شیرین عبادی، برنده جایزه صلح نوبل، با انتشار بیانیه‌ای، تایید حکم اعدام شریفه محمدی را نماد فروپاشی عدالت دانست.

او نوشت:

🔹تایید حکم اعدام شریفه محمدی، فعال کارگری و زندانی سیاسی محبوس در زندان لاکان رشت، نشان می‌دهد که در جمهوری اسلامی ایران، دادگاه‌ها بیش از آنکه مرجع بی‌طرف دادرسی باشند، به بازوی اجرایی دستگاه‌های امنیتی بدل شده‌اند.

🔹این حکم در حالی توسط دیوان عالی کشور تأیید شد که همین مرجع پیش‌تر به دلیل «ایرادات متعدد» آن را نقض کرده بود: از جمله نبود ارتباط میان شریفه محمدی با هیچ عملیات مسلحانه، عدم اثبات عضویت در گروه باغی و ایرادات جدی در گزارش‌های ضابطان امنیتی. با وجود باقی ماندن همان ایرادات، بار دوم حکم اعدام تأیید شد؛ معنایی روشن از اینکه روند قضایی صرفاً ابزاری برای تثبیت تصمیم نهادهای امنیتی است.

🔹پرونده شریفه محمدی نه فقط یک «پرونده قضایی» که یک نمونه عریان از سرکوب سیستماتیک فعالان کارگری و زنان معترض در ایران است. این فعال کارگری در طول بازداشت بارها تحت فشار جسمی و روانی قرار گرفته تا اعترافات اجباری علیه خود امضا کند. گزارش‌ها نشان می‌دهد که بخش اصلی پرونده بر پایه گزارش‌های اداره اطلاعات استان گیلان و کردستان بنا شده؛ همان نهادهایی که خود شاکی و بازجو هستند و در نهایت «کارشناس» معرفی می‌شوند.

🔹این چرخه معیوب به روشنی نشان می‌دهد که در ایران، اصل استقلال قوه قضاییه از بین رفته و حق دادرسی عادلانه به‌صورت ساختاری نقض می‌شود.

🔹شریفه محمدی تنها یک نام نیست؛ او نمادی از صدها زندانی سیاسی و عقیدتی است که به‌جای حق دفاع و دادگاه بی‌طرف، با برچسب‌های امنیتی چون «بغی» و «محاربه» روبه‌رو می‌شوند. تایید حکم اعدام او، پیام هشداری است به همه فعالان مدنی، کارگری و زنان در ایران: صدای اعتراض، با مرگ پاسخ داده می‌شود.

#شریفه_محمدی #نه_به_اعدام #شیرین_عبادی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

روز گذشته حکم اعدام شریفه محمدی، فعال کارگری، در دیوان عالی ایران تایید شد.

امیر رئیسیان، وکیل این زندانی سیاسی، با اعلام این خبر گفت:
«هیچ‌یک از ایراداتی که پیش‌تر مبنای نقض حکم قرار گرفته بود، برطرف نشده است.»

طرح از مانا نیستانی منتشرشده در ایران‌وایر

صدای زندانیان و خانواده‌های‌شان باشیم

#نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #شریفه_محمدی #زن_زندگی_آزادی
@mananey

@Tavaana_TavaanaTech

«زود بیا؛ قربان راهت!
‏دلنوشته و بایاتی خوانی مادر شریفه محمدی

‏دلم خیلی برای شریفه تنگ شده
‏خیلی ناراحتم
‏الان یه ساله ( این ویدیو سال گذشته منتشر شده است) که شریفه رفته
‏به پسرش که زنگ میزنم گریه می‌کنه
‏نمی‌تونم برم پیشش بمونم،
‏مریضم
‏خیلی دلتنگ شریفه‌ام
‏آخه چیکار می‌تونم بکنم من؟
‏سوی چشامو از دست دادم

توانی تو  زانوهام نمونده
در حسرت دیدن دخترم هستم.»
‌
شریفه محمدی، فعال کارگری و زندانی سیاسی، در ۱۴ آذر ۱۴۰۲ در منزل خود در رشت بازداشت شد، این ویدیو را مادر او سال گذشته منتشر کرد.

فرزند شریفه بیشتر از یک سال و ۸ ماه است که مادرش را ندیده است.
به سخنان مادر شریفه گوش کنیم و بدانیم که شریفه در حکمی ناعادلانه به اعدام محکوم شده و حکمش نیز تایید شده و جانش در خطر است.

شریفه محمدی کیست؟

شعبه اول دادگاه انقلاب رشت با صدور حکمی شریفه محمدی فعال کارگری و اجتماعی را به اتهام «بغی» به اعدام محکوم کرد.

انتساب اتهام بغی به این فعال کارگری و اجتماعی و در نتیجه صدور حکم اعدام علیه او در حالی است که اساسا هیچ‌یک از فعالیت‌های وی چه در گذشته و چه در حال مشمول تعریف عنوان مجرمانه بغی نبوده است.

بنا بر گزارش‌ها، مستند دادگاه برای انتساب بغی و صدور حکم اعدام، عضویت شریفه محمدی در «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» بوده است. گروهی که نه تنها در دنیای واقعی هیچگونه فعالیت مسلحانه‌ای نداشته، بلکه حتی در گزارش‌های رسانه‌های امنیتی در ایران نیز به عنوان یک گروه مبارز مسلحانه از آن نام برده نشده است.

از سوی دیگر از آنجا که به گفته کمیته دفاع از شریفه محمدی عضویت وی در «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» مربوط به ده سال پیش بوده است، هرگونه فعالیت این کمیته پس از خروج شریفه محمدی از آن قانونا نمی‌بایست به شریفه محمدی منتسب شود.

شکی نیست از آنجا که بنا بر ماده ۲۸۷ قانون مجازات اسلامی، شرط «باغی» بودن، عضویت در گروهی است که بر علیه اساس نظام جمهوری اسلامی مبارزه مسلحانه کند و استفاده از سلاح گرم شرط اساسی ارتکاب «بغی» است، ارتکاب این جرم توسط شریفه محمدی کاملا منتفی است و در نتیجه انتساب این اتهام و صدور حکم اعدام علیه او کاملا غیر قانونی و غیر قابل پذیرش است.


از صفحه:
peymehrnas

#شریفه_محمدی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

مادر جاویدنام سیدجواد موسوی، ضمن انتشار این ویدیو نوشت:

«من یک مادر هستم؛ مادری که قلبش برای فرزندان این سرزمین می‌تپد. امروز با تمام وجودم، اعدام شریفه محمدی و تمامی فرزندان بی‌گناهی را که در بند این رژیم اسیر و قربانی شده‌اند، محکوم می‌کنم. خون این عزیزان نه تنها دامن عاملان و جلادان این رژیم را خواهد گرفت، بلکه تاریخ هرگز خیانت و جنایت آنان را فراموش نخواهد کرد.

من به‌عنوان یک مادر، با صدایی رسا می‌گویم: ما قاتلان، عاملان و حامیان این رژیم خون‌ریز را هرگز نمی‌بخشیم و تا روز حساب و عدالت، آرام نخواهیم نشست. هر مادری که امروز دلش از این ظلم‌ها به درد آمده، با من هم‌صداست.

خون شریفه و تمام زندانیان سیاسی، فریاد آزادی را رساتر خواهد کرد.»


#سید_جواد_موسوی #شریفه_محمدی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

حکم اعدام شریفه محمدی قطعی شده است.
شریفه محمدی، فعال کارگری و زندانی سیاسی، در ۱۴ آذر ۱۴۰۲ با خشونت در منزل خود در رشت بازداشت شد. فرزند شریفه بیشتر از یک سال و ۸ ماه است که مادرش را ندیده است.

شریفه محمدی کیست؟
شعبه اول دادگاه انقلاب رشت با صدور حکمی شریفه محمدی فعال کارگری و اجتماعی را به اتهام «بغی» به اعدام محکوم کرد.
انتساب اتهام بغی به این فعال کارگری و اجتماعی و در نتیجه صدور حکم اعدام علیه او در حالی است که اساسا هیچ‌یک از فعالیت‌های وی چه در گذشته و چه در حال مشمول تعریف عنوان مجرمانه بغی نبوده است.

بنا بر گزارش‌ها، مستند دادگاه برای انتساب بغی و صدور حکم اعدام، عضویت شریفه محمدی در «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» بوده است. گروهی که نه تنها در دنیای واقعی هیچگونه فعالیت مسلحانه‌ای نداشته، بلکه حتی در گزارش‌های رسانه‌های امنیتی در ایران نیز به عنوان یک گروه مبارز مسلحانه از آن نام برده نشده است.

از سوی دیگر از آنجا که به گفته کمیته دفاع از شریفه محمدی عضویت وی در «کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» مربوط به ده سال پیش بوده است، هرگونه فعالیت این کمیته پس از خروج شریفه محمدی از آن قانونا نمی‌بایست به شریفه محمدی منتسب شود.

صدای ایران باشیم

رقصنده با مرگ
طرح از رضا عقیلی

#یاری_مدنی_توانا #شریفه_محمدی
#نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام


@Tavaana_TavaanaTech

روز گذشته یک‌شنبه ۲۶ مردادماه، در تجمع اعتراضی بازنشستگان در گیلان، شعارهایی در حمایت از شریفه محمدی سر داده شد.
بازنشستگان معترض ضمن طرح مطالبات صنفی خود، خواهان آزادی این زندانی سیاسی شدند.
بر اساس تصاویر منتشر شده در شبکه‌های اجتماعی، بازنشستگان گیلانی در یک‌شنبه‌های اعتراضی شعار دادند:
«شریفه محمدی آزاد باید گردد»
شریفه محمدی، عضو کمیته هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری، دی‌ماه ۱۴۰۲ بازداشت شد. او به اتهام «بغی» به اعدام محکوم شد. دی‌ماه ۱۴۰۳، شعبه ۳۹ دیوان عالی کشور با استناد به اشکالاتی مانند عدم وجود ارتباط با عملیات مسلحانه، نبود اثبات عضویت در گروه باغی، و نقص در مدارک ضابط پرونده، حکم اعدام را نقض کرد و پرونده را برای رسیدگی مجدد به دادگاه انقلاب رشت ارجاع داد.
با این حال، شعبه دوم دادگاه انقلاب رشت بار دیگر، بدون رفع ابهامات پیشین، حکم اعدام شریفه محمدی را صادر کرد؛ حکمی که با وجود اعتراض‌های گسترده، در دیوان عالی کشور تأیید شد و اکنون این حکم قطعی شده است.

#یاری_مدنی_توانا #نه_به_جمهوری_اسلامی #نه_به_اعدام #شریفه_محمدی


@Tavaana_TavaanaTech

مای ساتو، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، در واکنش به تایید حکم اعدام شریفه محمدی، با انتشار بیانیه‌ای این پرونده نمونه‌ای روشن از ضرورت فوریِ الغای مجازات اعدام دانست.
متن کامل بیانیه خانم دکتر مای ساتو، به شرح زیر است:


روز شانزدهم اوت ۲۰۲۵ دیوان عالی کشور ایران (شعبه‌ی ۳۹) حکم اعدام شریفه محمدی فعال کارگری، از اقلیت اتنیکی آذربایجانی، را تایید کرد؛ با وجود اینکه همین شعبه‌ی دیوان عالی پیشتر، در اکتبر ۲۰۲۴، با استناد به نواقص جدی حقوقی و مربوط به آیین‌دادرسی این حکم را نقض کرده بود.

محکومیت او به اتهام «بغی» (قیام مسلحانه علیه اساس جمهوری اسلامی)، بر ادعای ارتباط با یک «گروه مسلح» استوار بود: مقامات مدعی‌اند «کمیته‌ی هماهنگی برای کمک به ایجاد تشکل‌های کارگری» که خانم محمدی در گذشته عضو آن بوده است، با حزب کومله در ارتباط است، دولت ایران این گروه را مسلح و «باغی» می‌داند.

خانم محمدی ادعای ارتباط با کومله را مستمرا رد کرده است، پیش از این دیوان عالی کشورنیز درباره‌ی این ادعای دادگاه بدوی ابراز تردید کرده بود.

بر اساس گزارش‌ها، نقض تضمین‌های دادرسی شامل شکنجه، محرومیت از دسترسی به وکیلِ منتخب در جریان بازجویی‌ها، و پنج ماه حبس در سلول انفرادی بوده است. برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ پرونده این مکاتبه را بخوانید: : https://spcommreports.ohchr.org/TMResultsBase/DownLoadPublicCommunicationFile?gId=29228

قانون بین‌المللی حقوق بشر مجازات اعدام را برای جرایم امنیت ملی از جمله «بغی» مجاز نمی‌داند. میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی امکان اعدام را به «جدی‌ترین جرایم» که به معنای سلب عمدی حیات است، محدود می‌کند.

ماهیت غیرقابلِ بازگشتِ مجازات اعدام، بالاترین استانداردهای قانونی را ایجاب می‌کند. وقتی خود دیوان عالیِ کشور ایران پیش‌تر ایرادهای جدی را در یک پروندهٔ اعدام احراز کرده، تأیید همان محکومیتِ معیوب، نگرانی‌های سنگینی دربارهٔ خطر اعدام ناعادلانه برمی‌انگیزد.

این پرونده نمونه‌ای روشن از ضرورت فوریِ الغای مجازات اعدام است.


#شریفه_محمدی #نه_به_اعدام #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech

هشتاد و دومین هفته کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در ۴۹ زندان کشور

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» در هشتاد و دومین هفته خود، بار دیگر صدای اعتراض زندانیان و خانواده‌های آنان را به گوش جامعه می‌رساند. استمرار بی‌خبری از ۵ زندانی سیاسی محکوم به اعدام و عضو کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام (وحید بنی عامریان، پویا قبادی، بابک علی پور، محمد تقوی، اکبر (شاهرخ) دانشورکار) و یک زندانی امنیتی محکوم به اعدام بابک شهبازی، نشانه‌ای آشکار از نقض فاحش حقوق بشر و فشارهای فزاینده بر جان زندانیان است.

همچنین، تایید حکم اعدام زندانی سیاسی شریفه محمدی توسط دیوان عالی کشور بار دیگر ابعاد فقدان عدالت و بی‌رحمی دستگاه قضایی حکومت اعدامی را عیان می‌سازد حکومتی مستبد که مشروعیت خود را در جامعه به کلی از دست داده است‌.

آمار اعدام‌ها گویای فاجعه‌ای انسانی است؛ تنها در فاصله اول تا ۲۷ام مردادماه ۱۳۶ تن اعدام شده و در سال جاری (۱۴۰۴) تاکنون ۶۲۷ تن به دار آویخته شده‌اند. این اعداد، نه صرفاً داده‌های آماری، بلکه روایت زندگی‌ها و خانواده‌هایی هستند که در سوگ و رنج فرو رفته‌اند.

اعضای کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» این موج اعدام‌ها و فشارهای مضاعف بر زندانیان را بشدت محکوم می‌کنند؛ و ضمن قدردانی از شجاعت و پایداری خانواده‌های دادخواه که در مقابل زندان‌ها و اماکن مختلف حضور یافته و صدای زندانیان را منعکس کرده‌اند، از تمامی هموطنان درخواست می‌کند در این شرایط دشوار، خانواده‌های زندانیان، به‌ویژه محکومان به اعدام، را تنها نگذارند.

کارزار «سه‌شنبه‌های نه به اعدام» از عموم مردم می‌خواهد با هر امکان و ابزار در دسترس، اعتراض خود را نسبت به احکام ناعادلانه و سیاست اعدام در کشور ابراز کنند و همبستگی انسانی خود را در برابر این خشونت سیستماتیک به شیوه‌های ممکن از جمله تجمع و همراهی با خانواده‌های محکومان نشان دهند.

اعضای «کارزار سه‌شنبه‌های نه به اعدام» سه‌شنبه ۲۸ مرداد ۱۴۰۴ در هفته هشتاد و دوم در ۴۹ زندان زیر در اعتصاب می‌باشند:
زندان اوین، زندان قزلحصار (واحد ۳و ۴)، زندان مرکزی کرج، زندان فردیس کرج، زندان تهران بزرگ، زندان قرچک، زندان خورین ورامین، زندان چوبیندر قزوین، زندان اهر، زندان اراک، زندان خرم آباد، زندان یاسوج، زندان اسدآباد اصفهان، زندان دستگرد اصفهان، زندان شیبان اهواز، زندان سپیدار اهواز (بند زنان و مردان)، زندان نظام شیراز، زندان عادل آباد شیراز (بند زنان و مردان)، زندان فیروز آباد فارس، زندان زاهدان (بند زنان)، زندان برازجان، زندان رامهرمز، زندان بهبهان، زندان بم، زندان یزد ، زندان کهنوج، زندان طبس، زندان مشهد، زندان گنبدکاووس، زندان قائمشهر، زندان رشت (بند مردان و زنان)، زندان رودسر، زندان حویق تالش، زندان ازبرم لاهیجان، زندان دیزل آباد کرمانشاه، زندان اردبیل، زندان تبریز، زندان ارومیه، زندان سلماس، زندان خوی، زندان نقده، زندان میاندوآب، زندان مهاباد، زندان بوکان، زندان سقز، زندان بانه، زندان مریوان، زندان سنندج و زندان کامیاران.

هفته هشتادودوم
۲۸مرداد۱۴۰۴
#کارزار_سه‌شنبه‌های_نه_به_اعدام

#کارزار_سه_شنبه_های_نه_به_اعدام #نه_به_اعدام
#بیانیه #شریفه_محمدی #یاری_مدنی_توانا

@Tavaana_TavaanaTech