Forwarded from گفتوشنود
۲۷ اکتبر هر ساله به عنوان روز جهانی آزادی مذهبی در ایالات متحده گرامی داشته میشود و یادآور امضای قانون آزادی مذهبی بینالمللی سال ۱۹۹۸ (IRFA) است. این قانون برجسته که توسط رئیس جمهور بیل کلینتون به قانون تبدیل شد، ایالات متحده را در سیاست خارجی خود متعهد میکند که «نقض آزادی مذهبی را محکوم کند و حق اساسی آزادی مذهب را ترویج و به سایر دولتها در ترویج آن کمک کند.
این روز یادآور یکی از بنیادیترین حقوق بشر است: آزادی باور، وجدان و اندیشه است. این آزادی، نه تنها حق انتخاب یا تغییر دین، بلکه حق نداشتن هیچ دینی را نیز در بر میگیرد حقی که ریشه در کرامت ذاتی انسان دارد.
در قانون اساسی آمریکا، این اصل در همان بند نخست متمم اول تجلی یافته است؛ جایی که بهصراحت میگوید: «کنگره نباید قانونی وضع کند که به استقرار دین خاصی بینجامد یا آزادی اجرای دین را محدود کند.» این جمله کوتاه، از قدرتمندترین تضمینهای حقوق بشری در تاریخ مدرن به شمار میرود و سنگبنای جدایی نهاد دین از دولت و تضمین تنوع باورها در جامعه آمریکاست.
روز جهانی آزادی دینی فرصتی است برای یادآوری اینکه ایمان، تردید، و حتی بیایمانی، همگی جلوههایی از وجدان انسانیاند و هیچکدام نباید ابزار طرد، نفرت یا خشونت شوند. مدارا و رواداری، نه نشانه ضعف، بلکه نشانه بلوغ فرهنگی و اخلاقی جوامعاند. تنها از رهگذر پذیرش تنوع باورهاست که میتوان به جامعهای دست یافت که در آن کرامت انسانی در همه اشکالش محترم شمرده میشود.
در جهانی که هنوز بسیاری به خاطر باور یا بیباوری خود تحت فشار و تهدید قرار میگیرند، گرامیداشت چنین روزی یادآور مسئولیتی جهانی است: دفاع از آزادی وجدان برای همه، نه فقط برای کسانی که مانند ما میاندیشند.
#آزادی_باور #آزادی_ادیان #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
۲۷ اکتبر هر ساله به عنوان روز جهانی آزادی مذهبی در ایالات متحده گرامی داشته میشود و یادآور امضای قانون آزادی مذهبی بینالمللی سال ۱۹۹۸ (IRFA) است. این قانون برجسته که توسط رئیس جمهور بیل کلینتون به قانون تبدیل شد، ایالات متحده را در سیاست خارجی خود متعهد میکند که «نقض آزادی مذهبی را محکوم کند و حق اساسی آزادی مذهب را ترویج و به سایر دولتها در ترویج آن کمک کند.
این روز یادآور یکی از بنیادیترین حقوق بشر است: آزادی باور، وجدان و اندیشه است. این آزادی، نه تنها حق انتخاب یا تغییر دین، بلکه حق نداشتن هیچ دینی را نیز در بر میگیرد حقی که ریشه در کرامت ذاتی انسان دارد.
در قانون اساسی آمریکا، این اصل در همان بند نخست متمم اول تجلی یافته است؛ جایی که بهصراحت میگوید: «کنگره نباید قانونی وضع کند که به استقرار دین خاصی بینجامد یا آزادی اجرای دین را محدود کند.» این جمله کوتاه، از قدرتمندترین تضمینهای حقوق بشری در تاریخ مدرن به شمار میرود و سنگبنای جدایی نهاد دین از دولت و تضمین تنوع باورها در جامعه آمریکاست.
روز جهانی آزادی دینی فرصتی است برای یادآوری اینکه ایمان، تردید، و حتی بیایمانی، همگی جلوههایی از وجدان انسانیاند و هیچکدام نباید ابزار طرد، نفرت یا خشونت شوند. مدارا و رواداری، نه نشانه ضعف، بلکه نشانه بلوغ فرهنگی و اخلاقی جوامعاند. تنها از رهگذر پذیرش تنوع باورهاست که میتوان به جامعهای دست یافت که در آن کرامت انسانی در همه اشکالش محترم شمرده میشود.
در جهانی که هنوز بسیاری به خاطر باور یا بیباوری خود تحت فشار و تهدید قرار میگیرند، گرامیداشت چنین روزی یادآور مسئولیتی جهانی است: دفاع از آزادی وجدان برای همه، نه فقط برای کسانی که مانند ما میاندیشند.
#آزادی_باور #آزادی_ادیان #رواداری #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
👍9
Forwarded from گفتوشنود
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
خشایار سفیدی، فعال دانشجویی، در گفتوگویی با «استودیو پات» در نقد منع تحصیل، بهویژه برای شهروندان بهایی، با اشاره به تجربه شخصی خود میگوید:
«زمانی که خودم ممنوعالتحصیل شدم، همدلیِ عمیقی پیدا کردم با هموطنان بهایی که بهواسطه باورهایشان - که این باورها در بیشتر موارد امری موروثی است، همانگونه که ما در خانوادههایی مسلمان یا پیرو آیینهای دیگر متولد میشویم - با ساختار سیاسیای مواجهاند که میگوید یا باید به دین من باورمند باشی یا از ابتداییترین حقوق انسانی، مانند حق تحصیل، محروم میمانی.»
او در ادامه از آسیبهای این روند برای شهروندان سخن میگوید؛ اینکه چگونه زندگی آنان تحت تأثیر چنین شرایطی قرار میگیرد و گاه حتی آنان را ناچار به مهاجرت میکند.
سفیدی تاکید میکند که هر آنچه از امکانات، ثروت و داراییهای یک کشور وجود دارد، متعلق به همه شهروندان آن کشور است و محروم کردن گروهی از مردم صرفا بهدلیل تفاوت در باورها را محکوم میداند.
#خشایار_سفیدی #داستان_ما_یکیست #بهائی #حق_آموزش #منع_تحصیل #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
خشایار سفیدی، فعال دانشجویی، در گفتوگویی با «استودیو پات» در نقد منع تحصیل، بهویژه برای شهروندان بهایی، با اشاره به تجربه شخصی خود میگوید:
«زمانی که خودم ممنوعالتحصیل شدم، همدلیِ عمیقی پیدا کردم با هموطنان بهایی که بهواسطه باورهایشان - که این باورها در بیشتر موارد امری موروثی است، همانگونه که ما در خانوادههایی مسلمان یا پیرو آیینهای دیگر متولد میشویم - با ساختار سیاسیای مواجهاند که میگوید یا باید به دین من باورمند باشی یا از ابتداییترین حقوق انسانی، مانند حق تحصیل، محروم میمانی.»
او در ادامه از آسیبهای این روند برای شهروندان سخن میگوید؛ اینکه چگونه زندگی آنان تحت تأثیر چنین شرایطی قرار میگیرد و گاه حتی آنان را ناچار به مهاجرت میکند.
سفیدی تاکید میکند که هر آنچه از امکانات، ثروت و داراییهای یک کشور وجود دارد، متعلق به همه شهروندان آن کشور است و محروم کردن گروهی از مردم صرفا بهدلیل تفاوت در باورها را محکوم میداند.
#خشایار_سفیدی #داستان_ما_یکیست #بهائی #حق_آموزش #منع_تحصیل #آزادی_باور #گفتگو_توانا
@Dialogue1402
❤23👍6🕊2💔1