اگر حکومتی با سوءاستفاده از قدرتی که شهروندان به آن تفویض کرده‌اند، دست به سرکوب و کشتار بزند و انحصار خود برای در اختیار داشتن زور را در جهت سلب حقوق اساسی مردم به کار بگیرد، شهروندان برای مقابله با خشونت سیستماتیک حکومت و دفاع از زندگی خود چه راهی خواهند داشت؟

#خشونت
#R2PforIran #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

محکومیت مصطفی مهرآیین به ۵ سال حبس تعزیری قابل اجرا

بر اساس رأی صادره از شعبه ۱۵ دادگاه انقلاب اسلامی به تاریخ ۱۱ آذر ماه، که به تایید دادگاه تجدیدنظر نیز رسیده است، مصطفی مهرآیین مجموعاً ۸ سال حبس تعزیری و مجازات‌های تکمیلی محکوم شد.

دادگاه انقلاب اسلامی با صدور دادنامه‌ای، مصطفی مهرآیین را به اتهام «اجتماع و تبانی به قصد ارتکاب جرم علیه امنیت کشور»، «فعالیت تبلیغی علیه نظام جمهوری اسلامی ایران» و «اهانت به مقام رهبری» مجرم شناخت.

بر اساس این رأی، وی بابت اتهام اجتماع و تبانی به ۵ سال حبس، بابت فعالیت تبلیغی علیه نظام به یک سال حبس و بابت اهانت به مقام رهبری به دو سال حبس تعزیری محکوم شده است که مطابق مقررات، مجازات اشد قابل اجرا خواهد بود.

دادگاه همچنین با استناد به مواد ۲۳ و ۱۸ قانون مجازات اسلامی، مهرآیین را به عنوان مجازات تکمیلی به محرومیت از فعالیت در فضای مجازی، رسانه‌ها، احزاب و گروه‌های سیاسی و اجتماعی و نیز ممنوع‌الخروجی از کشور به مدت دو سال محکوم کرده است.

مهرآیین اعلام کرده ‌است ظرف سه روز آینده باید خود را به زندان معرفی کند.

جمهوری اسلامی یک استاد جامعه‌شناسی را تنها به‌دلیل نوشتن چند نامه خطاب به علی خامنه‌ای، فعالیت در شبکه‌های اجتماعی و بیان دیدگاه‌های انتقادی، به زندانی طولانی‌مدت محکوم کرده است؛ حکمی که نه نشانه اقتدار، بلکه اعترافی آشکار به ترس عمیق از اندیشه، گفت‌وگو و هر صدای مستقل در جامعه است. حکومتی که از نامه یک استاد دانشگاه می‌هراسد، پیشاپیش مشروعیت خود را از دست داده است.
اگر خامنه‌ای در سال‌های گذشته به هشدارها و توصیه‌های دلسوزانه افرادی چون آقای مهرآیین گوش می‌داد و به‌جای چنگ زدن به قدرت، راه کناره‌گیری مسئولانه و گذار مسالمت‌آمیز را انتخاب می‌کرد، امروز این همه خون در ایران ریخته نمی‌شد، این حجم از ویرانی و اندوه بر جامعه تحمیل نمی‌شد و هزینه تغییر تا این اندازه سنگین نمی‌شد.
اما اصرار بر ماندن به هر قیمت، سرکوب بی‌وقفه منتقدان و بستن همه راه‌های اصلاح، کشور را به نقطه‌ای رسانده که حتی نوشتن نامه و بیان مسالمت‌آمیز اعتراض نیز با زندان و مجازات پاسخ داده می‌شود؛ وضعیتی که بیش از هر زمان دیگر نشان می‌دهد بحران اصلی نه صدای منتقدان، بلکه ساختاری است که بقای خود را در خاموش کردن حقیقت جست‌وجو می‌کند.

#مصطفی_مهرآئین #نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام امیر جلینی؛ پدری که پس از مجروحیت و بازداشت در تهرانپارس با تیر جنگی به قلبش کشته شد

جاویدنام امیر جلینی، ۳۹ ساله، اصالتاً اهل سبزوار و ساکن گیلاوند دماوند، از جان‌باختگان سرکوب اعتراضات مردمی است. طبق گزارش دریافتی از یکی از آشنایانش، او پدر یک پسر نوجوان ۱۳–۱۴ ساله بود.
امیر جلینی در منطقه تهرانپارس در شرق تهران، ابتدا بر اثر اصابت گلوله‌های ساچمه‌ای مجروح و سپس بازداشت شد، اما در نهایت با شلیک گلوله جنگی و تیر خلاص به قلبش جان خود را از دست داد.
روایت تلخ تیر خلاص زدن به مجروحان، در جریان سرکوب اعتراضات، بار دیگر ابعاد خشونت مرگبار اعمال‌شده علیه شهروندان معترض را آشکار می‌کند.

#امیر_جلینی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی


@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت میلاد دیدار در رشت؛ انتقال به زندان لاکان پس از شکنجه و اعتراف اجباری

طبق اطلاعات رسیده، روز دوشنبه ۲۲ دی‌ماه ۱۴۰۴، میلاد دیدار، ۲۷ ساله و اهل رشت، در جریان اعتراضات مردمی این شهر توسط نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی بازداشت شد.
گزارش‌ یک منبع مطلع حاکی است که او پس از بازداشت تحت شکنجه قرار گرفته و با اخذ اعترافات اجباری به زندان لاکان رشت منتقل شده است.
بر اساس همین گزارش‌، نهادهای حکومتی این شهروند را به «لیدری اعتراضات» متهم کرده‌اند؛ اتهامی که نگرانی‌ها درباره وضعیت جسمی و سرنوشت او را به‌شدت افزایش داده است.
همچنین رسانه‌های نزدیک به نهادهای امنیتی، ویدیویی منتسب به اعترافات اجباری میلاد دیدار منتشر کرده‌اند.

#میلاد_دیدار #رشت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بازداشت سه برادر در شاهین‌شهر اصفهان و انتقال آن‌ها به زندان دستگرد اصفهان

سه برادر به نام‌های سامان کیانی‌وفا، آرمان کیانی‌وفا و رحمان کیانی‌وفا روز ۵ بهمن‌ماه ۱۴۰۴ در منزل شخصی‌شان در شاهین‌شهر اصفهان توسط نیروهای سرکوبگر بازداشت و به زندان دستگرد اصفهان منتقل شدند.
از زمان بازداشت این سه برادر تاکنون، هیچ اطلاع دقیقی از وضعیت جسمی و شرایط پرونده آنان در دسترس نیست؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی خانواده و نزدیکانشان را برانگیخته است.
بر اساس اطلاعات موجود، سامان کیانی‌وفا آرایشگر بوده، آرمان کیانی‌وفا در حوزه کادر درمان فعالیت داشته و رحمان کیانی‌وفا که پیش‌تر نظامی بوده، پس از خروج از نظام به کار کناف‌کاری مشغول شده بود.
مادر این سه برادر هر روز مقابل زندان دستگرد حاضر می‌شود تا شاید اجازه دیدار فرزندانش را پیدا کند، اما تاکنون هیچ ملاقاتی به او داده نشده است.

#سامان_کیانی_وفا #رحمان_کیانی_وفا #آرمان_کیانی_وفا #شاهین_شهر

@Tavaana_TavaanaTech

جان‌باختن پیمان پالیزدار ۳۶ ساله در کرج پس از اصابت گلوله جنگی سرکوبگران

پیمان پالیزدار، ۳۶ ساله و ساکن شاهین‌ویلای کرج، در جریان سرکوب اعتراضات روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ بر اثر اصابت گلوله‌های جنگی نیروهای سپاه و بسیج به‌شدت مجروح شد و پس از یک هفته بستری در بخش مراقبت‌های ویژه بیمارستان البرز کرج، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه جان باخت.
بر اساس گزارش‌های دریافتی، تیراندازی در محدوده سرِ خیابان دهم قلم در شاهین‌ویلا رخ داده و چند گلوله به ناحیه شکم این شهروند اصابت کرده است. همچنین تصاویر منتشرشده از او در تخت بیمارستان، شکستگی‌های متعدد در دست‌ها را نشان می‌دهد که به‌گفته منابع محلی، ناشی از ضرب‌وشتم پس از مجروحیت بوده است.
گزارش‌ها حاکی است که پس از مجروح‌شدن، شماری از ساکنان محل او را از صحنه درگیری خارج کرده و برای جلوگیری از بازداشت به مکانی امن منتقل کردند و سپس برای درمان به بیمارستان البرز کرج رساندند. با وجود تلاش‌های درمانی، شدت جراحات وارده منجر به مرگ او شد.
پیمان پالیزدار متأهل و پدر دختری پنج‌ساله بود و در یک شرکت خصوصی فعالیت می‌کرد.

منبع عکس‌ها و اطلاعات متن مسعود علیزاده

#پیمان_پالیزدار #کرج #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری از وضعیت سید محمدجواد رضایی ۳۵ روز پس از بازداشت در سبزوار

سید محمدجواد رضایی، جوان ۲۰ ساله، از تاریخ ۱۰ دی‌ماه در شهر سبزوار بازداشت شده و با گذشت ۳۵ روز از زمان بازداشت، همچنان هیچ اطلاع روشنی از وضعیت جسمی، محل نگهداری، اتهامات احتمالی یا روند پرونده او در اختیار خانواده قرار نگرفته است.
با وجود پیگیری‌های مکرر خانواده، نهادهای مسئول تاکنون پاسخی درباره سرنوشت این شهروند ارائه نکرده‌اند؛ موضوعی که نگرانی‌های جدی درباره سلامت و امنیت او را افزایش داده است.

#سیدمحمدجواد_رضایی #محمدجواد_رضایی #نه_به_جمهوری_اسلامی #سبزوار

@Tavaana_TavaanaTech

از بلاتکلیفی تا اعتصاب غذا؛
دکتر شاکری و انتخاب ناگزیر یک زندانی سیاسی

بنا بر اخبار رسیده، دکتر اصغر شاکری، پزشک مشهدی، که در بند ۶.۱ زندان وکیل‌آباد مشهد در بازداشت به‌سر می‌برد، در اعتراض به ادامه‌ی بلاتکلیفی در وضعیت پرونده و تمدید مکرر قرار بازداشت، دست به اعتصاب غذا زده است.
بلاتکلیفی طولانی‌مدت زندانیان سیاسی، بدون رسیدگی شفاف، علنی و عادلانه، شکلی از آزار ساختاری و نقض آشکار حقوق بنیادین انسانی است؛ وضعیتی فرساینده که فرد بازداشت‌شده را از ابتدایی‌ترین حق خود، یعنی دانستن سرنوشت قضایی‌اش، محروم می‌کند.
اعتصاب غذا نه انتخابی آزادانه است و نه کنشی مطلوب؛ بلکه آخرین ابزار دفاعی زندانی سیاسی است، زمانی که همه‌ی مسیرهای قانونی، انسانی و مسالمت‌آمیز برای دادخواهی بسته شده‌اند. در چنین شرایطی، زندانی ناگزیر می‌شود بدن خود را به تنها زبان اعتراض بدل کند.
این در حالی است که دکتر شاکری از بیماری دیابت رنج می‌برد و اعتصاب غذا می‌تواند خطرات جدی و جبران‌ناپذیری برای سلامت او به‌همراه داشته باشد. خانواده‌ی او با نگرانی عمیق نسبت به وضعیت جسمی‌اش، بیم آن دارند که ادامه‌ی این اعتصاب، جان او را با تهدیدی جدی روبه‌رو سازد. مسئولیت این وضعیت، متوجه نهادهایی است که با تداوم بلاتکلیفی، یک زندانی بیمار را به چنین نقطه‌ای رانده‌اند.
مسئولیت کامل و مستقیم هرگونه آسیب جسمی، روانی یا جانی که در نتیجه‌ی این اعتصاب غذا متوجه دکتر اصغر شاکری شود، بر عهده‌ی علی خامنه‌ای، رهبر جمهوری اسلامی است؛ به‌عنوان عالی‌ترین مقام قدرت و عامل اصلی تداوم ساختار سرکوب، آزار و محروم‌سازی شهروندان منتقد و معترض از حقوق قانونی و انسانی‌شان.
جان زندانی در اختیار حاکمیت است و پاسخ‌گویی درباره‌ی سرنوشت او نیز باید در بالاترین سطح قدرت صورت گیرد. پایان دادن به بلاتکلیفی و رسیدگی فوری و عادلانه به وضعیت دکتر شاکری، حداقل انتظار در چارچوب کرامت انسانی و اصول دادرسی منصفانه است.
فقط در جمهوری اسلامی است که پزشکی که می‌توانست در مطب خود مشغول درمان بیماران باشد، باید پشت میله‌های زندان بایستد؛ نه به‌خاطر ارتکاب جرم، بلکه به‌سبب انتقاد، اعتراض و مطالبه‌ی حق شهروندی.

متن ارسالی یک منبع مطلع

#اصغر_شکری #دکتر_اصغر_شکری #مشهد #زندانی_سیاسی #اعتصاب_غذا

@Tavaana_TavaanaTech

محمد باغجری پس از ضرب‌وشتم در محل کارش در سبزوار بازداشت شد

محمد باغجری، ۲۸ ساله و اهل سبزوار، شامگاه ۱۴ بهمن‌ماه در محل کار خود در این شهر با ضرب‌وشتم توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده و تاکنون هیچ اطلاعی از وضعیت، محل نگهداری یا اتهامات احتمالی او در دسترس نیست.
او برادر علی باغجری است که در سال ۱۴۰۲ توسط نیروی انتظامی در سبزوار کشته شد.
بر اساس گزارش‌های رسیده، محمد باغجری پیش‌تر بارها از سوی نهادهای امنیتی تهدید شده بود که ممکن است به سرنوشتی مشابه برادرش دچار شود؛ موضوعی که نگرانی خانواده و نزدیکان او را به‌شدت افزایش داده است.

#محمد_باغجری #سبزوار

@Tavaana_TavaanaTech

نگرانی از سرنوشت وحید خدری‌خواه؛ انتقال دوباره به بازداشتگاه و طرح اتهام محاربه

وحید خدری‌خواه، ۳۸ ساله، در تاریخ ۳۰ دی‌ماه ۱۴۰۴ در مشهد بازداشت شده است. او که مدتی را در زندان گذرانده، چند روز پیش بار دیگر برای بازجویی به بازداشتگاه منتقل شده است.
بر اساس گفته‌های او به هم‌بندی‌هایش، اتهام مطرح‌شده علیه وی «محاربه» عنوان شده؛ اتهامی سنگین که می‌تواند پیامدهای بسیار جدی در پی داشته باشد.
طبق گزارش دریافتی او خانواده‌ای که پیگیر وضعیتش باشد. ندارد و تاکنون نیز از حق دسترسی به وکیل محروم بوده است. ادامه این شرایط، نگرانی‌ها درباره سلامت و جان او را به‌شدت افزایش داده است.

#وحید_خدری_خواه #مشهد

@Tavaana_TavaanaTech

آریا (حسن) کمالو در الوند قزوین، در حال تلاش برای نجات یک دختر از دست ماموران، با شلیک مستقیم آن‌ها، کشته شد

یک منبع آگاه از کشته‌شدن آریا کمالو، ۴۸ ساله و ساکن الوند در استان قزوین، در شامگاه ۱۷ دی‌ماه خبر داد.
بر اساس این گزارش، او حوالی ساعت ۱۰ شب در حالی هدف شلیک قرار گرفت که تلاش داشت دختری را از دست مأموران دور کند. به گفته این منبع، نیروهای حاضر با شلیک دو گلوله ساچمه‌ای از فاصله‌ای بسیار نزدیک به ناحیه قلب و شکم او، باعث مرگش شدند.
این منبع همچنین اعلام کرد که پس از انتقال آقای کمالو، به خانواده گفته شده بود وی تحت عمل قلب قرار گرفته و حال عمومی‌اش مناسب است، اما هنگام تحویل پیکر، هیچ نشانه‌ای از جراحی بر سینه او مشاهده نشد.
پیکر او پس از دو روز و با فشار بر خانواده تحویل داده شد و سپس به خاک سپرده شد.
آریا کمالو (در شناسنامه حسن) کابینت‌کار بود و یک دختر هشت‌ساله از او به یادگار مانده است. به گفته این منبع آگاه، او نخستین فردی بود که در روز ۱۷ دی‌ماه در استان قزوین توسط جمهوری اسلامی کشته شد.

#آریا_کمالو #الوند #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام حسین بهشتی، جوان ۲۳ ساله در افسریه تهران با شلیک مستقیم به سر جان باخت

حسین بهشتی، متولد سال ۱۳۸۱ و ۲۳ ساله، در شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه در منطقه افسریه تهران بر اثر شلیک مستقیم گلوله جنگی به سر جان خود را از دست داد.
او که به شغل کسب‌وکار فروش لوازم تزئینی و برقی خودرو در افسریه مشغول بود، پس از کشته‌شدن پیکرش به شهرستان شیروان منتقل و در همان‌جا به خاک سپرده شد.
کشته‌شدن این جوان در جریان وقایع آن شب، بر نگرانی‌ها درباره استفاده از سلاح جنگی علیه شهروندان افزوده است.

نزدیکان او با اندوهی سنگین، حسین بهشتی را به‌عنوان جوانی تلاشگر و زحمتکش یاد می‌کنند که در ۲۳ سالگی جان خود را از دست داد.

#حسین_بهشتی #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علبه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech

جان‌باختن جاویدنام امیر گودرزی، کابینت‌کار ۳۶ ساله در پی اصابت گلوله در نازی‌آباد
به پزشک گفته بود:«دکتر، با این دست می‌توانم کار کنم؟»

امیر گودرزی، ۳۶ ساله و ساکن تهران، بر اثر اصابت گلوله در منطقه نازی‌آباد جان خود را از دست داد. به گفته یک منبع مطلع، او با دو گلوله در ناحیه شکم و یک گلوله در دست مجروح شد و پس از انتقال دیرهنگام میان چند مرکز درمانی، سرانجام در بیمارستان پاکدشت جان باخت.
بر اساس این گزارش، گودرزی که به شغل کابینت‌سازی مشغول بود، در حالی‌که هنوز هوشیار بود با نگرانی از آسیب دستش از پزشک پرسیده بود: «دکتر، من می‌توانم با این دستم کار کنم؟» جمله‌ای که به گفته نزدیکانش نشان‌دهنده دغدغه او برای تأمین زندگی خانواده‌اش بوده است.

امیر گودرزی، اصالتا اهل لرستان، بدون پدر و مادر بزرگ شده بود و سرپرستی خانواده خود را بر عهده داشت. او دارای همسر و یک دختر چهار ساله بود که با جان‌باختن او تنها شده‌اند.

به گفته این منبع، پیکر او با تأخیر تحویل خانواده شد و مراسم خاکسپاری در شرایطی محدود و کوتاه برگزار شد؛ به‌گونه‌ای که تنها اجازه برگزاری مراسمی حدود نیم‌ساعته در مسجد داده شد و سپس مراسم به پایان رسید.

#امیر_گودرزی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

‌
جاویدنام میرعباس بهمنی دانشجوی کارشناسی ارشد IT توسط جمهوری اسلامی کارآجین شد

جاویدنام امیرعباس بهمنی، دانشجوی کارشناسی ارشد رشتهٔ IT دانشگاه آزاد تهران، متولد سال ۱۳۷۹، در روز ۱۹ دی‌ماه بر اثر اصابت ساچمه و ضربات متعدد چاقو توسط نیروهای سرکوب در شهر ری تهران به قتل رسید.

#امیرعباس_بهمنی #جنایت_علیه_بشریت #نه_به_جمهورى_اسلامى #انقلاب_۱۴۰۴

@Tavaana_TavaanaTech

یکی از مخاطبان توانا ویدیوهایی از حضور مردم اراک در روز هجدهم دی ماه یعنی روز اول فراخوان، ارسال کرده است. ویدیوها بین ساعت ۸ شب تا ۱۰:۳۰ شب هستند و نشان از حضور انبوه مردم معترض در خیابان‌ها دارند.

برخی از ویدیوها بدون صدا برای ما ارسال شده‌اند.

در اکثر شهرها طبق گزارش‌هایی که دریافت کردیم، روز هجدهم مردم خیابان‌ها را فتح کرده بودند و بسیاری از افراد در صبح روز نوزدهم در برخی شهرها به گمان آنکه انقلاب پیروز شده است، به هم تبریک می‌گفتند.
رژیم اینترنت و تلفن را قطع کرده بود. حتی در برخی از شهرها مردم اطلاع نداشتند که در ساعات پایانی شب، رژیم دست به کشتار زده است. به همین دلیل در روز نوزدهم جمعیت بیشتری به خیابان‌ها آمدند و حتی برخی خانوادگی حضور یافتند.
نیروهای رژیم در نوزدهم به فرمان خامنه‌ای، کشتار وسیعی راه انداختند.

#اراک #انقلاب_۱۴۰۴ #اعتراضات_سراسری

@Tavaana_TavaanaTech

بی‌خبری مطلق از سرنوشت یوسف بذرگری؛
بیش از ۲۰ روز پس از بازداشت در قزوین

بر اساس گزارش‌ دریافتی، یوسف بذرگری، ۳۷ ساله و ساکن روستای حمیدآباد از توابع قزوین، در تاریخ ۲۵ دی‌ماه توسط نیروهای امنیتی از منزل خود بازداشت شده و با گذشت حدود ۲۰ روز از زمان بازداشت، همچنان هیچ اطلاعی از وضعیت جسمی، محل نگهداری یا اتهامات احتمالی او در دست نیست.
این شهروند پیش‌تر نیز در سال ۱۴۰۱ سابقه بازداشت داشته است. اما این بار با آنکه در اعتراضات حضور نداشت، به سراغش آمدند و باز بازداشتش کردند. ادامه بی‌خبری از سرنوشت او نگرانی‌های جدی درباره وضعیت سلامتی و امنیت جانی‌اش را افزایش داده است.
یوسف بذرگری پدر دو فرزند (پسر ۶ ساله و دختر ۱۱ ساله) است.

#یوسف_بذرگری #قزوین #زندانی_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

«من فدا می‌شوم ولی فرار نمی‌کنم»؛ بازداشت خشونت‌آمیز علی رضایی در آمل در ۱۵ دی و تداوم نگهداری او در بلاتکلیفی

علی رضایی، ۲۷ ساله و اهل شهرستان امل، روز ۱۵ دی ماه بازداشت شد

آقای رضایی، معترضی است که با انتشار ویدیویی کوتاه در استوری اینستاگرامش از مسدود کردن سیم‌کارت موبایل و نیز بستن حساب بانکی‌اش برای تحت فشار دادنش خبر داده و تاکید کرده بود که در اعتراضات همچنان شرکت می‌کند.
او که پلاکی با آرم شیر و خورشید در گردن داشت، گفته بود که فرار نمی‌کند، چون ریشه‌اش در این خاک است. او گفته بود «اگه اتفاقی برای علی رضایی بیفته، صد تا علی رضایی دیگه پشتش در میان» و خطاب به ماموران گفته بود: «رفتی حساب منو ببندی، پول توش بود؟ چه چیزی می‌تونستی از به جوون ایرانی بگیری که نگرفتی؟ من رو که دو سال زندان نگه داشتی، گلوله خوردم بیست روز تو کما بودم، روزی که آزاد شدم، مادرم رو بازداشت کردید، دو ماه نگه داشتید و داروهاش رو ندادید، من رو پانصد بار به اطلاعات کشوندید و آوردید، انسان‌هایی مثل من فدا میشن ولی فرار نمی‌کنن، من فدا میشم ولی فرار نمی‌کنم.»
روی ویدیو نوشته بود:
«هر آزادی و تغییری نیاز به یه سری فدا شدن‌ها داره دیگه؟ من فدا میشم تا کشورم آزادیو به دست بیاره. میمیرم ولی تو خفت زندگی نمی‌کنم زنده باد آزادی زنده باد ایران»
او در یکی از اعتراضات سال‌های قبل، مجروح شده و بیست روز در کما بود و پس از آن هم دو سال حبس را گذرانده بود.
او ضمن انتشار ویدیویی از بستری بودنش در بیمارستان در آن دوره، نوشته:
«من تو همون ۲۰ روز که تو کما بودم خدا رو دیدم بهش گفتم بذار آزادی وطنمو ببینم من مرگو با چشام دیدم، حاضرم بمیرم ولی هموطنام آزادانه زندگی کنن و گشنه نباشن.»

بازداشت او همراه با خشونت و کشیدن کیسه روی سرش بود.
خانواده‌اش حدود ده روز از او بی‌خبر بودند. حالا می‌دانند که در قرنطینه زندان آمل است و بینی‌اش در اثر ضربات بازجو شکسته شده است.
از شرایط حقوقی آقای رضایی خبری در دست نیست و از حق برخورداری از وکیل بی بهره بوده است.

#علی_رضایی #آمل

@Tavaana_TavaanaTech

چند دانش‌آموز از معلم‌شان می‌خواهند برای این روزهای سنگین شعری بخواند، معلم شعر از خون جوانان وطن را می‌خواند و کلاس درس تبدیل می‌شود به حافظه جمعی یک نسل.
در اعتراضات مسالمت‌آمیز ۱۴۰۴ هزاران ایرانی به دست دیکتاتوری که صدای مردم را با گلوله پاسخ داد، کشته شدند. به گفته تشکل های صنفی فرهنگیان بیش از ۱۶۰ دانش‌آموز در این اعتراضات جان باختند کودکانی که باید در کلاس می‌بودند نه در فهرست قربانیان.
خواندن این شعر فقط اجرای یک قطعه ادبی نیست، یادآوری جنایتی است که نباید عادی شود و زخمی است که بدون دادخواهی هرگز ترمیم نخواهد شد.

#نه_به_جمهوری_اسلامی #دادخواهی

@Tavaana_TavaanaTech

این سخنان ابوالفضل بهرام‌پور، چهره رسمی و مورد استفاده صداوسیمای جمهوری اسلامی، بار دیگر منطق عریان خشونت در ایدئولوژی حاکم را آشکار می‌کند. او در یک برنامه رسمی تلویزیونی، نه‌تنها از کشتن «۱۰ هزار نفر» در جامعه ایران دفاع می‌کند، بلکه با جزئیات، «زجرکش‌کردن» را توضیح می‌دهد؛ از بریدن دست راست و پای چپ تا درآوردن چشم، و مدعی می‌شود که با چنین اعمالی «افراط» صورت نگرفته است.
همین منطق است که امروز در خیابان‌ها، زندان‌ها و بازداشتگاه‌ها به عمل تبدیل شده: شلیک به معترضان بی‌دفاع، کشتن نوجوانان، صدور و اجرای گسترده احکام اعدام، و عادی‌سازی مرگ به‌عنوان ابزار «حفظ نظم».
پرسش اصلی اینجاست: چه کسی واقعاً امنیت جامعه را به خطر انداخته است؟ امنیتی که از آن سخن می‌گویند، نه امنیت مردم، بلکه امنیت قدرت، ایدئولوژی و منافع حاکمان است.

ابوالفضل بهرام‌پور کارشناس ارشد ادبیات و علوم قرآنی و مؤسس دفتر ترجمه و تفسیر دارالقرآن و از چهره‌های وابسته به سازمان تبلیغات اسلامی تهران است.
#نه_به_جمهوری_اسلامی #ایران

@Tavaana_TavaanaTech