غزل عبدالهی، ضمن انتشار این تصویر در ایکس نوشت:
«چه تغییری میکنه اگر دوباره بیام بنویسم این بچه‌ها رو پانزده سال زندانی کردند..پانزده سال شکنجه کردند پانزده سال هرروزش جانشان رو گرفتند..
هفت انسان بودند چهار نفر را ما‌ه‌های قبل کشتند و امروز #انور_خضری را کشتند.. هر بار که نوشتم دو چشم کمتر بود یک نام کمتر هربار عکس‌هاشون رو گذاشتم یک عکس کمتر بود چه میکنم اگر بیام بگم چند هفته‌هست که تک‌تک این بچه‌ها هر سه‌شنبه در اعتصاب غذا بودند که صداشون رو بلند‌تر کنیم که نکردیم.. که #فرهاد_سلیمی زمانی اعدام شد که در اعتصاب غذا بود..که #ایوب_کریمی را کشتند و بعد همبندی‌ها و دوستان نوشته‌ها و روایات شکنجه‌های او که قبل از کشته شدنش نوشته بود را لا‌به‌لای وسایل پیدا کردند و اشک ریختند تا امروز..
اینبار عکس هر هفت نفر رو میگذارم تا بدونید جمهوری اعدامی از هفت جان پنج نفر را کشت و دو نفر دیگرشان در صف اعدام..

#زندان_قزلحصار
فرهاد سلیمی
انور خضری
خسرو بشارت
کامران شیخه
داوود عبداللهی
ایوب کریمی
قاسم آبسته
#نه_به_اعدام
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پایان پرونده ۷ زندانی سنی‌مذهب با اعدام همگی آن‌ها

سحرگاه امروز پنج‌شنبه چهارم مردادماه، حکم اعدام کامران شیخه، زندانی سنی‌مذهب، پس از تحمل بیش از ۱۴ سال حبس و شکنجه، در زندان ارومیه اجرا شد.
به این ترتیب پرونده ۷ زندانی سنی‌مذهب با اعدام همگی بسته شد.

کامران شیخه در یک پرونده مشترک با شش زندانی سنی‌مذهب، انور خضری، ایوب کریمی، قاسم آبسته، خسرو بشارت، داوود عبدالهی و فرهاد سلیمی، به اعدام محکوم شده بود. او امروز توسط جمهوری اسلامی به قتل رسید.

درباره شکنجه این هفت زندانی بارها نوشته بودیم و به قتل حکومتی آن‌ها اعتراض کرده بودیم وکلای بسیاری هم درباره نقایص پرونده حتی بر اساس قوانین قضائی جمهوری اسلامی اطلاع‌رسانی کرده بودند.
نکته اما اینجا ست که جمهوری اسلامی با هدف ایجاد ارعاب و خفقان دست به قتل حکومتی هم‌وطنان‌مان می‌زند و از عواقب اجتماعی و سیاسی آن هم واهمه‌ای ندارد.
در حالی‌که زندانیان روزهای سه‌شنبه هر هفته در اعتراض به حکم اعدام دست به اعتصاب غذا می‌زنند و حتی از درون زندان هم فریاد نه به اعدام سر می‌دهند جامعه هم با آن‌ها همراه شده است. نهادهای بین‌المللی با ارائه آمار به جمهوری اسلامی هشدار می‌دهند اما دیکتاتور با هدف ایجاد ارعاب و طولانی‌کردن عمر خود ایرانیان را این‌چنین به کام مرگ می‌کشاند.

از کنار این اسامی به راحتی نگذریم. ۷ انسان که بیش از ۱۴ سال شکنجه و تهدید را تحمل کرده‌ بودند اعدام شدند.

#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#نه_به_اعدام
#کامران_شیخه
#انور_خضری
#ایوب_کریمی
#قاسم_آبسته
#داوود_عبدالهی
#خسرو_بشارت
#فرهاد_سلیمی
@Tavaana_TavaanaTech

گروهی تحت عنوان شبکه سراسری انقلاب «زن زندگی آزادی» بیانیه‌ای به شرح زیر به مناسبت آغاز دومین سال فعالیت کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام منتشر کردند و نسخه‌ای از آن را برای ما ارسال کردند.

جمهوری اسلامی حکومتی است که حیاتش مستمرا به جنایت، کشتار، اعدام، شکنجه، زندان و سرکوب وابسته است. از آنجا که در میان همه این ابزارهای بقا، اعدام همواره نقشی منحصر به فرد برای حکومت داشته، مبارزه و جنبش علیه اعدام در ایران هم به عنوان نمادی از مقاومت مردم چند دهه قدمت دارد. مبارزه‌ای که در سال‌های اخیر به یکی از مهمترین جنبش‌های زنده درون جامعه بدل شده است.

در دل این روند تاریخی جامعه ایران علیه اعدام و برای دفاع از حق زندگی، کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام در زندان‌های ایران که از ۹ بهمن ۱۴۰۲ در پی اعدام #محمد_قبادلو و #فرهاد_سلیمی در زندان قزلحصار اعلام موجودیت کرد. اقدامی درخشان از سوی زندانیان، که در تولد یکسالگی‌اش باید از آن به عنوان نقطه عطفی در تاریخ مبارزات کل جامعه علیه اعدام یاد کرد.

همزمان با آغاز دومین سال فعالیت کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام و به پاس تلاش‌های سرسختانه و مستمر زندانیان، باید بر نکات کلیدی زیر به عنوان دستاوردهای این کارزار تاکید کرد:

۱. این کارزار با به میدان آوردن زندانیان ۳۴ زندان کشور ظرف مدت یکسال و ایجاد فضایی برای فعالیت هماهنگ، منظم و سراسری، سیاهچاله‌های جمهوری اسلامی، این نمادهای وحشت حکومت را اکنون به یکی از کانون‌های اعتراض و سنگر محکم جامعه برابر رژیم تبدیل کرده است.

۲. پیوند دادن زندانیان سیاسی و غیرسیاسی در مبارزه هدفمند علیه اعدام، از جمله دیگر دستاوردهای مهم این کارزار بوده که نه فقط بر دامنه اجتماعی آن افزوده؛ بلکه اساسا سنت‌ها و فرهنگ‌های مبارزاتی تازه‌ای را در زندان‌های جمهوری اسلامی بنا نهاده است.

۳. سه‌شنبه‌های نه به اعدام، در عین حال از روز نخست فراخوانی بوده‌ است به مردم، سازمان‌ها و نهادهای حقوق بشری ایرانی و بین‌المللی و نیز احزاب و سازمان‌های اپوزیسیون؛ فراخوانی که پس از یک سال به خوبی می‌بینیم حول آن چه مجموعه عظیمی از فعالیت‌ها، همکاری‌ها و هم‌صدایی‌ها در داخل و خارج کشور به راه افتاده است.


بله! کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام در زندان‌های ایران، یک سرمایه سیاسی مهم جامعه ایران و انقلاب «زن زندگی آزادی» و سلاح قدرتمند مردم ایران علیه حکومت اعدامی است؛ کارزاری که از یکسو خود نتیجه دهه‌ها مبارزه در سطح جامعه است و از سوی دیگر خواستار این است که پژواک صدای مبارزه علیه اعدام، باید ده‌ها برابر بلندتر شود.

به همین دلیل، در آغاز به کار دومین سال فعالیت کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام، بیش از پیش ضروری است که همه نیروهای مخالف اعدام، همه انسان‌های آزادی‌خواه و برابری‌طلب، از این کارزار در میدان عمل و به صورت فعالانه حمایت کنند. وقت آن است که تمامی تشکل‌ها و فعالین در داخل کشور، همه کارگران، بازنشستگان، دانشجویان، پرستاران، دانش‌آموزان، معلمان، زنان و رنگین‌کمانی‌ها، تمامی سازمان‌ها، نهادها و احزاب سیاسی اپوزیسیون، پشتیبانی کامل عملی خود را از این کارزار درخشان علیه اعدام و علیه حکومت اعدامی نشان دهند.

در برابر حکومتی که برای بقای سیاسی‌اش به دنبال گردنی برای طناب‌ دارش می‌گردد، ما مردم ایران چیزی برای دفاع از خود نداریم جز زنجیره‌ای انسانی که همه مبارزات، فعالیت‌ها، دردها، رنج‌ها و دادخواهی‌هایمان را به هم پیوند می‌زند.

✊ حکومت اعدامی نابود باید گردد
✌️ پیروز باد انقلاب زن زندگی آزادی

🌐 #شبکه_سراسری_انقلاب_زن_زندگی_آزادی
(شامل تشکل‌ها و گروه‌های مبارزاتی دانشجویی، زنان، جوانان و دانش‌آموزان)
۹ بهمن ۱۴۰۳

#نه_به_اعدام #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech