نقدآگین
12.2K subscribers
3.85K photos
3.4K videos
93 files
9.09K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
🟢 اونهایی که الان میگن از #تنگه_هرمز حداقل ۵۰ میلیلار دلار درآمد خواهیم داشت، همان قماشی‌اند که ۱۵ سال پیش میگفتند نفت امریکا در ۲۰۲۱ تمام شود و آنها به پای ما خواهند افتاد!!

❗️اما ‏الان امریکا بزرگترین تولید کننده نفت و گاز دنیا و البته بزرگترین صادر کننده گاز دنیا هست. عربستان صعودی نیز بزرگترین صادرکننده نفت دنیاست.

@eco_galavani📱



🌾 @Naqdagin
نقدآگین
🟢 اونهایی که الان میگن از #تنگه_هرمز حداقل ۵۰ میلیلار دلار درآمد خواهیم داشت، همان قماشی‌اند که ۱۵ سال پیش میگفتند نفت امریکا در ۲۰۲۱ تمام شود و آنها به پای ما خواهند افتاد!! ❗️اما ‏الان امریکا بزرگترین تولید کننده نفت و گاز دنیا و البته بزرگترین صادر…
و همان قماشی که «زمستان سرد، زمستان سرد» می‌کردند!
و همان قماشی که روایت فتح از جنگی شکست‌خورده می‌ساختند!
و‌ همان قماشی که حتی بعد از داستان مهسا امینی طرح حجاب تصویب کردند.
و‌ همان قماشی که گمان می‌کردند با تنگه‌بندی نفت ۲۰۰دلار خواهد شد.
و‌همان قماشی که گمان می‌کردند که وجود حزب‌الله و حوثی‌ها و حسدالشعبی جلوی حمله به ایران را خواهد گرفت.
و همان قماشی که حتی در دوره رئیسی هم از یک توافق اتمی جلوگیری کردند، چون «زمستان سرد، زمستان سرد...».
و همان‌هایی که امروز هم با تمام خریت‌ها و‌نفهمی‌های سابق‌شان صدای عرعرشان از همه بلندتر است، و تا همه ما را به فلاکت نکشانند، دست برنخواهند داشت.
و همین‌ها تازه فردا طلبکار من و شما و عالم و آدم هم خواهند بود. خبائث‌الناس!

✍🏻 #جناب_گاو



🌾 @Naqdagin
با حیرت می‌پرسد:
«همه چیز دارد بحرانی می‌شود، ولی حضرات طوری صحبت می‌کنند انگار که پیروز شده‌اند یا تا پیروزی یک قدم فاصله دارند! آیا واقعاً در سطح بالای نظام چیزی می‌دانند که ما نمی‌دانیم؟»


ذهنم می‌رود سال‌های آخر جنگ با عراق! از اقوام ما کسی هست که جوانیش را در جبهه‌ها در خط مقدم به عنوان یک رزمنده گذراند و هم اکنون نیز طرفدار پروپاقرص نظام است. آن روزها در فاو بود. تعریف می‌کرد که چگونه فاو را از دست دادند. می‌گفت که اگر می‌توانستند شرت‌شان را هم موقع فرار درآورند تا سریع‌تر فرار کنند این کار را می‌کردند!

همان زمان فرماندهان سپاه به مسئولان وقت گزارش می‌دادند که همه چیز امن و امان است و‌ خبری نیست! شعار «جنگ، جنگ تا پیروزی» تا یک روز قبل از نوشیدن جام زهر و پذیرش قطعنامه ۵۹۸ در تلویزیون و‌خیابان‌ها و بنرها و شعارها تکرار می‌شد.


آن زمان که (به کمک موشک‌های زمین به هوای آمریکایی که بواسطه اسرائیلی‌ها در همان زمان به ایران داده شد) ایران فاو را گرفت، می‌شد جنگ را با امتیازات بهتری برای ایران تمام کرد. ولی در ج.ا. گمان کردند که غول شاخ شکسته‌اند و یک پیروزی (البته نسبتاً مهم) را نشان آن دانستند که می‌توانند تا بغداد پیش بروند! ولی اگر کمی عقل داشتند می‌توانستند ببینند که همان پیروزی هم در چه شرایط مشکلی برایشان حاصل شد. می‌توانستند ببینند که نگه داشتن همان فاو چقدر برایشان مشکل بود. خیلی‌هاشان هم دیدند. خیلی‌هاشان واقعاً دوست داشتند جنگ را هر چه زودتر تمام کنند، ولی جرأت نداشتند در بین شعارهای توده‌ای و تبلیغات بی‌امان تلویزیون این را مطرح کنند.


تاریخ ۴۸ ساله حکومت ج.ا.، تاریخ لجبازی عبرت‌ناپذیر با واقعیت‌ها بوده است. آن قدر لجبازی تا واقعیت‌ها آنقدر تلخ و مهلک شوند که نشود با آنها بیشتر از آن لجبازی کرد.

الان هم همینطور است.

✍🏻 #جناب_گاو




🌾 @Naqdagin
این بار اول نیست که بنیادی‌ترین حقوق شهروندی مثل حق دسترسی به اینترنت به رانت و مزیت ویژه تبدیل می شود. این الگوی ثابت کنترل اجتماعی در جامعه ای است که مردمش سال هاست برای طلب هر حق ساده شهروندی خود ناچار به مبارزه بوده اند.

هر کس تصور می کند "رانت" تنها شکلی از فساد اقتصادی است؛ عمق کارکرد رانت را در نظام های استبدادی نمی داند. رانت در چنین نظام هایی ابزاری برای سازمان‌دهیِ زندگی اجتماعی است.

رانت به عنوان "روش سازماندهی اجتماعی" همیشه با یک منطق و به یک روش ثابت عمل می کند. همیشه ابتدا یک "حق عمومی" محدود می‌شود، سپس نسخه‌ای استثنایی و ویژه از همان حق برای گروه‌های نزدیک‌تر به قدرت ساخته می‌شود، و در نهایت همان امتیاز به ابزار وفاداری، ثروت و کنترل سیاسی بدل می شود.

از آموزش و تحصیل تا استخدام، و رسانه، و از مجوزهای اقتصادی و وام های بانکی تا مجوزهای فرهنگی کتاب و فیلم همه حقوق شهروندی هستند که به مزیت ویژه برای کنترل جامعه بدل شده اند. گاهی به عنوان پاداش بخشیده می شوند و گاهی بخششی است برای ایجاد وفاداری.

یعنی همیشه این قدرت است که تعیین می‌کند چه کسی یاد بگیرد، چه کسی حرف بزند، چه کسی کار کند، چه کسی دیده شود، چه کسی به جهان متصل بماند، و چه کسی باید در سکوت، سرکوب و در تاریکیِ اجباری زندگی کند.

تلخ‌ترین بخش این تمسخر اهریمنی انسانیت شاید همین باشد که مردمی را که سال‌ها از حقوق خود محروم کرده‌اند، اکنون وادار می‌کنند برای هر تکه از همان حقوق، در صف امتیاز بایستند و هر یک به شکلی نه تنها وجدان و کرامت انسانی خود را با این امتیاز مبادله کنند، بلکه از برد خود در این معامله و امتیاز ویژه خود احساس خوشبختی کنند. این احساس که درجه ای از بدبختی وجود دارد که به آنها اجازه داده شده به آن مبتلا نشوند.

وقتی ماجرای سیم کارت های سفید آشکار شد، معلوم شد که هزاران نفر در سکوت از این رانت استفاده کرده بودند بی آنکه هیچ کدام از آنها از وجود چنین مزیتی حتی با دوستان نزدیک خود سخن گفته باشند. همین امر از آموزش و مجوز فرهنگی و وام بانکی و حق تحصیل به همین شکل دهه هاست که در جریان است.

و این دقیقاً همان نقطه‌ای است که هر شهروندی باید در مقاومت خود را از همان نقطه آغاز کند. زیرا بزرگترین خطر رانت این نیست که ثروت و موقعیت اجتماعی می‌سازد، بزرگترین خطر رانت این است که وجدان کنترل شده می‌سازد؛ وجدانی که برای همیشه میان حقیقت و دروغ کم می شود. وجدانی که برای همیشه آزادی را با کلیدی طلایی برای قفسی بزرگ‌تر اشتباه می گیرد و حتی می تواند برای قفس بزرگتر خود قدردان زندان بان خود باشد.

✍🏻#آیدین_آرتا

@AydinAreta



🌾 @Naqdagin
نقدآگین
📺 آیا خروج واقعاً اتفاق افتاد؟ — شواهد، حافظه و بایبل عبری پروفسور رونالد هندل (استاد دانشگاه برکلی) یکی از برجسته‌ترین دانشمندان کتاب مقدس زمان ماست که بخاطر تحقیقاتش در زمینه تاریخ، ادبیات و تفسیر کتاب مقدس عبری بسیار مورد احترام است. بجای اینکه موضوع…
📺 آیا «خروج بنی‌اسرائیل از مصر» واقعیتی تاریخی بوده است؟

🔸​این ویدیو گفتگویی با دکتر رونالد هندل، پژوهشگر برجسته عهد عتیق، است که دیدگاهی متعادل و علمی پیرامون بحث تاریخی بودن داستان «خروج» ارائه می‌دهد.

🔸​مفهوم حافظه فرهنگی (Cultural Memory)
​دکتر هندل بحث را با این نکته آغاز می‌کند که نباید داستان‌های مذهبی را صرفاً با عینک «تاریخ‌نگاری مدرن» نگریست. بسیاری از داستان‌ها، مانند داستان جورج واشنگتن و درخت گیلاس در فرهنگ آمریکایی، «حافظه فرهنگی» هستند؛ یعنی حتی اگر از نظر تاریخی دقیق نباشند (که بسیاری از آن‌ها ساختگی‌اند)، حاوی حقایق عمیق‌تری درباره ارزش‌ها و هویت یک ملت هستند. داستان خروج نیز از همین جنس است؛ داستانی که هویت و ارزش‌های بنیادین بنی‌اسرائیل را شکل داده است.

🔶 تضاد با شواهد باستان‌شناسی


🔸​برخلاف روایت کتاب مقدس، باستان‌شناسی مدرن هیچ شواهدی برای خروجِ دسته‌جمعی صدها هزار نفر از مصر پیدا نکرده است. در واقع، شکل‌گیری هویت بنی‌اسرائیل در حدود ۱۲۰۰ پیش از میلاد، نه از طریق یک فتحِ نظامی بیرونی، بلکه یک حرکت داخلی و بومی بوده است؛ کشاورزان و چادرنشینانِ بومی کنعان که از شهرهای فروپاشیده دشت‌ها به مناطق کوهستانی کوچ کرده و جوامع جدیدی تشکیل دادند.

🔸​برده‌داری در مصر به مثابه یک مفهوم سیاسی
​نکته کلیدی اینجاست که در آن دوره، کنعان بخشی از امپراتوری مصر بود. از نظر ایدئولوژیک، تمام مردم کنعان (از پادشاهان محلی تا کشاورزان) «بنده و برده» فرعون محسوب می‌شدند و مجبور به پرداخت خراج بودند. بنابراین، «حافظه فرهنگی» اسارت در مصر، بازتابی از یک واقعیت تاریخی است: همه مردم کنعان به صورت سیاسی و اقتصادی در چنگال امپراتوری مصر اسیر بودند. وقتی امپراتوری مصر فروپاشید، این بندِ سیاسی باز شد. این «آزادی»، هسته اصلیِ داستان خروج است که در حافظه جمعی بنی‌اسرائیل به شکلِ فرار از مصر و شکافته شدن دریا بازسازی شده است.

🔶 داستان فتح کنعان (جاشوا) و مرزهای هویت

🔸​دکتر هندل توضیح می‌دهد که داستانِ خشونت‌آمیز فتح کنعان به دست جاشوا نیز تاریخی نیست، بلکه هدفی ایدئولوژیک دارد. برای اینکه بنی‌اسرائیل بتوانند خود را به عنوان ملتی متمایز از «کنعانیان» تعریف کنند، نیازمند داستانی بودند که بگوید «ما از بیرون آمده‌ایم و آن‌ها را شکست داده‌ایم». این مکانیسم، مشابهِ ابداع هویت آمریکایی توسط مهاجران انگلیسی است که برای متمایز شدن از انگلستان، داستان‌های ملی‌گرایانه خود را برساختند.

🔶 ​نقد رویکردهای بنیادگرا


🔸​در پایان، دکتر هندل به نقد روش‌شناسی محققان «اوانجلیکال» (مانند هافمایر) می‌پردازد. او معتقد است این محققان با پیش‌فرض «خطاناپذیری کتاب مقدس» وارد تحقیق می‌شوند و صرفاً به دنبال پیدا کردن نشانه‌هایی پراکنده (مانند اسامی مصری یا جزئیات دقیق جغرافیایی در متن) می‌گردند تا کل داستان را تأیید کنند. از نظر او، این رویکرد علمی نیست، زیرا بخش‌های بزرگ و ناهمخوانِ داستان (که با واقعیت‌های تاریخی در تضادند) را نادیده می‌گیرند. او تأکید می‌کند که حتی اگر داستان به معنای دقیق تاریخی رخ نداده باشد، اهمیت آن به عنوان یک پدیده فرهنگی که در طول هزاران سال به جوامع مختلف (از جمله سیاه‌پوستان آمریکا در مبارزه با برده‌داری) قدرتِ «خواستن آزادی» داده، انکارناپذیر است.

📕«اسرائیل فینکلشتاین» و آراء او
📻 معجزۀ غرق شدن پرمعجزه‌ترین یهودی در تاریخ!
📻 پادشاهان کاغذی؟ موسی، داوود، سلیمان
📻 چکش تاریخ بر افسانۀ ابراهیم
📻 تیغ باستان‌شناسی بر رگ افسانه‌‌پردازی

.


#بازنگری #نقد_ادیان #نقد_بایبل #نقد_یهودیت



🌾 @Naqdagin
👈 رئیس اتحادیه کسب‌وکارهای مجازی: چطور شرایط کشور برای انجام پروازهای مسافری و اعزام هزاران زائر به حج و سفرهای خارجی عادی است، اما فقط برای اینترنت وضعیت جنگی و امنیتی اعلام می‌شود؟!

👈 مردم اگه اینترنت داشته باشن، امنیت کشور به خطر می‌افته. مردم اگه پول بیشتری بدن و اینترنت داشته باشن، موضوع امنیت حل می‌شه.

🔺اگر در سوریه نمی‌جنگیدند، داعش می‌آمد و اینترنت و اقتصاد میلیون‌ها ایرانی را سر می‌برید یا به آن تجاوز می‌کرد!



🌾 @Naqdagin
🔻فرهمند علی‌پور:
یکی از تفاوت بزرگ
جمهوری اسلامی و اسرائیل در اینه که
اسرائیل به مردم خودش اعتماد داره.
در طول تاریخ ۷۸ ساله‌اش
«حتی یک شهروند اسرائیلی» رو اعدام نکرده ! (البته هیچ فلسطینی رو هم اعدام نکرده!)
جمهوری اسلامیِ ۴۷ ساله، به تنهایی
مسبب ۸۲٪ اعدام‌های جهانه!!
۸۲ درصد اعدامی‌‌های جهان ایرانی هستند! توسط حکومت آخوندی!

اسرائیل اینترنت رو روی مردم خودش
قطع نکرده! به مردم خودش اعتماد داره. اسرائیل اینترنت مردم فلسطین رو هم قطع نکرد! اینقدر بزدل نیست!
اینها اما اینترنت مردم ایران رو قطع کردن. چون از مردم ایران می‌ترسن
چون متکی به «دوشکا» هستند.


⚖️ صحت‌سنجی (بنا به آمارها و اخبار تا سال ۲۰۲۴)

🔺این ادعا شامل ترکیبی از گزارش‌های دقیق آماری، تفسیرهای سیاسی و برخی اطلاعات نادرست یا ناقص است. در ادامه، این موارد را بر اساس مستندات حقوق بشری و آماری بررسی می‌کنیم:

📚 ۱. آمار اعدام در اسرائیل (شهروندان و فلسطینی‌ها)

بخش درست: اسرائیل در سال ۱۹۵۴ مجازات اعدام را برای قتل لغو کرد. در طول ۷۶ سال تاریخ خود، تنها یک اعدام قضایی انجام داده است: آدولف آیشمن (از معماران هولوکاست) در سال ۱۹۶۲.

بخش شهروندان اسرائیلی: یک مورد اعدام دیگر در سال ۱۹۴۸ (در زمان جنگ) برای یک سرباز اسرائیلی به نام «مئیر توبیانسکی» به جرم خیانت رخ داد که بعداً مشخص شد بی‌گناه بوده و اعاده حیثیت شد. پس از آن هیچ شهروند اسرائیلی اعدام نشده است.

بخش فلسطینی‌ها: از نظر قضایی و دادگاهی، اسرائیل هیچ فلسطینی را «اعدام» نکرده است (حتی برای عملیات‌های سنگین حکم حبس ابد صادر می‌شود).

📚 ۲. آمار اعدام در جمهوری اسلامی (ادعای ۸۲٪)

بخش درست: ایران یکی از بالاترین نرخ‌های اعدام در جهان را دارد. طبق گزارش سازمان عفو بین‌الملل (Amnesty International) در سال ۲۰۲۳، تعداد اعدام‌های ثبت‌شده در جهان ۱۱۵۳ مورد بوده است (بدون احتساب چین که آمارش مخفی است). از این تعداد، ۸۵۳ مورد (حدود ۷۴٪) متعلق به ایران بوده است.

دقت آمار ۸۲٪: رقم ۸۲٪ که در برخی گزارش‌های ماه‌های اخیر (مانند گزارش جاوید رحمان یا نهادهای حقوق بشری ایران) ذکر شده، مربوط به سهم ایران از کل اعدام‌های ثبت‌شده در جهان به جز چین است.

بخش نادرست: این جمله که «۸۲٪ اعدامی‌های جهان ایرانی هستند» از نظر فنی دقیق نیست. زیرا چین سالانه هزاران نفر را اعدام می‌کند اما چون آمار را مخفی نگه می‌دارد، در آمارهای رسمی شمارش نمی‌شود. اگر چین را در نظر بگیریم، سهم ایران بسیار کمتر از این درصد خواهد بود، اما همچنان در رتبه دوم جهان (و رتبه اول نسبت به جمعیت) قرار دارد.

📚 ۳. قطع اینترنت در اسرائیل و فلسطین

در مورد شهروندان اسرائیل: درست است. هیچ گزارشی مبنی بر قطع دستوری اینترنت برای سرکوب اعتراضات در داخل خاک اسرائیل (برای شهروندان اسرائیلی) وجود ندارد.

در مورد فلسطین: نادرست است. در طول جنگ اخیر غزه (۲۰۲۳-۲۰۲۴)، دسترسی به اینترنت و ارتباطات در نوار غزه بارها توسط اسرائیل به‌طور کامل قطع شد. نهادهایی مثل NetBlocks و سازمان ملل بارها نسبت به «بلک‌اوت» (Blackout) کامل ارتباطی در غزه که توسط ارتش اسرائیل اعمال شده بود، اعتراض کردند. بنابراین این ادعا که «اینترنت فلسطین را قطع نکردند» با واقعیت‌های میدانی سال اخیر همخوانی ندارد.

📚 ۴. قطع اینترنت در ایران

تأیید: جمهوری اسلامی در سال‌های ۱۳۹۸ (آبان) و ۱۴۰۱ (پس از جان‌باختن مهسا امینی) گسترده‌ترین و طولانی‌ترین قطع اینترنت (Blackout) را در تاریخ ایران اعمال کرد. این اقدام از سوی نهادهای بین‌المللی به عنوان ابزاری برای جلوگیری از انتشار تصاویر سرکوب و سازماندهی معترضان شناخته می‌شود.

📚 جمع‌بندی:

• ادعای مربوط به عدم اعدام قضایی در اسرائیل: صحیح (جز آیشمن).

• ادعای مربوط به سهم ۷۰ تا ۸۲ درصدی ایران از اعدام‌های جهان: صحیح (اگر آمار مخفی چین را نادیده بگیریم).

• ادعای عدم قطع اینترنت در فلسطین: نادرست (طبق گزارش‌های ۲۰۲۴ غزه).

• تحلیل مربوط به ترس از مردم و تکیه بر ابزار نظامی (دوشکا): این بخش یک تفسیر سیاسی است که مخالفان حکومت به آن باور دارند و بر اساس وقایعی مثل آبان ۹۸ (که در آن از سلاح‌های نیمه‌سنگین استفاده شد) استدلال می‌کنند.



🌾 @Naqdagin
بیاید استدلال‌های ویدیوی اخیر علی بندری با عنوان «چرا جنگ شد» رو به طور شفاف و مستقیم، بدون قایم شدن پشت اسم فلان کتاب یا نویسنده بررسی کنیم:

۱- بندری استدلال می‌کند که جنگ اخیر، نه در نتیجه به بن‌بست رسیدن دیپلماسی، بلکه در لحظه‌ای رخ داد که مذاکرات به شکلی بی‌سابقه در حال به ثمر نشستن بود. همین «نزدیک بودن توافق» برای آمریکا و اسرائیل تبدیل به زنگ خطر شد. آن‌ها به جای استقبال از صلح، آن را به عنوان بسته شدن یک «پنجره فرصت» دیدند.

۲- در مورد برنامه هسته‌ای، بندری می‌گوید که این پرونده بیش از آنکه یک چالش فنی (؟) باشد، ابزاری برای «امنیتی‌سازی» ایران در سطح جهانی است. او معتقد است که آمریکا آگاهانه موضوع هسته‌ای را به عنوان ستون اصلی روایت خود انتخاب کرد چون تنها موضوعی است که می‌تواند یک رقابت منطقه‌ای را به یک «تهدید وجودی برای بشریت» تبدیل کند و افکار عمومی جهان را با خود همراه سازد.

بندری مدعی است که در این ساختار فکری، حتی اگر آژانس بین‌المللی انرژی اتمی صلح‌آمیز بودن فعالیت‌ها را تأیید کند، باز هم تغییری در تصمیم جنگ ایجاد نمی‌شود. او این وضعیت را یک «بن‌بست امنیتی» توصیف می‌کند که در آن نیت واقعی ایران اصلاً اهمیتی ندارد؛ بلکه صرفاً «احتمال» اینکه ایران در آینده به سمت سلاح برود، برای توجیه یک «جنگ پیشگیرانه» کافی است.

در واقع، او ادعا می‌کند که هسته‌ای تنها عینکی است که از پشت آن، تمام رفتارهای دیگر ایران خطرناک جلوه داده می‌شود تا اقدام نظامی مشروعیت پیدا کند.

۳- در بحث نیروهای نیابتی یا همان «محور مقاومت»، بندری این شبکه را به عنوان «فضای حیاتی» و لایه اول دفاعی ایران تعریف می‌کند که وظیفه‌اش دور نگه داشتن تهدید از مرزهای سرزمینی بوده است.

او استدلال می‌کند که از سال ۲۰۲۳، این لایه امنیتی بر اثر فشارهای نظامی و فرسایش سیاسی شروع به کوچک شدن کرد و «عمق استراتژیک» ایران از دست رفت.

تحلیل او این است که وقتی این لایه بیرونی ضعیف شد، محاسبات هزینه-فایده در واشینگتن و تل‌آویو تغییر کرد. آن‌ها به این نتیجه رسیدند که دیگر حمله به ایران هزینه‌ای گزاف و غیرقابل کنترل نخواهد داشت، چون شبکه متحدان ایران دیگر توان یا اراده پاسخگویی هماهنگ را ندارد.

***

چیزی که واضحه اینه که مطلب مثل همیشه بدون کم‌وکاست مناسب انتشار در صداوسیما یا فارس‌نیوزه.

حالا همین‌ها رو بندری چطور در ویدیو ارائه می‌ده؟

«تازگی یک کتابی خوندیم درباره جنگ» بیاید قضیه رو از لنز اون کتاب نگاه کنیم! (بیننده‌ی ناآگاه هم فکر می‌کند چون تحلیل برمبنای کتاب است، پس «معتبر» است)

اما به شما نمی‌گه که چرا همیشه کتابی انتخاب می‌کنه که نتیجه تحلیلش محافظه‌کارانه و جمهوری‌اسلامی‌پسندانه درمیاد!

نمی‌گه که چرا در این کنجکاوی‌هاش یک‌بار یک کتابی وسط نمی‌ذاره که تحلیلش یک میلی‌متر از خط قرمزهای نظام فاصله بگیره.

و البته نمی‌گه که حتی از لنز همون کتاب هم می‌شد وضعیت رو طور دیگه‌ای دید؛ و این تحلیل جهت‌دار خودشه که به کتاب سوار شده.

*در همین راستا بخوانید


@bayanz



🌾 @Naqdagin
مقایسه‌ی حکومت آپارتاید توی آفریقای جنوبی با رژیم اسلامی حاکم بر ایران کار اشتباهیه چون اون‌ها یه حکومت زمینی از اقلیت سفیدپوست (عمدتا آفریکانرها) بودن. چیزی که می‌خواستن امنیت و ثروت بود. سر همین حاضر شدن ۶ بمب اتم ساخته شده و آماده رو بیخیال بشن (و اون‌ها رو سر جهان خالی نکنن!) تا تحریم‌ها برداشته شه و اقتصاد کشورشون خراب نشه.

ولی این نکته درباره‌ی آفریقای جنوبی جالبه:
نلسون ماندلا و یارانش، پس از سرکوب یه اعتراض مسالمت‌آمیز به این نتیجه رسیدن که مبارزه‌ی مسلحانه لازم و ضروریه. حالا توی اون سرکوب چند نفر کشته شده بودن؟ ۹۱ نفر!

کلا آفریکانرها خیلی متمدن‌تر از وحوش جهادیست بودن. حداقل فکر نمی‌کردن که اگر جهان رو به فنا بدن و خودشونم بمیرن میرن بهشت.

کلا تنها چیزی که این‌ها رو متفاوت می‌کنه همین مرگ‌پرستیه. این‌ها نه سلحشوری ژاپنی‌ها و ویتنامی‌ها رو دارن که تا آخرین نفر قهرمانانه بجنگن، نه تونستن به بمب اتمی که حتی آفریقای جنوبی بهش رسید برسن، نه حتی توی وحشی‌گری و سرکوب خشن نسبت به کامبوجی‌ها چیز خاصی هستن، نه توی مهندسی اجتماعی و بروکراتیک به گرد پای چین می‌رسن. اینا توی هیچی خوب نیستن. فقط خوب بلدن مرگ رو بپرستن. مرگ ابزارشون نیست، هویتشونه، آرمانشونه، خداشونه.

🔺🔻 در راستای این یه چیز جدید بهتون بگم:

چیزی درباره‌ی جنگ تیگرای شنیدین؟ همین سال ۲۰۲۰-۲۰۲۲ که داشتیم ماسک می‌زدیم و خریدای سوپرمارکتی رو الکل می‌زدیم، دولت اتیوپی منطقه‌ی تیگرای رو محاصره کرد و ۸۰۰ هزار نفر رو سلاخی کرد. عمده‌ی کشته‌ها با تیر مستقیم + گرسنگی بر اثر قحطی بودن.
رژیم ج.ا. ایران هم توی این ماجرا همدست بوده‌ و حمایت نظامی کرده. توی اتیوپی!

@NolanWrites



🌾 @Naqdagin
🔸وضعیت آمریکا، اسرائیل در مواجهه با گروهک جمهوری اسلامی چگونه است؟ در کجای ماجرا قرار داریم؟ چرا می‌دانیم که با یک گروه‌ک بنیادگرای نظامی روبه‌رو هستیم؟ چرا فردا صبح سویس نمی‌شود؟ فردا چه خواهد شد؟ توافق؟ ترامپ یا ترابری فوق سنگین نظامی

🔸گفتگویی ۴۰ دقیقه‌ای با دوستان، بدون ادیت، فقط جهت کمک به فرم دادن مسیرهای تحلیلی، نه پیشگویی.

۴.۷ مگ، 40 دقیقه

@daneshagahi



🌾 @Naqdagin
📘هندسه‌ی قائمی که انگار مُعوَج است!

✍️#علی_‌صاحب‌الحواشی

سخنان آقای دکتر سروش برایم غیرمنتظره نبود ولی دردناک بود. یک وقت هست که نگاه ایشان را به ساحت سیاسی "واقع‌گرا" بدانیم، وقت دیگر آن می‌شود که سخنان‌شان را هنجاری بگیریم. من با حالت دوم در اینجا کار ندارم. بحث مقولات هنجاری در میدان سیاست را فراوان طرح کرده‌ام، چه در مباحث ناظر به "چپ‌ و راستِ" سیاسی، و چه در نقد حکومت‌ اسلامی و توسعاً حکومت دینی.

سخنم آن است که اگر فرمایشات ایشان را طرح‌شده بر میدانِ سیاستِ واقع‌گرا بگیریم، ناگزیریم نادرست‌اش بدانیم. زیرا در تاریخ جهان نمونه‌های کثیری از ملت‌های منکوب‌شده توسط حکومتِ "خودی" وجود دارد که مردمش چشم امید به مداخله "خارجی" دوختند و حتی به استقبال نظامیان مهاجم رفتند تا بلکه از یوغ درماندگی که حکومتِ خودی برایشان نهاده بود رها شوند.

وقتی "واقعه‌ای" در سپهرانسانی بارها تکرارشده باشد، چاره‌ نداریم که آن را سویه‌ای از "واقعیتِ بشری" بدانیم. حال در رویارویی با همین‌ واقعیت در عرصه‌ی "خود" اگر از تعابیر درشتی چون "خائن" و "اسرائیلی" استفاده شود، پیداست که گوینده در میدان سیاستِ واقع‌گرا سخن نمی‌گوید، بلکه ایستاده بر ساحت هنجار خطابه می‌خوانند.

خطابه‌ی هنجاری خواندن عیب که نیست هیچ، حق غیرقابل سلبِ تک‌تک انسان‌هاست، که البته جمهوری‌اسلامی در کنار بسیاری دیگر از حقوق ملت‌ایران آن را نیز از ما ستانده است؛ از خود دکتر سروش هم ستاند تا ناگزیر از مهاجرت شدند.

در فراغتِ "آزادیِ" بلادکفر نشستن و محکومانِ شلاق خورده و شرحه‌شرحه شده و ضایع‌گشته و مقتول و مجروح و دربند گشته‌ی حکومت‌اسلامی را که امید رهایی ولو از حمله خارجی دارند را "خائن" و "اسرائيلی" خواندن، البته سهل است! اما این سهولت اگر برازنده هر عوامی باشد، برازنده دکتر سروش نیست که از ستمِ بالفعل و تهدیدِ جورهایِ بس بیشترِ بالقوه‌ی اسلامیانِ حاکم، بر خود و اهل خانواده محترم‌شان مهاجرت را برگزیدند.

سارتر حرف خوبی دارد. می‌گوید کردار ما به‌تلویح، حکم توصیه به همان کردار در شرایط مشابه به "همه دیگران" است. فرقی نمی‌کند این را سارتر گفته باشد یا فقیر گمنامی. این سخن حق است! هر کنشِ ما، به شرط شباهت موقعیت و وضعیت، لاجرم واحد وجه‌ تجویزیِ تلویحی است.

حال باید از دکتر سروشِ مهاجرت کرده از جورِ اسلامیان پرسید که آیا ایشان نیز تجویزِ مهاجرت به ده‌ها میلیون ایرانی می‌کنند که به سرزمین‌هایی که در او "آزادی" هست بکوچند، تا ضمناً تاسی به تجویزِ مهاجرتِ قرآن به "مستضعفینَ فی‌الارض"، نیز کرده باشند؟!

ده‌ها میلیون ایرانی منکوب‌شده‌ی حکومت اسلامی چه بختی و امکانی چون ایشان دارند تا به کشورهای دیگر کوچند تا از فلاکت و بی‌رسمی و منکوبیِ حکومت‌اسلامی رهایی یابند؟! و اگر این توصیه نه‌ معقول و نه ممکن است، چگونه می‌توان آنانی از ایشان که چشم امید به خارجی بسته‌اند تا مایه آزادی‌شان بشود، را "خائن" و "اسرائیلی" بخوانیم؟!!! آیا نمی‌شد آنان را نرم‌تر از این نواخت؟!

معرفت‌به‌نفس، فره‌ایست. اگر عوام این فره نداشته باشند، بسا که شایان سرزنش نباشند، اما در حق فرهمندان نه چنین است!

به‌سخنِ زنده‌یاد رضا بابایی "ما در تاریک‌ترین و ظلمانی‌ترین روزهای قرون وسطایی اسلام و تشیع زاده شدیم، زیستیم و مُردیم... آیندگان بزرگیِ اندوه و رنجِ ما را درک نخواهند کرد." دریغ و درد که آیندگان به‌کنار، گویی که حتی امروزیانِ فرهمند ما نیز "ما را درک نمی‌کنند"؛ هم آنان که خود زخم‌خوردگانی چون مایند ولی در رقم خیانت و دِنائت بر ما راندن، هیچ پروا ندارند. بگذریم که از اسلامیتِ دکتر سروش بس بعید است که متمسک به "ملی‌گرایی" شوند که بهرحال مقوله‌ی مدرنی است و قاعدتاً ایشان نباید چندان در بند آن باشند.

هر طور که می‌خواهم هندسه‌ی قائم این سخنان دکتر سروش را بر زمینِ خِرَد و انصاف استوار دارم، واژگون می‌شود!

@sahebolhavashi



🌾 @Naqdagin
🎧 جریان شناسی چپ - بخش‌های ۱ - ۳
— پروژه افق ایران: سمینار نخست

🎙#آیدین_آرتا

🔻این فایل صوتی، مجموع سه بخش نخست سمینار «جریان شناسی چپ» است که پیشتر در یوتیوب منتشر شدند و برای تسهیل دسترسی هموطنان عزیز در ایران به صورت فایل کم حجم صوتی بازنشر می شود.

۱. چپ و آسیب‌شناسی سیاست افقی:
مقدمه و صورت‌بندی سمینار

۲. جریان‌شناسی اندیشه چپ:
چپ ضد استبداد، چپ گرفتار استبداد

۳. از راست افراطی تا ووکیسم:
هندسه تعارض در سیاست معاصر

@AydinAreta



🌾 @Naqdagin
پاکستان بمب اتم ساخت، کسی کاریش نداشت!
ترکیه موشک با برد ۶ هزار کیلومتری ساخت کسی کاریش نداره!
امارات در عرض چند سال ۴ نیروگاه بزرگ اتمی راه انداخت کسی کارش نداره!

جمهوری اسلامی اما از بس گفت و نوشت
و هزینه کرد که آمریکا رو نابود می‌کنیم،
اسرائیل رو نابود می‌کنیم
میخوایم عربستان رو بگیریم بقیع رو آباد کنیم!

دنیا علیه‌اش شد و ۳۰ سال تحریم
و رنج به مردم ایران تحمیل کرد!

اساسا این طول دادن مذاکرات، که ۲۰ ساله روی هسته‌ای و….. انجام میشه، برای جمهوری اسلامی یک برنده! یک مسیریه که عمدا انتخاب کرده که به حامیانش و به دنیا بگه : ببینید من چقدر مهم هستم آمریکا ده‌ها ساله با من مذاکره میکنه و ما حتی حاضر به دیدار رو در رو نیستیم!
و ثمره این سیاست تحمیل انواع تحریم و انزوا و فقر و فساد در کشور و سرکوب و جنگ و نابودی ایران شده.

✍🏻 #فرهمند_علی‌پور



🌾 @Naqdagin
📜 پیش از آنکه اسلام، اسلام شود
— حقایقی درباره ریشه‌های آن در گفتگو با دکتر مایکل پن

🏰 مسیحیت سریانی: شاخه‌ای فراموش‌شده اما عظیم


مسیحیت در ذهن بسیاری از افراد با زبان‌های لاتین و یونانی و مراکز قدرت در رم و قسطنطنیه گره خورده است. اما دکتر پن به جهانی اشاره می‌کند که در آن مرکز ثقل مسیحیت نه در اروپا، بلکه در بغداد بود. مسیحیان سریانی‌زبان در پهنه‌ای وسیع از ترکیه امروزی تا ایران، عراق، افغانستان، هند و حتی چین حضور داشتند. این شاخه از مسیحیت تفاوت‌های بنیادینی با سنت غربی داشت؛ برای مثال، کتاب مکاشفات یوحنا در کتاب مقدس آن‌ها جایی نداشت و به دلیل عدم تاثیرپذیری از آرای سنت آگوستین، مفهوم «گناه نخستین» در میان آن‌ها به قوت غرب نبود.

📚 منابع سریانی؛ پنجره‌ای به دهه‌های تاریک تاریخ اسلام


یکی از چالش‌های بزرگ تاریخ‌نگاری اسلام این است که به جز قرآن، تقریباً هیچ منبع مکتوب مسلمانی تا حدود ۱۲۰ سال پس از درگذشت پیامبر اسلام در دست نیست. در مقابل، ده‌ها نوشته از مسیحیان سریانی از همان دهه‌های نخستین وجود دارد که اسلام را از بیرون مشاهده و توصیف کرده‌اند. دکتر پن در آثار خود از جمله «گلچینی از متون سریانی» و «وقتی مسیحیان برای نخستین بار با مسلمانان دیدار کردند»، این متون را گردآوری کرده است. این منابع تصویری متفاوت از روابط اولیه ارائه می‌دهند که از دشمنی شدید تا دوستی نزدیک و تحسین را در بر می‌گیرد.

🤝 درهم‌تنیدگی اجتماعی و مذهبی: فراتر از مرزهای عقیده


برخلاف تصور رایج که تاریخ را نبرد مداوم تمدن‌ها می‌بیند، شواهد تاریخی نشان‌دهنده یک «درهم‌تنیدگی اجتماعی» عمیق است:

🔹 ازدواج و زندگی مشترک:
مسیحیان و مسلمانان نه تنها با هم تجارت می‌کردند، بلکه پیوندهای خانوادگی داشتند.

🔹 مشارکت در ارتش: مسیحیان سریانی بخش قابل توجهی از ارتش‌های اسلامی را تشکیل می‌دادند. حتی در قرن هشتم، خلیفه از رهبر کلیسای شرق درخواست کرد تا در لشکرکشی علیه بیزانس (روم شرقی) همراه او باشد.

🔹 آیین‌های مشترک: اسنادی وجود دارد که نشان می‌دهد والدین مسلمان فرزندان خود را برای کسب «برکت مذهبی» نزد کشیشان مسیحی می‌بردند تا تعمید داده شوند (که مسیحیان آن را تعمید یوحنایی می‌نامیدند). همچنین مسلمانان برای شفای بیماران یا جن‌گیری از آثار مقدس مسیحیان استفاده می‌کردند.

🏛 حاکمان مسلمان و جمعیت اکثریت مسیحی

نکته تکان‌دهنده تاریخی این است که امپراتوری اسلامی در سده‌های نخستین خود، از نظر جمعیتی اکثریت مسیحی داشت. حاکمان مسلمان بر جمعیتی حکم می‌راندند که لزوماً قصد شورش نداشتند؛ چرا که بسیاری از این مسیحیان پیش‌تر تحت فشار حاکمان زرتشتی ساسانی یا امپراتوران بیزانسی (که آن‌ها را بدعت‌گذار می‌دانستند) زندگی کرده بودند و حاکمیت جدید را گاهی حتی ترجیح می‌دادند. به همین دلیل، خلفا گاهی بودجه ساخت یا مرمت دیرها و صومعه‌ها را تأمین می‌کردند تا ثبات و حمایت اکثریت جمعیت را حفظ کنند.

📖 قرآن و سنت‌های مسیحی پیرامون


دکتر پن اشاره می‌کند که قرآن در خلأ شکل نگرفته و با سنت‌های شفاهی و متون مسیحی زمانه خود در گفتگو است. نمونه‌هایی چون داستان «اصحاب کهف» یا معجزه «زنده کردن پرندگان گلی توسط عیسی در کودکی» (که در انجیل غیررسمی توماس آمده) نشان از آگاهی غیرمستقیم قرآن از روایات رایج در فضای مسیحی آن دوران دارد. با این حال، او تأکید می‌کند که نمی‌توان تمام محتوای قرآن را صرفاً به تأثیر مسیحیان سریانی نسبت داد و روابط بین این متون بسیار پیچیده‌تر است.

⚔️ ابهام در زمان درگذشت محمد

❗️در بخش پایانی گفتگو، موضوع بحث‌برانگیز زمان درگذشت پیامبرِ اعراب مطرح می‌شود. در حالی که سنت اسلامی سال ۶۳۲ میلادی را ذکر می‌کند، برخی منابع غیرمسلمان (از جمله سریانی) اشاره دارند که او در زمان فتوحات اورشلیم همچنان زنده بوده و ارتش را هدایت می‌کرده است.

دکتر پن با احتیاط برخورد کرده و معتقد است که شاید این گزارش‌های مسیحی ناشی از ناآگاهی آن‌ها یا یکی انگاشتن نمادین رهبر جنبش با پیروزی‌های نظامی باشد، اما تأکید می‌کند که به دلیل کمبود منابع قرن هفتم، تاریخ‌نگار چاره‌ای جز پذیرش ابهام و بررسی احتمالات ندارد.

🔮 افق‌های روشن در باستان‌شناسی

در پایان، این پژوهشگر نسبت به آینده امیدوار است. او به کشف کتیبه‌های جدید در عربستان (که گاهی توسط افراد محلی در شبکه‌های اجتماعی منتشر می‌شود) اشاره می‌کند و معتقد است شواهد باستان‌شناسی و مستندات جدید در سال‌های آینده می‌تواند بسیاری از گره‌های کور تاریخ آغازین اسلام و رابطه آن با مسیحیت شرق را باز کند.

📺 سورۀ کهف: آیه‌ای روشن بر کذب محمد
📻 شکست مطلق در نبوت: ۱۵ روز تاخیر ۳ بار رفوزِگی!

🔻اصحاب کهف
📺 اصحاب کهف: بافتۀ کشیشی مسیحی
📺 چرا قرآن تعداد اصحاب کهف را ذکر نکرد
📻 «آزمونِ [یهودیِ] نبوتِ محمد» در ترازوی نواندیشان دینی

.


#بازنگری #نقد_اسلام



🌾 @Naqdagin
نقدآگین pinned «📺 آیا آگاهی انسان یک اشتباه است؟ 🧠 آگاهی؛ هدیه‌ای که کسی نخواست ویدیو با مقایسه‌ی انسان و حیوانات شروع می‌شود. یک گربه هرگز نگران میراث خود یا کتاب‌های خودیاری نیست؛ او فقط هست. اما انسان، مجموعه‌ای از اتم‌هاست که باید با حقیقت مرگ، پرداخت اجاره‌بها و فرسودگی…»
نقدآگین pinned «📘بنیادی‌ترین عامل خشونت در اسلام چیست؟ (۱/۲) ✍🏻 #بهروز_عین 🍂 این پرسش، صرفاً یک کاوش تاریخی یا جامعه‌شناختی نیست؛ بلکه مواجهه‌ای مستقیم با هسته‌ یک ایده‌ الهیاتی است: ایده‌ میثاق. اسلام از همان لحظه‌های آغازینش در صحرای حجاز جهان را نه به‌عنوان یک کل انسانی،…»
🔻در این روزهای سخت، افراد بی‌شماری به خودکشی فکر می‌کنند و بسیاری دست به انجامش می‌زنند. چطور می‌تونیم به افراد درگیر خودکشی کمک کنیم؟ نکاتی رو از آثار «رونی کانر»، روان‌شناس و پژوهشگر حوزه خودکشی با شما درمیون می‌ذارم:

۱- مهم‌ترین نکته اینه عزیزانم: اگر کوچک‌ترین حسی کردید یا حدسی زدید که کسی ممکنه درگیر افکار خودکشی باشه، ازش مستقیماً سوال کنید: «فلانی، به فکر تموم کردن زندگیت هستی؟» (یا راحت‌تر: «ببینم فلانی، آیا افکار خودکشی داری؟»). برخلاف باور عموم، پژوهش‌ها نشون می‌ده که پرسیدن مستقیم نه‌تنها باعث القای فکر خودکشی در ذهن فرد نمی‌شه، بلکه در عوض افکار خودکشی رو کاهش می‌ده و می‌تونه آغازگر یک گفتگوی نجات‌بخش* باشه.

*درون تمام آدمای درگیر افکار خودکشی، حتی در اوج تاریکی، همچنان یک بخشی از وجود هست که میل به زندگی داره. افرادِ در بحران، بین میل مرگ و زندگی در نوسانند. درواقع اغلب میل به مرگ هم نیست؛ میل به پایان دادن به یک درد روانی غیرقابل تحمله. یک ارتباط انسانی می‌تونه بخشی از وجود فرد که میل به زندگی داره رو دوباره تقویت کنه و او رو از لبه‌ی پرتگاه برگردونه.

۲- فرض کنید طرف گفت «بله، قصد خودکشی دارم». می‌دونم که شنیدنش خیلی سنگینه و ممکنه توی دلتون خالی بشه،‌ ولی تلاش کنید از واکنش‌های افراطی همراه با شوک، ترس یا ناباوری خودداری کنید، چون فقط باعث می‌شه فرد دوباره از نظر عاطفی عقب‌نشینی کنه.

۳- خیلی از افراد هم می‌ترسن که اگر طرف بگه «بله، قصد خودکشی دارم»، مسئولیت جانِ اون آدم بیفته گردنشون و ندونن چی کار کنند. ببینید عزیزان! شما قرار نیست تمام مشکلات اون فرد رو حل کنید. وظیفه شما در اون لحظه فقط ایجاد ارتباطه. یک گپ‌وگفت کوچیک می‌تونه یه زندگی رو نجات بده.

۴- ما معمولاً می‌ترسیم با گفتن یک جمله نادرست، اوضاع رو بدتر کنیم. ببینید! قرار نیست شما درمانگر حرفه‌ای دوستتون بشید یا تمام مشکلات فرد رو حل کنید. گاهی اوقات فقط شنیده شدن و این که یکی در کنارش باشه، تمام اون چیزیه که فرد نیاز داره. اگه سعی کنید با هم‌دلی و بدون قضاوت به طرفتون گوش کنید، احتمال اینکه حرف اشتباهی بزنید هم خیلی کمه.

۵- می‌دونم که صحبت درباره مرگ و زندگی سنگین و ترسناکه. اما باید به خودمون یادآوری کنیم که فرار از گفت‌وگو، باعث انزوای بیشتر می‌شه که خودش از عوامل اصلی خودکشیه.

۶- حتی یک گفت‌وگوی کوتاه درباره‌ی یک موضوع روزمره می‌تونه پیوستگی افکار خودکشی رو در ذهن فرد قطع کنه و بهش احساس دیده شدن و ارزشمند بودن بده. همینطور پژوهش‌هایی نشون داده که ارسال یک پیام احوال‌پرسی کوتاه (بدون انتظار پاسخ فوری) ریسک خودکشی رو کاهش می‌ده.

۷- گفتم، گاهی اوقات تنها گوش دادن فعال کافیه. به فرد اجازه بدید حرف بزنه و کنترل گفتگو رو در دست داشته باشه. از تلاش برای حل فوری مشکلاتش خودداری کنید. یعنی فوری دنبال راه حل نگردید. فوری به تراپیست ارجاعش ندید! اون آدم در اون لحظه داره دردش رو با شما به اشتراک می‌ذاره. لازم نیست حلش کنید، فقط حرف دلش رو بشنوید.

۸- از هر ۱۰ نفری که بر اثر خودکشی جونشون رو از دست می‌دن، حداقل ۴ نفر قبلا درباره‌ش با کسی صحبت کرده‌اند. یعنی این که هرگونه اظهار نظر درباره خودکشی رو جدی بگیرید (حتی وقتی با شوخی و خنده مطرح می‌شه). هرگز جملات فرد رو به عنوان «جلب توجه» نادیده نگیرید. صحبت کردن درباره خودکشی یا حتی رفتارهای جلب‌توجه‌کننده، در واقع فریادی برای کمک و نشانه‌ای از یک بخش وجود فرده که همچنان به دنبال راهی برای ماندن می‌گرده.

۹- در مرحله بعد، با فرد همکاری کنید. به جای برخورد از بالا به پایین یا دستور دادن، با همدیگه سعی کنید برای امنیتش تلاش کنید. ازش بپرسید چه چیزی می‌تونه بهش کمک کنه و گزینه‌های مختلف رو با هم بررسی کنید.

۱۰- با همکاری فرد، هر وسیله‌ای رو که ممکنه برای آسیب زدن به خودش استفاده کنه (مثل داروهای زیاد یا اشیاء خطرناک) از محیط دور یا دسترسی به اون‌ها رو محدود کنید (پژوهش نشون می‌ده که همین کار بشدت موثره).

۱۱- واضحه ولی گفتنش ضرر نداره: از کلماتی مثل «خودخواه»، «بزدل» یا «فریبکار» استفاده نکنید و درد فرد رو با جملاتی مثل «اینقدرها هم بد نیست» کوچک جلوه ندید. در دنیای درونی فرد، دقیقاً‌ همون‌قدرها بد و دردناکه.

۱۲- فریب بهبود ناگهانی خلق‌وخوی فرد رو نخورید. یعنی اگر فردی که بشدت ناامید بوده، دیدید که ناگهان بسیار آرام یا شاد به نظر می‌رسه، ممکنه به این دلیل باشه که تصمیم قطعی برای خودکشی گرفته و از این بابت احساس رهایی می‌کنه. مراقبش باشید (و باهاش حرف بزنید).

۱۳- سعی نکنید به تنهایی بار مسئولیت رو به دوش بکشید. اگر احساس می‌کنید نمی‌تونید امنیت فرد رو تضمین کنید، از دوستان قابل اعتماد، متخصص‌های سلامت روان یا خدمات اورژانس اجتماعی کمک بگیرید.

ممنون که مطالعه کردید؛ جانتان سلامت.

@bayanz



🌾@Naqdagin
📘رنج در سایه‌ی سرگرمی

✍🏻 #محمد_موسوی‌_عقیقی

در این دو ماه که دسترسی به اینترنت قطع بود، سعی کردم علاوه بر نوشتن پروژه‌های ناتمام و مُسافرکِشی روزگار بگذرانم. یکی از سرگرمی‌ها علاوه بر فیلم دیدن، خواندن مطالب «سایت زومیت»، به خصوص بخش نجوم و فضا بود. مطالب به‌روز و خواندنی دارد.

اما در میان سرگرمی دیگری هم دارم و آن خواندن بخش پیام‌های زیر هر مطلب است. در بخش بیان شده، آن‌چیزی که من را آزار می‌داد، درانداختن حرف‌ها، ایده‌ها، تئوری‌ها و بعضاً توهمات دینی از سوی برخی کاربران است. فرض کنید مطلبی پیرامون امکان یا عدم امکان حیات موجودات زنده در سیاره‌ها یا کهکشان‌های دیگر می‌شود و چندین هزار نفر درگیر خواندن یک مطلب علمی هستند و یک‌باره می‌بینید شخصی در این میان سخنی دینی در حمد و ستایش خداوند که جهان را چنین وسیع آفریده می‌گوید.

مطلب‌اش نه ربط موضوعی دارد، نه تخصصی بوده و نه در این سَرموضوع، جای گفتن‌اش است. اما همین یک پیام باعث هجمه علیه دین و دیانت شده است.

📌 اینکه مداوماً خود را در بحث دینی بی‌اندازیم و جامعه را به جدال دین و علم بکشانیم، آن هم با تفکر دینی‌ای که فکر می‌کند برای هر چیزی پاسخ دارد، از سویی با توجه به سرعت پیش‌رفت‌های علمی و از سوی دیگر ناکارآمدیِ پاسخ‌های دین‌داران که هنوز در گره‌های کور فقه ثابت مانده یا عقب‌گرد می‌کنند، در نهایت بازنده‌ی این جدال، دین خواهد بود؛ آن هم در موضوعی که خودِ دین هیچ‌گاه مدعی نبوده و به نوعی مصرف‌کننده یا حداقل تطبیق‌شونده است.


@fekr_rak

🔻موسوی عقیقی
📺
نماز را به فارسی بخوانیم؟
📻 زینتِ جنایت: زیباییِ صفیه، بازیچۀ مشاطه‌گرانِ دینِ سیف

.


#نواندیشی



🌾@Naqdagin