نقدآگین
12.2K subscribers
3.87K photos
3.43K videos
93 files
9.14K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘رأی بدهیم یا نه؟
(۱/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی

⚠️نقد و رد یک نامزد انتخاباتی در جهت تأیید نامزد دیگر نیست. بحث من کلان‌تر از انتخابات و نقد یک نامزد انتخاباتی خواهد بود. یادداشت حاضر مقدمه‌ای برای یادداشت بعدی‌ست.

🔻دو پرسش یا دو فرض:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم و او رئیس‌جمهور شود، چه سودی برای مردم خواهد داشت؟
۲. اگر به او رأی ندهیم و رئیس‌جمهور نشود، چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟

🍂 دربارهٔ پرسش اول، این روزها در نوشته‌ها و بیانیه‌ها بسیار سخن گفته‌ شده و من آن حرف‌ها را تکرار نمی‌کنم‌، اما در اینجا می‌پرسم که آیا شما عزیزان فرهیخته‌، به‌واقع او را فرد لایقی برای این سِمت می‌دانید؟ یا از برای مصلحت طرف او را گرفته‌اید؟ درست است که در میدان سیاست باید مصلحت‌سنجی کرد، اما نمی‌توانیم دربارهٔ میزان شایستگی نامزد مورد نظر سخنی نگوییم.

⁉️این خیلی خوب است که تلاش آقای پزشکیان بر این است که در حیطه‌ای که تخصص ندارد سخن نگوید‌، اما مگر می‌شود کسی که می‌خواهد مدیریت ارشد اجرایی کشور را برعهده بگیرد در میزگردهای سیاسی، اقتصادی، فرهنگی حرفی برای گفتن نداشته‌باشد؟

🍂 برای نمونه، در میزگرد فرهنگی، به‌جای اینکه سیاست‌های خود در عرصهٔ فرهنگ را ارائه دهد، به‌مدت ۲۰ دقیقه نامهٔ امام علی به مالک اشتر را می‌خواند و ترجمه می‌کند. در مسائل سیاست داخلی و خارجی نیز می‌گوید من براساس کلام امام علی عمل خواهم کرد. در مسائل اقتصادی نیز به ذکر مشکلاتی که بارها شنیده‌ایم و می‌دانیم، می‌پردازد و باز استناد به آیات قرآن و فرازهای نهج‌البلاغه می‌کند.

🔻همین مسئله نشان می‌دهد که:

1️⃣ آقای پزشکیان، اقتضای کلام و مخاطب را نمی‌شناسد و این برای یک رئیس‌جمهور ضعفی جدی محسوب می‌شود‌؛

2️⃣ ما به‌خوبی فهمیده‌ایم که این «کلی‌گویی‌ها و مبهم‌گویی‌ها» می‌تواند در عرصهٔ سیاست مخاطره‌آفرین باشد.

3️⃣ آیاتی که او می‌خواند «تفسیربردار» است. کدام تفسیر از این آیات را اجرا می‌کند و با سایر تفسیرها چه خواهد کرد؟ آیا قرار است هر کجا به نفعش باشد آیه‌ای بخواند و تفسیری ارائه کند و کارش را به پیش ببرد؟

4️⃣ مگر ادارهٔ امور مملکت با آیه و روایت خواندن حل می‌شود؟

🍂 آقای پزشکیان از بودجهٔ حکومت قبلی و حکومت فعلی استفاده کرده تا پزشک شود، اما به هر دلیلی تصمیم گرفته که سیاست‌مدار باشد؛ تا به اینجا اشکالی ندارد؛ چه بسیار پزشکان یا مهندسانی که در رشته‌های علوم انسانی تحصیل نکرده‌اند، اما وقت و عمر خود را صرف کرده‌اند و در علوم انسانی صاحب‌ بینش شده‌اند.

⁉️سؤال اساسی اینجاست که چرا آقای پزشکیان پس از ۴۴ سال حضور در عرصهٔ سیاست چیز زیادی یاد نگرفته‌است؟ که اگر بلد می‌بود، قطعاً حرفی برای گفتن می‌داشت و سواد خود را از ما دریغ نمی‌کرد؛ همچنان‌که خواندن مکرر آیات قرآن را در هر موقعیت و شرایطی هرگز از ما دریغ نمی‌کند!

🍂 خیلی خوب است که ایشان به نظر کارشناسان اهمیت می‌دهد. اما رئیس‌جمهور خودش باید کارشناس ارشد باشد. اگر بین دو یا چند کارشناس یا میان دو یا چند نگاه کارشناسی اختلافاتی وجود داشته باشد، آقای پزشکیان با چه علم و بینشی می‌خواهد تشخیص دهد و عمل کند؟ و نظر کدام کارشناس را اجرا خواهد کرد؟

🍂 از اطرافیان آقای پزشکیان شنیده‌ام که او را به صداقت و درستکاری می‌شناسند. صداقت او اقتضا می‌کند که به‌طور شفاف به ما بگوید چرا در همهٔ این سال‌ها که در حوزهٔ سیاست بوده و مشق سیاست می‌کرده، دارای نگاه کارشناسی و تخصصی در این عرصه نشده، و اگر خود را صاحب‌نظر نمی‌داند، آیا صداقتش اقتضا نمی‌کند که خود را از این عرصه بیرون بکشد؟ چه اصراری دارد که قدرت را به دست بگیرد و بعد اگر نتواست، بنا به وعده‌های خود او، از مردم عذرخواهی کند و استعفا دهد و مردم رأی خود را پس بگیرند؛ خصوصاً که ایشان از همین ابتدای کار به‌صراحت می‌گوید که رئیس‌جمهور قدرت بر اجرای بعضی امور را ندارد؛ هرچند با همهٔ صداقتی که دارد، شجاعت بیان دلیل آن را ندارد.

🍂 نقد آقای پزشکیان محدود به این مقدار که عرض شد نمی‌شود و بیش از این‌ها می‌توان نوشت و توضیح داد. تعجب من در اینجا از بدنهٔ نخبه و فرهیخته‌ای است که سعی می‌کنند او را بربکشند و بالا برند. مگر می‌شود متوجه اظهارنظرهای شرم‌آور و خطرناک او نشده باشند؟ پس چرا دم فرو بسته‌اند و چیزی نمی‌گویند؟ لب فروبستن از تفکرات پوسیدهٔ یک نامزد اصلاح‌طلب و عرضه کردن آن‌ها در قالب اندیشه‌های تحول‌خواهانه، به‌جای ارزیابی و نقادی آن اندیشه‌ها، کنشگری سیاسی محسوب می‌شود؟ آیا نهج‌البلاغه‌ای که آقای پزشکیان به آن ارادت ویژه‌ای دارد این‌گونه کنشگری را تأیید می‌کند؟

(ادامه دارد)



🌾 @Naqdagin
📘رأی بدهیم یا نه؟
(۲/۲)
✍🏻 #سجاد_سرگلی

🔻دو پرسش:
۱. اگر به پزشکیان رأی بدهیم و او رئیس‌جمهور شود، چه سودی برای مردم خواهد داشت؟
۲. اگر به او رأی ندهیم و رئیس‌جمهور نشود، چه اتفاقاتی خواهد افتاد؟

🍂 دربارهٔ پرسش اول، در یادداشت قبل توضیحاتی ارائه کردم و در اینجا به‌سراغ پرسش دوم می‌روم. اگر پزشکیان رأی نیاورد چه می‌شود؟ طبیعتاً نامزد رقیب رأی می‌آورد. تفاوتش در این است که اگر نامزد رقیب در این دوره رأی لازم را کسب نکند، احتمالاً در دوره‌های بعدی رئیس‌جمهور می‌شود.

مگر انتخابات سال ۱۳۹۶ را فراموش کرده‌ایم؟ در آن زمان، مردم را چنان از آقای رئیسی ترساندند که اگر نیایند و به آقای روحانی رأی ندهند، یک فرد بسیار خطرناک رئیس‌جمهور خواهد شد. اما همین فردِ بسیار خطرناک چهار سال بعد رئیس‌جمهور شد. آیا تمام آن تلاش‌ها صرفاً برای چهار سال به تعویق انداختن ریاست‌جمهوری آقای رئیسی بود؟

🔻🔻پرسش دیگر اینکه دستاورد رأی به دولت آقای روحانی چه بود؟ اگر آن دوران را مثبت ارزیابی می‌کنید، حتماً به آقای پزشکیان نیز رأی دهید. اما اگر از سر ناچاری یا رأی نیاوردن رقیب می‌خواهید رأی بدهید، نظر من این است که کارتان حاصلی که فکر می‌کنید (حتی حداقلی) ندارد.

🍂 توجه داشته باشید که هم‌اکنون مجلس شورای اسلامی و بعضی نهادهای اساسی دیگر در اختیار رقبای آقای پزشکیان است. در چنین شرایطی، دائماً تنش و درگیری میان قوا پدید خواهد آمد. در همان انتخابات مجلس (۱۴۰۲)، حزب رقیب با مشارکت بسیار پایین به مجلس راه پیدا کرد. آیا بر روی زندگی مردم تأثیری گذاشت؟ پس چرا اکنون گمان می‌کنید اگر نامزدِ رقیب رأی بیاورد، اوضاع بدتر خواهد شد؟

🔻🔻طرفداران اصلاحات، چه رأی بیاورند چه رأی نیاورند، شکست خواهند خورد و ناامید خواهند شد. اگر رأی بیاورند، در بهترین حالت، دورانی شبیه به دولت آقای روحانی تکرار خواهد شد. فارغ از ارزیابی‌های جزئی‌نگرانه، آیا دولت او توانست خواسته‌های معترضان را تا حد قابل قبولی (از نگاه خود معترضان) برآورده کند؟ و اگر نه، پس چرا دوباره تکرارش می‌کنند؟ و اگر اصلاح‌طلبان رأی نیاورند، سرخورده می‌شوند که چرا دوباره یا چندباره بازی خورده‌اند و، در سناریویی تکراری و نخ‌نما، از یک سوراخ بارها گزیده شده‌اند.

🔻اما در اینجا سناریویی دیگر هم موجود است: فرض کنیم طرفداران آقای پزشکیان به پای صندوق نروند و درصد مشارکت پایین بیاید. در این صورت، دست‌کم سه پیام مهم ابلاغ خواهد شد:

1️⃣ رساندن پیام اعتراض به حاکمیت؛

2️⃣ رساندن پیام ناکارآمدی استفاده از اصلاحات به وقت ضرورت به حاکمیت؛

3️⃣ رساندن پیام ناکارآمدی اصلاحات به خود اصلاح‌طلبان و پذیرش مرگ سیاسی آنان.

🔺خواهید گفت که عدم مشارکت در انتخابات پیامی برای حاکمیت نخواهد داشت. آقای ظریف و همفکرانش بارها این مسئله را القا کرده‌اند که شرکت نکردن در انتخابات پیامی را نخواهد رساند‌. در پاسخ عرض می‌کنم که حتماً پیامی را خواهد رساند. سیاست‌مداران بدون مردم قدرتی نخواهند داشت و نظام سیاسی بدون پشتوانهٔ مردمی مشروعیت خود را از دست می‌دهد. اگر مشارکت مردمی اهمیتی نداشت، از هر وسیله‌ای برای تحریک مردم و بالا بردن آرا استفاده نمی‌کردند. باید به این نکته بسیار زیاد توجه کنیم که برای حاکمیت، فارغ از اینکه چه کسی انتخاب شود، مشارکت بالای مردم از اهمیت درجهٔ یک و اولویت برخوردار است. در چنین وضعیتی، باید بیندیشیم که آیا رأی دادن به نامزد اصلاح‌طلب همچنان کنش مناسب‌تری است یا رأی ندادن؟

شاید سخن من را بپذیرید و با آن همدلی کنید و بگویید گیریم که، با مشارکتِ مثلاً ۴۰ درصد یا کمتر، این سه پیام را به صاحبان آن رساندیم. پس از آن چه خواهد شد؟ در پاسخ عرض می‌کنم که در این صورت احتمال این امر بالا می‌رود که حاکمیت تصمیم جدید و متفاوتی برای مشارکت دادن مردم بگیرد، تصمیمی که دیگر در آن اصلاح‌طلبان، به احتمال قوی، نقش و جایگاه اساسی را نخواهند داشت و از چهره‌های دیگری استفاده خواهد شد تا به نمایندگی از بخش معترض مردم به مذاکره و چانه‌زنی با حاکمیت بپردازند و بدون کمترین درگیری و اعمال خشونت حقوق خود را مطالبه کنند.

📎پی‌نوشت: فرض این نوشته بر این است که:
اولاً اپوزیسیون‌های خارج‌نشین یا برانداز، به اذعان خودشان، قدرت وفاق و اجماع خود را از دست داده‌اند و برای همین هم همبستگی‌هایشان بعد از مدتی گسسته و منحل می‌شود؛
ثانیاً مطالبهٔ حقوق مردم بدون درگیری و خشونت و انقلاب هزینهٔ کمتری هم برای مردم و هم برای حاکمیت خواهد داشت‌‌.

#سیاست #استمرارطالبان


🌾 @Naqdagin | @elahiatik
[خلیفه مکرِ ۹۲ را تکرار می‌کند]

در این روزها، انواع پیام‌های مشارکت در انتخابات و رأی دادن به پزشکیان را لابد دیده‌ایم. شخصیت‌های مختلف علمی، فرهنگی، مذهبی، سیاسی، ورزشی از داخل و خارج کشور مردم را ترغیب می‌کنند. در اغلبِ این پیام‌ها، آن‌ها اعلام می‌کنند که خودشان به او رأی خواهند داد.

اگر فهرستی از اسامی کسانی که مردم را دعوت به رأی دادن به آقای پزشکیان می‌کنند تهیه کنیم و به قول آقای احمد مجدزاده (صاحب جملهٔ «جدی می‌فرمایید؟»)، «مطالعهٔ خفیفی» بر روی آن‌ها انجام دهیم، خواهیم دید که اکثر آن‌ها یا بی‌واسطه یا باواسطه از به قدرت رسیدن آقای پزشکیان منتفع خواهند شد‌. برای نمونه، آقای ظریف فریاد می‌زند و مردم را دعوت به مشارکت می‌کند، با این جمله که «همهٔ ما باید بدانیم فرق می‌کند چه کسی در پاستور بنشیند».

بله! حتماً برای آقای ظریف و دوستان و هم‌حزبی‌هایش فرق می‌کند که چه کسی در پاستور بنشیند، اما برای مردم چطور؟ فرق می‌کند؟

پس ابتدا باید توجه داشته باشیم کسانی که ما را تشویق و تهییج می‌کنند که به پزشکیان رأی بدهیم آیا منافع خود، دوستان، گروه و حزبشان را در نظر گرفته‌اند یا منافع ملت را؟




🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اهمیت تحریم
@Naqdagin
🎧اهمیتِ تحریم بیشتر از صندوق است

🎙دکتر #احمد_بخارایی


#حکومت_اسلامی #استمرارطالبان



🌾 @Naqdagin | بخارایی
🎧اهمیتِ تحریم بیشتر از صندوق است

🎙دکتر #احمد_بخارایی

۱ـ تغییر رؤسای جمهور در ایران روی معیشت اثرگذار بوده، حال آیا باز هم به عدم مشارکت تأکید دارید؟
پاسخ: فراز و فرودها تمایز معنادار نداشتند و همواره آمار مشکلات اقتصادی و اجتماعی سیر صعودی داشته است. جامعه با ضعف اعتماد اجتماعی و روند دوقطبی شدن (بخوانید: فروپاشی اجتماعی) ناشی از حاکمیت توتالیتر و اتوریتر مواجه است.


۲ـ آیا تلاش حاکمیت برای جلب مشارکت در انتخابات، مقدمه‌ی تغییرات بعدی به ویژه در حوزه‌ی «رهبری» نیست؟
پاسخ: مشارکت کردن یا نکردن یک «شبه رفراندوم» است مانند انتخابات مجلس در اسفند ۱۴۰۲. افزایش مشارکت یعنی تثبیت وضع موجود و نرخ بالای عدم مشارکت به معنای وجود اعتراضات اساسی به عنوان پیش‌درآمدی برای «تحول‌جویی» است.


۳ـ آیا نباید با شرکت در انتخابات، تئوری «خالص‌سازی» را خنثی کرد؟
پاسخ: مقدمه‌ی «تحول‌جویی» می‌تواند ریاست‌جمهوری آقای پزشکیان باشد و ایشان انتخاب خواهد شد.


۴ـ آیا اطلاق واژه‌ی «انتخابات» بر آن چه در ایران می‌گذرد درست است؟
پاسخ: ما انتخابات نداریم زیرا انتخابات در یک جامعه‌ی نوین و توسعه‌گرا که قدرت، شخصی نیست و «شهروند» وجود دارد نه «رعیت»، معنادار است و اینجا «انتصاخابات» است.


۵ـ به کسانی که به رغم وجود مسائل عدیده‌ی اقتصادی و اجتماعی و سیاسی می‌خواهند رأی دهند و ذوب در ولایت هستند چه «لقبی» باید داد؟
پاسخ: کنش‌گری کم‌تر عقلانی و خودمحور.


۶ـ آیا مشارکت نکردن تهدید نهاد انتخابات و جمهوریت نیست؟
پاسخ: مشارکت کردن تهدید عقلانیت است و مشارکت نکردن و کنش‌گری سلبی، سرشار از پیام است.


۷ـ «انفجار» در ایران در چه زمانی رخ می‌دهد؟
پاسخ: دو حالت خوش‌بینانه و بدبینانه دارد. به نظر می‌رسد چهار سال آینده در ایران تفاوت جدی با دهه‌های گذشته دارد و اتفاقات پرهزینه‌ای که خواهد افتاد در جهت «تحول‌جویی» است.
پیام آخر: «تحول‌جویان» باید هم‌دیگر را پیدا کنند و «گروه» شوند!



#حکومت_اسلامی #استمرارطالبان


🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🩸آبان ۹۸ یک خط قرمز بود. کشته‌ها و بازداشتی‌های ۹۸ فعال دانشجویی نبودند. فعال حقوق فلان نبودند که توی زندان آشپزی کنند و حساب توییتر و اینستاگرامشون وقتی تو زندانن بروز بشه. از خیلی‌هاشون عکس و فیلم نیست، اسم خیلی‌هاشون هیچ وقت هشتگ نشد، خیلی‌هاشونو ما اصلا نمیشناسیم. ما دقیقا نمیدونیم چند نفر تو نیزار ماهشهر گلوله خوردن و سوختن.

🩸بعد از آبان ۹۸ هم قصۀ هواپیمای اوکراینی پیش اومد، بعد هم که عباس عبدی که امروز دعوت به رای دادن به پزشکیان می‌کنه، تو آبان ۹۸ شاکی بود که:
چرا مجلس طرح داده قیمت بنزین برگرده؟

و از خامنه‌ای تمجید و تشکر می‌کرد.

🩸ظریف که امروز صدا کلفت می‌کنه، تو شلیک به طیارۀ اوکراینی می‌گفت:
بدید من برم علاجش کنم.

🩸هر روز دارم فیلمش را می‌گذاریم؛ ظریف به پشتوانۀ درصد مشارکت بالای ۷۰ درصد می‌رفت این‌ور اون‌ور می‌گفت:
«مگه میشه ما مردم ایرانو بکشیم، بعد ۷۳ درصد تو انتخابات مشارکت کنن؟ بازم از ما حمایت کنن؟ ».

🩸راست می‌گفت، الان هم رای بدید، فردا روز که باز بکشن، می‌رن می‌گن
«مگه می‌شه ما بکشیم‌شون، سرکوبشون کنیم، بازم ۶۰ درصد، ۷۰ درصد به ما رای بدن؟».

🩸آقا راست میگه! بابا، دوسال نشده از روزایی که چشمای جووناتونو با گوله در می‌آوردن! میخواید برید باز رای بدید؟

🍂 همین الان خامنه‌ای داره میگه رای به هرکی بدن رای به جمهوری اسلامی و ماست. همین الان نماینده خامنه‌ای تو کیهان نوشته پزشکیان از خودمونه. همین الان پزشکیان تو دوربین صاف نگاه کرد گفت:
من سیاست های رهبر رو اجرا می‌خوام بکنم.

همین الان پزشکیان می‌ره سر قبر قاسم سلیمانی، میگه:
بازم لباس سپاه می‌پوشم.

همین الان پزشکیان میگه:
تو شرایط خاص اینترنت باید قطع بشه.

باز می‌خواید برید رای بدید؟

🍂 فکر می‌کنید پزشکیان بیاد وضع اقتصادی‌تون «ذره»‌ای بهتر می‌شه؟ قیمت دلار تو دولت روحانی رو یادتون رفته؟ وضع بانک‌های ورشکسته و بورس تو دولت روحانی رو یادتون رفته؟ تورم دولت روحانی رو یادتون رفته؟

🍂 طرفداراشون مکر می‌کنن که بهتون میگن:
«اون تقصیر ترامپ بود، تقصیر مجلس بود».

ترامپ که دوباره داره می‌آد! مجلسم که از اون مجلس اصولگرا‌تر شده! چی عوض شده؟ به جز اینکه حداقل اون موقع یه آدمی مثل روحانی بود، که حداقل تو مناظره و تبلیغاتش، دستمال پیش سپاه و خامنه‌ای نمی‌انداخت؛ پزشکیان که نیومده، داره اینکارا رو می‌کنه.

🩸گول نخورید، رای‌تون رو می‌گیرن، فردا روز که جوونتون رو کور کردن، کشتن، بهش تجاوز کردن، داغدار که شدید، جسدش هم با شرط بهتون دادن، می‌آن می‌گن:
«اینا خودشون به ما رای دادن، مگه میشه ما بکشیمشون، سرکوبشون کنیم و باز به ما رای بدن؟»

راستم می‌گن…


✍🏻 #امیرهادی_انواری (روزنامه‌نگار سیاسی و اقتصادی)

▪️سابقۀ همکاری با روزنامه‌های هم‌میهن، شرق، اعتماد ملی، اعتماد، آرمان، کارگزاران، جهان صنعت، پول، دنیای اقتصاد و مجلات شهروند امروز، ایران‌دخت، چلچراغ و همشهری ماه را در کارنامه دارد. وی همچنین همکار سایت‌های آینده نیوز، بازتاب و عصر ایران بوده‌است.


#استمرارطالبان #حکومت_اسلامی



🌾 @Naqdagin
یک اصلاح‌طلب تازه: «بسیجی دهان گشاد» هم به مسعود پزشکیان رای می‌دهد!




🌾 @Naqdagin
بسیجی دهان‌گشاد و مسعود پزشکیان
@Naqdagin
🎧 یک اصلاح‌طلب تازه: «بسیجی دهان گشاد» هم به مسعود پزشکیان رای می‌دهد!


#استمرارطالبان #حکومت_اسلامی



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
📘امید به دولت

✍🏻#محمدمهدی_اردبیلی (استاد فلسفه و نویسندۀ کتاب «اصول مبارزه در زمانهٔ نهیلیسم»)

🍂 از نظر من، انتخابات این دوره اصلاً حائز اهمیت نیست، مانند انتخابات ریاست‌جمهوری قبلی. در شرایطی که بحران مشروعیت حاکمیت، عیان و برملا شده و هم حاکمان و هم طیف‌های مختلف مردم، از کاهش چشمگیر سرمایۀ اجتماعی و مقبولیت جمهوری اسلامی آگاه‌اند، شرکت یا عدم شرکت، هر دو به تنهایی واکنشی، منفعلانه‌ و بی‌ثمرند.

🍂 مسئلۀ اصلی این است که چگونه می‌توان از خودِ «امید به دولت» رها شد، چگونه می‌توان از خودِ فرافکنی مسئولیت ناکارآمدی به این یا آن رئیس‌جمهور، از خود بازیِ رقت‌انگیز و تحقیرآمیز انتخاب بین بد و بدتر، از خود محدودیت‌ها و قواعد بازی‌ای خارج شد که زمینش را حاکمیتی ناکارآمد، ایدئولوژیک و غیردموکراتیک رقم زده‌است.

🍂 چه رای بدهیم چه ندهیم، هیچ کار مهمی انجام نداده‌ایم و بازهم صرفا به یک عمل بی‌خاصیت امید بسته‌ایم.

[در این فراز و گزارۀ مکرر شده در متن دکتر اردبیلی البته سخنِ مهملی‌ست (می‌توانم مستند به کتاب خودش مهمل‌بودن سخنش را نشان دهم، ولی اینجا مقتضیِ چنین ارجاعاتی نیست)، همو برای همبستگی با مردم غزه، چفیه نیز بسته‌بود و عکس خود را در چنین وضعی منتشر کرده‌بود و بی‌شک این عملش را یک کنشِ جدی تلقی می‌کرد و نه نوعی سانتی‌مانتالیسم و عملی بی‌خاصیت.

مشخص است که ایستادن بر پای خرد و وجدانِ فردی خود، علی‌رغم تبلیغات همه‌جانبه و شبانه‌روزی حکومت و اراذل اصلاح‌طلب و روشنفکران رانتی، بر محور ترس‌افزایی و دمیدن در روحیۀ بردگی، یک کنشِ بسیار مهم و مقاومت جدی انسانی‌ست.

اینکه فرد علی‌رغم گله، بر اساس خرد نقاد خود تصمیم بگیرد و حاضر به بیعت با دروغ و فریبی چنین آشکار نشود و به حافظۀ خود برای یک امر سراسر وهم‌انگیز خیانت نکند، بی‌شک کنش ستایش‌برانگیز و موثری‌ست که مقدمۀ کنش‌های بعدی خواهد بود؛ خصوصا در جامعه‌ای که اساسا عادت داده‌شده به اینکه خودش را با صندوق بیعت و انتخاب میان منتخبان دستگاه خلافت، از ترس یکی دیگر، تعریف کند؛ بسان یک بردۀ بی‌اختیار و بزدل.

هر آلترناتیو و اقدام جایگزینی، وقتی این گام‌های نخستین برداشته نشده، اساسا در قد و قوارۀ چنین شخصیت‌های ساخته‌وپرداخته‌شده‌ای توسط نظام توتالیتر حاکم نیست].


🍂 کار مهم، یافتن راه‌های بدیل رهایی‌بخش برای مقابلۀ همزمان است با هرشکلی از استبداد، چه داخلی چه خارجی، مقابله با مکانیسم‌های فریبکاری رسانه‌ای، چه از سوی حکومت، چه از سوی اپوزیسیون، با تحمیل ایدئولوژیک سبک زندگی، با مکانیسم‌های ناعادلانه، چه دولتی چه خصوصی، چه شفاف چه غیرشفاف.

🍂 مسئله تغییر زمین بازی است، نه درجا زدن یا پسرفت به تجربه‌های شکست‌خورده‌ی تکراری و جنگ‌های زرگری بین شرکت و تحریم، بین بد و بدتر، بین ترس و نفرت، بین انفعال و انفعال.

🍂 با این وصف، من شخصاً در این انتخابات رای نخواهم داد؛ نه چون عدم شرکت را مبارزه می‌دانم، بلکه چون هیچ اهمیتی برای انتخابِ یک تدارکاتچیِ بی‌اختیار، آن هم از بین این گزینه‌های گوش به‌فرمان، قائل نیستم و در عوض، خواهم کوشید تا در راستای تحقق آزادی و پرورش آگاهی، به وظیفۀ سیاسی و اخلاقی‌ام، به‌عنوان شهروند، به‌عنوان انسان، بیرون از این مسیرهای بی‌خاصیتِ از پیش هدایت‌شده و اشغال‌شده، عمل کنم.

۷ تیرماه ۱۴۰۳


#حکومت_اسلامی #نقد_روشنفکران


🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
تدارکاتچی آینده و سیاست خارجه
@Naqdagin
🎧 «تدارکاتچیِ آینده» و سیاست خارجۀ خلیفه

🎙#مهدی_خلجی و دکتر #آرش_عزیزی


#حکومت_اسلامی #زیست‌روان



🌾 @Naqdagin
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
صدیقه وسمقی دربارۀ بیعت ۱۴۰۳
@Naqdagin
🎧دربارۀ بیعتِ ۱۴۰۳ (+)

🎙دکتر #صدیقه_وسمقی

3:05 آغاز گفتگو
8:20 سیرکِ انتخابات در ذیل #حکومت_اسلامی
18:00 جریان حاکم سوختش تمام شد و از اصلاح‌طلبان برای این منظور استفادۀ ابزاری کرده‌است
19:10 آیا اصلاح‌طلبان بازی‌خورد‌ه‌اند؟ فرآیند ذوب و استحالۀ اصلاح‌طلبان؛ ناپایداریِ دست‌آوردهای اصلاح‌طلبان در این ساختار و سود بردن دولت بالادست از بازی‌دادن اصلاح‌طلبان
29:15 نقدِ بیانیۀ روزنه‌گشایان؛ زیان‌های حضور در سیرک انتخابات بسی بیشتر از تحریم آن است
37:51 رئیس‌جمهور اختیاری برای تغییرات محسوس دارد؟ اصلاح‌طلبان عمر و سرمایۀ ایرانیان را اتلاف می‌کنند
44:48 گزینه‌ای غیر انتخابات وجود دارد؟ بهتر نیست برای دفع شر بزرگتر به پزشکیان پناه ببریم؟
57:00 دربارۀ محمد خاتمی و اصلاح‌طلبان حکومتی تحتِ کنترل کامل حکومت
1:04:02 دربارۀ پزشکیان؛ حتی اگر خاتمی بود، می‌توانست تغییراتی بوجود آورد؟
1:09:18 طرح و نقدِ سخنانِ رئیس جبهۀ اصلاحات دربارۀ حصر
1:14:25 دربارۀ «جنبش تحریم» و اثراتش
1:22:20 تحریم خلافِ دموکراسی‌ست؟
1:25:07 رابطه‌ای میان فقه و دموکراسی وجود دارد؟
1:29:30 تحریم به جنگ می‌انجامد؟


#استمرارطالبان


🌾 @Naqdagin
📘شورشِ ۵۷ یا اجتماعِ «اکبرهای خرمدین»

محسن اسدی لاری، پدر دکتر محمدحسین و زینب، دو تن از کشته‌شدگان در هواپیمای اوکراینی توسط موشک‌ها. برخی در کامنت‌ها از فداکاری‌اش گفتند و برایش کف زدند. برخی دقیقا برای «غیرت» سعید حنایی هم کف می‌زدند.

در واقع، یک پدر که دو جگرگوشه‌اش را در زمانۀ دولت اعتدالی منتخب اصلاح‌طلبان از دست داده، هیچ درکی از فرآیند بقای شر ندارد و با همان خوش‌خیالی که به روحانیِ رقم‌زنندۀ آبان خونین و ظریفِ علاج‌گر رای داد، دوباره با منتخب نظام بیعت می‌کند و حتی عبارتِ مغالطی‌ ظریف را عینا تکرار می‌کند.

اسماعیلیون هم شاید اگر دختر و همسرش را از دست نمی‌داد، از رؤیابینی و برای اصلاح‌طلبان رای جمع کردن، دست نمی‌کشید؛ ولی برخی حتی اگر همۀ خانواده‌‌شان را از دست بدهند، کمترین جسارتی برای بازنگری در مسیر غلط طی‌شده نمی‌یابند.

محسن رضایی یکی از این‌ها بود که جز پرپر کردن فرزندان بسیاری در جبهه، فرزند خودش را نیز به قربانگاه قدرت برد و باز جایی از وجودش تکان نخورد که به‌خود آید که چه می‌کند؟ پدر محسن روح‌الامینی هم همینطور. روشنفکرانی چون محسن رنانی نیز در پشت ماسکی پاره از عقلانیت، جز این نمی‌کنند.