گزارش وضعیت پزشکی و شرایط عباس واحدیان شاهرودی
هشدار صریح پزشک: عباس واحدیان شاهرودی توان تحمل زندان را ندارد
عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی و عضو بیانیه ۱۴ محبوس در زندان وکیلآباد مشهد، طی روزهای اخیر به دلیل وخامت علائم جسمی به بیمارستان قائم منتقل شده و توسط متخصص ریه مورد معاینه قرار گرفته است.
بر اساس اظهارات پزشک معالج و مشاهدات اولیه:
تنگی نفس شدید و حملات تنفسی
او به صورت مکرر دچار دورههای تنگی نفس و احساس انسداد در مسیر تنفسی میشود؛ علائمی که نیازمند بررسی دقیق توسط متخصص ریه است.
تپش قلب و علائم قلبی
عباس واحدیان شاهرودی از افزایش ضربان قلب و احساس بیقراری قلبی شکایت داشته که میتواند تحت تأثیر استرسهای طولانیمدت و شرایط نگهداری تشدید شده باشد.
شرایط پوستی (پسوریازیس)
بیماری پوستی او بهطور قابلتوجهی فعال شده و ضایعات پوستی گسترش یافته است. پزشک تشخیص داده که این تشدید بیماری میتواند ناشی از فشارهای عصبی و استرس مستمر دوران بازداشت باشد.
متخصص ریه درخواست سیتی اسکن و آزمایشهای تکمیلی داده است که باید حتما طی چند روز آینده انجام شود.
با توجه به علائم حاد تنفسی، وضعیت ناپایدار پوستی و فشارهای روانی ناشی از شرایط بازداشت، پزشک معالج به صراحت مطرح کرده است که عباس واحدیان شاهرودی تحمل شرایط فعلی زندان را ندارد و ادامه حبس بدون رسیدگی تخصصی میتواند موجب تشدید بیماریهای او شود.
عباس واحدیان شاهرودی نیازمند مراقبت پزشکی مستمر، بررسی دقیق نتایج تصویربرداری و آزمایشها، و ایجاد شرایط نگهداریای است که امکان کنترل بیماریهای تنفسی، قلبی و پوستی او را فراهم کند. توجه به هشدار پزشک مبنی بر «عدم تحمل حبس» برای جلوگیری از آسیبهای بیشتر جسمی و روانی ضروری است.
مسئولان زندان از اعطای مرخصی درمانی به او ممانعت میکنند.
.
دوازدهم آذر ۱۴۰۴
#عباس_واحدیان_شاهرودی
#زندان_وکیلآباد
#بیانیه۱۴
#نه_به_جمهورى_اسلامى
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
هشدار صریح پزشک: عباس واحدیان شاهرودی توان تحمل زندان را ندارد
عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی و عضو بیانیه ۱۴ محبوس در زندان وکیلآباد مشهد، طی روزهای اخیر به دلیل وخامت علائم جسمی به بیمارستان قائم منتقل شده و توسط متخصص ریه مورد معاینه قرار گرفته است.
بر اساس اظهارات پزشک معالج و مشاهدات اولیه:
تنگی نفس شدید و حملات تنفسی
او به صورت مکرر دچار دورههای تنگی نفس و احساس انسداد در مسیر تنفسی میشود؛ علائمی که نیازمند بررسی دقیق توسط متخصص ریه است.
تپش قلب و علائم قلبی
عباس واحدیان شاهرودی از افزایش ضربان قلب و احساس بیقراری قلبی شکایت داشته که میتواند تحت تأثیر استرسهای طولانیمدت و شرایط نگهداری تشدید شده باشد.
شرایط پوستی (پسوریازیس)
بیماری پوستی او بهطور قابلتوجهی فعال شده و ضایعات پوستی گسترش یافته است. پزشک تشخیص داده که این تشدید بیماری میتواند ناشی از فشارهای عصبی و استرس مستمر دوران بازداشت باشد.
متخصص ریه درخواست سیتی اسکن و آزمایشهای تکمیلی داده است که باید حتما طی چند روز آینده انجام شود.
با توجه به علائم حاد تنفسی، وضعیت ناپایدار پوستی و فشارهای روانی ناشی از شرایط بازداشت، پزشک معالج به صراحت مطرح کرده است که عباس واحدیان شاهرودی تحمل شرایط فعلی زندان را ندارد و ادامه حبس بدون رسیدگی تخصصی میتواند موجب تشدید بیماریهای او شود.
عباس واحدیان شاهرودی نیازمند مراقبت پزشکی مستمر، بررسی دقیق نتایج تصویربرداری و آزمایشها، و ایجاد شرایط نگهداریای است که امکان کنترل بیماریهای تنفسی، قلبی و پوستی او را فراهم کند. توجه به هشدار پزشک مبنی بر «عدم تحمل حبس» برای جلوگیری از آسیبهای بیشتر جسمی و روانی ضروری است.
مسئولان زندان از اعطای مرخصی درمانی به او ممانعت میکنند.
.
دوازدهم آذر ۱۴۰۴
#عباس_واحدیان_شاهرودی
#زندان_وکیلآباد
#بیانیه۱۴
#نه_به_جمهورى_اسلامى
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔32🕊6👍2❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جمشید عزیزی:
نه به اعدام؛ کشور ما باید با شعر و موسیقیاش شناخته شود، نه با دار
جمشید عزیزی، زندانی سیاسی زندان لاکان رشت که این روزها در مرخصی به سر میبرد، با انتشار ویدیویی در شبکههای اجتماعی از وضعیت محکومان به اعدام و شرایط درمانی بحرانی زندانیان سیاسی این زندان سخن گفت و با تاکید بر اینکه «حکم اعدام غیرانسانی و غیر بازدارنده است»، نسبت به اجرای احکام در استان گیلان هشدار داد.
شکستن حکم اعدام شریف محمدی و صدور حکم تازه «سورئالیستی»
عزیزی در ابتدای صحبتهایش به وضعیت شریف محمدی اشاره کرد و گفت:
«خبر خوب این بود که حکم اعدام ایشان شکست؛ اما خبر بد این که یک حکم سیساله غیرواقعبینانه و سورئالیستی صادر شده که هنوز نتوانستهایم هضمش کنیم.»
او سپس درباره زندانیان سیاسی بند «میثاق» در لاکان گفت که سه نفر هماکنون زیر حکم اعداماند:
منوچهر فلاح به اتهام «محاربه» بهخاطر انفجار یک ترقه صوتی در اعتراض به اعدامها؛ خسارت این اقدام بنابر گفته عزیزی تنها «چهارده میلیون و ششصد هزار تومان» بوده است.
پیمان فرحآور که به اتهام «محاربه و بغی» دو حکم اعدام دریافت کرده است.
یعقوب درخشان که «بهخاطر ردوبدل شدن چند پیام» با اتهام «بغی» به اعدام محکوم شده است.
عزیزی همچنین به زهرا شهباز طبری و شریفه محمدی در بند نسوان اشاره کرد.
او تأکید کرد:
«طبق قانون همین جمهوری اسلامی، جرم هیچکدام از اینها در حد اعدام نیست.»
عزیزی در بخش دیگری از سخنانش از وضعیت درمانی زندانیان گفت:
منوچهر فلاح: درد شدید معده، غدههای چربی بزرگ روی دست، نیاز فوری به آندوسکوپی و درمان خارج از زندان.
پیمان فرحآور: دردهای شدید شکمی پس از برداشتن کیسه صفرا، ضعف چشم و نیاز به درمان بیرون زندان.
یعقوب درخشان: مشکلات پروستات و کلیوی که مانع خواب شبانه شده و نیازمند درمان فوری خارج از زندان است.
او افزود:
«امکانات بهداری در حدی نیست که بتواند وضعیت بچهها را درمان کند.»
هشدار درباره تبعات اجرای احکام اعدام
جمشید عزیزی گفت:
«اجرای هرگونه حکم اعدام، مخصوصاً برای زندانیان سیاسی، مخصوصاً در استان گیلان، یک اشتباه فاحش سیاسی و امنیتی است که تبعاتش نامشخص است.»
او صحبتهایش را با این جمله کلیدی به پایان رساند:
«کشور ما باید به خاطر شعر، ادبیات، موسیقی و تاریخش شناخته شود، نه به خاطر حکم غیرانسانی اعدام.»
و سپس شعارش را تکرار کرد:
«نه به اعدام. نه به اعدام. نه به اعدام.»
#نه_به_اعدام #پیمان_فرح_آور #منوچهر_فلاح #یعقوب_درخشان #زهرا_شهباز_طبری #شریفه_محمدی #زندان_لاکان_رشت #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
نه به اعدام؛ کشور ما باید با شعر و موسیقیاش شناخته شود، نه با دار
جمشید عزیزی، زندانی سیاسی زندان لاکان رشت که این روزها در مرخصی به سر میبرد، با انتشار ویدیویی در شبکههای اجتماعی از وضعیت محکومان به اعدام و شرایط درمانی بحرانی زندانیان سیاسی این زندان سخن گفت و با تاکید بر اینکه «حکم اعدام غیرانسانی و غیر بازدارنده است»، نسبت به اجرای احکام در استان گیلان هشدار داد.
شکستن حکم اعدام شریف محمدی و صدور حکم تازه «سورئالیستی»
عزیزی در ابتدای صحبتهایش به وضعیت شریف محمدی اشاره کرد و گفت:
«خبر خوب این بود که حکم اعدام ایشان شکست؛ اما خبر بد این که یک حکم سیساله غیرواقعبینانه و سورئالیستی صادر شده که هنوز نتوانستهایم هضمش کنیم.»
او سپس درباره زندانیان سیاسی بند «میثاق» در لاکان گفت که سه نفر هماکنون زیر حکم اعداماند:
منوچهر فلاح به اتهام «محاربه» بهخاطر انفجار یک ترقه صوتی در اعتراض به اعدامها؛ خسارت این اقدام بنابر گفته عزیزی تنها «چهارده میلیون و ششصد هزار تومان» بوده است.
پیمان فرحآور که به اتهام «محاربه و بغی» دو حکم اعدام دریافت کرده است.
یعقوب درخشان که «بهخاطر ردوبدل شدن چند پیام» با اتهام «بغی» به اعدام محکوم شده است.
عزیزی همچنین به زهرا شهباز طبری و شریفه محمدی در بند نسوان اشاره کرد.
او تأکید کرد:
«طبق قانون همین جمهوری اسلامی، جرم هیچکدام از اینها در حد اعدام نیست.»
عزیزی در بخش دیگری از سخنانش از وضعیت درمانی زندانیان گفت:
منوچهر فلاح: درد شدید معده، غدههای چربی بزرگ روی دست، نیاز فوری به آندوسکوپی و درمان خارج از زندان.
پیمان فرحآور: دردهای شدید شکمی پس از برداشتن کیسه صفرا، ضعف چشم و نیاز به درمان بیرون زندان.
یعقوب درخشان: مشکلات پروستات و کلیوی که مانع خواب شبانه شده و نیازمند درمان فوری خارج از زندان است.
او افزود:
«امکانات بهداری در حدی نیست که بتواند وضعیت بچهها را درمان کند.»
هشدار درباره تبعات اجرای احکام اعدام
جمشید عزیزی گفت:
«اجرای هرگونه حکم اعدام، مخصوصاً برای زندانیان سیاسی، مخصوصاً در استان گیلان، یک اشتباه فاحش سیاسی و امنیتی است که تبعاتش نامشخص است.»
او صحبتهایش را با این جمله کلیدی به پایان رساند:
«کشور ما باید به خاطر شعر، ادبیات، موسیقی و تاریخش شناخته شود، نه به خاطر حکم غیرانسانی اعدام.»
و سپس شعارش را تکرار کرد:
«نه به اعدام. نه به اعدام. نه به اعدام.»
#نه_به_اعدام #پیمان_فرح_آور #منوچهر_فلاح #یعقوب_درخشان #زهرا_شهباز_طبری #شریفه_محمدی #زندان_لاکان_رشت #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊20❤10
احمدرضا حائری، زندانی سیاسی محبوس در زندان قزلحصار، در بیانیهای بازداشت فعالان مدنی را در مراسم یادبود خسرو علیکردی محکوم کرد و خواهان آزادی فوری همه بازداشتشدگان شد. در بخشی از این بیانیه آمده است:
«انسان با همنوع خود نمیتواند چنین کند، و اینها از ۸۸ آموختند که بسیاری از نیروهایشان هنوز ذرهای انسانیت دارند و برای همین رفتند سراغ اوباش و گردان از اراذل و اوباش تشکیل دادند تا امروز بتوانند بدن عالیه را با وجود بیماری، زیر سم ستوران خالی از انسانیتشان لگدمال کرده و بازداشت کنند، همان ستورانی که بدن نرگس و بقیه را آماج کینتوزی ارباب قرار داده و ضربوجرح کردند و به خانواده داغذار علیکردی نیز رحم نکردند؛ اما صدای حقیقت از پس عوعوی سگان قلاده پاره کرده شما شنیده میشود.»
#احمدرضا_حائری
#زندان_قزلحصار
شنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۴
@ahmadreza_haeri
#بیانیه #خسرو_علیکردی #یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
«انسان با همنوع خود نمیتواند چنین کند، و اینها از ۸۸ آموختند که بسیاری از نیروهایشان هنوز ذرهای انسانیت دارند و برای همین رفتند سراغ اوباش و گردان از اراذل و اوباش تشکیل دادند تا امروز بتوانند بدن عالیه را با وجود بیماری، زیر سم ستوران خالی از انسانیتشان لگدمال کرده و بازداشت کنند، همان ستورانی که بدن نرگس و بقیه را آماج کینتوزی ارباب قرار داده و ضربوجرح کردند و به خانواده داغذار علیکردی نیز رحم نکردند؛ اما صدای حقیقت از پس عوعوی سگان قلاده پاره کرده شما شنیده میشود.»
#احمدرضا_حائری
#زندان_قزلحصار
شنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۴
@ahmadreza_haeri
#بیانیه #خسرو_علیکردی #یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
👍26
آگاهی از سلامت روان: راهی برای بهبود وضعیت زندانیان سیاسی
زندانیان سیاسی پیش، هنگام و پس از دوره زندان با فشارهای بسیار شدیدی در زمینه سلامت روان روبرو هستند. زندگی پس از زندان میتواند برای بسیاری از افراد، چالشبرانگیز باشد. ادغام مجدد در جامعه، با موانع مختلفی از جمله طرد و انزوا و یا احساس شرم و گناه همراه است. مطالعات متعدد بهخوبی نشان میدهند که آگاهی و تمرین مهارتها، نقش مهمی در ارتقای بهزیستی ذهنی دارند.
زندانیان سیاسی میتوانند به هم بپیوندند و گروهها و سیستمهای حمایتی شکل دهند. این درست است که چنین گروهها و سازمانهایی باز هم تحت حملات شدید حکومتهای ستمگر و ناقضان حقوق بشر قرار خواهند گرفت، اما از سوی دیگر تجربه نشان میدهد که بیعملی و ساکتنشستن، میتواند از عوامل آسیب به سلامت روان آنها باشد. بسیاری از زندانیان سیاسی هنگامی که پس از زندان به فعالیت خود ادامه میدهند، احساس بهتری نسبت به خود و تجربه زندان دارند.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/awareness-mental-health-political-prisoners-iran/
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#زندان
#زندانی
@Tavaana_TavaanaTech
زندانیان سیاسی پیش، هنگام و پس از دوره زندان با فشارهای بسیار شدیدی در زمینه سلامت روان روبرو هستند. زندگی پس از زندان میتواند برای بسیاری از افراد، چالشبرانگیز باشد. ادغام مجدد در جامعه، با موانع مختلفی از جمله طرد و انزوا و یا احساس شرم و گناه همراه است. مطالعات متعدد بهخوبی نشان میدهند که آگاهی و تمرین مهارتها، نقش مهمی در ارتقای بهزیستی ذهنی دارند.
زندانیان سیاسی میتوانند به هم بپیوندند و گروهها و سیستمهای حمایتی شکل دهند. این درست است که چنین گروهها و سازمانهایی باز هم تحت حملات شدید حکومتهای ستمگر و ناقضان حقوق بشر قرار خواهند گرفت، اما از سوی دیگر تجربه نشان میدهد که بیعملی و ساکتنشستن، میتواند از عوامل آسیب به سلامت روان آنها باشد. بسیاری از زندانیان سیاسی هنگامی که پس از زندان به فعالیت خود ادامه میدهند، احساس بهتری نسبت به خود و تجربه زندان دارند.
بیشتر بخوانید:
https://tavaana.org/awareness-mental-health-political-prisoners-iran/
#یاری_مدنی_توانا
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#زندان
#زندانی
@Tavaana_TavaanaTech
❤15
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعتراض آرمین خدایاری به احکام اعدام زندانیان در زندان لاکان رشت
#آرمین_خدایاری، زندانی سیاسی سابق محبوس در زندان لاکان رشت، با انتشار پیامی نسبت به احکام ناعادلانه اعدام صادرشده برای همبندیهایش اعتراض کرد.
او با تأکید بر مخالفت با مجازات اعدام، خواستار لغو احکام صادره برای کریم خجسته، پیمان فرحآور و منوچهر فلاح شد و صدور چنین احکامی را مصداق نقض آشکار حق حیات و عدالت دانست.
#نه_به_اعدام #نه_به_جمهورى_اسلامى #کریم_خجسته #پیمان_فرح_آور #منوچهر_فلاح #یعقوب_درخشان #زندان_لاکان_رشت #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
#آرمین_خدایاری، زندانی سیاسی سابق محبوس در زندان لاکان رشت، با انتشار پیامی نسبت به احکام ناعادلانه اعدام صادرشده برای همبندیهایش اعتراض کرد.
او با تأکید بر مخالفت با مجازات اعدام، خواستار لغو احکام صادره برای کریم خجسته، پیمان فرحآور و منوچهر فلاح شد و صدور چنین احکامی را مصداق نقض آشکار حق حیات و عدالت دانست.
#نه_به_اعدام #نه_به_جمهورى_اسلامى #کریم_خجسته #پیمان_فرح_آور #منوچهر_فلاح #یعقوب_درخشان #زندان_لاکان_رشت #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍22❤7🕊5
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جهنم است بی تو زندگی
ای شعر! رویای مرمت انسان
تو را مینویسم و
در آستین تمام دنیا
دنبال دستی میگردم
که گلوله را
به پرچمی سفید تبدیل کند
شعبدهای چنین را دوست دارم
۲۵ آذر، زادروز زندهیاد بکتاش آبتین
بکتاش آبتین، هنرمند، شاعر، مستندساز و عضو کانون نویسندگان ایران بود او در سال ۱۳۹۹ به اتهام «تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی» به ۶ سال حبس محکوم شد.
با آنکه در دوران حبس دو بار به کووید-۱۹ مبتلا شد؛ مسئولان زندان از اعزام بکتاش آبتین به بیمارستان خودداری کردند. در نهایت پس از وخیمترشدن حال جسمیاش، او را به بیمارستان طالقانی منتقل کردند. در بیمارستان با پابند و زنجیر به تخت، بسته شده بود.
در آن زمان به دلیل اقدام دیرهنگام زندان در اعزام بکتاش آبتین به بیمارستان، زمان مفید برای اقدام درمانی این شاعر از دست رفته بود. پس از آن خانواده بکتاش آبتین او را به بیمارستان ساسان انتقال دادند بکتاش در همین بیمارستان درگذشت. به گفته منابع مطلع کادر درمانی این بیمارستان از هیچ کمکی فروگذار نکردهبودند با این حال به دلیل محرومیت پزشکی در زندان و اقدام دیرهنگام برای درمان این زندانی سیاسی، متاسفانه جان عزیز بکتاش از دست رفت.
چند بکتاش آبتین دیگر در زندان هستند؟ محرومیت از حق درمان شکنجهای است که جمهوری اسلامی بهخصوص در حق زندانیان سیاسی انجام میدهد.
یاد بکتاش آبتین گرامی باد
هم اینک پوران ناظمی، عالیه مطلبزاده، نرگس محمدی، علی آدینهزاده از جمله زندانیانی هستند که تازه بازداشت شدهاند و نیاز به مراقبت پزشکی دارند.
زندانیان دیگری چون فاطمه سپهری، ابوالفضل قدیانی، جواد لعل محمدی، مهران رئوف، حوریه ضیایی، زینب جلالیان، عباس واحدیان شاهرودی، هاشم خواستار، یونس آزادبر و دهها زندانی دیگر در شرایط نامناسبی در زندانها هستند و باید آزاد شوند
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#بکتاش_آبتین
#زندانی
#زندان
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
ای شعر! رویای مرمت انسان
تو را مینویسم و
در آستین تمام دنیا
دنبال دستی میگردم
که گلوله را
به پرچمی سفید تبدیل کند
شعبدهای چنین را دوست دارم
۲۵ آذر، زادروز زندهیاد بکتاش آبتین
بکتاش آبتین، هنرمند، شاعر، مستندساز و عضو کانون نویسندگان ایران بود او در سال ۱۳۹۹ به اتهام «تبلیغ علیه نظام و اقدام علیه امنیت ملی» به ۶ سال حبس محکوم شد.
با آنکه در دوران حبس دو بار به کووید-۱۹ مبتلا شد؛ مسئولان زندان از اعزام بکتاش آبتین به بیمارستان خودداری کردند. در نهایت پس از وخیمترشدن حال جسمیاش، او را به بیمارستان طالقانی منتقل کردند. در بیمارستان با پابند و زنجیر به تخت، بسته شده بود.
در آن زمان به دلیل اقدام دیرهنگام زندان در اعزام بکتاش آبتین به بیمارستان، زمان مفید برای اقدام درمانی این شاعر از دست رفته بود. پس از آن خانواده بکتاش آبتین او را به بیمارستان ساسان انتقال دادند بکتاش در همین بیمارستان درگذشت. به گفته منابع مطلع کادر درمانی این بیمارستان از هیچ کمکی فروگذار نکردهبودند با این حال به دلیل محرومیت پزشکی در زندان و اقدام دیرهنگام برای درمان این زندانی سیاسی، متاسفانه جان عزیز بکتاش از دست رفت.
چند بکتاش آبتین دیگر در زندان هستند؟ محرومیت از حق درمان شکنجهای است که جمهوری اسلامی بهخصوص در حق زندانیان سیاسی انجام میدهد.
یاد بکتاش آبتین گرامی باد
هم اینک پوران ناظمی، عالیه مطلبزاده، نرگس محمدی، علی آدینهزاده از جمله زندانیانی هستند که تازه بازداشت شدهاند و نیاز به مراقبت پزشکی دارند.
زندانیان دیگری چون فاطمه سپهری، ابوالفضل قدیانی، جواد لعل محمدی، مهران رئوف، حوریه ضیایی، زینب جلالیان، عباس واحدیان شاهرودی، هاشم خواستار، یونس آزادبر و دهها زندانی دیگر در شرایط نامناسبی در زندانها هستند و باید آزاد شوند
#نه_به_جمهوری_اسلامی
#بکتاش_آبتین
#زندانی
#زندان
#یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔32❤7🕊6
انتقال اجباری ناظم بریهی به سلول انفرادی در چهارمین روز اعتصاب غذا
چهار روز از اعتصاب غذای ناظم بریهی، زندانی سیاسی اهوازی محبوس در زندان شیبان اهواز، گذشته بود که نیروهای گارد زندان با خشونت وارد بند ۵ شدند و او را پس از ضربوشتم، بهطور اجباری به سلول انفرادی منتقل کردند.
ناظم بریهی در برابر انتقال به انفرادی مقاومت کرده است، اما مأموران پس از ضربوشتم شدید، دستها و پاهای او را بسته و به زور از بند خارج کردند. این اقدام در حالی صورت گرفت که او پیشتر در نامهای رسمی خطاب به رئیس زندان شیبان هشدار داده بود انتقال به انفرادی، بهویژه در شرایط اعتصاب غذا، جانش را در معرض خطری جدی قرار میدهد.
با وجود این هشدارها، مقامات زندان نهتنها به وضعیت جسمی و مطالبات قانونی این زندانی سیاسی بیاعتنا هستند، بلکه با افزایش فشارهای امنیتی، عملاً او را در وضعیتی بهمراتب خطرناکتر قرار دادند.
ناظم بریهی اکنون در سلول انفرادی و در حالی به اعتصاب غذای خود ادامه میدهد که از بیماریهای مزمن، از جمله مشکلات کلیوی، التهاب مفاصل و دردهای مستمر رنج میبرد. منابع حقوق بشری نسبت به وضعیت جسمی و روانی او هشدار داده و تأکید کردهاند ادامه اعتصاب غذا در شرایط انفرادی و پس از ضربوشتم، خطر جانی فوری به همراه دارد.
ناظم بریهی، فعال مدنی عرب اهوازی اهل حمیدیه و متولد ۱۳۶۵، در ۱۹ شهریور ۱۳۸۴ به همراه شش فعال مدنی دیگر بازداشت شد. او پس از ماهها بازجویی و شکنجه، ابتدا به اتهامهای «اقدام علیه امنیت ملی»، «افساد فیالارض» و «محاربه» به اعدام محکوم شد؛ حکمی که نهایتاً از سوی دیوان عالی کشور نقض و به حبس ابد کاهش یافت. او طی بیش از دو دهه زندان، همواره از حق مرخصی محروم بوده و بارها نسبت به وخامت وضعیت جسمی خود هشدار داده است.
- کارون
ناظم را فراموش نکنیم.
در این روزهای تاریک، او با بدنی رنجور و جانی در خطر، تنها به این امید زنده است که صدایش بیرون از این دیوارها خاموش نشود.
زندان شیبان قتلگاهی است که در آن جان و کرامت زندانیان، نه بر اساس قانون، بلکه با اراده رئیس زندان و خشونت مأموران، لحظهبهلحظه در معرض نابودی قرار دارد.
از صفحه ریما شیرمحمدی
Rsheermohammadi
#ناظم_بریهی
#زندان_شیبان #سلول_انفرادی #دو_دهه_حبس #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
چهار روز از اعتصاب غذای ناظم بریهی، زندانی سیاسی اهوازی محبوس در زندان شیبان اهواز، گذشته بود که نیروهای گارد زندان با خشونت وارد بند ۵ شدند و او را پس از ضربوشتم، بهطور اجباری به سلول انفرادی منتقل کردند.
ناظم بریهی در برابر انتقال به انفرادی مقاومت کرده است، اما مأموران پس از ضربوشتم شدید، دستها و پاهای او را بسته و به زور از بند خارج کردند. این اقدام در حالی صورت گرفت که او پیشتر در نامهای رسمی خطاب به رئیس زندان شیبان هشدار داده بود انتقال به انفرادی، بهویژه در شرایط اعتصاب غذا، جانش را در معرض خطری جدی قرار میدهد.
با وجود این هشدارها، مقامات زندان نهتنها به وضعیت جسمی و مطالبات قانونی این زندانی سیاسی بیاعتنا هستند، بلکه با افزایش فشارهای امنیتی، عملاً او را در وضعیتی بهمراتب خطرناکتر قرار دادند.
ناظم بریهی اکنون در سلول انفرادی و در حالی به اعتصاب غذای خود ادامه میدهد که از بیماریهای مزمن، از جمله مشکلات کلیوی، التهاب مفاصل و دردهای مستمر رنج میبرد. منابع حقوق بشری نسبت به وضعیت جسمی و روانی او هشدار داده و تأکید کردهاند ادامه اعتصاب غذا در شرایط انفرادی و پس از ضربوشتم، خطر جانی فوری به همراه دارد.
ناظم بریهی، فعال مدنی عرب اهوازی اهل حمیدیه و متولد ۱۳۶۵، در ۱۹ شهریور ۱۳۸۴ به همراه شش فعال مدنی دیگر بازداشت شد. او پس از ماهها بازجویی و شکنجه، ابتدا به اتهامهای «اقدام علیه امنیت ملی»، «افساد فیالارض» و «محاربه» به اعدام محکوم شد؛ حکمی که نهایتاً از سوی دیوان عالی کشور نقض و به حبس ابد کاهش یافت. او طی بیش از دو دهه زندان، همواره از حق مرخصی محروم بوده و بارها نسبت به وخامت وضعیت جسمی خود هشدار داده است.
- کارون
ناظم را فراموش نکنیم.
در این روزهای تاریک، او با بدنی رنجور و جانی در خطر، تنها به این امید زنده است که صدایش بیرون از این دیوارها خاموش نشود.
زندان شیبان قتلگاهی است که در آن جان و کرامت زندانیان، نه بر اساس قانون، بلکه با اراده رئیس زندان و خشونت مأموران، لحظهبهلحظه در معرض نابودی قرار دارد.
از صفحه ریما شیرمحمدی
Rsheermohammadi
#ناظم_بریهی
#زندان_شیبان #سلول_انفرادی #دو_دهه_حبس #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔23❤2🕊2
هشدار نسرین ستوده درباره شیوع گال در بند ۷ اوین و ممانعت از اعزام درمانی زندانیان سیاسی
نسرین ستوده، وکیل و زندانی سیاسی سابق، با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود از وضعیت نگرانکننده زندانیان سیاسی در زندان اوین، بهویژه همسرش رضا خندان، خبر داد. او همچنین تصویری را منتشر کرده که به گفتهاش نقاشیِ مهرداد گریوانی است؛ زندانی سیاسیای که به همراه رضا خندان، هر دو اکنون در زندان اوین محبوس هستند.
ستوده در این متن نوشته است که در میان انبوه خبرهای بد، امروز مشخص شده تعدادی از زندانیان بند ۷ زندان اوین ـ بندی که زندانیان سیاسی مرد در آن نگهداری میشوند ـ به بیماری مسری گال مبتلا شدهاند و شماری از آنان به قرنطینه بند منتقل شدهاند. به گفته او، به نظر میرسد این بیماری همراه با زندانیانی که از زندان تهران بزرگ منتقل شدهاند، به اوین راه یافته است.
او با انتقاد از عملکرد مسئولان زندان تأکید کرده است که زندان اوین، به جای انجام وظایف خود در زمینه حفظ بهداشت و کنترل بیماریهای واگیردار، همچنان به «کنترل بیمارگونه» ادامه میدهد؛ کنترلی که شامل بستن سالنها، ممانعت از دسترسی آزاد زندانیان به کتابخانه، سالن ورزشی و دیگر امکانات محدود زندان است.
نسرین ستوده همچنین نوشته است که در ادامه همین سیاستهای سرکوب و کنترل، مسئولان زندان از اعزام دو زندانی، شهریار براتی و رضا خندان، به بیمارستان جلوگیری کردهاند، چرا که این دو زندانی حاضر نشدهاند لباس زندان بپوشند. او در ادامه متن خود خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی شده و تأکید کرده است که جواد علیکردی و بازداشتشدگان مراسم یادبود خسرو علیکردی باید آزاد شوند. ستوده همچنین بر لزوم رسیدگی به مرگ مشکوک خسرو علیکردی تأکید کرده و نوشته است: «نه به سرکوب زندانیان سیاسی، نه به قتل مخالفان.»
#شهریار_براتی #رضا_خندان #زندان_اوین #نسرین_ستوده #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
نسرین ستوده، وکیل و زندانی سیاسی سابق، با انتشار متنی در صفحه اینستاگرام خود از وضعیت نگرانکننده زندانیان سیاسی در زندان اوین، بهویژه همسرش رضا خندان، خبر داد. او همچنین تصویری را منتشر کرده که به گفتهاش نقاشیِ مهرداد گریوانی است؛ زندانی سیاسیای که به همراه رضا خندان، هر دو اکنون در زندان اوین محبوس هستند.
ستوده در این متن نوشته است که در میان انبوه خبرهای بد، امروز مشخص شده تعدادی از زندانیان بند ۷ زندان اوین ـ بندی که زندانیان سیاسی مرد در آن نگهداری میشوند ـ به بیماری مسری گال مبتلا شدهاند و شماری از آنان به قرنطینه بند منتقل شدهاند. به گفته او، به نظر میرسد این بیماری همراه با زندانیانی که از زندان تهران بزرگ منتقل شدهاند، به اوین راه یافته است.
او با انتقاد از عملکرد مسئولان زندان تأکید کرده است که زندان اوین، به جای انجام وظایف خود در زمینه حفظ بهداشت و کنترل بیماریهای واگیردار، همچنان به «کنترل بیمارگونه» ادامه میدهد؛ کنترلی که شامل بستن سالنها، ممانعت از دسترسی آزاد زندانیان به کتابخانه، سالن ورزشی و دیگر امکانات محدود زندان است.
نسرین ستوده همچنین نوشته است که در ادامه همین سیاستهای سرکوب و کنترل، مسئولان زندان از اعزام دو زندانی، شهریار براتی و رضا خندان، به بیمارستان جلوگیری کردهاند، چرا که این دو زندانی حاضر نشدهاند لباس زندان بپوشند. او در ادامه متن خود خواستار آزادی همه زندانیان سیاسی شده و تأکید کرده است که جواد علیکردی و بازداشتشدگان مراسم یادبود خسرو علیکردی باید آزاد شوند. ستوده همچنین بر لزوم رسیدگی به مرگ مشکوک خسرو علیکردی تأکید کرده و نوشته است: «نه به سرکوب زندانیان سیاسی، نه به قتل مخالفان.»
#شهریار_براتی #رضا_خندان #زندان_اوین #نسرین_ستوده #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊13💔12❤3
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
«۵هزارتومان و ۲ کلهقند آوردند و گفتند دیشب دختران شما را عقد کردیم»
در این فایل صوتی، خانم پوران ناظمی، فعال مدنی، برای نخستین بار با جزییات از رنجهایی که در زندان جمهوری اسلامی در دهه شصت، هنگامی که کودکی بیش نبود، متحمل شد، سخن میگوید.
این فایل بخشی از برنامه شماره ۶۴ کلاب هاوس تاریخ شفاهی حقوق بشر است که در تاریخ دوم جون ۲۰۲۳ با مدیریت آقای سعید دهقان، حقوقدان، برگزار شده است. این مجموعه برنامهها قرار است بعدها پس از پیادهشدن، به صورت یک کتاب منتشر شود.
این بخش از برنامه با پیشنهاد و اجازه آقای دهقان، توسط آموزشکده توانا منتشر میشود.
آنچه باید درباره پوران ناظمی بدانیم
جان پوران ناظمی، فعال مدنی و از بازداشتشدگان مراسم هفتم خسرو علیکردی، به دلیل شرایط جسمی، بیماری و پرونده قضایی باز و سنگینی که دارد، در وضعیت پرخطر قرار گرفته است.
پوران ناظمی فعال مدنی، شاعر و نویسندهای است که سالها در حوزههای مختلف اجتماعی از جمله حمایت از زندانیان سیاسی، توانمندسازی زنان و حمایت از کودکان، بهویژه در مناطق جنوبشرق ایران، فعالیت مستمر داشته است. او از مخالفان مجازات اعدام و یکی از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ فعال سیاسی برای استعفای علی خامنهای به شمار میرود. ناظمی از دوران نوجوانی بارها به دلیل فعالیتهای مدنی احضار و بازداشت شده و در سالهای اخیر نیز در تجمعهای اعتراضی مختلف، از جمله حمایت از زندانیان سیاسی، اعتراض به سرکوب معترضان خوزستانی و مخالفت با طالبان، بازداشت شده است. در جریان یکی از این بازداشتها، او بهشدت مجروح شد.
در مهرماه ۱۴۰۱ و همزمان با جنبش «زن، زندگی، آزادی»، پوران ناظمی بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. پس از آزادی در بهمن همان سال، هنگام ملاقات با پدر بیمارش در بیمارستان، به همراه خواهرش با خشونت و تعرض جنسی بازداشت شد و چند روز بعد با تودیع وثیقه آزاد گردید. دادگاه انقلاب جیرفت در شهریور ۱۴۰۲ او را با اتهامهایی از جمله محاربه و افساد فیالارض مواجه کرد؛ اتهامهایی که باعث شد او از حضور در دادگاههای جمهوری اسلامی خودداری کند و نزدیک به دو سال بهصورت مخفیانه زندگی کند. با این حال، ناظمی در این دوره نیز فعالیتهای مدنی خود را متوقف نکرد. مستند «پناهگاه ۲۵» بر پایه همین مقطع از زندگی او ساخته شده است.
پوران ناظمی در بهمن ۱۴۰۳ اعلام کرد که به دلیل افشاگری درباره فساد مسئولان در جنوب کرمان، از سوی نهادهای امنیتی «مهدورالدم» معرفی شده است. با وجود اینکه تصور میشد پرونده او در شهریور ۱۴۰۴ مختومه شده باشد، کیفرخواست جدیدی علیه او صادر شد و پرونده با اتهامهای سنگین محاربه و افساد فیالارض بار دیگر به جریان افتاد.
خانم ناظمی، همواره غمخوار مردم محروم جنوب کرمان بود و در فعالیتهای عامالمنفعه مشارکت داشت. او از دوستان نزدیک فاطمه سپهری و ناهید شیرپیشه است و همواره صدای آنها و سایر خانوادههای دادخواه و زندانیان سیاسی بوده است.
او در دهه شصت وقتی که هنوز کودک بود، بازداشت شده و در زندان مخوفی در کرمان محبوس شد، روایت او را از آن دوران بشنوید.
#پوران_ناظمی #دهه_شصت #زندانی_سیاسی #کرمان #زندان #شکنجه #اعدام #شلاق #خسرو_علیکردی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
در این فایل صوتی، خانم پوران ناظمی، فعال مدنی، برای نخستین بار با جزییات از رنجهایی که در زندان جمهوری اسلامی در دهه شصت، هنگامی که کودکی بیش نبود، متحمل شد، سخن میگوید.
این فایل بخشی از برنامه شماره ۶۴ کلاب هاوس تاریخ شفاهی حقوق بشر است که در تاریخ دوم جون ۲۰۲۳ با مدیریت آقای سعید دهقان، حقوقدان، برگزار شده است. این مجموعه برنامهها قرار است بعدها پس از پیادهشدن، به صورت یک کتاب منتشر شود.
این بخش از برنامه با پیشنهاد و اجازه آقای دهقان، توسط آموزشکده توانا منتشر میشود.
آنچه باید درباره پوران ناظمی بدانیم
جان پوران ناظمی، فعال مدنی و از بازداشتشدگان مراسم هفتم خسرو علیکردی، به دلیل شرایط جسمی، بیماری و پرونده قضایی باز و سنگینی که دارد، در وضعیت پرخطر قرار گرفته است.
پوران ناظمی فعال مدنی، شاعر و نویسندهای است که سالها در حوزههای مختلف اجتماعی از جمله حمایت از زندانیان سیاسی، توانمندسازی زنان و حمایت از کودکان، بهویژه در مناطق جنوبشرق ایران، فعالیت مستمر داشته است. او از مخالفان مجازات اعدام و یکی از امضاکنندگان بیانیه ۱۴ فعال سیاسی برای استعفای علی خامنهای به شمار میرود. ناظمی از دوران نوجوانی بارها به دلیل فعالیتهای مدنی احضار و بازداشت شده و در سالهای اخیر نیز در تجمعهای اعتراضی مختلف، از جمله حمایت از زندانیان سیاسی، اعتراض به سرکوب معترضان خوزستانی و مخالفت با طالبان، بازداشت شده است. در جریان یکی از این بازداشتها، او بهشدت مجروح شد.
در مهرماه ۱۴۰۱ و همزمان با جنبش «زن، زندگی، آزادی»، پوران ناظمی بازداشت و به بند ۲۰۹ زندان اوین منتقل شد. پس از آزادی در بهمن همان سال، هنگام ملاقات با پدر بیمارش در بیمارستان، به همراه خواهرش با خشونت و تعرض جنسی بازداشت شد و چند روز بعد با تودیع وثیقه آزاد گردید. دادگاه انقلاب جیرفت در شهریور ۱۴۰۲ او را با اتهامهایی از جمله محاربه و افساد فیالارض مواجه کرد؛ اتهامهایی که باعث شد او از حضور در دادگاههای جمهوری اسلامی خودداری کند و نزدیک به دو سال بهصورت مخفیانه زندگی کند. با این حال، ناظمی در این دوره نیز فعالیتهای مدنی خود را متوقف نکرد. مستند «پناهگاه ۲۵» بر پایه همین مقطع از زندگی او ساخته شده است.
پوران ناظمی در بهمن ۱۴۰۳ اعلام کرد که به دلیل افشاگری درباره فساد مسئولان در جنوب کرمان، از سوی نهادهای امنیتی «مهدورالدم» معرفی شده است. با وجود اینکه تصور میشد پرونده او در شهریور ۱۴۰۴ مختومه شده باشد، کیفرخواست جدیدی علیه او صادر شد و پرونده با اتهامهای سنگین محاربه و افساد فیالارض بار دیگر به جریان افتاد.
خانم ناظمی، همواره غمخوار مردم محروم جنوب کرمان بود و در فعالیتهای عامالمنفعه مشارکت داشت. او از دوستان نزدیک فاطمه سپهری و ناهید شیرپیشه است و همواره صدای آنها و سایر خانوادههای دادخواه و زندانیان سیاسی بوده است.
او در دهه شصت وقتی که هنوز کودک بود، بازداشت شده و در زندان مخوفی در کرمان محبوس شد، روایت او را از آن دوران بشنوید.
#پوران_ناظمی #دهه_شصت #زندانی_سیاسی #کرمان #زندان #شکنجه #اعدام #شلاق #خسرو_علیکردی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤19💔12
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
پیام کیانوش چراغی از زندان ایلام به خامنهای:
سرنوشتی بهتر از قذافی و صدام و بشار اسد در انتظارتان نیست
کیانوش چراغی، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی ایلام، در فایل صوتی، با صراحت علی خامنهای را مستقیماً خطاب قرار داده و او را مسئول اصلی «روند رو به نابودی ایران» دانسته است.
چراغی در این پیام، که در یک تماس تلفنی از داخل زندان داده شده، میگوید بارها در ذهن خود خامنهای را در جایگاه متهم تصور کرده و او را بابت نزدیک به نیم قرن تصمیمگیری و مداخله در همه شئون کشور به محاکمه کشیده است؛ از «بیکفایتی و دخالت در اموری بدون تخصص» تا تحمیل اراده فردی بر سرنوشت میلیونها ایرانی.
این زندانی سیاسی بهطور مشخص به ممنوعیت واکسنهای کرونا، سوءمدیریت منابع آب، نابودی اقتصاد، فشارهای معیشتی، گسترش بزهکاری، فرار نخبگان، حذف متخصصانی چون کاوه مدنی، و نسبت دادن ناکارآمدیها به خدا و عوامل بیرونی اشاره میکند و میپرسد چگونه حاکمیتی که خود طعم فقر و تنگدستی را چشیده، رنج مردم را فراموش کرده و به «زندگی لاکچری» و تحمیل سبک زندگی پرداخته است.
چراغی در بخشهایی از این پیام، خامنهای و ساختار قدرت را متهم میکند که به جای «خدمتگزاری»، خود را «آقا و فرمانده» مردم دانستهاند؛ تا جایی که حتی پوشش شهروندان و دسترسی آنان به اینترنت را تعیین کردهاند. او تأکید میکند که حاکمیت مشروعیت خود را از مردم نگرفته و مردم را مجبور به زیستن بر اساس «افکار بسته و پوسیده» کرده است.
این زندانی سیاسی با اشاره به شرایط بحرانی کنونی کشور و آنچه «پایان محتوم» جمهوری اسلامی مینامد، میگوید حاکمیت دیگر نه پشتوانه مردمی دارد و نه امیدی به حمایت جامعه. او تصریح میکند: «سرنوشتی بهتر از قذافی، صدام و بشار اسد در انتظارتان نیست» و تأکید میکند که مردم ایران حاضرند برای پایان دادن به این وضعیت، هزینه بدهند.
چراغی در ادامه، با وجود حبس و آنچه «سوگواری برای مرگ آرزوها» در زندان ایلام میخواند، از امید سخن میگوید و خطاب به مردم ایران، از همه جریانها، گروهها و گرایشهای سیاسی، اجتماعی و مذهبی در داخل و خارج کشور میخواهد اختلافات را کنار بگذارند و برای یکبار برای همیشه، سرنوشت ایران را به دست خود مردم بسپارند.
او در پایان این پیام، بر ضرورت خاموش کردن «آتش افتاده در خرمن ایران» تأکید میکند و میگوید آینده کشور باید بر پایه رأی و اراده مردم، احترام به حقوق دیگران و پذیرش نظر مخالف ساخته شود.
#کیانوش_چراغی #بیانیه #زندانی_سیاسی #زندان_ایلام #نه_به_جمهوری_اسلامی همبستگی یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
سرنوشتی بهتر از قذافی و صدام و بشار اسد در انتظارتان نیست
کیانوش چراغی، زندانی سیاسی محبوس در زندان مرکزی ایلام، در فایل صوتی، با صراحت علی خامنهای را مستقیماً خطاب قرار داده و او را مسئول اصلی «روند رو به نابودی ایران» دانسته است.
چراغی در این پیام، که در یک تماس تلفنی از داخل زندان داده شده، میگوید بارها در ذهن خود خامنهای را در جایگاه متهم تصور کرده و او را بابت نزدیک به نیم قرن تصمیمگیری و مداخله در همه شئون کشور به محاکمه کشیده است؛ از «بیکفایتی و دخالت در اموری بدون تخصص» تا تحمیل اراده فردی بر سرنوشت میلیونها ایرانی.
این زندانی سیاسی بهطور مشخص به ممنوعیت واکسنهای کرونا، سوءمدیریت منابع آب، نابودی اقتصاد، فشارهای معیشتی، گسترش بزهکاری، فرار نخبگان، حذف متخصصانی چون کاوه مدنی، و نسبت دادن ناکارآمدیها به خدا و عوامل بیرونی اشاره میکند و میپرسد چگونه حاکمیتی که خود طعم فقر و تنگدستی را چشیده، رنج مردم را فراموش کرده و به «زندگی لاکچری» و تحمیل سبک زندگی پرداخته است.
چراغی در بخشهایی از این پیام، خامنهای و ساختار قدرت را متهم میکند که به جای «خدمتگزاری»، خود را «آقا و فرمانده» مردم دانستهاند؛ تا جایی که حتی پوشش شهروندان و دسترسی آنان به اینترنت را تعیین کردهاند. او تأکید میکند که حاکمیت مشروعیت خود را از مردم نگرفته و مردم را مجبور به زیستن بر اساس «افکار بسته و پوسیده» کرده است.
این زندانی سیاسی با اشاره به شرایط بحرانی کنونی کشور و آنچه «پایان محتوم» جمهوری اسلامی مینامد، میگوید حاکمیت دیگر نه پشتوانه مردمی دارد و نه امیدی به حمایت جامعه. او تصریح میکند: «سرنوشتی بهتر از قذافی، صدام و بشار اسد در انتظارتان نیست» و تأکید میکند که مردم ایران حاضرند برای پایان دادن به این وضعیت، هزینه بدهند.
چراغی در ادامه، با وجود حبس و آنچه «سوگواری برای مرگ آرزوها» در زندان ایلام میخواند، از امید سخن میگوید و خطاب به مردم ایران، از همه جریانها، گروهها و گرایشهای سیاسی، اجتماعی و مذهبی در داخل و خارج کشور میخواهد اختلافات را کنار بگذارند و برای یکبار برای همیشه، سرنوشت ایران را به دست خود مردم بسپارند.
او در پایان این پیام، بر ضرورت خاموش کردن «آتش افتاده در خرمن ایران» تأکید میکند و میگوید آینده کشور باید بر پایه رأی و اراده مردم، احترام به حقوق دیگران و پذیرش نظر مخالف ساخته شود.
#کیانوش_چراغی #بیانیه #زندانی_سیاسی #زندان_ایلام #نه_به_جمهوری_اسلامی همبستگی یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍25🕊6❤3
گزارشی از شرایط ناگوار بند میثاق زندان لاکان رشت؛
شیوع گال، نبود آب گرم، شرایط بهداشتی نامناسب و ...
تعداد زندانیان سیاسی محکوم به اعدام و متهمان محاربه در قرنطینه بند میثاق
بر اساس گزارشی که از یک منبع موثق به آموزشکده توانا رسیده است، شرایط بند میثاق (بند زندانیان سیاسی مرد) در زندان لاکان رشت بهشدت نگرانکننده و نامناسب است.
طبق این گزارش، وضعیت بهداشتی این بند در شرایط بسیار نامطلوبی قرار دارد و در نتیجه، بیماری پوستی گال بهصورت گسترده در میان زندانیان شیوع پیدا کرده است. بند میثاق عملاً نقش قرنطینه را ایفا میکند؛ این وضعیت، بهویژه برای زندانیان سیاسی، مشکلات و مخاطرات جدی بهداشتی و جسمی ایجاد کرده است.
بر اساس این گزارش، بند میثاق فاقد آب گرم برای استحمام است. اگرچه اخیراً یک دستگاه پکیج به این بند منتقل شده، اما به دلیل نبود فشار کافی آب عملاً کارایی ندارد. راهاندازی مؤثر این سیستم نیازمند نصب پمپ آب و یک تانکر هزار لیتری است؛ امکاناتی که تاکنون تأمین نشدهاند.
همچنین، قرنطینه میثاق فاقد حیاط و امکان دسترسی به نور و آفتاب است و زندانیان این بند از حق دریافت روزنامه و دسترسی به اخبار نیز محروم هستند.
در بند میثاق زندان لاکان رشت، چهار زندانی سیاسی محکوم به اعدام نگهداری میشوند:
یعقوب درخشان
کریم خجسته
منوچهر فلاح
امین فرحآور
علاوه بر این، چند زندانی دیگر با اتهامات سنگین در این بند حضور دارند که روند رسیدگی به پروندههای آنان هنوز به پایان نرسیده و احتمال صدور احکام سنگین، از جمله حکم اعدام، درباره آنها وجود دارد؛ افرادی که نامشان تاکنون کمتر در رسانهها مطرح شده است.
از جمله این افراد میتوان به شهابالدین سرخوشپور اشاره کرد که با اتهاماتی از جمله افساد فیالارض، محاربه، سبالنبی، بغی و تبلیغ علیه نظام در شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی محمدعلی درویشگفتار تحت رسیدگی قرار دارد. آقای سرخوشپور پس از برگزاری جلسه دادگاه، فعلاً با قرار وثیقه آزاد شده و در انتظار صدور رأی نهایی است.
همچنین قاسم احمدی، عادل لطفی، جواد لطفی و وحید مولایی چهار زندانی دیگر هستند که با اتهام «محاربه» در بند میثاق زندان لاکان رشت نگهداری میشوند.
#زندان_لاکان_رشت #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
شیوع گال، نبود آب گرم، شرایط بهداشتی نامناسب و ...
تعداد زندانیان سیاسی محکوم به اعدام و متهمان محاربه در قرنطینه بند میثاق
بر اساس گزارشی که از یک منبع موثق به آموزشکده توانا رسیده است، شرایط بند میثاق (بند زندانیان سیاسی مرد) در زندان لاکان رشت بهشدت نگرانکننده و نامناسب است.
طبق این گزارش، وضعیت بهداشتی این بند در شرایط بسیار نامطلوبی قرار دارد و در نتیجه، بیماری پوستی گال بهصورت گسترده در میان زندانیان شیوع پیدا کرده است. بند میثاق عملاً نقش قرنطینه را ایفا میکند؛ این وضعیت، بهویژه برای زندانیان سیاسی، مشکلات و مخاطرات جدی بهداشتی و جسمی ایجاد کرده است.
بر اساس این گزارش، بند میثاق فاقد آب گرم برای استحمام است. اگرچه اخیراً یک دستگاه پکیج به این بند منتقل شده، اما به دلیل نبود فشار کافی آب عملاً کارایی ندارد. راهاندازی مؤثر این سیستم نیازمند نصب پمپ آب و یک تانکر هزار لیتری است؛ امکاناتی که تاکنون تأمین نشدهاند.
همچنین، قرنطینه میثاق فاقد حیاط و امکان دسترسی به نور و آفتاب است و زندانیان این بند از حق دریافت روزنامه و دسترسی به اخبار نیز محروم هستند.
در بند میثاق زندان لاکان رشت، چهار زندانی سیاسی محکوم به اعدام نگهداری میشوند:
یعقوب درخشان
کریم خجسته
منوچهر فلاح
امین فرحآور
علاوه بر این، چند زندانی دیگر با اتهامات سنگین در این بند حضور دارند که روند رسیدگی به پروندههای آنان هنوز به پایان نرسیده و احتمال صدور احکام سنگین، از جمله حکم اعدام، درباره آنها وجود دارد؛ افرادی که نامشان تاکنون کمتر در رسانهها مطرح شده است.
از جمله این افراد میتوان به شهابالدین سرخوشپور اشاره کرد که با اتهاماتی از جمله افساد فیالارض، محاربه، سبالنبی، بغی و تبلیغ علیه نظام در شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت به ریاست قاضی محمدعلی درویشگفتار تحت رسیدگی قرار دارد. آقای سرخوشپور پس از برگزاری جلسه دادگاه، فعلاً با قرار وثیقه آزاد شده و در انتظار صدور رأی نهایی است.
همچنین قاسم احمدی، عادل لطفی، جواد لطفی و وحید مولایی چهار زندانی دیگر هستند که با اتهام «محاربه» در بند میثاق زندان لاکان رشت نگهداری میشوند.
#زندان_لاکان_رشت #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔16❤7🕊4
ویدیویی از خانم فائزه هاشمی، فرزند اکبر هاشمی رفسنجانی و زندانی سیاسی سابق، منتشر شده که او در آن میگوید زندان اوین مثل هتل است و امکانات خوبی دارد.
مریم ابراهیموند، زندانی سیاسی سابق در پاسخ به فائزه هاشمی، با انتشار متنی تاکید میکند که وقتی زندانی را «هتل» مینامند، رنج نامرئی میشود. وقتی سرکوب را به میز و صندلی پلاستیکی تقلیل میدهند، فروپاشی روانی انسانها از روایت حذف میشود. این متن روایت کسی است که سالهایی از جوانیاش را در زندانهای جمهوری اسلامی گذرانده؛ کسی که در همان «هتل اوین» مورد ادعای فائزه هاشمی، زیر فشار امنیتی، حذف اجتماعی و سرکوب نرم، تا مرز خودکشی پیش رفت.
متن یادداشت خانم ابراهیموند به شرح زیر است:
از میز پلاستیکی تا فروپاشی روانی: دروغِ «هتل اوین»
خانم فائزه هاشمی،
گفتید «زندان اوین هتل است!».
من سه سال از جوانیام را در زندانهای جمهوری اسلامی گذراندم؛دو سال در قرچک ورامین،
و یک سال در اوین.اگر منظورتان از «هتل» دو میز و صندلی پلاستیکی است،پس شما آگاهانه یا ناآگاهانه دارید شکنجه، فشار روانی، فروپاشی ذهنی و حذف تدریجی انسان را به اشیای پلاستیکی تقلیل میدهید.
وا مصیبتا اگر معیار شما از رنج، فقط خشونت عریان و خونریزی مستقیم است.
مسئله زندان جمهوری اسلامی فقط باتوم و کابل نیست.مسئله «مکانیسمهای سلطه» است سیستمی که انسان را از درون میجود، قدرتی که هم زندانی و هم زندانبان را در یک ساختار کنترل واحد زندانی میکند،و با سرکوب نرم، با انزوا، با پروندهسازی، با ترور شخصیت، با حذف اجتماعی، انسان را به مرز نابودی میرساند.
میدانستید من در همان «هتل اوین» شما،
بهدلیل فشار امنیتی، روایتسازیهای دروغین،
عدم دسترسی به وکیل،شاکیان خصوصیِ ساختهشده،و منزویکردنم در میان زندانیان سیاسی،
به مرز خودکشی رسیدم؟
میدانستید یک شب هشتاد قرص خوردم؟
حالا بگویید:
آیا آن میز و صندلی پلاستیکی توانست فروپاشی روانی مرا نجات دهد؟
آیا «ظاهر مرتب زندان» میتواند حذف وجودی یک انسان را بپوشاند؟
چطور میشود سرکوب نرم، حذف تدریجی، و قتل روانی رابا یک برچسب عوامفریبانه مثل «هتل اوین» تطهیر کرد؟
و بگذارید صریح بپرسم:
آیا میدانید همانهایی که شما مدعیاید پدرتان را کشتند
از حرف شما خوشحال شدند؟
پدر شما در یک استخر لاکچری کشته شد.
آیا حاضرید آن مرگ را هم به «لاکچری بودن استخر» تقلیل دهید؟آیا میشود حذف و مرگ را با دکور و ظاهر بزک کرد؟
خانم هاشمی، یا از سازوکار قدرت بیاطلاعید که بعید میدانم، یا آگاهانه در حال بازتولید گفتمان جمهوری اسلامی هستید.
در هر دو حالت، این حرفها نه فقط توهین به زندانیان سیاسی، بلکه کمک مستقیم به سفیدشویی سیستمی است که تخصصش نابودی انسانها بدون گذاشتن رد خون است.
و این دقیقاً همان چیزی است که جمهوری اسلامی میخواهد.
#زندان #شکنجه #زندان_اوین #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
مریم ابراهیموند، زندانی سیاسی سابق در پاسخ به فائزه هاشمی، با انتشار متنی تاکید میکند که وقتی زندانی را «هتل» مینامند، رنج نامرئی میشود. وقتی سرکوب را به میز و صندلی پلاستیکی تقلیل میدهند، فروپاشی روانی انسانها از روایت حذف میشود. این متن روایت کسی است که سالهایی از جوانیاش را در زندانهای جمهوری اسلامی گذرانده؛ کسی که در همان «هتل اوین» مورد ادعای فائزه هاشمی، زیر فشار امنیتی، حذف اجتماعی و سرکوب نرم، تا مرز خودکشی پیش رفت.
متن یادداشت خانم ابراهیموند به شرح زیر است:
از میز پلاستیکی تا فروپاشی روانی: دروغِ «هتل اوین»
خانم فائزه هاشمی،
گفتید «زندان اوین هتل است!».
من سه سال از جوانیام را در زندانهای جمهوری اسلامی گذراندم؛دو سال در قرچک ورامین،
و یک سال در اوین.اگر منظورتان از «هتل» دو میز و صندلی پلاستیکی است،پس شما آگاهانه یا ناآگاهانه دارید شکنجه، فشار روانی، فروپاشی ذهنی و حذف تدریجی انسان را به اشیای پلاستیکی تقلیل میدهید.
وا مصیبتا اگر معیار شما از رنج، فقط خشونت عریان و خونریزی مستقیم است.
مسئله زندان جمهوری اسلامی فقط باتوم و کابل نیست.مسئله «مکانیسمهای سلطه» است سیستمی که انسان را از درون میجود، قدرتی که هم زندانی و هم زندانبان را در یک ساختار کنترل واحد زندانی میکند،و با سرکوب نرم، با انزوا، با پروندهسازی، با ترور شخصیت، با حذف اجتماعی، انسان را به مرز نابودی میرساند.
میدانستید من در همان «هتل اوین» شما،
بهدلیل فشار امنیتی، روایتسازیهای دروغین،
عدم دسترسی به وکیل،شاکیان خصوصیِ ساختهشده،و منزویکردنم در میان زندانیان سیاسی،
به مرز خودکشی رسیدم؟
میدانستید یک شب هشتاد قرص خوردم؟
حالا بگویید:
آیا آن میز و صندلی پلاستیکی توانست فروپاشی روانی مرا نجات دهد؟
آیا «ظاهر مرتب زندان» میتواند حذف وجودی یک انسان را بپوشاند؟
چطور میشود سرکوب نرم، حذف تدریجی، و قتل روانی رابا یک برچسب عوامفریبانه مثل «هتل اوین» تطهیر کرد؟
و بگذارید صریح بپرسم:
آیا میدانید همانهایی که شما مدعیاید پدرتان را کشتند
از حرف شما خوشحال شدند؟
پدر شما در یک استخر لاکچری کشته شد.
آیا حاضرید آن مرگ را هم به «لاکچری بودن استخر» تقلیل دهید؟آیا میشود حذف و مرگ را با دکور و ظاهر بزک کرد؟
خانم هاشمی، یا از سازوکار قدرت بیاطلاعید که بعید میدانم، یا آگاهانه در حال بازتولید گفتمان جمهوری اسلامی هستید.
در هر دو حالت، این حرفها نه فقط توهین به زندانیان سیاسی، بلکه کمک مستقیم به سفیدشویی سیستمی است که تخصصش نابودی انسانها بدون گذاشتن رد خون است.
و این دقیقاً همان چیزی است که جمهوری اسلامی میخواهد.
#زندان #شکنجه #زندان_اوین #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👌44❤5👍4😍1
هشدار فوری درباره سلامت عباس واحدیان شاهرودی
کانال تلگرام عباس واحدیان شاهرودی، خبر داد که بیش از ۲۰ روز از انجام آزمایشهای پزشکی عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی عضو #بیانیه۱۴ محبوس در زندان وکیلآباد مشهد، گذشته اما مسئولان زندان همچنان از تحویل نتایج آزمایشها خودداری میکنند. این پنهانکاری در حالی ادامه دارد که وضعیت جسمی او بهطور نگرانکننده است.
عباس واحدیان شاهرودی دچار مشکل در بلع غذا شده و از وجود تودهای سخت در ناحیه جناق سینه خبر داده است؛ موضوعی که پزشک معالج نیز هنگام معاینه نسبت به آن ابراز نگرانی جدی کرده است. با این حال، نهتنها اقدامی برای ادامه درمان صورت نگرفته، بلکه نتایج آزمایشها عمداً از او پنهان میشود.
او بهصراحت اعلام کرده که به مسئولان زندان اعتماد ندارد و خواستار آن است که نتایج آزمایشها با حضور وکیل یا یکی از اعضای خانوادهاش و مستقیماً توسط پزشک اعلام شود. این درخواستِ بدیهی تاکنون نادیده گرفته شده است.
عباس واحدیان شاهرودی در سال ۱۴۰۰ در سلامت کامل وارد زندان شد و اکنون با بیماریهای متعدد تنفسی، قلبی و پوستی دستوپنجه نرم میکند. ادامه این وضعیت و پنهانکاری پزشکی میتواند سلامت و جان او را با خطر جدی مواجه کند.
مسئولیت هرگونه آسیب جبرانناپذیر، مستقیماً بر عهده مسئولان زندان و نهادهای ذیربط است.
جمهوری اسلامی، از تعلل در درمان زندانیان سیاسی، به آنها فشار مضاعف وارد میکند تا صدایشان را خاموش کند.
#عباس_واحدیان_شاهرودی #زندان_وکیل_آباد #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
کانال تلگرام عباس واحدیان شاهرودی، خبر داد که بیش از ۲۰ روز از انجام آزمایشهای پزشکی عباس واحدیان شاهرودی، زندانی سیاسی عضو #بیانیه۱۴ محبوس در زندان وکیلآباد مشهد، گذشته اما مسئولان زندان همچنان از تحویل نتایج آزمایشها خودداری میکنند. این پنهانکاری در حالی ادامه دارد که وضعیت جسمی او بهطور نگرانکننده است.
عباس واحدیان شاهرودی دچار مشکل در بلع غذا شده و از وجود تودهای سخت در ناحیه جناق سینه خبر داده است؛ موضوعی که پزشک معالج نیز هنگام معاینه نسبت به آن ابراز نگرانی جدی کرده است. با این حال، نهتنها اقدامی برای ادامه درمان صورت نگرفته، بلکه نتایج آزمایشها عمداً از او پنهان میشود.
او بهصراحت اعلام کرده که به مسئولان زندان اعتماد ندارد و خواستار آن است که نتایج آزمایشها با حضور وکیل یا یکی از اعضای خانوادهاش و مستقیماً توسط پزشک اعلام شود. این درخواستِ بدیهی تاکنون نادیده گرفته شده است.
عباس واحدیان شاهرودی در سال ۱۴۰۰ در سلامت کامل وارد زندان شد و اکنون با بیماریهای متعدد تنفسی، قلبی و پوستی دستوپنجه نرم میکند. ادامه این وضعیت و پنهانکاری پزشکی میتواند سلامت و جان او را با خطر جدی مواجه کند.
مسئولیت هرگونه آسیب جبرانناپذیر، مستقیماً بر عهده مسئولان زندان و نهادهای ذیربط است.
جمهوری اسلامی، از تعلل در درمان زندانیان سیاسی، به آنها فشار مضاعف وارد میکند تا صدایشان را خاموش کند.
#عباس_واحدیان_شاهرودی #زندان_وکیل_آباد #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
🕊19💔7
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
دکتر حمید قرهحسنلو، پزشک و زندانی سیاسی زندان مرکزی یزد، با انتشار یک پیام صوتی اعلام کرده است که در اعتراض به آنچه «شرایط غیرانسانی و نگرانکننده» نگهداری خود میداند، اعتصاب غذا را آغاز کرده است.
به گفته او، این اعتصاب از پنجشنبه ۴ دی ۱۴۰۴ آغاز شده و در حالی صورت میگیرد که او خود را بیگناه میداند و میگوید سالهاست بهطور ناعادلانه در حبس در تبعید به سر میبرد. دکتر قرهحسنلو تأکید میکند که نهتنها احکام سنگین و «ظالمانهای» علیه او صادر شده، بلکه در طول دوران حبس نیز بهطور مستمر با «بیعدالتی و اجحاف» مواجه بوده است.
این زندانی سیاسی در ادامه به شرایط محل نگهداریاش اشاره کرده و میگوید با وجود سپری شدن بیش از دو سال و نیم از انتقالش به زندان یزد، همچنان در بند قرنطینه نگهداری میشود. به گفته او، علیرغم پیگیریها و درخواستهای مکرر، مسئولان زندان از جمله حسن مددی مقدم، مدیر زندان مرکزی یزد، تاکنون با انتقال او به بند ویژه زندانیان سیاسی موافقت نکردهاند.
حمید قرهحسنلو کیست؟
دکتر حمید قرهحسنلو یکی از ۱۵ متهم پرونده جانباختن یک بسیجی به نام «روحالله عجمیان» است. این بسیجی ۱۲ آبان ۱۴۰۱ در نتیجه درگیریهای میان نیروهای انتظامی و امنیتی با شهروندان در جریان مراسم چهلم جاویدنام حدیث نجفی جان باخت.
دادگاه انقلاب کرج پیشتر در حکم اول خود حمید قرهحسنلو را به اتهام «افساد فی الارض از طریق ارتکاب جرائم علیه امنیت ملی» به اعدام محکوم کرده بود. این حکم بعدتر در دیوان عالی کشور رد شد و پرونده به دلیل «نقص در تحقیقات» برای رسیدگی مجدد به شعبه بدوی ارجاع شد.
موسی آصفالحسینی قاضی دادگاه اما این بار با تغییر اتهام انتسابی از «افساد فیالارض» به «محاربه» دکتر حمید قرهحسنلو را به ۱۵ سال زندان در تبعید در استان یزد محکوم کرد.
صدور حکم ۱۵ سال زندان در تبعید به اتهام «محاربه» علیه حمید قرهحسنلو در حالی است که بنا بر ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی شرط تحقق جرم «محاربه» استفاده از «سلاح» توسط مرتکب به «قصد ایجاد ناامنی و ترساندن» مردم است. از سوی دیگر مستندات موجود در پرونده به صراحت نشان میدهد حمید قرهحسنلو هیچگونه مشارکتی در ضرب و شتم بسیجی جان باخته نداشته و در هیچ یک از تصاویر موجود از صحنه هیچ گونه سلاحی اعم از سرد و گرم (حتی سنگ و چوب) هم در دست نداشته است.
منبع: دادبان
@daadbaan2021
#حمید_قره_حسنلو #بیانیه #زندان_یزد #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
به گفته او، این اعتصاب از پنجشنبه ۴ دی ۱۴۰۴ آغاز شده و در حالی صورت میگیرد که او خود را بیگناه میداند و میگوید سالهاست بهطور ناعادلانه در حبس در تبعید به سر میبرد. دکتر قرهحسنلو تأکید میکند که نهتنها احکام سنگین و «ظالمانهای» علیه او صادر شده، بلکه در طول دوران حبس نیز بهطور مستمر با «بیعدالتی و اجحاف» مواجه بوده است.
این زندانی سیاسی در ادامه به شرایط محل نگهداریاش اشاره کرده و میگوید با وجود سپری شدن بیش از دو سال و نیم از انتقالش به زندان یزد، همچنان در بند قرنطینه نگهداری میشود. به گفته او، علیرغم پیگیریها و درخواستهای مکرر، مسئولان زندان از جمله حسن مددی مقدم، مدیر زندان مرکزی یزد، تاکنون با انتقال او به بند ویژه زندانیان سیاسی موافقت نکردهاند.
حمید قرهحسنلو کیست؟
دکتر حمید قرهحسنلو یکی از ۱۵ متهم پرونده جانباختن یک بسیجی به نام «روحالله عجمیان» است. این بسیجی ۱۲ آبان ۱۴۰۱ در نتیجه درگیریهای میان نیروهای انتظامی و امنیتی با شهروندان در جریان مراسم چهلم جاویدنام حدیث نجفی جان باخت.
دادگاه انقلاب کرج پیشتر در حکم اول خود حمید قرهحسنلو را به اتهام «افساد فی الارض از طریق ارتکاب جرائم علیه امنیت ملی» به اعدام محکوم کرده بود. این حکم بعدتر در دیوان عالی کشور رد شد و پرونده به دلیل «نقص در تحقیقات» برای رسیدگی مجدد به شعبه بدوی ارجاع شد.
موسی آصفالحسینی قاضی دادگاه اما این بار با تغییر اتهام انتسابی از «افساد فیالارض» به «محاربه» دکتر حمید قرهحسنلو را به ۱۵ سال زندان در تبعید در استان یزد محکوم کرد.
صدور حکم ۱۵ سال زندان در تبعید به اتهام «محاربه» علیه حمید قرهحسنلو در حالی است که بنا بر ماده ۲۷۹ قانون مجازات اسلامی شرط تحقق جرم «محاربه» استفاده از «سلاح» توسط مرتکب به «قصد ایجاد ناامنی و ترساندن» مردم است. از سوی دیگر مستندات موجود در پرونده به صراحت نشان میدهد حمید قرهحسنلو هیچگونه مشارکتی در ضرب و شتم بسیجی جان باخته نداشته و در هیچ یک از تصاویر موجود از صحنه هیچ گونه سلاحی اعم از سرد و گرم (حتی سنگ و چوب) هم در دست نداشته است.
منبع: دادبان
@daadbaan2021
#حمید_قره_حسنلو #بیانیه #زندان_یزد #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤28💔26🕊7👍1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
رضا ولیزاده، روزنامهنگار زندانی در زندان اوین، در یک فایل صوتی که از داخل زندان به بیرون ارسال شده، روایتی تکاندهنده از شرایط نگهداری زندانیان سیاسی در این زندان ارائه داده و به اظهارات اخیر فائزه هاشمی درباره «هتل بودن» بند زنان اوین واکنش نشان داده است.
این روزنامهنگار زندانی با تأکید بر وجود تبعیض آشکار در شرایط زندان، میگوید اگرچه ممکن است برخی بندها یا بخشها برای افراد خاص و برخوردار از رانت قدرت امکاناتی متفاوت داشته باشند، اما این وضعیت هیچ نسبتی با شرایط زندانیان سیاسی، سلطنتطلبها، چپها، مجاهدین و دیگر زندانیان عقیدتی ندارد.
رضا ولیزاده که در بند ۷ زندان اوین محبوس است، در این فایل صوتی میگوید:
«همین الان که با شما صحبت میکنم ده روز است که آب گرم نداریم، بیماری«گال» شایع شده و همین عدم دسترسی به حمام وضعیت را بدتر میکند.»
او با اشاره به تراکم بالای جمعیت در بند توضیح میدهد که تعداد زندانیان بسیار فراتر از ظرفیت تعیینشده است و همین مسئله، استفاده از فضاهای عمومی مانند سرویسهای بهداشتی و آشپزخانه را بهشدت دشوار کرده و تنش و مشکلات بهداشتی را افزایش داده است.
این روزنامهنگار زندانی همچنین به محدودیت شدید دسترسی به خدمات درمانی اشاره میکند و میگوید مراجعه به بهداری عملاً به هفتهای یکبار کاهش یافته است؛ به این معنا که زندانیان هر بند فقط در یک روز مشخص اجازه مراجعه دارند. او توضیح میدهد که حتی همین مراجعه محدود نیز با «مراحل اداری و هماهنگی تحقیر آمیز» همراه است و زندانیان برای دریافت ابتداییترین خدمات درمانی با برخوردهای توهینآمیز مواجه میشوند.
رضا ولیزاده در واکنش به توصیف اوین بهعنوان «هتل»، این پرسش را مطرح میکند:
«اگر زندان اوین به واقع هتل است، چرا قوه قضاییه اجازه نمیدهد گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل و روزنامهنگاران آزاد از این زندان بازدید کنند؟»
او در ادامه با اشاره به وجود بخشهایی موسوم به «سوئیتهای هتلمانند»، تأکید میکند که این امکانات نه برای زندانیان سیاسی، بلکه «متعلق به مهرههای حکومتی است؛ برای کسانی است که همچنان در قدرت رسمی کشور نقشی دارند یا در قدرت پنهان و غیررسمی دستی دارند.»
#رضا_ولیزاده #زندان_اوین #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
این روزنامهنگار زندانی با تأکید بر وجود تبعیض آشکار در شرایط زندان، میگوید اگرچه ممکن است برخی بندها یا بخشها برای افراد خاص و برخوردار از رانت قدرت امکاناتی متفاوت داشته باشند، اما این وضعیت هیچ نسبتی با شرایط زندانیان سیاسی، سلطنتطلبها، چپها، مجاهدین و دیگر زندانیان عقیدتی ندارد.
رضا ولیزاده که در بند ۷ زندان اوین محبوس است، در این فایل صوتی میگوید:
«همین الان که با شما صحبت میکنم ده روز است که آب گرم نداریم، بیماری«گال» شایع شده و همین عدم دسترسی به حمام وضعیت را بدتر میکند.»
او با اشاره به تراکم بالای جمعیت در بند توضیح میدهد که تعداد زندانیان بسیار فراتر از ظرفیت تعیینشده است و همین مسئله، استفاده از فضاهای عمومی مانند سرویسهای بهداشتی و آشپزخانه را بهشدت دشوار کرده و تنش و مشکلات بهداشتی را افزایش داده است.
این روزنامهنگار زندانی همچنین به محدودیت شدید دسترسی به خدمات درمانی اشاره میکند و میگوید مراجعه به بهداری عملاً به هفتهای یکبار کاهش یافته است؛ به این معنا که زندانیان هر بند فقط در یک روز مشخص اجازه مراجعه دارند. او توضیح میدهد که حتی همین مراجعه محدود نیز با «مراحل اداری و هماهنگی تحقیر آمیز» همراه است و زندانیان برای دریافت ابتداییترین خدمات درمانی با برخوردهای توهینآمیز مواجه میشوند.
رضا ولیزاده در واکنش به توصیف اوین بهعنوان «هتل»، این پرسش را مطرح میکند:
«اگر زندان اوین به واقع هتل است، چرا قوه قضاییه اجازه نمیدهد گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل و روزنامهنگاران آزاد از این زندان بازدید کنند؟»
او در ادامه با اشاره به وجود بخشهایی موسوم به «سوئیتهای هتلمانند»، تأکید میکند که این امکانات نه برای زندانیان سیاسی، بلکه «متعلق به مهرههای حکومتی است؛ برای کسانی است که همچنان در قدرت رسمی کشور نقشی دارند یا در قدرت پنهان و غیررسمی دستی دارند.»
#رضا_ولیزاده #زندان_اوین #بیانیه #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
👍21❤3💯1💔1
ویدا ربانی، روزنامهنگار و زندانی سیاسی سابق، با انتشار دو تصویر از بند امنیتی ۲۰۹ زندان اوین، روایت دستاولی از شرایط غیرانسانی این بازداشتگاه ارائه داده است؛ روایتی که در آن از سلولهایی با ظرفیت چند نفره، خوابیدن کنار توالت، بوی تعفن، تراکم شدید جمعیت و حذف ابتداییترین معیارهای کرامت انسانی سخن میگوید، تصویری که بهروشنی با روایتهای رسمی از «شرایط مناسب» زندانها در تضاد است.
متن نوشته خانم ربانی به شرح زیر است:
«این تصویر یه سلول بند ۲۰۹ وزارت اطلاعته عکس بعدی راهرو بین سلولهاست. نمیدونم چطور توی اینترنت هست!
ابتدا و انتهای هر ردیف یه سلول انفرادی هست. #ترانه_علیدوستی احتمالا توی سلول انفرادی اولی یا آخری بوده.
#هنگامه_قاضیانی رو میدونم همین سلول انفرادی اول راهرو بوده، بدترین سلولی که وجود داره، کنار دستشویی، بوی نم و کثافت میده…عقت میگیره
اما سلولهای بین اینها فرق دارن، دیوار بین دو تا سلول رو برداشتن و بزرگ تر شده.
۱۴۰۱ تا نه نفر تو این سلول ها میخوابیدیم. پتوها (پتو که چه عرض کنم، کثافت بود) رو یکسره پهن میکردیم و کتابی میخوابیدیم، ۴۰۱ من چهل روزی تو یکی از این سلول ها بودم، هی پر و خالی میشد، من بالای اون توالت فرنگی خودم رو جا کرده بودم، حداقل یه طرفم دیوار باشه راحت تر بخوابم. مجبور بودم پام رو جمع کنم که بین توالت فرنگی و دیوار جا بشم. نمیدونم ۲۰۹ هیچوقت دیگه همچین جمعیتی رو به خودش دیده بود؟ غلغله بود
آذر ۹۹ که بازداشت شدم و بردنم همین سلولهای ۲۰۹ بعد از ۱۵-۱۶ روز انفرادی، میخواستن از انفرادی درم بیارن کسی نبود که بیارن پیشم! یه تلوزیون اوردن تو سلول، گفتن از الان دیگه انفرادی نیستی، عمومی شدی :)
ولی ۴۰۱ واقعا آرزو داشتم انفرادی باشم اینقدر که شلوغ بود جای خواب نداشتیم…
برای خودم هم خیلی عجیبه، طول سلول فکر نمیکنم بیشتر از سه متر باشه، واقعا الان که حساب میکنم نمیتونم درک کنم هشت نفر چطوری تو سه متر جا میشد! یعنی کمتر از نیم متر برای هر نفر؟ باید به پهلو میخوابیدی
البته مشخصه این عکس قدیمیه، چون الان پنجره ای در کار نیست، روی پنجره یه سری ورق قلزی سوراخ سوراخ جوش دادن، در این حد میشه بیرون روببینی که بفهمی شبه یا روز»
#بازداشتگاه_۲۰۹
#زندان_اوین
#زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
متن نوشته خانم ربانی به شرح زیر است:
«این تصویر یه سلول بند ۲۰۹ وزارت اطلاعته عکس بعدی راهرو بین سلولهاست. نمیدونم چطور توی اینترنت هست!
ابتدا و انتهای هر ردیف یه سلول انفرادی هست. #ترانه_علیدوستی احتمالا توی سلول انفرادی اولی یا آخری بوده.
#هنگامه_قاضیانی رو میدونم همین سلول انفرادی اول راهرو بوده، بدترین سلولی که وجود داره، کنار دستشویی، بوی نم و کثافت میده…عقت میگیره
اما سلولهای بین اینها فرق دارن، دیوار بین دو تا سلول رو برداشتن و بزرگ تر شده.
۱۴۰۱ تا نه نفر تو این سلول ها میخوابیدیم. پتوها (پتو که چه عرض کنم، کثافت بود) رو یکسره پهن میکردیم و کتابی میخوابیدیم، ۴۰۱ من چهل روزی تو یکی از این سلول ها بودم، هی پر و خالی میشد، من بالای اون توالت فرنگی خودم رو جا کرده بودم، حداقل یه طرفم دیوار باشه راحت تر بخوابم. مجبور بودم پام رو جمع کنم که بین توالت فرنگی و دیوار جا بشم. نمیدونم ۲۰۹ هیچوقت دیگه همچین جمعیتی رو به خودش دیده بود؟ غلغله بود
آذر ۹۹ که بازداشت شدم و بردنم همین سلولهای ۲۰۹ بعد از ۱۵-۱۶ روز انفرادی، میخواستن از انفرادی درم بیارن کسی نبود که بیارن پیشم! یه تلوزیون اوردن تو سلول، گفتن از الان دیگه انفرادی نیستی، عمومی شدی :)
ولی ۴۰۱ واقعا آرزو داشتم انفرادی باشم اینقدر که شلوغ بود جای خواب نداشتیم…
برای خودم هم خیلی عجیبه، طول سلول فکر نمیکنم بیشتر از سه متر باشه، واقعا الان که حساب میکنم نمیتونم درک کنم هشت نفر چطوری تو سه متر جا میشد! یعنی کمتر از نیم متر برای هر نفر؟ باید به پهلو میخوابیدی
البته مشخصه این عکس قدیمیه، چون الان پنجره ای در کار نیست، روی پنجره یه سری ورق قلزی سوراخ سوراخ جوش دادن، در این حد میشه بیرون روببینی که بفهمی شبه یا روز»
#بازداشتگاه_۲۰۹
#زندان_اوین
#زن_زندگی_آزادی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔22🕊5👍2❤1
نگرانی جدی از وضعیت یک زندانی دارای اختلال روانی شدید در زندان تهران بزرگ
خانواده یکی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ، با ارسال یادداشتی، نسبت به وضعیت خطرناک و نگرانکننده یک زندانی دیگر که به گفته آنان به اختلال روانی شدید (اسکیزوافکتیو) مبتلاست، ابراز نگرانی کردهاند.
بر اساس این یادداشت، این زندانی بیش از یک سال است که در زندان تهران بزرگ نگهداری میشود؛ در حالی که از سال ۱۳۹۸ دچار جنون تشخیصدادهشده بوده و بنا بر نظر پزشکی قانونی، فردی خطرناک برای خود اعلام شده است.
ادامه نگهداری او در شرایط عادی زندان، بدون مراقبت تخصصی، میتواند به آسیب جدی به خود یا وقوع یک فاجعه انسانی منجر شود.
به گفته این منبع، با وجود تشخیص رسمی پزشکی قانونی درباره وضعیت روانی این فرد، قاضی رسیدگیکننده همچنان حکم حبس صادر کرده و تاکنون هیچ اقدامی برای انتقال او به مرکز درمانی یا بیمارستان روانپزشکی انجام نشده است. این در حالی است که وی همچنان در بند عمومی، کنار سایر زندانیان و در سالنهای عادی نگهداری میشود.
خانواده این زندانی با طرح این پرسش که «چرا فردی که خطرناک بودنش رسماً تأیید شده، باید در زندان عادی نگهداری شود؟» تأکید کردهاند که بیتوجهی مسئولان قضایی و سازمان زندانها میتواند مسئولیت مستقیم هرگونه آسیب احتمالی را متوجه آنان کند.
طبق قوانین داخلی ایران و همچنین تعهدات بینالمللی، نگهداری افراد مبتلا به اختلالات شدید روانی در زندانهای عمومی ممنوع بوده و این افراد باید تحت درمان تخصصی و در مراکز مناسب نگهداری شوند. با این حال، این یادداشت نشان میدهد که در عمل، این الزامات نادیده گرفته شده و رسیدگی مؤثری صورت نگرفته است.
خانواده این زندانی هشدار دادهاند که اگر اقدامی فوری انجام نشود، ممکن است تنها پس از وقوع یک اتفاق جبرانناپذیر، مسئولان به فکر واکنش بیفتند؛ اتفاقی که به گفته آنان، از هماکنون قابل پیشبینی و قابل پیشگیری است.
#زندان_تهران_بزرگ #حقوق_زندانی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
خانواده یکی از زندانیان سیاسی محبوس در زندان تهران بزرگ، با ارسال یادداشتی، نسبت به وضعیت خطرناک و نگرانکننده یک زندانی دیگر که به گفته آنان به اختلال روانی شدید (اسکیزوافکتیو) مبتلاست، ابراز نگرانی کردهاند.
بر اساس این یادداشت، این زندانی بیش از یک سال است که در زندان تهران بزرگ نگهداری میشود؛ در حالی که از سال ۱۳۹۸ دچار جنون تشخیصدادهشده بوده و بنا بر نظر پزشکی قانونی، فردی خطرناک برای خود اعلام شده است.
ادامه نگهداری او در شرایط عادی زندان، بدون مراقبت تخصصی، میتواند به آسیب جدی به خود یا وقوع یک فاجعه انسانی منجر شود.
به گفته این منبع، با وجود تشخیص رسمی پزشکی قانونی درباره وضعیت روانی این فرد، قاضی رسیدگیکننده همچنان حکم حبس صادر کرده و تاکنون هیچ اقدامی برای انتقال او به مرکز درمانی یا بیمارستان روانپزشکی انجام نشده است. این در حالی است که وی همچنان در بند عمومی، کنار سایر زندانیان و در سالنهای عادی نگهداری میشود.
خانواده این زندانی با طرح این پرسش که «چرا فردی که خطرناک بودنش رسماً تأیید شده، باید در زندان عادی نگهداری شود؟» تأکید کردهاند که بیتوجهی مسئولان قضایی و سازمان زندانها میتواند مسئولیت مستقیم هرگونه آسیب احتمالی را متوجه آنان کند.
طبق قوانین داخلی ایران و همچنین تعهدات بینالمللی، نگهداری افراد مبتلا به اختلالات شدید روانی در زندانهای عمومی ممنوع بوده و این افراد باید تحت درمان تخصصی و در مراکز مناسب نگهداری شوند. با این حال، این یادداشت نشان میدهد که در عمل، این الزامات نادیده گرفته شده و رسیدگی مؤثری صورت نگرفته است.
خانواده این زندانی هشدار دادهاند که اگر اقدامی فوری انجام نشود، ممکن است تنها پس از وقوع یک اتفاق جبرانناپذیر، مسئولان به فکر واکنش بیفتند؛ اتفاقی که به گفته آنان، از هماکنون قابل پیشبینی و قابل پیشگیری است.
#زندان_تهران_بزرگ #حقوق_زندانی #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
💔16💯3❤1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
اعتصاب غذای بهفر لالهزاری، حقوقدان و زندانی سیاسی در زندان اوین، در اعتراض به تبعیض در ملاقاتها
بهفر لالهزاری، حقوقدان و زندانی سیاسی محبوس در بند ۷ زندان اوین، روز گذشته اعلام کرده است که از فردا (امروز) دست به اعتصاب غذای اعتراضی خواهد زد.
طبق اطلاعاتی که به دستمان رسیده او از امروز اعتصاب را آغاز کرده است.
این اعتصاب در اعتراض به تبعیض و برخوردهای سلیقهای مسئولان زندان در زمینه ملاقاتهای حضوری و تماسهای تلفنی زندانیان سیاسی انجام میشود.
بر اساس این گزارش، بهفر لالهزاری و شماری از زندانیان سیاسی بند ۷ زندان اوین، بدون ارائه توضیح شفاف و قانونی، مدتهاست که از حق ملاقات حضوری با خانوادههای خود محروم شدهاند؛ در حالی که این حق برای برخی دیگر از زندانیان برقرار است و سلیقهای یا رابطهای عمل میشود. این رویه تبعیضآمیز، نقض حقوق اولیه زندانیان و مغایر با آییننامه سازمان زندانها محسوب میشود.
بهفر لالهزاری دارای دختری یکساله است که طی سه ماه گذشته از ملاقات و دیدار با پدر خود محروم مانده است. محرومیت یک کودک خردسال از دیدار با پدر، نگرانیهای جدی درباره نقض حقوق کودک و آسیبهای روحی و روانی ناشی از این تصمیمات سلیقهای ایجاد کرده است.
در پی اطلاع مسئولان بند از قصد این زندانی سیاسی برای آغاز اعتصاب غذا در اعتراض به ممنوعیت ملاقات حضوری خود و برخی دیگر از زندانیان سیاسی، اکبر سیدی، معاون بند ۷ زندان اوین، واکنشی تند نشان داده است.
به گفته منابع مطلع، وی اعتصاب غذا را «بیاهمیت» دانسته و اظهار کرده است که حتی مرگ زندانی نیز برای او اهمیتی ندارد و تأکید کرده که اعطای ملاقات کاملاً به تصمیم شخصی او بستگی دارد.
اظهارات منتسب به معاون بند ۷ زندان اوین، نگرانیهای جدی درباره امنیت جانی زندانیان سیاسی، نقض کرامت انسانی و اعمال قدرت سلیقهای در زندان اوین را افزایش داده و میتواند مصداق رفتار غیرانسانی و ناقض حقوق بنیادین زندانیان تلقی شود.
اعتصاب غذای بهفر لالهزاری در اعتراض به این رفتارها، با هدف پایان دادن به تبعیض، توقف برخوردهای سلیقهای و احقاق حقوق برابر برای تمامی زندانیان سیاسی انجام میشود.
#بهفر_لاله_زاری #بیانیه #اعتصاب_غذا #زندان_اوین #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
بهفر لالهزاری، حقوقدان و زندانی سیاسی محبوس در بند ۷ زندان اوین، روز گذشته اعلام کرده است که از فردا (امروز) دست به اعتصاب غذای اعتراضی خواهد زد.
طبق اطلاعاتی که به دستمان رسیده او از امروز اعتصاب را آغاز کرده است.
این اعتصاب در اعتراض به تبعیض و برخوردهای سلیقهای مسئولان زندان در زمینه ملاقاتهای حضوری و تماسهای تلفنی زندانیان سیاسی انجام میشود.
بر اساس این گزارش، بهفر لالهزاری و شماری از زندانیان سیاسی بند ۷ زندان اوین، بدون ارائه توضیح شفاف و قانونی، مدتهاست که از حق ملاقات حضوری با خانوادههای خود محروم شدهاند؛ در حالی که این حق برای برخی دیگر از زندانیان برقرار است و سلیقهای یا رابطهای عمل میشود. این رویه تبعیضآمیز، نقض حقوق اولیه زندانیان و مغایر با آییننامه سازمان زندانها محسوب میشود.
بهفر لالهزاری دارای دختری یکساله است که طی سه ماه گذشته از ملاقات و دیدار با پدر خود محروم مانده است. محرومیت یک کودک خردسال از دیدار با پدر، نگرانیهای جدی درباره نقض حقوق کودک و آسیبهای روحی و روانی ناشی از این تصمیمات سلیقهای ایجاد کرده است.
در پی اطلاع مسئولان بند از قصد این زندانی سیاسی برای آغاز اعتصاب غذا در اعتراض به ممنوعیت ملاقات حضوری خود و برخی دیگر از زندانیان سیاسی، اکبر سیدی، معاون بند ۷ زندان اوین، واکنشی تند نشان داده است.
به گفته منابع مطلع، وی اعتصاب غذا را «بیاهمیت» دانسته و اظهار کرده است که حتی مرگ زندانی نیز برای او اهمیتی ندارد و تأکید کرده که اعطای ملاقات کاملاً به تصمیم شخصی او بستگی دارد.
اظهارات منتسب به معاون بند ۷ زندان اوین، نگرانیهای جدی درباره امنیت جانی زندانیان سیاسی، نقض کرامت انسانی و اعمال قدرت سلیقهای در زندان اوین را افزایش داده و میتواند مصداق رفتار غیرانسانی و ناقض حقوق بنیادین زندانیان تلقی شود.
اعتصاب غذای بهفر لالهزاری در اعتراض به این رفتارها، با هدف پایان دادن به تبعیض، توقف برخوردهای سلیقهای و احقاق حقوق برابر برای تمامی زندانیان سیاسی انجام میشود.
#بهفر_لاله_زاری #بیانیه #اعتصاب_غذا #زندان_اوین #یاری_مدنی_توانا
@Tavaana_TavaanaTech
❤15
سلامت روان در شرایط دشوار، ۳- بازداشت، برخورد قضایی و سلامت روان
آسیبهای مرتبط با بازداشت و زندان
چالشهای زمینهای
فشار و آسیب هنگام بازداشت
فشار و آسیب در دوره دادگاه
فشار و آسیب در دوره زندان
فشار و آسیب پس از آزادی (دوره بازگشت)
در ایران، دستکم ۳۰ درصد از مردم دچار نوعی اختلال روان هستند.
آمار اختلالات روانی در ایران در چند دهه گذشته همواره رو به افزایش بوده است.
حدود شصت درصد از مردم از آسیبهای ذهنی و روانی خود آگاهی ندارند.
https://tavaana.org/mental-health-for-prisoners-3/
#روانشناسی #اینفوگرافیک #زندان #زندانی #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
آسیبهای مرتبط با بازداشت و زندان
چالشهای زمینهای
فشار و آسیب هنگام بازداشت
فشار و آسیب در دوره دادگاه
فشار و آسیب در دوره زندان
فشار و آسیب پس از آزادی (دوره بازگشت)
در ایران، دستکم ۳۰ درصد از مردم دچار نوعی اختلال روان هستند.
آمار اختلالات روانی در ایران در چند دهه گذشته همواره رو به افزایش بوده است.
حدود شصت درصد از مردم از آسیبهای ذهنی و روانی خود آگاهی ندارند.
https://tavaana.org/mental-health-for-prisoners-3/
#روانشناسی #اینفوگرافیک #زندان #زندانی #نه_به_جمهوری_اسلامی
@Tavaana_TavaanaTech
❤11
تداوم بازداشت هومن جلیل، دانشجوی دانشگاه چمران اهواز
هومن جلیل، ۲۲ ساله و دانشجوی دکترای حرفهای دامپزشکی دانشگاه چمران اهواز، روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در منطقه کیانپارسِ اهواز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
بر اساس گزارشهای دریافتی، بازداشت هومن جلیل با ضربوشتم و اعمال خشونت همراه بوده است. این دانشجو از زمان بازداشت تاکنون در زندان شیبان اهواز نگهداری میشود و اطلاعات دقیقی درباره اتهامات مطرحشده علیه او و وضعیت حقوقی پروندهاش منتشر نشده است.
#هومن_جلیل #زندان_شیبان #دانشجو
@Tavaana_TavaanaTech
هومن جلیل، ۲۲ ساله و دانشجوی دکترای حرفهای دامپزشکی دانشگاه چمران اهواز، روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ در منطقه کیانپارسِ اهواز توسط نیروهای امنیتی بازداشت شد.
بر اساس گزارشهای دریافتی، بازداشت هومن جلیل با ضربوشتم و اعمال خشونت همراه بوده است. این دانشجو از زمان بازداشت تاکنون در زندان شیبان اهواز نگهداری میشود و اطلاعات دقیقی درباره اتهامات مطرحشده علیه او و وضعیت حقوقی پروندهاش منتشر نشده است.
#هومن_جلیل #زندان_شیبان #دانشجو
@Tavaana_TavaanaTech
❤13💔9🕊4