سجاد سالاروند، کوهنورد بدون پا و سریعترین دونده در کلاس T62 کمیته پارالمپیک ایران یک روز قبل از اعزام به امارات برای حضور در ماراتن دبی، توسط اطلاعات سپاه بازداشت شد و حضور در این مسابقات را از دست داد.

براساس این گزارش، سالاروند اکنون با وثیقه آزاد شده، اما روز یکشنبه ۱۹ بهمن، باید در دادگاه انقلاب تهران حاضر شود.
این ورزشکار اهل دورود لرستان، در صفحه اینستاگرام خود نوشته که به اتهام «اقدام علیه امنیت ملی، تبلیغ رسانه‌ای علیه جمهوری اسلامی، و تشویش اذهان عمومی» بازداشت شده و در زندان تهران بزرگ بوده است.

#سجاد_سالاروند

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری از سرنوشت عرشیا امین جواهری، دانشجوی گرافیک دانشگاه آزاد اصفهان

عرشیا امین جواهری، متولد سال ۱۳۸۱ و دانشجوی رشته گرافیک دانشگاه آزاد اصفهان، حدود ده روز است که ناپدید شده است و خانواده‌اش هیچ اطلاعی از وضعیت یا محل نگهداری او ندارند.
یکی از دوستانش ضمن اعلام خبر فوق گفته که او علاوه بر فعالیت‌ در حوزه گرافیک، آهنگ‌ساز هم هست و در حوزه تکنولوژی و اینترنت هم فعالیت می‌کرد.
هم‌زمان با ناپدیدشدن او، صفحه اینستاگرامش بسته شده و تمامی مطالب و مواضع سیاسی منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی مناسب به او نیز حذف شده است.
خانواده این دانشجو طی روزهای گذشته پیگیری‌های متعددی انجام داده‌اند، اما تاکنون هیچ پاسخ روشنی درباره وضعیت او دریافت نکرده‌اند و نگرانی‌ها نسبت به سرنوشتش همچنان ادامه دارد.

#عرشیا_امین_جواهری

@Tavaana_TavaanaTech

حامد کریمخواه و فردین جوانبخت، دو شهروند معترض اهل دهدشت، در بوشهر بازداشت شدند

روز ۱۶ بهمن ۱۴۰۴، فردین جوانبخت و حامد کریمخواه، اهل دهدشت (استان کهگیلویه و بویراحمد) توسط نهادهای امنیتی جمهوری اسلامی در شهر بوشهر بازداشت شدند.
هنوز جزئیات بیشتری درباره محل نگهداری، اتهامات مطرح‌ شده یا وضعیت این دو نفر منتشر نشده است.

#فردین_جوانبخت #حامد_کریمخواه #دهدشت #بوشهر

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام مهدی حیدر عربی؛ نوجوان ۱۹ ساله‌ای که با تیر خلاص جان باخت

جاویدنام مهدی حیدر عربی، ۱۹ ساله و اهل محله پیروزی تهران، در تاریخ ۱۸ دی‌ماه هدف شلیک نیروهای حکومتی قرار گرفت و جان خود را از دست داد.
بر اساس گزارش‌های رسیده، ابتدا گلوله‌ای به ناحیه کمر او شلیک شد و سپس با شلیک مستقیم به پیشانی‌اش، به زندگی او پایان داده شد.

یک منبع مطلع گفته که برای تحویل پیکر او، مبلغی در حدود دو میلیارد تومان مطالبه شده بود؛ موضوعی که بر رنج و فشار واردشده بر بازماندگان افزوده است.

تیر خلاص زدن به مجروحان، از مصادیق جنایت علیه بشریت است. جمهوری اسلامی از یک جوان ۱۹ ساله نیز واهمه دارد و به تن زخمی او هم رحم نمی‌کند.

#مهدی_حیدر_عربی #مهدی_حیدرعربی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

در نهایت بی‌شرمی دانش‌آموزان دبیرستانی و کودکان کار را تروریست می‌خوانند

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، در گفت‌وگو با رادیو فردا پیرامون انتشار فهرست دولتی اسامی جان‌باختگان گفت این اولین بار است که لیستی از اسامی جان‌باختگان منتشر می‌شود. هیچ وقت این اتفاق نمی‌افتاد. علتش این است که میزان فاجعه آن‌قدر وسیع بود که آنها با انتشار یک لیست نادرست و ادعای این که کسانی که به خیابان آمدند تروریست بودند می‌خواهند تا حدی از نظر رسانه‌ای رفع و رجوع کنند.

او افزود: تعداد زیادی از جان‌باختگان زیر ۱۸ سال بودند، دانش‌آموز بودند که لیستشان تا الان مشخص شده و البته هنوز کامل نیست. تعدادی از کودکان کار بودند. آنها آیا تروریست هستند؟ از نگاه حقوق‌بشری بازی با اعداد تمسخر عدالت است. حتی یک جان‌باخته هم زیاد است. وقتی این‌چنین دروغ می‌گویند خاک به چشم حقیقت می‌پاشند، یعنی این که می‌خواهند ابعاد فاجعه‌ای که مرتکب شدند را کوچک‌تر جلوه دهند. مسلما این روایت‌سازی‌ها در آینده دادخواهی تاثیر ندارد.

خانم عبادی تاکید کرد که کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل با تمدید ماموریتش به جمع‌آوری مستندات فجایع این دوران می‌پردازد. از اینجا از مردم ایران خواهش می‌کنم اگر اطلاعاتی دارید، اگر از بستگان شما کسی جان‌باخته یا مجروح شده، با مراجعه به کمیته حقیقت‌یاب سازمان ملل متحد مدارک‌تان را ارائه دهید و بگذارید در جای مطمئنی ثبت شود. مسلما در روز اجرای عدالت بسیار مفید خواهد بود، برای این که بعد از مدتی اگر ثبت نشود فراموش می‌شود و مورد انکار جانیان قرار می‌گیرد.

به گفته این فعال حقوق بشر، به وعده‌های مامورین امنیتی که اگر کسی بداند فلان بلا را سر شما می‌آوریم یا اگر زندانی دارید شما را با تهدید و وعده و وعید می‌گویند به کسی خبر ندهید، وکیل نگیرید، خودمان آزادش می‌کنیم، شما قبول نکنید. اینها توصیه‌های دشمن خونی مردم است. این جانیان فکر می‌کنند اگر قبول کنند که مثلا ۳۰۰۰ نفر را فقط کشتند خیلی هم بد نیست. علتش این است که ۴۷ سال است که خون مردم را ریختند و فراموش کردند که دهه ۶۰ در ایران چه اتفاقی افتاد. آنها ممکن است فراموش کرده باشند اما مردم و خانواده‌های دادخواه فراموش نمی‌کنند. فراموش نکردیم که در آبان ۹۸ چطور در نیزار ماهشهر به مردم شلیک کردند و در خیابان‌ها چند نفر را کشتند و فراموش نکردیم شلیک به هواپیمای مسافربری را. جنایات این حکومت خیلی بیش از این حرف‌هاست.

خانم عبادی افزود: به خیال خودشان با انتشار یک عدد دروغین هم می‌خواهند مثلا صداقت خودشان را نشان دهند و هم ابعاد فاجعه را کوچک کنند و اعلام کردند که بله کودتا شده و خوب هر جا کودتا شود عده‌ای کشته می‌شوند و ما هم این آمار را اعلام می‌کنیم که نصفش ماموران خودمان هستند و بقیه هم تروریست و کودتاچی. شرم نمی‌کنند دانش‌آموز دبیرستان را کودتاچی معرفی می‌کنند.

او در ادامه گفت: خامنه‌ای چندی قبل تهدید کرد که خدای دهه ۶۰ هنوز زنده است. یادمان نمی‌رود در دهه ۶۰ با جوانان زندانی چکار کردید. امروز هم تعداد زیادی از بازداشتی‌ها احتیاج به درمان دارند. مجروح را از درمانگاه و بیمارستان می‌ربایند و می‌اندازند زندان. خوب معلوم است که اگر در زندان بمیرد این در حقیقت یک نوع قتل عمدی است.

نخستین ایرانی برنده جایزه صلح نوبل با انتقاد از جامعه جهانی گفت:
خیلی متاسفم که جامعه جهانی این طوری که باید و شاید واکنش نشان نمی‌دهد. گویا تصور می‌کنند که جوانان ما شغلشان مردن است. این همه ما شهید دادیم در راه آزادی و دولت‌ها دست نکشیدند از معامله با جمهوری اسلامی. ما دیدیم که در ۸۸ مردم فریاد می‌زدند اوباما یا با اونا یا با ما. اما بی‌رحمانه جوانان کشته شدند و قرارداد برجام هم امضا شد. الان هم نگرانی شخص من این است که دنیا پا روی خون جوانان بی‌گناه بگذارد و نادیده بگیرد و باز هم با جمهوری اسلامی به توافق برسد. اینها بگویند خیلی خوب ما غنی‌سازی را صفر می‌کنیم و ذخیره اورانیوم را هم به شما می‌دهیم و بعد همه چیز تمام بشود.

این در حالتی که این جمهوری اسلامی حتی اگر چنین قراردادی را هم امضا کند امیدوارم که چشم‌های آمریکا و دولت‌های اروپایی باز شود. این حکومت دروغگوست و زیر هر قراردادی می‌زند. الان به قول خودشان دانشش را دارند، اورانیوم را تهیه می‌کنند و ظرف مدت کوتاهی دوباره این کارها را شروع می‌کنند و اگر هم توافق کنند به این امید است که دوره چهار ساله ترامپ تمام می‌شود و دوباره دموکرات‌ها می‌آیند سر کار و مثل دوران اوباما سر و ته کار را هم می‌آورند!

@ShirinEbadiofficial


#جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

روز گذشته سعید سحرخیزان، مهاجم تیم فوتبال استقلال، در دیدار برابر شمس‌آذر قزوین از انجام شادی پس از گل خودداری کرد و به‌جای آن، با گرفتن دست مقابل دهانش، واکنشی نمادین نشان داد.

پیش از او هم تعدادی از بازیکنان لیگ برتر، از جمله رامین رضاییان، حامد لک و مهدی تیکدری، در واکنش به کشتار مردم از سوی جمهوری اسلامی در جریان انقلاب ملی ایرانیان، به اشکال مختلف مواضع نمادین و اعتراضی اتخاذ کرده بودند. سروش رفیعی، کاپیتان پرسپولیس، هم پس از بازی با چادرملو، به اجبار ادامه مسابقات در میانه این وضعیت اشاره کرد و گفت فوتبالی که هم‌زمان با اندوه عمومی و در استادیوم‌های خالی برگزار می‌شود، نه شوقی دارد و نه معنا.

در همین روزها، سارا قمی، کاپیتان تیم فوتبال ملوان بندرانزلی، با خداحافظی از فوتبال، صدای دیگری از دل جامعه داغدار ایران شد.
این واکنش‌ها، در کنار حمایت‌ها و خداحافظی‌های اعتراضی بسیاری دیگر از ورزشکاران ایرانی، نشان می‌دهد که ورزش از بستر اجتماعی خود جدا نیست.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

نوید صالحی؛ رادیولوژیست ۲۹ ساله‌ای که در شب هجدهم دی توسط جمهوری اسلامی کشته شد

نوید صالحی، رادیولوژیست ۲۹ ساله بیمارستان طالقانی کرمانشاه، در شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در محله گلستان این شهر با شلیک مستقیم گلوله به ناحیه دهان کشته شد.
پیکر او پس از اصابت گلوله به همان بیمارستانی منتقل شد که محل کارش بود؛ جایی که به‌گفته منابع محلی در آن شب در وضعیت امنیتی و حکومت‌نظامی قرار داشت.

همکارانش حدود ۲۰ دقیقه برای احیای او تلاش کردند، اما این تلاش‌ها بی‌نتیجه ماند.
نوید صالحی مجرد بود؛ جوانی سرشار از عشق به زندگی که برای آینده خود برنامه‌ها و آرزوهای بسیاری داشت. یاد و نام او در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، به‌عنوان نمادی از زندگی‌های ناتمام و رؤیاهای خاموش‌شده باقی خواهد ماند.

#نوید_صالحی #کرمانشاه #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری از سرنوشت کامران رضایی؛ جوان ۲۸ ساله بازداشت‌شده در فردیس کرج حدود یک ماه پس از بازداشت

کامران رضایی، ۲۸ ساله، حدود یک ماه پیش توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و از زمان دستگیری تاکنون هیچ اطلاع دقیقی از وضعیت جسمی، محل نگهداری و حتی زنده‌بودن او در دست نیست.
با وجود پیگیری‌های مکرر، خانواده هیچ پاسخی از سوی نهادهای مسئول دریافت نکرده‌اند.
کامران رضایی جمعه‌شب ۱۹ دی ماه ۱۴۰۴، ساعت ۱۱:۳۰ در مقابل کلانتری فردیس کرج بازداشت شد. او دو روز نخست را در زندان قزل‌حصار گذرانده و سپس به زندان کچویی منتقل شده است. از آن زمان تاکنون، خانواده هیچ خبری از وضعیت او ندارند.

#کامران_رضایی #زندانی_سیاسی #بازداشت_شدگان

@Tavaana_TavaanaTech

رقص با شیطان

چپ در دامِ مفهوم دولت
تأملی بر بحران چپ‌گرایی در ایران

مصطفا آل‌احمد



می‌توان بخشی از فجایع امروز ایران را نتیجه‌ی عملکرد نسل‌هایی دانست که همچنان زیست مبتنی بر ایدئولوژی دارند. سلطه‌ی ایدئولوژی‌ از هر نوع که باشد، انسان را در مسیر تعصب و آگاهی کاذب قرار می‌دهد. یکی از صورت‌های این زیست مبتنی بر ایدئولوژی‌ در ایران، گونه‌ای چپ‌گرایی با محوریت اقتدار دولت است.

در یک دوره تاریخی، چپ در اروپا و بسیاری از کشورها ژستی روشنفکری بود. چپ، همه مشکلات بشری را زیر سر سرمایه‌داری خلاصه می‌کند، اما ایده‌ای که به نام عدالت و آزادی آغاز شده بود، هنگامی‌ که در عمل در برخی کشورها به ویژه در شرق قدرت را به دست گرفت، پذیرای سلطه‌ی "دولت" شد، همان دولتی که در سنت کلاسیک مارکسی نه فرجام الگوی حکومتی، بلکه مرحله‌ی گذار فرض شده بود. کارل مارکس در «نقد برنامه گوتا»، «دیکتاتوری انقلابی پرولتاریا» را صرفا دوره‌ای انتقالی برای گذار به جامعه‌ای می‌داند که هدف نهایی آن محو تدریجی دولت (withering away of the state) است و نه تثبیت ابدی و اقتدار دولتی. با این حال ایدئولوژی چپ، در شرق چنان تبدیل به کینه‌ از غرب شد که «دولت» در سنت لنینی، استالینی به رکنی ابدی، مقدس و تمامیت‌خواه تبدیل شد.

اگرچه اندیشه‌های مارکس و انگلس نیز قابل نقد هستند، اما فقر ترجمه در گذشته و جزوه‌خوانی در احزاب چپ ایرانی و جریان‌های چریکی به جای بررسی ژرف آثار مارکس کار را به برداشت‌های پرخطا کشانید.
روشن است سلطه‌ی دولت و هر قدرت دیگری نمی‌تواند به سعادت جامعه ختم شود، با این همه بخشی از چپ‌ها در شرق به جای کنار گذاشتن هژمونی دولت، رفاه، آزادی‌های مدنی و عدالت نسبی را در غرب از نشانه‌‌های فساد و امپریالیسم بر شمردند، اما مگر آرزوی مارکس، آزادی و عدالت اجتماعی نبود؟ آن چه امروز در غرب می‌بینیم تا حدود زیادی با نقدهای مارکس و دیگران شکل گرفته است. اما چپ در شرق به جای نقد، به این موفقیت نسبی غرب تا آن جا کینه و حسادت کرد که مارکسیست بی‌اعتقاد به مذهب، حاضر شد در پیمانی نانوشته با استبداد دینی نیز شریک شود.
در حالی که لنین گفته بود: «مذهب افیون توده‌هاست»، اما چپ‌ ایرانی با دستاوردهای غرب و به ویژه آمریکا تا آن جا دشمنی کرد که همکاری با بنیادگرایی دینی را جذاب‌تر دید. هنگامی که حکومت‌های توتالیتر فریاد «مرگ بر آمریکا» سر می‌دهند، دل آن چپی که در فقر زاده شده، اما اکنون در کافه‌ای در غرب نشسته، لیوانی آبجو در دست و سیگار برگی بر لب دارد، خُنک می‌شود. اما تناقض همین‌جاست، چپ‌های عاشق فیدل و چگوارا از ترس استبداد توتالیتر و برای یک زندگی آرام به کشورهای کمونیستی نمی‌روند، جلوی سفارت‌خانه‌‌‌های روسیه و کوبا در صف نمی‌ایستند، بلکه رفاه سرمایه‌داری، امنیت بازار آزاد و آزادی بیانِ غرب را انتخاب می‌کنند و در غرب یا کشورهایی با الگوی غربی زندگی می‌گذرانند. با این همه به واسطه‌ی همان حسادت کور، از غرب متنفرند‌. رابطه‌ی چپ ایرانی با غرب، رابطه‌ی عشق و نفرت است. همچنان که آزادی غربی را می‌خواهد، آن را استکبار و استعمار می‌خواند، اما استعمار چین و روسیه را که اقمار خود را فقیر و نابود کردند، میلیون‌ها انسان را در اردوگاه‌های مرگ، شکنجه و کشتند، نادیده می‌گیرد. این سطح از چپ‌بازی، سرانجام عاشق حکومت‌هایی شد که به ظاهر دشمن آمریکا و غرب هستند، اما در واقعیت همه‌ی سازوکارهایشان به نفع غرب و سرمایه داری پایان می‌گیرد. حاکمیت استبدادی حاضر است به همه‌ی قدرت‌های بزرگ و کوچک در شرق و غرب باج دهد، اما مردم خود را از رفاه و آزادی‌های مدنی محروم کند.
بخشی از همان نیروهای انقلابی که در گذشته با شعارهای ضد امپریالیستی، هوادارانشان را بسیج می‌کردند، امروز یا سهام‌دار کمپانی‌ها و بانک‌های وابسته به قدرت‌اند یا در مدل فرهنگی، ستون‌نویس روزنامه‌ها و رسانه‌هایی هستند که از شبکه‌ی رانت‌های دولتی تغذیه می‌کنند و در عین حال ژست اپوزیسیون می‌گیرند. این "اپوزیسیون درون‌ساختاری» را می‌توان هنر بقا در سیستم‌های فاسد دانست، ژستی اصلاح‌طلبانه‌ که نانش را از رانت حکومتی می‌گیرد، در خارج از کشور، برایش مقبولیت می‌خرد و هم‌زمان در نقش مخالف و قربانی ظاهر می‌شود و سرانجام هم رای به رفراندوم حکومتی می‌دهد تا در پوست‌اندازی جدید، صندلی خود را رزرو کند.

آری، فاجعه‌‌ی امروز فقط محصول سرکوب نیست، محصول این هم‌کاری و هم‌زیستی دوگانه‌ی نخبگان و روشنفکری با قدرت شر است.

هنگامی که نخبگان و روشنفکران به جای ایستادن در برابر تحجر و شر، صرفا به واسطه‌ی دشمنی با غرب با نیروی جهل و شر معامله کردند، چنان به آن قدرت بخشیدند که اکنون دیگر به سادگی نمی‌توان از این چنبره‌ی شیطان رها شد، به ویژه وقتی چپ‌، ترجیح می‌دهد با شیطان برقصد تا با آزادی.


@Dialohue1402

‌
جاویدنام محمود لک؛ کشتی‌گیر ۳۸ ساله‌ای که در اصفهان از فاصله نزدیک با شلیک مستقیم کشته شد

محمود لک، ۳۸ ساله، مجرد، کشتی‌گیر و جوشکار اهل اصفهان، شامگاه ۲۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ در محدوده سه‌راه سیمین این شهر با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر جان خود را از دست داد.

بر اساس روایت نزدیکان، در پی شلیک گاز اشک‌آور و تیراندازی به سوی مردم، محمود لک در محل حضور داشت و لحظاتی بعد هنگام عبور از بلوار بر زمین افتاد. گفته می‌شود یکی از نیروهای مسلح پس از نزدیک‌شدن به او، سلاح خود را به پهلویش چسباند و شلیک کرد؛ گلوله پس از عبور از بدن او از ناحیه گردن خارج شد. پیکر او بلافاصله از محل منتقل شد و خانواده تا یک هفته از سرنوشتش بی‌خبر بودند.

خانواده پس از یافتن پیکر، با محدودیت‌ها و فشارهای امنیتی روبه‌رو شدند؛ از جمله تحویل پیکر با دشواری، ممنوعیت برگزاری مراسم عمومی و الزام به خاکسپاری بی‌سر و صدا با حضور محدود اعضای خانواده. به گفته یک منبع نزدیک به خانواده، هنگام خاکسپاری نیز افراد لباس‌شخصی در محل حضور داشتند.
یاد و نام محمود لک در کنار دیگر جان‌باختگان این روزها، به‌عنوان نمادی از زندگی‌های ناتمام و دادخواهی خانواده‌ها باقی خواهد ماند.

#محمود_لک #اصفهان #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

سینا یوسفی، وکیل دادگستری، به نقل از صفحه «تاریخ کانون وکلا»، در شبکه اجتماعی اکس نوشت؛ موج بازداشت وکلای دادگستری در ایران همچنان ادامه دارد و در روزهای اخیر دست‌کم سه وکیل دیگر از اعضای کانون‌های وکلای سراسر کشور بازداشت شده‌اند.

بر اساس این گزارش، تیمور سالاری، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای دادگستری هرمزگان، از تاریخ ۲۱ دی ۱۴۰۴ در شهر جیرفت بازداشت شده و از همان زمان در زندان جیرفت نگهداری می‌شود.
همچنین مسعود شیرمردی شاه‌قاسمی، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای دادگستری مرکز، روز ۱۹ دی ۱۴۰۴ در خیابان لارستان تهران بازداشت و به بازداشتگاه زندان اوین منتقل شده است. بنا بر اطلاعات موجود، دسترسی او به وکیل سلب شده و در دوران بازداشت تحت ضرب‌ و جرح و شکنجه شدید قرار گرفته است.
در همین موج، علیرضا فرزانه جاجرومی، وکیل دادگستری و عضو کانون وکلای دادگستری خوزستان، نیز از تاریخ ۱۹ دی ۱۴۰۴ در شهر اهواز بازداشت شد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

محمد شهریاری، زندانی محبوس در زندان چوبیندر قزوین، پس از یک‌ماه بازداشت و بی خبری ، اخیراً به سلول انفرادی منتقل شده است. بر اساس اطلاعات موجود، او در این مدت از حق ملاقات با خانواده، حتی ملاقات با مادرش، محروم مانده است.

پدر محمد شهریاری پیش‌تر فوت کرده و او تنها نان‌آور خانواده محسوب می‌شود. محرومیت از ملاقات و انتقال به انفرادی، نگرانی‌ها را درباره محمد شهریاری افزایش داده است.

زندانی دیگری به نام حمیدرضا رحمانی با اتهامات مشابه و ظاهراً در یک پرونده با محمد شهریاری، در زندان چوبیندر به سر می‌برد که آشنایانش در خصوص سرنوشت او نگران هستند.

احمیدرضا رحمانی ۳۸ ساله از قزوین صاحب رستوران دارکباب خیابان بابایی است، که با هجوم ماموران به مغازه‌اش بازداشت شده است.

طبق گزارش دریافتی، بازجویان از این دو زندانی اعتراف اجباری گرفته‌اند و فیلم‌هایی از حضورشان در اعتراضات را ضمیمه پرونده کرده‌اند. گفته می‌شود که اتهام انتسابی به این دو زندانی «محاربه» است و با توجه به وعده محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضاییه مبنی بر صدور سریع حکم و اجرای آن، نگرانی‌ها درباره سرنوشت این دو بازداشت‌شده، افزایش یافته است.

#محمد_شهریاری #حمیدضا_رحمانی #زندان_چوبیندر



@Tavaana_TavaanaTech