در آستانه سالگرد کشته‌شدگان جمعه خونین زاهدان و نیز سالگرد کشته شدن جاویدنام خدانور لجه‌ای، یادی کنیم از جاویدنام مریم سلیمیان، هنرمندی که این تصویر زیبا را خلق کرده بود.
او در شرح این تصویر نوشته بود:


«من، خدانور لجه‌ای رو اینجوری به یاد میارم؛ رها و رقصان دور آتشی که قاتلانش رو بلعیده و میسوزونه!
✨ که رقص ما گلوله‌ست تو صورت ستم…
.
.
ما سرانجام شبی، مست و مدهوش و کمی ژولیده، با بدن‌های به خون غلتیده، بر مزار نجس و نحس شما میرقصیم!
.
پ.ن: اگر هرکدوممون رفتیم، اونی که مونده بلندتر بخنده و بجنگه. و روز آزادی، به جامون برقصه..»


مریم نقاش معترضی بود که در تظاهرات نیز شرکت می‌کرد، او برای داشتن زندگی بهتر و پیشرفت در زندگی به سوی کشور اتریش در حال مهاجرت بود تا اینکه پس از تلاش فراوان و اخذ ویزا در فرودگاه با ممنوع‌الخروجی خود مواجه شد.

پس از آن شب، مریم به طور مبهمی جان باخت، خبرها درباره نحوه مرگ او با ابهامات زیادی روبرو بود، عده‌ای نوشتند او خودکشی کرده است.

خانواده مریم به دلیل فشارها و تهدیدات هیچ‌گاه درباره او به طور شفاف سخن نگفتند و اطلاع‌رسانی نکردند.
شمار زیادی از خانواده‌های معترضان کشته‌شده تحت فشار و ارعاب هستند تا اطلاع‌رسانی نکنند.
مریم بدون حجاب اجباری و با پوشش اختیاری در خیابان حاضر می‌شد و حضور فعالی در جریان انقلاب ملی «زن، زندگی، آزادی» داشت.

#خدانور_لجه_ای #مریم_سلیمیان #مهسا_امینی #زن_زندگی_آزادی #جمعه_خونین_زاهدان
#یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech