Forwarded from گفتوشنود
چرا هنوز در بند داستانهای دینی هستیم؟
پرسش هراری
یووال نوح هراری مثالی مشهور دارد: اگر به یک میمون بگویید «این موز را به من بده، بعد از مرگت باغی بیپایان از موز خواهی داشت»، او حتی لحظهای به این وعده اعتنا نمیکند. چون تنها آنچه پیش رویش است را میفهمد. اما انسان موجودی استثنایی است؛ ما توانایی بینظیری در باور به داستانهای جمعی داریم. همین ویژگی باعث شده است که در طول تاریخ، به روایتهایی دل ببندیم که اغلب واقعیتی بیرونی ندارند، اما زندگی ما را شکل دادهاند.
دین از برجستهترین این روایتهاست. پرسشهای بزرگ انسان از منشأ جهان و معنای رنج گرفته تا سرنوشت پس از مرگ همواره ذهن بشر را مشغول کردهاند. دینها برای این پرسشها پاسخهایی ساده، روشن و داستانوار عرضه کردهاند. همین سادگی، آرامش میآورد، امید میبخشد و زندگی را معنادار میسازد. دین همچنین توانسته است میلیونها نفر را متحد کند، به جوامع هویت ببخشد و بنیانهای اخلاقی و قانونی را تقویت کند.
اما روی دیگر سکه را نباید نادیده گرفت. زمانی که این داستانها به «حقیقت مطلق» بدل میشوند، راه پرسشگری بسته میشود. تاریخ مملو از نمونههایی است که ایمان بیچونوچرا به روایتهای مقدس، سرچشمهی جنگهای خونین، تعصب کور، نفرت از دیگری و مقاومت در برابر علم و آزادی بوده است. قدرت داستان، اگر بیمهار شود، میتواند از معنا و همبستگی، به ابزار سرکوب و خشونت تبدیل گردد.
امروز پرسش هراری همچنان بهجا است: چرا هنوز در بند این داستانها ماندهایم؟ آیا وعدهی بهشتی در دوردست، ما را از ساختن جهانی بهتر و انسانیتر در همینجا و همین امروز باز نمیدارد؟ فراموش نکنیم که حکومتهای توتالیتر مذهبی نیز از همین روایتها برای تحکیم قدرت خود بهره میبرند؛ با وعدهی پاداش اخروی و تهدید مجازات الهی، اطاعت میخواهند و اعتراض را گناه مینامند.
شاید زمان آن رسیده باشد که ارزش «موزی که در دست داریم» را دریابیم: توانایی اندیشیدن، عشق ورزیدن و ساختن آیندهای واقعی. آیندهای که به جای دل بستن به داستانهای دینی، بر شجاعت رویارویی با حقیقت استوار باشد.
#تفکر_نقاد #هراری #نقد_دین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
پرسش هراری
یووال نوح هراری مثالی مشهور دارد: اگر به یک میمون بگویید «این موز را به من بده، بعد از مرگت باغی بیپایان از موز خواهی داشت»، او حتی لحظهای به این وعده اعتنا نمیکند. چون تنها آنچه پیش رویش است را میفهمد. اما انسان موجودی استثنایی است؛ ما توانایی بینظیری در باور به داستانهای جمعی داریم. همین ویژگی باعث شده است که در طول تاریخ، به روایتهایی دل ببندیم که اغلب واقعیتی بیرونی ندارند، اما زندگی ما را شکل دادهاند.
دین از برجستهترین این روایتهاست. پرسشهای بزرگ انسان از منشأ جهان و معنای رنج گرفته تا سرنوشت پس از مرگ همواره ذهن بشر را مشغول کردهاند. دینها برای این پرسشها پاسخهایی ساده، روشن و داستانوار عرضه کردهاند. همین سادگی، آرامش میآورد، امید میبخشد و زندگی را معنادار میسازد. دین همچنین توانسته است میلیونها نفر را متحد کند، به جوامع هویت ببخشد و بنیانهای اخلاقی و قانونی را تقویت کند.
اما روی دیگر سکه را نباید نادیده گرفت. زمانی که این داستانها به «حقیقت مطلق» بدل میشوند، راه پرسشگری بسته میشود. تاریخ مملو از نمونههایی است که ایمان بیچونوچرا به روایتهای مقدس، سرچشمهی جنگهای خونین، تعصب کور، نفرت از دیگری و مقاومت در برابر علم و آزادی بوده است. قدرت داستان، اگر بیمهار شود، میتواند از معنا و همبستگی، به ابزار سرکوب و خشونت تبدیل گردد.
امروز پرسش هراری همچنان بهجا است: چرا هنوز در بند این داستانها ماندهایم؟ آیا وعدهی بهشتی در دوردست، ما را از ساختن جهانی بهتر و انسانیتر در همینجا و همین امروز باز نمیدارد؟ فراموش نکنیم که حکومتهای توتالیتر مذهبی نیز از همین روایتها برای تحکیم قدرت خود بهره میبرند؛ با وعدهی پاداش اخروی و تهدید مجازات الهی، اطاعت میخواهند و اعتراض را گناه مینامند.
شاید زمان آن رسیده باشد که ارزش «موزی که در دست داریم» را دریابیم: توانایی اندیشیدن، عشق ورزیدن و ساختن آیندهای واقعی. آیندهای که به جای دل بستن به داستانهای دینی، بر شجاعت رویارویی با حقیقت استوار باشد.
#تفکر_نقاد #هراری #نقد_دین #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤12👌5
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
فایل صوتی از احد شکوهیان، از بازداشتشدگان اعتراضات دیماه ۱۴۰۴، از پشت میلههای زندان منتشر شده است؛ شعبه ۲۶ دادگاه انقلاب تهران، این زندانی را به سه بار اعدام محکوم کرده است.
احد شکوهیان در این فایل صوتی تاکید میکند که بیگناه است و تنها به دلیل پوشیدن لباسی مشابه فردی که در محل حضور داشته، به اعدام محکوم شده است. همچنین تأکید میکند که در روند رسیدگی، از حق دفاع مؤثر و دادرسی عادلانه محروم بوده است.
هر روز که از عمر جمهوری اسلامی میگذرد، شمار بیشتری از شهروندان ایران با خطر صدور و اجرای احکام اعدام روبهرو میشوند. انتشار و شنیدهشدن صدای زندانیان، یکی از معدود راههای مقابله با خاموش ماندن این پروندهها و مطالبه دادرسی عادلانه است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
احد شکوهیان در این فایل صوتی تاکید میکند که بیگناه است و تنها به دلیل پوشیدن لباسی مشابه فردی که در محل حضور داشته، به اعدام محکوم شده است. همچنین تأکید میکند که در روند رسیدگی، از حق دفاع مؤثر و دادرسی عادلانه محروم بوده است.
هر روز که از عمر جمهوری اسلامی میگذرد، شمار بیشتری از شهروندان ایران با خطر صدور و اجرای احکام اعدام روبهرو میشوند. انتشار و شنیدهشدن صدای زندانیان، یکی از معدود راههای مقابله با خاموش ماندن این پروندهها و مطالبه دادرسی عادلانه است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
💔20❤5🕊2👍1
قطعیهای مکرر و حتی چندروزه آب، زندگی هزاران شهروند در زاهدان و روستاهای سیستان و بلوچستان را به بحرانی جدی تبدیل کرده است. در گرمای بالای ۴۰ درجه، بسیاری از خانوادهها نه تنها از آب آشامیدنی، بلکه از امکان استفاده از کولرهای آبی نیز محروم شدهاند و برای تأمین آب ناچارند تانکرهایی با هزینه یک تا یکونیم میلیون تومان خریداری کنند؛ هزینهای که از توان بسیاری از خانوادههای کمدرآمد خارج است.
به گزارش «فائقه راغی» منتشر شده در «ایلنا»، ساکنان محلههایی مانند زیباشهر، پرستار، بلوار انقلاب، مهرشهر و حتی بخشهایی از مرکز زاهدان از قطعیهای سه تا چهار روزه آب خبر دادهاند. همزمان، روستاهای کهنمگار، درمشوکی و سیدآباد در شهرستان مهرستان نیز هشتمین روز بیآبی را پشت سر گذاشتهاند.
این گزارش نشان میدهد زاهدان با کمبود حدود هزار لیتر بر ثانیه آب، معادل یکسوم نیاز شهر، روبهرو است. توسعه نامتوازن، فرسودگی زیرساختها، اجرا نشدن پروژههای انتقال آب و سالها سوءمدیریت، مردم را از ابتداییترین حق خود، یعنی دسترسی به آب، محروم کرده است.
@Tavaana_TavaanaTech
به گزارش «فائقه راغی» منتشر شده در «ایلنا»، ساکنان محلههایی مانند زیباشهر، پرستار، بلوار انقلاب، مهرشهر و حتی بخشهایی از مرکز زاهدان از قطعیهای سه تا چهار روزه آب خبر دادهاند. همزمان، روستاهای کهنمگار، درمشوکی و سیدآباد در شهرستان مهرستان نیز هشتمین روز بیآبی را پشت سر گذاشتهاند.
این گزارش نشان میدهد زاهدان با کمبود حدود هزار لیتر بر ثانیه آب، معادل یکسوم نیاز شهر، روبهرو است. توسعه نامتوازن، فرسودگی زیرساختها، اجرا نشدن پروژههای انتقال آب و سالها سوءمدیریت، مردم را از ابتداییترین حق خود، یعنی دسترسی به آب، محروم کرده است.
@Tavaana_TavaanaTech
💔16❤1
Forwarded from گفتوشنود
تصویر افراط در آینه ذهن؛
سوگیری «در دسترس بودن» و هراس از دیگری
ما اغلب تصور میکنیم که قضاوتهایمان محصول تفکر منطقی و مشاهده بیطرفانه واقعیت است، اما حقیقت این است که ذهن ما در چنبرهای از «سوگیریهای شناختی» و خطاهای پنهان گرفتار است که مانند لنزهایی کدر، تصویر ما از جهان را دگرگون میکنند.
این مجموعه با رویکردی تحلیلی به کالبدشکافی خطای ذهنی بنیادین میپردازد تا فاش کند که چگونه نقصهای ظریف در سیستم پردازش اطلاعات مغز، به فجایع عمیق اجتماعی همچون دیگریستیزی، فرقهگرایی و نارواداری ختم میشوند. این نوشتارها دعوتی است برای بازنگری در ساختار فکریمان؛ تا دریابیم که چگونه سوگیریهای ما دیوارهایی از عدم پذیرش میان ما و «دیگری» بنا میکنند و چطور شناخت این تلههای درونی، میتواند نخستین گام برای فرو ریختن دیوارهای تعصب و بازگشت به مدار رواداری و کرامت انسانی باشد.
فریب حافظه
چرا آنچه بیشتر میبینیم را حقیقت مطلق میپنداریم؟
سوگیری شناختی «میانبر ذهنی در دسترس بودن» (Availability Heuristic) زمانی رخ میدهد که مغز ما برای قضاوت درباره احتمال یک رخداد یا ویژگی، به جای محاسبه دقیق آماری، به سادهترین راه متوسل میشود: هر نمونهای که سریعتر و راحتتر به خاطر بیاید! اگر رسانهها، شایعات یا تبلیغات مکرر، مدام چهرهای خشن، تهدیدآمیز یا منفی از یک گروه خاص (قبیله، مذهب، یا اقلیت) را به نمایش بکشند، مغز ما آن تصویر را به عنوان «واقعیت غالب» فرض میکند. این خطای ذهنی باعث میشود که فراوانی یک پدیده را صرفا بر اساس شدت بازتاب رسانهای یا در دسترس بودن خاطرات تلخ در ذهنمان بسنجیم.
کارخانه مرعوبسازی
سوخت رسانهای برای دیگریستیزی
این سوگیری شناختی، ابزار اصلی مبلغان فرقهگرایی و نارواداری برای ایجاد ترس و نفرت است. وقتی اخبار، فیلمها یا تریبونها مدام بر استثنائات منفی یک گروه «دیگر» تمرکز کنند، سوگیری در دسترس بودن باعث میشود که مخاطب فکر کند «همه آنها همینطور هستند». این تصویرسازی مکرر، بهانهای قوی برای دیگریستیزی فراهم میکند؛ چرا که فرد احساس میکند در محاصره خطری مداوم قرار دارد. در این وضعیت، عدم پذیرش به یک واکنش دفاعی کاذب تبدیل میشود؛ گویی فرد برای بقای خود ناچار است به طرد کسانی تن دهد که رسانهها در ذهن او به عنوان «تهدید همیشگی» ترسیم کردهاند.
فراتر از بازتابها
بازپسگیری عقل از سلطه رسانه
پادزهر این سوگیری، «تکثر منابع» و عبور از حصار اطلاعات جهتدار است. رواداری آگاهانه از جایی آغاز میشود که ما بفهمیم «آنچه بازتاب داده میشود» لزوما برابر با «تمام واقعیت» نیست. برای مقابله با میانبر ذهنی در دسترس بودن، باید به دادههای آماری، واقعیتهای عینی و روایتهای گوناگون پنهان در پشت اخبار مراجعه کنیم. وقتی یاد بگیریم که به جای قضاوت بر اساس تصاویر دمدستی و پر سر و صدا، به عمق مسائل نگاه کنیم، زنجیرهای هراس و نارواداری پاره میشوند و دیگر اجازه نمیدهیم خطاهای ذهنیمان، انسانیت دیگران را قربانی کند.
مطالعه بیشتر در وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/cognitive-bias10/
#سوگیری #خطای_شناختی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
سوگیری «در دسترس بودن» و هراس از دیگری
ما اغلب تصور میکنیم که قضاوتهایمان محصول تفکر منطقی و مشاهده بیطرفانه واقعیت است، اما حقیقت این است که ذهن ما در چنبرهای از «سوگیریهای شناختی» و خطاهای پنهان گرفتار است که مانند لنزهایی کدر، تصویر ما از جهان را دگرگون میکنند.
این مجموعه با رویکردی تحلیلی به کالبدشکافی خطای ذهنی بنیادین میپردازد تا فاش کند که چگونه نقصهای ظریف در سیستم پردازش اطلاعات مغز، به فجایع عمیق اجتماعی همچون دیگریستیزی، فرقهگرایی و نارواداری ختم میشوند. این نوشتارها دعوتی است برای بازنگری در ساختار فکریمان؛ تا دریابیم که چگونه سوگیریهای ما دیوارهایی از عدم پذیرش میان ما و «دیگری» بنا میکنند و چطور شناخت این تلههای درونی، میتواند نخستین گام برای فرو ریختن دیوارهای تعصب و بازگشت به مدار رواداری و کرامت انسانی باشد.
فریب حافظه
چرا آنچه بیشتر میبینیم را حقیقت مطلق میپنداریم؟
سوگیری شناختی «میانبر ذهنی در دسترس بودن» (Availability Heuristic) زمانی رخ میدهد که مغز ما برای قضاوت درباره احتمال یک رخداد یا ویژگی، به جای محاسبه دقیق آماری، به سادهترین راه متوسل میشود: هر نمونهای که سریعتر و راحتتر به خاطر بیاید! اگر رسانهها، شایعات یا تبلیغات مکرر، مدام چهرهای خشن، تهدیدآمیز یا منفی از یک گروه خاص (قبیله، مذهب، یا اقلیت) را به نمایش بکشند، مغز ما آن تصویر را به عنوان «واقعیت غالب» فرض میکند. این خطای ذهنی باعث میشود که فراوانی یک پدیده را صرفا بر اساس شدت بازتاب رسانهای یا در دسترس بودن خاطرات تلخ در ذهنمان بسنجیم.
کارخانه مرعوبسازی
سوخت رسانهای برای دیگریستیزی
این سوگیری شناختی، ابزار اصلی مبلغان فرقهگرایی و نارواداری برای ایجاد ترس و نفرت است. وقتی اخبار، فیلمها یا تریبونها مدام بر استثنائات منفی یک گروه «دیگر» تمرکز کنند، سوگیری در دسترس بودن باعث میشود که مخاطب فکر کند «همه آنها همینطور هستند». این تصویرسازی مکرر، بهانهای قوی برای دیگریستیزی فراهم میکند؛ چرا که فرد احساس میکند در محاصره خطری مداوم قرار دارد. در این وضعیت، عدم پذیرش به یک واکنش دفاعی کاذب تبدیل میشود؛ گویی فرد برای بقای خود ناچار است به طرد کسانی تن دهد که رسانهها در ذهن او به عنوان «تهدید همیشگی» ترسیم کردهاند.
فراتر از بازتابها
بازپسگیری عقل از سلطه رسانه
پادزهر این سوگیری، «تکثر منابع» و عبور از حصار اطلاعات جهتدار است. رواداری آگاهانه از جایی آغاز میشود که ما بفهمیم «آنچه بازتاب داده میشود» لزوما برابر با «تمام واقعیت» نیست. برای مقابله با میانبر ذهنی در دسترس بودن، باید به دادههای آماری، واقعیتهای عینی و روایتهای گوناگون پنهان در پشت اخبار مراجعه کنیم. وقتی یاد بگیریم که به جای قضاوت بر اساس تصاویر دمدستی و پر سر و صدا، به عمق مسائل نگاه کنیم، زنجیرهای هراس و نارواداری پاره میشوند و دیگر اجازه نمیدهیم خطاهای ذهنیمان، انسانیت دیگران را قربانی کند.
مطالعه بیشتر در وبسایت:
https://dialog.tavaana.org/cognitive-bias10/
#سوگیری #خطای_شناختی #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
🕊3👌2❤1
به گزارش «دانشجویان متحد»، کمیته انضباطی دانشگاه شهید بهشتی، یک دانشجو را به اتهام «ایجاد آشوب و بلوا در محیط دانشگاه» از تحصیل اخراج کرده است. هویت این دانشجو منتشر نشده است.
پیشتر نیز خبرگزاریهای حکومتی از جمله فارس و دانشجو، با انتشار روایتهای رسمی، مدعی شده بودند این دانشجو به دلیل «تخلفات انضباطی از جمله ایجاد آشوب و اخلال در روند آموزشی» به اخراج محکوم شده است.
اخراج از دانشگاه یکی از ابزارهای سرکوب دانشجویان معترض در جمهوری اسلامی است. در سالهای گذشته، دهها دانشجو به دلیل فعالیتهای صنفی، مدنی یا حضور در اعتراضات با احضار به کمیتههای انضباطی، تعلیق، محرومیت از تحصیل، بازداشت، حبس و پروندهسازی امنیتی روبهرو شدهاند.
دانشگاهها همواره از مهمترین کانونهای مطالبهگری و اعتراض در ایران بودهاند و حکومت با تشدید فشار بر دانشجویان، میکوشد صدای منتقدان را خاموش کند؛ محرومکردن دانشجویان از حق تحصیل، نقض آشکار حق آموزش و آزادی بیان است و نمیتواند مطالبه عدالت و آزادی را از میان ببرد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
پیشتر نیز خبرگزاریهای حکومتی از جمله فارس و دانشجو، با انتشار روایتهای رسمی، مدعی شده بودند این دانشجو به دلیل «تخلفات انضباطی از جمله ایجاد آشوب و اخلال در روند آموزشی» به اخراج محکوم شده است.
اخراج از دانشگاه یکی از ابزارهای سرکوب دانشجویان معترض در جمهوری اسلامی است. در سالهای گذشته، دهها دانشجو به دلیل فعالیتهای صنفی، مدنی یا حضور در اعتراضات با احضار به کمیتههای انضباطی، تعلیق، محرومیت از تحصیل، بازداشت، حبس و پروندهسازی امنیتی روبهرو شدهاند.
دانشگاهها همواره از مهمترین کانونهای مطالبهگری و اعتراض در ایران بودهاند و حکومت با تشدید فشار بر دانشجویان، میکوشد صدای منتقدان را خاموش کند؛ محرومکردن دانشجویان از حق تحصیل، نقض آشکار حق آموزش و آزادی بیان است و نمیتواند مطالبه عدالت و آزادی را از میان ببرد.
#نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
🕊9💔7
حکم اعدام کریم خجسته به ۱۲ سال و ۶ ماه حبس کاهش یافت
بر اساس اطلاعات رسیده، حکم اعدام کریم خجسته که پیشتر در دیوان عالی کشور نقض شده بود، پس از رسیدگی مجدد در شعبه اول دادگاه انقلاب، به ۱۲ سال و ۶ ماه حبس کاهش یافته است. پرونده اکنون در مرحله تجدیدنظر قرار دارد.
کریم خجسته در ۳۱ تیر ۱۴۰۳ به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به دلیل نصب بنرهای اعتراضی بازداشت شد؛ اتهامی که مطابق قوانین جمهوری اسلامی، حداکثر مجازات آن یک سال حبس است. با این حال، پس از تغییر عنوان اتهام به «اقدام علیه امنیت» و سپس، در اسفند ۱۴۰۳، به «بغی»، بدون ارائه مستندات یا اقدامات جدید، به اعدام محکوم شد. تمامی مستندات پرونده همان فعالیتهای اولیه او بود و پس از آزادی موقت نیز هیچ اقدام تازهای به وی نسبت داده نشد.
کاهش حکم اعدام، بیتردید خبری امیدوارکننده است، اما نباید فراموش کرد که مسئله اصلی، بیعدالتی در روند پرونده است. در بسیاری از پروندههای سیاسی، ابتدا حکم اعدام صادر میشود و سپس با تبدیل آن به حبسهای طولانی، این تصور ایجاد میشود که عدالت اجرا شده است؛ در حالی که با توجه به اتهام اولیه و روند پرونده، اساساً مبنایی برای صدور چنین مجازاتهای سنگینی وجود نداشته است.
#کریم_خجسته #نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
بر اساس اطلاعات رسیده، حکم اعدام کریم خجسته که پیشتر در دیوان عالی کشور نقض شده بود، پس از رسیدگی مجدد در شعبه اول دادگاه انقلاب، به ۱۲ سال و ۶ ماه حبس کاهش یافته است. پرونده اکنون در مرحله تجدیدنظر قرار دارد.
کریم خجسته در ۳۱ تیر ۱۴۰۳ به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به دلیل نصب بنرهای اعتراضی بازداشت شد؛ اتهامی که مطابق قوانین جمهوری اسلامی، حداکثر مجازات آن یک سال حبس است. با این حال، پس از تغییر عنوان اتهام به «اقدام علیه امنیت» و سپس، در اسفند ۱۴۰۳، به «بغی»، بدون ارائه مستندات یا اقدامات جدید، به اعدام محکوم شد. تمامی مستندات پرونده همان فعالیتهای اولیه او بود و پس از آزادی موقت نیز هیچ اقدام تازهای به وی نسبت داده نشد.
کاهش حکم اعدام، بیتردید خبری امیدوارکننده است، اما نباید فراموش کرد که مسئله اصلی، بیعدالتی در روند پرونده است. در بسیاری از پروندههای سیاسی، ابتدا حکم اعدام صادر میشود و سپس با تبدیل آن به حبسهای طولانی، این تصور ایجاد میشود که عدالت اجرا شده است؛ در حالی که با توجه به اتهام اولیه و روند پرونده، اساساً مبنایی برای صدور چنین مجازاتهای سنگینی وجود نداشته است.
#کریم_خجسته #نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
🕊10❤3
Forwarded from تواناتک Tavaanatech
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
ادعای عجیب آخوند:
اسپانیا قهرمان شد چون زنان بازیکنانش نه ناخن کاشته بودند و نه لاک زده بودند
یک آخوند در سخنانی عجیب، قهرمانی تیم ملی فوتبال اسپانیا مقابل آرژانتین را نه نتیجه تمرین، تاکتیک و عملکرد بازیکنان، بلکه به ظاهر و ناخن زنان حاضر در ورزشگاه نسبت داد. او مدعی شد: «زنان اسپانیایی نه لاک داشتند و نه ناخن کاشته بودند؛ به همین دلیل خدا پیروزی اسپانیا را خواست.»
این آخوند همچنین پای دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو را هم به مسابقه باز کرد و گفت آنها خواهان پیروزی آرژانتین بودند، اما خواست خدا چیز دیگری بود.
ظاهرا در این جهانبینی، تاکتیک مربی، آمادگی بازیکنان و اتفاقات داخل زمین هیچ اهمیتی ندارد؛ نتیجه مسابقه را ناخن زنان تعیین میکند! وقتی برای هر موضوعی چنین روایتهایی ساخته میشود، فوتبال هم بهانهای برای دخالت در پوشش و ظاهر زنان خواهد بود.
موضوعی که دستمایه طنز و شوخی بسیاری از کاربران در شبکههای اجتماعی شده است.
کاربری نوشت:
💸 tavaanatech
اسپانیا قهرمان شد چون زنان بازیکنانش نه ناخن کاشته بودند و نه لاک زده بودند
یک آخوند در سخنانی عجیب، قهرمانی تیم ملی فوتبال اسپانیا مقابل آرژانتین را نه نتیجه تمرین، تاکتیک و عملکرد بازیکنان، بلکه به ظاهر و ناخن زنان حاضر در ورزشگاه نسبت داد. او مدعی شد: «زنان اسپانیایی نه لاک داشتند و نه ناخن کاشته بودند؛ به همین دلیل خدا پیروزی اسپانیا را خواست.»
این آخوند همچنین پای دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا و بنیامین نتانیاهو را هم به مسابقه باز کرد و گفت آنها خواهان پیروزی آرژانتین بودند، اما خواست خدا چیز دیگری بود.
ظاهرا در این جهانبینی، تاکتیک مربی، آمادگی بازیکنان و اتفاقات داخل زمین هیچ اهمیتی ندارد؛ نتیجه مسابقه را ناخن زنان تعیین میکند! وقتی برای هر موضوعی چنین روایتهایی ساخته میشود، فوتبال هم بهانهای برای دخالت در پوشش و ظاهر زنان خواهد بود.
موضوعی که دستمایه طنز و شوخی بسیاری از کاربران در شبکههای اجتماعی شده است.
کاربری نوشت:
«پس علت اینکه تیم شما حذف شد چی بود؟ یعنی اینم کار خدا بود؟»
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👍5🕊1
Forwarded from تواناتک Tavaanatech
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
دلتنگی همسر جاویدنام محسن رشیدی خانیآبادی
«آمدن به مزار تو، سختترین قرار زندگی من است»
همسر محسن رشیدی خانیآبادی با انتشاری از تصویر مزار همسرش نوشت:
🔸محسن رشیدی خانیآبادی، شهروند مسیحی، روز جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان یکی از تجمعات اعتراضی به دست نیروهای سرکوب و با شلیک گلوله جنگی در بهارستان اصفهان کشته شد. در این تجمع، دوست همراه او، شهرام مقصودلو، قهرمان دو دوره مسابقات کشوری پاورلیفتینگ و اهل ایذه، از ناحیه قفسه سینه هدف تیربار نیروهای حکومتی قرار گرفت.
🔸سازمان ماده ۱۸، بر اساس گزارش دوستان نزدیک که شاهد این رویداد بودند،نوشت: محسن رشیدی ۴۲ ساله برای کمک به دوست مجروحش به سمت او میرود، اما مأموران امنیتی او را مورد ضربوشتم قرار میدهند.
محسن موفق میشود خود را از دست مأموران نجات داده و از محل بگریزد. پس از پراکنده شدن نیروها، او بار دیگر برای نجات پیکر دوستش به صحنه بازمیگردد. در همین زمان، ماموران امنیتی از پشت سر با گلوله جنگی او را هدف قرار میدهند و گلوله به ناحیه ران پای او اصابت میکند.
🔸ماموران مستقر در مقابل بیمارستان مانع ورود محسن و همراهانش به اورژانس و دسترسی او به خدمات درمانی میشوند. در نتیجه، محسن رشیدی بر اثر خونریزی شدید جان خود را از دست میدهد.
#محسن_رشیدی_خانی_آبادی
💸 tavaanatech
«آمدن به مزار تو، سختترین قرار زندگی من است»
همسر محسن رشیدی خانیآبادی با انتشاری از تصویر مزار همسرش نوشت:
«محسن عزیزم …..
آمدن به مزار تو، سختترین قرار زندگی من است…
هر بار با هزار حرف ناگفته میآیم و با هزار بغض فروخورده برمیگردم.
کاش فقط یک بار دیگر صدایم میکردی…
کاش فقط یک بار دیگر دستت را میگرفتم…
اما سهم من از تو، حالا همین سنگ، همین گلها و خاطراتی است که هر روز بیشتر از دیروز دلتنگم میکنند.
میگویند زمان همهچیز را عوض میکند…
اما جای تو، نه با زمان پر شد و نه با هیچچیز دیگر.
تو عشق زندگی من بودی،
هستی،
و تا آخرین نفس، خواهی ماند.
روحت آرام، عزیزِ همیشهام… 🖤»
🔸محسن رشیدی خانیآبادی، شهروند مسیحی، روز جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴ در جریان یکی از تجمعات اعتراضی به دست نیروهای سرکوب و با شلیک گلوله جنگی در بهارستان اصفهان کشته شد. در این تجمع، دوست همراه او، شهرام مقصودلو، قهرمان دو دوره مسابقات کشوری پاورلیفتینگ و اهل ایذه، از ناحیه قفسه سینه هدف تیربار نیروهای حکومتی قرار گرفت.
🔸سازمان ماده ۱۸، بر اساس گزارش دوستان نزدیک که شاهد این رویداد بودند،نوشت: محسن رشیدی ۴۲ ساله برای کمک به دوست مجروحش به سمت او میرود، اما مأموران امنیتی او را مورد ضربوشتم قرار میدهند.
محسن موفق میشود خود را از دست مأموران نجات داده و از محل بگریزد. پس از پراکنده شدن نیروها، او بار دیگر برای نجات پیکر دوستش به صحنه بازمیگردد. در همین زمان، ماموران امنیتی از پشت سر با گلوله جنگی او را هدف قرار میدهند و گلوله به ناحیه ران پای او اصابت میکند.
🔸ماموران مستقر در مقابل بیمارستان مانع ورود محسن و همراهانش به اورژانس و دسترسی او به خدمات درمانی میشوند. در نتیجه، محسن رشیدی بر اثر خونریزی شدید جان خود را از دست میدهد.
#محسن_رشیدی_خانی_آبادی
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
💔16❤1🕊1
Forwarded from تواناتک Tavaanatech
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بیتفاوتی معنادار صیادان به سخنان فاطمه مهاجرانی!
ویدئویی از سفر فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت مسعود پزشکیان، به جنوب کشور در شبکههای اجتماعی منتشر شده است. او هنگام بازدید از اسکله صیادی شهید رضایی در کلاتِ زرآباد میگوید:
🔸در این میان، زبان بدن و واکنش سرد و بیتفاوت صیادان حاضر به سخنان مهاجرانی، بیش از صحبتهای او مورد توجه قرار گرفته و به دستمایه طنز کاربران شبکههای اجتماعی تبدیل شده است.
یکی از کاربران در واکنش به این ویدئو نوشته:
💸 tavaanatech
ویدئویی از سفر فاطمه مهاجرانی، سخنگوی دولت مسعود پزشکیان، به جنوب کشور در شبکههای اجتماعی منتشر شده است. او هنگام بازدید از اسکله صیادی شهید رضایی در کلاتِ زرآباد میگوید:
«به دستور رئیسجمهور به جنوب کشور سفر کردهام.»
🔸در این میان، زبان بدن و واکنش سرد و بیتفاوت صیادان حاضر به سخنان مهاجرانی، بیش از صحبتهای او مورد توجه قرار گرفته و به دستمایه طنز کاربران شبکههای اجتماعی تبدیل شده است.
یکی از کاربران در واکنش به این ویدئو نوشته:
«تشکر خشک و خالی برای مردمی که نونشونو آجر کردین و کسب و کارشونو خراب کردین به چه درد میخوره آخه؟!»
Please open Telegram to view this post
VIEW IN TELEGRAM
👌16
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
دهمین روز اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار در اعتراض به احکام اعدام
روز چهارشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۵، اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار کرج در اعتراض به انتقال شش زندانی محکوم به اعدام به سلولهای انفرادی، وارد دهمین روز خود شد.
بر اساس ویدئوهای منتشرشده از داخل زندان، شماری از زندانیان با تجمع در سالن بند و خودداری از دریافت غذای روزانه، مخالفت خود را با اجرای احکام اعدام، بهویژه در پروندههای مرتبط با جرائم مواد مخدر، اعلام کردهاند. در این تصاویر، برخی از معترضان نیز با در دست داشتن دستنوشتههایی با شعار «نه به اعدام» خواستار توقف اجرای این احکام شدهاند.
این اعتصاب غذا پس از انتقال شش زندانی محکوم به اعدام به سلولهای انفرادی آغاز شد و با وجود گذشت ده روز، به گفته منابع، مسئولان زندان و نهادهای قضایی تاکنون هیچ پاسخی به خواستههای زندانیان ندادهاند.
بر پایه استانداردهای دادرسی عادلانه و تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران، اجرای مجازات اعدام مستلزم رعایت کامل حقوق متهمان، از جمله حق برخورداری از وکیل، فرصت کافی برای دفاع و دسترسی به رسیدگی مؤثر قضایی است. همچنین، اعتراضهای مسالمتآمیز زندانیان باید بدون اعمال فشار، تهدید یا اقدامات تنبیهی مورد رسیدگی قرار گیرد.
در روزهای گذشته طبق تصاویر ویدیوهای منتشر شده برخی از زندانیان در اثر اعتصاب غذا از حال رفتتند. تعدادی از آنها لبهای خود را نیز دوختند تا نه آب بخورند و نه غذا.
#نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
روز چهارشنبه ۳۱ تیر ۱۴۰۵، اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزلحصار کرج در اعتراض به انتقال شش زندانی محکوم به اعدام به سلولهای انفرادی، وارد دهمین روز خود شد.
بر اساس ویدئوهای منتشرشده از داخل زندان، شماری از زندانیان با تجمع در سالن بند و خودداری از دریافت غذای روزانه، مخالفت خود را با اجرای احکام اعدام، بهویژه در پروندههای مرتبط با جرائم مواد مخدر، اعلام کردهاند. در این تصاویر، برخی از معترضان نیز با در دست داشتن دستنوشتههایی با شعار «نه به اعدام» خواستار توقف اجرای این احکام شدهاند.
این اعتصاب غذا پس از انتقال شش زندانی محکوم به اعدام به سلولهای انفرادی آغاز شد و با وجود گذشت ده روز، به گفته منابع، مسئولان زندان و نهادهای قضایی تاکنون هیچ پاسخی به خواستههای زندانیان ندادهاند.
بر پایه استانداردهای دادرسی عادلانه و تعهدات بینالمللی جمهوری اسلامی ایران، اجرای مجازات اعدام مستلزم رعایت کامل حقوق متهمان، از جمله حق برخورداری از وکیل، فرصت کافی برای دفاع و دسترسی به رسیدگی مؤثر قضایی است. همچنین، اعتراضهای مسالمتآمیز زندانیان باید بدون اعمال فشار، تهدید یا اقدامات تنبیهی مورد رسیدگی قرار گیرد.
در روزهای گذشته طبق تصاویر ویدیوهای منتشر شده برخی از زندانیان در اثر اعتصاب غذا از حال رفتتند. تعدادی از آنها لبهای خود را نیز دوختند تا نه آب بخورند و نه غذا.
#نه_به_اعدام
@Tavaana_TavaanaTech
❤8🕊1
انتقال سام نصیریمقدم به زندان مرکزی خرمآباد پس از سه ماه بازداشت در اداره اطلاعات
سام نصیریمقدم، زندانی سیاسی، که پیشتر نیز به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس محکوم و دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری کرده بود، روز ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ بار دیگر توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد.
به گفته نزدیکان این زندانی، وی پس از بازداشت به مدت نزدیک به سه ماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات نگهداری شد و در تاریخ ۲۳ تیرماه به زندان مرکزی خرمآباد منتقل شد. اکنون حدود هشت روز از انتقال او به این زندان میگذرد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، سام نصیریمقدم در بند امنیتی زندان مرکزی خرمآباد نگهداری میشود؛ بندی که هماکنون ۱۸ زندانی در آن محبوس هستند.
#سام_نصیری_مقدم #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
سام نصیریمقدم، زندانی سیاسی، که پیشتر نیز به اتهام «تبلیغ علیه نظام» به یک سال حبس محکوم و دوران محکومیت خود را در زندان اوین سپری کرده بود، روز ۹ اردیبهشت ۱۴۰۵ بار دیگر توسط نیروهای وزارت اطلاعات بازداشت شد.
به گفته نزدیکان این زندانی، وی پس از بازداشت به مدت نزدیک به سه ماه در بازداشتگاه اداره اطلاعات نگهداری شد و در تاریخ ۲۳ تیرماه به زندان مرکزی خرمآباد منتقل شد. اکنون حدود هشت روز از انتقال او به این زندان میگذرد.
بر اساس اطلاعات دریافتی، سام نصیریمقدم در بند امنیتی زندان مرکزی خرمآباد نگهداری میشود؛ بندی که هماکنون ۱۸ زندانی در آن محبوس هستند.
#سام_نصیری_مقدم #از_بازداشتیها_بگو
@Tavaana_TavaanaTech
💔5🕊1