📘مرگِ «مرگ‌پرستی»، تولدِ «الهیاتِ زندگی»

✍🏻 #حامد_کناری‌وند

🍂 ​آنچه بر سر مزار جان‌باختگانِ ما می‌گذرد، دیگر "عزاداری" نیست؛ یک "گسستِ آیینی" (Ritualistic Rupture) تمام‌عیار است. ما در حال تماشای پایانِ یک عصرِ هزارساله و آغازِ یک رنسانسِ ایرانی هستیم.
​
🍂 ​«در روانشناسیِ ناخودآگاهِ جمعیِ ما، "مرگ" همواره با "ترس"، "طلبِ بخشش" و "واسطه‌گریِ کلماتِ عربی" گره خورده بود. حتی بی‌اعتقادترین‌ها هم محضِ احتیاط، برای "آن‌طرف" فاتحه‌ای نذر می‌کردند. اما چه شد که این‌بار، مادران و پدران داغدار، آن "توشه‌ی آخرت" را دور ریختند و به جایش "رقص" را برگزیدند؟

🍂 ​پاسخ در یک حقیقتِ روان‌شناختی هولناک نهفته است: وقتی "قاتل" با همان آیات و صلوات ماشه را می‌کشد، "مقتول" دیگر نمی‌تواند با زبانِ قاتل بدرقه شود.

🍂 این خانواده‌ها دچارِ یک "شناختِ شهودی" شده‌اند: آن‌ها می‌دانند کلماتی که وردِ زبانِ جلاد است، نمی‌تواند آرام‌بخشِ روحِ قربانی باشد. پس آن‌ها "زبانِ دینِ رسمی" را که به ابزارِ مرگ تبدیل شده، پس زدند و به "زبانِ جهانیِ زندگی" (رقص و موسیقی) پناه بردند.

​🍂 این رقصِ بر سرِ مزار، بی‌احترامی به مُرده نیست؛ بلکه "تقدس‌زدایی از مرگِ ایدئولوژیک" است. این رنسانسِ ماست: بازگشت از "آسمان‌های ترسناک" به "زمینِ گرم و زنده".

🍂 آن‌ها می‌رقصند تا بگویند: "تو جانش را گرفتی، اما شوری که در رگ‌هایش بود را نمی‌توانی بگیری." این دیگر پایانِ خط نیست؛ این اعلامِ پیروزیِ "فرهنگِ زندگی" بر "فرهنگِ شهادت‌طلبی" است. تاریخ خواهد نوشت: ایرانیان، قومی بودند که حتی مرگ را هم از چنگالِ استبداد بیرون کشیدند و آن را دوباره "انسانی" کردند.

📕رقص سوگ
📺 پایانِ سلطۀ شیعه‌گری در مراسم جاویدنام‌های میهن‌پرست
📻 سوگواری برای قهرمانان در یونان باستان

🔻بدعت عزا و مازوخیسم
📺 جنونِ رنج‌پرستی و بدعت‌های شیعه
🚩چرا شیعه رنج می‌بَرَد و می‌چشاند؟
📕روان‌کاویِ «دلهرۀ مرگ» در ساختارهای ایدئولوژیک
📺 مازوخیسم شیعه سادیسم را می‌زاید
📺 شیعه و جنونِ خودآزاری و غم‌پرستی
📺 تاریخچۀ شکل‌گیری اجزایِ عزاداری محرم
📺 مریم رجوی و ذهنِ چندپارۀ شیعه😅
📺 نگاه انتقادیِ مولوی به حسین‌بن‌علی و شیعه‌گری/عزاپرستی
📺 بدعت در دین و تقلید صفویه از مسیحیت
📕تبارشناسی عزاداری توسط دکتر علی شریعتی

.


#حکومت_اسلامی #نقد_شیعه #رنسانس_ایرانی #نقد_فرهنگ

➖➖➖

🌾@Naqdagin