حین زایمان می‌زنند. فریادهایی که از نظر اطرافیان و حتی خود زنان یادآور غرش حیوانات است.

اگر بخواهیم همچنان بپذیریم که انسان همان حیوانی است که صرفاً تفاوتهای مختصری با آن دارد و غرایز اولیه انسانی با حیوانات مشترک است پس دگردیسی زنانگی به حیوانیت (تکرار غرایز حیوانی، آنگاه که زن بت آبرو را بنده نیست) نباید غیرمنطقی بنظر برسد و...
اما آیا این منطق از نظر خود زنان نیز منطقی است، یا آنها هم نیاز به تلنگر دارند؟!

#صالحه_خدادادی

@EveDaughters