#زیست‌روان

📘ایزوله شدن ایران، چه بلایی بر سر عزت‌نفس جمعی ما آورده؟

✍️ #سعید_پایدارفرد

🍂 در سال ۱۳۵۷، نظام اسلامی، با مبارزات جریان‌های چپ و اسلام‌گرا بر سر کار آمد. اگرچه کم کم اسلامگرایان تمام قدرت را در دست گرفتند، اما تاثیرات گفتمانی چپ‌ها بر سیستم به قوت خود باقی ماند. یکی از نقاط مشترک هر دوی این گفتمان‌ها، ناسازگاری با ایده‌های ملی‌گرایانه بود، به طوریکه همزمان با سرکوب نمادهای ملی، آرمان‌های امت‌گرایانه (در ابتدا اسلامی و بعد شیعی) و انترناسیونالیستی چپ، در فضای رسمی غالب شدند، از آرمان فلسطین و دفاع از حرم، تا اتحاد با بلوک شرق و آمریکای لاتین علیه امپریالیسم آمریکا. یکی به دنبال سرفرازی اسلام بود و دیگری در پی نجات خلق جهان از چنگال امپریالیسم.

🍂 از طرف دیگر، یکی از نتایج این نظم جدید، ایزوله شدن کشور بود که پیامدهای اقتصادی مشهودی داشت، کاهش تجارت، کاهش درآمدهای اقتصادی و...، اما این ایزوله شدن پیامد مهم دیگری هم داشت که کم‌تر مورد توجه قرار گرفت: کاهش ارتباط اجتماعی با دیگر کشورها. پیامدی که به مرور باعث احساس طرد و دور افتادگی، دیگری‌سازی افراطی از غیرایرانیان و در نتیجه احساس تحقیر جمعی شد.

🍂 کشوری که در دوران پهلوی، از مقاصد مهم گردشگران غربی بود، بهترین حمل و نقل هوایی منطقه را داشت، دانشجویان زیادی را به خارج از کشور اعزام می‌کرد، به دلیل ارزش بالای پول ملی و پاسپورت معتبر، امکان رفت‌وآمد بخش قابل توجهی از مردم به مقاصد زیارتی و سیاحتی در خارج از ایران را فراهم کرده بود و از نظر اقتصادی و فرهنگی، با تعجیل زیادی می‌خواست خود را به «دروازه‌های تمدن» برساند، پس از انقلاب تبدیل به کشوری شد با روابط بحرانی منطقه‌ای و جهانی.

🍂 در واقع مردمی با تمدن چند هزار ساله، ملیتشان در داخل به نفع اسلامگرایی مصادره شده بود و همزمان شاهد حذف شدن در عرصه‌های مختلف فرهنگی، سیاسی و اقتصادی در جهان نیز بودند. مردمی که مقامات سیاسیشان توسط سیاستمداران غربی مورد تمسخر قرار می‌گرفتند، در فرودگاه‌های برخی از کشورها، از آن‌ها انگشت‌نگاری می‌شد، برای تجربه‌ی چند روز «آزادی اجتماعی» مجبور بودند به ده‌کوره‌ای در ترکیه سفر کنند، شهرهایشان از گردشگران خارجی تهی شده بود، برای استفاده از کوچک‌ترین امکانات ارتباطی تحریم بودند، بارها در وبسایت‌های مختلف، نام غایب ایران را بین Indonesia و Iraq دیده بودند، کشورهای همسایه، چهره‌های فرهنگی آن‌ها را به نام خود می‌زدند و هر روز و هر روز به دلیل هویت خود، یعنی «ایرانی» بودن، بیشتر تحقیر می‌شدند و همه این‌ها باعث می‌شد که بیشتر احساس دورافتادگی، عقب افتادن و متفاوت بودن کنند.

🍂 روانکاوی به ما نشان می‌دهد که وقتی انسان‌ها به خاطر هویتشان تحقیر می‌شوند، احساس شرم به آن‌ها دست می‌دهد. احساس شرم، دردناکترین احساس بشری است، به طوریکه با میل به «نامرئی شدن» همراه است، میلی که حتی می‌تواند به از بین بردن خود یا نابود کردن عامل شرم ختم شود. به همین دلیل انسان‌ها وقتی تحقیر می‌شوند، به عنوان واکنشی سازگارانه برای حفظ عزت‌نفس خود، دست به دفاع‌های نارسی‌سیستیک می‌زنند. نمود اصلی این دفاع‌ها، در تمجید غلوآمیز از خود یا تحقیر کردن کسانی است که این احساس را به وجود می‌آورند.

🍂 حال در نظر بگیرید که میلیون‌ها نفر از مردم یک کشور، به مدت چند دهه، هر روز مستقیما از داخل و خارج از کشور، احساس تحقیر و شرم به آن‌ها دست دهد، در داخل توسط حکومتی که آن‌ها را به حد کافی مسلمان نمی‌داند و در خارج، با تحریم و محدودیت از جانب کشورهای دیگر. در چنین شرایطی، عجیب نیست که شاهد واکنش‌های نارسی‌سیستیک به منظور حفظ عزت‌نفس باشیم، برای نمونه: گریز از وطن (مهاجرت)، جدا کردن هویت خود از وطن (تجزیه‌طلبی و پیوستن به کشورهای همسایه، به خصوص در شهرهای مرزی)، دفاع غلوآمیز از هویت خود (ملی‌گرایی افراطی) و تحقیر دیگران (از اعراب گرفته تا غربی‌ها) و...

🍂 برای درک بهتر بحث، شاید بد نباشد که وضعیت آلمان پس از جنگ جهانی اول را به عنوان یکی از بازندگان بزرگ آن جنگ به خاطر آوریم. بسیاری از اندیشمندان معتقدند اگر پیمان تحقیرآمیز و محدودکننده‌ی ورسای توسط فاتحان جنگ جهانی اول بر آلمان تحمیل نمی‌شد، شاید در سال‌های بعد، ایده‌های ناسیونالیستی حزب نازی، اینچنین در آلمان فراگیر نمی‌شد، ایده‌هایی که مردم آلمان را به اعاده حیثیت از هویت خود دعوت می‌کرد.

🍂 بنابراین تا زمانیکه عوامل احساس تحقیر ملی حضور داشته باشند، خطر بروز واکنش‌های افراطی روز به روز بیشتر خواهد شد. راه‌حل خروج از این موقعیت، رسیدن به وضعیتی نرمال است که یک فرد ایرانی، مانند مردم دیگر کشورهای نرمال بتواند آزادانه زندگی کند و از امتیازات بالقوه‌ی یک انسان در دنیای مدرن برخوردار باشد. وضعیتی نرمال، به دور از سلطه‌ی ایدیولوژی، تفکیک‌های هویتی و محدودیت‌های فعلی.

➖➖➖

🌾 @Naqdagin

📘یک تحلیل ساده‌ی منطقی در باب تناقض ادعای اصلاح‌طلبان حامی پزشکیان

✍🏻 #سعید_پایدارفرد

🍂 می‌گویید:

«"مشارکت کم" مردم برای هسته‌ی سخت قدرت، نعمت (یا حداقل کم‌اهمیت) است، به همین دلیل حتی افراد مهمتری مثل لاریجانی را ردصلاحیت کرد. بنابراین بهتر است نه با رای ندادن، بلکه با رای دادن به نامزدی که با هسته‌ی سخت قدرت،" زاویه دارد"، اوضاع را بهتر کنیم».

🔺معنای ضمنی این مدعا این است که: نامزدی که از هسته سخت قدرت دورتر باشد، برای مردم، بهتر است.

❓حال این پرسش پیش می‌آید: اگر هسته سخت قدرت از یک "انتخابات حداقلی" و روی کار آمدن نامزدی کاملا مورد اعتماد استقبال می‌کند، چرا باید به نفع مردم، کسی را تأیید کند که با سیستم "زاویه دارد" و ممکن است به نفع مردم، منافع نظام را محدود کند؟

🔻تنها سه پاسخ (یا هر دوی آنها) ممکن است:
۱) میزان مشارکت برای سیستم مهم است.
۲) سیستم قدرت رد صلاحیت کسی مانند پزشکیان را نداشت.
۳) افراد تایید شده، هیچ زاویه‌ای با سیستم و خطری برای آن ندارند.
🔺که هر سه پاسخ، با ادعاهای اولیه‌ی خودتان متناقض است.


#حکومت_اسلامی

➖➖➖

🌾 @Naqdagin | @spaydarfard

🔸یکی از انواع نمایش کمدی اینگونه تعریف می‌شود: اجرای خنده‌دار موقعیتی که ذاتاً جدی یا تراژیک است. «مسعود پزشکیان» به عنوان رئیس‌جمهور، دقیقاً یک کمدین ماهر است. به‌همین دلیل نیز بیش از آنکه مورد نفرت باشد، مورد تمسخر واقع می‌شود (برخلاف حامیانش که ابداً خنده‌دار نیستند).

🔸دلیل اینکه همچنان به حامیان پزشکیان گیر می‌دهم، این است که به نظرم، بعد از ماجرای «منشور» کذایی اپوزیسیون خارج‌نشین، انتخابات پارسال دومین جایی بود که «ما»ی شکل گرفته بعد از جنبش مهسا ترک برداشت، از روی خام‌اندیشی و سیک‌سک‌سری کسانی که پیش و پس از آن، خود را مخالفان وضع موجود و منادیان عقلانیت معرفی می‌کردند؛ کسانی‌که صاحب رسانه و شبکه اند و همچنان خود را به عنوان تنها منادیان عقلانیت معرفی می‌کنند و در پی ایفای نقش برای آینده هستند.

✍🏻 #سعید_پایدارفرد

.


#استمرارطالبان

➖➖➖

🌾 @Naqdagin