فروشگاه زندان

زندانیان می‌توانند اجناس و لوازم مورد نیاز خود را از فروشگاه‌های زندان تهیه کنند. قیمت اجناس و لوازمی که فروشگاه‌های زندان در اختیار زندانیان می‌گذارد، اولا نباید بیشتر از قیمتی باشد که روی کالا قیمت‌گذاری شده است. دوم اینکه فروش کالا به زندانی، باید با فاکتور انجام شود.
کالاهایی در فروشگاه زندان عرضه می‌شود که توسط سازمان زندان‌ها اعلام شده باشد. به این منظور سازمان زندان‌ها صورت ریز کالا‌ها و لوازم مجاز را تهیه می‌کند و به اداره کل زندان‌ها ابلاغ می‌کند. بنابراین چنان نیست که همه‌جور کالایی در فروشگاه زندان عرضه شود و زندانی بتواند آن را از فروشگاه زندان خریداری کند.
صورت ریز مواد و اجناس موجود در فروشگاه‌ها باید روی برگه‌ای نوشته شود و روی درِ ورودی فروشگاه نصب شود تا همه زندانیان از اجناس موجود و قیمت آن‌ها باخبر باشند. نظارت بر وضعیت فروشگاه‌ها و قیمت‌ها به عهده رئیس زندان است. زندانی حق دارد که نسبت به قیمت کالاهای عرضه‌شده در فروشگاه زندان شاکی باشد. اگر قیمت کالایی گران‌تر از قیمت آن در خارج از زندان باشد، زندانی حق دارد شکایت‌نامه‌ای تنظیم کند و فاکتور فروش را ضمیمه آن کند و به نماینده بازرسی، حفاظت و اطلاعات موسسه یا رئیس اندرزگاه بدهد. اگر که شکایت زندانی مربوط به غیربهداشتی‌بودن برخی کالاهای عرضه‌شده در فروشگاه زندان باشد، مثل فاسدبودن گوشت یا مواد غذایی دیگر، در این صورت شکایت‌نامه‌اش را باید به مسئول واحد بهداشت و درمان موسسه بدهد. همه این موارد طبق ماده ۱۵۹ آئین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، لازم‌الاجرا است.

https://tavaana.org/prisoners_rights28

در یوتیوب:
https://youtu.be/t4JfK9SDU0s
در کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id4733738-id599339549

منبع: کتاب حقوق زندانی به زبان ساده، منتشر شده توسط کانون مدافعان حقوق بشر
@DhrcIran
#پادکست #حقوق_زندانی_به_زبان_ساده #یاری_حقوقی_توانا
@Tavaans_TavaanaTech

افراد دارای بیماری حاد، نباید زندانی شوند

پذیرش محکومان بیمار با پذیرش افراد عادی متفاوت است و شرایطی برای آن در نظر گرفته شده است.

پذیرش زندان به محض برخورد با فرد زندانی یا بازداشتی، وضعیت ظاهری او را کنترل می‌کند و چنانچه بیماری حادی داشته باشد، پیش از پذیرش، یک صورت‌جلسه تنظیم می‌کند و او را به بهداری زندان معرفی می‌کند تا توسط پزشک زندان معاینه شود.

در مواردی که در وضع ظاهری زندانی، آثار ضرب و جرح دیده شود هم، پیش از پذیرش، از آثار ضرب و جرح موجود بر بدن او، عکس گرفته می‌شود و صورت‌جلسه تنظیم و به امضا و اثر انگشت مأمورِ بدرقه می‌رسد، و بعد، زندانی به بهداری زندان معرفی می‌شود تا معاینه شود.
رئیس موسسه هم بلافاصله با گزارشِ کتبیِ مأمور پذیرش، در جریان امر قرار می‌گیرد تا مرجع قضائی مورد نظر را در جریان بگذارد. مسئولین پذیرش موسسه، زندان یا مراکز حرفه‌آموزی و اشتغال زندان، بازداشت‌گاهها، کانون‌های اصالح و تربیت، یا اردوی بازپروری، مکلف هستند که در زمان پذیرش زندانی، وضعیت ظاهری او را هم از نظر جسمی و روانی مورد توجه قرار دهند. و هم از نظر وجود آثار ضرب و جرح بر بدنش کنترل کنند.

در صورت مشاهده نشانی از بیماری‌های روانی یا جسمانی، باید پیش از پذیرش، زندانی را برای انجام معاینات پزشکی به بهداری معرفی کنند تا توسط پزشک زندان معاینه شود.
بر اساس ماده ۵۵ آئین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقدامات تأمینی و تربیتی کشور، زندانی‌ای که بیماری حاد یا شرایط جسمانی وخیم دارد، مجروح است، یا مصدومیتی دارد که نیازمند مراقبت‌های پزشکی درمانی و بیمارستانی است، تا زمان تثبیت وضعیت و بهبودی، نباید پذیرش ‌شود و باید به مراکز درمانی معرفی شده و مراتب به مرجع قضائی اطلاع داده شود.

https://tavaana.org/prisonersrights20/
در یوتیوب:
https://youtu.be/_jTOKwxKV88
در کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id4733738-id592955608


منبع: کتاب حقوق زندانی به زبان ساده، منتشر شده توسط کانون مدافعان حقوق بشر
@DhrcIran
#پادکست #حقوق_زندانی_به_زبان_ساده #یاری_حقوقی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ملاقات وکیل مدافع با زندانی

ملاقات وکیل مدافع با زندانی چه روزهایی از هفته و به دستور چه مقامی صورت می‌گیرد؟

ملاقات وکیل‌مدافع با زندانی تابع زمان و برنامه خاصی از طرف زندان و مسئولین زندان نیست. وکیل زندانی، هر موقع که ضرورت ایجاب کند، می‌تواند از مقامات قضائی مجوز کتبی بگیرد و در ساعات اداری به زندان مراجعه و با ارائه وکالت‌نامه، با موکل خود ملاقات کند.

محل ملاقات وکلا با موکلین‌شان جایی غیر از محل ملاقات عمومی است. برای این منظور در هر زندانی به هزینه «کانون وکلا»، اتاق ویژه ملاقات وکلا با موکلین‌شان ساخته می‌شود که به آن «اتاق ویژه ملاقات وکیل» هم گفته می‌شود.

سایت:
https://tavaana.org/prisoners_rights62/
یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=3sedoZpcaQc


منبع: کتاب حقوق زندانی به زبان ساده، منتشر شده توسط کانون مدافعان حقوق بشر
@DhrcIran
#پادکست #حقوق_زندانی_به_زبان_ساده #یاری_حقوقی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

آیا زندانی می‌تواند وجه نقد یا اوراق بهادار داشته باشد؟

در صورتی که زندانبانان در وسایل زندانی وجه نقد یا اوراق بهادار کشف کنند، ممکن است ۳ وضعیت برای او متصور شوند: １- اگر از وجوه مذکور استفاده نامشروع شده است؛ مثلا محکوم یا زندانی آن پول را به عنوان رشوه به کسی داده، یا در زندان بساط قمار راه انداخته و آن پول در قمار مورد استفاده قرارگرفته باشد، همه پول‌های کشف‌شده توقیف و موضوع به قاضی ناظر زندان گزارش می‌شود تا به عنوان یک جرم با آن برخورد شود. – چون خود این کارها به تنهایی جرم هستند. در این صورت برای زندانی پرونده جدیدی درست می‌شود و این‌بار باید به اتهام رشوه یا قمار یا هر جرم دیگری که با استفاده از پول در زندان انجام داده، مورد محاکمه قرار بگیرد. ２- اگر غیر از پول، اشیاء ممنوعه دیگری نزد زندانی کشف شود که صرف نگهداری آنها جرم باشد – مثلا مواد مخدر، مشروبات الکلی – در این صورت هم موضوع صورت‌جلسه می‌شود و به قاضی ناظر زندان گزارش می‌شود تا طبق قانون با او برخورد کند. ３- اگر از پول یا اوراق بهادار کشف‌شده استفاده نامشروع نشده باشد، و همینطور در مورد وسایلی که صرف نگهداری آنها جرم نیست، مثل وسیله بازی منچ یا شطرنج، یا اینکه زندانی رادیویی را نزد خود نگهداری می‌کرده – که بیشتر از یک موج دارد،از آنجایی که صرف نگهداری منچ یا رادیوی با بیش از یک موج جرم نیست، در این صورت، وسایل مذکور از او گرفته و موضوع صورت‌جلسه می‌شود و فقط به اطلاع شورای انضباطی زندان می‌رسد.


https://tavaana.org/prisoners_rights26/
در یوتیوب:
https://youtu.be/Tv_wke1EjMw
در کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id4733738-id597630243

منبع: کتاب حقوق زندانی به زبان ساده، منتشر شده توسط کانون مدافعان حقوق بشر
@DhrcIran
#پادکست #حقوق_زندانی_به_زبان_ساده #یاری_حقوقی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

داشتن تولیدات در آسایشگاه و بند

آیا زندانیان مجازند که داخل بند یا آسایشگاه، تولیداتی داشته باشند؟ بله. بر اساس ماده ۱۷۸ آئین‌نامه اجرایی سازمان زندانها، غیر از اشتغال در مراکز حرفه‌آموزی، محکومان و متهمان میتوانند با موافقت رئیس زندان در ساعتهای بیکاری و فراغت در آسایشگاه خود به فعالیت‌های علمی، هنری و کارهای دستی اشتغال داشته باشند. مواد اولیه این نوع کارها فقط به وسیله فروشگاه موسسه یا زندان تهیه شده و در اختیار آن‌ها گذاشته می‌شود. یعنی زندانیان نمی‌توانند وسایل و مواد اولیه کارهای دستی را از خارج از زندان تهیه کنند. اگر زندانی سرمایه لازم برای تهیه مواد اولیه و لوازم کار خود را داشته باشد، میتواند آن را با هزینه خودش تهیه کند؛ که در این صورت تمام سود آن عاید خود او می‌شود. اما اگر زندانی سرمایه لازم برای تهیه مواد اولیه را نداشته باشد، در این صورت مواد اولیه از طریق شرکت تعاونی کارکنان موسسه، یا انجمن حمایت زندانیان، یا بنیاد و سایر شرکت‌های خصوصی و خیریه‌ها تهیه و در اختیار او گذاشته می‌شود. اما بعداً نه‌تنها هزینه تهیه مواد اولیه از سود آن کم می‌شود، بلکه درصدی از سود حاصله به عنوان «سهم سرمایه» در قالب «عقد مضاربه» هم برداشت و به حساب سرمایه‌گذار واریز و بقیه به حساب محکوم منظور می‌شود. طبق ماده ۱۷۹ آئیننامه اجرایی سازمان زندانها ماده 546 قانون مدنی، زندان با تهیه مواد اولیه، شریک سودِ حاصله میشود، اما چون سرمایه‌گذاری در قالب عقد مضاربه صورت میگیرد، فقط در سود سهیم می‌شود و چنانچه ضرر و زیانی وجود داشته باشد، این ضرر فقط روی دوش زندانی – که عامل است – قرار می‌گیرد. زندانی می‌تواند آنچه را که درست کرده است، بفروشد. برای این کار رئیس موسسه می‌تواند مبادرت به فروش تولیدات زندانیان کند.
https://tavaana.org/prisoners-rights_47/

در یوتیوب:
https://youtu.be/o89AML0S2Gs

در کست‌باکس:
https://castbox.fm/episode/id4733738-id622552847


منبع: کتاب حقوق زندانی به زبان ساده، منتشر شده توسط کانون مدافعان حقوق بشر
@DhrcIran

#پادکست #حقوق_زندانی_به_زبان_ساده #یاری_حقوقی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

منظور از قرار تأمین مناسب چیست؟

قرار تأمین مناسب یا تضمینی، که در قانون آئین دادرسی کیفری پیش‌بینی شده،می‌تواند به یکی از سه قالب‌ «قرارداد مدنی»، «وثیقه» و همینطور هر یک از « قرارهای تأمین کیفریِ» مندرج در قانون آئین دادرسی کیفری باشد. قرارداد مدنی: می‌تواند تعهدی در قالب مثلا ضمانت باشد: یعنی یک نفر ضامن زندانی می‌شود که در موقع ضرورت، او را به زندان معرفی کند و با دادن چک یا سفته متعهد می‌شود که وجهی را به عنوان وَجهُ‌الضِمان بپردازد. ضامن، می‌تواند برای اطمینان از عدم تضییعِ حق خود، قراردادی هم با زندانی تنظیم کند، تا در صورت فرار و عدم دسترسی به او، ضامن از آن طریق به حق خودش برسد. وثیقه می‌تواند شامل پولِ نقد، ضمانت‌نامه‌ی بانکی و مالِ مَنقول یا غیرمنقول باشد. وثیقه‌گذار باید «وجه نقد» یا «مال»ی را به عنوان وثیقه قبول کند تا در صورت عجز از معرفی زندانی، آن را پرداخت کند. بدیهی است که اخذ تضمین از زندانی برای اعزام به مرخصی، و صدور هر یک از قرارهای تأمینِ کیفریِ ذکرشده و تعیین میزان وجهِ التزام یا وجهُ‌الکِفاله یا وثیقه، باید بر مبنای قانون و متناسب با باقیمانده‌ی مدتِ حبس زندانی و جزای نقدیِ حکم، تعیین شود. حتی اگر زندانی به پرداخت جزای نقدی هم محکوم شده باشد. تعیین وثیقه با مبلغ بیش از حدِ آنچه که در قانون پیش‌بینی شده است، نقضِ قانون و عملاً محروم‌کردن زندانی از حق مرخصی است.

https://tavaana.org/certification/

در یوتیوب:
https://youtu.be/6n3fbT-wT6s

منبع: کتاب حقوق زندانی به زبان ساده، منتشر شده توسط کانون مدافعان حقوق بشر
@DhrcIran

#پادکست #حقوق_زندانی_به_زبان_ساده #یاری_حقوقی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اعتراض محمدرضا مراد بهروزی به رد درخواست مرخصی برای حضور در مراسم ازدواج خواهرش

محمدرضا مراد بهروزی، زندانی محبوس در زندان چوبیندر زندان قزوین، در تماسی تلفنی خطاب به مردم ایران اعلام کرد که شورای زندان برای چندمین بار با درخواست مرخصی او مخالفت کرده است. به گفته او، این مرخصی به منظور حضور در مراسم عروسی خواهرش در تاریخ ۱۸ شهریور درخواست شده بود.

مراد بهروزی که یازده ماه است در زندان به‌سر می‌برد، در این پیام تلفنی با طرح پرسشی انتقادی گفت: «نظامی که دم از عدل علوی می‌زند و هفته‌ای را به نام وحدت شیعه و سنی نامگذاری کرده است، چگونه می‌تواند در عمل با دیگر مذاهب وحدت برقرار کند، در حالی که حتی ابتدایی‌ترین حقوق یک زندانی را نادیده می‌گیرد؟»

او تأکید کرد که بی‌قانونی و ظلم به بخشی از «روزمرگی کارگزاران این نظام» بدل شده و در پایان پیام خود ابراز امیدواری کرد که روزی «نور بر ظلمت پیروز گردد».


#محمدرضا_مرادبهروزی #بیانیه #حقوق_زندانی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

اعتراض مهدی مسکین‌نواز به نقض حقوق قانونی‌اش از زندان بندر انزلی

مهدی مسکین‌نواز، زندانی سیاسی در زندان بندر انزلی، در پیامی صوتی از داخل زندان، نسبت به بی‌عدالتی‌های قضایی و کارشکنی در اجرای مرخصی قانونی خود اعتراض کرده است.

او در این فایل صوتی، با خطاب قرار دادن غلامحسین محسنی اژه‌ای، رئیس قوه قضاییه، به شرح تجربه‌های خود از بازداشت، بازجویی، و روندهای ناعادلانه‌ی قضایی پرداخت و گفت:

«سال ۹۸ در حالی که تنها یک شورت به تن داشتم و با چشمان بسته رو به دیوار ایستاده بودم، تبدیل به شیشه بکس بازجو شدم... هر بار که از زمین بلند می‌شدم، ذکر می‌گفتم و او فریاد می‌زد: اینجا فقط مرگ آنتن می‌دهد.»

مسکین‌نواز در ادامه با اشاره به اینکه با گذشت بیش از چهار ماه از واجد شرایط بودن برای مرخصی، همچنان از این حق محروم مانده، گفت:

«طبق قانون شما من الان باید برم مرخصی... قرار بود پنجشنبه برای مراسم چهلم خواهرم آزاد شوم، اما هنوز در زندانم. اگر فردا هم صدام کنند، دیگر نمی‌روم.»

او با اشاره به مشکلات ساختاری در ارتباط میان زندان‌ها و نهادهای قضایی افزود که خانواده‌اش میان تهران و انزلی سرگردان‌اند و هزینه‌های روانی و مالی سنگینی را متحمل شده‌اند:

«سیستم‌ها به هم وصل نیستند، یا همدیگر را نمی‌خواهند؛ و نتیجه‌اش این است که حق زندانی ضایع می‌شود.»

مسکین‌نواز همچنین از شکنجه، اعتصاب غذا و خودآزاری در اعتراض به اعدام‌ها و قطع تماس زندانیان در سال‌های گذشته سخن گفت و تأکید کرد که سکوت کنونی‌اش تنها به‌دلیل احترام به مادر داغدارش و رفتار محترمانه‌ی مسئولان زندان انزلی است.

او در پایان هشدار داد که در صورت تداوم بی‌توجهی به حقوقش، «واکنشی نشان خواهد داد» و افزود:

«اگر قرار باشد حقم این‌طور ضایع شود، من آدمی نیستم که بنشینم و تماشا کنم.»

#مهدی_مسکین_نواز #بیانیه #حقوق_زندانی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

علی مطلبی، فعال سیاسی، در سال ۱۳۹۸ به دلیل فعالیت‌های سیاسی بازداشت شد. در سال ۱۳۹۹، او دچار سکته قلبی شد و بر اساس تشخیص پزشکان، ۴۵ درصد از عملکرد قلبش از بین رفت و تحت درمان و مرخصی پزشکی قرار گرفت. با وجود اینکه شرایط او به گونه‌ای است که نه تحمل حبس ممکن است و نه شرایط زندان را دارد، اداره اطلاعات همچنان مانع استفاده‌ی او از عفو می‌شود.

در آستانه‌ی اعلام عفو، اداره اطلاعات با تماس‌های مکرر و تهدید، اعلام می‌کند که او را از این امتیاز محروم می‌کند و با وجود مدارک قانونی، همچنان به بهانه‌های مختلف مانع آزادی او می‌شود.

از متهمان این پرونده دو نفر از متهمان از جمله پسر عموی علی مطلبی (در اثر سکته) و ساسان نیک‌نفس به خاطر عدم رسیدگی پزشکی در زندان، جان خود را از دست داده‌اند!

#علی_مطلبی #حقوق_زندانی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

توقیف دست‌نوشته‌های سالار طاهر افشار در زندان اوین و درگیری مأموران با خواهرش هنگام ملاقات

خانواده‌ی سالار طاهر افشار، زندانی سیاسی اهل آذربایجان غربی و محبوس در زندان اوین، پس از هفت ماه برای نخستین‌بار موفق به دیدار با او شدند. این دیدار در روز سه‌شنبه ۱۶ مهرماه ۱۴۰۴، پس از طی مسیر طولانی خانواده از ارومیه تا تهران انجام گرفت.

بر اساس گزارش‌های رسیده، سالار طاهر افشار در دوران حبس خود به نوشتن رمان‌های کوتاه مشغول بوده است. او در روز ملاقات، یکی از این دست‌نوشته‌ها را که شامل رمانی کوتاه بوده، به خواهرش تحویل می‌دهد تا آن را با خود از زندان خارج کند.
با این حال، در هنگام خروج خانواده از سالن ملاقات، مأموران امنیتی زندان اوین دستور بازرسی وسایل خانواده را صادر کرده و دفتر حاوی رمان سالار را از خواهر وی می‌گیرند. این اقدام با مقاومت خواهر سالار و درگیری لفظی و فیزیکی میان مأموران زن و خانواده‌ی طاهر افشار همراه می‌شود. شدت مشاجره به حدی بود که بسیاری از خانواده‌های زندانیان حاضر در سالن ملاقات شاهد ماجرا بودند.

در نهایت، مأموران از خروج دفتر جلوگیری کرده و آن را توقیف کردند. آنان همچنین خانواده‌ی سالار طاهر افشار را تهدید کرده‌اند که در صورت یافتن هرگونه محتوای «نامناسب» در دفتر، ملاقات‌های بعدی این زندانی قطع خواهد شد.

به گفته‌ی نزدیکان این زندانی، سالار طاهر افشار از زمان بازداشت تاکنون از حق ارتباط آزاد با بیرون و دسترسی به آثار و نوشته‌های خود محروم بوده است.


او در دی ماه سال ۱۴۰۳ توسط شعبه ۳۶ دادگاه تجدیدنظر استان تهران از بابت اتهام اجتماع و تبانی به تحمل پنج سال حبس محکوم شده و از اسفند ماه ۱۴۰۳ دوران حبس آغاز شده است.

سالار طاهر افشار، در تاریخ ۱۷ بهمن ماه ۱۴۰۲، در ارومیه بازداشت و سپس به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شده و در تاریخ ۹ اسفند سال گذشته با تودیع وثیقه آزاد شده بود.

#حقوق_زندانی #سالار_طاهر_افشار #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

بیانیه زندانیان سیاسی اوین در حمایت از رضا خندان: «محرومیت از ملاقات، شکنجهٔ سفید است»

در حالی‌که بیش از نه ماه از محرومیت رضا خندان، فعال حقوق بشر، از ملاقات با همسرش نسرین ستوده می‌گذرد، جمعی از زندانیان سیاسی زندان اوین با انتشار بیانیه‌ای این اقدام را «شکنجهٔ سفید علیه او و خانواده‌اش» خواندند. آنان با اشاره به تحصن رضا خندان در مقابل دفتر مقامات زندان، تأکید کرده‌اند که اصرار مسئولان اوین بر حجاب اجباری به‌عنوان شرط ملاقات، رفتاری غیرانسانی و مغایر با حقوق اولیهٔ زندانیان است و خواستار پایان فوری به این محرومیت و اجرای حق قانونی او برای مرخصی شده‌اند.

متن کامل این نامه به شرح زیر است:

اکنون بیش از نه ماه است که مقام‌های زندان اوین، رضا خندان را از دیدار با همسرش، نسرین ستوده، محروم کرده‌اند و تلاش فرزندانش برای ملاقات با او نیز از سوی کارکنان زندان به درگیری و خشونت کشیده شده است.

نسرین ستوده، همسر رضا خندان، و دخترش مهراوه، به دلیل تن ندادن به حجاب اجباری مورد نظر مسئولان زندان اوین، از ملاقات با این فعال حقوق بشر محروم شده‌اند.

رضا خندان که به دلیل اعتراض به حجاب اجباری به سه سال و نیم زندان محکوم شده است، در اعتراض به ممانعت مسئولان زندان از ملاقات با همسرش، از روز سه‌شنبه ۸ مهر ۱۴۰۴ تحصن خود را در مقابل دفتر مقامات زندان اوین آغاز کرده است.

ما، زندانیان سیاسی هم‌بند با رضا خندان، تصمیم مقام‌های زندان برای محرومیت او و همسرش از ملاقات به بهانهٔ حجاب را نوعی شکنجهٔ سفید علیه این زندانی و خانواده‌اش می‌دانیم.

مقام‌های زندان اوین در حالی بر اعمال حجاب اجباری به‌عنوان شرط ملاقات اصرار می‌ورزند که اکنون دولت، مجلس، نیروی انتظامی و بسیاری از سازمان‌ها و ادارات از اجرای حجاب اجباری بر شهروندان عقب‌نشینی کرده‌اند.

محرومیت زندانی از ملاقات، نقض آشکار حقوق بشر است؛ آن هم در حالی که راه‌های قانونی دیگری، از جمله اعطای مرخصی وجود دارد، اما رضا خندان از حق قانونی خود برای استفاده از مرخصی نیز محروم شده است.

مقام‌های زندان اوین در حالی برای مخالفت با ملاقات رضا خندان و نسرین ستوده به بهانه‌های واهی چون «مقررات و قانون» متوسل می‌شوند که وقتی پای اجرای همان مقررات در زمینهٔ اعطای مرخصی به میان می‌آید، از اجرای آن سر باز می‌زنند.

ما، امضاکنندگان این بیانیه، از مقام‌های زندان اوین می‌خواهیم به تصمیم غیرانسانی خود که رضا خندان و همسرش را در نه ماه گذشته از ملاقات یکدیگر محروم کرده است، پایان دهند.

امضاکنندگان:
ودود اسدی، محمود اوجاقلو، سجاد ایمان‌نژاد، شهریار براتی، مرتضی پروین، وحید قدیرزاده، مرسل کتابی، مهرداد گریوانی، محمدمهدی محمدی‌رهبری، محمد نجفی، طاهر نقوی، رضا ولی‌زاده

#بیانیه #رضا_خندان #حقوق_زندانی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

نگرانی جدی از وضعیت یک زندانی دارای اختلال روانی شدید در زندان تهران بزرگ

خانواده یکی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ، با ارسال یادداشتی، نسبت به وضعیت خطرناک و نگران‌کننده یک زندانی دیگر که به گفته آنان به اختلال روانی شدید (اسکیزوافکتیو) مبتلاست، ابراز نگرانی کرده‌اند.
بر اساس این یادداشت، این زندانی بیش از یک سال است که در زندان تهران بزرگ نگهداری می‌شود؛ در حالی که از سال ۱۳۹۸ دچار جنون تشخیص‌داده‌شده بوده و بنا بر نظر پزشکی قانونی، فردی خطرناک برای خود اعلام شده است.

ادامه نگهداری او در شرایط عادی زندان، بدون مراقبت تخصصی، می‌تواند به آسیب جدی به خود یا وقوع یک فاجعه انسانی منجر شود.
به گفته این منبع، با وجود تشخیص رسمی پزشکی قانونی درباره وضعیت روانی این فرد، قاضی رسیدگی‌کننده همچنان حکم حبس صادر کرده و تاکنون هیچ اقدامی برای انتقال او به مرکز درمانی یا بیمارستان روان‌پزشکی انجام نشده است. این در حالی است که وی همچنان در بند عمومی، کنار سایر زندانیان و در سالن‌های عادی نگهداری می‌شود.

خانواده این زندانی با طرح این پرسش که «چرا فردی که خطرناک بودنش رسماً تأیید شده، باید در زندان عادی نگهداری شود؟» تأکید کرده‌اند که بی‌توجهی مسئولان قضایی و سازمان زندان‌ها می‌تواند مسئولیت مستقیم هرگونه آسیب احتمالی را متوجه آنان کند.
طبق قوانین داخلی ایران و همچنین تعهدات بین‌المللی، نگهداری افراد مبتلا به اختلالات شدید روانی در زندان‌های عمومی ممنوع بوده و این افراد باید تحت درمان تخصصی و در مراکز مناسب نگهداری شوند. با این حال، این یادداشت نشان می‌دهد که در عمل، این الزامات نادیده گرفته شده و رسیدگی مؤثری صورت نگرفته است.
خانواده این زندانی هشدار داده‌اند که اگر اقدامی فوری انجام نشود، ممکن است تنها پس از وقوع یک اتفاق جبران‌ناپذیر، مسئولان به فکر واکنش بیفتند؛ اتفاقی که به گفته آنان، از هم‌اکنون قابل پیش‌بینی و قابل پیشگیری است.

#زندان_تهران_بزرگ #حقوق_زندانی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ماموران جمهوری اسلامی و بازجوها همواره خانواده زندانیان سیاسی را ترغیب به سکوت می‌کنند. به‌ویژه گاهی با ظاهری خیرخواه، به اطرافیان زندانیان گمنام توصیه می‌کنند که برای حل سریع‌تر پرونده، اطلاع‌رسانی نکنند. اما سکوت خانواده و اطرافیان، دست بازجویان و ماموران را برای فشار بیش‌تر بر زندانیان، به‌ویژه زندانیان ناشناخته، باز می‌گذارد.

اطلاع‌رسانی درباره زندانیان و احکام صادرشده برای آنان، می‌تواند حمایت گسترده افکار عمومی از آن‌ها را در پی داشته باشد.
اگرچه اطلاع‌رسانی همیشه به یک نتیجه مشخص ختم نمی‌شود، اما تنها راه چاره برای برخورد با جمهوری اسلامی است. در نظر داشته باشیم که برخورد جمهوری اسلامی با شهروندان و کنشگران همواره با نقض حقوق آنان همراه است.

در یوتیوب:
https://www.youtube.com/watch?v=xUIgRZ_qHdU

#زندان #زندانی_سیاسی #حقوق_زندانی

@Tavaana_TavaanaTech