راحله راحمی‌پور، فعال مدنی و از خانواده‌های دادخواه است که با ۷۲ سال سن در زندان اوین به سر می‌برد او از حق درمان محروم مانده است.

این فعال مدنی ۷۲ ساله به تومور مغزی، بیماری قلبی، درد مفاصل، آب‌مروارید، فشار خون، دیابت و تالاسمی مینور مبتلا ست و نیاز به رسیدگی و درمان فوری دارد و با وجود تایید پزشکی قانونی در خصوص وخامت وضعیت جسمانی او و تاکید بر نیاز فوری به درمان در خارج از زندان، وی همچنان از اعزام به مراکز درمانی محروم مانده است.

اسفندماه ۱۴۰۳، دادگاه تجدیدنظر راحله راحمی‌پور را به ۴ سال و دو ماه حبس محکوم کرد.
راحله راحمی‌پور در آبان‌ماه ۱۴۰۲ پس از مراجعه به دادسرای اوین بازداشت شد و برای اجرای حکم حبس به زندان اوین منتقل شد.

راحله راحمی‌پور بارها با شجاعت گفته است:
«تا محاکمه این جانیان دست از دادخواهی نمی‌کشیم.»

برادر راحله راحمی‌پور، حسین راحمی‌پور، از جان‌باختگان کشتار دهه ۶۰ است. دردناک‌تر این‌که نوزاد او هم که در زندان بود، هرگز به خانواده‌اش تحویل داده نشد. با این حال راحله در تمام این سال‌ها دست از دادخواهی نکشیده است و حتی نزد سازمان ملل از جمهوری اسلامی شکایت کرد تا حکومت را وادار به پاسخ‌گویی کند.
صدای او را بشنوید:

https://youtu.be/WHc2R_63r5Y

#دادخواهی
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#راحله_راحمی_پور
@Tavaana_TavaanaTech

پیام درفشان، وکیل دادگستری:
راحله راحمی‌پور، زندانی سیاسی ۷۲ ساله با دو تومور مغزی، از مرخصی درمانی محروم است

پیام درفشان وکیل دادگستری و وکیل مدافع راحله راحمی‌پور، زندانی سیاسی ۷۲ ساله، با اشاره به وضعیت وخیم جسمانی و بیماری موکل خود، از محرومیت وی از مرخصی درمانی خبر داده است.

به گفته این وکیل دادگستری راحله راحمی‌پور، زندانی ۷۲ ساله با دو تومور مغزی و مشکلات شدید جسمی، با وجود تایید شرایط وخیم سلامت توسط پزشکی قانونی، همچنان در زندان نگهداری می‌شود. با اینکه دیوان عالی کشور حکم اولیه او را نقض و مجازات را کاهش داده، اما او فقط پنج روز مرخصی درمانی داشته و سپس به زندان بازگردانده شده است.

آنطور که این وکیل دادگستری گفته با وجود وثیقه سنگین و وضعیت بحرانی جسمی، آزادی مشروط و مرخصی درمانی او بدون ارائه توضیح از سوی دادستانی تهران رد شده است. این در حالی‌ست که مطابق ماده ۵۸ قانون مجازات اسلامی، تصمیم‌گیری در مورد آزادی مشروط برعهده دادگاه و قاضی اجرای احکام است، نه دادستان.

به گفته پیام درفشان دادستانی تهران به‌طور غیرقانونی روند رسیدگی به درخواست‌های آزادی مشروط و استفاده از پابند الکترونیکی را در اختیار گرفته و تصمیم‌گیری نهایی را خود انجام می‌دهد، اقدامی که نقض آشکار اصل تفکیک وظایف، استقلال قضات و حق دفاع زندانیان است.

وضعیت جسمانی راحله راحمی‌پور مصداق بارز شرایط عدم تحمل کیفر موضوع ماده ۵۰۲ قانون آیین دادرسی کیفری است. بنا بر این ماده هرگاه محکوم به مجازات (اعم از حبس و غیره) به بیماری جسمی یا روانی مبتلا باشد و اجرای مجازات، سبب تشدید بیماری یا تاخیر در بهبودی شود، اجرای مجازات باید تا زمان بهبودی متوقف شود.

#راحله_راحمی_پور #پیام_درفشان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هشدار شورای هماهنگی نسبت به وضعیت خطرناک زندانیان سیاسی

✍ محمد حبیبی/ سخنگوی شورای هماهنگی تشکل های صنفی فرهنگیان ایران

یک .کانال شورای هماهنگی در همان روز اول حمله اسراییل به اوین در گزارشی که از زندان اوین رسیده بود ، صراحتا از کشته شدن افراد غیر نظامی زیادی بویژه تعدادی از زندانیان و خانواده های مراجعه کننده به زندان اوین خبر داد .بعد از نزدیک به یک هفته ، سخنگوی قوه قضاییه خبر کشته شدن این خانواده ها و زندانیان در این حمله را تایید کرد.

دو .در همان گزارش تاکید شد که بند امنیتی ۲۰۹ خسارت زیادی دیده است .حالا بعد از نزدیک به یک هفته خبری از برخی زندانیان سیاسی همچون #علی_یونسی ، #مطهره_گونه_ای و #ارغوان_فلاحی نیست .و حالا این نگرانی به صورت جدی وجود دارد که در اثر این حمله، آسیب جدی به این دوستان و سایر زندانیانی که در زمان حمله در انفرادی بوده اند ، وارد شده است.

سه .بعد از حمله به زندان اوین، زندانیان بند چهار ، بند هشت و بند زنان ، با فشار و تهدید و رفتارهای غیر انسانی به زندان تهران بزرگ و زندان قرچک منتقل شده‌اند. شرایط اسفناک این دو زندان و بویژه بندهایی که این زندانیان سیاسی در آن نگهداری می شوند که از حداقل‌های امکانات بهداشتی و درمانی هم بی بهره است، نگرانی‌های عمیقی را بوجود آورده است. بویژه که تعدادی از این زندانیان همچون #ابوالفصل_قدیانی ، #راحله_راحمی_پور و تعدادی دیگر سالمند، بیمار و نیازمند مراقبت‌های ویژه هستند.

۴.شرایط کنونی زندانیان سیاسی در زندان تهران بزرگ و زندان قرچک نیازمند رسیدگی ویژه و و در راس آن اعطای مرخصی و آزادی است.

همه این زندانیان از جمله #محمد_حسن_پوره فعال صنفی معلمان، #اسماعیل_گرامی فعال بازنشستگان و #مرتضی_صیدی فعال کارگری و #خشایار_سفیدی و #مصطفی_محمد_حسن از فعالان دانشجویی در زندان تهران بزرگ
و #آنیشا_اسدالهی ، #ریحانه_انصاری_نژاد #ناهید_خداجو و #نسرین_جوادی و #گلرخ_ایرائی از فعالان کارگری و بسیاری دیگر از این زندانیان در شرایط بسیار سخت و خطرناکی به سر می‌برند. بویژه که بنا برگزارش‌ها، مسئولان زندان قرچک نه تنها پاسخگوی نگرانی خانواده های این زندانیان نبوده‌اند! بلکه با توهین و حرفهای نامربوط با ایشان برخورد کرده‌اند.

۵.شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران، ضمن محکومیت حمله اسراییل به زندان اوین و کشتار هموطنان غیر نظامی در این زندان، نگرانی عمیق خود را از تداوم شرایط اسفناک زندانیان سیاسی در دو زندان قرچک و تهران بزرگ اعلام می‌دارد و خواهان آزادی هر چه سریعتر این زندانیان و شفاف سازی نسبت به وضعیت زندانیانی است که تاکنون هیچ خبری از آنها بعد از حمله به اوین، مخابره نشده است. بویژه علی یونسی، مطهره گونه ای و ارغوان فلاحی.

بی شک مسئولیت جان این عزیزان و سایر زندانیان سیاسی و غیر سیاسی برعهده مسئولان قضایی و امنیتی است.

شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران

#ج_ا_یعنی_جنگ #زندانی_ما_کجاست #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

راحله راحمی‌پور، فعال مدنی ۷۳ ساله در زندان قرچک ورامین در شرایط سختی به سر می‌برد.
این زندانی که از بیماری‌های متعدد، تومور مغزی و تالاسمی مینور، رنج می‌برد، با شرایط جسمی نامناسب در زندان قرچک ورامین زندانی است.

راحله راحمی‌پور با وجود وخامت وضعیت جسمانی و نیاز فوری به درمان در خارج از زندان، همچنان از اعزام به مراکز درمانی یا برخورداری از آزادی مشروط محروم مانده است.
«هرانا» به نقل از یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این فعال مدنی می‌نویسد:
«خانم راحمی‌پور به دلیل کهولت سن از بیماری قلبی رنج می‌برد و به بیماری‌های متعددی از جمله تومور مغزی با وضعیت وخیم و نگران‌کننده، فشار خون، دیابت، درد مفاصل، آب مروارید و تالاسمی مینور مبتلا است. پیش‌تر، پزشکی قانونی عدم تحمل کیفر ایشان را تایید و اعلام کرده بود که ﻫﺮﮔﻮﻧﻪ ﻣﺤﯿﻂ ﭘﺮتنش موجب تشدید وضعیت بیماری خواهد شد و او به درمان فوری در خارج از زندان نیاز دارند. با این حال، او همچنان از رسیدگی تخصصی پزشکی و اعزام به مراکز درمانی محروم مانده است.»

خانم راحمی‌پور پیش از انتقال به زندان قرچک ورامین، در زندان اوین دچار تشنج‌های مکرر شده و در بهداری زندان اوین تحت درمان قرار می‌گرفت. از سوی دیگر شرایط نامناسب زندان قرچک و عدم دسترسی وی به خدمات اولیه پزشکی در این زندان، به نگرانی های خانواده این زندانی کهنسال دامن زده است.

راحله راحمی‌پور بارها با شجاعت گفته است:
«تا محاکمه این جانیان دست از دادخواهی نمی‌کشیم.»

برادر راحله راحمی‌پور، حسین راحمی‌پور، از جان‌باختگان کشتار دهه ۶۰ است. دردناک‌تر این‌که نوزاد او هم که در زندان بود، هرگز به خانواده‌اش تحویل داده نشد. با این حال راحله در تمام این سال‌ها دست از دادخواهی نکشیده است و حتی نزد سازمان ملل از جمهوری اسلامی شکایت کرد تا حکومت را وادار به پاسخ‌گویی کند.

صدای او را بشنوید:

https://youtu.be/WHc2R_63r5Y

#دادخواهی #یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #راحله_راحمی_پور #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

راحله راحمی‌پور، زندانی سیاسی سالمند، با حالی نامساعد به بیمارستان منتقل شد

را‌حله راحمی‌پور، زندانی سیاسی ۷۳ ساله محبوس در زندان قرچک ورامین، صبح امروز سه‌شنبه ۲۱ مردادماه، بر اثر برهم خوردن تعادل در حمام این زندان به زمین افتاد و از ناحیه سر و صورت دچار آسیب شد. شدت جراحت به حدی بود که حمام بند غرق در خون شد. او پس از این حادثه و به دلیل وخامت حال جسمی، به بیمارستان مفتح ورامین منتقل شده است.

براساس گزارش‌های رسیده، روز گذشته قصد داشتند خانم راحمی‌پور را با دستبند و پابند به خارج از زندان اعزام کنند که به دلیل مخالفت با این شرایط، اعزام انجام نشد.

راحله راحمی‌پور علاوه بر کهولت سن، با مشکلات جدی جسمی از جمله تومور مغزی، تالاسمی، فشار خون بالا و سابقه بیماری قلبی دست و پنجه نرم می‌کند. پیش‌تر در پی تشدید سردردها، آزمایش‌های پزشکی نشان داده بود که تومور مغزی او رشد کرده و یک تومور جدید نیز ایجاد شده است. او همچنین چندین بار در دوران حبس دچار حمله قلبی شده و یک بار تحت عمل آنژیو قرار گرفته است.

این فعال مدنی در آبان‌ماه ۱۴۰۲ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد، اما پس از بمباران این زندان، به همراه گروهی از زنان زندانی سیاسی به زندان قرچک ورامین انتقال یافت.

خانم راحمی پور به خاطر پیگیری وضعیت فرزند برادرش که در دهه شصت در زندان از پدر و مادر گرفته شد، مورد تعقیب قضایی قرار گرفته است. برادر خانم راحمی‌پور در دهه شصت اعدام شد. همسر برادرش هم آن زمان زندانی بود و وضع حمل کرده بود. فرزندش را از او گرفتند و دیگری خبری از سرنوشت آن نوزاد در دست نیست.

#راحله_راحمی_پور #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، با اشاره به شرایط اسفبار زندان قرچک، به ویژه عدم رسیدگی به زندانیان بیمار و سالمند، خواستار تعطیلی فوری این زندان (که آن را قتلگاه نامید) شد.

او نوشت:

قرچک ورامین؛ زندان نیست، قتلگاه است

🔹زندان قرچک ورامین، چیزی جز یک قتلگاه نیست. جایی که نه از حقوق انسانی خبری هست، نه از ابتدایی‌ترین استانداردهای پزشکی و بهداشتی. امروز، سمیه رشیدی، زنی که بزرگ‌ترین «جرمش» شعارنویسی اعتراضی بود، در کماست و پزشکان نسبت به وضعیت بحرانی او هشدار داده‌اند. این سرنوشت تلخ گواهی است بر آن‌که قرچک نه محل حبس، بلکه اردوگاه مرگ زنان زندانی است.

🔹در همین زندان، پریوش مسلمی مبتلا به سرطان از هرگونه خدمات درمانی محروم است و روز به روز به مرگ نزدیک‌تر می‌شود. راحله راحمی‌پور، زن دادخواه ۷۴ ساله‌ که مستقیما از بیمارستان به همین زندان منتقل شده، با ضعف جسمانی و کهولت سن، در خطر جدی است. فریبا کمال‌آبادی، ۶۳ ساله و از جامعه بهایی، سیزدهمین سال حبس خود را در همین دیوارهای پوسیده می‌گذراند. دیگر زندانیان سیاسی زن از جمله الهام صالحی نیز در شرایط نگران‌کننده به سر می‌برند؛ شرایطی که عملا به فرسایش تدریجی جان و روان آنان می‌انجامد.

🔹قرچک تنها قتلگاه زندانیان سیاسی نیست. زندانیان عادی، قربانیان جرایم عمومی، نیز در این جهنم زنده زنده می‌سوزند. همین چند روز پیش یک زندانی زن در همین زندان جان باخت، بی‌آنکه دسترسی به درمان داشته باشد. در قرچک، بیماری، گرسنگی، آلودگی، و تحقیر، بخشی از برنامه‌ریزی آگاهانه است، روشی برای شکستن تن و روح انسان‌ها.

🔹چند انسان بی‌گناه دیگر باید سالم وارد قرچک شوند و سپس یا جنازه‌شان بیرون بیاید یا با بیماری لاعلاج بازگردند، تا این شکنجه‌گاه تعطیل شود؟! زندان قرچک ورامین نه فقط لکه ننگی بر کارنامه جمهوری اسلامی است، که یک جنایت سازمان‌یافته علیه زنان زندانی است. امروز، توجه فوری همه ما باید به وضعیت حاد این زندان و به‌ویژه جان سمیه رشیدی معطوف باشد. فردا بدون شک دیر خواهد بود.

🔹شکنجه‌گاه قرچک ورامین باید تعطیل شود.

#زندان_قرچک #راحله_راحمی_پور #سمیه_رشیدی #فریبا_کمال_آبادی #پریوش_مسلمی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

پیام همبستگی جمعی از فعالان مدنی به مناسبت ده اکتبر، روز جهانی علیه اعدام

جمعه ۱۸ مهر ۱۴۰۴

جمعی از فعالان مدنی، در روز جمعه ۱۸ مهر ماه، به دیدار راحله راحمی‌پور، زندانی سیاسی ۷۳ ساله، رفتند. خانم راحمی‌پور به‌دلیل وخامت حال جسمی در مرخصی استعلاجی به سر می‌برد. او از خانواده‌های دادخواه اعدام‌هاب دهه شصت است که سال‌ها با این سوال که بر سر برادرزاده‌‌ی نوزادش در زندان در دهه شصت چه آمده، اعتراض خود را بیان کرده و بارها زندانی شده است.

حسین راحمی‌پور دندان‌پزشک بود و در سال ۱۳۶۳ به اتهام عضویت در سازمان راه کارگر، از گروه‌های سیاسی مخالف جمهوری اسلامی، اعدام شد. همسر او، که کارمند تامین اجتماعی بود، نیز به دلیل صدمات روحی و ابتلا به عارضه شدید قلبی در دی‌ماه ۶۳ از زندان آزاد شد. جمهوری اسلامی نه پیکر حسین را به خانواده تحویل داد و نه نشانی از محل دفن او را. تنها پاسخی که پس از اعدام، از سوی مقامات به خانواده داده شد این بود: «به درک واصل شده، بیایید وسایلش را بگیرید.»

راحله راحمی‌پور اما بیش از ۴۰ سال است که به دادخواهی خون برادر و نوزاد مفقودشده‌اش از پا ننشسته است.


https://tavaana.org/raheleh_rahemipuor/

#نه_به_اعدام #راحله_راحمی_پور #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech