در حالی‌ که روایت‌های رسمی تلاش می‌کنند تصویری کنترل‌شده از وضعیت زندان‌ها ارائه دهند، گزارش‌ها و شهادت‌های مستقیم زندانیان و خانواده‌های‌شان، واقعیتی به‌مراتب تلخ‌تر را آشکار می‌کند. آنچه از درون زندان‌ها نقل می‌شود، نشانه‌هایی از نقض گسترده و سیستماتیک حقوق انسانی است.

مرضیه محبی، حقوقدان، با انتشار پستی در شبکه اجتماعی اکس،
، به وضعیت زندانیان اشاره می‌کند: «چند قاشق برنج و یک کف دست نان، سهم زندانیان از غذا بود» و بسیاری از آنان «با زخم‌های عفونی ناشی از اصابت گلوله یا با دست و پای شکسته به زندان منتقل شده‌اند».

او همچنین از شرایطی سخن می‌گوید که در آن «هر ۱۲۰ تا ۱۳۰ نفر تنها به یک سرویس بهداشتی دسترسی داشتند» و «انواع بیماری‌ها، از جمله سل، در میان زندانیان شیوع پیدا کرده بود».

در بخش دیگری از این روایت، به وضعیت زنان بازداشت‌شده اشاره شده است؛ جایی که «ده‌ها زن جوان در یک بند، گرسنه، بیمار و مجروح نگهداری می‌شدند» و به گفته منابع، «برخی از آنان مورد خشونت شدید و تعرض قرار گرفته بودند و حتی امکان دراز کشیدن نداشتند.»
@Tavaana_TavaanaTech

«زهرا جان! در این روزها، به یادت هستیم، که با دانش، تجربه و شرافت زیسته‌ای و امروز در ۶۷ سالگی، در برابر ناعادلانه‌ترین حکم‌ها، حکم اعدام، ایستاده‌ای.
امیدواریم این نوروز، هرچند در سخت‌ترین شرایط، برایت لحظه‌هایی از آرامش و امید به همراه داشته باشد. آرزو می‌کنیم که در بهاری نزدیک، آزادی را نه در رؤیا، بلکه در واقعیت لمس کنید و این روزهای سخت به پایان برسد.»

پیام ارسالی از همراهان توانا

زهرا شهباز طبری، زندانی سیاسی و عقیدتی ساکن رشت، مهندس برق و فارغ‌التحصیل دانشگاه صنعتی اصفهان است که مدرک کارشناسی ارشد در حوزه «انرژی پایدار» از سوئد دارد. او در تاریخ ۲۸ فروردین ۱۴۰۴ در منزل خود بازداشت شد و به زندان لاکان رشت منتقل شد. دادگاه او که به‌صورت ویدیوکنفرانس و در زمانی کوتاه برگزار شد، در مهر ۱۴۰۴ حکم اعدام او را به اتهام «همکاری با گروه‌های مخالف نظام» صادر کرد.

بر اساس گزارش‌ها، مستندات پرونده بسیار محدود و فاقد اعتبار بوده و شامل مواردی چون یک پارچه‌نوشته با شعار «زن، مقاومت، آزادی» و یک فایل صوتی منتشرنشده است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech

رحیم نادعلی، معاون فرهنگی سپاه محمد رسول‌الله تهران بزرگ، در یک گفتگوی تلویزیونی اعلام کرده است که سن مشارکت در برخی فعالیت‌های مرتبط با گشت‌های ایست‌بازرسی به ۱۲ سال کاهش یافته و حتی «بچه‌های ۱۲ و ۱۳ ساله» برای حضور در این برنامه‌ها اعلام آمادگی کرده‌اند. هم‌زمان، گزارش‌هایی منتشر شده که نشان می‌دهد از کودکان و نوجوانان برای مشارکت در فعالیت‌هایی چون گشت‌های اطلاعاتی، ایست‌های بازرسی، پشتیبانی و برنامه‌های تبلیغاتی دعوت به ثبت‌نام می‌شود.
در چنین شرایطی، این کودکان نه‌تنها در معرض خطرات مستقیم قرار می‌گیرند، بلکه به‌گونه‌ای در موقعیت «سپر انسانی» قرار داده می‌شوند. از سوی دیگر، استفاده از کودکان در این سنین، هم‌زمان با شکل‌گیری هویت و باورهای آن‌ها، به معنای قرار دادن آنان در معرض نوعی جهت‌دهی و القای ایدئولوژیک است. چنین فرآیندی، که می‌توان آن را نوعی مغزشویی سیستماتیک دانست، تلاش دارد کودکان را از سنین پایین به ابزارهایی در خدمت اهداف سیاسی و امنیتی تبدیل کند؛ بدون آنکه امکان انتخاب آگاهانه یا درک کامل پیامدهای این نقش‌ها را داشته باشند.


@Tavaana_TavaanaTech

عرفان ثابتی، پژوهشگر جامعه‌شناسی دین و فلسفه، در توییتی با اشاره به نتایج «شاخص پیشرفت اجتماعی ۲۰۲۶» نوشته است که ایران در این رتبه‌بندی در جایگاه ۱۰۲ قرار گرفته؛ جایگاهی که حتی شش پله پایین‌تر از غزه و کرانه باختری است.

این شاخص، برخلاف بسیاری از رتبه‌بندی‌های اقتصادی، بر جنبه‌های غیرمالی زندگی تمرکز دارد؛ از جمله دسترسی به آموزش و بهداشت، کیفیت محیط زیست، امنیت، حقوق فردی و سطح رفاه اجتماعی. به همین دلیل، تصویری واقعی‌تر از کیفیت زندگی مردم در کشورها ارائه می‌دهد.

آنچه این آمار نشان می‌دهد، نشانه‌ای از وضعیت عمیقا نگران‌کننده جامعه‌ای است که با وجود منابع گسترده انسانی و طبیعی، به دلیل سال‌ها سوءمدیریت، فساد ساختاری، سرکوب اجتماعی و بی‌توجهی به نیازهای اساسی شهروندان، در چنین جایگاهی قرار گرفته است.

اینکه ایران در چنین شاخصی پایین‌تر از مناطقی قرار می‌گیرد که سال‌ها درگیر جنگ و بحران بوده‌اند، نشان‌دهنده عمق بحران در زندگی روزمره مردم است؛ رتبه ۱۰۲، بازتاب سال‌ها سیاست‌گذاری‌ای است که هزینه آن را مردم ایران با کیفیت زندگی‌شان پرداخته‌اند.

@Tavaana_TavaanaTech

در روزهایی که نام «شهرهای موشکی» و پروژه‌های نظامی جمهوری اسلامی بیش از هر زمان دیگری مطرح شده، بازخوانی پرونده فعالان محیط‌زیست، معنایی تازه پیدا می‌کند؛ پرونده سپیده کاشانی، از فعالان محیط‌زیست، یکی از روشن‌ترین نمونه‌های روند سرکوب فعالان محیط زیست است.

سپیده کاشانی از کنشگرانی بود که سال‌ها از عمر خود را صرف حفاظت از طبیعت ایران کرده بود. اما در بهمن ۱۳۹۶، او به همراه گروهی از فعالان محیط‌زیست توسط اطلاعات سپاه بازداشت شد؛ کاشانی در نامه‌ای که پس از پنج سال از زندان به بیرون فرستاد، جزئیاتی از آنچه بر او و دیگر همکارانش گذشته را روایت کرد، او در این نامه از بازجویی‌هایی نوشته بود که «طولانی و همراه با داد و بیداد و فحاشی، هتک حرمت، تهدید و تفتیش عقاید» بوده است. به گفته او، «ساعت‌ها ایستاده بازجویی می‌شدم» و حتی اجازه تکیه‌دادن به دیوار نداشته.
در نهایت، سپیده کاشانی پس از تحمل بیش از شش سال حبس، در ۲۱ فروردین ۱۴۰۳ از زندان اوین آزاد شد. اما آنچه در این سال‌ها بر او گذشته، تنها یک تجربه شخصی نیست؛ بلکه بخشی از روایتی گسترده‌تر از برخورد امنیتی با فعالیت‌های مدنی در ایران است.

@Tavaana_TavaanaTech

مارتا نوسبام (Martha Nussbaum)، فیلسوف معاصر آمریکایی و از چهره‌های تاثیرگذار در اخلاق، فلسفه حقوق، و نظریه عدالت، نگاهی نو به پیوند میان اخلاق، گفت‌وگو و کرامت انسانی ارائه داده است. او که تحت تاثیر سنت ارسطویی و همچنین نظریه‌های مدرن عدالت اجتماعی و فمینیسم است، بیش از آنکه اخلاق را بر پایه قانون یا پیامد صرف تعریف کند، بر ظرفیت‌های انسانی و شرایط عینی زندگی شرافتمندانه تاکید دارد. در نظریه‌ «توانمندسازی» (Capabilities Approach) که با همکاری آمارتیا سن توسعه داده، اخلاق در نسبت با توانایی افراد برای زیستن یک زندگی انسانی و معنادار فهمیده می‌شود.

در اندیشه نوسبام، گفت‌وگو و استدلال نقشی بنیادین دارند، اما این گفت‌وگو باید از همدلی، شناخت تفاوت‌ها و توجه به آسیب‌پذیری انسان آغاز شود. برخلاف دیدگاه‌های صرفا عقل‌گرایانه، او باور دارد که عواطف به‌ویژه ترحم، خشم، و عشق نقش مثبت در اخلاق و سیاست دارند، اگر به‌درستی هدایت و درک شوند. نوسبام معتقد است که برای رسیدن به عدالت، باید صداهای خاموش‌شده را شنید، تجربه‌های زیسته را فهمید، و از طریق گفت‌وگوهایی باز و انسانی، برای بهبود شرایط زندگی واقعی افراد تلاش کرد.

نظریه توانمندسازی نوسبام بر شناسایی و تامین حداقل‌هایی برای زندگی انسانی تمرکز دارد از جمله آموزش، سلامت، برابری جنسیتی، بیان آزادانه، و مشارکت در زندگی سیاسی و اجتماعی. این نظریه، نوعی اخلاق کاربردی و گفت‌وگومحور است که می‌خواهد عدالت را در جهان واقعی و در مواجهه با نابرابری‌های اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی رقم بزند. او بارها تاکید کرده که بدون مشارکت فعال و شنیدن صدای همه، به‌ویژه اقلیت‌ها، زنان و فرودستان، نه اخلاق ممکن است، نه دموکراسی.

نوسبام ما را دعوت می‌کند تا اخلاق را نه تنها از دریچه عقل، بلکه از راه گفت‌وگویی آمیخته با همدلی، درک تفاوت و تعهد عملی به بهبود زندگی انسان‌ها بازاندیشی کنیم. در جهان امروز که پر از طرد، بی‌عدالتی و گسست است، صدای او یادآور این حقیقت است که عدالت تنها زمانی ممکن می‌شود که گفت‌وگو با زندگی انسان‌ها، از درون تجربه‌هایشان، آغاز شود.

#اخلاق #مارتا_نوسباوم #مارتا_نوسبام #دیگری #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

مادر جاویدنام سجاد صمدی، با کتف شکسته، از بیمارستان به زندان گناباد منتقل شد

طبق گزارش دریافتی، خانم بتول گرامی، مادر جاویدنام سجاد صمدی، در حالیکه هنوز در حال طی کردن مراحل درمان بود، از بیمارستان به زندان گناباد منتقل شد.

پیشتر خبر داده بودیم که نیروهای بسیج و سپاه در گناباد با یورش به مراسم آخرین پنجشنبه سال بر مزار سجاد صمدی، ده‌ها نفر را بازداشت کردند.

در جریان این یورش، بتول گرامی، مادر جاویدنام سجاد صمدی، به‌شدت مورد ضرب‌وجرح قرار گرفته و در حالت بی‌هوشی به بیمارستان منتقل شده بود. بر اساس گزارش‌ها، او دچار جراحات و صدمات شدید از جمله شکستگی استخوان کتف شده بود.

حالا به گزارش کانال تلگرام انقلاب ملی مردم گناباد، در حالی که مراحل درمان این مادر دادخواه تکمیل نشده بود، او را به زندان منتقل کرده‌اند.

سجاد صمدی، ۲۲ ساله، در تاریخ ۱۸ دی‌ماه در گناباد با گلوله جنگی زخمی شده بود. به گفته منابع، او به دلیل ترس از بازداشت به بیمارستان مراجعه نکرد و در نهایت بر اثر خونریزی شدید جان خود را از دست داد.

ویدیو: سخنان پرشور مادر دادخواه سجاد صمدی در مراسمی به یاد فرزندش در بهمن ماه ۱۴۰۴

#سجاد_صمدی #بتول_گرامی #گناباد #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

تداوم بازداشت و بلاتکلیفی محمد نیکبخت، نوکیش مسیحی، در زندان دستگرد اصفهان

با گذشت بیش از ده روز از بازداشت محمد نیکبخت، نوکیش مسیحی ساکن اصفهان، وی کماکان در وضعیت بلاتکلیفی در زندان دستگرد این شهر به سر می‌برد.

بر اساس گزارش‌های رسیده، محمد نیکبخت، نوکیش مسیحی، از روز شنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۴ (۱۴ مارس ۲۰۲۶) پس از بازداشت توسط نیروهای امنیتی، به زندان دستگرد اصفهان منتقل شده است.

منابع مطلع اعلام کرده‌اند که بازداشت این شهروند با اعمال خشونت شدید از سوی نیروهای حکومتی همراه بوده است. وی هم‌اکنون در بند ۲-الف در زندان دستگرد اصفهان تحت بازجویی قرار دارد.

با وجود پیگیری‌های خانواده نیکبخت، تا زمان تنظیم این خبر، اطلاع دقیقی از دلایل بازداشت، اتهامات مطروحه و نهاد بازداشت‌کننده وی در دسترس نیست.


#نوکیش_مسیحی #گفتگو_توانا
@Dialogue1402

مجید دانا، روزنامه‌نگار و مدیر مسئول نشریه شریعت‌نامه، بازداشت و به زندان گناباد منتقل شد

به گزارش کانال تلگرام «انقلاب ملی مردم گناباد»، دکتر مجید دانا، روزنامه‌نگار و مدیر مسئول نشریه شریعت‌نامه، بازداشت و به زندان گناباد منتقل شده است.

از علت بازداشت و اتهامات انتسابی به آقای مجید دانا، اطلاعی در دست نیست.
آقای مجید دانا، در سال‌های گذشته نیز با شکایت نهادهای امنیتی و پرونده‌سازی و بازداشت مواجه بوده است.

#مجید_دانا #گناباد #از_بازداشتیها_بگو

@Tavaana_TavaanaTech

روز پنجشنبه ۶فروردین۱۴۰۵ تصاویری از اقامه نماز جماعت تعدادی از فرماندهان نظامی جمهوری اسلامی در تونل‌های یکی از شهرهای موشکی هوافضای سپاه «برای اولین بار» از شبکه سه صدا و سیمای جمهوری اسلامی منتشر شد.
شهرهای موشکی سپاه از موضوعات پربحث این‌روزهای شبکه‌های اجتماعی است.

#نمازجماعت #شهر_موشکی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

جاویدنام صالحه اکبری، تکنسین اتاق عمل، که با شلیک مستقیم به قلب در برابر چشمان همسرش کشته شد

در روزهای پر شور دی ماه خونین ۱۴۰۴ زمانی که هنوز اینترنت قطع نشده بود، احمد خدایی، کوهنورد و مربی شناخته‌شده اردبیلی، در صفحه اینستاگرام خود از افرادی که در جریان اعتراضات آسیب دیده بودند خواست در صورت نیاز به خدمات درمانی و نگرانی از مراجعه به مراکز رسمی، با او تماس بگیرند. همسر احمد خدایی، صالحه اکبری، تکنسین اتاق عمل بود و یک اتاق خانه‌ کوچکشان را به خارج کردن ساچمه‌ها و پانسمان مجروحان اختصاص داده بودند. آن‌ها تازه ازدواج کرده بودند، خانه‌شان بوی زندگی می‌داد، احمد از ازدواج قبلی‌اش دختری داشت که با صالحه رابطه خیلی خوبی داشت.

چند روز بعد، شب ۲۲ دی‌ماه و حوالی ساعت ۱۰، مأموران امنیتی به منزل این زوج مراجعه کردند. هدف، بازداشت احمد خدایی عنوان شده بود، اما در زمان ورود مأموران، او در خانه حضور نداشت و برای خرید لوازم پانسمان و دارو به خارج از خانه رفته بود. مأموران در داخل منزل منتظر ماندند تا او بازگردد.

با بازگشت احمد خدایی، در بدو ورود به آپارتمان، ناگهان با حمله مأموران مواجه شد. او در برابر چشمان همسرش با شوکر، مشت و لگد مورد ضرب‌وشتم قرار گرفت. در این میان، صالحه اکبری، که او هم مثل همسرش کوهنورد بود، برای دفاع از همسرش به سمت مأموران رفت. در همان لحظه، یکی از مأموران با سلاحی مجهز به صداخفه‌کن به قلب او شلیک کرد. گلوله از بدنش عبور کرد و او در همان محل جان باخت.

پس از این واقعه، پیکر او از خانه خارج شد و احمد خدایی نیز بازداشت و برای یازده روز در بازداشت نگه داشته شد.

خانواده صالحه و به خصوص پدر او، که طرفدار حکومت است، روایتی دروغ مبنی بر خودکشی دخترش را تایید می‌کند.
بعدها سیستم امنیتی تلاش می‌کند روایت سانحه در حین کوهنوردی را نیز مطرح کند.
روایت‌هایی دروغ که برای سرپوش گذاشتن بر جنایتی هولناک ساخته شده است.

با این حال روایتی واقعی ماجرا توسط نزدیکان و دوستان این خانواده به آموزشکده توانا رسیده است که نشان می‌دهد قتل در داخل خانه و توسط نیروهای امنیتی اتفاق افتاده است. هرچند در برخی روایت‌ها گفته شده که او در خیابان کشته شده است، ولی روایت درست همین متنی است که نوشته شده است.

پس از آزادی، احمد خدایی با تهدیدهایی مواجه شد تا درباره این ماجرا سکوت کند. پیکر همسرش را در اطراف اراک به خاک سپردند (صالحه اصالتا اراکی بود). احمد خدایی در خانه‌اش با خاک مزار همسر جاوبدنامش مکانی برای سوگواری درست کرده و در تنهایی از غم هجران همسرش اشک می‌ریزد.

#صالحه_اکبری #جنایت_علیه_بشریت #اردبیل #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان از یورش به منازل فعالان صنفی خبر داد

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران با انتشار گزارشی اعلام کرد که در روزهای پایانی سال، فشار بر فعالان صنفی معلمان با یورش مأموران امنیتی به منازل شماری از اعضای این شورا تشدید شده است.

بر اساس این گزارش، در تاریخ ۲۵ اسفندماه، مأموران امنیتی با ورود به منزل مجتبی گودرزی، عضو کانون صنفی فرهنگیان الیگودرز و از اعضای شورای هماهنگی، اقدام به تفتیش منزل و ضبط وسایل ارتباطی او بدون ارائه حکم قانونی کردند. در همین روز، منوچهر آقابیگی، عضو انجمن صنفی فرهنگیان کرمانشاه و از اعضای شورای هماهنگی، پس از یورش مأموران به منزلش بازداشت شد و تاکنون اطلاعی از وضعیت و محل نگهداری او منتشر نشده است.

در ادامه این روند، به گفته شورای هماهنگی، در تاریخ ۲۸ اسفندماه نیز مأموران اطلاعات سپاه به منازل محمد حبیبی، سخنگوی شورای هماهنگی، پروین سلیمی، عضو هیئت‌مدیره کانون صنفی معلمان تهران، و مسعود زینال‌زاده، از دیگر اعضای این کانون، مراجعه کرده و ضمن تفتیش منازل، وسایل ارتباطی آنان و برخی از اعضای خانواده‌هایشان را ضبط کرده‌اند. این اقدامات نیز بدون ارائه حکم قانونی و توضیح درباره دلایل آن صورت گرفته است.

شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان تأکید کرده است که این اقدامات در شرایطی انجام می‌شود که هیچ‌گونه شفافیتی درباره علت این برخوردها ارائه نشده و خانواده‌های افراد مورد نظر با فشار و بی‌خبری مواجه هستند.

در این بیانیه همچنین با اشاره به شرایط کشور، آمده است که تداوم چنین برخوردهایی با فعالان صنفی، در تضاد با حقوق بنیادین معلمان و حق تشکل‌یابی است. این شورا با محکوم کردن این اقدامات، خواستار توقف فوری روند برخوردهای امنیتی، آزادی افراد بازداشت‌شده و پایان دادن به فشار بر فعالان صنفی معلمان شده است.

#پروین_سلیمی
#منوچهر_آقابیگی
#مجتبی_گودرزی
#محمد_حبیبی
#مسعود_زینال‌زاده

@Tavaana_TavaanaTech

‌
قطعی اینترنت ایران وارد روز بیست‌وهشتم شد
نگرانی از گسترش اینترنت طبقاتی

نت‌بلاکس:
«قطعی اینترنت در ایران اکنون وارد روز بیست‌وهشتم خود شده و از ۶۴۸ ساعت گذشته است؛ به‌طوری که ایرانیان از ابتدای سال تاکنون، بیش از نیمی از زمان را از دسترسی به اینترنت جهانی محروم بوده‌اند.

مقامات همچنان در حال تقویت یک سیستم دو‌سطحی اینترنت هستند که در آن فقط افراد وابسته به حکومت اجازه دسترسی به اینترنت جهانی را دارند.»

#قطع_اینترنت #iranblackout

@tavaanatech

«احسان عزیز،
امیدوارم این بهار، برای تو آغاز رهایی باشد؛ رهایی از حکم ناعادلانه‌ اعدام.
تو باید امروز در کلاس درس باشی، در کنار دوستانت، در مسیر ساختن آینده‌ای که حق توست.
امیدواریم خیلی زود، در روزهای آزادی ایران، بیرون از این دیوارها، زندگی را دوباره از نو شروع کنی.»

پیام ارسالی از همراهان توانا

احسان فریدی، متولد ۱۳۷۹ و دانشجوی مهندسی ساخت و تولید دانشگاه تبریز است. او نخستین‌بار در اسفند ۱۴۰۲ بازداشت شد و پس از مدتی با وثیقه آزاد شد، اما در خرداد ۱۴۰۳ دوباره بازداشت شد و روند پرونده‌اش تغییر کرد. اتهام او از «محاربه» به «افساد فی‌الارض» تغییر یافت و در بهمن ۱۴۰۳ دادگاه انقلاب حکم اعدام صادر کرد؛ حکمی که بر اساس گزارش‌های امنیتی و بدون توجه به دفاعیات او و وکیلش صادر شد.

در روند رسیدگی، مواردی از فشار برای اعتراف اجباری و حتی درخواست رشوه از سوی بازپرس پرونده مطرح شده است؛ بازپرسی که بعدها به دلیل فساد از دستگاه قضایی برکنار شد.

با وجود اینکه قاضی در رأی خود به «ندامت» احسان اشاره کرده بود، حکم اعدام در دیوان عالی کشور تأیید شد و درخواست اعاده دادرسی نیز رد شد.

@Tavaana_TavaanaTech

چند روز پیش از شروع جنگ، مردم ایران در شهرهای مختلف در چهلم جاویدنامان حضور پیدا می‌کردند، به جای زدن بر سر و سینه، دست می‌زدند و می‌رقصیدند. مردمی که داغ و درد بزرگی را تجربه کرده بودند و از رژیم ولایی خشمگین بودند.

ویدیو از چهلم جاویدنام رضا ریزوندی، مهندس نرم‌افزار ۲۷ ساله‌ای است که در ۱۹ دی ماه کشته شد

به گفته بستگان، رضا ریزوندی، ۲۷ ساله و مهندس نرم‌افزار شاغل در تهران، روز جمعه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ حدود ساعت ۷ عصر از منزل خارج شد. او حدود ساعت ۸:۳۰ شب در آخرین تماس تلفنی خود به خانواده اعلام کرد که در حال فرار است و نیروهای امنیتی او را تعقیب می‌کنند. پس از این تماس، تلفن همراه او خاموش شد و از همان شب، هیچ خبری از سرنوشتش در دسترس نبود.
در روزهای بعد، خانواده و بستگان او جست‌وجوهای گسترده‌ای را در مراکز مختلف از جمله زندان اوین، زندان فشافویه و دادسراهای تهران انجام دادند. با این حال، هیچ‌یک از نهادهای رسمی مسئولیت بازداشت یا نگهداری او را نپذیرفتند.
در تماس با یکی از پایگاه‌های بسیج نیز به خانواده گفته شد که بازداشت‌شدگان در شرایط مناسبی نگهداری می‌شوند و پس از چند روز آزاد خواهند شد؛ با این وجود، رضا ریزوندی هرگز آزاد نشد و هیچ اطلاعی از محل نگهداری او ارائه نگردید.
سرانجام در ۲۷ دی‌ماه و پس از پیگیری‌های مستمر، پیکر این جوان در سردخانه بهشت زهرا شناسایی شد. به گفته منابع مطلع، آثار ضربه شدید از پشت سر بر بدن او مشهود بوده و علت مرگ «اصابت پرتابه پرسرعت» اعلام شده است.
بر اساس اطلاعات موجود، محل کشته‌شدن رضا ریزوندی، پاکدشت بوده است.
پیکر رضا ریزوندی در کرمانشاه به خاک سپرده شد.

#رضا_ریزوندی #نه_به_جمهوری_اسلامی #انقلاب_۱۴۰۴ #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

«چرا این قدر راحت دروغ میگین؟ اصلا اینا چطور انتظار دارند مردم به اینا اعتماد کنن؟ بعد ناراحت میشن میگن چرا مردم از ما بدشون میاد؟ خب مردم از این حجم از دروغ و احمق پروری چرا بدشون نیاد؟ دروغ و حماقتی که توی سیاست هم سرریز کرده و زندگی ما را به این فلاکت مبتلا کرده.»
‌
- متن و ویدئو ارسالی از همراهان
در دنیای امروز که علم به عنوان ابزار اصلی پیشرفت بشر شناخته می‌شوند، خرافه‌اندیشی نه تنها ابزاری برای دوری از حقیقت است، بلکه توهین به دینداران خردگرا نیز به حساب می‌آید.
نظر شما چیست؟ شما فکر می‌کنید که مروجان چنین خرافاتی از نظر سلامت روان چه وضعیتی دارند؟!


#دروغ #جهالت

@Tavaana_TavaanaTech

«نوروز آمده، حتی اگر به سلول‌های تنگ هم راهش را پیدا نکند، بویش در دل‌ها می‌پیچد.
من، مردی هم‌سن‌وسال تو، با تمام تفاوت‌هایمان در فکر و نگاه، یک چیز را با یقین می‌گویم: جای هیچ منتقدی در زندان نیست. نه تو، نه هیچ‌کس دیگر.

سال‌ها گذشته و ما دیده‌ایم که چگونه اختلاف نظر، به جرم تبدیل شده. اما باور کن، هیچ جامعه‌ای با خاموش‌کردن صداها آباد نشده. حتی اگر همفکر نباشیم، حق گفتن، حق نقدکردن و حق انتخاب، چیزی نیست که بتوان آن را پشت میله‌ها برد.

نوروز، فصل امید است. امید به روزی که گفتگو جای سرکوب را بگیرد.
در این روزهای آغاز سال، برایت آرزو می‌کنم که این بهار، تنها در تقویم نماند؛ بلکه به زندگی تو و همه زندانیان سیاسی برسد.»
پیام ارسالی از همراهان توانا

حشمت‌الله طبرزدی، روزنامه‌نگار و فعال سیاسی، از چهره‌های باسابقه جنبش دانشجویی و منتقد جمهوری اسلامی است که بارها در دهه‌های گذشته بازداشت و زندانی شده و هم‌اکنون در زندان مرکزی اصفهان به‌سر می‌برد.

@Tavaana_TavaanaTech

تصاویر منتشرشده در فضای مجازی، صحنه‌هایی از حضور سازمان‌یافته نیروهای مسلح حکومتی در خیابان‌ها را نشان می‌دهد؛ کاروان‌هایی از خودروها و موتورسیکلت‌ها که با نمایش سلاح و نمادهای ایدئولوژیک با هدف ارعاب شهروندان، در سطح شهرها حرکت می‌کنند. در میان این تصاویر، حضور زنانی با پوشش چادر و در دست داشتن سلاح نیز به چشم می‌خورد؛ حضوری که بیش از آن‌که نشانه‌ای از مشارکت برابر باشد، یادآور بهره‌برداری ابزاری از زنان در ساختارهای تبلیغاتی و امنیتی است.

این نمایش در حالی صورت می‌گیرد که زنان در ایران همچنان با محدودیت‌های گسترده حقوقی و قانونی مواجه‌اند؛ از قوانین تبعیض‌آمیز در حوزه‌های مختلف گرفته تا نبود حمایت مؤثر در برابر خشونت. آمار بالای زن‌کشی و قتل‌های خانوادگی، که در بسیاری موارد با واکنش‌های حداقلی و ناکارآمد مواجه می‌شود، نشان‌دهنده شکاف عمیق میان این نمایش‌های خیابانی و واقعیت زندگی زنان است.

هم‌زمان، گزارش‌های متعددی از گسترش ایست‌های بازرسی و حضور نیروهای مسلح در شهرهای مختلف منتشر شده است؛ فضایی که بیش از پیش امنیت عمومی را به نمایش قدرت نظامی گره می‌زند.
@Tavaana_TavaanaTech