یاسمین شهبازی، فرزند زنده‌یاد بابک شهبازی که چندی پیش اعدام شد، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

«قبل اینکه پدرم اعدام بشه همیشه فکر می‌کردم که حکمش می‌شکنه و برمی‌گرده. فکر می‌کردم که فقط دارن می‌ترسونن بابامو، حتی شبی که بردنش انفرادی هم همین فکر می‌کردم.

درد از دست دادنش هر روز سنگین‌تر میشه و هر روز با خودم میگم ایکاش از همون روز اول رسانه‌ای می‌کردیم
شاید الان بابام پیشم بود 🖤»

ـ این پیام کوتاه ضمن آنکه درد و رنج تمام نشدنی اعضای خانواده‌های اعدام‌شدگان، به خصوص فرزندان آن‌ها را نشان می‌دهد، بلکه نشان می‌دهد که تا آخربن روزها، خانواده‌ها خطر اعدام را نزدیک نمی‌بینند، آنقدر که احکام صادره بی‌اساس است. ولی با حکومتی طرف هستیم که طی ۴۷ سال گذشته هزاران نفر را بدون کمترین جرمی کشته است.

بار دیگر از همه خانواده‌های بازداشت‌شدگان درخواست می‌کنیم که از همان لحظه بازداشت فرد، در مورد او اطلاع‌رسانی کنند.

#بابک_شهبازی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

سام، فرزند زنده‌یاد بابک شهبازی، در روز جهانی مبارزه با مجازات اعدام تصویری از پدرش کشیده و در کنار آن نوشته «نه به اعدام»

حمزه سواری، زندانی سیاسی که از نوجوانی تا کنون حدود بیست سال است در زندان است و دو برادرش توسط جمهوری اسلامی اعدام شده‌اند، در سال ۱۴۰۰ در نامه‌ای از زندان نوشته بود:
«اعدام فارغ از هر عنوانی که به یدک می‌کشد و فارغ از هر دلیلی که پشت آن باشد یک رویداد تلخ و غم‌انگیز خواهد بود. اما اعدام سیاسی در کشوری مثل ایران داستانی به مراتب تلخ‌تر و غم انگیزتر دارد و در بسیاری از مواقع بسان پروسه انتقام بی‌پایان می‌ماند. پروسه‌ای که اعدام فرد نقطه آغازین آن است. لحظه اعدام سیاسی ممکن است برای فرد معدوم نقظه اوج و پایان عذاب و شکنجه روحی و جسمی باشد اما برای بازماندگان او نقطه آغاز غم و غصه بی‌پایان و پرسش‌های بی‌پاسخ خواهد بود.
زندگی برای بازماندگان فرد معدوم به دو دوره ماقبل و مابعد اعدام عزیزشان تقسیم می‌شود؛ دوره مابعد اعدام برای آن‌ها دوره حیرت و ناباوری خواهد بود. من این حقیقت ناگوار را به وضوح در پرسش مشابه عمر، برادرزاده خردسالم و مادر داغ‌دیده زامل باوی مشاهده کردم. هنگامیکه عمر باصدای آهسته گویی که نمی‌خواست کسی متوجه شود از من پرسید که “عمو! بابا کجاست؟” و یا هنگامیکه مادر زامل سراغ فرزندش را از من می‌گرفت پرسشی که برای پاسخ دادن به آن زبانم یارای چرخیدن نداشت. کودکی که تا همین دیروز، پدری داشت و به یکباره دیگر آن پدر را نداشت. اینکه آن پدر کجا و چرا رفته هرگز برای او کاملا قابل درک نخواهد بود و مادری که چندان درکی از معادلات سیاسی و یا بازی کثیف قدرت ندارد، تنها پسرش را می‌خواهد و هیچ عذر و توجیهی برای حذف پسرش را نمی‌پذیرد.»

سام شهبازی و خواهرش ناباورانه سوگوار پدری شدند که تا روز آخر امید به لغو حکم اعدامش و بازگشتش به خانه داشتند و حالا زندگی‌شان به دو دوره قبل و بعد از اعدام بابا تقسیم شده است.
سام هنوز درگیر سوالات زیادی است، چرا در ویدیوی پخش شده توسط حکومت، خودروی پدرش چیز دیگر و محل دستگیری او جای دیگر نمایش داده شد، چرا تصویری فتوشاپی از بابایش ارائه دادند؟ چرا به او اتهامی دروغین بستند؟ چرا صدای فرزندانش را نشنیدند و بی‌رحمانه پدرشان را کشتند؟ چرا مردی حکومتی در خیابان حرف ناروایی به این کودک ۱۲ ساله زد، و ده‌ها چرای دیگر ...
او حق دارد خشمگین باشد. او سوگوار است و در قالب نقاشی‌هایش دلتنگی‌اش را نشان می‌دهد.

کودکان را باید شنید و با آن‌ها همدل بود.
امیدواریم با مشاوره و راهنمایی درست فرزندان سوگوار به زندگی بازگردند و امیدواریم در ایران به زودی حقیقت روشن شود و عدالت برقرار شود و از هیچ جانی حق حیات سلب نشود.

#نه_به_اعدام #بابک_شهبازی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

تصویری دیگر از زندان تهران بزرگ، جاویدنام بابک شهبازی در کنار حسین شنبه‌زاده عزیز و خشایار سفیدی

حسین شنبه‌زاده، شهادت داده بود که اسماعیل فکری بیان کرده بود که بابک شهبازی کاملا بی‌گناه است و هیچگونه تبادل اطلاعاتی با اسرائیل انجام نداده است و اعترافات اجباری اسماعیل فکری به گفته خودش تحت فشار صورت گرفته بود. اما دیوان عالی کشور به شهادتنامه حسین شنبه‌زاده توجهی نکرده بود.

چند روز پس از این عکس، زندانیان سیاسی از زندان تهران بزرگ به اوین منتقل شدند، بابک شهبازی اما به قزل‌حصار منتقل شد و مدتی بعد حکم اعدام او اجرا شد.

#بابک_شهبازی #حسین_شنبه‌زاده #حسین_شنبه_زاده #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

خانواده جاویدنام بابک شهبازی، با حضور بر سر مزار او حمایت خود را از اعتصاب زندانیان قزلحصار در اعتراض به مجازات اعدام، اعلام کردند.

اعتصاب غذای زندانیان واحد ۲ زندان قزل‌حصار وارد پنجمین روز خود شد. خواسته آن‌ها روشن است، برخورداری از حق بنیادین بشری، یعنی «حق حیات»

خانواده‌ای که فردی از او اعدام شده، درد را حس می‌کند و می‌داند که اعدام یک فرد چه تاثیری بر سایر اعضای خانواده دارد. از این رو همدلی خانواده بابک شهبازی قابل درک است.

اعدام، یعنی تداوم چرخه خشونت، بازآفرینی نفرت، افزایش خانواده داغدار، بی‌سرپرست شدن خانواده، یتیم شدن کودک، رنج بی‌پایان.

اعدام مجازات بازدارنده نیست، باعث کاهش جرایم نمی‌شود. نتیجه عکس می‌دهد. اعدام راهی به سعادت جمعی باز نمی‌کند. بر فلاکت می‌افزاید. اعدام قابل بازگشت نیست و اگر بعدها مشخص شود که در روند قضایی اشتباهی صورت گرفته، فرد اعدام شده دوباره زنده نمی‌شود.

#نه_به_اعدام #از_قزلحصار_بگو #بابک_شهبازی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

دادخواهی
مراسم چهلمین روز اعدام و قتل حکومتی بابک شهبازی روز پنج‌شنبه ۸ آبان‌ماه در قطعه ۲۳ بهشت سکینه کرج برگزار خواهد شد.
در مسیر سخت دادخواهی خانواده‌های دادخواه را تنها نگذاریم و از آنها حمایت کنیم.

بابک شهبازی شهروندی بود که به اتهام «جاسوسی» ۲۶ شهریورماه اعدام شد.
آنچه که مسلم است، بابک شهبازی قربانی یک پرونده ساختگی با مستندات جعلی شد.

در نامه‌ای که از بابک شهبازی به جا مانده و بعد از اعدامش منتشر شده، او نوشته بود:
«من نه جاسوس بوده‌ام و نه جاسوسی کرده‌ام گرچه اینان می‌گویند به همراه مرحوم اسماعیل فکری به اسرائیل اطلاعاتی داده‌ام که من به جد همه این حرفها و اتهامات را هم در بازجویی هم در دادگاه و هم اکنون نزد شما عزیزان تکذیب می‌کنم. اگر جاسوس بوده‌ام پس چرا ریالی از حساب‌های بنده مشکوک نیست و هر پولی که به حساب من آمده و خارج شده کاملا منشأ و مقصد مشخص دارند.»


#بابک_شهبازی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech‌

نقاشی زیبای سام شهبازی، فرزند زنده‌یاد بابک شهبازی

سام ۱۲ ساله است

#شمخانی #بابک_شهبازی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مینا شفیعی، همسر زنده یاد بابک شهبازی، ضمن انتشار تصویری از سنگ مزار همسرش متن زیر را منتشر کرد:

«کاش اعدام، راه برگشتی داشت

کاش مثل پاک‌کن می‌شد خطای قضاوت را پاک کرد. کاش مثل بازگشت به عقب در فیلم‌ها بود و می‌شد فشرد دکمه‌ای و تمام آن ثانیه‌های از دست رفته را بازگرداند.

اما اینجا، صدای تیک‌تاک ساعت سلول اعدام، بی‌رحم است. لحظه‌ای که طناب دار بسته می‌شود ، تبدیل به نقطه‌ای ابدی در خط زمان می‌شود؛ سنگی که هیچ دستی نمی‌تواند آن را از قعر چاه برگرداند.

و بعد، ماه‌ها یا سال‌ها بعد... شاهد جدیدی پیدا می‌شود. سند گم‌شده‌ای از پستوها سر در می‌آورد. اعترافِ واقعیِ مجرمِ اصلی منتشر می‌شود. و در این لحظه است که عدالت، خود را در آینه نگاه می‌کند و چهره‌ای جز حماقتی جبران‌ناپذیر نمی‌بیند.

این تنها مرگ یک انسان نیست؛ مرگ حقیقت است. مرگ این ایمان است که سیستم می‌تواند خطاهایش را بپذیرد و جبران کند. سنگ قبری که بر مزار "بی‌گناه اعدام‌شده" گذاشته می‌شود، در واقع، سنگ قبر قطعیتِ عدالت است.

کاش می‌شد برگشت. کاش می‌شد فریاد زد: «صبر کن! اشتباه شد!»
اما تنها پاسخی که از دیوارهای سرد زندان بازمی‌گردد،سکوتی است که برای همیشه در تاریخ ثبت می‌شود.»

خانم شفیعی در این متن به یکی از دلایل مخالفت معترضان به مجازات اعدام اشاره کرده است: «بازگشت ناپذیری»

مخالفان مجازات اعدام همواره بر این نکته تاکید کرده‌اند که اگر در آینده دلایل متقنی در خصوص بی‌گناهی متهم پیدا شود و محرز گردد که مجازات اعدام ناعادلانه بوده است، پس از اجرای حکم اعدام دیگر فردی که کشته شده، قابل بازگشت نیست و این بسیار ناعادلانه است.

در خصوص بابک شهبازی از و اصولاً زندانیان سیاسی بسیار روشن بود اعدام ناعادلانه بوده است.

بابک شهبازی، به شهادت هم‌بندی‌هایش هیچ کاری نکرده بود و اصولا مستحق حبس هم نبود.

#بابک_شهبازی #نه_به_اعدام #دادخواهی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

ایران خانوم، مادر زنده‌یاد بابک شهبازی، جوان اعدام‌شده در زندان جمهوری اسلامی، با حضور بر مزار فرزندش حمایت خود را از بیتا شفیعی، جوان معترضی که همراه مادرش مریم عباسی نیکو بازداشت و به زندان دولت‌آباد اصفهان منتقل شده است، اعلام کرد.

طبق خبر دریافتی، بیتا شفیعی و مادرش در سلول‌های انفرادی زندان دپلت‌آباد اصفهان به سر می‌برند.

#بابک_شهبازی #بیتا_شفیعی #مریم_عباسی_نیکو #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

‌
ممنوع الملاقات‌شدن سعید ماسوری، به دلیل محکومیت اعدام‌‌ها

زندانی سیاسی سعید ماسوری در زندان‌ قزلحصار که بیش از ۲۵ سال است در زندان بسر می‌برد به دلیل فعالیت‌های خود به ویژه آخرین نامه‌ خود در محکومیت اعدام بابک شهبازی به دستور دادستانی تهران ممنوع‌الملاقات شده است.

سعید ماسوری، زندانی سیاسی که از دی ماه ۱۳۷۹ بدون یک روز مرخصی در زندان است و در طی این مدت شاهد اعدام بسیاری از هم‌بندی‌های خود بوده است، در واکنش به اعدام بابک شهبازی نوشته بود:

«اعدام جنایتکارانه بابک بار دیگر ریشه غیرحقوقی و جنایتکارانه “اعدام برای بقا” را دیدم که به قول نوید افکاری تنها برای طناب‌های دارشان سراغ گردن‌هایی می‌گردند والا نه فقط اتهامات و مستندات پرونده به وضوح جعلی و ساختگی بود بلکه زندگی نزدیک و روزمره و لحظه‌به‌لحظه با او برای همه ما هم‌بندیانش کمترین شبهه‌ای باقی نگذاشت که هر آنچه به او منسوب می‌کردند جز دروغ محض، تهمت و افترا چیز دیگری نبود و بابک حقیقتاً دغدغه وطن خود را داشت و عاشق آن بود»

سعید ماسوری در طی ۲۵ سال حبس خود شاهد اعدام‌عای زیادی بوده و نامه‌های زیادی درباره مجازات اعدام و فرآیندهای منتهی به صدور حکم اعدام نوشته است. نامه‌هایی که مورد توجه کنش‌گران حقوق بشر قرار گرفته است. او از اعضای اولیه کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» است. کارزاری که با تداوم و روشنک ی درباره اعدام، تلاش دارد این موضوع را به سطح آگاهی عمومی بیاورد و با حمایت سایر زندانیان و فعالان خارج از زندان، رفته رفته صدای «نه به اعدام» کف خیابان‌های ایران شنیده می‌شود.

#سعید_ماسوری #بابک_شهبازی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech