نظر شما درباره #رفراندوم_استقلال_کردستان_عراق چیست؟
قرار است در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷ (۳ مهر ۱۳۹۶) در #اقلیم_کردستان عراق همهپرسیای برگزار شود که مضمون آن جدا شدن کردها از ساختار کشوری عراق و تشکیل یک دولت مستقل کردی است.
#مسعود_بارزانی، رئیس اقلیم کردستان − که با وجود به پایان رسیدن دوره قانونی ریاستاش همچنان این مقام را در اختیار دارد – این تاریخ را برای برگزاری همهپرسی اعلام کرده و گفته است که اگر اکثریت مردم در اقلیم کردستان و منطق کردنشین خارج از آن خواهان جدایی بودند، آنگاه ریاست اقلیم، مذاکره با دولت عراق را برای جدایی "مسالمتآمیز" آغاز خواهد کرد...
زمانه این موضوع را به بحث گذشته و نظر عدهای از فعالان و تحلیلگران آشنا با موضوع را پرسیده است.
«نیروی چیره بر اقلیم کردستان عراق میخواهد همهپرسی استقلال برگزار کند. ارزیابی شما از این اقدام چیست؟ آیا نیروی پیشبرنده همهپرسی صلاحیت دموکراتیک این کار را دارد، در حالی که به صورتی روشن برای حفظ قدرت از قوانین مربوط به چرخش مسئولیتها تخطی میکند؟ انتخابات پارلمان و ریاست اقلیم را به پس از همهپرسی واگذار کردهاند، آیا این نیز در خدمت سیاست حفظ قدرت نیست؟ آیا وقتی بنای کار این گونه کج گذاشته شود، با توجه به فساد گسترده و ساختاری در نظام اقلیم، آیا استقلال مضمونی دموکراتیک دارد؟ تکلیف اقلیتها چه میشود؟ تکلیف اختلافات بر سر خاک، از جمله بر سر کرکوک چه میشود؟ آیا آرمان آزادی بایستی پذیرای جنگی دیگر شود که ممکن است بدتر از قضیه داعش منطقه را به آتش بکشد؟ در حالی که اقلیم خودمختار است و میتواند از فرصت استفاده کند برای تحکیم دموکراسی و سازندگی، آیا رواست به سویی برود که آینده نامعلومی دارد؟»
عنوانهای پاسخها
■ فرخ نعمت پور: مسعود بارزانی جامعە کردستان را در شرایط متناقضی قرار دادەاست
■ محمد خاکی: وضع در کردستان دشوار خواهد شد
■ محمد سهیمی: اعلام استقلال کردستان عراق، آغاز جنگهای جدیدی در منطقه است
■ رستم الماسی: اصل و پایە همهپرسی استقلال هیچ ایرادی ندارد
■ نسان نودینیان: تلاش مسعود بارزانی برای حفظ قدرت، اصلی ترین مسئله احزاب درگیر در اقلیم کردستان است
■ نسرین رمضانعلی: اصل همهپرسی استقلال درست است، هر چند احزاب حاکم بر اقلیم از طرح آن مطامع خود را پیش میبرند
■ میثم بادامچی: تحلیل موضع ایران و ترکیه در مورد رفراندم کردستان عراق
■ خالد حاجمحمدی: همه پرسی آری، اما برای پیشبرد مبارزه، و نه تثبیت حکومتی فاسد
■ اقبال صفری: چارهای جز گریز از مرکز و استقلال وجود ندارد
■ آسوس هردی: سیاستمدارانی کە فاسد و خودکامە باشند، محال است که بتوانند کشوری آزاد و دمکرات بنیاد نهند
■ محمد رضا شالگونی: پیامد همهپرسی در صورتِ موفقیت، تشکیل یک دولتک نفتی−دودمانی دیگر در منطقه خواهد بود
■ سعید کرامت: مسعود بارزانی، نه استقلال بلکه استمرار قدرت خود را میخواهد
■ حسن شریعتمداری: مسعود بارزانی سرنوشت خود و اقلیم را با نتایج غیر قابل پیشبینی و پرمخاطرهای مواجه ساخته است
■ بهزاد کریمی: کامیابی رفراندوم کردستان عراق در گرو دمکراسی و سیاستسنجی است
برای خواندن این نظرها به سایت زمانه رجوع کنید.
https://www.radiozamaneh.com/351228
—---------------------------------------------—
◄ برای دریافت فیلترشکن «سایفون» زمانه، یک ایمیل خالی ارسال کنید به:
zamaneh@psiphon3.com
—---------------------------------------------—
◄ کانال زمانه در تلگرام:
https://telegram.me/radiozamaneh
◄ زمانه در اینستاگرام:
http://www.instagram.com/radiozamaneh
◄ زمانه در توئیتر
https://twitter.com/radiozamaneh
قرار است در تاریخ ۲۵ سپتامبر ۲۰۱۷ (۳ مهر ۱۳۹۶) در #اقلیم_کردستان عراق همهپرسیای برگزار شود که مضمون آن جدا شدن کردها از ساختار کشوری عراق و تشکیل یک دولت مستقل کردی است.
#مسعود_بارزانی، رئیس اقلیم کردستان − که با وجود به پایان رسیدن دوره قانونی ریاستاش همچنان این مقام را در اختیار دارد – این تاریخ را برای برگزاری همهپرسی اعلام کرده و گفته است که اگر اکثریت مردم در اقلیم کردستان و منطق کردنشین خارج از آن خواهان جدایی بودند، آنگاه ریاست اقلیم، مذاکره با دولت عراق را برای جدایی "مسالمتآمیز" آغاز خواهد کرد...
زمانه این موضوع را به بحث گذشته و نظر عدهای از فعالان و تحلیلگران آشنا با موضوع را پرسیده است.
«نیروی چیره بر اقلیم کردستان عراق میخواهد همهپرسی استقلال برگزار کند. ارزیابی شما از این اقدام چیست؟ آیا نیروی پیشبرنده همهپرسی صلاحیت دموکراتیک این کار را دارد، در حالی که به صورتی روشن برای حفظ قدرت از قوانین مربوط به چرخش مسئولیتها تخطی میکند؟ انتخابات پارلمان و ریاست اقلیم را به پس از همهپرسی واگذار کردهاند، آیا این نیز در خدمت سیاست حفظ قدرت نیست؟ آیا وقتی بنای کار این گونه کج گذاشته شود، با توجه به فساد گسترده و ساختاری در نظام اقلیم، آیا استقلال مضمونی دموکراتیک دارد؟ تکلیف اقلیتها چه میشود؟ تکلیف اختلافات بر سر خاک، از جمله بر سر کرکوک چه میشود؟ آیا آرمان آزادی بایستی پذیرای جنگی دیگر شود که ممکن است بدتر از قضیه داعش منطقه را به آتش بکشد؟ در حالی که اقلیم خودمختار است و میتواند از فرصت استفاده کند برای تحکیم دموکراسی و سازندگی، آیا رواست به سویی برود که آینده نامعلومی دارد؟»
عنوانهای پاسخها
■ فرخ نعمت پور: مسعود بارزانی جامعە کردستان را در شرایط متناقضی قرار دادەاست
■ محمد خاکی: وضع در کردستان دشوار خواهد شد
■ محمد سهیمی: اعلام استقلال کردستان عراق، آغاز جنگهای جدیدی در منطقه است
■ رستم الماسی: اصل و پایە همهپرسی استقلال هیچ ایرادی ندارد
■ نسان نودینیان: تلاش مسعود بارزانی برای حفظ قدرت، اصلی ترین مسئله احزاب درگیر در اقلیم کردستان است
■ نسرین رمضانعلی: اصل همهپرسی استقلال درست است، هر چند احزاب حاکم بر اقلیم از طرح آن مطامع خود را پیش میبرند
■ میثم بادامچی: تحلیل موضع ایران و ترکیه در مورد رفراندم کردستان عراق
■ خالد حاجمحمدی: همه پرسی آری، اما برای پیشبرد مبارزه، و نه تثبیت حکومتی فاسد
■ اقبال صفری: چارهای جز گریز از مرکز و استقلال وجود ندارد
■ آسوس هردی: سیاستمدارانی کە فاسد و خودکامە باشند، محال است که بتوانند کشوری آزاد و دمکرات بنیاد نهند
■ محمد رضا شالگونی: پیامد همهپرسی در صورتِ موفقیت، تشکیل یک دولتک نفتی−دودمانی دیگر در منطقه خواهد بود
■ سعید کرامت: مسعود بارزانی، نه استقلال بلکه استمرار قدرت خود را میخواهد
■ حسن شریعتمداری: مسعود بارزانی سرنوشت خود و اقلیم را با نتایج غیر قابل پیشبینی و پرمخاطرهای مواجه ساخته است
■ بهزاد کریمی: کامیابی رفراندوم کردستان عراق در گرو دمکراسی و سیاستسنجی است
برای خواندن این نظرها به سایت زمانه رجوع کنید.
https://www.radiozamaneh.com/351228
—---------------------------------------------—
◄ برای دریافت فیلترشکن «سایفون» زمانه، یک ایمیل خالی ارسال کنید به:
zamaneh@psiphon3.com
—---------------------------------------------—
◄ کانال زمانه در تلگرام:
https://telegram.me/radiozamaneh
◄ زمانه در اینستاگرام:
http://www.instagram.com/radiozamaneh
◄ زمانه در توئیتر
https://twitter.com/radiozamaneh
Radiozamaneh
نظرپرسی درباره همهپرسی استقلال کردستان عراق
نظر شما درباره همهپرسی استقلال کردستان عراق چیست؟ این پرسش را با عدهای از فعالان و تحلیلگران آشنا به موضوع در میان گذاشتهایم.
بحث تغییر نظام و ضرورت تمرکز بر مجلس مؤسسان − بحث #رفراندوم در پی برآمد #جنبش_اعتراضی بالا گرفته است. تأملی در این باره.
بخش دیدگاه زمانه / س. اقبال: ... در روزهای اخیر همراه با خیزش تودههای مردم بیش از هر زمانی بحث رفراندوم و تغییر قانون اساسی بر سر زبانها افتاده است. ولی باید دید که مجری این تغییر و رفراندوم، رهبر و مجموعهی جمهوری اسلامی خواهند بود و یا اینکه مردم تشکیل مجلس مؤسسانی را هدف گرفتهاند که ضمن حفظ استقلال عمل، این مهم را به انجام میرساند. از سویی هر چند زمانِ چنین بحثی خیلی زود مینماید ولی بدون شک مردم از هماکنون باید همراه با حساسسازی عمومی برای اتخاذ چنین تصمیمی آمادگی کامل داشته باشند.
با آنچه که گفته شد پیداست که شهروندان ایرانی در ساختار تشکیلاتی و سیاسی جمهوری اسلامی هرگز مشروعیتی برای برگزاری رفراندوم و یا تغییر قانون اساسی سراغ ندارند. همچنان که سردادن شعارهای "جمهوری ایرانی"، "رهبر خدایی میکند"، "آخوند انگلیسی نمیخوایم نمیخوایم"، گویای شرایط ویژهای است که مردم در آن بیش از هر زمانی فکر براندازی نظام را در سر میپرورانند تا با تشکیل مجلس مؤسسانی مستقل به خواست خود در فردایی نه چندان دور دست یابند. بدون تردید اگر چنین شرایطی در جامعه آماده گردد عدهای هم موضوع تغییر را در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی پیش خواهند کشید. به طور حتم اصلاحطلبان درون حکومت که دوام و بقای خودشان را در دوام و بقای جمهوری اسلامی خلاصه میبینند، از هماکنون چنین آرزوی بیریشهای را در ذهن خود میپرورانند. آنان چنان میپندارند که خواهند توانست در سایهی رعب و وحشتی که حکومت برای سرکوب مردم دنبال میکند، زمینههایی برای اجرای خواست خویش فراهم ببینند...
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/377088&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/377088
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
بخش دیدگاه زمانه / س. اقبال: ... در روزهای اخیر همراه با خیزش تودههای مردم بیش از هر زمانی بحث رفراندوم و تغییر قانون اساسی بر سر زبانها افتاده است. ولی باید دید که مجری این تغییر و رفراندوم، رهبر و مجموعهی جمهوری اسلامی خواهند بود و یا اینکه مردم تشکیل مجلس مؤسسانی را هدف گرفتهاند که ضمن حفظ استقلال عمل، این مهم را به انجام میرساند. از سویی هر چند زمانِ چنین بحثی خیلی زود مینماید ولی بدون شک مردم از هماکنون باید همراه با حساسسازی عمومی برای اتخاذ چنین تصمیمی آمادگی کامل داشته باشند.
با آنچه که گفته شد پیداست که شهروندان ایرانی در ساختار تشکیلاتی و سیاسی جمهوری اسلامی هرگز مشروعیتی برای برگزاری رفراندوم و یا تغییر قانون اساسی سراغ ندارند. همچنان که سردادن شعارهای "جمهوری ایرانی"، "رهبر خدایی میکند"، "آخوند انگلیسی نمیخوایم نمیخوایم"، گویای شرایط ویژهای است که مردم در آن بیش از هر زمانی فکر براندازی نظام را در سر میپرورانند تا با تشکیل مجلس مؤسسانی مستقل به خواست خود در فردایی نه چندان دور دست یابند. بدون تردید اگر چنین شرایطی در جامعه آماده گردد عدهای هم موضوع تغییر را در چارچوب قانون اساسی جمهوری اسلامی پیش خواهند کشید. به طور حتم اصلاحطلبان درون حکومت که دوام و بقای خودشان را در دوام و بقای جمهوری اسلامی خلاصه میبینند، از هماکنون چنین آرزوی بیریشهای را در ذهن خود میپرورانند. آنان چنان میپندارند که خواهند توانست در سایهی رعب و وحشتی که حکومت برای سرکوب مردم دنبال میکند، زمینههایی برای اجرای خواست خویش فراهم ببینند...
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/377088&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/377088
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
رادیو زمانه
بحث تغییر نظام و ضرورت تمرکز بر مجلس مؤسسان
س. اقبال – بحث رفراندوم در پی برآمد جنبش اعتراضی بالا گرفته است. تأملی در این باره.
نامه #محسن_مخملباف به #محمد_خاتمى: اصلاحات، تا پایان ایران؟! – در نقد #اصلاحطلبی، در دفاع از #رفراندوم برای تغییر نظام
... خاتمى عزیز!
مشکل اصلاح ناپذیرى حکومت دینى، فراتر از ناکارآمدى دولتها، استبداد جایگاه ولى فقیه یا بىلیاقتى خامنهای است. مشکل اصلى، ادعاى حکومت الهى است که ناچار آن را نقد ناپذیر و غیر قابل اصلاح و غیر پاسخگو مى کند که همین ریشه فساد و ناکارآمدى حکومت جمهورى اسلامى است.
آیا شما دوست داشتید یکى از ادیان دیگر در ایران به قدرت رسیده بود و مثلا شما زیر سیطره قوانین کلیمیان یا مسیحیان یا زرتشتیان زندگى مىکردید و حکومت دینى آنها قوانین مطلقاش را بر شما تحمیل مى کرد؟ اگر نه، چرا آنها باید قوانین حکومت اسلامى مورد باور شما را در زندگى اجرا کنند؟! آقاى خاتمى! ایرانیان همه مسلمان و شیعه نیستند. حتى جمع گسترده اى از مردم ایران امروز، از جبر حکومت اسلامى به بى دینى رسیدهاند. این رها شدگان از استبداد دینى و یا آن پیروان ادیان دیگر، تا کى باید حاکمیت دینى را که قبول ندارند، بر زندگى روزمره خود تحمل کنند؟ شما در درون حکومت دینى چه اصلاحاتى را ممکن مى دانید تا جزاى از دین خارج شدن، گردن زدن نباشد؟ و برداشتن حجاب اختیارى مجازات زندان نداشته باشد؟ و مجرم زیر هجده سال را به محض ١٨ ساله شدن، اعدام نکند؟
خاتمى عزیز!
شما ١٣ سال پیش همین احساس ناامیدى مرا از اصلاحات داشتید، و با آن که از دولت کنار کشیدید، باز بر خلاف آنچه آزمایشها به شما اثبات کرده بود، بر اصلاحات ناممکن حکومت دینى اصرار کردید. آن خاتمى که من ١٣ سال پیش دیدم، چون دانشمندى از بى نتیجه بودن آزمایش اصلاحات حکومت دینى سخن مى گفت. پس چرا آن دانشمند بر استمرار خطا اصرار کرد و مى کند؟
خاتمى گفتگوى تمدنها!
شما از گفتگوى تمدنها گفتید. نظامى که ٢٠ سال در حال اصلاح آن بوده اید، با زبان موشک و جنگ و ترور با تمدنها سخن مى گوید. گفتگوى تمدنها هیچ، این نظام دینى آیا اجازه مى دهد در یک جلسه آزاد عمومى، شیعه در کنار سنى و مسلمان در کنار مسیحى و کلیمى و بهایى و زرتشتى بنشینند و با هم گفتگو کنند؟ اصولگراها هیچ، آیا اصلاحطلبان در این ٢٠ سال اصلاحات، حتى زمانى که در قدرت بودند، مخالفین بى دین یا مومن به ادیان غیر اسلامى را دعوت به گفتگو یا همکارى سیاسى کردند؟ خاتمى عزیز! گفتگوى تمدنها تنها از یک حکومت دمکراتیک، سکولار و مبتنى بر حقوق بشر بر مى آید و ربطى به حکومت دینى ندارد.
در پشت سر ایرانیان، چهل سال استبداد دینى و بیست سال اصلاحات ناکارآمد است. در پیش روى آنها، انقلاب یا حمله ویرانگر خارجى است. مردم ایران نه آن گذشته چهل ساله را مى خواهند و نه آینده ویران ایران را. پس چه راهى مى ماند؟
رفراندوم سریعترین راه حل مشکلات
ایرانیان مى گویند جمهورى اسلامى مشکلات متعددى را در این حدود ٤٠ سال براى همه ما ایجاد کرده. نیمى از این مشکلات مربوط به آزادى هاى فردى است که از قضا با "رفراندوم آرى به جمهورى اسلامى" یکشبه ایجاد شده و فقط "رفراندوم نه به جمهورى اسلامى" یکشبه فرصت رهایى از این جبرهاى حکومت دینى را فراهم مىکند. مثل رفع حجاب اجبارى زنان و قوانین مجازات اسلامى و تبعیض دینى و نابرابرى زن و مرد...
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/381496&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/381496
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
... خاتمى عزیز!
مشکل اصلاح ناپذیرى حکومت دینى، فراتر از ناکارآمدى دولتها، استبداد جایگاه ولى فقیه یا بىلیاقتى خامنهای است. مشکل اصلى، ادعاى حکومت الهى است که ناچار آن را نقد ناپذیر و غیر قابل اصلاح و غیر پاسخگو مى کند که همین ریشه فساد و ناکارآمدى حکومت جمهورى اسلامى است.
آیا شما دوست داشتید یکى از ادیان دیگر در ایران به قدرت رسیده بود و مثلا شما زیر سیطره قوانین کلیمیان یا مسیحیان یا زرتشتیان زندگى مىکردید و حکومت دینى آنها قوانین مطلقاش را بر شما تحمیل مى کرد؟ اگر نه، چرا آنها باید قوانین حکومت اسلامى مورد باور شما را در زندگى اجرا کنند؟! آقاى خاتمى! ایرانیان همه مسلمان و شیعه نیستند. حتى جمع گسترده اى از مردم ایران امروز، از جبر حکومت اسلامى به بى دینى رسیدهاند. این رها شدگان از استبداد دینى و یا آن پیروان ادیان دیگر، تا کى باید حاکمیت دینى را که قبول ندارند، بر زندگى روزمره خود تحمل کنند؟ شما در درون حکومت دینى چه اصلاحاتى را ممکن مى دانید تا جزاى از دین خارج شدن، گردن زدن نباشد؟ و برداشتن حجاب اختیارى مجازات زندان نداشته باشد؟ و مجرم زیر هجده سال را به محض ١٨ ساله شدن، اعدام نکند؟
خاتمى عزیز!
شما ١٣ سال پیش همین احساس ناامیدى مرا از اصلاحات داشتید، و با آن که از دولت کنار کشیدید، باز بر خلاف آنچه آزمایشها به شما اثبات کرده بود، بر اصلاحات ناممکن حکومت دینى اصرار کردید. آن خاتمى که من ١٣ سال پیش دیدم، چون دانشمندى از بى نتیجه بودن آزمایش اصلاحات حکومت دینى سخن مى گفت. پس چرا آن دانشمند بر استمرار خطا اصرار کرد و مى کند؟
خاتمى گفتگوى تمدنها!
شما از گفتگوى تمدنها گفتید. نظامى که ٢٠ سال در حال اصلاح آن بوده اید، با زبان موشک و جنگ و ترور با تمدنها سخن مى گوید. گفتگوى تمدنها هیچ، این نظام دینى آیا اجازه مى دهد در یک جلسه آزاد عمومى، شیعه در کنار سنى و مسلمان در کنار مسیحى و کلیمى و بهایى و زرتشتى بنشینند و با هم گفتگو کنند؟ اصولگراها هیچ، آیا اصلاحطلبان در این ٢٠ سال اصلاحات، حتى زمانى که در قدرت بودند، مخالفین بى دین یا مومن به ادیان غیر اسلامى را دعوت به گفتگو یا همکارى سیاسى کردند؟ خاتمى عزیز! گفتگوى تمدنها تنها از یک حکومت دمکراتیک، سکولار و مبتنى بر حقوق بشر بر مى آید و ربطى به حکومت دینى ندارد.
در پشت سر ایرانیان، چهل سال استبداد دینى و بیست سال اصلاحات ناکارآمد است. در پیش روى آنها، انقلاب یا حمله ویرانگر خارجى است. مردم ایران نه آن گذشته چهل ساله را مى خواهند و نه آینده ویران ایران را. پس چه راهى مى ماند؟
رفراندوم سریعترین راه حل مشکلات
ایرانیان مى گویند جمهورى اسلامى مشکلات متعددى را در این حدود ٤٠ سال براى همه ما ایجاد کرده. نیمى از این مشکلات مربوط به آزادى هاى فردى است که از قضا با "رفراندوم آرى به جمهورى اسلامى" یکشبه ایجاد شده و فقط "رفراندوم نه به جمهورى اسلامى" یکشبه فرصت رهایى از این جبرهاى حکومت دینى را فراهم مىکند. مثل رفع حجاب اجبارى زنان و قوانین مجازات اسلامى و تبعیض دینى و نابرابرى زن و مرد...
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/381496&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/381496
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
t.me
نامه محسن مخملباف به محمد خاتمى: اصلاحات، تا پایان ایران؟!
محسن مخملباف: خاتمى عزیز! خواهید گفت مگر استبداد دینى رفراندوم را خواهد پذیرفت؟ پاسخ من این است مگر اصلاحات شما را پذیرفت؟! مگر انقلاب را مى پذیرد؟! استبداد با زبان خوش حق ملت را نمى دهد. حق گرفتنى است، نه دادنى.
رفراندوم و تقابل پوزیسیون−اپوزیسیون
#محمدرضا_نیکفر: رفراندوم و تقابل "پوزیسیون−اپوزیسیون". بحثی انتقادی درباره #همهپرسی (#رفراندوم): آیا ایدهای که طرح شده به راستی دموکراتیک است؟
بخش دیدگاه زمانه / محمدرضا نیکفر:
بحث همهپرسی (رفراندوم) بالا گرفته است. تا جایی که من بحثها را دنبال کردهام، گرهگاه بحث این شده است که آیا جمهوری اسلامی تن به همهپرسی میدهد.
من اما در اصل این بحث را به صورت نوعی همهپرسی از آن به اصطلاح "اپوزیسیون" و نیز جمعی از روشنفکران نشسته در سایه آن دنبال کردهام و کوشش کردهام بفهمم مسئله اینان چیست و چه راه حلی برای آن در نظر میگیرند. بنابر شرحی که در زیر میآید، مشکل اصلی همچنان نگاه قدرتگرا و بیتوجه به مردم است. راه حلی را میجویند که جامعه در آن تنها نقش اهرم فشار را داشته باشد، نه اینکه کانون و منبع اختیار باشد.
...
هیچ اشکالی ندارد و خیلی هم خوب است که از حالا آرزو کنیم که تکلیف مشروعیت پای صندوق رأی مشخص شود، نه در زورآزمایی سرنگونی در خیابان. به نظر میرسد مردم هم از ایده همهپرسی برای تعیین تکلیف استقبال میکنند. مسئله اما این است که ما از هم اکنون چه مایه دموکراتیکی در رفراندوم میگذاریم. هر میزان مایه دموکراتیکی که امروز در آن گذاشته شود، فردا همان میزان از صندوق رأی بیرون خواهد آمد.
اما چگونه میتوان این مایه دموکراتیک را در رفراندوم گذاشت؟ نگاه جامعهگرا در برابر دولتگرا میگوید از طریق رویکرد به جامعه و کمک به برگزاری "رفراندوم" در هر گوشه آن. پیش از "رفراندوم" بزرگ، لازم است سنگرهای متعددی با "رفراندوم"های موضعی یعنی خیزش برای خودگردانی، برای خلع ید از خلع ید کنندگان، فتح شوند. این رفراندومهای بنیادی هستند که به آن رفراندوم قطعیتبخش محتوایی دموکراتیک میدهند و آن را بینیاز از فشار خارجی و نیرو و نقشه "اپوزیسیون" میسازند...
اساس کار تقویت جامعه است. همهپرسیِ مبنایی فتح سنگرها در نبردهای موضعی است. جامعهای که در تجربه مبارزاتیاش به خودگردانی برسد و متشکل گردد، خود میداند چگونه دست به تأسیس بزند.
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/382266&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/382266
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
#محمدرضا_نیکفر: رفراندوم و تقابل "پوزیسیون−اپوزیسیون". بحثی انتقادی درباره #همهپرسی (#رفراندوم): آیا ایدهای که طرح شده به راستی دموکراتیک است؟
بخش دیدگاه زمانه / محمدرضا نیکفر:
بحث همهپرسی (رفراندوم) بالا گرفته است. تا جایی که من بحثها را دنبال کردهام، گرهگاه بحث این شده است که آیا جمهوری اسلامی تن به همهپرسی میدهد.
من اما در اصل این بحث را به صورت نوعی همهپرسی از آن به اصطلاح "اپوزیسیون" و نیز جمعی از روشنفکران نشسته در سایه آن دنبال کردهام و کوشش کردهام بفهمم مسئله اینان چیست و چه راه حلی برای آن در نظر میگیرند. بنابر شرحی که در زیر میآید، مشکل اصلی همچنان نگاه قدرتگرا و بیتوجه به مردم است. راه حلی را میجویند که جامعه در آن تنها نقش اهرم فشار را داشته باشد، نه اینکه کانون و منبع اختیار باشد.
...
هیچ اشکالی ندارد و خیلی هم خوب است که از حالا آرزو کنیم که تکلیف مشروعیت پای صندوق رأی مشخص شود، نه در زورآزمایی سرنگونی در خیابان. به نظر میرسد مردم هم از ایده همهپرسی برای تعیین تکلیف استقبال میکنند. مسئله اما این است که ما از هم اکنون چه مایه دموکراتیکی در رفراندوم میگذاریم. هر میزان مایه دموکراتیکی که امروز در آن گذاشته شود، فردا همان میزان از صندوق رأی بیرون خواهد آمد.
اما چگونه میتوان این مایه دموکراتیک را در رفراندوم گذاشت؟ نگاه جامعهگرا در برابر دولتگرا میگوید از طریق رویکرد به جامعه و کمک به برگزاری "رفراندوم" در هر گوشه آن. پیش از "رفراندوم" بزرگ، لازم است سنگرهای متعددی با "رفراندوم"های موضعی یعنی خیزش برای خودگردانی، برای خلع ید از خلع ید کنندگان، فتح شوند. این رفراندومهای بنیادی هستند که به آن رفراندوم قطعیتبخش محتوایی دموکراتیک میدهند و آن را بینیاز از فشار خارجی و نیرو و نقشه "اپوزیسیون" میسازند...
اساس کار تقویت جامعه است. همهپرسیِ مبنایی فتح سنگرها در نبردهای موضعی است. جامعهای که در تجربه مبارزاتیاش به خودگردانی برسد و متشکل گردد، خود میداند چگونه دست به تأسیس بزند.
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/382266&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/382266
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
رادیو زمانه
رفراندوم و تقابل پوزیسیون−اپوزیسیون
محمدرضا نیکفر − طرح رفراندوم اپوزیسیون قدرتگرا فاقد محتوای دموکراتیک ایده رفراندومی است که از دل مردم و نبرد سنگر به سنگر آنان برای خودگردانی و خلع ید از رژیم درمیآید.
#رفراندوم، نکاتی قابل توجه برای ما
پس از آنکه رئیسجمهوری ایران و یکروز بعد، عدهای از نخبگان فرهنگی و سیاسی خواستار برگزاری رفراندوم شدند، حالا این موضوع به بحثی داغ بدل شده است. حامیان رفراندوم آن را تنها راه برونرفت صلحآمیز از وضعیت خطرناک و بحرانی کنونی میدانند. عدهای میگویند مفهوم رفراندوم را از معنا تهی کردهاند. دیگرانی پیشنهاد رفراندوم را، بهویژه از سوی اپوزیسیون، معادل پروژه «تغییر رژیم» میدانند که حامیان خارجی دارد. برخی دیگر میگویند رفراندوم درباره چه چیزی؟ یا چه طور رفراندومی؟ تحمیلیِ مردم یا پیشنهادیِ قوه مجریه؟
در نهایت، هنوز مشخص نیست وقتی از رفراندوم حرف میزنیم، دقیقاً به چه اشاره داریم؛ به ویژه آنکه سابقه رفراندوم در کشورهای مختلف نتایج متفاوتی را پیش رویمان میگذارد.
به همین دلیل، این مقاله با تکیه بر پژوهشهای اخیر درباره رفراندوم به بحث درباره آن خواهد پرداخت[i]. نوشته پیشرو سودای نتیجهگیری درباره رفراندوم در بستر خاص ایران را ندارد و فاکتها و ایدهها را ردیف میکند. از سوی دیگر، این نوشته تنها به رفراندومی میپردازد که از سوی نخبگان سیاسی، دولت مرکزی یا عناصری داخل حکومت مطرح شود؛ یعنی رفراندومی که دولتـملت را پیشفرض میگیرد و خود را در چنین سطحی تعریف میکند. اما رفراندومی هم وجود دارد که از «سطح محلی» آغاز میشود و بدون میانجیگری نخبگان سیاسی و دولت مرکزی به رأی مستقیم مردم رجوع میکند. این نوع آخر موضوع بحث ما نیست.
برگزاری رفراندوم در سه دهه اخیر شدیداً افزایش یافته است. «دموکراسی رفراندومی» ناظر به زمانی است که نخبگان برای مدیریت انواع بحران پیشنهاد رفراندوم میدهند. به واژه «پیشنهاد» باید دقت کرد، زیرا در بسیاری از این مواقع رفراندوم تنها با مطرحشدن به عنوان یک پیشنهاد کارکرد سیاسیاش را برای مدیریت بحران ایفا میکند و اصلاً برگزار نمیشود. یا اینکه از ابتدا یک رفراندوم «غیررسمی» خوانده میشود.
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/383689&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/383689
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
پس از آنکه رئیسجمهوری ایران و یکروز بعد، عدهای از نخبگان فرهنگی و سیاسی خواستار برگزاری رفراندوم شدند، حالا این موضوع به بحثی داغ بدل شده است. حامیان رفراندوم آن را تنها راه برونرفت صلحآمیز از وضعیت خطرناک و بحرانی کنونی میدانند. عدهای میگویند مفهوم رفراندوم را از معنا تهی کردهاند. دیگرانی پیشنهاد رفراندوم را، بهویژه از سوی اپوزیسیون، معادل پروژه «تغییر رژیم» میدانند که حامیان خارجی دارد. برخی دیگر میگویند رفراندوم درباره چه چیزی؟ یا چه طور رفراندومی؟ تحمیلیِ مردم یا پیشنهادیِ قوه مجریه؟
در نهایت، هنوز مشخص نیست وقتی از رفراندوم حرف میزنیم، دقیقاً به چه اشاره داریم؛ به ویژه آنکه سابقه رفراندوم در کشورهای مختلف نتایج متفاوتی را پیش رویمان میگذارد.
به همین دلیل، این مقاله با تکیه بر پژوهشهای اخیر درباره رفراندوم به بحث درباره آن خواهد پرداخت[i]. نوشته پیشرو سودای نتیجهگیری درباره رفراندوم در بستر خاص ایران را ندارد و فاکتها و ایدهها را ردیف میکند. از سوی دیگر، این نوشته تنها به رفراندومی میپردازد که از سوی نخبگان سیاسی، دولت مرکزی یا عناصری داخل حکومت مطرح شود؛ یعنی رفراندومی که دولتـملت را پیشفرض میگیرد و خود را در چنین سطحی تعریف میکند. اما رفراندومی هم وجود دارد که از «سطح محلی» آغاز میشود و بدون میانجیگری نخبگان سیاسی و دولت مرکزی به رأی مستقیم مردم رجوع میکند. این نوع آخر موضوع بحث ما نیست.
برگزاری رفراندوم در سه دهه اخیر شدیداً افزایش یافته است. «دموکراسی رفراندومی» ناظر به زمانی است که نخبگان برای مدیریت انواع بحران پیشنهاد رفراندوم میدهند. به واژه «پیشنهاد» باید دقت کرد، زیرا در بسیاری از این مواقع رفراندوم تنها با مطرحشدن به عنوان یک پیشنهاد کارکرد سیاسیاش را برای مدیریت بحران ایفا میکند و اصلاً برگزار نمیشود. یا اینکه از ابتدا یک رفراندوم «غیررسمی» خوانده میشود.
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/383689&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/383689
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
رادیو زمانه
رفراندوم، نکاتی قابل توجه برای ما
امین درودگر − آیا رفراندوم به معنای «دموکراسی مستقیم» است؟ این مقاله با تکیه بر پژوهشهای اخیر به رفراندومی میپردازد که از سوی نخبگان سیاسی، دولت مرکزی یا عناصری از داخل حکومت پیشنهاد شود.
کدام رفراندوم؟
#رفراندوم چیست؟ #همهپرسی آیا به راستی مشارکت همگان برای تعیین سرنوشتشان است؟ #رضا_جاسکی: چند نکته برگرفته از تجارب رفراندوم در دیگر کشورها
◄ بخش دیدگاه زمانه / رضا جاسکی: در هفتههای اخیر بحث قدیمیِ همهپرسی دوباره زنده گشته است. این یکی دیگر از پیامدهای اعتراضات دیماه است. اعتراضاتی که برخلاف انتظار برخی، و آرزوی عدهای دیگر مهر خود را بر نحوه تفکر جامعه سیاسی ایران زده است. هدف این نوشته کوتاه فقط شرح چند نکته برگرفته از تجارب رفراندوم در دیگر کشورهاست....
در نهایت باید گفته شود که همهپرسی یکی از ابزار مهم اعمال نظر مردم در زندگی سیاسی است. نیروهای دموکرات نباید از برگزاریهای همهپرسی در شکل غیردمکراتیک آن یعنی وقتی که قوه مجریه بدنبال تحمیل سیاستهای غیردموکراتیک خود بر اقلیت جامعه با استفاده از چنین ابزاری میباشد، حمایت کند. از طرف دیگر، دموکراتها بایستی خواهان گسترش اعمال دموکراسی مستقیم از طریق ابتکارات مردمی باشند. این یکی از راههای مؤثر استیفای حقوق مردم است.
مسلما، برگزاری همهپرسی حول مسائل محلی بسیار اسانتر، کم خرجتر و دموکراتیکتر (به خاطر آشنایی عموم مردم محل با مسئله) از برگزاری همهپرسی در سطح ملی در کشور بزرگی چون ایران است. همه ما باید خواهان گسترش استفاده از چنین ابزاری شویم. این تمرینی بسیار مناسب برای گسترش دموکراسی در کشور است. این امر بویژه در کشور ما که به هیچ وجه فرصتی به رشد و گسترش احزاب سیاسی داده نمیشود، اهمیت ویژهای دارد. قضاوت ما در مورد همهپرسی، نباید محدود به تجربه کوتاه ما در این مورد باشد. باید این را درک کرد که همهپرسی حلال همه مشکلات نیست و میتواند خود مشکلافرین شود. اما آن ابزار دموکراتیکی است که گاه در چنگال اقتدارگرایان اسیر میشود، وظیفه ما رهایی آن از چنگال فرصتطلبان است و نه کشتن آن. قضاوت در مورد همهپرسی بر پایه نتایج ان، اینکه خوشایند ما باشد یا نباشد، نه عاقلانه است و نه دموکراتیک. قضاوت ما باید بر اساس پاسخ به این سؤالات صورت گیرد: چرا، چه وقت، چطور، با چه سوالی و توسط چه کسی خواسته همهپرسی مطرح میشود. مردم خطاناپذیر نیستند، اما اگر همه جوانب یک قضیه در سطحی گسترده مورد بحث قرار گیرد، امکان چنین خطایی بسیار کمتر میشود.
رفراندوم در دوران گذار، وقتی که مسئله قدرت همچنان لاینحل باقیمانده است، زمانی که نخبگان سیاسی در پی تقسیم قدرت هستند، میتواند با مشروعیت بخشیدن به گروهی، موجب بازتوزیع قدرت شود. از این رو، در چنین شرایطی آینده کشور میتواند بر اساس نتایج یک رفراندوم رقم زده شود. بسیاری از نخبگان سیاسی، با توجه به آرا مردم ممکن است از شرایط استفاده کرده و با طرح یک خواسته پر طرفدار مردمی، خواسته دیگری را پیش برند. استفاده نخبگان از احساسات و شور مردم برای تثبیت موقعیت خود و زمامداران و به نام پاسخ به خواستههای مردم، حربهایست قدیمی که متأسفانه تاریخ مصرف ندارد. اما این امر نباید منجر به نگرش منفی ما نسبت به استفاده از رفراندوم شود. از سوی دیگر، افرادی نیز وجود دارند که به هر رفراندوم مقامات حاکمه بدون در نظر گرفتن شرایط، لبیک میگویند. رفراندوم انتهای یک پروسه است، حکم نهایی مردم در مورد یک مسئله مورد افتراق است. این حکم بدون وجود یک پروسه دموکراتیک میتواند غیر قابل دفاع گردد.
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/383652&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/383652
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
#رفراندوم چیست؟ #همهپرسی آیا به راستی مشارکت همگان برای تعیین سرنوشتشان است؟ #رضا_جاسکی: چند نکته برگرفته از تجارب رفراندوم در دیگر کشورها
◄ بخش دیدگاه زمانه / رضا جاسکی: در هفتههای اخیر بحث قدیمیِ همهپرسی دوباره زنده گشته است. این یکی دیگر از پیامدهای اعتراضات دیماه است. اعتراضاتی که برخلاف انتظار برخی، و آرزوی عدهای دیگر مهر خود را بر نحوه تفکر جامعه سیاسی ایران زده است. هدف این نوشته کوتاه فقط شرح چند نکته برگرفته از تجارب رفراندوم در دیگر کشورهاست....
در نهایت باید گفته شود که همهپرسی یکی از ابزار مهم اعمال نظر مردم در زندگی سیاسی است. نیروهای دموکرات نباید از برگزاریهای همهپرسی در شکل غیردمکراتیک آن یعنی وقتی که قوه مجریه بدنبال تحمیل سیاستهای غیردموکراتیک خود بر اقلیت جامعه با استفاده از چنین ابزاری میباشد، حمایت کند. از طرف دیگر، دموکراتها بایستی خواهان گسترش اعمال دموکراسی مستقیم از طریق ابتکارات مردمی باشند. این یکی از راههای مؤثر استیفای حقوق مردم است.
مسلما، برگزاری همهپرسی حول مسائل محلی بسیار اسانتر، کم خرجتر و دموکراتیکتر (به خاطر آشنایی عموم مردم محل با مسئله) از برگزاری همهپرسی در سطح ملی در کشور بزرگی چون ایران است. همه ما باید خواهان گسترش استفاده از چنین ابزاری شویم. این تمرینی بسیار مناسب برای گسترش دموکراسی در کشور است. این امر بویژه در کشور ما که به هیچ وجه فرصتی به رشد و گسترش احزاب سیاسی داده نمیشود، اهمیت ویژهای دارد. قضاوت ما در مورد همهپرسی، نباید محدود به تجربه کوتاه ما در این مورد باشد. باید این را درک کرد که همهپرسی حلال همه مشکلات نیست و میتواند خود مشکلافرین شود. اما آن ابزار دموکراتیکی است که گاه در چنگال اقتدارگرایان اسیر میشود، وظیفه ما رهایی آن از چنگال فرصتطلبان است و نه کشتن آن. قضاوت در مورد همهپرسی بر پایه نتایج ان، اینکه خوشایند ما باشد یا نباشد، نه عاقلانه است و نه دموکراتیک. قضاوت ما باید بر اساس پاسخ به این سؤالات صورت گیرد: چرا، چه وقت، چطور، با چه سوالی و توسط چه کسی خواسته همهپرسی مطرح میشود. مردم خطاناپذیر نیستند، اما اگر همه جوانب یک قضیه در سطحی گسترده مورد بحث قرار گیرد، امکان چنین خطایی بسیار کمتر میشود.
رفراندوم در دوران گذار، وقتی که مسئله قدرت همچنان لاینحل باقیمانده است، زمانی که نخبگان سیاسی در پی تقسیم قدرت هستند، میتواند با مشروعیت بخشیدن به گروهی، موجب بازتوزیع قدرت شود. از این رو، در چنین شرایطی آینده کشور میتواند بر اساس نتایج یک رفراندوم رقم زده شود. بسیاری از نخبگان سیاسی، با توجه به آرا مردم ممکن است از شرایط استفاده کرده و با طرح یک خواسته پر طرفدار مردمی، خواسته دیگری را پیش برند. استفاده نخبگان از احساسات و شور مردم برای تثبیت موقعیت خود و زمامداران و به نام پاسخ به خواستههای مردم، حربهایست قدیمی که متأسفانه تاریخ مصرف ندارد. اما این امر نباید منجر به نگرش منفی ما نسبت به استفاده از رفراندوم شود. از سوی دیگر، افرادی نیز وجود دارند که به هر رفراندوم مقامات حاکمه بدون در نظر گرفتن شرایط، لبیک میگویند. رفراندوم انتهای یک پروسه است، حکم نهایی مردم در مورد یک مسئله مورد افتراق است. این حکم بدون وجود یک پروسه دموکراتیک میتواند غیر قابل دفاع گردد.
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/383652&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/383652
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
رادیو زمانه
کدام رفراندوم؟
رضا جاسکی − رفراندوم انتهای یک پروسه و حکم نهایی مردم در مورد یک مسأله مورد افتراق است. این حکم بدون وجود یک پروسه دموکراتیک میتواند غیر قابل دفاع گردد.
در نقد فراخوان #رفراندوم و در دفاع از آن. بحث #همهپرسی
◄ بخش دیدگاه زمانه / عمار ملکی − فراخوان ۱۵ نفره رفراندوم همچنان بحثانگیز است. این فراخوان چه نقاط ضعفی دارد؟ چه انتقاداتی بر آن کردهاند و منتقدان به چه چیزهایی توجه نکردهاند؟
فراخوان ۱۵ نفره رفراندوم یکی از مهمترین بیانیههای جمعی سالهای اخیر است. این نامه ویژگیهای منحصر بهفردی دارد از جمله:
- اعلام صریح اصلاح ناپذیری جمهوری اسلامی توسط جمعی از فعالان داخل کشور
- اعلام صریح خواست گذار از نظام جمهورى اسلامى به يك دموكراسى سکولار برمبنای موازین حقوق بشر
- امضای مشترک فعالان سرشناس داخل و خارج کشور
- اتحاد جمعی از مخالفان وضع موجود با تفکرات و سوابق متفاوت و مختلف برای مطالبه تغییرات ساختاری و حقوقی
- ترکیب ویژهای از امضاکنندگان شامل چهار حقوق دان برجسته، دو کارگردان سرشناس، سه شخصیت دانشگاهی، سه زن، یک بهایی، یک مجتهد دینی، دو فعال نزدیک به اصلاحطلبان و یک نفر از داخل زندان
این نامه همان طور که انتظار میرفت با واکنشهای گستردهای مواجه شد و مورد انتقاد و حمایت افراد و جریانات مختلفی قرار گرفت. این یادداشت با اشاره به چند نقطه ضعف این بیانیه، از پروژه فراخوان دفاع میکند و استدلال میکند چرا سه نقد اصلی منتقدان وارد نیست.
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/385540&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/385540
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
◄ بخش دیدگاه زمانه / عمار ملکی − فراخوان ۱۵ نفره رفراندوم همچنان بحثانگیز است. این فراخوان چه نقاط ضعفی دارد؟ چه انتقاداتی بر آن کردهاند و منتقدان به چه چیزهایی توجه نکردهاند؟
فراخوان ۱۵ نفره رفراندوم یکی از مهمترین بیانیههای جمعی سالهای اخیر است. این نامه ویژگیهای منحصر بهفردی دارد از جمله:
- اعلام صریح اصلاح ناپذیری جمهوری اسلامی توسط جمعی از فعالان داخل کشور
- اعلام صریح خواست گذار از نظام جمهورى اسلامى به يك دموكراسى سکولار برمبنای موازین حقوق بشر
- امضای مشترک فعالان سرشناس داخل و خارج کشور
- اتحاد جمعی از مخالفان وضع موجود با تفکرات و سوابق متفاوت و مختلف برای مطالبه تغییرات ساختاری و حقوقی
- ترکیب ویژهای از امضاکنندگان شامل چهار حقوق دان برجسته، دو کارگردان سرشناس، سه شخصیت دانشگاهی، سه زن، یک بهایی، یک مجتهد دینی، دو فعال نزدیک به اصلاحطلبان و یک نفر از داخل زندان
این نامه همان طور که انتظار میرفت با واکنشهای گستردهای مواجه شد و مورد انتقاد و حمایت افراد و جریانات مختلفی قرار گرفت. این یادداشت با اشاره به چند نقطه ضعف این بیانیه، از پروژه فراخوان دفاع میکند و استدلال میکند چرا سه نقد اصلی منتقدان وارد نیست.
◄◄◄متن کامل در سایت زمانه
—------
https://t.me/iv?url=https://www.radiozamaneh.com/385540&rhash=eec6b76cb50965
لینک در سایت زمانه: https://www.radiozamaneh.com/385540
اینستاگرام زمانه: https://instagram.com/radiozamaneh
تلگرام زمانه: @radiozamaneh
🔴در انتهای این پست با لمس دکمه instant view در تلفنهمراه و یا تبلت خود این مقاله را به صورت کامل مطالعه کنید🔴
رادیو زمانه
فراخوان رفراندوم: تسلیم نظام به جای اصلاح نظام
عمار ملکی − فراخوان ۱۵ نفره رفراندوم همچنان بحثانگیز است. این فراخوان چه نقاط ضعفی دارد؟ چه انتقاداتی بر آن کردهاند و منتقدان به چه چیزهایی توجه نکردهاند؟
Radio Zamaneh
Photo
به گزارش خبرگزاری عصر ایران، #نماینده_رشت در مجلس پیشنهاد رئیسجمهوری ایران برای برگزاری #رفراندوم را به منظور دریافتن نظر مردم درباره «#مسائل_هستهای و غیرهستهای» مفید دانست. #غلامعلی_جعفرزاده گفت عدم مراجعه به آرای مردم «به این دلیل است که از چیزهای دیگر میترسیم، شاید فکر میکنند که آراء مردم میتواند چیز دیگری باشد که به صلاح نیست.» جعفرزاده تصریح کرد که نمایندگان مردم نظر آنها را درباره «مسائل هستهای، غیر هستهای، ارتباط با آمریکا یا جنگ با این کشور» نمیدانند. به گفته این عضو کمیسیون برنامه و بودجه و محاسبات، مسئولان بعد از گرفتن نمایندگی تا آخر فکر میکنند هر چه میگویند «عین نمایندگی است». از این رو جعفرزاده پیشنهاد کرده است از همه ظرفیتهای #قانون_اساسی استفاده شود و در مواردی مثل برجام یا «آتش زدن آن» نظر مردم پرسیده شود. حسن روحانی، رئیسجمهوری ایران از زمستان ۹۶ ایده برگزاری همهپرسی را برای آرام کردنِ بحرانهای سیاسی کشور مطرح کرده؛ اما این ایده هیچگاه عملی نشده است. آخرین بار روحانی حدود دو هفته پیش در جمع خبرنگاران استفاده از #اصل_۵۹ قانون اساسی در رابطه با همهپرسی را برای مقابله با «شرایط بسیار سخت» کشور پیشنهاد داد. او مشخص نکرد که این شرایط سخت دقیقاً چیست و چه سوالی باید از مردم پرسیده شود.
@RadioZamaneh رادیو زمانه
@RadioZamaneh رادیو زمانه
▪️نتیجه نظرسنجی زمانه: بیاعتمادی به جمهوری اسلامی بیش از بیاعتمادی به برنامه هستهای
حدود ۵۷ درصد کل مشارکتکنندگان در نظرسنجی زمانه خواهان برگزاری نوعی #رفراندوم بر سر #برنامه_هستهای هستند اما ۲۳ درصد آنها با برگزاری رفراندوم در جمهوری اسلامی موافقند و در برابر، ۳۴ درصد معتقدند که رفراندوم در این زمینه باید با نظارت بینالمللی انجام شود
https://www.radiozamaneh.com/530735
حدود ۵۷ درصد کل مشارکتکنندگان در نظرسنجی زمانه خواهان برگزاری نوعی #رفراندوم بر سر #برنامه_هستهای هستند اما ۲۳ درصد آنها با برگزاری رفراندوم در جمهوری اسلامی موافقند و در برابر، ۳۴ درصد معتقدند که رفراندوم در این زمینه باید با نظارت بینالمللی انجام شود
https://www.radiozamaneh.com/530735
بیانیه جمعی از وکیلان سرشناس ایرانی: سازمان ملل شورای حقیقتیاب تشکیل دهد و مقدمات برگزاری #رفراندوم در ایران را فراهم کند #مهسا_امینی #اعتراضات_سراسری
شماری از وکیلان سرشناس ایرانی در بیانیهای از سازمان ملل خواستند تا مقدمات برگزاری رفراندوم در ایران را فراهم کند. شیرین عبادی، مهرانگیز کار، سعید دهقان، حسین رئيسی، موسی برزین، حسین احمدینیاز، محمد مقیمی، و مجید پوراستاد در این بیانیه نوشتند که جامعه جهانی نباید در برابر سرکوب گسترده در ایران بیتفاوت باشد و چهار پیشنهاد مطرح کردند: تشکیل شورای حقیقتیاب در سازمان ملل برای بررسی «روند غیرانسانی سرکوب و کشتار»؛ آماده کردن مقدمات برگزاری رفراندوم در ایران از سوی سازمان ملل؛ فراخواندن سفیران کشورهای دموکراتیک از ایران؛ تشکیل کمیته بینالمللی دفاع از بازداشتشدگان با کمک وکیلان دادگستری در سرتاسر دنیا. پس از قتل حکومتی مهسا (ژینا) امینی، اعتراض سرتاسر ایران را دربرگرفته است. مقامهای جمهوری اسلامی در هراس از گسترش اعتراضها بار دیگر به قطع اینترنت و تشدید سانسور آنلاین دست زدهاند. اعتراضها با وجود سرکوب خشونتبار حکومتی کماکان ادامه دارند.
خبرهای روز را در وبلاگ روزانه ما دنبال کنید.
@RadioZamaneh | رادیو زمانه
شماری از وکیلان سرشناس ایرانی در بیانیهای از سازمان ملل خواستند تا مقدمات برگزاری رفراندوم در ایران را فراهم کند. شیرین عبادی، مهرانگیز کار، سعید دهقان، حسین رئيسی، موسی برزین، حسین احمدینیاز، محمد مقیمی، و مجید پوراستاد در این بیانیه نوشتند که جامعه جهانی نباید در برابر سرکوب گسترده در ایران بیتفاوت باشد و چهار پیشنهاد مطرح کردند: تشکیل شورای حقیقتیاب در سازمان ملل برای بررسی «روند غیرانسانی سرکوب و کشتار»؛ آماده کردن مقدمات برگزاری رفراندوم در ایران از سوی سازمان ملل؛ فراخواندن سفیران کشورهای دموکراتیک از ایران؛ تشکیل کمیته بینالمللی دفاع از بازداشتشدگان با کمک وکیلان دادگستری در سرتاسر دنیا. پس از قتل حکومتی مهسا (ژینا) امینی، اعتراض سرتاسر ایران را دربرگرفته است. مقامهای جمهوری اسلامی در هراس از گسترش اعتراضها بار دیگر به قطع اینترنت و تشدید سانسور آنلاین دست زدهاند. اعتراضها با وجود سرکوب خشونتبار حکومتی کماکان ادامه دارند.
خبرهای روز را در وبلاگ روزانه ما دنبال کنید.
@RadioZamaneh | رادیو زمانه