شیرین عبادی: فاجعه روستای گونیچ درشرایط پساجنگی، مصداق جنایت علیه بشریت است

شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، در خصوص حمله مسلحانه به روستایی در سیستان و بلوچستان، در بیانیه‌ای تنها راه علاج مشکلات ایران را سرنگونی جمهوری اسلامی دانست.
متن این بیانیه به شرح زیر است:

🔹بنا به گزارش نهادهای حقوق بشری، روز گذشته صدها نیروی نظامی و امنیتی به بهانه بازداشت «جاسوسان» موساد در روستای گونیچ از توابع خاش به این روستا حمله کرده و رو به مردم محلی تیراندازی کرده‌اند. در این یورش وحشیانه یک زن ۴۰ ساله به قتل رسیده، یک زن باردار در اثر تیراندازی جنینش را از دست داده و ۱۲ زن بلوچ دیگر با اصابت گلوله جنگی زخمی شده‌اند که حال دو تن از آنها وخیم گزارش شده است.


🔹شجاعت زنان بلوچ در مواجه با نظامیان تا بن دندان مسلح در گونیچ، یادآور مقاومت مثال زدنی زنان در جنبش زن زندگی آزادی است. این همان مقاومتی است که حکومت ایران در سال‌های گذشته سعی کرده آن را از معنا تهی کرده و سرکوب کند. امروز هم پس از این جنایت آشکار، سپاه پاسداران با صدور بیانیه‌ای اعلام کرده که در نتیجه عملیات در این منطقه ۵۰ جاسوس موساد را بازداشت کرده است؛ دروغی آشکار برای توجیه جنایت.

🔹این ادعای کذب در حالی است که استان سیستان و بلوچستان در بحبوحه جنگ ایران و اسرائیل از امن‌ترین نقاط ایران بود. تعدادی از شهروندان زاهدانی مردم تهران را با وجود فاصله قابل توجه دو شهر، به خانه‌هایشان دعوت کردند. پاسخ حکومت به این مهمان نوازی و میهن دوستی، حمله به زنان روستای گونیچ بود.

🔹اگر تیراندازی به زنان روستایی در روز روشن، قتل یک زن چهل ساله، زخمی شدن دو دختر نوجوان و دست کم ده زن دیگر مصداق شرایط جنگی نیست، پس چیست؟ «نه به جنگ» نباید تنها معطوف به جنایت اسرائیل باشد. فاجعه روستای گونیچ مصداق جنایت علیه بشریت است و باید در صدر توجه رسانه‌ها و فعالین و نهادهای حقوق بشری قرار داشته باشد.

🔹جمهوری اسلامی به واسطه «نعمت جنگ» تیغ تیز سرکوبش را بار دیگر بر گردن بهاییان،‌ یهودیان، کولبران، زندانیان سیاسی، مهاجران افغانستانی و حالا مردم بلوچ گذاشته است. لازم به ذکر است که براساس قوانین جمهوری اسلامی آنچه مامورین نظامی در گونیچ انجام داده‌اند مصداق محاربه است! اما دستگاه قضایی ترجیح می‌دهد جوانان بی‌گناه را با مصادیقی همچون «سوزاندن سطل زباله» با این اتهام روانه چوبه‌های دار کند نه نیروهای خودش را!

🔹جمعیت روستای گونیچ حدود ۳۰۰ نفر است. ۱۲ زخمی و قربانی یعنی به گلوله بستن ۴ درصد جمعیت روستا. خطاب به تمام کسانی که این روزها به درستی از وطن و ایران دفاع می‌کنند می‌گویم اگر نیروهای سرکوب چنین درصدی از جمعیت کل مردم ایران را به گلوله ببندد قریب به سه و نیم میلیون ایرانی قربانی خواهند شد. هیچ وجدان بیداری این جنایت را تاب نمی‌آورد.

🔹علاج واقعه را قبل از وقوع باید کرد. نمی‌توانیم صبر کنیم تا جنایت دیگری را ببینیم و بعد از نهادهای بین‌المللی بخواهیم وارد عمل شوند. این علاج تنها به یک شیوه ممکن است: جمهوری اسلامی باید سرنگون شود.


#ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهوری_اسلامی #بلوچستان #خاش #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

«جمعیت روستای گونیچ حدود ۳۰۰ نفر است. ۱۲ زخمی و قربانی یعنی به گلوله بستن ۴ درصد جمعیت روستا. خطاب به تمام کسانی که این روزها به درستی از وطن و ایران دفاع می‌کنند می‌گویم اگر نیروهای سرکوب چنین درصدی از جمعیت کل مردم ایران را به گلوله ببندد قریب به سه و نیم میلیون ایرانی قربانی خواهند شد. هیچ وجدان بیداری این جنایت را تاب نمی‌آورد. »

بخشی از بیانیه خانم شیرین عبادی

جمهوری اسلامی چند روز پیش، به روستایی در حوالی شهرستان خاش در استان سیستان و بلوچستان حمله مسلحانه کرد و مردم را به رگبار بست. مردمی که همگی زن و کودک بودند. نیروهای حکومتی در این روستا به دنبال جاسوس و عوامل خارجی بودند!!!

زنان روستا در برابر متجاوزان، ایستادگی کردند. تا کنون چند نفر کشته شدند.

صدای روی این ویدیو صدای یک زن عرب خوزستان است که چند سال پیش در اعتراض به بی‌آبی شرکت کرده بود، در آنجا هم به سوی مردم بی‌دفاع شلیک شده بود. جمهوری اسلامی با زور سرنیزه و گلوله روی ناکارآمدی خود می‌خواهد سرپوش بگذارد.

این روشی همیشگی است! در این میان مردم محروم بیشترین آسیب‌ها را می‌بینند.

ویدیو از پوریا افضلی
puoria.afzali

#بلوچستان #خاش #روستای_گونیچ #زنان #ج_ا_یعنی_جنگ #نه_به_جمهورى_اسلامى #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech

زادروز سپهر شیرانی، فعال فضای مجازی، که زیر شکنجه ماموران اطلاعات سپاه در زاهدان جان باخت.

این نوجوان ۱۸ ساله، دانشجوی بلوچ که روز سه شنبه ۱۰ بهمن ۱۴۰۲، بدلیل فعالیت در فضای مجازی توسط نیروهای اطلاعات سپاه در زاهدان بازداشت شده بود جان خود را از دست داد.

او روز ١٢ بهمن ماه توسط اطلاعات سپاه پاسداران زاهدان بازداشت و دو روز پس از بازداشت و بی‌خبری از این دانشجو، نهادهای امنیتی با خانواده او تماس گرفته و گفته‌اند “فرزندتان جانش را از دست داد.»

پیکر او آثار شدید شکنجه داشت و مشخص بود که قبل از مرگ تحت شکنجه شدید قرار گرفته بود، یک پا و دست راست او شکسته و جمجمه‌اش بر اثر ضربات متعدد به علاوه جای یک گلوله در پشت سرش متلاشی شده بود.

بعداز مرگ‌خانواده‌اش را تهدید می‌کنند که در صورت دادخواهی خواهر وبرادراش نیز کشته خواهند شد.
‏بخشی از دلنوشته فریده شیرانی (مادراش) در سوگ‌اش:
‏«ز تن روح و روانم را گرفتند، تمام آرمانم را گرفتند، من آن افتاده در تاریک مطلق، که نور آسمانم را گرفتند ...»

او استوری و پست‌های زیادی در حمایت از اعتراضات و مردم بلوچستان منتشر می‌کرد.

#بلوچستان #سپهر_شیرانی #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

امروز سومین سالگرد #جمعه_خونین_زاهدان است، عزیزانی که سهم‌شان از زندگی در ایران گلوله شد.

خدانور لجه‌ای جوان بلوچ از اهالی شیرآباد زاهدان یکی از این افراد بود که یک روز پس از جمعه خونین زاهدان در درگیری با ماموران نظامی کشته شد. خدانور و خانواده او شناسنامه و مدارک هویتی نداشتند. تصویری از او در فضای مجاز منتشر شده که او را با دست‌هایی دستبند زده شده به میله پرچم نشان می‌دهد. تصویری که مربوط به بازداشتی در گذشته بوده و او را به میله بسته‌اند، تشنه نگه داشتند و شکنجه دادند. انتشار عکس‌های او الهام‌بخش تولید کارهای هنری شد و تصویر او بر حافظه جمعی نیروهای انقلاب حک شده است.

خدانور متولد دهم مهر بود، در روز تولدش کشته شد.


#بلوچستان #زاهدان_خونین #خدانور_لجه_ای #مهسا_امینی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سومین سالگرد قتل هم‌وطنان‌مان در جمعه خونین زاهدان

هم‌زمان با خیزش انقلابی «زن، زندگی، آزادی» در سال ۱۴۰۱، شهرهای کوچک و بزرگ، شاهد برپایی اعتراضات سراسری و حضور گسترده مردم بودند. معترضان علیه جمهوری اسلامی و مقامات، مشخصا رهبر، شعارهای تندی می‌دادند.
یکی از شهرهایی که علی‌رغم سرکوب وحشیانه و شدید ماموران حکومت در یکی از تجمعات پس از نماز جمعه، هر بار مستحکم‌تر از پیش به اعتراض ادامه داد، زاهدان بود.
این روز از سوی فعالان مدنی «جمعه خونین» نامیده شد و در نتیجه این سرکوب بیش از ۱۰۰ شهروند به قتل رسیدند و شمار زیادی زخمی شدند.

علت شکل‌گیری این قیام مردمی و در ادامه کشتار مردم بی‌گناه توسط جمهوری اسلامی را در این ویدئو ببینید:
https://tavaana.org/zahedan_fridays/

#زاهدان #بلوچستان #جمعه_خونین_زاهدان #جمعه_های_اعتراضی #خدانور_لجه_ای #مهسا_امینی‌ #زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

وضعیت بحرانی آموزش در روستای اسفکه/اسپکه چابهار؛
دانش‌آموزان زیر آفتاب و بدون نیمکت درس می‌خوانند

کانال شورای هماهنگی تشکل‌های صنفی فرهنگیان ایران نوشت:

ده‌ها دانش‌آموز مقطع ابتدایی در حیاط خاکی مدرسه و زیر آفتاب سوزان، بدون صندلی و نیمکت روی زمین نشسته‌اند و معلم در همان شرایط سخت، در حال تدریس است.

یکی از والدین دانش‌آموزان روستای اسفکه / اسپکه از توابع شهرستان چابهار با ارسال ویدئویی، وضعیت اسفبار و غیرانسانی آموزش کودکان این منطقه را به تصویر کشیده است.

به‌گفته این شهروند، مدرسه روستای اسفکه از چند سال پیش نیمه‌کاره رها شده و هنوز کار ساخت آن به پایان نرسیده است. به همین دلیل، دانش‌آموزان ناچارند در فضای باز و در گرمای شدید منطقه درس بخوانند.

والدین این دانش‌آموزان با انتقاد از تبعیض آشکار آموزشی در بلوچستان می‌گویند:
«اگر فرزندان خودِ مسئولان هم در این شرایط بودند، باز هم می‌گذاشتند زیر آفتاب درس بخوانند؟
آیا در تهران یا شهرهای بزرگ، دانش‌آموزان را این‌طور نگه می‌دارند؟»

نبود زیرساخت‌های آموزشی در بلوچستان یکی از معضلات مزمن و ریشه‌دار این منطقه است. بسیاری از مدارس در روستاهای سیستان و بلوچستان هنوز در کانکس‌ها، فضاهای استیجاری یا حتی در فضای باز و بدون امکانات اولیه برگزار می‌شوند. کمبود شدید معلم، نیمکت، سرویس مدارس، بهداشتی و آب آشامیدنی سالم، در کنار ساختمان‌های نیمه‌کاره یا فرسوده، باعث شده هزاران کودک بلوچ از حق اولیه خود یعنی آموزش باکیفیت محروم بمانند.

ـ جمهوری اسلامی میلیاردها دلار سرمایه کشور را صرف پروژه هسته‌ای کرد که دود شد و هوا رفت و فایده‌ای هم نداشت، اما کودکان ایرانی که اصلی‌ترین سرمایه کشور هستند، اینچنین در محرومیت قرار گرفته‌اند.
سرمایه کشور که صرف پروژه نابودی اسرائیل و حجاب اجباری و سایر مقاصد ایدئولوژیک حاکمیت مستبد شد، اگر برای آبادی و رفاه ایران به کار گرفته می‌شد، شاهد چنین فلاکتی نبودیم.


مرتبط:
دانش‌آموزانی که کشته می‌شوند
https://tavaana.org/accident_student/
درد مدام کمبود امکانات آموزشی
https://tavaana.org/education_in_iran/
کمبود فضای آموزشی؛ یک درام تلخ تمام ناشدنی
https://tavaana.org/lack_of_educational_space_in_iran/
گوشه‌ای از رنجی که بلوچستان می‌برد
https://tinyurl.com/4nkwd32u
آموزش پایه‌ای در سیستان و بلوچستان
https://tavaana.org/sistan/

#سیستان_و_بلوچستان #بلوچستان #نظام_آموزشی #حق_تحصیل_رایگان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

حال‌وش از ضرب و شتم دو زن سالمند در مرز میلک هیرمند در استان سیستان و بلوچستان، توسط یک سرباز وظیفه خبر داد و نوشت: در پی انتشار ویدیوی اهانت به دو زن بلوچ، افکار عمومی مردم بلوچستان به‌شدت خشمگین و جریحه‌دار شده است.

حال‌وش افزود: «این زن‌ تنها یک بطری ۱/۵ لیتری بنزین به همراه داشت تا آن را برای تامین نیازهای اولیه خود بفروشد، اما توسط نیروی نظامی حاضر در محل، به‌شدت مورد ضرب‌وشتم، ناسزاگویی و الفاظ رکیک قرار گرفت.»

در پی انتشار این ویدیو فرمانداری هیرمند اعلام کرد سرباز خاطی و فرمانده او بازداشت شدند.

رییس کل دادگستری سیستان و بلوچستان گفت: این پرونده به صورت ویژه رسیدگی خواهد شد.

مرکز اطلاع رسانی مرزبانی سیستان و بلوچستان در اطلاعیه‌ای با اشاره به «برخورد انضباطی و بازداشت خاطیان»، از مردم این استان عذرخواهی کرد.

آرش صادقی فعال حقوق بشر در خصوص این رفتار نوشت:

بلوچ‌ها دهه‌هاست در پایین‌ترین رده‌های شاخص‌های توسعه انسانی قرار دارد. دسترسی محدود به آموزش، بهداشت، زیرساخت‌های ارتباطی، و فرصت‌های شغلی موجب شده بخش بزرگی از جمعیت در چرخه‌ای از فقر مزمن گرفتار شوند.
در چنین شرایطی، سوخت‌بری خرد نه از سر انتخاب بلکه از سر اجبار و بقا شکل گرفته است. برای بسیاری از خانواده‌های بلوچ، حمل چند لیتر بنزین با موتور یا در ظرف‌های کوچک به آن‌سوی مرز، تنها راه دست‌یابی به درآمد روزانه‌ای است که بتواند حداقل نیازهای زندگی را پوشش دهد.
سیاست رسمی، بدون توجه به ریشه‌های اقتصادی پدیده، اغلب آنها را در قالب «قاچاق» و «تخلف امنیتی» تعریف می‌کند. در نتیجه، نیروهای نظامی مأمور اجرای قانونی هستند که عملاً فقر را مجازات می‌کند.
این رویکرد باعث شکل‌گیری پدیده‌ای می‌شود که می‌توان آن را “جرم‌انگاری فقر” نامید؛ یعنی هنگامی‌که نیاز معیشتی به جای آنکه موضوع حمایت اجتماعی باشد، به موضوع برخورد امنیتی بدل می‌شود.
در مقابل، مسیرهای بزرگ‌مقیاس قاچاق که به‌صورت سازمان‌یافته و با پشتیبانی شبکه‌های ذی‌نفوذ فعالیت می‌کنند، اغلب از مصونیت عملی برخوردارند.


#سیستان_بلوچستان #بلوچستان #سوختبری #فقر #فقر_فساد_گرونی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
«سلام توانا، امروز این عکس رو گرفتم، نه مدرسه خوبی داریم، نه مدیر خوبی.
ما توی بلوچستان زندگی می‌کنیم. خسته شدیم از این حکومت، لعنت بر جمهوری اسلامی ایران

ما حق جوانان وطن رو می‌گیریم، مهسا، نیکا، خدانور، حمیدرضا و دانش‌آموزانی که از مدرسه اخراج شدن مثل آرزو خاوری‌ها»

ـ عکس و متن ارسالی مخاطبان توانا

ـ در روزهای گذشته اخباری مبنی بر ارسال یک میلیارد دلار پول برای حزب‌الله لبنان طی یکسال گذشته، آن هم در شرایطی که مردم میهنمان به طور ملموس با شرایطی بسیار دشوار برای تامین نیازهای اولیه خود مواجه هستند و بسیاری از دانش‌آموزان ترک تحصیل کرده‌اند و ... خشم زیادی را برانگیخته است.

استان سیستان و بلوچستان، چرا باید به عنوان منطقه محروم شناخته شود؟ چرا با وجود سواحل زیبا و بنادر مهم، میزان اشتغال در این استان باید کم باشد؟ چرا هنوز مدارس بسیاری فاقد امکانات اولیه هستند؟
آن طرف آب‌های نیلگون خلیج فارس در حال توسعه است و این سمت، روز به روز محروم‌تر و مسئول چنین وضعیتی حکومت ولایت فقیه است.

#برای_دانش_آموزا_برای_آینده #بلوچستان #فقر_فساد_گرونی #نه_به_جمهوری_اسلامی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

حمله به زهره صیادی، فعال مدنی مدافع بی‌شناسنامه‌ها؛ بازگشت سیاست‌های خشونت و رد مرز در سیستان و بلوچستان

روایت یک معلم از بازگشت سیاست‌های رد مرز و خشونت در سیستان و بلوچستان

یک معلم که شاهد عینی یکی از تجمعات اخیر در سیستان و بلوچستان بوده، از برخورد خشونت‌آمیز با زهره صیادی ـ فعال مدنی شناخته‌شده در زمینه‌ی دفاع از حقوق شهروندان بی‌شناسنامه ـ و هم‌زمان از شدت گرفتن فشارها بر خانواده‌های فاقد مدارک هویتی خبر می‌دهد.

او می‌گوید:
«من همان روز آن‌جا بودم. ما برای پیگیری وضعیت چند خانواده بی‌شناسنامه آمده بودیم. ناگهان مردی با لحن تند و خشمگین به او نزدیک شد و گفت “به تو مربوط نیست”، بعد درگیری پیش آمد و او را با مشت زد و دهان خانم صیادی در از خون شد. صحنه‌ای تلخ و ناباورانه بود؛ کسی که سال‌ها برای حق تحصیل کودکان بی‌شناسنامه تلاش کرده، حالا خودش هدف خشونت قرار گرفته بود.»

این معلم می‌گوید که در سال‌های گذشته، تلاش‌های فعالان مدنی باعث شده بود بازداشت و «رد مرز» خانواده‌های فاقد شناسنامه متوقف شود و حتی کودکان بتوانند با دریافت کد آموزشی وارد مدرسه شوند. اما حالا همه‌چیز در حال بازگشت به نقطه‌ی صفر است:
«بعد از جمعه‌ی خونین زاهدان، فضا به‌کلی تغییر کرده. از بازداشت‌های خانوادگی تا تهدید فعالان محلی... همه چیز دوباره دارد به دوران ترس و سکوت برمی‌گردد.»

بازداشت‌های خانوادگی و رنج بی‌صداها

او از بازداشت جمعی ساکنان یک روستا در نزدیکی خاش خبر می‌دهد:
«حدود یک هفته پیش، خانواده‌های کامل را بردند، زن‌ها، بچه‌ها، مردها. هیچ تفکیکی بین کودک و بزرگسال نبود. مأموران انگار مأمور اجرای خشم بودند، نه قانون. هنوز هم نمی‌دانیم بسیاری از آن‌ها کجا هستند.»

به گفته‌ی این معلم، تلاش‌های بی‌وقفه‌ی سال‌های گذشته پس از تجمع مردم بی‌شناسنامه مقابل مجلس در سال ۱۳۹۵ باعث شده بود روند صدور شناسنامه برای هزاران نفر آغاز شود. اما او با تأسف می‌گوید:
«همه‌ی آن امیدها دارد از بین می‌رود. دیگر کسی جواب‌گو نیست. پرونده‌ها متوقف شده‌اند، بازداشت‌ها زیاد شده و حتی کسانی که برای دفاع از بی‌صداها سخن می‌گویند، هدف خشونت قرار می‌گیرند.»

این شاهد عینی تأکید می‌کند که موضوع فراتر از یک درگیری شخصی است:
«آن مشت فقط یک لحظه بود، اما معنایش خیلی بزرگ‌تر است. معنایش این است که در این کشور حتی دفاع از محرومان هم مجازات دارد. معنایش این است که ستم دارد عادی می‌شود.»

این معلم که از نزدیک با خانواده‌های بی‌شناسنامه کار کرده، با اندوه می‌گوید:
«خانم زهره صیادی درد کشید، اما فراموش نکنیم که درد بزرگ‌تر، درد آن مردمان بی‌نام است. حالا همه‌ی ما باید کنار آن‌ها بایستیم تا از سرزمین‌شان بیرون نرانده شوند. این فقط دفاع از چند خانواده نیست؛ دفاع از انسان است. ما کنار خانم صیادی می‌ایستیم و از کودکان دفاع می‌کنیم»

ـ عکس زهره صیادی، فعال مدنی و زندانی سیاسی سابق، در یکی از تجمعات اعتراضی

برای آشنایی با زهره صیادی، خوب است نامه دو سال پیش نرگس محمدی در مورد او را که با وجود ابتلا به بیماری سرطان در زندان بود، بخوانید:

«۸ مرداد "زن"ی وارد بند شد. نامش را شنیده بودم . "زن"ی از "زاهدان"رنج کشیده مظلوممان، از" شهر خدانور"، آمده بود. زهره صیادی، "زن"ی که برای کودکان بی‌شناسنامه که حکایتشان درد است، برای کودکان کار که کودکیشان رنج است، برای کودکان بی‌سواد که آینده‌شان تاریک است، چون دختر ۵ ساله زیبای خودش، "مادر"ی کرده بود و طی ۱۰ سال فعالیت بی وقفه، ۱۰ بار بازداشت شده و حالا برای تحمل یک سال حبس پا به زندان" زنان" می‌گذاشت.....»

بیشتر بخوانید:
https://t.me/Tavaana_TavaanaTech/73638

#زهره_صیادی #کودکان_بی_شناسنامه #سیستان_و_بلوچستان #بلوچستان #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech