آگاهی‌بخشی درباره جنسیت به کودک و نوجوان؛
چرا نباید در این باره چیزی به فرزندان خود بگوییم؟
الهام فخرایی

اولین چیزی که پس از تولد هر نوزادی ثبت می‌شود، جنسیت است و تا پایان عمر با او همراه خواهد بود. البته جنسیت چیزی بیش از دختر یا پسر بودن است. مسایل زیادی نظیر درک چگونگی کارکرد بدن انسان، تولید مثل، مسایل بهداشتی مرتبط با بدن، مهارت‌های مربوط به روابط انسانی، نقش‌های جنسی و هویت جنسی به موضوع جنسیت برمی‌گردد.

بنابراین شما به‌عنوان یک پدر یا مادر دیر یا زود با این موضوع درگیر خواهید شد. کودک یا نوجوان شما مانند سایر مسایلی که با آن مواجه است، درباره جنسیت نیز کنجکاوی‌ها و پرسش‌های خاص خود را دارد. پس بهتر است زودتر درباره‌ی این موضوع تصمیمتان را بگیرید.


آیا می‌خواهید تا رسیدن به سن بلوغ صبر کنید و سپس به او اطلاعات دهید؟

آیا ترجیح می‌دهید بخاطر اینکه صحبت کردن درباره این مسایل برای شما دشوار است، اصلا در این باره حرف نزنید؟

آیا می‌خواهید با دادن اطلاعات لازم و صحیح از شکل‌گیری باورهای غلط پیشگیری کنید؟


البته شما می‌توانید انتخاب‌های خودتان را داشته باشید، اما اگر شرایط امروز جامعه و وجود رسانه‌های جمعی نظیر شبکه‌های ماهواره ای و ارتباطی، تلویزیون، مجلات، کتاب ها و بازی‌های ویدئویی را در نظر بگیریم و کمی دقیق باشیم، می‌بینیم که تک تک این ابزارها می‌توانند نگرش‌های حاوی پیام‌هایی درباره جنسیت را به کودکان منتقل کنند. بنابراین شاید بهترین راه این باشد که به جای منتظر نشستن یا بی‌تفاوت بودن درباره این موضوع نسبت به تک تک این پیام‌ها حساس باشید و درباره آنها با کودک و نوجوان خود صحبت کنید.


🔺قدم اول کسب اطلاعات لازم

قدم اول برای گفتگو درباره جنسیت این است که شما به‌عنوان والدین اطلاعات و آگاهی لازم و کافی را داشته باشید، بنابراین قبل از آموزش و گفتگو با بچه‌ها سعی کنید ابتدا اطلاعات لازم را از طریق مطالعه یا شرکت در کلاس‌ها و کارگاه‌های آموزشی معتبر و ویژه والدین در زمینه جنسیت کسب کنید.


🔺قدم دوم اصلاح نگرش و باورهای شخصی  

 اصلاح نگرش‌ها و باورهای شخصی خودتان درباره زن یا مرد بودن و تبعات آن است؛ زیرا هر چه والدین نسبت به خود و هویت جنسی شان احساس بهتری داشته باشند، راحت‌تر می توانند جنسیت خود را به نحو موثر و مثبت به فرزندان فرافکنی کنند. بخصوص در زمینه نقش‌های جنسی، هویت جنسی و نیز روابط انسانی، نگرش شخصی شما می‌تواند بطور غیرمستقیم باورهای فرزندتان را از مرد یا زن بودن شکل دهد. 


🔺 قدم سوم زمینه سازی برای گفتگو

 آموزش و انتقال موارد لازم به فرزندتان سومین گام است. اگر کودک شما به سن 5 یا 6 سالگی رسیده و هنوز در این مورد پرسشی مطرح نکرده یا کنجکاوی نشان نداده، لازم است خودتان بحث را شروع کنید. شما می‌توانید با حساس بودن به موضوع جنسیت و مسایل مرتبط با آن از موقعیت‌های مختلف استفاده کرده و سر صحبت را باز کنید. بارداری یکی از نزدیکان یا تولیدمثل حیوانات خانگی نیز می‌تواند دست مایه‌های خوبی برای شروع بحث باشد.

بخصوص برای آموزش اطلاعات اولیه و ضروری درباره کارکرد بدن و مسایل بهداشتی مرتبط با آن می توانید از کتاب های مصور آموزشی علمی مانند دایره المعارف بدن ویژه کودک یا نوجوانان و بروشورهای مناسب سن آنها استفاده کنید. 

گاهی فرزند نوجوان‌تان ترجیح می‌دهد کتاب را به تنهایی مطالعه کند، اگر منبع مناسبی تهیه کرده باشید، لازم نیست نگران باشید، اما به او یادآوری کنید که اگر سوالی داشت می‌تواند از شما بپرسد.

 ضمن اینکه در موقعیت مناسب می‌توانید پرسش‌هایی را مطرح کنید و با فرزندتان درباره پاسخ های درست همفکری کنید. لازم نیست شما همه جواب ها را از قبل بدانید. گاهی اوقات می‌توانید وانمود کنید که این موضوع برای شما هم سوال است و باید با هم درباره پاسخ درست تحقیق کنید یا اعتراف کنید که گاهی حرف زدن درباره مسایل مربوط به جنسیت با نوعی شرم همراه هست. اما هرگز نگویید که از صحبت کردن در این باره خجالت می‌کشید و همیشه تاکید کنید که پرسیدن و دانستن ارزشمند است، نه مایه ی شرمندگی.

والدین می‌توانند و باید اولین آموزگار کودکان در تربیت جنسی درست باشند.

ادامه متن را در لینک زیر مطالعه کنید. 


#الهام_فخرایی 


#والدگری
#والدین_توانمند
#تربیت_جنسی
#آگاهی_بخشی 
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر


@RadioP4C
@RadioP4C

بیدارنوشت
از من بپرسید از طفلکی ترین گروه ها در جامعه فعلی ما، والدین هستند. مامان ها و باباهایی که می دانند چه مسئولیت مهمی دارند و در عین حال نمی توانند یا بلد نیستند آنطور که باید و شاید به بچه ها رسیدگی کنند و بعد با این عذاب وجدان یا حس مسئولیت وسط همه هیاهوی این روزها از کار و درآمد و مشکلات اقتصادی و امور خانه و خانواده، دست به دامان مدرسه و محیط های آموزشی می شوند تا شاید این کمبودها را جبران کنند.

اما در عمل چه چیزی عایدشان می شود؟ در کشوری که حتی آموزش های رسمی هم کم و بیش ساز و کار نظارتی جدی (به لحاظ کیفی البته) ندارد، آموزش های غیررسمی و (این روزها لایوهای اینستاگرامی) خیلی وقتها مخاطب را که توان، تخصص و آگاهی تفکیک فرصت را از تهدید ندارد، به بیراهه می برد.

توصیه های غیراصولی که گوینده جوانب ماجرا را نسنجیده و والدین را گرفتار مشکلات تازه ای کرده است.
اینجاست که فکر میکنم ترکیب مشهور "اخلاق حرفه ای و کیفیت نظری" را باید با هم دید.

بیدارنوشت ها را می‌خواهم خطاب به والدین بنویسم و درباره معیارهایی حرف بزنیم که بتوانیم فرصت ها را از تهدیدها تفکیک کنیم.

شما از این تجربه ها داشتید؟
لطفا در بخش کامنت بنویسید تا بعدا بیشتر درباره اش حرف بزنیم.


#بیدارنوشت
#الهام_فخرایی
#آسیب_شناسی
#والدگری
#والدین_توانمند
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان

@RadioP4C

بیدارنوشت
(پست های ویژه والدین)

معلم کلاس، از بچه ها خواسته نقاشی بکشند و بر اساس نقاشی ها، بچه ها را توصیف و ارزیابی کرده، حالا روی هر بچه و خانواده یک برچسب خورده، بدون اینکه به ملزومات تفسیر نقاشی توجه شده باشد.

مادر نقاشی به دست و نگران آمده تا مشکلات فرزندش را ریشه یابی کند.

دخترک حاضر نیست وسایلش را با سه نفر دیگر در مهد شریک شود، مربی مهد معتقد است که این بچه 3 ساله مشکل سازگاری دارد.

پسربچه 5 ساله را از کلاس اخراج کرده اند، والدینش شاکی و معترض که چرا بچه ما اجازه حضور در کلاس را ندارد و اصرار که باید تا پایان دوره در کلاس باشد.

در هر کدام از این مثال ها که زدم، مشکل اصلی والدین و مربی ها نداشتن اطلاعات کافی درباره موضوع مورد بحث است.

این تصور اشتباه که با خواندن یکی دو کتاب (کم کتاب خواندن خطرناک تر از کتاب نخواندن است.) یا گرفتن یکی دو تا مدرک لزوما مهارت و دانش لازم را برای خوانش و تفسیر دنیای پیچیده یک کودک داریم یا چون کودکی را به دنیا آوردیم می‌دانیم چه چیزی برای او خوب یا بد است یا قبلا یکی دو تا بچه بزرگ کرده ایم، اینهم مثل آنهاست.

معلم کلاس توجه نکرده که دانش آموز دیروزش را چطور گذرانده، چه فیلمی دیده، با چه کسی بازی کرده، مهمانی بوده یا مهمان داشتند و... بدون هیچ اطلاعات جانبی و بدون مشاهده سیر نقاشی های کودک در طول زمان، در مورد او و خانواده اش قضاوت کرده.

مربی مهد به جنبه های رشدی و روانی کودک سه ساله توجه نکرده، اینکه بچه ها در این سن خودمحورند و شریک نشدن وسایل یک ویژگی طبیعی رشدی است نه علامت ناسازگاری، اینکه این کودک به تازگی وارد این مهد شده و سه کودک دیگر نسبت فامیلی با هم دارند و... موارد دیگر.

والدین به ویژگی، علایق و نیازهای کودکشان توجه نکردند، بچه ای که دارای توان حرکتی بالاست و نیازمند فضای باز را در کلاس رباتیک ثبت نام کرده اند و کودک باید مدتی که برای او طولانی و کسل کننده است، پشت میز و در فضای بسته کلاس کار کند و... موارد دیگر.

چه والد هستیم و چه مربی، همیشه سعی کنیم تصویر بزرگتر را جستجو کنیم و به سرعت و به سادگی درباره موضوعات مختلف قضاوت نکنیم.

پ. ن
کودک در حدود دو تا سه سالگی برای نقش نگاره هایش اسم می‌گذارد. در تصویر، نگاره مشخص شده با فلش، یک گنجشگ است.


https://www.instagram.com/p/B_esS3XjlxMGy5tojbpxTNa83W-E-dn4mJM4V40/?igshid=v81qjkieulsi


#آسیب_شناسی
#والدگری
#والدین_توانمند

#الهام_فخرایی

📌 رسانه شمایید؛ لطفا بازنشر کنید.
#نقد_فرهنگی


#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر

@RadioP4C
@RadioP4C

آگاهی بخشی درباره جنسیت به کودک و نوجوان

الهام فخرایی

چرا نباید چیزی در این باره به فرزندان خود بگوییم؟

اولین چیزی که پس از تولد هر نوزادی ثبت می شود، جنسیت است و تا پایان عمر با او همراه خواهد بود. البته جنسیت چیزی بیش از دختر یا پسر بودن است. مسایل زیادی نظیر درک چگونگی کارکرد بدن انسان، تولید مثل، مسایل بهداشتی مرتبط با بدن، مهارت های مربوط به روابط انسانی، نقش های جنسی و هویت جنسی به موضوع جنسیت برمی گردد.

بنابراین شما بعنوان یک پدر یا مادر دیر یا زود با این موضوع درگیر خواهید شد. کودک یا نوجوان شما مانند سایر مسایلی که با آن مواجه است، درباره جنسیت نیز کنجکاوی ها و پرسش های خاص خود را دارد. پس بهتر است زودتر درباره ی این موضوع تصمیمتان را بگیرید.


آیا می خواهید تا رسیدن به سن بلوغ صبر کنید و سپس به او اطلاعات بدهید؟

آیا ترجیح می دهید بخاطر اینکه صحبت کردن درباره ی این مسایل برای شما دشوار است، اصلا دراینباره حرف نزنید؟

آیا ترجیح می دهید با دادن اطلاعات لازم و صحیح از شکل گیری باورهای غلط پیشگیری کنید؟


البته شما می توانید انتخاب های خودتان را داشته باشید، اما اگر شرایط امروز جامعه و وجود رسانه های جمعی نظیر شبکه های ماهواره ای و ارتباطی، تلویزیون، مجلات، کتاب ها و بازی های ویدئویی را در نظر بگیریم و کمی دقیق باشیم، می بینیم که تک تک این ابزارها می توانند نگرش های حاوی پیام هایی درباره جنسیت را به کودکان منتقل کنند. بنابراین شاید بهترین راه این باشد که به جای منتظر نشستن یا بی تفاوت بودن درباره این موضوع نسبت به تک تک این پیام ها حساس باشید و درباره ی آنها با کودک و نوجوان خود صحبت کنید.


🔺قدم اول کسب اطلاعات لازم

قدم اول برای گفتگو درباره جنسیت این است که شما بعنوان والدین اطلاعات و آگاهی لازم و کافی را داشته باشید، بنابراین قبل از آموزش و گفتگو با بچه ها سعی کنید ابتدا اطلاعات لازم را از طریق مطالعه یا شرکت در کلاس ها و کارگاه های آموزشی ویژه والدین در زمینه جنسیت کسب کنید.


🔺قدم دوم اصلاح نگرش و باورهای شخصی  

 اصلاح نگرش ها و باورهای شخصی خودتان درباره زن یا مرد بودن و تبعات آن است؛ زیرا هر چه والدین نسبت به خود و هویت جنسی شان احساس بهتری داشته باشند، راحت تر می توانند جنسیت خود را به نحو موثر و مثبت به فرزندان فرافکنی کنند. بخصوص در زمینه نقش های جنسی، هویت جنسی و نیز روابط انسانی، نگرش شخصی شما می تواند بطور غیرمستقیم باورهای فرزندتان را از مرد یا زن بودن شکل دهد. 


🔺 قدم سوم زمینه سازی برای گفتگو

 آموزش و انتقال موارد لازم به فرزندتان سومین گام است. اگر کودک شما به سن 5 یا 6 سالگی رسیده و هنوز در این مورد پرسشی مطرح نکرده یا کنجکاوی نشان نداده، لازم است خودتان بحث را شروع کنید. شما می توانید با حساس بودن به موضوع جنسیت و مسایل مرتبط با آن از موقعیت های مختلف استفاده کرده و سر صحبت را باز کنید. بارداری یکی از نزدیکان یا تولیدمثل حیوانات خانگی نیز می تواند دست مایه های خوبی برای شروع بحث باشد.

بخصوص برای آموزش اطلاعات اولیه و ضروری درباره کارکرد بدن و مسایل بهداشتی مرتبط با آن می توانید از کتاب های مصور آموزشی علمی مانند دایره المعارف بدن ویژه کودک یا نوجوانان و بروشورهای مناسب سن آنها استفاده کنید. 

گاهی فرزند نوجوان تان ترجیح می دهد کتاب را به تنهایی مطالعه کند، اگر منبع مناسبی تهیه کرده باشید، لازم نیست نگران باشید، اما به او یادآوری کنید که اگر سوالی داشت می تواند از شما بپرسد.

 ضمن اینکه در موقعیت مناسب می توانید پرسش هایی را مطرح کنید و با فرزندتان درباره پاسخ های درست همفکری کنید. لازم نیست شما همه جواب ها را از قبل بدانید. گاهی اوقات می توانید وانمود کنید که این موضوع برای شما هم سوال است و باید با هم درباره پاسخ درست تحقیق کنید یا اعتراف کنید که گاهی حرف زدن درباره مسایل مربوط به جنسیت با نوعی شرم همراه هست. اما هرگز نگویید که از صحبت کردن در این باره خجالت می کشید و همیشه تاکید کنید که پرسیدن و دانستن ارزشمند است، نه مایه ی شرمندگی.

والدین می توانند و باید اولین آموزگار کودکان در تربیت جنسی درست باشند.

ادامه متن را در لینک زیر مطالعه کنید. 


#الهام_فخرایی 


#والدگری
#والدین_توانمند
#تربیت_جنسی
#آگاهی_بخشی 
#رادیو_فلسفه_برای_کودکان
#رادیوفبک_مدرسه_مهارتهای_تفکر


@RadioP4C
@RadioP4C