‌
تهدید به تخریب مزار «مجتبی کرابی» در سبزوار؛ خانواده سنگ قبر را برداشتند

گزارش‌ها از سبزوار حاکی است که نهادهای وابسته به بنیاد شهید خانواده جاویدنام مجتبی کرابی را برای درج عنوان «شهید» روی سنگ مزار او تحت فشار قرار داده‌اند؛ تهدیدی که با واکنش اعتراضی خانواده و برداشتن سنگ مزار همراه شد.


بر اساس اطلاعات منتشرشده، بنیاد شهید در شهرستان سبزوار با ایجاد خط و خش روی سنگ مزار جاویدنام مجتبی کرابی، خانواده او را تحت فشار قرار داده تا عنوان «شهید» را بر روی سنگ حک کنند. به گفته منابع مطلع، به خانواده اعلام شده در صورت عدم پذیرش این درخواست، سنگ مزار شکسته خواهد شد.

در واکنش به این تهدید، خانواده مجتبی کرابی تصمیم گرفته‌اند سنگ مزار را به‌طور کامل بردارند. آن‌ها اعلام کرده‌اند که «تا زمان آزادی ایران، ترجیح می‌دهیم مزار فرزندمان بدون سنگ باقی بماند.»

این اقدام در حالی صورت گرفته که در سال‌های اخیر گزارش‌های متعددی از فشار بر خانواده جان‌باختگان برای تغییر یا حذف نوشته‌های روی سنگ مزار منتشر شده است؛ موضوعی که همواره با اعتراض خانواده‌ها و فعالان مدنی همراه بوده است.

#مجتبی_کرابی #سبزوار #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بر اساس گزارش‌های منتشرشده از سوی جامعه جهانی بهایی، پیوند نعیمی، جوان بهایی زندانی در کرمان، پس از تحمل دو بار اعدام نمایشی، شکنجه‌های شدید و بازجویی‌های طولانی، در معرض خطر جدی قرار دارد و نگرانی‌ها درباره احتمال صدور حکم اعدام برای او افزایش یافته است.

به گفته این نهاد، آقای نعیمی در ۱۸ دی‌ماه با اتهام‌های بی‌اساس مربوط به اعتراضات بازداشت و به بازداشتگاه‌های وابسته به سپاه پاسداران انقلاب اسلامی منتقل شد؛ مکانی که سابقه بدرفتاری با بازداشت‌شدگان دارد. تحت فشار، از او اعتراف اجباری گرفته و در ۱۲ بهمن‌ماه از تلویزیون حکومتی پخش شد و سپس به زندان کرمان انتقال یافت. با این حال، تاکنون هیچ دادگاهی برای او برگزار نشده و هیچ مدرکی برای اثبات اتهامات ارائه نشده است.

در ادامه، در ۹ اسفندماه، اتهام‌های جدیدی از جمله دست داشتن در قتل سه نیروی بسیج به او نسبت داده شد، در حالی که به گفته گزارش، او در زمان وقوع این رویداد در بازداشت بوده است.

این گزارش همچنین به اعمال شکنجه‌های شدید اشاره دارد؛ از جمله بستن دست و پا، ضرب‌وشتم، محرومیت از غذا و آب، تحقیر باورهای دینی و دو بار اجرای اعدام نمایشی برای گرفتن اعتراف اجباری. منابع نزدیک به خانواده می‌گویند وضعیت جسمی و روانی او به‌شدت رو به وخامت است.

به گفته سیمین فهندژ، نماینده جامعه جهانی بهایی در سازمان ملل، نبود هرگونه مدرک و توسل به شکنجه نشان می‌دهد که این پرونده ریشه در فشار بر بهاییان دارد. او خواستار اقدام فوری جامعه بین‌المللی برای توقف این روند و حفاظت از جان این زندانی شده است.

پیوند نعیمی هم‌اکنون در سلول انفرادی زندان کرمان نگهداری می‌شود و با وجود مشکلات جسمی، از دسترسی به خدمات درمانی محروم است.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

‌
گزارش‌ها حاکی است که شورای شهر تهران در نظر دارد نام خیابانی که به نام «علی دایی» ثبت شده را تغییر دهد. «علیرضا نادعلی»، سخنگوی این شورا، اعلام کرده که به‌زودی این تصمیم اجرایی خواهد شد.

به گفته او، طی روزهای اخیر تماس‌های متعددی از سوی شهروندان با اعضای کمیسیون نام‌گذاری برقرار شده و در این تماس‌ها خواستار تغییر نام این بلوار شده‌اند. نادعلی همچنین خبر داده که نام جدید این گذرگاه «دانش‌آموزان شهید میناب» خواهد بود.

او در ادامه، با اشاره به فضای جنگی موجود، اظهار کرده است که بخشی از جامعه نسبت به «سکوت» برخی چهره‌های شناخته‌شده واکنش منفی نشان داده‌اند.

در همین حال، پیش‌تر نیز «حمید رسایی»، نماینده اصول‌گرا، خواستار حذف نام علی دایی از این خیابان شده و او را به هم‌سویی با «دشمنان» متهم کرده بود.

علی دایی، از چهره‌های برجسته فوتبال ایران و آسیا، سال‌هاست در سطح جهانی به‌عنوان یک اسطوره ورزشی شناخته می‌شود و مورد احترام نهادهای بین‌المللی قرار دارد.

در مجموع، به نظر می‌رسد فشارها تنها به اظهارنظرهای صریح محدود نیست و حتی سکوت یا فاصله گرفتن از روایت رسمی نیز می‌تواند واکنش‌برانگیز باشد؛ موضوعی که نشان می‌دهد از نگاه حاکمیت، چهره‌های شناخته‌شده زمانی مقبول‌اند که با روایت رسمی همسو باشند.

شرح عکس:
تصویری از دیوارنویسی تهدیدآمیز علیه علی دایی که در نزدیکی محل سکونتش ثبت شده و نشان‌دهنده فشارها و تهدیدهایی است که متوجه این چهره ورزشی شده است. این در حالی است که هم‌زمان، مقام‌های حکومتی از تصمیم برای حذف نام او از یکی از خیابان‌های تهران خبر داده‌اند. این تصویر هشتم بهمن ماه ۱۴۰۴ بعد از کشتار دی ماه ثبت شده و برای وحیدآنلاین ارسال شده است.

افرادی همچون رسول خادم، علی دایی، وریا غفوری و ترانه علیدوستی و ... از سرمایه‌های ایران هستند که در صورت تداوم ایستادن در سمت مردم، می‌توانند برای ایران در روزهای سرنوشت‌ساز نقش سازنده‌ای داشته باشند و روحیه همبستگی و همدلی را تقویت کنند.

#علی_دایی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

استفاده از سخنان جعلی منتسب به «هیتلر»، «پیشوا»ی جنایتکار؛ ترویج «ملی‌گرایی» به سبک رژیم فرقه‌ای جمهوری اسلامی

انتشار بنری از سوی حامیان جمهوری اسلامی که در آن تصویری ساختگی از چهره رهبر جدید در کنار نقل‌قولی جعلی منتسب به آدولف هیتلر قرار گرفته، موجی از واکنش‌های انتقادی و تمسخرآمیز را در میان کاربران برانگیخته است. در این بنر، تلاش شده با بهره‌گیری از ادبیات به‌ظاهر ملی‌گرایانه و ارجاع به چهره‌ای تاریخی که نماد یکی از تاریک‌ترین دوره‌های بشریت است، نوعی مشروعیت ایدئولوژیک برای حاکمیت ساخته شود؛ تلاشی که بیش از هر چیز، نشانه‌ای از بحران معنا و مشروعیت در گفتمان رسمی به نظر می‌رسد.

کاربران با اشاره به جعلی بودن این نقل‌قول و همچنین ساختگی بودن تصویر، این اقدام را نمونه‌ای از «ابتذال در پروپاگاندا» توصیف کرده‌اند؛ جایی که حتی ارجاع به چهره‌ای چون هیتلر نیز به‌عنوان ابزار تبلیغاتی به کار گرفته می‌شود. این در حالی است که در ادبیات رسمی جمهوری اسلامی، همواره تلاش شده چنین شخصیت‌هایی به‌عنوان نماد شر معرفی شوند، اما اکنون همان نام در قالبی دیگر، به خدمت روایت‌سازی سیاسی درآمده است.

برخی تحلیلگران، این رویکرد را در چارچوب شباهت‌های ساختاری میان نظام‌های توتالیتر بررسی می‌کنند. از نگاه آنان، همان‌گونه که فاشیسم هیتلری بر پایه ایدئولوژی مطلق‌گرا، رهبرمحوری و سرکوب مخالفان شکل گرفت، جمهوری اسلامی نیز با تکیه بر «ولایت مطلقه»، نهادهای امنیتی و سرکوب سیستماتیک، ساختاری مشابه را بازتولید کرده است. در هر دو نظام، «رهبر» فراتر از قانون قرار می‌گیرد و وفاداری مطلق به او به‌عنوان معیار مشروعیت تعریف می‌شود.

همچنین، سوءاستفاده از مفاهیمی چون «وطن» و «مقاومت» برای بسیج افکار عمومی، یکی دیگر از نقاط مشترک این الگوهاست؛ جایی که احساسات ملی به ابزاری برای تثبیت قدرت سیاسی تبدیل می‌شود. در چنین فضایی، اقلیت‌ها و مخالفان به‌عنوان «دشمن داخلی» معرفی شده و حذف یا سرکوب آنان توجیه‌پذیر جلوه داده می‌شود.

در نهایت، استفاده از نقل‌قول‌های جعلی و چهره‌سازی‌های مصنوعی، نه‌تنها نشانه‌ای از ضعف در تولید گفتمان اصیل است، بلکه بازتابی از تلاش برای بازنویسی واقعیت به نفع قدرت سیاسی است؛ تلاشی که بیش از آنکه اقناع‌کننده باشد، شکاف میان روایت رسمی و درک عمومی را عمیق‌تر می‌کند.

اهریمن در تاریخ: کمونیسم فاشیسم و درس‌هایی از قرن بیستم
نوشته: ولادیمیر تیسماننو

https://tavaana.org/vladimir-tismaneanu-the-devil-in-history/

#نه_به_جمهوری_اسلامی #فاشیسم #ولایت_فقیه

@Tavaana_TavaanaTech

جلیل دوستخواه، پژوهشگر برجسته فرهنگ ایران، درگذشت

جلیل دوستخواه، ایران‌شناس، پژوهشگر، نویسنده و مترجم برجسته ایرانی، سوم فروردین‌ ۱۴۰۵ در شهر بریزبن از ایالت کوئینزلند استرالیا در ۹۳ سالگی و پس از تحمل یک دوره بیماری درگذشت.

دکتر دوستخواه از چهره‌های شاخص در حوزه فرهنگ و اندیشه ایران بود که عمر خود را وقف حفظ، تفسیر و انتقال میراث فکری و فرهنگی ایران کرد. آثار او پلی میان خرد باستانی و فهم معاصر به‌شمار می‌رفت و از تعهدی عمیق به زبان فارسی، اسطوره‌شناسی و حافظه فرهنگی ایران سرچشمه می‌گرفت.

او به‌ویژه به‌واسطه پژوهش‌های ارزشمند خود درباره شاهنامه اثر ابوالقاسم فردوسی شناخته می‌شد؛ آثاری که به درک ژرف‌تر این متن بنیادین و هویت ایرانی برای نسل‌های جدید کمک کرد. از دیگر دستاوردهای مهم او، ترجمه اوستا به فارسی امروزین بود؛ تلاشی سترگ که یکی از کهن‌ترین متون مقدس ایران را با زبانی روشن و دقیق در اختیار مخاطبان معاصر قرار داد.

نوشته‌های او درباره اسطوره‌ها، نمادها و زبان ایران، فراتر از پژوهش‌های صرف علمی، بازتابی از عشقی عمیق و آگاهانه به فرهنگ ایران بود.

دکتر دوستخواه در سال‌های پایانی عمر در آنچه خود «تبعید خودخواسته» می‌نامید، در استرالیا زندگی می‌کرد، اما این فاصله جغرافیایی هرگز پیوند عاطفی او با ایران را کمرنگ نکرد. نزدیکانش می‌گویند او همواره با احساسی عمیق از ایران یاد می‌کرد.

این دلبستگی عمیق مورد توجه بزرگان ادب نیز قرار گرفته بود؛ از جمله مهدی اخوان ثالث که شعر مشهور «تو را ای کهن بوم و بر دوست دارم» را به او تقدیم کرد؛ شعری که به نمادی از پیوند او با سرزمین، زبان و فرهنگ ایران بدل شد.

دکتر جلیل دوستخواه علاوه بر آثار ماندگار علمی، میراثی از صداقت، ژرف‌اندیشی و مسئولیت فرهنگی بر جای گذاشت. او از ایران برخاست، با ایران زیست و در نهایت، چهره‌ای ایرانی با جایگاهی جهانی باقی ماند.
#ایرانشناسی #جلیل_دوستخواه #اوستا #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

کاوه مدنی: فعالان محیط‌زیست «مزاحم» پروژه‌های امنیتی بودند

کاوه مدنی، استاد و پژوهشگر حوزه آب و محیط‌زیست، در شبکه اجتماعی ایکس (توییتر سابق) به برخی روایت‌ها درباره پرونده فعالان محیط‌زیستی واکنش نشان داد. او نوشت: «مشکل این نبود که بچه‌های محیط‌زیستی به‌طور اتفاقی به فعالیت‌های موشکی پی برده بودند، چون چنین اتفاقی هرگز رخ نداد.»
مدنی در ادامه تأکید کرد: «مشکل این بود که آن‌ها بی‌آنکه خود بدانند، “مزاحم” و در مکانی “نامناسب” به دنبال حفظ حیات موجوداتی بودند که در محاسبات نظامی و امنیتی، ارزش حیاتی نداشتند.»
او همچنین در بخش دیگری از اظهارات خود با اشاره به امکان ردیابی غیرمستقیم فعالیت‌های بزرگ نظامی از طریق داده‌های مصرف انرژی و منابع، نوشت اگر چنین محاسباتی به سادگی آن‌چه در فضای مجازی مطرح می‌شود بود، کارشناسان و نهادهای امنیتی خارجی پیش‌تر این اطلاعات را افشا می‌کردند و نیازی به چنین گمانه‌زنی‌هایی نبود. مدنی با طرح این پرسش که چرا متخصصان داخلی حوزه انرژی طی دهه‌های گذشته چنین مواردی را گزارش نکرده‌اند، نتیجه گرفت که این ادعاها با واقعیت‌های فنی همخوانی ندارد.

هم‌زمان با انتشار این اظهارات، شماری از کاربران شبکه‌های اجتماعی با بازنشر تصاویری از ورودی‌های منسوب به شهرهای موشکی و سکوهای پرتاب در مناطق طبیعی، از پیامدهای اقتصادی و زیست‌محیطی این پروژه‌ها انتقاد کردند. برخی کاربران مدعی شدند منابع گسترده مالی کشور صرف توسعه زیرساخت‌های نظامی شده و این روند به تشدید فقر، فشار معیشتی و تخریب محیط‌زیست انجامیده است.

در بخشی از این واکنش‌ها، کاربران با انتقاد از اولویت‌های حکمرانی، این پروژه‌ها را عامل محرومیت اقتصادی و آسیب به زیست‌بوم ایران دانسته و نسبت به پیامدهای اجتماعی و انسانی آن ابراز نگرانی کرده‌اند. برخی دیگر نیز به فضای دو قطبی شکل‌گرفته در جامعه اشاره کرده و از دفاع برخی جریان‌ها از این سیاست‌ها انتقاد کرده‌اند.

#شهر_موشکی #محیط_زیست #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

در ادامه موج بازداشت شهروندان بهائی در ایران، شایان آبادی، شهروند بهائی ساکن کرمان، توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شده است.

بر اساس اطلاعات دریافتی، این شهروند ۳۱ ساله روز یک‌شنبه سوم فروردین ۱۴۰۵ (۲۳ مارس ۲۰۲۶) حوالی ساعت ۱۸:۰۰، توسط نیروهای وزارت اطلاعات و بدون ارائه حکم قضایی در شهر کرمان بازداشت شده است.

تا زمان تنظیم این گزارش، هیچ‌گونه اطلاعات دقیقی درباره دلایل بازداشت، اتهامات مطرح‌شده یا محل نگهداری وی منتشر نشده و پیگیری‌های خانواده او برای اطلاع از وضعیتش بی‌نتیجه مانده است.

بازداشت شایان آبادی در حالی صورت می‌گیرد که در ماه‌های اخیر، هم‌زمان با تحولات اجتماعی و اعتراضات سراسری، فشارهای امنیتی و برخوردهای سیستماتیک علیه جامعه بهائیان در نقاط مختلف ایران افزایش یافته است. گزارش‌های متعدد از بازداشت‌های خودسرانه، تفتیش منازل، و نگهداری افراد در شرایط نامشخص، نگرانی‌های جدی درباره نقض حقوق شهروندی این اقلیت مذهبی را تشدید کرده است.

ادامه این روند، به‌ویژه در شرایطی که نهادهای مسئول پاسخ روشنی درباره وضعیت بازداشت‌شدگان ارائه نمی‌دهند، بر ابهام و نگرانی نسبت به سرنوشت افراد بازداشت‌شده می‌افزاید.

#داستان_ما_یکیست #بهاییان_ایران #شایان_آبادی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

یکی از کاربران شبکه اجتماعی ایکس ضمن انتشار تصاویری از دریچه‌های یک شهر موشکی در استان فارس، نوشت:
«کولبر و سوختبر و میلیون‌ها نفر در فقر نگه داشته شدن تا این شهرهای موشکی ساخته بشن. میلیون‌ها نفر در حسرت یک زندگی نرمال موندن تا این موشک‌ها و شهرهای موشکی ساخته بشن. محیط زیست رو نابود کردن تا شهر موشکی بسازن. مردم رو بدبخت کردن تا شهر موشکی بسازن. لعنت به جمهوری اسلامی»
کاربر دیگری نوشت:
«حالا کاش در جهت حفاظت از کشور بود، همش در جهت توهمات یه مشت روان پریشه که برن قدس رو آزاد کنن و کربلا رو ضمیمه کنن و بقیه رو نابود کنن. تازه یه عده الان دارن دفاع میکنن و وطن دوست شدن. یادشون رفته با کی طرفن پنجاه ساله، البته خیلیهاشون نگران منافعشون هستن. »

در ادامه این بحث‌ها، برخی کاربران با اشاره به پروژه‌های زیرساختی نظامی در مناطق مختلف، از جمله ساخت تأسیسات زیرزمینی در برخی استان‌ها، مدعی شده‌اند که چنین طرح‌هایی پیامدهای زیست‌محیطی و مصرف گسترده منابعی چون آب و انرژی را به همراه داشته است. این ادعاها در حالی مطرح می‌شود که آمار دقیق و رسمی درباره ابعاد این پروژه‌ها منتشر نشده و برآوردها عمدتاً بر پایه تحلیل‌های غیررسمی و مشاهدات میدانی است. برخی گزارش‌ها از وجود چند ده پایگاه موشکی زیرزمینی در سراسر کشور خبر می‌دهند، اما تعداد دقیق آن به دلیل محرمانه بودن اطلاعات نظامی به طور رسمی اعلام نمی‌شود.

در این میان، کاربران منتقد با طرح این پرسش که چگونه مدیریت منابع طبیعی و توسعه نظامی در کنار هم قرار گرفته‌اند، به پیامدهای اقتصادی و زیست‌محیطی این سیاست‌ها اشاره کرده‌اند. برخی نیز با یادآوری بحران‌هایی مانند خشک‌شدن منابع آبی و سرکوب اعتراضات کشاورزان در استان‌های مختلف کشور در طی سال‌های گذشته، خواهان شفافیت تخصیص منابع آبی به پروژه‌های نظامی شدند.

#شهر_موشکی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

کوشار حضرتی، ۳۹ ساله، روز دوشنبه ۲۷ اسفندماه توسط نیروهای لباس‌شخصی در منزل شخصی خود در محدوده ستارخان تهران بازداشت شده و از زمان بازداشت تاکنون، هیچ اطلاعی از وضعیت و محل نگهداری او در دست نیست.

در شرایطی که هم‌زمان با تشدید فضای امنیتی، اینترنت با اختلال و قطعی گسترده مواجه است، دسترسی به اطلاعات درباره وضعیت بازداشت‌شدگان بیش از هر زمان دیگری محدود شده است. این وضعیت، نگرانی‌ها درباره سرنوشت افرادی مانند کوشار حضرتی را دوچندان می‌کند و اهمیت اطلاع‌رسانی مستقل و مستمر را برجسته‌تر می‌سازد.

بازداشت‌هایی از این دست، بدون ارائه حکم قضایی، بدون اعلام اتهام و بدون اطلاع از محل نگهداری، نمونه‌ای روشن از بازداشت خودسرانه و نقض اصول بنیادین دادرسی عادلانه است. ورود به منزل، بازداشت و انتقال افراد به مکان نامعلوم، بدون رعایت تشریفات قانونی، نقض آشکار حقوق اساسی شهروندان به شمار می‌رود.

محروم‌کردن بازداشت‌شدگان از دسترسی به وکیل و خانواده، خطر نقض حقوق آنان، از جمله شکنجه، بدرفتاری و اعترافات اجباری را افزایش می‌دهد.
@Tavaana_TavaanaTech

‌
شبکه ایران اینترنشنال ویدیویی از مخاطبانش دریافت کرده که نشان می‌دهد که در شهرک چیتگر تهران، ماموران پنجره‌هایی که از آنها صدا شعارهای ضد حکومتی می‌آمد را نشانه رفته و به سوی شهروندان معترض شلیک کردند. همزمان در محوطه این شهرک، تجمع حامیان حکومت با حمایت ماموران در حال برگزاری بود.

طبق گزارش‌های دریافتی از شهرهای مختلف، نیروهای حکومتی، شبانه در خیابان‌ها با بلندگو شعار می‌دهند یا نوحه و سرودهای حکومتی پخش می‌کنند.

در همه شهرها ایست بازرسی برقرار است. به گفته خود مقامات جمهوری اسلامی بیش از ۱۵۰۰ ایست بازرسی در شهرهای مختلف فعالیت دارند.

#ایران #نه_به_جمهورى_اسلامى

@Tavaana_TavaanaTech

از هوتک تا شهر موشکی؛ این شکاف را چه کسی ساخته؟
درحالی که کشورمان با فقر مزمن، بی‌آبی و محرومیت‌های گسترده دست‌وپنجه نرم می‌کند، منابع کلان به پروژه‌های نظامی و توسعه زیرساخت‌های موشکی اختصاص می‌یابد.

در استان سیستان و بلوچستان، دسترسی به آب سالم همچنان یک بحران جدی است. بسیاری از مردم ناچارند از «هوتک‌ها» گودال‌های روباز ذخیره آب، استفاده کنند؛ منابعی آلوده و ناایمن که بارها جان کودکان و بزرگسالان را گرفته‌اند. این در حالی است که تأمین آب آشامیدنی سالم، از ابتدایی‌ترین حقوق انسانی است.

فقر و بیکاری به شکلی گسترده زندگی مردم را تحت فشار قرار داده است. گزارش‌هایی از خودکشی کارگران به دلیل عدم پرداخت دستمزد، و حتی خودکشی یک کودک ۱۱ ساله در دوران کرونا به دلیل نداشتن دسترسی به ابزار آموزش آنلاین، تصویری تلخ از وضعیت اجتماعی ارائه می‌دهد. در نقاطی دیگر، فرسودگی زیرساخت‌ها به فاجعه می‌انجامد؛ از جمله ریزش سقف مدارس بر سر دانش‌آموزان، که نتیجه سال‌ها بی‌توجهی به ایمنی و سرمایه‌گذاری در آموزش است.

طرح از بهنام محمدی
https://tech.tavaana.org/cartoon/fatah_rocket/

@Tavaana_TavaanaTech

در ادامه روند فشار بر منتقدان، رسانه‌های حکومتی از صدور حکم توقیف اموال چند شهروند دیگر خبر داده‌اند. پس از انتشار خبر توقیف اموال برزو ارجمند، اکنون گزارش‌هایی از یزد منتشر شده که نشان می‌دهد اموال دو فرد دیگر نیز به اتهام «همکاری با اسرائیل و کشورهای متخاصم» توقیف شده است.

دادستانی یزد بدون اعلام شفاف هویت این افراد، تنها به ذکر حروف اختصاری بسنده کرده، اما برخی رسانه‌ها یکی از آن‌ها را علی شریفی زارچی، استاد اخراجی دانشگاه صنعتی شریف معرفی کرده‌اند.

جمهوری اسلامی طی سال‌های گذشته، با سانسور گسترده و قطع اینترنت، تلاش کرده صدای منتقدان داخل کشور را خاموش کند. اکنون به نظر می‌رسد همین سیاست، با شکلی دیگر، به خارج از مرزها نیز کشیده شده است؛ جایی که ایرانیان مهاجر، که بسیاری از آنان در نتیجه فشارهای سیاسی و اقتصادی ناچار به ترک کشور شده‌اند، هدف تهدید به مصادره اموال قرار می‌گیرند.

مصادره اموال، آن هم بر پایه اتهاماتی کلی و بدون شفافیت حقوقی، نه‌تنها نقض حقوق مالکیت است، بلکه نشانه‌ای از گسترش دامنه سرکوب فراتر از مرزهای جغرافیایی است.

@Tavaana_TavaanaTech

عکسی که وحیدآنلاین منتشر کرده، نشان می‌دهد یک وانت مجهز به تیربار در تقاطع سردار جنگل تهران مستقر شده؛ تصویری که گویای تبدیل فضای شهری به محیطی امنیتی و نظامی است.

در روزهای گذشته گزارش‌ها و ویدیوهایی منتشر شد که نشان می‌دهد در مناطقی مانند شهرک چیتگر، نیروهای حکومتی پنجره‌هایی را که از آن‌ها شعارهای اعتراضی شنیده می‌شد هدف قرار داده و به سمت شهروندان شلیک کرده‌اند.
بر اساس گزارش‌های دریافتی از شهرهای مختلف، حضور نیروهای امنیتی در خیابان‌ها به شکل محسوسی افزایش یافته. در بسیاری از مناطق، خودروهای گشت با بلندگو در سطح شهر حرکت می‌کنند و اقدام به پخش نوحه یا سرودهای حکومتی می‌کنند. ایست‌های بازرسی گسترده‌ای در سطح شهرها برقرار شده‌اند. به گفته مقامات، بیش از ۱۵۰۰ ایست بازرسی در نقاط مختلف فعال هستند.
استقرار سلاح‌های سنگین در خیابان‌ها، شلیک به سمت واحدهای مسکونی و گسترش ایست‌های بازرسی، نشانه‌هایی از رویکردی است که به جای تأمین امنیت شهروندان، آن‌ها را در موقعیت تهدید قرار می‌دهد.
خیابان، به فضایی تبدیل شده که حضور در آن با ترس، تردید و نگرانی همراه است.
@Tavaana_TavaanaTech

دادگاه رسیدگی به اتهامات طارق رمضان، چهره جنجالی و پژوهشگر سابق مطالعات اسلامی دانشگاه آکسفورد، در حالی در پاریس به مراحل پایانی خود نزدیک می‌شود که دادستان‌های فرانسوی خواستار اشد مجازات برای او شده‌اند.

در جریان جلسات دادگاه که از اوایل مارس ۲۰۲۶ در پاریس آغاز شد، دادستانی فرانسه برای طارق رمضان به اتهام تجاوز جنسی به سه زن در فاصله سال‌های ۲۰۰۹ تا ۲۰۱۶، تقاضای ۱۸ سال زندان کرده است. این محاکمه در غیاب وی برگزار شد؛ چرا که وکلای رمضان با ارائه مدارک پزشکی مبنی بر ابتلای او به بیماری «ام‌اس»، اعلام کردند که او توانایی حضور در دادگاه را ندارد و در بیمارستانی در ژنو بستری است. شاکیان این پرونده، رمضان را به اعمال خشونت فیزیکی و جنسی متهم کرده‌اند.

این دادگاه در حالی برگزار می‌شود که طارق رمضان پیش از این در سوئیس طعم محکومیت را چشیده است. در سپتامبر ۲۰۲۴، دادگاهی در ژنو او را به اتهام تجاوز جنسی و اجبار در یک هتل در سال ۲۰۰۸، به ۳ سال زندان (که بخشی از آن تعلیقی بود) محکوم کرد. حکم مذکور پس از رد درخواست تجدیدنظر او در اوت ۲۰۲۵، قطعی و لازم‌الاجرا شد.

طارق رمضان ۶۳ ساله، فرزند سعید رمضان و نوه حسن البنا، بنیان‌گذار پرنفوذ جنبش اخوان‌المسلمین در مصر است. او که دارای تابعیت سوئیسی است، سال‌ها به عنوان یکی از بانفوذترین روشنفکران اسلامی در اروپا شناخته می‌شد و در دانشگاه آکسفورد کرسی تدریس داشت.
رمضان که همواره خود را نماینده «اسلام میانه‌رو» و اصلاح‌طلب معرفی می‌کرد، با شروع موج افشاگری‌های "Me Too" در سال ۲۰۱۷ با شکایات متعددی روبرو شد. او تمامی این اتهامات را رد کرده و آن‌ها را بخشی از یک «توطئه سیاسی» برای تخریب چهره خود و جنبش‌های اسلامی در غرب توصیف کرده است.

#اسلامگرا #تجاوز #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

در شرایطی که جمهوری اسلامی هم‌زمان با درگیری‌های نظامی اخیر متحمل ضربه‌های سنگین شده، گزارش‌ها از ادامه فشارها و اقدامات سرکوبگرانه در داخل کشور حکایت دارد؛ از جمله تخریب سنگ مزار جاویدنام ابوالفضل آدینه‌زاده.

نیروهای حکومتی به سنگ مزار جاویدنام ابوالفضل آدینه‌زاده آسیب وارد کرده‌اند. در تصویری که از سوی خانواده او منتشر شده، شیشه ضخیم محافظ روی سنگ مزار شکسته شده است.
مرضیه آدینه‌زاده با انتشار تصویر سنگ مزار برادرش نوشت:
«شکستن سنگ، قدرت نیست. قدرت، ماندن نامی‌ست که شما از آن می‌ترسید.»

جاویدنام ابوالفضل آدینه‌زاده از جمله جان‌باختگان خیزش زن، زندگی، آزادی است که خانواده‌ای دادخواهش فشارهای زیادی را متحمل شده‌اند و پدر او چندین بار بازداشت شده است.

با وجود تحولات نظامی و فشارهای خارجی بر جمهوری اسلامی، روند برخورد با خانواده‌های جان‌باختگان و معترضان همچنان ادامه دارد و حتی به تخریب مزار آنان نیز کشیده شده است.

#ابوالفضل_آدینه_زاده #دادخواهی #نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

بهایی‌ستیزی در سایه‌ی جنگ

🔹در روزهایی که ایران زیر آتش جنگ و بمباران است، جمهوری اسلامی باز هم دشمن اصلی‌اش را در داخل کشور و میان مردم جست‌وجو می‌کند. جامعه‌ی جهانی بهائی هشدار داده که پیوند نعیمی، شهروند بهایی زندانی در کرمان، پس از دو بار «اعدام نمایشی»، شکنجه و بازجویی‌های طولانی، اکنون در خطر جدی است. همزمان خانواده و نزدیکان حامد مهراب‌خانی، شهروند ۳۰ ساله‌ی بهایی، از بی‌خبری و نگرانی شدید درباره وضعیت او خبر داده‌اند.

🔹این پرونده‌ها ادامه‌ی همان الگوی شناخته‌شده‌ی سرکوب پس از ۱۸ دی ۱۴۰۴ است: بازداشت، اعتراف‌گیری تلویزیونی، انفرادی، محرومیت از درمان و ناپدیدسازی. پیوند نعیمی همراه با ونوس حسینی‌نژاد و شایان شکیبایی پیش از اوج‌گیری اعتراض‌ها بازداشت شد و ۱۲ بهمن ۱۴۰۴ تصاویر اعترافات اجباری هر سه نفر از تلویزیون جمهوری اسلامی پخش شد. به گفته جامعه‌ی جهانی بهائی، از آن زمان نه دادگاهی برای او برگزار شده، نه حکمی صادر شده و نه هیچ مدرکی برای این اتهام‌ها ارائه شده است.

🔹این فقط یک پرونده‌ی امنیتی نیست. مصداق روشن شکنجه، نقض دادرسی عادلانه، اعتراف‌گیری اجباری و محرومیت از درمان است. بر اساس این گزارش، پیوند نعیمی دچار پرش غیرارادی پلک و مشکلات گوارشی شده اما مسئولان زندان از ارائه‌ی خدمات درمانی به او خودداری می‌کنند. در مورد حامد مهراب‌خانی نیز وضعیت به همان اندازه تکان‌دهنده است: او ۱۸ دی ۱۴۰۴ در قزوین از ناحیه‌ی پا هدف گلوله قرار گرفت، سپس برای ادامه‌ی درمان به تبریز رفت، اما همان‌جا بازداشت و به مکانی نامعلوم منتقل شد. یعنی حکومت حتی زخمیِ خود را هم رها نمی‌کند؛ او را می‌گیرد، پنهان می‌کند و در تاریکی نگه می‌دارد.

🔹جمهوری اسلامی در میانه‌ی جنگ، به جای حفاظت از شهروندان، اقلیت‌های مذهبی را زیر فشار بیشتری می‌گذارد و از بحران برای تشدید سرکوب استفاده می‌کند. باید فوراً محل نگهداری حامد مهراب‌خانی اعلام شود، پیوند نعیمی به درمان و وکیل مستقل دسترسی پیدا کند و هر دو پرونده زیر نظارت فوری نهادهای بین‌المللی قرار گیرد.

این حکومت از بمباران دشمن خارجی فقط برای یک چیز استفاده می‌کند: تشدید وحشت در داخل. و باز هم بهاییان، یکی از نخستین قربانیان این ماشین کشتار و ستم هستند.

برگرفته و بازنشر از صفحه دکتر شیرین عبادی

#داستان_ما_یکیست #بهاییان _ایران #گفتگو_توانا

@Dialogue1402