Telegram
نقدآگین
📺 آیا «زندگی ابدی» امکانپذیر است؟
— زبان: انگلیسی، زیرنویس ندارد
🎙#برایان_لفتو (فیلسوف و متخصص در فلسفۀ دین، فلسفۀ قرون وسطی و متافیزیک)
❓چگونه تجربه زندگی ابدی را تصور کنیم؟ آیا خودمان را حس میکنیم؟ چه احساسی خواهیم داشت؟ چه کسی را میشناسیم؟ چه کار میکنیم؟ خدا چه خواهد کرد؟ هرچند زندگی ابدی پوچ به نظر میرسد، اما زندگی ابدی تقریباً وعدۀ هر دینیست. اما اگر حتی نمیتوانیم تصور کنیم که زندگی ابدی چگونه خواهد بود، چگونه میتوانیم به واقعیت آن امیدوار باشیم؟
🍂 لفتو انگیزههای ایمان به خدا، بهویژه امید به وجودی فراتر از زندگی محدود زمینی ما را بازتاب میدهد. او پیامدهای الهیاتی زندگی ابدی را بررسی میکند و این سؤال را پاسخ میدهد که آیا این به معنای خارج از زمان بودن است، همانطور که اعتقاد بر این است که خدا خارج از زمان هست یا خیر؟
🍂 او استدلال میکند که گذار از یک هستی موقت به یک هستی ابدی، لزوماً بهمعنای خارج شدن از زمان نیست، بلکه وجود پیوستهای را نشان میدهد که میتواند تجربیات بینهایتِ آینده را داشتهباشد، در حالی که هنوز به گذشتهای متناهی گره خوردهاست.
🍂 علاوه بر این، لفتو به مفهوم بوئتیوس از ابدیت بعنوان «پُری» زندگی اشاره میکند و پیشنهاد میکند که زندگی ابدی میتواند هم یک مدت نامحدود و هم یک جنبۀ کیفی را در-بر-گیرد که کمال و خوشبختی را فراتر از درک فعلی ما تجسم میدهد. این موضوع این سوال را مطرح میکند که آیا با وجود شکاف متافیزیکی که ریشه در تفاوت اساسی بین طبیعت الهی و انسانی دارد، آیا رابطۀ معنوی فرد با خدا در طول زمان بهبود مییابد؟
🍂 نگرانی در مورد ملال در وجود ابدی، همراه با یک استدلال متقابل مبنی بر اینکه خداوند قادر مطلق است، میتواند تعامل پایدار فراتر از شادی اولیه را تضمین کند.
🍂 سخنران تأکید میکند که تصور ملال، اغلب توسط مؤمنان نادیده گرفته میشود؛ زیرا میتوانند زندگی و هستی را با تعامل الهی بعنوان بیپایان تحققبخش ببینند.
🍂 یک سوال جالب هم از مجری برنامۀ «نزدیکتر به حقیقت» طرح میشود، آیا ممکن نیست خودِ خدا هم با ملال مواجه شدهباشد؟ و از روی ملال خود دست به خلقت بزند؟ که البته پاسخ لفتو هم کلیشهایست: خدا کامل است و ملال ضعف برای او محسوب میشود! درحالیکه اتفاقا نداشتن هرگونه ضعفی هم میتواند نوعی ضعف تلقی شود؛ بدون نوعی میل به فراروی از کمال به کمال افزونتر، که ریشه در نوعی از ملال یا حسِ به تکرار افتادن دارد، خلاقیت شکوفا نمیشود و امتداد نمییابد. از طرفی، اینکه زندگی ابدی نیز ملال داشته باشد، باز نقطۀ ضعفی که بخواهیم سریع بدان پاسخ بدهیم محسوب نمیشود، چرا که زندگی ابدی نیز میتواند نقاط رنجآور خود را داشتهباشد، اما نکتۀ مهم اینجاست که همان حس ملال هم یک حس ابدی نخواهد بود و باز امری موقت و زمانمند خواهد بود و نوعی محرک برای خلاقیت و عمیقتر شدن محسوب میشود.
🍂 لفتو در مورد ماهیت رویارویی با خدا در زندگی پس از مرگ گمانهزنی میکند، و پیشنهاد میدهد که حتی اگر خدا خارج از زمان وجود دارد، احتمالاتی برای ارتباطات معنیدار وجود دارد که میتواند این شکاف را پر کند.
🍂 در نهایت، اعتقاد گوینده به زندگی پس از مرگ مبتنی بر ایمان و پایبندی آنها به آموزههای مسیحیست، که نشان میدهد این اعتقاد چارچوبی برای درک آنها از وجود ابدی فراهم میکند.
➖➖➖
🌾 @Naqdagin
— زبان: انگلیسی، زیرنویس ندارد
🎙#برایان_لفتو (فیلسوف و متخصص در فلسفۀ دین، فلسفۀ قرون وسطی و متافیزیک)
❓چگونه تجربه زندگی ابدی را تصور کنیم؟ آیا خودمان را حس میکنیم؟ چه احساسی خواهیم داشت؟ چه کسی را میشناسیم؟ چه کار میکنیم؟ خدا چه خواهد کرد؟ هرچند زندگی ابدی پوچ به نظر میرسد، اما زندگی ابدی تقریباً وعدۀ هر دینیست. اما اگر حتی نمیتوانیم تصور کنیم که زندگی ابدی چگونه خواهد بود، چگونه میتوانیم به واقعیت آن امیدوار باشیم؟
🍂 لفتو انگیزههای ایمان به خدا، بهویژه امید به وجودی فراتر از زندگی محدود زمینی ما را بازتاب میدهد. او پیامدهای الهیاتی زندگی ابدی را بررسی میکند و این سؤال را پاسخ میدهد که آیا این به معنای خارج از زمان بودن است، همانطور که اعتقاد بر این است که خدا خارج از زمان هست یا خیر؟
🍂 او استدلال میکند که گذار از یک هستی موقت به یک هستی ابدی، لزوماً بهمعنای خارج شدن از زمان نیست، بلکه وجود پیوستهای را نشان میدهد که میتواند تجربیات بینهایتِ آینده را داشتهباشد، در حالی که هنوز به گذشتهای متناهی گره خوردهاست.
🍂 علاوه بر این، لفتو به مفهوم بوئتیوس از ابدیت بعنوان «پُری» زندگی اشاره میکند و پیشنهاد میکند که زندگی ابدی میتواند هم یک مدت نامحدود و هم یک جنبۀ کیفی را در-بر-گیرد که کمال و خوشبختی را فراتر از درک فعلی ما تجسم میدهد. این موضوع این سوال را مطرح میکند که آیا با وجود شکاف متافیزیکی که ریشه در تفاوت اساسی بین طبیعت الهی و انسانی دارد، آیا رابطۀ معنوی فرد با خدا در طول زمان بهبود مییابد؟
🍂 نگرانی در مورد ملال در وجود ابدی، همراه با یک استدلال متقابل مبنی بر اینکه خداوند قادر مطلق است، میتواند تعامل پایدار فراتر از شادی اولیه را تضمین کند.
🍂 سخنران تأکید میکند که تصور ملال، اغلب توسط مؤمنان نادیده گرفته میشود؛ زیرا میتوانند زندگی و هستی را با تعامل الهی بعنوان بیپایان تحققبخش ببینند.
🍂 یک سوال جالب هم از مجری برنامۀ «نزدیکتر به حقیقت» طرح میشود، آیا ممکن نیست خودِ خدا هم با ملال مواجه شدهباشد؟ و از روی ملال خود دست به خلقت بزند؟ که البته پاسخ لفتو هم کلیشهایست: خدا کامل است و ملال ضعف برای او محسوب میشود! درحالیکه اتفاقا نداشتن هرگونه ضعفی هم میتواند نوعی ضعف تلقی شود؛ بدون نوعی میل به فراروی از کمال به کمال افزونتر، که ریشه در نوعی از ملال یا حسِ به تکرار افتادن دارد، خلاقیت شکوفا نمیشود و امتداد نمییابد. از طرفی، اینکه زندگی ابدی نیز ملال داشته باشد، باز نقطۀ ضعفی که بخواهیم سریع بدان پاسخ بدهیم محسوب نمیشود، چرا که زندگی ابدی نیز میتواند نقاط رنجآور خود را داشتهباشد، اما نکتۀ مهم اینجاست که همان حس ملال هم یک حس ابدی نخواهد بود و باز امری موقت و زمانمند خواهد بود و نوعی محرک برای خلاقیت و عمیقتر شدن محسوب میشود.
🍂 لفتو در مورد ماهیت رویارویی با خدا در زندگی پس از مرگ گمانهزنی میکند، و پیشنهاد میدهد که حتی اگر خدا خارج از زمان وجود دارد، احتمالاتی برای ارتباطات معنیدار وجود دارد که میتواند این شکاف را پر کند.
🍂 در نهایت، اعتقاد گوینده به زندگی پس از مرگ مبتنی بر ایمان و پایبندی آنها به آموزههای مسیحیست، که نشان میدهد این اعتقاد چارچوبی برای درک آنها از وجود ابدی فراهم میکند.
🗄پست مرتبط
📺چرا نباید به زندگی پس از مرگ اعتماد کنیم؟
📕پاسخ سوالی دربارۀ «تناسخ، مسیحیت و فلاسفۀ یونان»
.
#نقد_ادیان #فلسفیدن #مسیحیت #زندگی
➖➖➖
🌾 @Naqdagin