چطور فلسفه زندگی من را نجات داد؟
بهانه نوشتن این یادداشت، متنی است که اخیرا از خانم رودی خواندم؛ با عنوان "از آینه نام نجات دهنده ات را بپرس".
بعد از همه این سالها به نظرم مهمترین چیزی که می تواند ما را نجات بدهد، سوال کردن است. می پرسید چرا و چطور؟ جوابم همیشه در کلاس ها این بوده که "ساده است، اما آسان نیست.
چند بار تا به حال پیش آمده در کلاس، در یک سخنرانی، بعد از تماشای یک فیلم، بعد از خواندن یک خبر، مطالعه یک کتاب و... با وضعیتی مواجه شده ایم که هیچ سوالی نبوده؟! فرقی نمی کند گوینده، سخنران، فیلمساز، نویسنده و... چه کسی است، مهم این است که ما دربست همه چیز را پذیرفته یا رد کرده ایم و هیچ سوالی نداریم و خب، این علامت خوبی نیست.
این جور مواقع حتما جایی صدای آژیر خطر در حال پخش شدن است، اما احتمالا که نه، حتما گوش های روان و ذهن ما کیپ شده و چیزی نمی شنویم، ما شیفته چیزی یا کسی شده ایم و این یعنی توقف، یعنی هر کسی شبیه ما یا او نیست، از ما نیست و تمام.
خانم فایزه رودی درباره این نوشته که فلسفه چطور پذیرش او را نسبت به آدمها بالا برده است.
من از تردید می نویسم. "تردید" جوانه فلسفه است، وقتی بذر "سوال" را بکاری، "تردید" شروع می کند به جوانه زدن. حالا اینکه این جریان به میوه "دانایی" برسد یا نه، برمی گردد به اینکه چه سوالی کاشته باشیم و کجا؟! درست مثل یک گیاه، " ساده است، اما آسان نیست.
در مورد بچه ها هم همین طور است، آنها آنقدر نگاهشان تر و تازه است که پر از سوالند، تا می توانیم اجازه سوال کردن بدهیم، اول هم از خودمان شروع کنیم. بت نباشیم؛ ساده است، اما آسان نیست.
پ. ن
1. عنوان متن را از کتابی به همین نام گرفتم، نمی دانم به فارسی ترجمه شده یا نه.
#الهام_فخرایی
#شخصی_نوشتها
#فلسفه_یعنی_پرسش
#مفهوم_دیگری
#ساده_است_اما_آسان_نیست
#پرسشگری
📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C
بهانه نوشتن این یادداشت، متنی است که اخیرا از خانم رودی خواندم؛ با عنوان "از آینه نام نجات دهنده ات را بپرس".
بعد از همه این سالها به نظرم مهمترین چیزی که می تواند ما را نجات بدهد، سوال کردن است. می پرسید چرا و چطور؟ جوابم همیشه در کلاس ها این بوده که "ساده است، اما آسان نیست.
چند بار تا به حال پیش آمده در کلاس، در یک سخنرانی، بعد از تماشای یک فیلم، بعد از خواندن یک خبر، مطالعه یک کتاب و... با وضعیتی مواجه شده ایم که هیچ سوالی نبوده؟! فرقی نمی کند گوینده، سخنران، فیلمساز، نویسنده و... چه کسی است، مهم این است که ما دربست همه چیز را پذیرفته یا رد کرده ایم و هیچ سوالی نداریم و خب، این علامت خوبی نیست.
این جور مواقع حتما جایی صدای آژیر خطر در حال پخش شدن است، اما احتمالا که نه، حتما گوش های روان و ذهن ما کیپ شده و چیزی نمی شنویم، ما شیفته چیزی یا کسی شده ایم و این یعنی توقف، یعنی هر کسی شبیه ما یا او نیست، از ما نیست و تمام.
خانم فایزه رودی درباره این نوشته که فلسفه چطور پذیرش او را نسبت به آدمها بالا برده است.
من از تردید می نویسم. "تردید" جوانه فلسفه است، وقتی بذر "سوال" را بکاری، "تردید" شروع می کند به جوانه زدن. حالا اینکه این جریان به میوه "دانایی" برسد یا نه، برمی گردد به اینکه چه سوالی کاشته باشیم و کجا؟! درست مثل یک گیاه، " ساده است، اما آسان نیست.
در مورد بچه ها هم همین طور است، آنها آنقدر نگاهشان تر و تازه است که پر از سوالند، تا می توانیم اجازه سوال کردن بدهیم، اول هم از خودمان شروع کنیم. بت نباشیم؛ ساده است، اما آسان نیست.
پ. ن
1. عنوان متن را از کتابی به همین نام گرفتم، نمی دانم به فارسی ترجمه شده یا نه.
#الهام_فخرایی
#شخصی_نوشتها
#فلسفه_یعنی_پرسش
#مفهوم_دیگری
#ساده_است_اما_آسان_نیست
#پرسشگری
📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
با ارسال و پیشنهاد مطالب، به آگاهی بخشی بیشتر کمک می کنیم.
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر
@RadioP4C
@RadioP4C