🔻سالی که یاد گرفتیم پرواز کنیم
(درس‌های روانشناسی برای کودکان)

ژاکلین وودسن نویسنده کتاب، داستان را با یک روز بارانی بهاری شروع می‌کند. از آن روزهایی که انگار قرار نیست باران هیچوقت بند بیاید، صدای رعد و برق هم خیلی بلند است و اینقدر توی خانه مانده ای که حوصله‌ات حسابی سر رفته‌ است.

دخترک تعریف می‌کند که چطور حوصله خودش و برادرش سر رفته و بعد مادربزرگ به‌ آنها یاد می‌دهد:

"هر وقت مشکلی سراغت می‌آید از ذهن خلاق و آزادت کمک بگیر. دست هایت را ببر بالا، چشمهایت را ببندد، نفس عمیق بکش و به این فکر کن که یک نفر دیگر هم در گوشه ای از دنیا درست به اندازه تو بی حوصله است."

آنها تصمیم‌ می‌گیرند پیشنهاد مادربزرگ را قبول کنند. این اولین تجربه شان از تصویرسازی ذهنی است. چشم ها را می‌بندند و خیال پردازی را شروع می‌کنند.

این تجربه چندین بار تا انتهای کتاب به شکل های مختلفی تکرار می‌شود، یک بار وقتی با هم دعوایشان شده و حسابی از دست هم عصبانی هستند، دفعه بعد موقع خداحافظی و دلتنگی برای دوستانشان و ... تجربه های دیگر.

مادربزرگ این طور پرواز کردن را از آدم‌هایی یاد گرفته که می‌خواهند دنیا را به جای بهتری تبدیل کنند. آنها تغییر را از رویاها شروع می‌کنند، چون می دانند هیچکس نمی‌تواند ذهن آنها را محدود کند. اما ... [برای مطالعه متن کامل روی لینک کلیک کنید.]

#الهام_فخرایی


مطالب مشابه را در مجله نقد کتاب کودک و نوجوان در سایت بخوانید.

مشخصات کتاب:
عنوان: “سالی که یادگرفتیم پروازکنیم"
نویسنده: ژاکلین وودسن
تصویرگر: رافائل لوپز
نشر مهرسا
مناسب برای گروه سنی: ۴ تا ۹ سال

#یک_کتاب
#سالی_که_یادگرفتیم_پروازکنیم
#روایت_درمانی
#مدیتیشن
#ذهن_آگاهی
#درس‌های‌روانشناسی‌برای‌کودکان



📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید؛ از شما برای خواندن و بازنشر این مطلب سپاسگزارم

#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر



@RadioP4C
@RadioP4C