نقدآگین
12.2K subscribers
3.83K photos
3.37K videos
93 files
9.05K links
«حقیقت، خواستار نقد است؛ نه مدح»
— بررسی پدیدارهای فرهنگی با رویکردی انتقادی

🔗 نقدآگين در پلتفرم‌ها:
t.me/Naqdagin/6435

👥 دعوت به مناظره در نقدآگین:
t.me/Naqdagin/11747

📌پیشنهاد ترجمه، مقاله، مطلب:
t.me/Naqdagin/15660

⚡️توضیح ضروری:
t.me/Naqdagin/6
Download Telegram
📘اصلاح یا انقلاب؛ مساله این نیست

(تدقیق بر اصلاح‌ و انقلاب برای گذشتن از اصلاح‌طلبان جعلی و
انقلابیون جعلی)

✍️#علیرضا_حلاج

پیشرفت آگاهی نسبی انسان و جوامع انسانی در طول تاریخ بیش از هر مولفه‌ای، مدیون آزمون و خطا بوده است. مواجهه علمی با انسان در سِیر تاریخ ِ تکاملش، ناگزیر است به اسطوره‌زدایی. اگر تئولوژیست‌ها معتقدند که انسان در طول تاریخش همواره توسط یک آگاهی ماورایی هدایت شده؛ اما در ساحت علم و ساینس، دانشمندان با رصد شواهد علمی، تکامل انسان را مبتنی بر روند فرگشت تنها مرهون آزمون و خطا دانسته‌اند

با نظام‌مند شدن جوامع انسانی، این آزمون و خطا برای پیشبرد آگاهی نسبی جامعه در ترمینولوژی سیاسی با دو ترم مشخص تحدید شده است: اصلاح و انقلاب!

اصلاح‌ و انقلاب دو تاکتیک جوامع نظام‌مند انسانی بوده است برای به پیش راندن خود. مشخص‌ست که تاکتیک اصلاح ذیل آزمون و خطا همواره هزینه کمتری برای جامعه در بر داشته است. و تاکتیک انقلاب تنها زمانی می‌بایست به کار گرفته شود که راه برای اصلاح بسته شده باشد

با فهم دیالکتیک از چگونگی کارکرد آزمون و خطا، آشکار است نمی‌توان متوقع بود اتخاذ هر شیوه جدید و گذشتن از تجربه پیشین همواره به معنای بهتر بودن شیوه متاخر است. مسئله‌ای که چه در اصلاح و چه در انقلاب مد نظر قرار دارد. و از همین رو نیز هست که ما همواره اصلاح را با توجه به هزینه کمترش، مقدم بر انقلاب می‌دانیم

آنچه انقلاب را علی‌رغم هزینه‌های هنگفت آن ناگزیر می‌کند، تنها و تنها بسته شدن امکان اصلاح است. کارا بودن روند آزمون و خطا در سِیر کلیت تاریخ مورد سنجش قرار می‌گیرد؛ نَه به واسطه کارایی آن در یک برهه کوتاه و با تمرکز بر بازدهی یک اصلاح یا انقلاب. هر چند در بدترین اصلاح‌ها و انقلاب‌ها نیز همواره جوامع انسانی چیزی داشته‌اند برای آموختن و ارتقای آگاهی نسبی!

این بین البته سو تفاهم‌ رایجی وجود دارد. که اصرار دارد افراد و گروه‌های سیاسی را به اصلاح‌طلب و انقلابی تفکیک کند. چنانچه گروه اول در هر صورت تنها به دنبال اصلاح هستند؛ گروه دوم نیز در هر شکل ممکن فقط در پی انقلاب!
سوتفاهمی که باعث شده ما گروه‌هایی را به رسمیت بشناسیم که علی‌رغم بسته بودن امکان اصلاح، همواره ادعای آن را داشته باشند. و به این وسیله جامعه خود را برای حفظ منافع دیکتاتوری حاکم به رکود سیاسی بکشانند. از آن سو نیز البته ما با انقلابی‌های منتزع از واقعیتی روبرو خواهیم بود که هر شب در محفل‌های سکتاریستی خود انقلاب می‌کنند و روز که شد -سَرخورده از واقعیت ِ دور از آرمان‌هایشان- به محفل‌های محدود و کوچک خود بازگشته تا شب دوباره فرصت کنند برای فاصله گرفتن از واقعیت و انقلابی دیگر در توهمات سکتاریستی!

رکود سیاسی یک جامعه -و دور ماندن از امکاناتی که آزمون و خطا به واسطه اصلاح و انقلاب برای پیشبرد و ارتقای آگاهی نسبی جامعه در اختیار جامعه قرار می‌دهد- عمدتا همواره تقصیر اصلی را متوجه دو گروهی می‌کند که ذکرش رفت. یعنی چه آن‌هایی که همواره فقط در پی اصلاحند و انقلاب خط قرمز آن‌هاست! چه آن‌هایی که همواره در پی انقلابند و اصلاح‌طلبی را در هر کانتکستی رد می‌کنند. برای زنده نگاه داشتن صحن سیاست یک جامعه می‌توان آزمون و خطا را -به عنوان مولفه اصلی ارتقای آگاهی نسبی انسان و جوامع انسانی- فرمولیزه کرد:

جامعه پویا همواره در پی اصلاح و آزمودن راه‌های جدید و گوناگون است. جامعه پویا تنها زمانی انقلاب می‌کند که امکان اصلاح از آن گرفته شده باشد؛ انقلاب راهی است برای حفظ پویایی. در واقع ما انقلاب می‌کنیم تا امکان اصلاح را بر قرار نگاه داریم

هیچ انقلابی نمی‌تواند مدعی کنار زدن بدترین حکومت تاریخ برای برپایی بهترین حکومت تاریخ باشد. چنانچه هیچ‌ انقلاب شکست خورده‌ای نمی‌تواند باعث از بین رفتن بهترین حکومت تاریخ برای برپایی بدترین حکومت تاریخ باشد. در پروسه آزمون و‌ خطا در سِیر هزاران ساله تاریخ ِ جوامع انسانی، تغییر و امکان تغییر -برای حصول تجربه‌های متفاوت- تنها فاکتور اصلی ِ به پیش برنده جوامع و‌ عامل اصلی ارتقای آگاهی نسبی بوده است.


📕یادداشت مرتبط:
▪️اصلاح‌طلبان حکومتی، خود بخشی از مشکل ایران‌اند؛ و نه راه‌ حل!


نقدآگین
را دنبال کنید:
📽 یوتیوب
📸 اینستاگرام
🌾@Naqdagin