تلقین یا تربیت؟

چطور موقع کتاب خواندن، چیزی را به کودک تلقین نکنیم؟

پرسش: به عنوان یک مادر سوالی ذهنم رو مشغول کرده؛ در مورد خواندن کتاب برای کودکان که هنوز قادر به خواندن نیستند لحن کلام به چه صورت باشد در صورتیکه نخواهیم برداشت شخصی خود از جملات داستان رو به کودک القا کنیم یا بخواهیم خودش درمورد حس جملات و وقایع داستان تصمیم بگیرد.


الهام فخرایی: سوال دقیقی است و در بحث تربیت و تفکر کودک مهم...

جواب من به این سوال اینه که ما هرگز نمی تونیم هیچ داستانی رو خالی از لحن بخوانیم، مهمتر از این، بارها و بارها موضع گیری های مختلفی در طول زندگی داریم که بچه ها شاهدش خواهند بود... بنابراین بهترین روشی که می تونیم داشته باشیم تا هم روال طبیعی بالا رو حفظ کنیم و هم در تله تلقین نیفتیم، اینه که اجازه بدیم گفتگو اتفاق بیفته... پیش از خواندن، عکس‌ها رو ببینه و حدس بزنه... در طی خواندن مکث کنیم و نظرخواهی و گفتگو که مثلا اگر تو جای فلانی بودی یا چی می شد اگه ...حتی اگر با کودک شنیداری (سمعی) سر و کار داریم یا لحن تعیین کننده است، انواع لحن ها رو امتحان کنیم ... و بعد از خواندن هم به همین ترتیب... درباره موقعیت هایی غیر از کتاب خواندن هم به همین روش متعهد باشیم.

اینکه ما باور یا انتخابی داشته باشیم و اونو با بچه ها مطرح کنیم، هیچ اشکالی نداره.، اشکال اونجاست که اجازه طرح سوال و کندوکاو درباره سایر باورها یا دیدگاه ها یا حتی دیدگاه خودمون رو ندیم و انتظار اطاعت و پذیرش بی چون و چرا داشته باشیم.

صفحه اینستاگرام

#الهام_فخرایی

#تلقین_یا_تربیت
#والدگری
#والدین_فیلسوف
#داستان_کودک_فلسفه




#نقد_فرهنگی
#کتاب_کودک

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر


@RadioP4C
@RadioP4C