آموزشکده توانا
51.1K subscribers
39.2K photos
41K videos
2.56K files
21.3K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
خانواده سایه صیدال، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک، از اعمال شکنجه و خشونت شدید علیه او خبر داده و اعلام کردند که او در اعتراض به این رفتار اعتصاب غذا و دارو کرده است.
صفحه اینستاگرام خانم صیدال نوشت:
«سایه صیدال در تماس تلفنی امروز اعلام کرده که در انفرادی زندان قرچک، تحت شکنجه و خشونت شدید قرار گرفته

صدایش می‌لرزید نفسش به شماره افتاده بود و توان حرف زدن نداشت.

در واکنش به این رفتار غیرانسانی سایه از امروز دوباره دست به اعتصاب غذا و دارو زده

حال سايه وخيمه و خانواده‌اش شدیدا نگران‌اند.
جان سایه در خطره
ساکت نباشیم.
صدای سایه باشیم.»

ـ سایه (مهوش صیدال) اخیرا وقتی که در زندان اوین بودند، در اعتراض به عدم رسیدگی درمانی به زندانیان، اعتصاب غذا کرده بود. پس از انتقال زندانیان زن اوین به زندان قرچک، ایشان در چند پیام صوتی درباره شرایط غیرانسانی این زندان اطلاع‌رسانی و به آن اعتراض کرد. چند روز پیش خانم صیدال به دستور کولیوند معاون قضایی زندان قرچک به سلول انفرادی منتقل شد. حالا خبر داده است که مورد خشونت شدید و شکنجه قرار گرفته و حالش خوب نیست.


#سایه_صيدال #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🕊233
وضعیت نگران‌کننده سایه صیدال در سلول انفرادی زندان قرچک

سایه صیدال، زندانی سیاسی، همچنان در سلول انفرادی نگهداری می‌شود و مسئولان زندان تصمیم گرفته‌اند تا او را از سایر زندانیان سیاسی جدا کنند و به بند زندانیان جرایم خطرناک منتقل کنند.

صفحه اینستاگرام سایه صیدال، نوشت:

سایه صیدال، زندانی سیاسی، چند روز پیش به بهانه ملاقات با مسئولان زندان و طرح مشکلات موجود، توسط مأموران زندان فراخوانده شد. اما در اقدامی غیرمنتظره، به دلیل اعتراضات مکرر وی به شرایط زندان و انتشار فایل‌های صوتی، به سلول انفرادی منتقل شد.
بر اساس گزارش‌ها، سایه صیدال طی تماس تلفنی کوتاهی از انفرادی، از وضعیت جسمی و روحی نامناسبی خبر داده که نگرانی عمیق خانواده‌اش را به دنبال داشته است. در این تماس، فردی در کنار او حضور داشت تا مانع از آزادی بیان وی شده و مکالمه را به سرعت پایان دهد تا او به سلول انفرادی بازگردانده شود.
همچنین، به سایه صیدال اعلام شده که پس از پایان دوره انفرادی، به بند عمومی و محل نگهداری زندانیان خطرناک منتقل خواهد شد. وی در پاسخ تأکید کرده که حاضر به انتقال به بند عمومی نیست و ترجیح می‌دهد در انفرادی بماند، مگر اینکه به اجبار منتقل شود.
این وضعیت، نگرانی‌های جدی درباره شرایط نگهداری این زندانی سیاسی و نقض حقوق وی ایجاد کرده است.


#سایه_صیدال #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
💔23👍41👎1
راحله راحمی‌پور، زندانی سیاسی سالمند، با حالی نامساعد به بیمارستان منتقل شد

را‌حله راحمی‌پور، زندانی سیاسی ۷۳ ساله محبوس در زندان قرچک ورامین، صبح امروز سه‌شنبه ۲۱ مردادماه، بر اثر برهم خوردن تعادل در حمام این زندان به زمین افتاد و از ناحیه سر و صورت دچار آسیب شد. شدت جراحت به حدی بود که حمام بند غرق در خون شد. او پس از این حادثه و به دلیل وخامت حال جسمی، به بیمارستان مفتح ورامین منتقل شده است.

براساس گزارش‌های رسیده، روز گذشته قصد داشتند خانم راحمی‌پور را با دستبند و پابند به خارج از زندان اعزام کنند که به دلیل مخالفت با این شرایط، اعزام انجام نشد.

راحله راحمی‌پور علاوه بر کهولت سن، با مشکلات جدی جسمی از جمله تومور مغزی، تالاسمی، فشار خون بالا و سابقه بیماری قلبی دست و پنجه نرم می‌کند. پیش‌تر در پی تشدید سردردها، آزمایش‌های پزشکی نشان داده بود که تومور مغزی او رشد کرده و یک تومور جدید نیز ایجاد شده است. او همچنین چندین بار در دوران حبس دچار حمله قلبی شده و یک بار تحت عمل آنژیو قرار گرفته است.

این فعال مدنی در آبان‌ماه ۱۴۰۲ بازداشت و به زندان اوین منتقل شد، اما پس از بمباران این زندان، به همراه گروهی از زنان زندانی سیاسی به زندان قرچک ورامین انتقال یافت.

خانم راحمی پور به خاطر پیگیری وضعیت فرزند برادرش که در دهه شصت در زندان از پدر و مادر گرفته شد، مورد تعقیب قضایی قرار گرفته است. برادر خانم راحمی‌پور در دهه شصت اعدام شد. همسر برادرش هم آن زمان زندانی بود و وضع حمل کرده بود. فرزندش را از او گرفتند و دیگری خبری از سرنوشت آن نوزاد در دست نیست.

#راحله_راحمی_پور #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech
💔29👍1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
فایلی صوتی از نرگس منصوری،‌ زندانی سیاسی منتشرشده که در آن از انتقال همراه با خشونت زندانیان و وضعیت بد زنان زندانی سیاسی در زندان قرچک می‌گوید. او همچنین می‌گوید: «انگار می‌خواهند انتقام حمله اسرائیل را از زندانیان سیاسی بگیرند.»

نرگس منصوری، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک و از جمله امضاکنندگان نامه مشهور به «بیانیه ۱۴ زن کنشگر داخلِ ایران» در مرداد ۱۳۹۸ است که با وجود ابتلا به انواع بیماری‌ها، همچنان در حال تحمل حبس است.

#نرگس_منصوری #بیانیه #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
💔33👍54
یورش گارد زندان قرچک به بند زنان سیاسی

صبح امروز ۲۳ شهریور ۱۴۰۴، نیروهای گارد ویژه زندان قرچک ورامین شامل تعداد زیادی مأمور مرد و زن به بند زنان زندانی سیاسی یورش بردند. مأموران قصد داشتند زندانیان را به اجبار از اتاق‌ها خارج کرده و به هواخوری منتقل کنند تا به بهانه «بازرسی» کف زمین بند را مورد بررسی قرار دهند.

این اقدام با مقاومت زنان زندانی سیاسی مواجه شد و آنان با اعتراض و سر دادن شعار مانع از اجرای کامل این طرح شدند. بنا بر گزارش‌ها، مسئولان زندان پس از ناکامی در این یورش، زندانیان را تهدید به قطع تلفن و ملاقات کردند.

کیوان مهتدی، همسر زندانی سیاسی آنیشا اسدالهی، در واکنش به این رویداد در استوری اینستاگرام نوشت:
«نه تنها بعد از وضعیت جنگی زندانیان را آزاد نکرده‌اند، نه تنها هم‌زمان با مردان آنها را به اوین بازنگردانده‌اند، بلکه در وضعیت تبعید بعد از جنگ، به اشکال مختلف انتقام شکست‌های کلان خود را از زنان زندانی سیاسی می‌گیرند.»
مریم یحیوی، زندانی سیاسی سابق، نیز در استوری خود نوشت:

«نزدیک سه ماه است که زنان زندانی سیاسی اوین به قرچک منتقل شده‌اند و در شرایط بسیار سخت نگهداری می‌شوند. امروز گفتند می‌خواهیم کف زمین را بازرسی کنیم، شاید تونل زده باشید! فیلم زیاد دیده‌اید یا زندانی سیاسی را نمی‌شناسید؟»

سه ماه پس از انتقال اجباری این زندانیان از اوین به قرچک، نه خبری از آزادی آنان است و نه بازگرداندنشان به اوین. حالا علاوه بر شرایط طاقت‌فرسا، یورش‌های امنیتی و تهدیدهای مکرر نیز بر فشارها افزوده شده است.

#زندان_قرچک #زنان_زندانی_سیاسی #نه_به_سرکوب #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🕊21💔132
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
بیانیه نرگس محمدی، برنده جایزه صلح نوبل و زندانی سیاسی سابق، در خصوص هجوم ماموران به بند زنان سیاسی زندان قرچک:


«تنها دو روز تا سالگرد کشته شدن مهسا، ژینا امینی مانده است. تنها دو روز به خلق جنبش مردمی قدرتمند زن، زندگی، آزادی باقی مانده است که امروز ناگهان تعداد زیادی گارد مرد و ماموران زن به بند زنان سیاسی قرچک حمله ور شده‌اند.

جمهوری اسلامی با این حمله قصد ایجاد ارعاب و وحشت و گرفتن انتقام جنبش زن، زندگی، آزادی از زنان دربند را دارد. این روزها مردم ایران به یاد عزیزانشان که به دست ماموران حکومتی کشته شدند، به یاد عزیزانشان که به دست ماموران زندان‌ها به طناب‌های دار آویخته شدند و به یاد زندانیان بی پناه و تحت ظلم هستند.

این روزها مردم خشمگین وضعیت زندگی‌شان که به دست حکومت نالایق استبداد دینی به فاجعه رسیده است، هستند. آن وقت حکومت به جای رسیدگی به امور مردم و جامعه، یکسره سودای سرکوب، سلطه و ارعاب را دارد.

خواهران ما در زندان قرچک تنها نیستند.

در آن زندان زنانی به اسارت کشیده شده‌اند که مبارزه، مقاومت و زندگی را معنا و عمق بخشیده‌اند.

زنان از هجوم و یورش ماموران حکومت جمهوری اسلامی نمی‌هراسند.

نرگس محمدی
۲۳ شهریور ۱۴۰۴
تهران ایران⁩»


#نرگس_محمدی #زندان_قرچک #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👎18🕊153👍3
بیانیه وریشه مرادی، از زندان قرچک در سومین سالگرد جنبش «زن، زندگی، آزادی»

وریشه مرادی، زندانی سیاسی محکوم به اعدام و محبوس در زندان قرچک ورامین، در پیامی به مناسبت سومین سالگرد جنبش «زن، زندگی، آزادی» تأکید کرد که این سالگرد نباید تنها به مراسم سوگواری محدود شود، بلکه باید «به مانیفستی برای زندگی آزاد بدل شود».

او در این بیانیه نوشت: «سومین سالگرد فروغی‌ست که جنبش زن ـ ژیان ـ آزادی در جان‌ها افروخت. این جنبش، با کاراکتری پیچیده و چندبعدی، نه صرفاً انفجار خشم خیابانی است و نه تنها مطالبهٔ جزئی یک قشر. طیفِ مطالباتش از آزادی‌های فردی و کلکتیو تا حقِ تعیینِ سرنوشتِ جمعی، از مطالبات اقتصادیِ پایه تا عدالتِ فرهنگی و حقوقِ قومی و زبانی، و از مقابله با سرکوب جنسیتی تا خواستِ یک جامعهٔ دموکراتیکِ واقعی گسترده است.»

مرادی با اشاره به سرکوب‌های حکومتی افزود: «احکامِ اعدام و یا سرکوب صداهای معترض را باید دقیق‌تر دید: این احکام نه تنها علیهِ افراد است، بلکه علیهِ ذهنیتی‌ست که این نمادها نمایندگی می‌کنند. این حکم‌ها شکلی از انتقام‌گیریِ سیستماتیک‌اند — انتقام از جنبشی که خواهانِ بازاندیشیِ بنیادینِ قدرت است.»

او در ادامه یادآور شد: «ذهنیتِ رهایی‌بخش را نمی‌توان با طناب، سلول یا حکم نابود کرد. چنین احکامی نه نشانهٔ قدرت، که اعترافی به ضعف مشروعیت و ترس از گسترشِ اندیشه‌اند.»

این فعال سیاسی زندانی تأکید کرد: «ادامهٔ آرمان زن، زندگی، آزادی یک ضرورت تاریخی است. این آرمان، پیوندی است میان تئوری و عمل روزمره؛ راهی برای سازمان‌دهی، آموزش سیاسی، شکل‌دهی نهادهای دموکراتیک موازی و پذیرش نقش زنان در رهبری جمعی، و بازسازی اقتصاد، فرهنگ و عدالت بر پایه کرامت انسانی.»

او در پایان خطاب به مردم گفت: «از شما می‌خواهم که این سالگرد را تنها به سوگ تبدیل نکنید؛ آن را به مانیفستی برای زندگی آزاد بدل کنید.»

📌 وریشه مرادی – شهریور ۱۴۰۴ – زندان قرچک ورامین
#مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی #زندان_قرچک #نه_به_اعدام #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
35👍6👎1🕊1
مریم یحیوی زندانی سیاسی سابق نوشت:
«#سمیه_رشیدی زندانی سیاسی در زندان قرچک طی ماه‌های گذشته بارها دچار تشنج شده،به بهداری مراجعه کرده اما هربار پزشک گفته تمارض می‌کنی و داروهای اعصاب تجویز کردن،در ابتدای این هفته وضعیتش رو به وخامت رفته.سه شنبه به بیمارستان منتقل شده. سطح هوشیاریش روی ۵ است و دکترها قطع امید کردن😢»


به گزارش ایران‌اینترنشنال، سمیه رشیدی، زندانی سیاسی متولد ۱۳۶۲ که چهارم اردیبهشت در حال شعارنویسی در محله جوادیه تهران بازداشت شده بود، پس از چند بار تشنج در روزهای اخیر به بیمارستان مفتح ورامین منتقل شده و خانواده‌اش نسبت به وضعیت او ابراز نگرانی کرده‌اند.

رشیدی ششم اردیبهشت از بازداشتگاه آگاهی ۱۵ خرداد به بند زنان اوین منتقل و پس از حمله دوم تیرماه اسرائیل به زندان اوین، به زندان قرچک ورامین فرستاده شد. او در زمان بازداشت به‌شدت از سوی ماموران مورد ضرب‌وشتم قرار گرفته و بارها از سردرد و مشکلات جسمی شکایت کرده بود. یک منبع مطلع گفت که او ماه‌ها به بهداری زندان مراجعه می‌کرد اما پزشک زندان به او می‌گفت تمارض می‌کند و تنها قرص اعصاب تجویز می‌کرد، تا جایی که با وخامت حال و بروز تشنج‌های مکرر، ناچار به انتقالش به بیمارستان شدند.

اکنون پزشکان اعلام کرده‌اند که سطح هوشیاری رشیدی به پنج رسیده و در صورت کاهش به سه، احتمال مرگ وجود دارد. منابع نزدیک به خانواده تاکید کرده‌اند که مسئولان امنیتی می‌کوشند علت انتقال او را «اقدام به خودکشی» جلوه دهند تا مسئولیت وضعیت وخیم او را نپذیرند.

پیش‌تر شماری از زندانیان سیاسی زن قرچک در نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه، از پایمال شدن حقوق انسانی‌شان تنها به‌دلیل تفاوت دیدگاه سیاسی شکایت کرده بودند. همچنین گزارش‌ها حاکی است که مسئولان زندان قرچک برای ارائه خدمات درمانی و اعزام زندانیان بیمار از خانواده‌ها پول مطالبه می‌کنند؛ سیاستی که جان بیش از هزار و دویست زندانی، از جمله بیش از شصت زندانی سیاسی را به خطر انداخته است.

یک زندانی سابق قرچک نیز شهادت داده که مسئولان زندان و بهداری‌ها بدون تشخیص پزشک متخصص، هر دارویی را برای آرام کردن زندانیان تجویز می‌کنند و همین امر در بسیاری موارد به وخامت بیماری‌ها و حتی مرگ زندانیان منجر شده است.

سازمان‌های حقوق بشری بارها هشدار داده‌اند که محروم کردن زندانیان از خدمات درمانی در ایران به‌ویژه علیه زندانیان سیاسی، ابزاری برای شکنجه و وادار کردن آن‌ها به سکوت است.

ـ عکسی از سمیه رشیدی منتشر نشده است.

#زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا


@Tavaana_TavaanaTech
💔2210🕊4
سمیه رشیدی در اردیبهشت ماه ۱۴۰۴ هنگام شعارنویسی روی دیوارهای محله جوادیه تهران بازداشت شد؛ مأموران او را به بازداشتگاه منتقل کردند و پس از مدتی به بند زنان زندان اوین و پس از حمله اسراییل همراه با سایر زنان زندانی به زندان قرچک ورامین منتقل شد.

طی ماه‌های پس از بازداشت گزارش‌ها حاکی از آنست که سمیه بارها دچار تشنج شد اما با کم‌توجهی مسئولان زندان و تأخیر در اعزام به بیمارستان روبه رو گردید؛ امری که بار دیگر نشان می‌دهد بی‌توجهی به سلامت زندانیان، رویه همیشگی مسئولان است.

سرانجام اعزام دیرهنگام و کم توجهی مداوم، وضعیت جسمی او را به مرحله ای بحرانی رساند؛ در حال حاضر در کما و با سطح هوشیاری بسیار پایین در بیمارستان بستری است و پزشکان وضعیت او را بحرانی توصیف کرده‌اند.

امروز در حالی که صدای خانواده و کنشگران تنها سنگر دفاع از جان اوست یادآوری این حقیقت ضروری ست

آنان که در سکوت و گمنامی با شعارنویسی بر دیوارهای شهر روح مبارزه را زنده نگه میدارند با هر خط جوهری که بر بتن سرد می‌کشند خود چراغ مقاومت‌اند حتی اگر در سایه ایستاده باشند...

از استوری اینستاگرام مریم بحیوی، زندانی سیاسی سابق

#سمیه_رشیدی #حق_درمان #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
💔32🕊31
شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، با اشاره به شرایط اسفبار زندان قرچک، به ویژه عدم رسیدگی به زندانیان بیمار و سالمند، خواستار تعطیلی فوری این زندان (که آن را قتلگاه نامید) شد.

او نوشت:

قرچک ورامین؛ زندان نیست، قتلگاه است

🔹زندان قرچک ورامین، چیزی جز یک قتلگاه نیست. جایی که نه از حقوق انسانی خبری هست، نه از ابتدایی‌ترین استانداردهای پزشکی و بهداشتی. امروز، سمیه رشیدی، زنی که بزرگ‌ترین «جرمش» شعارنویسی اعتراضی بود، در کماست و پزشکان نسبت به وضعیت بحرانی او هشدار داده‌اند. این سرنوشت تلخ گواهی است بر آن‌که قرچک نه محل حبس، بلکه اردوگاه مرگ زنان زندانی است.

🔹در همین زندان، پریوش مسلمی مبتلا به سرطان از هرگونه خدمات درمانی محروم است و روز به روز به مرگ نزدیک‌تر می‌شود. راحله راحمی‌پور، زن دادخواه ۷۴ ساله‌ که مستقیما از بیمارستان به همین زندان منتقل شده، با ضعف جسمانی و کهولت سن، در خطر جدی است. فریبا کمال‌آبادی، ۶۳ ساله و از جامعه بهایی، سیزدهمین سال حبس خود را در همین دیوارهای پوسیده می‌گذراند. دیگر زندانیان سیاسی زن از جمله الهام صالحی نیز در شرایط نگران‌کننده به سر می‌برند؛ شرایطی که عملا به فرسایش تدریجی جان و روان آنان می‌انجامد.

🔹قرچک تنها قتلگاه زندانیان سیاسی نیست. زندانیان عادی، قربانیان جرایم عمومی، نیز در این جهنم زنده زنده می‌سوزند. همین چند روز پیش یک زندانی زن در همین زندان جان باخت، بی‌آنکه دسترسی به درمان داشته باشد. در قرچک، بیماری، گرسنگی، آلودگی، و تحقیر، بخشی از برنامه‌ریزی آگاهانه است، روشی برای شکستن تن و روح انسان‌ها.

🔹چند انسان بی‌گناه دیگر باید سالم وارد قرچک شوند و سپس یا جنازه‌شان بیرون بیاید یا با بیماری لاعلاج بازگردند، تا این شکنجه‌گاه تعطیل شود؟! زندان قرچک ورامین نه فقط لکه ننگی بر کارنامه جمهوری اسلامی است، که یک جنایت سازمان‌یافته علیه زنان زندانی است. امروز، توجه فوری همه ما باید به وضعیت حاد این زندان و به‌ویژه جان سمیه رشیدی معطوف باشد. فردا بدون شک دیر خواهد بود.

🔹شکنجه‌گاه قرچک ورامین باید تعطیل شود.

#زندان_قرچک #راحله_راحمی_پور #سمیه_رشیدی #فریبا_کمال_آبادی #پریوش_مسلمی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
👍276💯1
اعتصاب غذای حمید اردلان در اعتراض به مرگ سمیه رشیدی و وضعیت زنان زندانی سیاسی

حمید اردلان، زندانی سیاسی محبوس در بند هفت زندان اوین، با انتشار نامه‌ای خطاب به «زندانبانان تاریکی، پیام‌آوران مرگ و سفیران اسارت در سازمان زندان‌ها» از آغاز اعتصاب غذای خود خبر داده است. او دلیل این تصمیم را «قتل سمیه رشیدی، زندانی سیاسی در زندان قرچک ورامین» و نیز «محرومیت زنان زندانی سیاسی و عقیدتی از حقوق اولیه‌ چون درمان، امکانات بهداشتی و اصل تفکیک جرایم» عنوان کرده است.

اردلان در این نامه تصریح می‌کند که اعتصاب غذای تر خود را از چهارم مهر ۱۴۰۴ آغاز کرده و آن را تا زمان تحقق خواسته‌های زیر ادامه خواهد داد:
انتقال زنان زندانی سیاسی-عقیدتی به بند زنان زندان اوین و فراهم‌شدن امکانات بهداشتی و درمانی برای آنان.

او در پایان هشدار داده است که حتی اگر «جنازه‌اش روی دست بماند» دست از اعتصاب غذا برنخواهد داشت.

متن کامل نامه حمید اردلان

از: حمید اردلان، فرزند ابوالفضل، زندانی سیاسی بند هفت زندان اوین
به: زندانبانان تاریکی، پیام‌آوران مرگ، سفیران و پیام‌آوران اسارت در سازمان زندان‌ها

«هرگز از مرگ نهراسیده‌ام/ اگرچه دستانش از ابتذال شکننده‌تر بود./
هراس من -باری- همه از مردن در سرزمینی است/
که مزد گورکن از آزادیِ آدمی افزون‌تر باشد.»

با توجه به قتل خانم سمیه رشیدی، زندانی سیاسی بند زنان قرچک که خودِ شما باید نگهبان سلامت و امنیت ایشان باشید، و دسترسی نداشتن ایشان و سایر زنان زندانی سیاسی و عقیدتی به امکانات و حقوقِ اولیه‌ای که قوانین خودتان برای‌شان تعریف کرده (حق درمان، حق دسترسی به امکانات بهداشتی، قانونِ تفکیک جرایم و...)، و در اعتراض به این جنایات و همچنین در اعتراض به منتقل‌نشدنِ زنانِ زندانی سیاسی و عقیدتی به زندان سابق‌شان (بند زنان اوین) و اهمال و سهل‌انگاری در بازسازی و مهیا کردن این بند برای زنان زندانی سیاسی-عقیدتی،

من، زندانی سیاسی حمید اردلان، فرزند این آب و خاک، اعتصاب غذای ترِ خود را از تاریخ ۰۴/۰۷/۱۴۰۴ تا تحققِ انتقال زنان زندانی سیاسی و عقیدتی به زندان اوین و مهیاشدن امکانات بهداشتی و درمانی برای آن‌ها، اعلام می‌کنم.

همچنین بدین وسیله اعلام می‌کنم که تا زمان منتقل شدن زنان زندانی سیاسی-عقیدتی به بند زنان زندان اوین و برقراری امکانات درمانی برای آن‌ها، حتی اگر جنازه‌ام روی دستتان بیفتد، از اعتصاب غذا دست نخواهم کشید.

#حمید_اردلان #سمیه_رشیدی #زندان_قرچک #بیانیه #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
🕊215👍3
واکنش آمریکا به مرگ‌های زنجیره‌ای در زندان قرچک؛
به استفاده ابزاری از عدم رعایت حق درمان زندانیان برای سرکوب مخالفان پایان دهید

صفحه فارسی وزارت امور خارجه آمریکا در واکنش به مرگ چند زندانی در زندان قرچک نوشت:
«‏تنها در طول ۱۴ روز، سه زن، سمیه رشیدی، جمیله عزیزی و سودابه اسدی، قربانی محرومیت بی‌رحمانه رژیم از مراقبت‌های پزشکی شدند و به طرز اسف‌باری در زندان قرچک ورامین جان خود را از دست دادند. متأسفانه، این مرگ‌ها به دنبال درگذشت فرزانه بیژن‌پور در ژانویه رخ ‌داد. در پی از دست دادن این قربانیان، ۴۵ زندانی سیاسی زن در زندان قرچک ورامین با صدور بیانه‌ای، رفتار غیرانسانی با سمیه و سایر زندانیان را محکوم کردند. عدم ارائه مراقبت‌های بهداشتی تنها یکی از راه‌های رژیم برای سرکوب مخالفان استفاده شده است. ممانعت از درمان معترضان مجروح، وادار کردن پزشکان به سکوت، و جعل گزارش‌های کالبد شکافی جهت پنهان‌کردن جنایات خود از موارد دیگر می‌باشد. ایالات متحده این تخلفات هولناک را به شدت محکوم می‌کند و از ایران می‌خواهد که حقوق زندانیان را رعایت کرده و به استفاده ابزاری از مراقبت‌های پزشکی با هدف سرکوب مخالفان پایان دهد.»

ـ لازم به ذکر است، محرومیت زندانیان از خدمات پزشکی به ویژه خدمات تخصصی در همه زندان‌ها جریان دارد و جان‌های زیادی در معرض خطر قرار دارد. بسیاری از آسیب‌های زندانیان در اثر شکنجه در دوران بازجویی یا شرایط ناگوار و ناسالم زندان به وجود می‌آید و فعالان حقوق بشر بارها در این زمینه هشدار داده‌اند.

هم اکنون تعدادی از زندانیان سیاسی در اعتراض به محرومیت از درمان یا شرایط نامناسب زندان در اعتصاب غذا به سر می‌برند.
۱۹ نفر از زندانیان زن در زندان قرچک نیز اعلام کرده‌اند در اعتراض به این شرایط دو روز اعتصاب غذا خواهند کرد.

@USABehFarsi

#سمیه_رشیدی #حق_درمان #زندان_قرچک #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
31
سایه صیدال، زندانی سیاسی که در مرخصی درمانی به سر می‌برد، با حضور در جاپز زندان قرچک، خواستار نجات همبندی‌های خود از این قتلگاه شده است.

او پیشتر وقتی که در زندان بود، شرایط فاجعه‌بار این زندان را در فایل صوتی‌ای شرح داده بود.

چندی پیش جمعی از زنان زندانی سیاسی در نامه‌ای به رئیس قوه قضاییه

آقای اژه‌ای، رئیس قوه قضاییه، محل نگهداری خود را «کنج ستم» نامیده بودند، و در توصیفش نوشته بودند: «جایی که به جرم تفاوت در نظر سیاسی، نه‌تنها حقوق شهروندی‌مان، بلکه انسانیت‌مان پایمال شده است. جایی که درهای عدالت را با قفل‌های آهنینِ محرومیت از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی به روی ما بسته و ما را در سیاه‌چالی از ظلم و تبعیض به اسارت گرفته‌اید. ما در زندان قرچک نیستیم؛ ما در کنج ستم، در گوشه‌ای طراحی‌شده برای محو کردنمان محبوس شده‌ایم.»

آن‌ها ضمن اشاره به مشکلاتی همچون عدم دسترسی به آب آشامیدنی و حداقل‌های حقوق انسانی پشته بودند »ما در این سیستم انسان به شمار نمی‌آییم. شرایط اسفناک قرچک را ضرب در ده کنید، باز هم به عمق فلاکت ما در این کنج ستم نمی‌رسد. ما را نه در رده یک قاتل زنجیره‌ای، که کمتر از موجودات زنده می‌دانید؛ گویی از بمب و موشک نیز خطرناک‌تریم.»


در هفته‌های گذشته، جان‌باختن سه زندانی زن در زندان قرچک، در اثر عدم رسیدگی درمانی خبرساز شده است، به طوری که وزارت امور خارجه آمریکا هم طی بیانیه‌ای خواستار پایان دادن به سرکوب زندانیان سیاسی زن شده است.

نرگس محمدی و شیرین عبادی برنده‌های ایرانی جایزه صلح نوبل هم در بیانیه‌‌هایی خواستار تعطیلی قتلگاه قرچک شده‌اند.


#سایه_صیدال #زندان_قرچک #قتلگاه_قرچک #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech
32🕊6