شکستن سنت ۱۴۰۰ ساله؛ سارا مولالی به عنوان نخستین زن بر کرسی اسقف اعظمی کانتربری تکیه زد

در رویدادی که از آن به عنوان انقلابی در ساختار سنتی کلیسای انگلستان یاد می‌شود، سارا مولالی طی مراسمی باشکوه در کلیسای جامع کانتربری، رسما به عنوان صد و ششمین اسقف اعظم این کلیسا منصوب شد. این انتصاب نه تنها فصلی نو در تاریخ مسیحیت انگلیکان گشود، بلکه به انتظار ۱۴۰۰ ساله‌ای پایان داد که طی آن ۱۰۵ مرد بر این کرسی تکیه زده بودند.
مولالی که پیش از این به عنوان اسقف لندن فعالیت می‌کرد و سابقه‌ای درخشان در حوزه بهداشت و پرستاری بریتانیا دارد، اکنون رهبری معنوی جامعه جهانی انگلیکان را بر عهده گرفته است. اهمیت این انتخاب در لایه‌های مختلف اجتماعی و مذهبی نهفته است؛ چرا که او در دورانی حساس جانشین جاستین ولبی شده تا کلیسا را در مسیر نوسازی و پاسخگویی به مطالبات نسل جدید هدایت کند.
در این مراسم تاریخی، مولالی سوگند وفاداری یاد کرد تا در حالی که سنت‌های کلیسا را پاس می‌دارد، نمادی از تغییر و شمول‌گرایی باشد. حضور یک زن در راس هرم قدرت مذهبی انگلستان، پیامی روشن به جهان مخابره کرد: کلیسا آماده است تا با عبور از مرزهای جنسیتی که قرن‌ها پابرجا بود، با رویکردی متفاوت به استقبال چالش‌های قرن بیست و یکم برود.


#کلیسا #اسقف #سارا_مولالی #گفتگو_توانا

@Dialogue1402

محرومیت درمانی یک زندانی سیاسی در گلپایگان؛ وضعیت معصومه یاوری وخیم گزارش شده است


بر اساس گزارش منابع حقوق بشری، معصومه یاوری، زندانی سیاسی محبوس در زندان گلپایگان، با وجود نیاز فوری به رسیدگی پزشکی، از دسترسی به خدمات درمانی خارج از زندان محروم مانده است.

به گفته یک منبع مطلع نزدیک به خانواده این زندانی، اوایل اسفندماه سال گذشته عمل جراحی در ناحیه دست برای خانم یاوری انجام شده بود. با این حال، پس از آغاز جنگ و علی‌رغم تأمین وثیقه‌ای سنگین، مرخصی استعلاجی او لغو و وی مجدداً به زندان بازگردانده شد.

این منبع افزوده است که محل جراحی در شرایط فعلی دچار عفونت شده و بهیار زندان نیز این موضوع را تأیید کرده است. در عین حال، وضعیت جسمی این زندانی نامناسب توصیف شده و او با تب شدید روبه‌روست، اما مسئولان زندان از اعزام وی به مراکز درمانی خارج از زندان جلوگیری می‌کنند.

معصومه یاوری پیش‌تر در سال ۱۴۰۲ توسط دادگاه انقلاب گلپایگان به ۱۳ سال حبس محکوم شده بود. جلسه رسیدگی به اتهامات او در ۱۴ آذر همان سال برگزار شد. وی در ۱۳ شهریور ۱۴۰۲ توسط مأموران اداره اطلاعات در منزل شخصی‌اش بازداشت شد؛ بازداشتی که با تفتیش منزل و ضبط برخی وسایل شخصی او و خانواده‌اش همراه بود.

این زندانی سیاسی پیش از این نیز به‌دلیل فعالیت‌های خود سابقه بازداشت و محکومیت داشته است.

#معصومه_یاوری #زندانی_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

🥀🖤
شرافت و انسانیت روی دوش او بود…
جاویدنام، حمید مهدوی🕊️😔

حمید مهدوی آتش‌نشان حرفه‌ای و قهرمان ملی ایرانیان در مشهد، ورزشکار و داور بین‌المللی راگبی بود که شامگاه ۱۸ دی در حال کمک به معترضان مجروح، کشته شد. فیلمی از او که مجروحی را بر دوش داشت، در شبکه‌های اجتماعی پر بازدید شده بود.

نقاشی از زینب باقری

zeinabbagheri.art

#نقاشی #وطن #ایران #حمید_مهدوی

@Tavaana_TavaanaTech

مولوی عبدالحمید: برداشت نادرست از سکوت من درباره جنگ اشتباه است؛ بی‌توجهی به خواست مردم عامل جنگ و بحران‌هاست


روز جمعه ۷ فروردین ماه ۱۴۰۵، مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی، امام جمعه اهل سنت زاهدان در مراسم نماز جمعه این شهر با اشاره به برداشت‌ها از سکوت خود درباره جنگ گفت «این‌گونه برداشت شده که بنده به این جنگ راضی هستم، درحالی‌که این کاملاً اشتباه است» و با انتقاد از نشنیده‌شدن «صحبت‌های خیرخواهان و دلسوزان» و بی‌توجهی به خواست مردم، این موارد را از عوامل اصلی وقوع جنگ و تداوم بحران‌های کشور دانست.

وی با تأکید بر مخالفت خود با جنگ اظهار داشت «هیچ انسان عاقلی به جنگ و کشته‌شدن انسان‌ها و تخریب و ویرانگری و نابودی امکانات و زیرساخت‌های کشورش راضی نیست» و افزود «جنگ نقصان دارد و کشورهای دنیا را به عقب می‌بَرد». او همچنین با اشاره به هشدارهای پیشین خود تصریح کرد «یک هفته قبل از وقوع جنگ... گفتم که هیچ‌کدام از دولت و ملت ایران تمنای جنگ را نکنند» و در ادامه دلیل سکوت خود را این‌گونه توضیح داد که «متأسفانه در کشور ما کسی به صحبت‌های خیرخواهانه گوش نمی‌کند».

مولوی عبدالحمید در ادامه با اشاره به شرایط کشور گفت «بارها فریاد زدم که کشور در عرصه‌های سیاسی و اقتصادی با بن‌بست مواجه شده» و خواستار تعدیل در سیاست‌های داخلی و خارجی شد. وی تأکید کرد «گفتیم سیاست‌های خارجی را تعدیل کنید تا جلوی جنگ گرفته شود» و در حوزه داخلی نیز افزود «آزادی‌های سیاسی و قلم و بیان و همچنین عدالت و حقوق زنان و اقوام و مذاهب و ادیان رعایت شود». او همچنین خاطرنشان کرد «۴۷ سال است که زنان و اقوام و مذاهب پیگیر حق و حقوق‌شان هستند و خواستار عدالت و مساوات‌اند».
#گفتگو_توانا


@Dialogue1402

جاویدنام پروانه خجندی‌راد، زن پنجاه ساله، مادر دو دختر، از جان.باختگان دی ماه خونین ۱۴۰۴

پروانه خجندی‌راد، از جان‌باختگان خیزش مردم در دی ماه ۱۴۰۴، در لاهیجان کشته شد. او روز ۱۸ دی ماه با گلوله جنگی نیروهای سرکوبگر به قتل رسید. پروانه مادر دو دختر به نام‌های سوگند و کمند بود. او برای آزادی و برای یک زندگی معمولی و بهتر به خیابان رفت، اما جواب او را با گلوله دادند.

در دی ماه، ۱۴۰۴ جمهوری اسلامی جنایتی بی‌سابقه انجام داد و هزاران نفر از هم میهمان را به قتل رساند. به مجروحان تیر خلاص زدند و در خیابان‌ها جوی خون راه انداختند.

#لاهیجان #جنایت_علبه_بشریت #نه_به_جمهوری_اسلامی #پروانه_خجندی_راد

@Tavaana_TavaanaTech

‌
یک ماه در تاریکی دیجیتال؛ ادامه قطع اینترنت جهانی در ایران پس از ۶۷۲ ساعت

نت‌بلاکس:
«🗓️ دقیقاً یک ماه پیش، صبح شنبه ۲۸ فوریه، ایران با تصمیم مقامات به تاریکی دیجیتال فرو رفت و دسترسی به اینترنت جهانی قطع شد.

پس از چهار هفته کامل، ۶۷۲ ساعت، این قطعی همچنان ادامه دارد و حق مردم ایران برای ارتباط و دسترسی به اطلاعات را نقض می‌کند.»

#قطعی_اینترنت #iranblackout

@tavaanatech

«محبوبه جان،
در این روزها، یاد تو و همه زنانی که ایستادن را انتخاب کرده‌اند، پررنگ‌تر از همیشه است.
می‌دانم که چقدر سرکوبگران تلاش کردند مقاومت تو را در هم شکنند از زندانی به زندان دیگر، از محرومیتی به محرومیت تبعید شدی. اما آنچه مانده، ایستادگی توست؛ این‌که سکوت نکردی و باورهایت را، هرچند پرهزینه، حفظ کردی.
امید که این نوروز، نوید روزهایی باشد و دوباره زندگی را، بی‌هراس و بی‌محدودیت، از نو بسازی.

با آرزوی آزادی و آرامش
نوروزت نزدیک و روشن»

پیام ارسالی از همراهان توانا

محبوبه رضایی، زندانی سیاسی محبوس در زندان قرچک ورامین، به‌دلیل فعالیت‌های مدنی و سیاسی علیه جمهوری اسلامی به حبس‌های طولانی‌مدت محکوم شده است. او پیش‌تر نیز سابقه بازداشت داشته و بخشی از دوران حبس خود را در زندان بوشهر در تبعید گذرانده است.
آبان ۱۴۰۲، دادگاه انقلاب تهران او را به بیش از ۲۶ سال حبس محکوم کرد که بخشی از آن قابل اجرا اعلام شد. با این حال، پس از پذیرش اعاده دادرسی و بررسی مجدد پرونده، حکم او به پنج سال حبس کاهش یافت.
@Tavaana_TavaanaTech

‌
تصویری از حضور نیروهای حکومتی مجهز به تیربار در یکی از خیابان‌های اسلامشهر، در شبکه‌های اجتماعی منتشر شده است.

پیشتر در گزارش‌هایی از ایجاد جو پادگانی در خیابان‌ها نوشته بودیم.
روز گذشته یکی از کاربران از ایران، در شبکه اجتماعی ایکس نوشت:

«بیرون از خانه، آدم‌هایی با صورت‌های پوشیده و سلاح‌های آماده و ماشین‌هایی که تا دندان پر از فشنگ و دوشکا هستند…بهت زل میزنن. اگر بخواهند، می‌ایستی.اگر بخواهند، گوشی‌ات را می‌دهی.
اگر بخواهند…می‌میری.»

جمهوری اسلامی در جریان سرکوب خیزش مردم در دی ماه خونین ۱۴۰۳ به طور گسترده از سلاح نیمه سنگین تیربار دوشکا استفاده کرده است. پیشتر نیز در آبان ۱۳۹۸ و در دهه هفتاد در سرکوب مردم اسلامشهر، قزوین و محله کوی طلاب مشهد نیز استفاده از تیربار گزارش شده است.

جمهوری اسلامی، که در برابر حمله خارجی، نه آژیز هشدار دارد، نه رادار دارد، نه پدافند و نیروهای هوایی و پناهگاه و هر روز تعدادی از فرماندهانش کشته می‌شوند، بیش از هر چیز از قیام مردمی می‌ترسد و تلاش می‌کند که فضای رعب و وحشت در جامعه ایجاد کند و ترس خودش را برون فکنی کند.

#جنگ #نه_به_جمهورى_اسلامى


@Tavaana_TavaanaTech

«قطع اینترنت در این شرایط، فقط سانسور نیست؛ بریدن نفس مردم است.
وقتی اینترنت را قطع می‌کنند، یعنی راه کمک‌خواستن را می‌بندند، یعنی آدم‌ها را در تاریکی نگه می‌دارند، یعنی اجازه نمی‌دهند کسی ببیند چه بر سرمان می‌آید. این کار، مستقیم جان انسان‌ها را به خطر می‌اندازد. اسمش هرچه باشد، در عمل یک جنایت جنگی است.»

پیام همراهان تواناتک

گزارش نت‌بلاکس نشان می‌دهد که ایران حالا یک ماه کامل، یعنی ۶۷۲ ساعت، در تاریکی دیجیتال نگه داشته شده است. این یعنی میلیون‌ها نفر از ارتباط با جهان، از دسترسی به اطلاعات حیاتی و حتی از تماس با نزدیکانشان محروم شده‌اند.

در چنین وضعیتی، قطع اینترنت فقط «محدودیت» نیست.
باعث می‌شود هشدارها به مردم نرسد،
امداد و کمک‌رسانی مختل شود،
نقض حقوق انسان‌ها پنهان بماند،
و هیچ صدایی به بیرون درز نکند.

در واقع قطع اینترنت، از یک ابزار کنترلی فراتر رفته و به یک اقدام خطرناک علیه جان مردم تبدیل شده است. وقتی آگاهانه یک جامعه را از ارتباط، اطلاع و امکان دیده‌شدن محروم می‌کنند، نتیجه آسیب و خطر واقعی برای انسان‌هاست.

@tavaanatech

‏وزارت خارجه آمریکا پاداشی تا سقف ۱۰ میلیون دلار برای ارائه اطلاعات درباره دو گروه هکری مرتبط با جمهوری اسلامی به نام‌های «پارسیان افزار رایان برنا» و «گروه هکری حنظله» اعلام کرد.
‏
برنامه پاداش برای عدالت وزارت خارجه آمریکا در صفحه ایکس خود نوشت هر کسی که درباره عوامل سایبری مخرب مرتبط با جمهوری اسلامی از جمله «پارسیان افزار رایان برنا»، «گروه هکری حنظله» و یا دیگر افراد و گروه‌های مرتبط با آنان آگاهی دارد، با وزارت خارجه آمریکا تماس بگیرد و اطلاعاتی نظیر اسامی، شخصیت مجازی و مکان آنان را برای ما ارسال کند، می‌تواند مشمول این پاداش شود.

‏@tavaanatech

اوین در خلأ مدیریت؛ زندانیان بلاتکلیف، خانواده‌ها پشت درهای بسته

بر اساس گزارش‌های دریافتی از منابع مطلع، وضعیت زندان اوین در هفته‌های اخیر با خلأ جدی مدیریتی و نظارتی همراه بوده و بسیاری از زندانیان در شرایطی بلاتکلیف رها شده‌اند.

به گفته این منابع، با گذشت بیش از یک ماه از آغاز شرایط جنگی، نه‌تنها تدابیر لازم برای حفاظت از جان زندانیان اتخاذ نشده، بلکه روند رسیدگی به امور آنان نیز عملاً متوقف شده است. در حال حاضر، زندان با کمبود جدی مسئولان ناظر مواجه است و هیچ مرجع مشخصی پاسخگوی وضعیت زندانیان نیست.

در همین حال، با وجود اعلام قبلی مبنی بر برگزاری ملاقات، خانواده‌های زندانیان امروز با امید دیدار عزیزان خود به زندان مراجعه کردند؛ اما به گفته شاهدان، با درهای بسته و نبود مسئولان روبه‌رو شدند. به آنان اعلام شده که «هیچ‌کس برای پاسخگویی حضور ندارد» و تنها از آن‌ها خواسته شده شماره تماس خود را ثبت کنند تا شاید در آینده اطلاع‌رسانی شود.

یک منبع آگاه در این‌باره می‌گوید: «در شرایطی که مسئولان در محل حضور ندارند، مشخص نیست چرا خانواده‌ها برای ملاقات فراخوانده شده‌اند و این موضوع نگرانی‌هایی جدی درباره امنیت آن‌ها ایجاد کرده است.»

بر اساس این گزارش، بخش عمده‌ای از اختیارات مربوط به امور زندانیان، از جمله مرخصی، پابند و سایر تسهیلات، به دادیار ناظر واگذار شده است. با این حال، گفته می‌شود دادیار مربوطه از تاریخ ۹ اسفند و هم‌زمان با آغاز درگیری‌ها در دسترس نبوده و اطلاعی از وضعیت او در دست نیست.

این در حالی است که سازمان زندان‌ها از اعطای «مرخصی گسترده» به زندانیان سخن گفته، اما منابع مطلع تأکید دارند که این روند در زندان اوین بسیار محدود بوده و شامل درصد اندکی از زندانیان شده است.

در شرایطی که خطرات ناشی از وضعیت موجود می‌تواند جان زندانیان را تهدید کند، ادامه نگهداری زندانیان غیرخطرناک بدون نظارت و رسیدگی، با انتقادهای جدی از منظر انسانی و حقوقی مواجه شده است.

#زندان_اوین #زندانیان_سیاسی

@Tavaana_TavaanaTech

تداوم بازداشت، بی‌خبری و افزایش نگرانی‌ها از وضعیت پژمان زارع، شهروند بهائی

با گذشت بیش از دو هفته از بازداشت پژمان زارع، شهروند بهائی ساکن شیراز، همچنان هیچ اطلاعی از وضعیت، محل نگهداری و اتهامات احتمالی علیه او در دست نیست؛ موضوعی که نگرانی خانواده و نزدیکان وی را به‌طور جدی افزایش داده است.

به گفته منابع نزدیک به خانواده، پیگیری‌های مکرر آنان برای کسب اطلاع از سرنوشت این شهروند بهائی تاکنون بی‌نتیجه مانده و هیچ نهاد رسمی پاسخ روشنی ارائه نکرده است. این در حالی است که پژمان زارع، پدر یک کودک ۸ ماهه، از زمان بازداشت در مکانی نامعلوم نگهداری می‌شود.

بر اساس گزارش‌های پیشین، صبح روز یک‌شنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۴، ماموران وزارت اطلاعات با یورش به منزل این شهروند در شیراز، پس از تفتیش خانه و ضبط وسایل شخصی از جمله تجهیزات الکترونیکی و کتاب‌های مذهبی، وی را بازداشت و منتقل کردند. همچنین منزل پدر او نیز مورد تفتیش و بررسی مأموران قرار گرفته بود.

تداوم بازداشت در شرایط بی‌خبری و عدم شفافیت درباره روند پرونده، نگرانی‌ها درباره وضعیت حقوقی و امنیتی این شهروند بهائی را تشدید کرده است.

این بازداشت در حالی ادامه دارد که در ماه‌های اخیر، هم‌زمان با تحولات اجتماعی در ایران، فشارهای امنیتی و برخوردهای سیستماتیک علیه جامعه بهائیان افزایش یافته است؛ روندی که با گزارش‌های متعدد از بازداشت‌های خودسرانه، نگهداری در مکان‌های نامعلوم و عدم دسترسی به حقوق اولیه همراه بوده و انتقاد نهادهای حقوق بشری را برانگیخته است.

#داستان_ما_یکیست
#بهاییان_ایران
#گفتگو_توانا


@Dialogue1402

خبرگزاری دانشجو از پلمب تمام شعب «کافه لمیز» در تهران با دستور مقام قضایی و به‌دلیل انتشار «طرح‌های مشکوک» روی محصولات این کافه خبر داد.
بر اساس گزارش رسانه‌های نزدیک به سپاه پاسداران، یکی از دلایل این برخورد، انتشار طرحی با مضمون «صندلی خالی» منتسب به علی خامنه‌ای عنوان شده؛ طرحی که در روزهای اخیر واکنش‌هایی را هم در فضای مجازی برانگیخته بود.

با این حال، کاربران اشاره کرده‌اند که این تصویر در اصل اثری از فرشید مثقالی است که پیش‌تر در قالب پوستر دهمین جشنواره فیلم کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان منتشر شده بود و ارتباطی با آنچه ادعا شده، ندارد.

پلمب سراسری یک کسب‌وکار به‌دلیل یک طرح گرافیکی، بار دیگر نشان می‌دهد که مرزهای سانسور تا چه اندازه گسترده شده و حتی فعالیت‌های روزمره و غیرسیاسی نیز از این فشارها در امان نیستند.

دیکتاتوری جمهوری اسلامی حتی از طرح روی لیوان یک کافه این‌گونه هراسیده است.

#نه_به_جمهوری_اسلامی

@Tavaana_TavaanaTech

«حمزه عزیز،
سال‌هاست که در میان دیوارها نوروز برایت تکرار شده، امیدوارم این نوروز خیلی زود خبر آزادی تو و همه زندانیان سیاسی را بشنوم. آنچه از تو روایت شده، نشان می‌دهد که حتی در سخت‌ترین شرایط هم، زندگی را متوقف نکرده‌ای و در دل زندان، به آموختن، آموختن زبان‌ها، خواندن فلسفه و آموزش‌دادن به دیگران ادامه دادی؛ این مسیر، فقط روایت حبس نیست، روایت ایستادن تو است.

هیچ رنجی نمی‌تواند آن بخش از انسان را که به دانستن، به فکرکردن و به زیستن معنا می‌دهد خاموش کند. تو در این سال‌ها، نه فقط زندانی، که معلمی بوده‌ای برای دیگران؛ کسی که حتی در محدودترین فضاها هم راهی برای رشد و ادامه پیدا کرده است.
با آرزوی آزادی و آرامش
نوروزت روشن»
پیام ارسالی‌از همراهان توانا

حمزه سواری‌لفته، متولد ۱۳۶۵ در کوت عبدالله خوزستان است که ۱۱ شهریور ۱۳۸۴ بازداشت شد. او توسط دادگاه انقلاب اهواز به اتهاماتی چون «محاربه و اقدام علیه امنیت ملی» به اعدام محکوم شد؛ حکمی که بعدها به حبس ابد تقلیل یافت.


@Tavaana_TavaanaTech

جاویدنام بهروز معصوم‌نژاد، در ۱۸ دی ماه ۱۴۰۴ در محله سلسبیل تهران، توسط نیروهای حکومتی کشته شد

بر اساس روایت یک منبع محلی، بهروز معصوم‌نژاد، از جان‌باختگان اعتراضات ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در تهران، پس از اصابت گلوله جنگی در خیابان سلسبیل جان خود را از دست داده و تا مدت‌ها نامی از او در هیچ گزارشی منتشر نشده بود.

به گفته این شاهد عینی که خود را از دوستان و هم‌محلی‌های بهروز معرفی کرده، در روز ۱۸ دی‌ماه و در جریان تجمع اعتراضی در خیابان سلسبیل، بهروز با موتور از جمعیت جدا می‌شود تا وضعیت اطراف را بررسی کند. در همین حین، نیروهای مسلح به سمت او تیراندازی کرده و گلوله‌ای به ناحیه شکم او اصابت می‌کند. بر اثر این شلیک، او از روی موتور به زمین پرت می‌شود.

این منبع می‌افزاید: «هم‌زمان نیروهای مسلح به جمعیت نزدیک شدند و امکان دسترسی به بهروز را از ما گرفتند. او را در حالی که به‌شدت مجروح بود، به داخل یک ون منتقل کردند و با خود بردند.»
به گفته این شاهد، بهروز معصوم‌نژاد ۳۴ ساله و مجرد بود، پدر خود را از دست داده و تأمین‌کننده معیشت مادر و تنها خواهرش محسوب می‌شد. او با خودروی یدک‌کش کار می‌کرد و در کنار آن در رشته بدنسازی نیز فعالیت داشت و در میان دوستانش به‌عنوان فردی فعال و ورزشکار شناخته می‌شد.

در روزهای پس از این واقعه، خانواده و نزدیکان او از سرنوشتش بی‌اطلاع بودند و به گفته این منبع، برای یافتن خبری از او، به‌طور مداوم به کهریزک مراجعه می‌کردند. سرانجام در تاریخ ۲۱ دی‌ماه، پیکر او شناسایی و به خانواده‌اش اطلاع داده شد.

بر اساس این روایت، پیش از اطلاع دوستان، مأموران امنیتی به منزل خانواده او مراجعه کرده و ضمن تهدید، از آنان خواسته‌اند از برگزاری هرگونه مراسم و اطلاع‌رسانی خودداری کنند. به خانواده تأکید شده که «بی‌سر و صدا» برای تحویل پیکر به کهریزک مراجعه کرده و اقدام به دفن کنند.

به گفته این منبع به خانواده گفته شده بهروز پس از انتقال به بازداشتگاه، بر اثر شدت جراحات و خونریزی جان خود را از دست داده است.

#بهروز_معصوم_نژاد #نه_به_جمهوری_اسلامی #جنایت_علیه_بشریت

@Tavaana_TavaanaTech