آموزشکده توانا
51.1K subscribers
39.2K photos
41K videos
2.56K files
21.3K links
کانال رسمی «توانا؛ آموزشکده جامعه مدنی»
عكس،خبر و فيلم‌هاى خود را براى ما بفرستيد:
تلگرام:
t.me/Tavaana_Admin

📧 : info@tavaana.org
📧 : to@tavaana.org

tavaana.org

instagram.com/tavaana
twitter.com/Tavaana
facebook.com/tavaana
youtube.com/Tavaana2010
Download Telegram
اعضای گروه فمن در جریان سفر حسن روحانی به پاریس در نزدیکی برج ایفل در اعتراض به افزایش اعدام‌ها در ایران صحنه حلق‌آویز شدن را بازسازی کردند.

روزنامه لوموند فرانسه، امروز پنج‌شنبه ۲۸ ژانویه / ۸ بهمن فیلمی از اعتراض فمن‌ها به اعدام‌ها در ایران را روی وب‌سایت خود منتشر کرد.

فمن‌ها گفته‌اند هدفشان از این اقدام آن است که رئیس جمهوری ایران خود را «در خانه خود حس کند».

آن‌ها به این طریق نقض حقوق بشر در ایران را افشا کردند.

فمن‌ها درست بر روی پل مقابل برج ایفل صحنه اعدام را بازسازی کردند
فمن‌ها درست بر روی پل مقابل برج ایفل صحنه اعدام را بازسازی کردند
سارا کنستانتین، از فعالان گروه #فمن به روزنامه لوموند گفت: «در کشور آقای روحانی هر سال بیش از ۸۰۰ نفر اعدام می‌شوند. #آزاداندیشان، #همجنسگرایان، #فمینیست‌ها در زندان‌اند و فرانسوا اولاند (رئیس جمهوری فرانسه) این مسائل را به حساب نمی‌آورد و روحانی را به کاخ الیزه دعوت می‌کند تا با او قراردادهای اقتصادی امضا کند.»

او افزود: «موضوعی که برای اولاند اهمیت ندارد وضعیت #حقوق_بشر در ایران است و او تنها می‌خواهد با این کشور تجارت کند.»

ویدیو این حرکت اعتراضی را در ادامه مشاهده کنید:

منبع رادیوزمانه
@Tavaana_Tavaanatech
👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇 👇
۳۷ سال پیش در ۲۶ بهمن‌ماه ...

«خیلی‌ها نظرشون اینه که #انقلاب به این خاطر تحقق پیدا کرد که #آزادی و #عدالت و #استقلال و #حقوق_بشر در ایران پیاده بشه و انقلابیون و مردمی که در خیابان آمدند کاملا به خاطر این بود. حوادث بعد از انقلاب و همان روزهای اولیه و این‌که اکثر مردم و انقلابیان به این حرکت‌ها اعتراضی نکردند نشان می‌دهد که منظور اکثر انقلابیون از آزادی و عدالت و حقوق بشر چیزی نبود که جهان آزاد و مردم آزاده جهان از آن می‌فهمیدند و این‌که می‌گن انقلاب از مسیرش منحرف شد و اولش این نبود بیش‌تر به یه شوخی می‌مونه. مثالی می‌زنم. در نیمه‌شب پنج‌شنبه ۲۶ بهمن‌ماه ۱۳۵۷ یعنی حدود چهار روز بعد از پیروزی انقلاب اسلامی سرلشکر منوچهر خسروداد آخرین فرمانده هوانیروز شاهنشاهی ایران و سپهبد مهدی رحیمی آخرین فرماندار نظامی تهران و نعمت‌الله نصیری، سومین رئیس ساواک و سرلشکر رضا ناجی بر پشت بام مدرسه‌ی رفاه #تیرباران شدند.

اصلا این‌ها جنایتکار حرفه‌ای بودند آیا در عرض سه روز می‌شود حتا یک جنایت‌کار را بدون حق داشتن #وکیل و #دادرسی عادلانه #محاکمه و #اعدام کرد؟ این‌که متهم باید وکیل داشته باشد و داردسی عادلانه باشد و همه‌ی جوانب اتهام بررسی شود و متهم حق دفاع داشته باشد چیزی نیست که در آن زمان در جهان نبوده باشد و کسی از آن چیزی نشنیده باشد و بدون شک بسیاری از انقلابیان با این موضوعات آشنایی کامل داشتند اما آیا اعتراضی هم شد که چرا این رفتارهای مغایر با حقوق بشر و آزادی و عدالت انجام می‌شود؟ وقتی اعتراضی نمی‌بینیم یا خیلی ناچیز است اعتراض‌ها به این دلیل است که بیش‌تر انقلابیون این اعدام‌ها را متضاد با آزادی و استقلال و عدالتی که به آن باور داشتند نمی‌دیدند.

خیلی نگذشت که بعدش #زنان هم مجبور شدند #حجاب داشته باشند و همین‌طور نتوانند دیگر #قاضی بشوند یا #ترانه بخوانند و غیره و البته باز هم اعتراض چندانی نمی‌بینیم از سوی انقلابیان و حتا #روشنفکران و این نشون می‌ده که انقلابیون چیزهایی را آزادی و عدالت می‌دونستن که با معادل‌هاش در جهان آزاد فرق اساسی داشت.»

نظر شما در مورد این نوشته‌‌ی یکی از هم‌راهان توانا چیست؟

(شما نیز می‌توانید نظرات و نوشته‌های خود را برای توانا ارسال کنید تا به صلاح‌دید خودتان با نام یا بدون نام منتشر شود. نظرات منتشرشده لزوما نظرات توانا نیست.)
می توانید نظراتتان در مورد این پست را در اینستاگرام توانا و یا فیسبوک توانا زیر پست مربوطه بنویسید

@Tavaana_TavaanaTech
.
سوم اردیبهشت ماه ۱۳۸۷، #امیدرضا_میرصیافی، #وبلاگ‌نویس که #وبلاگ «روزنگار» را با محتوایی بیشتر #فرهنگی و گاه #سیاسی می‌نوشت، دستگیر شد. میرصیافی ۴۱ روز بعد از بازداشت، با وثیقه‌ی ۱۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. آبان ماه همان سال از سوی دادگاه انقلاب اسلامی به اتهام فعالیت تبلیغی علیه نظام به ۶ ماه زندان، و به اتهام توهین به آیت‌الله خامنه‌ای و آیت‌الله خمینی به دوسال حبس محکوم شد و برای اجرای حکم راهی #زندان #اوین شد.
چهارماه بعد، در ۲۸ اسفندماه ۱۳۸۷، امیدرضا میرصیافی در زندان اوین درگذشت و نام او در جهان به عنوان اولین وبلاگ‌نویسی که در زندان‌های نظام‌های #سرکوب‌گر جان خود را از دست داد، به ثبت رسید. امیدرضا میرصیافی هنگام مرگ، ۲۸ ساله بود و «مجموعه فعالان #حقوق_بشر در ایران» در گزارشی که از مرگ وی منتشر کرد، علت #مرگ را «عدم دریافت کمک‌های پزشکی لازم و فشارهای روانی زندان» اعلام کرد.
سازمان «گزارشگران بدون مرز» در بیانیه‌ای که به دلیل مرگ میرصیافی منتشر کرد، نوشت:« با توجه به اطلاعاتی که ما در تحقیقات و گفت‌وگوهای خود با خانواده امید‌رضا میرصیافی به دست‌ آورده‌ایم، تناقضات و نشانه‌های اهمال‌کاری جدی میان اسناد رسمی بازداشت‌گاه اوین، بیمارستان لقمان حکیم و پزشکی قانونی درباره ساعت انتقال به بیمارستان و ساعت فوت امیدرضا میرصیافی وجود دارد.»
این سازمان مدافع حقوق #روزنامه‌نگاران و #وب‌نگاران در سراسر جهان، خواهان آن شده بود که گزارشگر ویژه‌ی سازمان ملل به ایران اعزام شود و درباره‌ی پرونده‌ی مرگ مشکوک میرصیافی تحقیق کند. خواسته‌ای که مثل بسیاری دیگر از درخواست‌های مشابه سازمان‌های حقوق بشری از حاکمیت جمهوری اسلامی ایران، نادیده گرفته شد.

اگر امیدرضا میرصیافی که بنا به گفته‌ی خانواده‌اش سابقه‌ی هیچ‌گونه #بیماری یا اعتیادی نداشت و بر روی جسدش کبودی‌های متعدد و #شکستگی #جمجمه مشاهده می‌شد زنده بود، روز ۱۹ مرداد ۱۳۹۰ باید بعد از گذراندن دوران حبس از زندان آزاد می‌شد، ولی بیست و هشتم اسفند امسال هفتمین سال فقدان اوست.
درباره او بخوانید:
https://goo.gl/PDsTN9
برخی اظهارات خانواده:
http://goo.gl/hJfmNM
متن بالا از گزارش زیر خلاصه شده:
http://goo.gl/gcVOO4

امیدرضا همچنین سابقه همکاری با: «روزنامه جوان» (٢٠٠۵ تا ٢٠٠۶)، «روزنامه آینده نو» (٢٠٠٧)، «رادیو ھمصدا در سوئد» (٢٠٠۴ تا ٢٠٠۶) ،«رادیو زمانه» (٢٠٠٧) ،« سایت ھنر و موسیقی» (٢٠٠۴ تا ٢٠٠٧) را در کارنامه کاری خود دارد.
از فیسبوک سیدجواد متولی (روزنامه نگار)
@Tavaana_TavaanaTech